Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Σου είπα στο πρώτο μας ραντεβού
Να μη φέρεις κανέναν μαζί σου
Μα εσύ έφερες τα αδέρφια σου, Τον ανιψιό σου
Ποτέ δεν είμαστε μόνοι Είμαστε πάντα τρεις!
Μου υποσχέθηκες "Αύριο, ποιος ξέρει..".
"Θα έρθω μόνο εγώ Εγώ με τη μαμά μου!"
Εσύ, η μαμά σου κι εγώ Θα τριγυρνάμε στο Τολέδο
Εμείς θα περπατάμε μπροστά Και η μαμά θα ακολουθεί
Εσύ, η μαμά σου και εγώ
Πάντα μαζί. Τι τρέλα!
Μέχρι και στο ταξίδι του μέλιτος ήρθε!
Όταν πάμε για ταινία ή χορό Και να φιληθούμε
Πάντα έρχεται σαν αστυνομικός Και μας χωρίζει
Μα είμαι ερωτευμένος
Οπότε σταμάτησα να επιμένω
Δεν αντιστέκομαι πια
Εσύ, η μαμά σου κι εγώ
Τι παρηγοριά! Εσύ, η μαμά σου κι εγώ!
Τέλος αυτό το πρόβλημα Εσύ, η μαμά σου κι εγώ!
Σεντ Τζενάρο κάνε το θαύμα σου
Είπε ότι δεν μπορεί να σταθεί όρθια
Είχε πυρετό, ήταν σαν ετοιμοθάνατη
Ίσα που πίστεψα Ότι θα βγαίναμε οι δυο μας
Μετά άκουσα τη φωνούλα της μαμά σου
"Το κοριτσάκι θα βγει μαζί σας"
Εσύ, η αδερφή κι εγώ Πήγαμε σε ένα μπαρ στο Κιαταμόνε
"Θέλετε παγωτό ή κάτι να πιείτε;"
Ό,τι είναι πιο ακριβό!
Ως ενθύμιο εκείνης της ημέρας
Μας τράβηξαν φωτογραφία στη βίλα
Ήθελε μπαλόνι, γλυκό Και δεν ήθελε να κάνει βήμα
Την κοίταξα Και είπα να την πετάξω στη θάλασσα!
Τα παράτησα
Είμαι ερωτευμένος
Δεν αντιστέκομαι πια
Αγάπη μου, είσαι πάντα με τους δικούς σου
Η οικογένειά σου είναι σαν φυλή Έρχονται από το Μιλάνο, από τα ανατολικά
Και όλοι είναι πάντα εδώ τριγύρω!
Μια ηλικιωμένη θεία Που μένει στο Τσεφαλού
Ήρθε εδώ και δεν έφυγε ποτέ
Εσύ, η θεία σου κι εγώ
Η καημένη είναι άρρωστη
Κάθε τρεις και λίγο λιποθυμάει
Εσύ, η θεία σου κι εγώ
Φρέσκα αυγά με μοτσαρέλα
Μόνο με άμαξα στο πήγαινε-έλα
Πληρώνω για όλα Μα ποιος θα πληρώσει εμένα;
Ή θα σε χωρίσω τώρα Ή θα μείνω άφραγκος τον επόμενο μήνα
Εσύ με βάζεις σε μπελάδες Καλύτερα να παντρευτώ άλλη
Δεν θέλω να σε ξαναδώ μπροστά μου
Εσύ, η μαμά σου κι εγώ
Ο μπαμπάς σου, τα αδέρφια σου κι εγώ
-Εδώ είναι η ελευθερία! -Όχι, κα Αμάλια.
Θα απελευθερωθώ!
Δεν θα βρεις άλλη μητέρα σαν κι εμένα.
Κυρία Αμάλια, δεν κάνετε για μία, αλλά για δύο μητέρες,
για δύο πεθερές, για όλες τις πεθερές του κόσμου!
Πριν με πιάσεις στο στόμα σου, να το πλένεις με ροδόνερο.
Τρέφαμε φίδι στον κόρφο μας.
Πάψε εσύ! Δεν είσαι άξια να κατονομάζεις ούτε φίδια!
Είναι ζώα του Θεού.
Υποσχέθηκες να με πας στο μνημείο της Πομπηίας.
Θεία Μαρία, να πας με τα πόδια, όπως οι προσκυνητές.
Νικολίνο, αν θέλεις φύγε, αλλά εμένα θα με βρεις στο νοσοκομείο!
-Θα αυτοκτονήσω! -Κουνήσου.
-Θέλω να αυτοκτονήσω! -Κουνήσου.
Ο Νικολίνο έφυγε και δεν θα ξαναγυρίσει.
Δεν θα ξαναγυρίσει ποτέ!
Τελείωσε.
Τη λυπάμαι.
Αλλά τι με νοιάζει;
Θα παντρευτώ μια ορφανή και θα κάνω καλή πράξη.
Και, κυρίως, θα έχω την ησυχία μου.
Καλησπέρα.
Γεια σου, Γκετάνο.
Ώστε δεν πέθανες, Νικολίνο! Έχω να σε δω εδώ και τέσσερις ταινίες.
Θα με βλέπεις τώρα, χώρισα με τη μητέρα.
-Με τη μητέρα; -Τη μητέρα, την Καρμελίνα.
Σε αυτήν τη χώρα, ο αρραβωνιασμένος είναι σαν σκλάβος.
Ευτυχώς το κατάλαβες. Τώρα είσαι ελεύθερος και χαλαρός.
-Βάλτε το επόμενο! -Να πάρει!
Ούτε ένα λεπτό δεν μπορείς να χαλαρώσεις εδώ!
Νικολίνο, καλά έκανες.
Έλα, πιες λίγο κρασί.
Τι κάνετε εκεί;
Δον Γκετάνο, τι κάνετε; Κοιμάστε;
-Τι; -Παίζει ακόμα το πρώτο μέρος.
-Και; -Το έχουμε δει αυτό.
Θα καταλάβεις καλύτερα την ιστορία.
Είσαι ανίδεος! Πρέπει να τα βλέπεις όλα δυο φορές.
-Και τώρα; -Περίμενε το τέλος της ταινίας. Πήγαινε.
Νικολίνο, τι σκέφτεσαι;
Χωρίς την Καρμελίνα, καλύτερα να πεθάνω.
Τι σου έκανε ο οδηγός του λεωφορείου;
Αν θέλεις να καταστραφείς, παντρέψου την.
Ωραία τα λες!
Η μαμά της μου είπε 'Η Καρμελίνα είναι μικρή ακόμα".
"Μόνο αν περάσουν τρία χρόνια θα γνωριστείτε καλύτερα".
Ούτε ένας γάμος δεν κρατάει τρία χρόνια.
Και λέει ότι δεν έχω και σταθερή δουλειά.
Ξέρει ότι διαχειρίζεσαι τον κινηματογράφο;
-Μισεί το σινεμά, προτιμάει την τηλεόραση! -Τι αηδία!
-Τι θέλει για την κόρη της; -Ξέρω!
Ο Τζοσουέ με κατέστρεψε.
Ο Τζοσουέ είχε κάτι μπράτσα σαν τα ψηλά βουνά!
Δεν μου αρέσουν τα ύψη στα βουνά, με πειράζουν στο στομάχι.
Πρέπει να παντρευτείς έναν δυνατό άντρα σαν τον μπαμπά σου.
Ο Νικολίνο είναι δυνατός, πιο δυνατός
και δεν έχει άσχημα τατουάζ.
Αχάριστη! Πώς τολμάς να προσβάλλεις τα τατουάζ του μπαμπά σου;
Θα με πεθάνει!
Αντί να μαλώνετε, ελάτε στο τραπέζι. Κρύωσε το φαγητό.
-Εγώ πάντως θα φάω. -Άσ' την, Αμάλια.
Η Καρμελίνα δεν ήθελε να τον προσβάλλει.
Ανουντσιάτα, ξέρεις τι σημαίνει για εμένα το τατουάζ με το τριαντάφυλλο.
Μου το έχεις πει πολλές φορές. Το τριαντάφυλλο αντιπροσωπεύει εσένα.
Αυτό το τατουάζ έκανε για να είμαι πάντα μαζί του.
Δεν γεννιούνται τέτοιοι άντρες πια.
Σκοτώθηκαν όλοι στο ναυάγιο μαζί του.
Ο Θεός να τους αναπαύσει. Λίγο ακόμα, παρακαλώ.
Σήμερα τα καημένα τα κορίτσια
πρέπει να θυσιαστούν με αυτούς τους κοκαλιάρηδες που έμειναν.
Ο Νικολίνο είναι από τους καλούς.
Δεν θέλω να μείνω στο ράφι σαν την θεία Μαρία.
Θα ήθελες να γίνεις σαν εμένα. Είμαι αξιοσέβαστη γυναίκα.
Δεν παντρεύτηκα ποτέ γιατί μισώ τους άντρες.
Η μαμά λέει ότι είσαι γεννημένη γεροντοκόρη.
-Έτσι είπες; -Δεν είναι αλήθεια.
Αυτό πάει πολύ!
-Μαρία… -Φεύγω.
-Γιατί; -Θα γυρίσω στο Μπενεβέντο.
Μαρία, τι κάνεις; Ξέρεις ότι σ' αγαπάμε.
Παλιοκουτσομπόλα!
Τώρα που τα είπαμε όλα, τελειώσαμε το φαγητό.
Καρμελίνα, βοήθησα τη μαμά σου να σε φέρει στον κόσμο.
Θέλω να βοηθήσω να παραμείνεις εδώ.
Φάε ένα μπούτι κοτόπουλο. Είναι πολύ νόστιμο.
Όχι!
Χωρίς τον Νικολίνο το κοτόπουλο δεν είναι κοτόπουλο.
Ακόμα και το σπίτι, τα έπιπλα.
Ακόμα και τις κουρτίνες αγόρασα.
Ο πολυέλαιος που άρεσε στην Καρμελίνα.
Απαίσιος! Δεν μου αρέσει.
Ο έρωτας σε ωθεί να κάνεις περίεργα.
Το σπίτι έχει όλα όσα θα ήθελε ένα νιόπαντρο ζευγάρι.
Υπήρχαν τα πάντα, μόνο αυτή έλειπε.
Όχι, έλειπε ένα σταχτοδοχείο! Έλειπαν τα πάντα.
Τι με νοιάζει; Ας το κάψουμε το παλιόσπιτο.
Ποιος με ενοχλεί;
-Νικολίνο! -Τι κάνεις;
Ήρθα να μείνω εδώ. Δεν ήθελα να σε αφήσω μόνο.
Θα θυσιαστώ, θα μείνω μαζί σου.
-Δεν γίνεται, θα μένει η Καρμελίνα εδώ. -Μα είχατε ένα καυγά.
-Ναι, αλλά… -Πού θα κοιμηθούμε;
Υπάρχει μόνο ένα κρεβάτι.
-Θα τα βρούμε. -Γκετάνο!
Άκου. Αν θέλεις να μείνεις εδώ, θα κοιμάσαι στο σαλόνι.
-Δεν γίνεται να κοιμηθείς στο κρεβάτι. -Θα χαλάσει το ύφασμα.
Τι με νοιάζει; Εγώ τελείωσα, για το ύφασμα το ίδιο κάνει.
Γκετάνο, υποφέρω πολύ!
Νικολίνο, υποφέρεις επειδή το θέλεις.
Αν ήμουν ο αρραβωνιαστικός της, μια χαρά θα ήταν το ύφασμα.
Γκετάνο, φύγε!
Η Καρμελίνα είναι σοβαρή κοπέλα.
Θυμάσαι την ταινία που παίξαμε τις προάλλες;
Τι με αυτό;
Ήταν δυο ερωτευμένοι που ήθελαν να παντρευτούν,
αλλά οι γονείς τους δεν ήθελαν.
Οι γονείς αναγκάστηκαν να τους αφήσουν να παντρευτούν. Καταλαβαίνεις;
-Αναγκάστηκαν. -Η Καρμελίνα δεν είναι τέτοια κοπέλα.
Δεν με νοιάζει αν είναι ή όχι, εμείς πρέπει να απειλήσουμε.
Μόνο αυτό θα πεις:
"Ας παντρευτούμε τώρα, αλλιώς θα έχουμε γάμο και βάφτιση μαζί".
Μα τώρα δεν έχω το θάρρος ούτε καν να πλησιάσω το σπίτι.
Αν δεν υποταχθείς στη μαμά της, τότε καλύτερα να την ξεχάσεις.
"Ουδέν καλόν αμιγές κακού"
λέει ο τύπος του οποίου η πεθερά πέθανε, αλλά πλήρωσε την κηδεία.
Μαμά, δεν θέλω να φάω.
Θα πεθάνω της πείνας όπως ο κόμης Ουγκολίνο.
Τι θα πει δεν θέλεις να φας;
Μας κάλεσε η θεία Μαρία για να τα βρούμε.
Κάν' το για μένα, Καρμελίνα.
Ήταν πολύ δύσκολο να έρθω εδώ μαζί σας.
Δεν πρόκειται να φάω. Θέλω να καταλήξω όπως ο κόμης.
Ποιος είναι αυτός; Ξέρεις τίποτα για αυτόν;
Δεν τον ξέρω,
αλλά οι αριστοκράτες περνάνε δύσκολα.
-Μαμά, μην αγχώνεσαι. Θα φάω εγώ. -Εσύ φάε, δεν με νοιάζει.
Πρόσεχε, θα καταλήξεις στη θάλασσα.
Πάμε να φάμε.
Έτσι θα κάνεις τώρα για αυτόν τον ηλίθιο!
Δεν θα φάμε ποτέ; Θα αρχίσω το φαγητό.
-Θέλετε να φάτε; -Φυσικά.
-Ψαρόσουπα. -Εγώ σπαγγέτι με θαλασσινά.
-Ωραία. Η δεσποινίς; -Θα πάρω και τα δυο.
-Να τα φέρω μαζί; -Ναι.
-Έχετε λαζάνια; -Φυσικά.
Δύο σπαγγέτι με θαλασσινά, δυο ψαρόσουπες και μία μερίδα λαζάνια.
Έχετε λαζάνια!
Θα αλλάξω τα σπαγγέτι με τα λαζάνια.
Κι εγώ θέλω λαζάνια, ακυρώστε τη σούπα.
-Άρα βγάζω εκτός τη μία σούπα. -Όχι, μην την ακυρώνετε.
Θα πάρω εγώ τη σούπα αντί για τα λαζάνια.
Αν η Καρμελίνα δεν θέλει να φάει, αυτή χάνει.
Η Καρμελίνα θέλει να φάει. Θα φάει.
Πεινάει, έρχεται το ορεκτικό.
-Αυτό της χρειαζόταν. -Νικολίνο!
Έλα εδώ εσύ. Τι γυρεύεις εδώ;
Θέλεις να μαλώσουμε δημοσίως;
Ήρθα για να σας ζητήσω συγγνώμη.
Μα τι θράσος! Μετά από όσα έγιναν;
Είχα άδικο, αλλά θέλω να επανορθώσω.
-Δηλώνω ταπεινός γιος σας. -Μα ποιος γιος;
Δεν ανήκεις στην οικογένεια μου.
Θυμήσου ότι η Καρμελίνα πρέπει να φάει.
Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα, σ' αγαπώ.
Εμένα; Είναι αποτρελαμένος.
-Εσύ, αγαπάς εμένα; -Ναι.
Εσένα, τη Σισινέλα, τη θεία Μαρία. Όλες σας αγαπάω.
Συνήθισα να είμαι μαζί σας.
Χθες περπατούσα μόνος μου κι ένιωθα λες κι ήμουν γυμνός.
Άσ' τον να σου φιλήσει το χέρι και δεν θα μας απασχολήσει ξανά.
Καλά, θέλω να είμαι καλή. Το αίμα νερό δεν γίνεται.
Δεν θέλω να πεθάνει η κόρη μου.
-Μπράβο! -Πάμε να φάμε.
Τι είναι αυτό; Κοντά τα χέρια σου. Πάμε!
Πάμε. Ας καθίσουμε εδώ.
Επιτέλους θα φάμε. Ανυπομονούσα για αυτήν τη στιγμή.
Όχι εκεί. Η θεία Μαρία θα καθίσει στην κεφαλή του τραπεζιού.
Οι κυρίες παρήγγειλαν. Εσείς τι θα θέλατε;
-Τορτελίνια με κιμά. -Τορτελίνια…
-Κι εγώ θα πάρω τορτελίνια. -Κι εγώ..
-Εγώ θέλω παγωτό. -Εντάξει, θα πάρουμε μετά.
Περιμένετε. Ήρεμα, κυρίες μου!
Μιλάτε κάθε μία ξεχωριστά, αλλιώς δεν βγάζω άκρη.
Ζητήσατε τρεις ψαρόσουπες,
αλλά τώρα λέτε τρεις μερίδες τορτελίνια.
Μία σπαγγέτι και μία λαζάνια.
Έχουμε λίγα λεπτά. Άκου τι θα σου πω.
-Περιμένεις παιδί. -Μα τι λες;
-Είσαι καλά; -Ναι.
Κατάλαβες τι παραγγείλαμε;
Ναι. Τρεις τορτελίνια, μία λαζάνια και μια ψαρόσουπα.
Και για τη δεσποινίδα… Πού είναι;
Καρμελίνα, παράγγειλε κάτι να φας.
-Αυγά ανακατεμένα. -Όλα είναι ανακατεμένα.
Θέλω και αυγά ανακατεμένα και τορτελίνια και ψαρόσουπα.
Κι εγώ τα ίδια, αλλά πονάει το συκώτι μου.
-Ποια παρήγγειλε συκώτι; -Δεν καταλάβατε τίποτα.
Κανείς δεν παρήγγειλε συκώτι.
Κάνε ό,τι σου πω. Πρέπει να ενδώσουν.
Θα με βάλεις σε μπελάδες!
Θα το κάνεις για την αγάπη μας, την ευτυχία μας.
Σου έγραψα όσα ήθελα να σου πω.
"Αυτός είναι ο καρπός…
Ο καρπός στο χέρι μου…
Στην κοιλιά της κόρης σου βρίσκεται ο καρπός του έρωτάς της".
Το έμαθα!
"Μαμά, στη μήτρα της κόρης σου
βρίσκεται ο καρπός του έρωτά της.
Ο γλυκός καρπός μιας πικρής αγάπης".
Γιατί είναι πικρή;
Τι κάνεις εκεί;
Δεν είναι σωστό.
Η Καρμελίνα μιλάει μόνη της, λέει ότι έχει έναν καρπό.
Τι καρπό;
Μάλλον τον έφαγε, λέει ότι είναι γλυκός.
Γλυκός;
"Για μια στιγμή ευτυχίας,
πόσο πολύ υποφέρω!
Πόσο πολύ…" Όχι.
"Πόσα πρέπει να υποστείς για μια στιγμή ευτυχίας!"
Τι σκάνδαλο!
-Αμάλια, αδερφή μου. Ψυχραιμία. -Τι συνέβη;
-Η Καρμελίνα έχει έναν καρπό μέσα της. -Τι καρπό;
Έναν γλυκό που ήταν πικρός.
-Κάνεις πλάκα; -Τι είναι μήτρα;
-Έχει στομαχόπονο η Καρμελίνα; -Δεν είναι στομαχόπονος. Μακάρι να είχε.
-Τι τότε; -Πρέπει να μείνεις ψύχραιμη.
Είμαι πολύ ήρεμη. Τι θέλεις να πεις;
Προσπάθησε να καταλάβεις. Εγώ δεν είμαι παντρεμένη.
Κάποια πράγματα είναι αμαρτία και μόνο στη σκέψη.
Μαμά, η Καρμελίνα έφαγε τον καρπό που της έδωσε ο Νικολίνο.
Πάψε, κουτσομπόλα! Κοίτα τη δουλειά σου.
Εγώ δεν έφαγα. Η Καρμελίνα τον έφαγε τον καρπό!
"Στη μήτρα της κόρης σου βρίσκεται ο καρπός του έρωτάς της.
Το γλυκό φρούτο μιας πικρής αγάπης. Τι συμφορά!
Τι βάρος πρέπει να κουβαλήσεις για μια στιγμή ευτυχίας!
Τι βάρος! Το τίμημα είναι μεγάλο για μια στιγμή αγάπης".
Καημενούλα! Τι λόγια είναι αυτά;
-Τίποτα. Δεν είπα κάτι. -Τίποτα;
Δεν ντρέπεσαι να λες τέτοια στην ηλικία σου;
-Τι είναι αυτές οι σαχλαμάρες; -Δεν είναι σαχλαμάρες.
-Τότε τι είναι; -Η αλήθεια.
Η αλήθεια;
Μα είσαι μικρή, είναι αδύνατον.
Δεν είμαι κοριτσάκι πια, είμαι γυναίκα.
-Είμαι σχεδόν μητέρα. -Παναγία μου!
Τι λες;
Ποιος σου πούλησε τον καρπό;
Μαμά, έναν άντρα γνώρισα μόνο. Τον Νικολίνο μου!
Ο Νικολίνο! Πάλι μπροστά μου αυτός.
Θεέ μου, δεν μπορώ άλλο πια.
Αμάλια!
-Γεια, Σισινέλα. -Πέρασε.
-Να μιλήσεις με τη μαμά. -Γιατί;
Έδωσες έναν καρπό στην Καρμελίνα και τώρα έχει στομαχόπονο.
-Τι; -Τα ξέρω όλα. Η μαμά λιποθύμησε.
-Άρα η Καρμελίνα το αποφάσισε. -Μη με αγγίζεις!
Μαμά, ξύπνα. Θα σου πω την αλήθεια.
Μαμά!
-Αμάλια! -Μαμά, σύνελθε.
-Θεέ μου! -Κοίτα τι έγινε.
-Βιάσου, δώσε μου ένα φιλί. -Νικολίνο, τρελάθηκες;
-Σέβομαι τη μητέρα μου. -Φίλα με.
Μαμά, ξύπνα.
Ο Νικολίνο θέλει να φιλήσει την Καρμελίνα.
-Πού είναι; -Εδώ. Στη διάθεσή σας!
Άτιμε, απατεώνα, ανόητε!
Κατέστρεψες την κόρη μου, το σπίτι μας, την οικογένεια, τα πάντα!
Ψυχραιμία. Δεν θα το σκάσω, θα αναλάβω τις ευθύνες μου.
Έχεις τα κότσια και μιλάς;
-Θέλω να επανορθώσω. -Τι να επανορθώσεις;
Η ζημιά έγινε.
Της αξίζει ένας άξιος άντρας για το παιδί της.
-Πού να βρεθεί κάποιος; -Μα εγώ είμαι άξιος.
-Θα την παντρευτώ, αν θέλετε. -Αν θέλω;
Δεν θα έπρεπε να είσαι πιο ταπεινός μετά από όσα προκάλεσες;
Φυσικά και θα την παντρευτείς!
Αλλά θέλω να ξέρω ένα πράγμα.
Δεν σας έχασα ποτέ από τα μάτια μου.
Πάντα έβαζα κάποιον να σας παρακολουθεί.
Μου λέτε πώς το κάνατε;
Δεν είναι της παρούσης. Θα ντραπεί η Καρμελίνα.
-Θα ντραπείς, σωστά; -Ναι, ντρέπομαι. Για…
Να ντρεπόσουν νωρίτερα! Τώρα είναι πολύ αργά.
Ακριβώς. Είναι πάρα πολύ αργά.
Χάνουμε χρόνο με την κουβεντούλα.
-Έχει δίκιο. Οι μήνες περνάνε γρήγορα. -Ναι, κυλάνε σαν νερό.
-Πότε έγινε αυτό; -Δεν ξέρω.
-Ο Νικολίνο ξέρει, αυτός τα έκανε όλα. -Τι είναι αυτά;
Θα το ερευνήσουμε. Ανουντσιάτα, έλα μαζί μου.
Για να μάθουμε την αλήθεια.
ΜΑΙΑ
Βιάσου, Ανουντσιάτα. Το μωρό θα γεννηθεί μόνο του.
-Το καπέλο. -Δεν το έχω εγώ.
-Το δικό μου. -Το χρειάζεσαι για να ξεγεννήσεις;
-Είμαι μια κυρία. -Ανησυχώ!
Ηρέμησε, έχουμε χρόνο.
Βγες έξω. Φύγε.
Η γυναίκα μου δεν μπορεί να περιμένει!
Πρέπει να σας μιλήσω.
Δεν θα μιλήσεις σε κανέναν. Εγώ ήρθα πρώτος.
Περίμενε έξω. Θα έρθω αμέσως.
-Το παιδί μου θα γεννηθεί μόνο του. -Έξω.
Νικολίνο, περίμενε. Όταν επιστρέψω, θα τα πούμε.
Δεν γίνεται. Έρχονται η Αμάλια και η Καρμελίνα.
Αν με βρουν εδώ, τελείωσα.
Έρχονται εδώ; Τι γυρεύουν εδώ;
Εσύ και η Καρμελίνα…
Δεν είναι αυτό που νομίζεις. Θέλω τη βοήθειά σου.
Πώς τολμάς; Είμαι τίμια στη δουλειά μου! Δεν κάνω χάρες.
Ηρέμησε. Τι κατάλαβες;
Θέλω βοήθεια να παντρευτώ την Καρμελίνα.
Ξέρεις σε τι κατάσταση βρίσκομαι.
-Κατέστρωσα ένα σχέδιο. -Τι έκανες;
Με την Καρμελίνα είπαμε ότι περιμένουμε παιδί, μα δεν ισχύει.
Είμαι έτοιμη να ανέβω τον Γολγοθά για εσένα. Τον ανεβαίνω, να το θυμάσαι.
-Κυρία, μην πάτε πάνω. -Γιατί;
-Δεν είναι εδώ η Ανουντσιάτα. -Έφυγε;
Όχι, δεν έφυγε.
Δεν είναι εδώ, αλλά δεν έφυγε ακόμα.
-Έλα, Καρμελίνα. -Καλά, πήγαινε.
Ας γίνει ό,τι είναι να γίνει.
Το θέλει η μοίρα, θα γεννηθεί μόνο του.
-Τι θέλεις να κάνω; -Να επιβεβαιώσεις ότι είναι έγκυος.
Έτσι, θα παντρευτούμε.
Αν το ανακαλύψει, τι θα σκεφτεί για εμένα;
Μην ανησυχείς. Θα το τακτοποιήσω τώρα αμέσως.
Τώρα πρέπει να φύγουμε. Πάμε.
Έφτασαν. Κρύψου!
Αμάλια, πώς είσαι; Πόσο χαίρομαι που σε βλέπω!
-Τα παιδιά φέρνουν προβλήματα κάθε μέρα. -Τι συνέβη;
-Πρέπει να εξετάσεις το κορίτσι. -Τι εννοείς;
Τίποτα δεν συνέβη. Καλύτερα να πηγαίνω.
Καρμελίνα, έλα εδώ.
Κάθισε και πες μου τι έγινε.
Άνοιξε το στόμα, βγάλε έξω τη γλώσσα.
-Το κορίτσι περιμένει παιδί. -Εγώ;
-Είναι ξεκάθαρο; -Πώς; Φαίνεται εξ όψεως;
Φαίνεται και με γυμνό μάτι. Έχει ένα μωρό μέσα της.
-Νομίζω ότι είναι αγόρι. -Μα δεν είναι δυνατόν!
Ξέρεις πιο πολλά από την Ανουντσιάτα;
Ο Νικολίνο και εγώ δεν έχουμε βρεθεί μόνοι.
Βρέθηκες με άλλον; Με ποιον;
-Με κανέναν. Δεν ξέρω πώς συνέβη. -Παναγία μου.
Ησύχασε, Αμάλια.
Παρακαλώ; Για ποιο πράγμα; Χωρίς εμένα;
Το ήξερα! Θα το φροντίσω. Συγχαρητήρια και αντίο.
Με συγχωρείτε, να πω κάτι στον κύριο έξω.
-Ποιος είναι; -Ο πατέρας.
Ο πατέρας; Δεν είναι ο Νικολίνο;
Περίμενε! Πού πηγαίνεις;
Καρμελίνα! Έλα εδώ.
-Έλα εδώ! -Νικολίνο, φοβάμαι.
-Τι κάνεις; -Η Ανουντσιάτα είναι στο κόλπο.
-Συνέχισε τον ρόλο σου. -Δεν ήξερα τίποτα.
-Φοβήθηκα. -Όλα καλά πήγαν.
Σου έχω καλά νέα. Έγινες πατέρας!
-Ώστε εσύ ήσουν! -Τι κάνεις;
-Ποιος πατέρας; -Μισό λεπτό.
-Αυτός είναι άλλος πατέρας. -Τι εννοείς;
Σε παρακαλώ, ηρέμησε. Έχεις ένα πανέμορφο κοριτσάκι.
Αυτό; Ήταν έτοιμη να με κατασπαράξει!
Όχι, αυτή! Έγινες πατέρας, μόλις το έμαθα.
Όλοι ήσασταν στο κόλπο!
Ηρεμήστε, εγώ είμαι ο πατέρας.
Νικολίνο, να 'σαι! Ποιος είναι αυτός εδώ;
Περίμενε παιδί.
-Ναι, μα ο πατέρας είμαι εγώ. -Ναι, αυτός είναι ο πραγματικός πατέρας.
Τι είπες; Για ξαναπές το!
-Θα σε σκοτώσω! -Σταμάτα!
Τι τρομερό! Ας ανακεφαλαιώσουμε.
Είσαι ο πατέρας του παιδιού σου.
-Αυτός είναι πατέρας ενός άλλου παιδιού. -Ωραία.
Η κόρη μου έχει έναν πατέρα κι αυτός είμαι εγώ.
-Ας το ελπίσουμε. -Όχι, εγώ είμαι.
Πήγαινε στην κόρη σου.
Άσ' τους να παντρευτούν τώρα αμέσως.
-Βιάσου. -Παντρευτείτε άμεσα.
Ελάτε σε εμένα όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή.
-Καταλαβαίνεις; -Φυσικά.
-Σε ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Ηρέμησε, Νικολίνο. Τελευταίες θυσίες.
Ναι, είναι ταπεινωτικό
αλλά η Μαρία θα κανονίσει τα έγγραφα του γάμου μας.
-Στείλε μας αμέσως τα έγγραφα. -Μην ανησυχείς.
-Θα βιαστώ. -Να σε έχει ο Θεός καλά.
Κάθε μέρα που περνάει το πρόβλημα όλο και μεγαλώνει.
Ορίστε, έτοιμο.
Θεία Μαρία, φόρτωσα τις βαλίτσες. Μπορείς να φύγεις.
-Γίνεσαι γελοίος! -Να αρχίσω να κλαίω;
Αμάλια, μην αναστατώνεσαι, είναι αναίσθητος.
Φρόντισε τα έγγραφα. Στείλ' τα αμέσως.
Η τιμή της Καρμελίνα εξαρτάται από εσένα.
Μαμά, θέλεις να το μάθουν όλοι;
Δεν είμαι σαν εσένα και τον Νικολίνο.
Όλη η ιστορία με κούρασε. Έχω ναυτία.
-Νικολίνο, θα κάνει εμετό. -Τι είναι;
Μην ανησυχείς, δεν είμαι άρρωστη.
Έχω δυο παιδιά, κάτι παραπάνω ξέρω από εσένα.
Στην κατάστασή σου, είναι λογικό να έχεις ναυτία.
-Αφήστε με ήσυχη. -Όχι.
Αν η μαμά λέει ότι έχεις ναυτία, τότε έτσι θα 'ναι.
-Αλήθεια; -Ναι, η μαμά έχει πάντα δίκιο.
Μην ανησυχείς, αυτό θα βοηθήσει.
-Μαμά, νιώθω κάτι εδώ. -Τι νιώθεις;
-Έχω λιγούρα για φράουλες. -Φράουλες;
Για στάσου.
Ναι, φράουλες.
-Θα στείλω κάποιον να αγοράσει. -Μαμά, είναι ακριβές.
Δεν με νοιάζει. Ο Νικολίνο θα μάθει τι σημαίνει πατρότητα.
Νικολίνο!
Πήγαινε να πάρεις μισό κιλό φράουλες. Τις λιγουρεύτηκε η Καρμελίνα.
Φράουλες; Σίγουρα;
-Όχι, φράουλες! -Όχι πορτοκάλια ή μανταρίνια;
Πήγαινε. Μη γεννηθεί με λιγούρα για φράουλες.
Πάω να πάρω φράουλες για την Καρμελίνα.
Μπράβο.
-Νικολίνο, καλημέρα. -Καλημέρα.
Φεύγω. Η Καρμελίνα θέλει φράουλες.
Έχει λιγούρες, μου είπε η κα Αμάλια.
Το μωρό το περιμένετε άνοιξη, σωστά;
Ορίστε; Ποιο μωρό; Θα έρθει η άνοιξη, αλλά δεν θα έρθει ο πελαργός.
Τι; Ακόμα δεν το διόρθωσες αυτό το πρόβλημα;
Η Καρμελίνα είναι τίμια κοπέλα.
Κι εγώ το ίδιο!
Τι θα πω στην Αμάλια; Μου υποσχέθηκες!
Θέλεις να με συλλάβουν;
Μακάρι! Εσύ ζήτησες τη βοήθεια μου, εγώ είμαι επαγγελματίας.
Ζήτησες τη βοήθειά μου, αλλά δεν θέλεις να συνεργαστείς.
-Έκανα τα πάντα. -Αρκετά, Νικολίνο!
Αν με καλέσει η Αμάλια, θα της τα πω όλα.
-Όχι! -Ναι.
Περίμενε λίγο ακόμα, λίγες μέρες ακόμα.
Πάψε! Φύγε! Τι απαίσιοι που είστε εσείς οι νέοι.
Χρειάζεστε βοήθεια ακόμα και για να κάνετε παιδί.
Ταχυδρόμε, έχεις γράμμα για τους Τζεράτσε;
-Ναι, ένα συστημένο. -Πού υπογράφω;
Ευχαριστώ. Ανουντσιάτα!
Ανουντσιάτα, έφτασαν τα έγγραφα! Καρμελίνα!
-Πρέπει να τρως. -Καρμελίνα!
-Ήρθαν οι φράουλες! -Ήρεμα.
Το μωρό μπορεί να νιώσει άσχημα. Ηρέμησε.
-Οι φράουλες; -Έφτασαν τα έγγραφα.
-Για να τα δω. Αυτά είναι! -Υπέροχα!
Είμαστε έτοιμοι.
Επιτέλους.
Τώρα μπορούμε να παντρευτούμε.
Θεέ μου. Όχι!
-Δεν είναι δυνατόν! -Τι συνέβη;
Δεν είναι δυνατόν, κόρη μου. Συνέβη κάτι φρικτό!
-Κόρη μου, κράτα γερά. -Μαμά, με τρομάζεις.
-Τι συνέβη; -Καημενούλα μου!
Τι χαμός! Τι θα κάνουμε τώρα;
-Έφτασαν τα έγγραφα; -Αν σου πω τι έγινε…
Τι έγινε;
Θέλετε να μου πείτε κι εμένα;
Εδώ λέει ότι είσαι άντρας.
Καρμέλο Τζεράτσε, γεννηθείς στο Μπενεβέτο. Εσύ είσαι ή όχι;
Φυσικά και είναι αυτή. Δεν είναι άντρας, είναι γυναίκα!
Νικολίνο, είμαι γυναίκα, το ορκίζομαι. Είμαι γυναίκα.
Πώς γίνεται να γίνεις πατέρας αν αυτή εδώ είναι άντρας;
Τη σήμερον ημέρα ποτέ δεν ξέρεις.
Οι καιροί έχουν αλλάξει.
-Θα μπορούσε, σωστά; -Μη λες ανοησίες!
Αυτά που λες μόνο στις ειδήσεις γίνονται.
Δηλώθηκε άντρας στο πιστοποιητικό γεννήσεως.
Αμάλια, θυμάσαι να έκαναν τέτοιο λάθος;
Ο άντρας σου ήθελε αγόρι.
Ναι, σωστά. Τζοσουέ, εσύ τα έκανες όλα.
Ο πατέρας σου, τη μέρα που γεννήθηκες,
ήταν τόσο σίγουρος ότι ήσουν αγόρι, που σε δήλωσε ως Καρμέλο.
Ήμουν σίγουρη ότι το είχε διορθώσει μετά τη γέννα.
Για τον Θεό, πετούσε στα σύννεφα τότε.
Νικολίνο, πήγαινε να ανοίξεις.
Πρέπει να είμαι άντρας για την υπόλοιπη ζωή μου;
Όχι, απλώς πρέπει να το διορθώσουμε.
Στο Δημαρχείο με δυο μάρτυρες.
Εδώ ζει ο Καρμέλο Τζεράτσε;
Όχι ακριβώς. Ίσως. Περί τίνος πρόκειται;
-Για τη στρατιωτική θητεία. -Τι;
Σωστά καταλάβατε.
Βάσει νόμου, αν δεν παρουσιαστεί, θα θεωρηθεί λιποτάκτης.
Καλημέρα σας.
-Ποιος είναι; -Έχω μια γυναίκα φαντάρο.
-Όχι! -Τι συνέβη;
Παιδί μου, σε καλούν για να κάνεις στρατιωτική θητεία.
-Θα σε συμμορφώσουν. -Γιατί κλαις;
Εγώ θα έπρεπε να κλαίω.
Πρώτα η μητέρα, μετά η θεία, έπειτα η αδερφή και τώρα η χώρα!
-Ποιον θέλετε; -Εγώ… Αυτή…
-Εμείς… -Κατάλαβα, είστε δόκιμος.
-Πηγαίνετε στη νοσοκόμα. -Θα ήθελα, αλλά δεν είναι για εμένα.
-Πρόκειται για την κοπέλα μου. -Νεαρέ, μη σπαταλάς τον χρόνο μου.
-Καρμελίνα, πάμε. -Δεν επιτρέπεται η είσοδος σε γυναίκες.
-Η κόρη μου δεν είναι γυναίκα. -Τότε γιατί είναι έτσι ντυμένη;
Είναι ντυμένη γυναίκα, μα δεν είναι γυναίκα.
Είναι γυναίκα. Οι γυναίκες απαγορεύονται εδώ.
Με κάλεσαν για θητεία, οπότε θα έρθω ως γυναίκα.
-Αφήστε τη να μπει ως γυναίκα. -Τι είναι όλα αυτά;
-Δεν έχω χρόνο για χάσιμο. -Άσε μας να περάσουμε.
-Η κοπέλα μου είναι γυναίκα. -Και περιμένει και παιδί.
-Και πρέπει να κάνει θητεία; -Όχι! Πρέπει.
-Την ανακήρυξαν λιποτάκτη. -Αλλά δεν φταίει αυτή.
Δεν ήξερε ότι είναι άντρας.
Αυτός είναι άντρας και δεν χρειάζεται να κάνει θητεία.
Ενώ η γυναίκα χρειάζεται.
-Και εσείς; -Θέλω να μπω.
Είστε τρελή!
-Είναι παράλογο. -Ναι, είναι.
Είναι άσκοπο να γίνει ιατρικός έλεγχος.
-Η κοπέλα δεν είναι άντρας. -Φυσικά… Έτσι φαίνεται.
Είναι κορίτσι.
Δυστυχώς εδώ γράφει Καρμέλο Τζεράτσε
και πρέπει να περάσει ιατρικό έλεγχο.
Ίσως πρόκειται για σκευωρία.
-Αυτά εδώ είναι αληθινά. Κοίτα! -Μαμά, ηρέμησε.
Εγώ δεν μπορώ να το εξακριβώσω, χρειάζεται γιατρός.
-Δόκιμε Τζεράτσε, ακολούθησέ με. -Ναι.
-Καρμελίνα! -Ηρέμησε.
Δεν έχουμε κάτι να φοβηθούμε.
Δεν θα επιτρέψω να την εξετάσουν σαν άντρα.
-Ούτε εγώ θέλω να γίνει φαντάρος. -Ανοησίες!
Καρμελίνα!
-Πού είναι η Καρμελίνα; -Πού είναι η κόρη μου;
-Ηρεμήστε. -Δεν θα την αφήσω εδώ.
Παιδιά!
Όμορφα! Κάντε ησυχία!
Μου επιτρέπετε; Παρακαλώ, δεσποινίς.
Φύγετε!
Περιμένετε λίγο.
-Πιο δεξιά. -Να περάσω, γιατρέ;
Δεν θέλω να με διακόψει κανείς.
Με συγχωρείτε, αλλά είναι σημαντικό.
Μια στιγμή. Νιώθετε πόνο στον ώμο σας;
Πάρε βαθιά ανάσα.
-Δεν μπορείς πιο βαθιά; -Όχι πιο πολύ από αυτό.
-Να την αφήσω να περιμένει; -Ναι. Μη με ενοχλείς.
Περίμενε εδώ. Όταν τελειώσει ο γιατρός, θα ξεκαθαριστούν όλα.
Εντάξει, θα περιμένω εδώ.
Τι κάνετε; Απομακρυνθείτε!
Πέρασε.
Γδύσου.
Κατάλαβες; Τελείως γυμνός.
Πάρε ανάσα.
Έτσι. Μπράβο.
Τώρα, κράτα την αναπνοή σου.
Την κρατάς πολύ.
Μα τι συμβαίνει;
Τι ιδιαίτερη περίπτωση!
Όχι, δεν είναι. Βλέπω ένα στριπτίζ,
Τι κάνεις εδώ;
Κλήθηκα να υπηρετήσω, πρέπει να περάσω εξετάσεις.
-Ορίστε; -Να βγάλω και το καλσόν;
Μη λες ανοησίες και ντύσου αμέσως.
Πού πήγε η καημένη η κόρη μου;
-Δεν γίνεται να μπείτε! -Μπήκε εκεί μέσα;
-Εκεί είναι. -Πού;
Τι θέλετε;
Αφήστε με να μπω, πρέπει να μπω.
-Τρελάθηκαν; -Ξεδιάντροπη!
-Ξεδιάντροπη. Τι έκανες; -Ποια είσαι εσύ; Έξω!
Είμαι η μητέρα της. Πείτε μου αμέσως τι κάνατε στην κόρη μου.
Εσύ δεν ντρέπεσαι που είσαι γυμνός μπροστά σε μια κοπέλα;
Πώς τολμάτε; Εγώ κάνω κουμάντο εδώ.
Αν έκανα εγώ, δεν θα γίνονταν τέτοια πράγματα.
-Πώς τολμάτε; -Νικολίνο!
-Από πού εμφανίστηκες εσύ; -Καρμελίνα, τι σου έκαναν;
Νικολίνο, σε χτύπησαν.
Μπράβο, τώρα πρέπει να τον δω κι αυτόν.
Προς τι αυτή η ένδειξη στοργής;
Τι είναι όλα αυτά;
Δεσποινίς, γιατί είστε εδώ; Τι θέλετε;
Δεν θέλω να γίνω φαντάρος.
Απλώς θέλω να παντρευτώ τον Νικολίνο.
Σας παρακαλώ, μη φωνάζετε.
-Ίσως είναι επικίνδυνο για το μωρό. -Ποιο μωρό; Πού;
Δεν έχει έρθει ακόμα.
Ελέγξτε το, ώστε να αποδεσμεύσετε την κόρη μου.
Μα τι ανοησίες λέτε;
Γιατί; Δεν είναι καλός λόγος για να την αποδεσμεύσετε;
Έχετε δει ποτέ έγκυο φαντάρο;
-Μαμά, δεν μπορούμε να πούμε ψέματα. -Ορίστε;
Ήταν ιδέα του Νικολίνο για να παντρευτούμε.
Τι;
-Μα τις λες; Τρελάθηκες; -Δεν είμαι έγκυος.
-Ποτέ δεν ήμουν. -Τι; Άρα μου είπατε ψέματα.
-Μαμά, λέει ψέματα. -Πρέπει να πούμε την αλήθεια.
Αν ανακαλύψουν ότι λέγαμε ψέματα…
-Ποια ψέματα; -Μπορεί να μας συλλάβουν.
-Τι είναι όλα αυτά; -Θα σας εξηγήσω εγώ.
Τώρα είναι όλα ξεκάθαρα.
Είναι το παραμύθι ενός άτιμου μπάσταρδου,
ενός απατεώνα, ενός ψεύτη.
-Με κατάλαβες; -Δεν συνέβη τίποτα μεταξύ μας.
Και περηφανεύεσαι κιόλας;
Πίστεψα ότι ήταν ατιμασμένη.
Ενώ εσύ περιέπαιζες μια αβοήθητη μητέρα. Με απογοήτευσες.
-Συγχώρεσέ μας. -Πάψε εσύ.
-Δεν μπορώ να σας συγχωρήσω. -Βοήθεια!
Αρκετά!
Ο πρώτος έρωτας μένει αξέχαστος.
Στοίχημα ότι θα την ξεχάσω; Δεν μπορώ να ζω έτσι.
Αν σκεφτώ εσένα, σκέφτομαι και τη μαμά σου.
Το πρώτο ραντεβού είναι αξέχαστο.
Γιατί έχεις κατεβασμένα μούτρα;
Χάνεις μια γυναίκα, βρίσκεις άλλη.
Σκέψου το μέλλον. Τι χρειάζεσαι;
Έρωτα, περιπέτεια, πάθος.
Σύντομα κοντά σας στον κινηματογράφο!
-Άσε με ήσυχο. -Όχι. Τι σόι φίλος είμαι;
Νικολίνο, πρέπει να την ξεχάσεις.
-Μακάρι να την ξεχνούσα, αλλά πώς; -Βρες αντικαταστάτρια.
Έχεις δίκιο. Πρέπει να ξεγράψω την Καρμελίνα από το μυαλό μου.
-Μπράβο! Ξέχασέ την, κατάστρεψέ την. -Συγγνώμη, Καρμελίνα.
Αλλά πρέπει να σε ξεγράψω.
Είσαι άντρας πια. Έλα μαζί μου, πάμε να ξεχάσουμε.
Έχω δυο κοπέλες απόψε…
Άντε ντύσου. Πάω να τις φέρω.
Νικολίνο, θα σε κάνω να ξεχάσεις την Καρμελίνα.
Θα ξεχάσεις τα φιλιά της
Θα ξεχάσεις τις αγκαλιές
Θα ξεχάσεις την αγάπη
Μην ξεχάσεις τα λεφτά γιατί δεν έχω δεκάρα.
Είσαι η πιο όμορφη
Θα σε λένε Λιλί
Με αυτό το μαλλί
Εσύ μου αρέσεις ακόμα πιο πολύ
Όχι!
Μην αλλάξεις
Μην αλλάξεις τα μαλλιά σου
Μη βάφεσαι πολύ, αγάπη μου
Μα εσύ…
Αποφάσισες να κάνεις έτσι
Να ντύνεσαι στα κόκκινα
Και να σε φωνάζουν Τζιτζί
Σου αρέσει έτσι
Ανάμεσα σε μαγαζιά και κλαμπ
Να τρως μοσχαράκι ψητό
Να πίνεις φραπέ
Μα γιατί;
Όχι, γλυκιά μου
Να παραμείνεις έτσι όμορφη
Με το πρόσωπο καθαρό
Να σε λένε Λιλί
Είσαι η πιο όμορφη
Με αυτό το μαλλί
Καληνύχτα, Λιλί!
Καλημέρα, λυπημένε.
-Τι τρέχει με τον φίλο σου; -Ξύπνα, σύνελθε!
Θα το φροντίσω εγώ. Θέλετε να ακούσετε ένα ανέκδοτο;
Δυο άτομα είναι σε ταξίδι του μέλιτος.
-Ταξίδι του μέλιτος; -Κοιμούνται στο αμάξι.
-Κρατιούνται σφιχτά μεταξύ τους. -Ναι, ενώ η βροχή…
πέφτει απαλά τη νύχτα.
Πάντα ονειρευόμουν το ταξίδι του μέλιτος μαζί της.
-Μαζί μου; -Όχι! Τι θέλεις;
Η νύφη…
Ακούστε, έχει πλάκα.
-Η νύφη; -Όχι, το ανέκδοτο.
Η νύφη σβήνει τα φώτα και αρχίζει να γδύνεται.
Κι αν το κάνει αυτό με άλλον άντρα;
Όχι, να παντρευτεί εμένα! Όχι άλλον!
Σταμάτα, μου χαλάς το ανέκδοτο.
-Γδύνεται! -Όχι. Δεν θέλω να γδυθεί.
Είναι τρελός.
Πάω να τον κάνω να γελάσει και δείτε πώς αντιδρά.
Τώρα μιλάει στο τηλέφωνο.
Καρμελίνα, είσαι είσαι; Δόξα τω Θεώ, σε βρήκα.
Ναι, αλήθεια, εγώ είμαι.
Τι λες; Ναι, ορκίζομαι.
Σε νοιάζομαι.
Είμαστε άτυχοι.
Μην κλαις, Καρμέλα. Καρμελίνα.
-Αγάπη μου… -Τελείωσες;
Αγάπη μου, μην κλαις.
Ήρθαν τα σωστά χαρτιά.
Δεν είμαι άντρας πια, είμαι γυναίκα.
Θα μπορούσαμε να παντρευτούμε.
Τι έγινε; Ψόφησε η γάτα σου;
Α, Β, Γ. Του ψόφησε η γάτα Ψόφησε την Πέμπτη
Φύγε, παλιόγατα!
Νικολίνο, τι τρέχει;
Έχεις γάτα;
Την κυνηγάω. Φύγε!
-Αναθεματισμένες γάτες! -Πάμε να χορέψουμε;
Δεν είναι τίποτα, αγάπη μου.
Είναι το ραδιόφωνο.
Σε διαβεβαιώνω, είναι το ράδιο.
Θα αλλάξω πρόγραμμα, στο ορκίζομαι.
-Πάμε να χορέψουμε; -Όχι!
Είναι άλλος σταθμός αυτός;
Είσαι με άλλη γυναίκα. Δίκιο είχε η μαμά!
Τελείωσε τώρα, μια για πάντα.
Όχι. Δεν είμαι η αγάπη σου. Είμαι η μητέρα της!
Κυρία…
Αφήστε με να εξηγήσω.
Όχι, δεν θα πεις λέξη.
Μην τολμήσεις να ξαναπάρεις. Κατάλαβες; Τελείωσε!
Παρακαλώ;
Κυρία! Εμπρός;
-Έφυγε! -Επιτέλους το έκλεισες.
-Θα χορέψουμε; -Εσύ φταις.
Τι ήρθες να κάνεις εδώ; Πού τον βρήκα αυτόν τον τύπο!
Νικολίνο, έλα να χορέψουμε.
Με εγκατέλειψε για πάντα.
-Μα ήθελες να την ξεχάσεις. -Δεν θέλω να την ξεχάσω!
Νοιάζομαι πολύ για αυτήν. Θέλω να την ξαναδώ.
-Πρέπει να με βοηθήσεις. -Εγώ;
Ναι. Πρέπει να της μιλήσω.
Πρέπει να της τα πω όλα.
Πώς να το κάνω, Γκετάνο;
Νικολίνο, έχω μια ιδέα.
Τι όμορφα!
Έγραψαν γράμμα στον Άι Βασίλη.
Έλα.
Προσεκτικά!
Καρμελίνα!
Εγώ είμαι!
Νικολίνο, τρελάθηκες; Μπορεί να έρθει η μαμά μου.
-Είσαι όμορφος ντυμένος έτσι. -Θέλω να σου μιλήσω. Σε αγαπάω.
-Πήγαινε στη μάνα σου! -Μπαμπά! Με χτύπησε.
Μαμά, κοίτα.
Για δες!
Σε έπιασα!
Απατεώνα! Μου κατέστρεψες την οικογένεια!
Βάλ' το στα πόδια! Έλα κι εσύ, περπάτα!
Δώσ' το εδώ αυτό. Νόμιζες ότι είναι λεφτά;
ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ ΣΕ ΣΥΓΧΩΡΩ
Σε είδα! Έλα μέσα.
Έλα!
Εσύ, απατεώνα!
Μπες μέσα!
Ο Σαν Αντόνιο, να σας ευλογεί.
Ειρήνη και υγεία!
-Ο Σαν Αντόνιο… -Νικολίνο, τρελάθηκες;
-Τρέχα! -Πάλι εσύ;
-Με περνάς για χαζή; -Κυρία.
Πώς τολμάς να ντύνεσαι μοναχός;
Ιεροσυλία!
-Τόλμα να ξανάρθεις! -Τι άνθρωποι είναι αυτοί!
Θα σου δείξω εγώ!
Εσύ μπες μέσα. Περπάτα.
Σαλάμ. Ξέρε πού μένουν οι Γκεράτσε;
-Ψάχνατε το γκαράζ; -Όχι, το γκαράζ.
Ψάχνω την οικογένεια Γκεράτσε.
-Την Τζεράτσε; Ποιος είστε; -Ένας Τούρκος.
Φίλος του καπετάνιου Τζεράτσε που πέθανε στην καταιγίδα.
-Είσαι φίλος του Τζοσουέ; -Ναι, είμαι φίλος του.
-Τον γνωρίζεις; -Έλα εδώ.
Τσάμπα έκανες ταξίδι, πέθαναν όλοι τους.
-Στην καταιγίδα; -Όχι, από αρρώστιες.
Είμαι μόνος σε μια ξένη χώρα.
Όχι, θα σε βοηθήσω εγώ. Θα σε φιλοξενήσω σπίτι μου.
-Εδώ; -Όχι, στο κτίριο με την άσπρη πέτρα.
-Άσπρη πέτρα ξέξασπρη. -Έλα μαζί μου.
-Δες ποιον σου έφερα. -Σαλάμ.
-Ζαμπόν! Ποιος είσαι εσύ; -Δεν βλέπεις; Ο μάγειρας.
-Είμαι μάγειρας. -Τούρκος μάγειρας.
Τρελάθηκες; Δεν έχουμε σερβιτόρο και μου φέρνεις μάγειρα;
Δυσκολεύεσαι να καταλάβεις. Δείξ' του το τατουάζ σου.
-Το τατουάζ. Δεν καταλαβαίνει. -Δεν καταλαβαίνω.
-Τατουάζ, λουλούδι. -Κατάλαβα.
Είναι ο μοναδικός επιζών του Cavalluccio di Mare.
-Και; -Μιλάω εγώ τούρκικα;
Εγώ μιλάω τούρκικα.
-Ο Τούρκος από το πλοίο του Τζοσουέ. -Ακριβώς.
-Κατάλαβες το σχέδιο μου; -Ναι.
Θέλεις να παρουσιάσεις τον Τούρκο ως ένα άλλο άτομο.
Αλλά είναι δύσκολο να βρεις κάποιον.
Έχω βρει κάποιον, εσένα!
-Είσαι χαζός. -Ναι, είσαι χαζός.
-Τελείως χαζός. -Κι αυτός το λέει.
Είσαι χαζός.
Γκετανίνο, χρειάζομαι τη βοήθειά σου.
Πρέπει να γλυκάνω την καρδιά της κα Αμάλια.
Μόνο εσύ μπορείς να τα καταφέρεις.
Πρέπει να βρεις το αδύναμο σημείο της. Βοήθα με!
Δεν ξέρω για τον Τζοσουέ και την Αμάλια.
-Τότε, ας ρωτήσουμε. -Ας ρωτήσουμε.
-Το τατουάζ… -Αυτό λύνεται.
-Θα το κάνεις εδώ. -Ποιο τατουάζ!
-Τον παλαβό πού θα τον βάλουμε; -Στο μπάνιο.
-Πού θα κοιμηθεί; -Στην μπανιέρα.
-Τι θα τρώει; -Τίποτα.
-Κι αν διαμαρτυρηθεί; -Θα τον δαγκώσω.
Δεν θα παριστάνω τον Τούρκο ναύτη. Όχι! Με τίποτα!
-Μαμά! -Ποιος είναι;
Ο Νικολίνο ντυμένος Τούρκος.
Πάλι; Μην κουνηθείς εσύ.
Θα τον τακτοποιήσω εγώ.
-Σαλάμ. -Ποιος είστε εσείς;
-Εδώ ζει η οικογένεια Τζεράτσε; -Ναι, γιατί;
Τότε εσείς θα είστε η Αμάλια, η γυναίκα του φίλου μου του Τζοσουέ.
-Εγώ είμαι… -Όχι, μην πείτε λέξη.
Είστε ο Μουτσαφέρ Καγιάν, ο μάγειρας. Περάστε μέσα.
Ο Τούρκος μάγειρας.
Καρμελίνα, Σισινέλα, δείτε.
-Δείτε ποιος ήρθε. -Ο Μουσταφά! Ο φίλος του μπαμπά.
Ναι, αυτός είναι.
Με συγχωρείτε, περάστε.
Ναι.
Θεέ μου! Με συγχωρείτε.
Με συγχωρείτε που συγκινήθηκα. Ήρθατε ξαφνικά, καταλαβαίνετε.
Ελάτε.
Τζοσουέ, δες ποιος ήρθε. Τον αναγνωρίζεις;
Πού να με γνωρίσει κα Αμάλια! Πέρασαν χρόνια και ζαμάνια.
Δες τι όμορφος που είναι στο πλοίο του, στο Cavalluccio di Mare.
Τον αναγνωρίζεις;
Τζοσουέ! Φίλε, μου.
Νιώσε σαν το σπίτι σου. Δώσε μου το καπέλο σου.
Κάθισε. Να σου φέρω καφέ, κάτι να πιεις;
Όχι, μη σας ενοχλώ, ίσως κάτι να τσιμπήσω.
Σισινέλα, Καρμελίνα, άντε στην κουζίνα και φέρτε ό,τι βρείτε μπροστά σας.
Καθίστε.
Τώρα πρέπει να μου πείτε τα πάντα για το ναυάγιο.
Γιατί θέλετε να σας τα πω; Ξεχάστε το.
Όχι!
Θέλω να μάθω.
Πριν ξεκινήσει ο τυφώνας, πού βρισκόταν ο Τζοσουέ;
-Στο πλοίο. -Ναι, το ξέρω αυτό.
Θέλω να μάθω πού ακριβώς στο πλοίο.
Ήταν στο…
Στο… Ξέρετε πού ήταν.
Ποτέ δεν καθόταν σε ένα σημείο.
-Και μετά; Πείτε μου. -Ο άνεμος έγινε πιο δυνατός.
Ξέρετε πώς είναι όταν αρχίζει να φυσάει.
Ο καπετάνιος κατάλαβε ότι το πλοίο βρίσκεται σε κίνδυνο
και μου φώναξε "Γκετάνο, πάμε να σωθούμε!
Πάμε να φορέσουμε σωσίβιο!"
Αντί για Μουτσαφέρ σε είπε Γκετάνο;
Επειδή τον κυρίευσε ο φόβος.
Αυτός με φώναξε Γκετάνο κι εγώ τον φώναξα Βιντσέντσο.
Δεν έχει σημασία το όνομα τέτοιες στιγμές.
Και μόνο που το θυμάμαι ανατριχιάζω. Δείτε.
Τα κύματα ήταν ψηλά σαν βουνά
και οι καρχαρίες ανάμεσά μας ήταν σαν αντζούγιες.
Και μετά, έφτασε ο τυφώνας.
Πρόσεχε με το πανί, ο άνεμος φυσάει!
Όταν φυσάει ο άνεμος, το πλοίο γέρνει.
Ο άνεμος φυσάει
Τα πανιά μπλέκονται
Η καταιγίδα
Βρέχει, η πλώρη γυαλίζει
Και φωτεινός
Ο ουρανός μοιάζει με ζωγραφιά
Το ξύλινο κατάρτι
Μοιάζει με ασήμι
Φάρε, γιατί φέγγεις;
Ξέρουμε το δρόμο για το σπίτι μας Ακόμα και τη νύχτα
Ο άνεμος φυσάει Τα πανιά μπλέκονται
Είναι σιρόκος
Αλλά όσοι αγαπούν τη θάλασσα Και η θάλασσα αυτούς
Είναι πλούσιοι
Πρόσεχε τον άνεμο!
Πάμε δυτικά!
Δυτικά!
Ανοίγει ο κινηματογράφος. Έπρεπε να έρθει ως τις 16:00.
-Δεν καταλαβαίνω. -Λέω τα δικά μου.
Καταλαβαίνω. Οι δουλειές είναι δουλειές.
Αν δεν γυρίσει ο Γκετάνο, θα δεις.
Χορτάσατε; Θέλετε κάτι άλλο;
Όχι, ευχαριστώ. Το στομάχι μου είναι γεμάτο.
-Το επιδόρπιο ήταν υπέροχο. -Ήταν το αγαπημένο του μπαμπά.
Καρμελίνα, φέρε καφέ.
-Η κόρη σας είναι αξιαγάπητη. -Ευχαριστώ.
-Είναι αρραβωνιασμένη; -Όχι.
-Ούτε που της περνά από το μυαλό. -Μόνο τον Νικολίνο σκέφτεται.
-Ώστε Νικολίνο τον λένε. -Πάψε εσύ και πάρε δρόμο.
Το Νικολίνο είναι ωραίο όνομα.
Σίγουρα θα είναι καλό παιδί.
Μην αναφέρετε αυτό το όνομα σπίτι μου. Να με συγχωρείτε.
-Φυσικά. -Ορίστε ο καφές.
-Η κόρη σας, σας μοιάζει. -Αυτό δεν ισχύει.
Όλοι λένε ότι μοιάζω στον μπαμπά μου.
Στον μπαμπά σου; Με δουλεύεις;
Είσαι ίδια η μαμά σου.
Έχετε ίδια μαύρα μάτια.
Πανέμορφα.
Τα χείλη έχουν το χρώμα που έχει η φράουλα στις πέντε το πρωί.
Απαλό καθαρό δέρμα σαν βερίκοκο τις πρώτες μέρες του Ιουλίου.
Μαλλί σαν μετάξι, ένα κύμα…
-Με συγχωρείτε. -Η μπλούζα μου.
Μην ανησυχείτε είναι ελαφρύς καφές. Θα βγει αμέσως.
Καρμελίνα, Σισινέλα, ελάτε. Φέρτε αμέσως λίγο νερό.
Θεέ και Κύριε.
Το τριαντάφυλλο είναι ίδιο με του Τζοσουέ.
Ακριβώς το ίδιο.
Μου επιτρέπετε;
Πέρασαν τόσα χρόνια που το έβλεπα μόνο σε φωτογραφία.
Αυτό είναι το μοναδικό τριαντάφυλλο
που επέζησε από το ναυάγιο.
Αν το θέλετε, είναι δικό σας. Σας το προσφέρω.
Ορίστε; Τι πρέπει να πω;
Τρέμω.
Με συγχωρείτε.
Ανοίγω σε πέντε λεπτά.
Σταματήστε! Να σκοτώσετε εμένα πρώτα!
Είναι φίλος μου. Σταματήστε.
Γκετάνο, βοήθα με. Δες τι έγινε εξαιτίας σου.
Εγώ φταίω; Μπείτε μέσα, ξεκινάει η ταινία.
-Πώς ξεκινάμε από την αρχή; -Θα βάλουμε άλλο καρούλι φιλμ.
Θα καταλάβουν.
-Είναι θέμα φαντασίας. -Άκου.
Φαντάσου.
Ψωμί, Έρωτας και Φαντασία. Το είδα στην Τουρκία.
Ωραία, αλλά σκάσε τώρα.
Της μίλησες;
Νικολίνο, πρέπει να ηρεμήσεις.
Πρώτα πρέπει να γνωριστούμε καλύτερα.
Δώσε μου χρόνο και όλα θα γίνουν.
Αρμάντο, στο περιοδικό το λέει ξεκάθαρα.
Για απαλό δέρμα χρειάζεται μάσκα αυγού.
Δεν είμαι εγώ ο ειδικός, ρωτήστε τη γυναίκα μου.
-Ορίστε, καλό είναι αυτό; -Όχι, δεν είναι.
Θέλω το κόκκινο που έχει η φράουλα στις πέντε το πρωί.
Κατάλαβες, Αρμάντο;
Ξυπνούσα πέντε το πρωί μόνο όταν ήμουν στον στρατό.
Και δεν κοιτούσα τι χρώμα έχουν οι φράουλες.
Γκετανίνο, πες της κάτι.
Σου λέω, προετοιμάζω το έδαφος.
Όταν έρθει η ώρα, θα της πω κάτι.
-Άκου! Θα της μιλήσεις; -Θα προσπαθήσω.
Αλλά δεν υπόσχομαι κάτι.
Σήμερα είναι Κυριακή, είναι μέρα γιορτής. Μαγείρεψαν λαζάνια.
Ξέρεις πώς πάει. Μείνε ήσυχος.
Βρίσκεις δικαιολογίες.
Νικολίνο, η σκύλα από τη βιάση της κάνει στραβά κουτάβια.
-Θέλεις να είσαι η σκύλα; -Όχι! Να παντρευτώ την Καρμελίνα.
Μην ανησυχείς. Πήγαινε σπίτι και περίμενέ με.
Πρόσεχε τον Τούρκο.
Δεν καταλαβαίνω γιατί η Αμάλια έβαλε τη Σισινέλα σε οικοτροφείο.
Λέει ότι της χρειαζόταν καλή μόρφωση
και ότι καθόταν σπίτι χωρίς να κάνει τίποτα.
Όχι, δεν είναι αυτός ο λόγος.
Από όταν ήρθε ο Τούρκος, τα πάντα είναι ανάστατα στο σπίτι.
Να τος.
-Τρώμε; -Εσύ είσαι…
Κάθισε, το φαγητό θα σερβιριστεί σύντομα.
Η Αμάλια δεν ήρθε ακόμα;
-Όχι. Θα σου κάνει παρέα η Ανουντσιάτα. -Τι καλά!
-Θέλω να μείνω μόνος μαζί σου. -Μαζί μου;
-Θέλω να σου μιλήσω. -Δεν έχεις τίποτα να μου πεις.
Τι κατάλαβες; Έχω να σου πω κάτι σημαντικό.
Τι γίνεται; Εδώ είναι καλή οικογένεια.
Για χαρέμι το πέρασες εδώ;
Συγγνώμη που άργησα, ξέρετε πώς είναι στα κομμωτήρια.
-Από τη μια μπούκλα στην άλλη… -Μαμά, τι πήγες κι έκανες;
Δεν σου αρέσω;
Μην την ακούς.
Είσαι φανταστική!
Ας κάνουμε μια πρόποση για αυτήν την τρομερή αλλαγή.
-Σε ευχαριστώ. -Εγώ προτιμώ να πιω δηλητήριο.
-Τι εννοείς; -Μην της δίνεις σημασία.
Δεν της αξίζει η καλοσύνη σου.
Ξέρω εγώ ποιον σκέφτεται.
Ναι, αυτόν σκέφτομαι. Τον Νίνι μου.
Είναι πολύ όμορφος και είμαι πολύ ερωτευμένη μαζί του.
Έλα, καλή μου. Μην κλαις.
Της έχει γίνει έμμονη ιδέα.
-Ο Νικολίνο. -Εγώ δεν ξέρω κανέναν Νικολίνο.
Αν δεν θέλει η Αμάλια, είναι η κυρία του σπιτιού.
Μην κλαις. Μην την κάνετε να κλαίει. Καημενούλα μου.
Αυτή η κόρη μού κάνει τη ζωή δύσκολη.
Ήρθα σπίτι τόσο ευδιάθετη, τόσο χαρούμενη.
Πρέπει να μείνεις έτσι Αμάλια. Σκέψου τον εαυτό σου.
Όπως κάνω κι εγώ.
Δεν θέλω να μένω κλεισμένος
Αυτά τα λουλούδια
Τα αληθινά λουλούδια ανθίζουν
Στον κήπο σου
Η άνοιξη
Είναι εδώ
Τα δέντρα γίνονται μωβ
Ένα πουλί θα λαλήσει
"Έμαθα να πετάω"
Πέρασαν τα χρόνια
Οι εποχές περνάνε σαν νερό
Τα τραγούδια αλλάζουν
Αλλά εσύ όχι, εσύ παραμένεις ίδια
Στα μάτια μου είσαι ακόμα όμορφη
Γιατί σ' αγαπώ
Ο κόσμος είναι μαύρος αν δεν χαμογελάς
Βάψου λιγάκι
Χτένισε τα μαλλιά σου
Φόρα μια καρφίτσα
Έλα κοντά μου
Ο καθρέφτης αυτός
Μπορεί να κάνει θαύματα στην αγάπη
Η καρδιά μου τρέμει ακόμα
Και σε ερωτεύεται
Σεν Τζενάρο, βοήθα τον Γκετανίνο.
Δώσ' του δύναμη και σθένος.
-Τι λες; Θα τα καταφέρει; -Όχι.
-Όχι; Εγώ λέω ναι! -Ναι.
Θα έρθει και θα πει "Τρέχα στην Καρμελίνα, περιμένει με ανοιχτές αγκάλες!"
-Εγώ θα πάω και θα την φιλήσω. -Όχι.
Επιτέλους.
-Λοιπόν; -Πρέπει να σου μιλήσω.
-Συνέβη κάτι σοβαρό; -Όχι, βασικά…
-Για εμένα πήγε καλά, αλλά για εσένα… -Τι;
-Σαλάμ, φύγε. -Εγώ;
Λέγε.
Νικολίνο, πρέπει να φανείς δυνατός.
Δεν επιτρέπω να την παντρευτείς. Το απαγορεύει η θέση μου.
Μα ποια θέση;
Εγώ και η Αμάλια είμαστε ερωτευμένοι και θα παντρευτούμε.
-Τι; -Ως πατέρας της Καρμελίνα, δεν μπορώ.
-Δειλέ, προδότη! Τι πήγες κι έκανες; -Ηρέμησε, Νικολίνο.
Τι τα βάζεις μαζί μου; Δεν φταίω εγώ που ερωτεύτηκα.
Αν δεν παντρευτώ εγώ, δεν θα παντρευτείς ούτε εσύ.
Θα πάω τον Τούρκο στην Αμάλια.
-Μουτσαφέρ! -Αν το μάθει,
θα είναι αρνητικό και για εσένα.
Να πάρει! Έχασα τον Τούρκο.
Γκετανίνο! Βοήθα με, έχασα τον Τούρκο.
Δεν με νοιάζει, φεύγω. Με περιμένει η Αμάλια.
Μουτσαφέρ!
Γκετάνο! Γκετανίνο!
Μουτσαφέρ!
Τον Τούρκο ψάχνεις; Στην ταράτσα είναι.
-Μουτσαφέρ! -Τρελάθηκε.
-Τι κάνεις εδώ; -Προσεύχομαι στον Αλλάχ. Προσευχήσου.
Πάμε.
Περίμενε! Εδώ μένει η γυναίκα του Τζοσουέ. Η οικογένεια Τζεράτσε.
-Είπες ότι πέθαναν όλοι. -Θα σου εξηγήσω μετά. Πάμε.
Καταλαβαίνω. Πάμε στην κηδεία.
Ξέρω εγώ σε ποιον αξίζει η κηδεία.
Τι σου συνέβη;
Η Καρμελίνα νόμιζε ότι αυτοκτόνησες.
Κι άλλος Τούρκος! Έγινε επιδρομή;
-Θα σου πω μετά. Η Καρμελίνα σπίτι είναι; -Απλώνει ρούχα.
Μόνη;
Ναι, μόνη. Η Αμάλια μένει στην Τουρκία τώρα.
Θα την πάρω μαζί μου, θα την κλέψω.
-Πρόσεχέ τον. -Όχι, φοβάμαι.
Είναι καλός. Θα γυρίσω αμέσως.
-Θα πας στην κηδεία; -Ποια κηδεία;
-Δεν έχεις ιδέα.
-Όχι, είσαι χαζός! -Εγώ;
Ναι, είσαι χαζός.
Καρμελίνα!
Καρμελίνα, ήρθα!
Νικολίνο! Πώς έμαθες ότι είμαι μόνη εδώ;
Ζω με τη σκέψη σου.
Είσαι στ' αλήθεια μόνη;
Ναι, η μαμά είναι κάτω.
Δεν μπορώ να το πιστέψω
ότι είμαστε εδώ μόνοι μας.
-Είναι πρώτη φορά. -Ξέρω, αλλά περί τίνος πρόκειται;
-Να σε βοηθήσω; -Ευχαριστώ.
Καρμελίνα!
Δεν σε βλέπω αλλά σε νιώθω.
Να έρθω από την άλλη;
Δεν έχεις κάτι να πεις;
-Καρμελίνα! -Τι θέλεις;
-Τόλμα να με πλησιάσεις. -Θα πλησιάσω όπως και να 'χει.
Δεν είμαστε καν αρραβωνιασμένοι.
Καρμελίνα, τι είμαστε; Πρέπει να καταλάβω.
Αρραβωνιαζόμαστε κάθε μήνα. Είμαστε γονείς ανύπαρκτου μωρού.
Είμαι ερωτευμένος ακόμα και που το λέω.
Τώρα που είμαστε μόνοι δεν θέλεις να σε πλησιάσω.
Σε πλησιάζω, Καρμελίνα.
Μην πεις λέξη.
Πρόσεχε, Νικολίνο. Μπορείς να με καταστρέψεις.
Βάλ' το στα πόδια τότε!
-Φυσικά και θα φύγω. -Περίμενε, πρέπει να σου πω κάτι.
Δεν σ' το είπα ποτέ, δεν ξέρω αν τα καταφέρω τώρα.
-Να σου το πω, Καρμελίνα; -Τι; Είσαι τρελός;
Όχι, αλλά θα τρελαθώ.
Θα φύγεις; Καρμελίνα, μη φύγεις.
Θα φύγω.
Καρμελίνα, εγώ… Να πάρει, είναι δύσκολο.
Σε θέλω.
Νικολίνο, δεν σε άκουσα.
Σε θέλω.
Σε θέλω!
Δεν είναι υπέροχη αυτή η φράση;
Σε θέλω!
Δεν είναι κανείς εδώ;
Σε θέλω!
Καρμελίνα, τρελάθηκα;
Νικολίνο, εγώ είμαι τρελή.
Σε θέλω.
Άκουσες; Πάλι μπροστά μου.
Είπατε ότι δεν θα λερώσετε τα χέρια σας για εμένα.
Όχι, δεν θα το κάνω εγώ.
Μουτσαφέρ, πέτα τον από τις σκάλες.
Γκετάνο, μην κουνηθείς. Κάτω είναι ο πραγματικός Τούρκος.
-Είναι έτοιμος να το κάνει. -Μα τι λες;
-Γνωρίζεστε; -Αδύνατον.
Στη θάλασσα γνωρίζεις πολύ κόσμο.
Μα τι λες; Ούτε να κολυμπάς δεν ξέρεις.
Δεν είναι ναύτης.
Τον έστειλα σπίτι σας για να έχω βοήθεια εκ των έσω.
Να τι με ανάγκασες να κάνω εμποδίζοντάς με να δω την Καρμελίνα.
-Ποιος είσαι τότε; -Θα σου πω εγώ.
Είναι ένας απατεώνας, μια μαριονέτα, ένας προδότης μιας φιλίας
για ένα πιάτο φαΐ.
Ο φίλος του μπαμπά είναι ο μόνος που επέζησε.
Ούτε μέχρι τα Κάπρι δεν έχει πάει με πλοίο.
Ο φίλος του μπαμπά είναι κάτω και θα πάω να τον φέρω.
-Άκου, μη γίνεσαι κακός. -Θα πληρώσεις όσα μου έκανες.
-Θα σκοτωθούν! -Μην το κουνάς ρούπι.
Τώρα ξέρεις κι εσύ
τι σημαίνει να είσαι ερωτευμένη.
Δεν πέθαναν.
Φέρνεις κακοτυχία στην οικοδομή.
Θα χρειαστεί να λιβανίσουμε. Πήγαινε!
Με κατέστρεψες! Μετά απ' όσα έκανα για εσένα.
Θα σε κάνω να ανέβεις σε καράβι.
-Σε σωσίβια λέμβο! -Γκετάνο!
-Θα σε στείλω στο νοσοκομείο. -Νικολίνο! Γκετάνο!
Κυρία, ελάτε εδώ.
-Αυτή είναι η κα Τζεράτσε; -Αυτή είναι.
Είναι άλλος ένας Τούρκος εδώ. Λέει ότι πεθάνατε.
Ποιος είστε εσείς;
Με χτύπησες; Είμαι ο καλύτερος φίλος σου.
Μου φέρεσαι έτσι μετά από όσα έκανα για εσένα;
Νικολίνο…
μεγαλώσαμε μαζί.
Ήξερες ότι είμαι ερωτευμένος.
Δεν φταίω εγώ που ερωτεύτηκα κι εγώ.
Γκετανίνο…
-Ερωτεύτηκες στ' αλήθεια; -Ναι.
Έλα, Γκετανίνο.
Έλα εδώ!
Δεν είσαι πεθαμένη, ζεις. Δεν καταλαβαίνω.
Πολύ καλά κατάλαβες. Νεκρή είμαι. Νεκρή!
Μην ξανακούσω για τον Τζοσουέ, Τούρκους ή καράβια.
Μη με ενοχλείτε άλλο!
Δεν δεχόμαστε επισκέψεις πια!
Κατάλαβα. Δεν είναι πεθαμένη, ζει!
Όλοι με κορόιδεψαν. Καημένε Τούρκε!
Θα τιμωρήσω τους ενόχους.
Έλα Χριστέ και Παναγιά! Γκετάνο, Νικολίνο!
Θα μάθετε να μην παίζετε μαζί μου.
Αμάλια, Καρμελίνα, κατεβείτε.
Ο Τούρκος τους δέρνει.
Κυρία Ανουντσιάτα!
Ο Τούρκος δέρνει τον Γκετάνο και τον Νικολίνο.
-Τι έγινε; -Δόξα τω Θεώ! Ανεβαίνει κάποιος.
Ο Νικολίνο;
Τι του έκανες;
Νικολίνο!
Νικολίνο μου! Ζεις; Τι σου έκαναν;
Δεν ξέρω.
Διώξ' τον. Δεν θέλω να τον βλέπω πια.
-Αμάλια, συγχώρα με! -Τα έκανε όλα από αγάπη.
Αμάλια, σε θέλω.
Νικολίνο, σε θέλω.
Νικολίνο, το αποφάσισα. Θα το πω μπροστά σε όλους.
-Θα αποδράσω μαζί σου! -Όχι.
Στάσου. Θα έρθεις μόνη ή με τη μαμά σου;
Καρμελίνα, να είσαι καλή. Είμαι η μαμά σου.
Έλα πάνω και φέρε και τον Νικολίνο.
Νικολίνο, άκουσέ την για το καλό σου.
Άκουσέ την, Νικολίνο. Επανόρθωσα και για εσένα.
Αμάλια, κάνε λίγη υπομονή.
Νικολίνο!
Η καημένη η μαμά. Δεν έπρεπε να το κάνω.
Ας κάνουμε ένα πείραμα.
Ομορφιά μου, έλα πάνω. Πρέπει να σε συγχωρέσω.
Νικολίνο, έλα πάνω. Σε συγχωρέσαμε ήδη!
Είμαι πατέρας σου, παντρευόμαστε.
Νεαρέ!
Δεν γίνεται να φιλιέστε στον δρόμο.
-Το είδατε καλά; -Ναι.
Γράψτε μας πρόστιμο, κάντε ό,τι θέλετε.
Σας θέλω για κουμπάρο.
Αμάλια, τώρα που τα παιδιά μας έφυγαν ευτυχισμένα,
ας φροντίσουμε και τη δική μας ευτυχία. Πεινάω.
Είμαι μπερδεμένη. Πώς να σου αρνηθώ;
Μουτσαφέρ, Γκετάνο, ηρέμησε.
Ζήτησες την άδεια της μητέρας σου;
Έχεις κι εσύ μαμά;
Πλησίασε. Τι στέκεσαι εκεί;
Γιατί ήρθατε επίσκεψη;
Μαμά, σου το είπα.
Ήρθαμε να μιλήσουμε για τον γάμο μας.
Γάμο; Ποιος είναι ο γαμπρός;
Εγώ, μαμά.
"Μαμά;" Πότε σε γέννησα εσένα;
Σε αποκαλεί "μαμά" επειδή είναι ο γαμπρός.
Ώστε αυτός είναι και γι' αυτό με αποκαλεί έτσι.
Έλα, κάθισε και μίλησέ μου.
Πήγαινε.
Πλησίασε. Είναι ντροπαλός.
Μοιάζεις με άγγελο.
Είσαι σγουρομάλλης.
-Πώς σε λένε; -Γκετάνο.
Γκετάνο. Τι ωραίο όνομα.
Ποια είναι η ηλικία σου;
-Είμαι 34. -Τι ωραία ηλικία!
-Τι δουλειά κάνεις; -Είμαι…
-Σιδηρουργός; Δεν μου αρέσει. -Όχι.
-Χειριστής προβολέα. -Χειριστής;
Κινηματογραφικών προβολών.
-Σινεμά… -Δουλεύω στον κινηματογράφο.
Πόσο καιρό βγαίνετε;
-Περίπου 20 μέρες. -Είκοσι μέρες;
Σαν τις γάτες; Και το λέτε αυτό αγάπη;
-Τι φρικτό! -Τον αγαπώ, μαμά.
Όλο "μαμά" και "μαμά"!
Η μητέρα της μαμάς της πρώτης μαμάς της μητέρας μου
έλεγε ότι για να γνωρίσεις έναν άντρα,
πρέπει να ξοδέψεις εφτά βαρέλια αλάτι.
Πρέπει να γνωριστείτε, να έρθετε κοντά.
Χρειάζεται χρόνος. Τρία χρόνια είναι η ετυμηγορία μου.
Να 'μαστε πάλι.
Εσύ, η μαμά σου κι εγώ Τριγυρνάμε στο Τολέδο
Εμείς περπατάμε μπροστά Και η μαμά σου ακολουθεί
Εσύ, η μαμά σου κι εγώ Βρήκα μπελά
Εσύ, η μαμά σου κι εγώ Ποιος με ανάγκασε;
Εσύ, η μαμά σου κι εγώ Μα ποια αμαρτία έκανα;
Εσύ, η μαμά σου κι εγώ
ΤΕΛΟΣ
Μετάφραση: Μαρία Βιδίνη