Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
İlk randevumuzda söylemiştim sana
Yanında kimseyi getirme diye
Sen ise erkek kardeşini Kız kardeşini, yeğenini getiriyorsun
Hiç yalnız değiliz, hep üç kişiyiz!
Söz verdin bana, "Yarın kim bilir…"
"Sadece ben olacağım… Annemle!"
Sen, annen ve ben Toledo'da dolanıyoruz
Biz önde yürüyoruz, annen arkamızda
Sen, annen ve ben
Sürekli birlikte Bu çılgınlık!
Balayımıza bile geldi!
Sinema veya dansa gidip Öpüşmeye çalıştığımızda
Bir polis gibi durdurmak için bizi Daima yanımızda
Ama âşığım ben
O yüzden bundan vazgeçtim
Artık bununla savaşmıyorum
Sen, annen ve ben
Ne teselli ama! Sen, annen ve ben
Bu sorundan bıktım! Sen, annen ve ben
Aziz Genaro bir mucize gerçekleştirdi
Geçen gün yataktan çıkamadı
Ateşi vardı, ölüyor gibiydi
Neredeyse sadece ikimizin dışarı Çıkacağına inanıyordum
Sonra annenin sesini duydum
"Küçük kız sizinle gelecek"
Ben, kız kardeşin Ve sen Chiatamone Bar'a gittik
"Dondurma mı istersin, içecek mi?"
Hangisi daha pahalıysa!
O günün hatırası olarak
Villa'da fotoğrafımızı çektiler
Balon ve şeker istedi Yürümek de istemedi!
Baktım ona ve denize atmayı düşündüm!
Vazgeçtim
Âşığım
Artık karşı koymuyorum
Aşkım, hep ailenle birliktesin
Ailen bir kabile gibi Doğudan, Milano'dan geliyorlar
Ve bu insanlar hep etrafımızda!
Cefalù'da yaşayan bir yaşlı teyze
Buraya geldi ve hiç gitmedi!
Ben, teyzen ve sen
Zavallı kadın hasta
Arada sırada bayılıyor
Ben, teyzen ve sen
Taze yumurta, mozzarella
Gidiyoruz sadece at arabasıyla!
Her şeyi ben ödüyorum Bana kim geri ödeyecek?
Ya şimdi seni terk eder Ya da önümüzdeki ay parasız kalırım
Başıma bela açtım Başka biriyle evleneyim
Sizi bir daha görmek istemiyorum
Sen, annen ve ben
Ben, baban, erkek kardeşin, kız kardeşin…
- Özgürlük burada! - Hayır, Amalia Hanım!
Özgür olmaya gidiyorum!
Bir daha benim gibi bir anne bulamazsın!
Amalia Hanım, siz bir anne değil, iki annesiniz,
iki kayınvalide, dünyadaki tüm kayınvalidelersiniz!
Benimle konuşmadan önce ağzını gül suyuyla yıka!
Koynumuzda yılan beslemişiz.
Kapayın çenenizi! İnsanlara yılan demeye hakkınız yok!
Onlar Tanrı'nın kutsal hayvanları.
Beni Pompei'deki tapınağa götüreceğine söz vermiştin!
Maria teyze, hacılar gibi yürü Pompei'ye.
Nicolino, gitmek istiyorsan git ama beni hastanede bulacaksın!
- Kendimi öldüreceğim! - Yürü!
- Kendimi öldürmek istiyorum! - Yürü.
Nicolino gitti ve bir daha dönmeyecek!
Asla dönmeyecek!
Artık bitti.
Onun için üzgünüm.
Bana ne bundan?
Bir yetimle evlenip iyi bir şey yapacağım.
Her şeyden önce biraz huzur bulacağım.
İyi akşamlar.
Selam Gaetano.
Nicolino, sen ölmedin demek! Dört matinede de görmedim seni!
Artık beni daha çok göreceksin, anneden ayrıldım.
- Anneden mi? - Carmelina anne…
Bu ülkede nişanlanmak köle olmak gibi.
Nihayet anladın. Artık özgür ve rahatsın.
- Kadraj! - Kahretsin!
Bu sinemada bir dakika bile rahat edemiyorsun.
Nicolino, iyi iş çıkardın.
Al, biraz şarap iç.
Ne yapıyorsun?
Bay Gaetano, ne yapıyorsunuz? Uyuyor musunuz?
- Ne? - Hâlâ ilk kısmı.
- Yani? - Bunu zaten izledik!
Hikâyeyi daha iyi anlarsın.
Bir şeyden haberin yok, her şeyi iki kez izlemen gerek!
- Şimdi ne olacak? - Filmin sonunu bekle. Hadi.
Nicolino, ne düşünüyorsun?
Carmelina'sız ölsem daha iyi.
Otobüs şoförü sana ne yaptı ki?
Kendini mahvetmek istiyorsan onunla evlen.
Söylemesi kolay!
Annesi dedi ki, "Carmelina hâlâ küçük bir kız."
"Ancak üç yıl sonra birbirinizi iyice tanıyabilirsiniz."
Hiçbir evlilik üç yıl sürmez ki!
Ve düzenli bir işim olmadığını söylüyor.
Bu sinemayı senin yönettiğini biliyor mu?
- Sinemadan nefret ediyor, TV seviyor. - Ne iğrenç!
- Kızı için kimi istiyor? - Biliyorum!
Giosuè beni mahvetti.
Giosuè'nin kolları hız trenleri kadar büyüktü!
Onları sevmiyorum, midemi bulandırıyorlar.
Baban gibi güçlü bir adamla, bir denizciyle evlenmelisin.
Nicolino güçlü, babamdan da güçlü
ve hiç çirkin dövmesi yok.
Nankör. Babanın dövmelerini ne cüretle hor görürsün?
Öldürecek bu kız beni.
Tartışacağınıza masaya gelin. Yemek soğuyor!
- Ben yine de yiyeceğim. - Amalia, bırak onu.
Carmelina onu hor görmek istemedi.
Annunziata, gül dövmesinin benim için anlamını biliyorsun.
Kaç kere söyledin! Gül sensin.
Dövmeyi her zaman onunla olabileyim diye yaptırdı.
Artık öyle adamlar yok!
O gemi enkazında hepsi öldü.
Huzur içinde yatsınlar. Biraz daha.
Artık bu zavallı kızlar
geriye kalan bu çıtkırıldımlara ödün vermek zorunda.
Nicolino iyilerden biri.
Sonunda Maria teyze gibi bir kocakarı olmak istemiyorum!
Sonunda benim gibi olsan iyi. Ben saygın bir kadınım.
Hiç evlenmedim çünkü erkeklerden hep nefret ettim.
Annem senin doğuştan kocakarı olduğunu söylüyor.
- Öyle mi dedin? - Bu doğru değil!
Yeter artık!
- Maria… - Ben gidiyorum.
- Neden? - Benevento'ya dönüyorum.
Maria, ne yapıyorsun? Seni sevdiğimizi biliyorsun!
Çirkin dedikoducu!
Hepsini içimizden attığımıza göre, yemek de bitti.
Carmelina, annenin seni bu dünyaya getirmesine yardım ettim.
İçinde kalmana yardım etmek istiyorum.
Tavuk budu ye. Çok güzel!
Hayır!
Nicolino'suz tavuk, tavuk değil ki.
Ev bile, mobilyalar…
Perdeleri bile aldım.
Carmelina'nın çok sevdiği avize.
Ne çirkinmiş! Beğenmedim.
Aşk insana tuhaf şeyler yaptırır!
Evde evli bir çiftin isteyebileceği her şey vardı.
Her şey vardı, sadece o yoktu.
Hayır, küllük de eksikti! Her şey eksikti.
Bana ne bundan? Bu lanetli evi yakalım!
Kim bu beni rahatsız eden?
- Nicolino! - Ne yapıyorsun?
Burada kalmaya geldim. Yalnız olmanı istemiyorum.
Ödün verip seninle yaşayacağım.
- Olmaz. Burada Carmelina yaşayacak. - Siz tartıştınız!
- Evet ama… - Nerede yatacağız?
Sadece bir yatak var.
- Bir yolunu buluruz! - Gaetano…
Dinle. Burada kalmak istiyorsan oturma odasında uyuyabilirsin.
- Yatakta uyuyamazsın. - Yün mahvolur.
Bana ne? Ben mahvoldum, yün de mahvolur!
Gaetano, çok acı çekiyorum!
Nicolino, acı çekmek istediğin için acı çekiyorsun.
Ben onun nişanlısı olsam bu yün güzel olurdu!
Gaetano, git buradan!
Carmelina ciddi bir kız.
Geçen hafta gösterdiğimiz filmi hatırlıyor musun?
Ne olmuş yani?
İki âşık evlenmek istiyordu
ama aileleri istemiyordu.
Aileler evlenmelerine izin vermek zorunda kaldı, anladın mı?
- Zorladılar onları. - O öyle bir kız değil.
Öyle olup olmaması umurumda değil ama bir tehdit oluşturmalıyız.
Söylemen gereken tek şey,
"Hemen evlenelim yoksa düğünü ve vaftiz törenini aynı anda yaparız."
Ama artık o eve yaklaşacak cesaretim yok.
Annesine boyun eğmezsen o kızı unut daha iyi.
"Her şerde bir hayır vardır."
Bunu söyleyen kaynanası ölünce cenaze masraflarını ödemek zorunda kalan adam.
Yemek istemiyorum, anne.
Kont Ugolino gibi açlıktan ölmek istiyorum.
Yemek istemiyor musun?
Maria teyzen barışmak için davet etti bizi!
Benim için ye, Carmelina.
Seninle buraya gelmek benim için çok zordu.
Yine de yemeyeceğim. Sonum Ugolino gibi olsun istiyorum!
O kim? Sen biliyor musun kim olduğunu?
Bilmiyorum.
Aristokratlar zor günler geçiriyor.
- Anne, ben yiyeceğim. - Yemek yemen umurumda değil.
Dikkat et, denize düşeceksin!
Yemeğe başlayalım.
O aptal herif yüzünden böyle davranacaksan!
Biz hiç yemek yiyecek miyiz? Ben başlıyorum.
- Yemeğe mi geldiniz? - Tabii ki.
- Balık çorbası. - Spagetti ve istiridye alayım.
- Güzel. Hanımefendi? - Spagetti ve balık çorbası.
- Birlikte mi getireyim? - Birlikte.
- Lazanya var mı? - Tabii ki.
İki midyeli spagetti, iki balık çorbası ve bir lazanya.
Lazanya varmış!
Bir spagettiyi iptal edip lazanya alacağım.
Ben de lazanya istiyorum, bir çorbayı iptal et.
- Bir balık çorbasını iptal edeceğim. - Hayır, etme.
Lazanya yerine onun çorbasını ben alayım.
Carmelina yemek istemiyorsa onun kaybı.
Carmelina yemek istiyor. Yemek yiyecek!
Karnı aç, yemek geliyor.
- Bir bu eksikti! - Nicolino!
Gel buraya. Burada ne işin var?
Herkesin içinde mi tartışmak istiyorsun?
Sizden özür dilemeye geldim.
Ne yüzsüzsün!
Hatalı olduğumu biliyorum ama düzeltmek istiyorum.
- Ben mütevazı oğlunuzum. - Ne oğlu?
Sen ailemin bir parçası değilsin.
Carmelina'nın yemek yemesi gerek, unutma.
Sizler olmadan yaşayamam, sizi seviyorum.
Beni mi? Delirmiş bu!
- Beni mi seviyorsun? - Evet.
Sizi, Sisinella'yı, Maria teyzeyi. Hepinizi seviyorum!
Sizinle olmaya çok alıştım.
Dün tek başıma yürüyordum ve kendimi çıplak gibi hissettim!
Bırak elini öpsün, bir daha da dert etmeyelim.
Tamam. İyi olmak istiyorum, kan su değildir.
Kızımın ölmesini istemiyorum.
- Aferin! - Yemek yiyelim.
Bu ne? Eller yukarı. Gidelim!
Gidelim. Şuraya oturalım.
Sonunda yiyebileceğiz. Dört gözle bekliyordum!
Oraya değil. Masanın başına Maria teyze, sen de şuraya otur.
Hanımlar sipariş verdi. Siz ne alırdınız?
- Et soslu Tortellini. - Tortellini…
- Ben de tortellini alacağım. - Bana da tortellini.
- Dondurma istiyorum. - Tamam, sonra dondurma yeriz.
Durun hanımlar, sakin olun!
Tek tek konuşun yoksa hiçbir şey anlamıyorum.
Üç balık çorbası istediniz
ama şimdi üç tortellini istiyorsunuz.
Bir spagetti ve bir lazanya.
Birkaç dakikamız var. Söyleyeceklerimi dinle.
- Çocuğun olmak üzere. - Ne diyorsun sen?
- İyi misin? - Evet.
Siparişlerimizi anladın mı?
Evet. Üç tortellini, iki lazanya ve bir balık çorbası.
Genç hanım için… Genç hanım nerede?
Carmelina, yemeğini söyle!
- Çırpılmış yumurta. - Her şey çırpılmış gibi oldu zaten!
Ben de çırpılmış yumurta, tortellini ve balık çorbası istiyorum.
Ben de isterdim ama karaciğerim acıyor!
- Kim ciğer sipariş etti? - Hiçbir şey anlamamışsın!
Kimse karaciğer sipariş etmedi.
Sen dediğimi yap. Boyun eğmek zorunda kalacaklar.
Başımı belaya sokacaksın!
Aşkımız için, mutluluğumuz için yapmalısın.
Sana söylemek istediklerimi yazdım.
"Bu meyve…
Bu eldeki meyve…
Kızınızın rahminde, aşkının meyvesi var."
Tahmin etmiştim!
"Anne, kızının rahminde…
…aşkının meyvesi var!
Ekşi aşkın tatlı meyvesi.
Neden ekşi?"
Hey! Ne yapıyorsun sen?
Terbiyesizlik bu.
Carmelina kendi kendine konuşuyor, meyvesi olduğunu söylüyor.
Ne meyvesi?
Yemiş olmalı, tatlı olduğunu söylüyor.
Tatlı mı?
"Bir anlık mutluluk için.
Ne kadar acı çektiğimi!
Ne kadar…" Hayır!
"Bir anlık mutluluk için insanın ne bedel ödemesi gerekir?"
Ne skandal ama!
- Amalia, bacım. Güçlü ol, sakin ol. - Ne oldu?
- Carmelina'nın rahminde meyve var. - Ne meyvesi?
Ekşi tatlı olan.
- Şaka mı bu? - Rahim nedir?
- Carmelina'nın karnı mı ağrıyor? - Bu karın ağrısı değil! Keşke.
- Nedir? - Sakin olmalısın.
Gerçekten sakinim. Neden bahsediyorsun?
Anlamaya çalış. Evli değilim.
Bazı şeyleri düşünmek bile günah!
Anne, Carmelina, Nicolino'nun ona verdiği meyveyi yemiş.
Sessiz ol dedikoducu! Sen kendi işine bak.
Ben istemiyorum. Carmelina meyveyi yedi!
"Orada, kızının rahminde aşkının meyvesi var.
Ekşi aşkın tatlı meyvesi. Ne acı!
Bir anlık mutluluk için insanın ne bedel ödemesi gerekir?
Acı! Bir anlık aşkın bedeli çok yüksek."
Sefil ruh! Ne diyorsun sen?
- Hiç. Bir şey söylemiyorum. - Hiç mi?
Bu yaşta bunları söylemeye utanmıyor musun?
- Bu aptallık da ne? - Bu aptallık değil.
- Ne o zaman? - Gerçek.
Gerçek mi?
Sen hâlâ küçük bir kızsın! Mümkün değil.
Artık küçük bir kız değilim, kadınım.
- Şimdi de bir anne oldum. - Meryem Ana!
Ne diyorsun?
Meyve satıcısı kim?
Anne, ben tek bir adam tanıyorum. Nicolino'mu!
Nicolino! Yine gözlerimin önünde Nicolino!
Tanrım, artık buna katlanamıyorum.
Amalia!
- Merhaba, Sisinella. - İçeri gel.
- Annemle konuş! - Neden?
Carmelina'ya meyve verdin ve karnı ağrıyor.
- Ne? - Her şeyi biliyorum. Annem bayıldı hatta!
- Carmelina kararını vermiş! - Bana dokunma.
Anne, uyan. Sana gerçeği söyleyeceğim.
Anne!
- Amalia! - Anne, uyan.
- Tanrım! - Ne olduğunu gördün mü?
- Çabuk, bir öpücük ver. - Nicolino, delirdin mi?
- Anneme biraz saygı duy. - Bir öpücük ver!
Anne, uyan!
Nicolino, Amalia'yı öpmeye çalışıyor.
- Nerede? - Buradayım. Hizmetinizdeyim.
Seni rezil, serseri, aptal!
Kızımı, evimizi, ailemizi mahvettin. Her şeyi!
Sakin olun. Kaçmayacağım, sorumluluğumu alacağım.
Konuşacak cesaretin var mı?
- Her şeyi düzeltmek istiyorum. - Neyi düzeltmek istiyorsun?
Olan oldu zaten.
Çocuğu için onurlu bir adamı hak ediyor.
- Nereden bulacağım? - Ben onurlu bir adamım!
- İsterseniz onunla evlenirim. - İstersem mi?
Başımıza açtıklarından sonra biraz daha mütevazı olmayacak mısın?
Tabii ki onunla evlenmek zorundasın!
Ama bir şeyi bilmek istiyorum.
İzinizi hiç kaybetmemiştim.
Hep birileri sizi izliyordu.
Nasıl yaptığını anlat.
Şimdi sırası değil. Carmelina utanır!
- Utanırsın, değil mi? - Evet, utanıyorum… Hangi konuda?
Daha önce utanmalıydın! Artık çok geç!
Aynen… Çok geç. Bayağı geç.
Bu muhabbetle vakit kaybediyoruz.
- Nicolino haklı, aylar hemen geçiyor. - Uçup gider!
- Bu ne zaman oldu? - Bilmem!
- Nicolino bilir, her şeyi o yaptı! - Bu ne?
Bunu çözmek istiyorum. Benimle Annunziata'ya gel.
Böylece gerçeği anlayabiliriz.
EBE
Acele et Annunziata. Bebek kendi başına doğacak!
- Şapka. - Şapka bende değil!
- Benim şapkam! - Doğum için mi lazım?
- Ben bir hanımım! - Endişeleniyorum!
Sakin ol, vaktimiz var.
Çık dışarı. Git!
Karım sabırsızlanıyor!
Sizinle konuşmam gerek.
Kimseyle konuşamazsın, önce ben.
Dışarıda bekle, hemen geliyorum.
- Çocuğum kendi başına doğacak! - Çık dışarı.
Nicolino, bekle. Döndüğümde konuşuruz.
Bekleyemem. Amalia ve Carmelina geliyor.
Beni burada görürlerse işim biter!
Buraya mı geliyorlar? Ne yapmaya geliyorlar?
Yoksa Carmelina'yla…
Düşündüğünüz gibi değil. Yardımınıza ihtiyacım var.
Ne cüretle? Ben dürüst bir ebeyim! Bazı şeyleri yapmam!
Sakin olun. Ne anladınız?
Carmelina'yla evlenmeme yardım etmelisiniz.
İçinde bulunduğum durumu biliyorsunuz.
- Bir numara yapmaya karar verdim. - Ne yaptın?
Carmelina'yla çocuk beklediğimizi söyledik ama bu doğru değil.
Senin için Calvary Dağı'na tırmanıyorum.
- Yukarı çıkmayın hanımefendi! - Neden?
- Annunziata burada değil. - Gitti mi?
Hayır, gitmedi.
Burada değil ama daha gitmedi de.
- Yürü Carmelina. - Tamam, git.
Ne olursa olsun.
Bu kader, kendi başına doğacak.
- Benden ne istiyorsun? - Carmelina'nın hamile olduğunu söyle.
Evlenebilelim diye.
Her şeyi öğrenirse nasıl görünürüm?
Merak etme. Ben hemen düzeltirim!
Şimdi gitmemiz gerek. Hadi.
Geldiler! Şuraya git.
Amalia, nasılsın? Seni tekrar görmek ne güzel!
- Bu çocuklar her gün sorun çıkarıyor. - Ne oldu?
- Kıza bakman gerek. - Ne diyorsun?
Hiçbir şey olmadı! Gitsem daha iyi.
Carmelina, buraya gel.
Otur şuraya ve ne olduğunu anlat.
Ağzını aç, dilini çıkar.
- Bu kız hamile! - Ben mi?
- Çok açık! - Ne? Sadece bakarak mı?
Çıplak gözle görülüyor! Bebek içeride.
- Bence erkek. - Bu doğru olamaz!
Annunziata'dan daha mı çok biliyorsun?
Nicolino'yla yalnız kalmadık ki.
Başka biri miydi yani? Kimdi o?
- Kimse. Nasıl olduysa. - Tanrım!
Sakin ol, Amalia.
Alo? Ne için? Bensiz mi?
Tahmin etmiştim! Ben hallederim. Tebrikler, güle güle.
Pardon, bekleyen zavallıya söylemeliyim.
- Kim o? - Baba.
Baba! Nicolino değil mi?
Bekle! Nereye gidiyorsun?
Carmelina! Buraya gel.
- Buraya gel! - Nicolino, korkuyorum!
- Ne yapıyorsun? - Annunziata da işin içinde.
- Rolünü oynamaya devam et. - Hiç farkında değildim!
- Korktum. - İyi geçti.
Babası sensin.
- Demek sendin! - Ne yapıyorsun?
- Ne babası? - Bir saniye!
- Bu başka baba. - Neden bahsediyorsun sen?
Lütfen sakin olun! Güzel bir kız.
O mu? Beni yiyecekti!
Hayır! O değil! Sen baba oldun, şimdi haber geldi.
Hepiniz işin içindeydiniz!
Sakin ol, baba benim.
Nicolino, gelmişsin! Kim bu adam?
Çocuğu olacaktı.
- Tamam ama gerçek babası benim. - Evet, gerçek babası o.
Ne dedin sen? Tekrar et!
- Seni öldüreceğim! - Dur!
İğrenç! Durumu gözden geçirelim.
Sen çocuğunun babasısın.
- O başka bir çocuğun babası! - Güzel!
Kızımın tek bir babası var ve o da benim!
- Umarım! - Hayır, benim.
Kızına git.
Hemen evlendirelim onları.
- Acele et. - Hemen evlen.
Doğru zaman geldiğinde geri gel.
- Anladın mı? - Tabii ki.
- Teşekkürler. - Rica ederim.
Sakin ol, Nicolino. Bunlar son fedakârlıklar.
Küçük düşürücü
ama Maria evliliğimizin belgelerini halledecek.
- Belgeleri hemen bize gönderin! - Merak etme.
- Acele edeceğim. - Tanrı sana yol göstersin.
Her geçen gün sorun daha da büyüyor!
İşte, bitti.
Maria teyze, çantalar yüklendi. Gidebilirsiniz!
- Komiklik bile yapıyorsun! - Ağlasa mıydım?
Amalia, sinirlenme, o tepkisiz bir adam!
Belgeler için endişelenin. Hemen gönderin.
Carmelina'nın onuru sana bağlı!
Anne, herkes duysun mu istiyorsun?
Sen ve Nicolino gibi değilim!
Bu hikâye beni yordu. Midem bulanıyor!
- Nicolino, kusacaksın! - Ne istiyorsun?
Merak etme, hasta değilim.
İki çocuğum var, senden daha uzmanım.
Senin durumunda mide bulantısı olmalı.
- Beni rahat bırak. - Hayır.
Annem miden bulanıyor diyorsa miden bulanıyor demektir.
- Gerçekten mi? - Evet. Annem her zaman haklıdır.
Merak etme, bu sana yardımcı olacak.
- Anne, şuramda bir şey hissediyorum. - Ne oldu?
- Canım çilek çekti. - Çilek mi?
Bir saniye.
Evet, çilek.
- Çilek alması için birini göndereceğim. - Anne, çilek pahalı!
Umurumda değil. Nicolino baba olmayı öğrenmeli!
Nicolino!
Git yarım kilo çilek al, Carmelina'nın canı çekmiş.
Çilek mi? Emin misiniz?
- Evet, çilek! - Portakal ya da mandalina değil mi?
Hayır. Git. Çilek aşermiş olarak doğmasın!
Carmelina için çilek alacağım.
Aferin oğlum.
- Nicolino, günaydın. - Günaydın!
Gidiyorum. Carmelina çilek istiyor.
Aşeriyor. Amalia Hanım da söyledi.
Bebek baharda doğacak, değil mi?
Ne? Bir sürü bahar gelir ama hiçbir şey çıkmaz!
Ne? Hâlâ o sorunu çözmedin mi?
Carmelina saygıdeğer bir kız!
Ben de öyle!
Amalia'ya ne söyleyeyim? Bana söz vermiştin.
Tutuklanmamı mı istiyorsun?
Keşke! Bana geldin, ben dürüst bir profesyonelim.
Yardımımı istedin ama iş birliği yapmak istemiyorsun!
- Her şeyi yaptım! - Nicolino, yeter.
Amalia beni ararsa ona gerçeği söylerim.
- Hayır! - Evet.
Biraz daha bekle, en azından birkaç gün daha.
Kes sesini! Git buradan. Genç nesiller ne kadar da korkunç!
Çocuk için yardıma ihtiyaçları var!
Postacı, Gerace ailesine posta var mı?
- Evet, taahhütlü bir mektup. - Nereyi imzalıyorum?
Teşekkürler. Annunziata!
Annunziata, belgeler geldi! Carmelina!
- Yemek zorundasın. - Carmelina!
- İşte çilekler! - Yavaş, yavaş.
Bebek üzülebilir. Sakin ol.
- Çilekler mi? - Belgeler geldi!
- Bakayım. İşte belgeler! - Harika!
Hazırız.
Sonunda!
Artık evlenebiliriz.
Hay aksi! Tanrım, hayır.
- Mümkün değil! - Ne oldu?
Mümkün değil kızım. Korkunç bir şey!
- Kızım, güçlü ol. - Anne, beni korkutuyorsun!
- Ne oldu? - Zavallı çocuk!
Bu ne karmaşa! Şimdi ne yapacağız?
- Belgeler geldi mi? - Bir bilsen…
Ne?
Söylesenize artık.
Burada erkek olduğun yazıyor.
Carmelo Gerace, Benevento'da doğmuş. Bu sen misin, değil misin?
Tabii ki o! O bir erkek değil, bir kadın!
Nicolino, ben bir kadınım, yemin ederim. Ben bir kadınım.
Erkek olsa nasıl baba olacaktın?
Bugünlerde hiç belli olmuyor.
Devir çok değişti.
- Olabilir, değil mi? - Saçmalama!
Söyledikleriniz sadece haberlerde olur.
Sadece doğum belgesine göre erkek.
Amalia, bu hatayı nasıl yaptıklarını hatırlıyor musun?
Kocan erkek çocuk istiyordu.
Evet! Doğru. Giosuè, sendin!
Baban, doğduğun gün,
oğlan olduğundan o kadar emindi ki seni Carmelo olarak kaydettirdi.
Doğumundan sonra düzelttireceğinden emindim.
Aman tanrım, aklı beş karış havadaymış!
- Nicolino, git kapıyı aç. - Ama sonra…
Hayatımın sonuna kadar erkek mi olacağım?
Hayır, ufak bir düzeltme yapacağız.
Belediyede iki şahitle.
Carmelo Gerace burada mı yaşıyor?
Pek sayılmaz. Belki. Konu neydi?
- Askerlik. - Ne?
Doğru duydun.
Askere gitmezse kanunen firari sayılır.
İyi günler.
- Kim? - Asker karım var!
- Hayır! - Ne oldu?
Evladım, askere çağrılıyorsun!
- Reform yapacaklar. - Neden ağlıyorsunuz?
Ağlaması gereken benim!
Önce anne, sonra teyze, sonra kardeş, şimdi de ülke!
- Kimi arıyorsunuz? - Ben… O…
- Biz… - Anladım, asker sensin.
- Hemşireye git. - Keşke ama ben değilim.
- Kız arkadaşım. - Delikanlı, vaktimi boşa harcama.
- Carmelina, gidelim. - Hanımefendi, kadınlar buraya giremez!
- Kızım bir kadın değil. - Neden kadın gibi giyinmiş?
Kadın gibi giyinmiş ama kadın değil.
O bir kadın, hanımefendi. Kadınların buraya girmesi yasak.
Buraya getirildim. Kadın olarak gideceğim.
- Kadın olarak girmesine izin verin! - Neler oluyor burada?
- Kaybedecek zamanım yok. - Bırakın gidelim.
- Kız arkadaşım bir kadın. - Çocuğu bile var!
- Çocuk mu askerlik yapacak? - Hayır! O yapacak!
- Firari ilan ettiler. - Onun suçu değil.
Erkek olduğunu bilmiyordu.
O bir erkek ve askerlik yapmak zorunda değil.
O bir kadın ve askerlik yapmak zorunda.
- Ya sen? - İçeri girmeliyim!
Delisin sen!
- Bu saçmalık! - Evet, saçmalık.
Sağlık kontrolüne girmenin faydası yok.
- Bu kız erkek değil! - Tabii ki… Öyle görünüyor.
O bir kız.
Maalesef burada Carmelo Gerace yazıyor.
Ve kendisi muayene olmalı.
Dolandırıcı da olabilir.
- Bunlar gerçek! Baksana. - Anne, sakin ol.
Muayeneyi ben yapmıyorum, doktor yapıyor.
- Er Gerace, beni takip et. - Tamam.
- Carmelina! - Sakin ol.
Korkacak bir şeyimiz yok.
Carmelina'nın erkek gibi muayene olmasına izin veremem.
- Asker olmasını istemiyorum! - Saçmalık!
Carmelina!
- Carmelina nerede? - Kızım nerede?
- Sakin ol. - Onu burada bırakmayacağım!
Beyler!
Kendinize gelin! Susun.
Girebilir miyim? Lütfen hanımefendi.
Gidin buradan!
Biraz bekleyin.
- Az daha sağa. - Girebilir miyim, Binbaşı?
Rahatsız edilmek istemiyorum.
Affedersiniz ama bu önemli.
Bir saniye. Omzunda ağrı hissediyor musun?
Derin nefes al.
- Daha derin nefes alamıyor musun? - Bundan fazla alamıyorum.
- Onu bekleteyim mi? - Evet. Beni rahatsız etme!
Burada bekleyin. Binbaşı bitirdiğinde her şeyi çözeceğiz.
Tamam, burada bekleyeceğim.
Ne yapıyorsunuz? Defolun!
Gir.
Üstünü çıkar.
Anladın mı? Çıplak.
Nefes al!
Tamam! Aferin.
Şimdi nefesini tut.
Çok oldu!
Ne oluyor?
Çok tuhaf bir vaka!
Hayır, striptiz.
Ne yapıyorsun sen burada?
Askere çağrıldım, şimdi muayeneyi geçmeliyim.
- Ne? - Çoraplarımı da çıkarayım mı?
Saçmalama ve giyin.
Zavallı kızım nereye gitti?
- İçeri giremezsiniz! - Oraya bir kız girdi mi?
- Orada. - Nerede?
Ne istiyorsunuz?
Bırakın içeri gireyim!
- Deli mi bunlar? - Utanmaz!
- Sen utanmazsın! Ne yaptın? - Sen kimsin? Dışarı!
Ben annesiyim. Şimdi kızıma ne yaptığını söyle!
Kadınların önünde çıplak durmaya utanmıyor musun?
Bu ne cüret? Burada sorumlu benim!
Ben sorumlu olsaydım böyle şeyler olmazdı!
- Ne cüretle? - Nicolino!
- Sen nereden çıktın? - Carmelina, sana ne yaptılar?
Nicolino, canını yakmışlar!
Aferin, şimdi bunu da görmem gerekecek.
Nedir bu sevgi gösterisi?
Bu ne demek oluyor?
Neden buradasın? Ne istiyorsun?
Asker olmak istemiyorum!
Nicolino'mla evlenmek istiyorum.
Lütfen sesinizi yükseltmeyin.
- Bebek için tehlikeli olabilir. - Bebek mi? Nerede?
Yolda.
Muayene edin ki kızım taburcu olsun.
Ne saçmalıyorsun sen?
Bu onu taburcu etmek için iyi bir sebep değil mi?
Daha önce hiç hamile bir askeriniz oldu mu?
- Anne, ona yalan söyleyemeyiz. - Ne?
Nicolino'nun evlenme fikriydi.
Ne?
- Ne diyorsun? Delirdin mi sen? - Hamile değilim!
- Hiç olmadım! - Ne? Yani bana yalan söyledin.
- Anne, yalan söylüyor. - Gerçeği söylemeliyiz.
Yalan söylediğimizi öğrenirlerse…
- Ne yalan ama! - Tutuklanabiliriz!
- Bu hikâye de ne böyle? - Anlatacağım.
Şimdi her şey anlaşıldı.
Bu, sefil bir piçin hikâyesi.
Serseri ve yalancı.
- Anlıyor musun? - Aramızda hiçbir şey olmadı.
Ve bununla övünüyor musun?
Onursuz bir kızım var sanıyordum.
Bir anneyle dalga geçiyormuşsun. Beni hayal kırıklığına uğrattın.
- Bizi affedin. - Kapa çeneni.
- Seni affedemem. - Yardım edin!
Yeter!
İlk aşk unutulmaz.
Onu unutacağıma bahse girer misin? Böyle yaşayamam!
Seni düşündüğümde anneni de düşünüyorum.
İlk nefret unutulmaz.
Suratın neden asık?
Bir kadını kaybeder başka bir kadın bulursun.
Yarını düşün. Neye ihtiyacın olacak?
Aşk, macera, tutku.
Yakında sinemalarda!
- Beni rahat bırak. - Hayır. Dostun olarak bırakamam.
O kızı unutman gerek.
- Bu harika olurdu ama nasıl? - Başkasını bul.
Doğru diyorsun. Carmelina'yı aklımdan çıkarmam gerek.
- Güzel! Sil onu, yok et onu. - Üzgünüm Carmelina.
Ama seni silmem gerek.
Artık erkek oldun. Hadi, gel de unutmaya gidelim.
Bu gece iki kız var.
Giyin. Ben onları almaya gidiyorum!
Nicolino, Carmelina'yı unutturacağım sana.
Öpücüklerini unutacaksın!
Sarılmalarını unutacaksın
Aşkını unutacaksın
Paranı unutma çünkü tek kuruşum yok!
Sen dünyanın en güzeli
Adın olsun Lilì
Saçların böyleyken
Seni daha da çok seviyorum
Olamaz!
Değişme
Saçını kesme
Fazla makyaj yapma tatlım!
Ama sen…
Buna karar verdin
Kırmızı elbise giymeye
Ve sana Gigi denmesine
Böyle yaşıyorsun
Mağazalar ve kulüpler arasında
Rozbif yer
Sadece meyve suyu içersin
Ama neden?
Hayır tatlım
Böyle kal, güzelim
Temiz yüzünle
Adın Lilì
Sen en güzelisin
Saçların böyleyken
İyi geceler Lilì!
Günaydın hüzün!
- Arkadaşının nesi var? - Uyansana!
Ben hallederim. Bir fıkra anlatayım mı?
İki kişi balayına çıkar.
- Balayına mı? - Yataklı vagondalardır.
- Birbirlerine sıkıca tutunmuşlar. - Evet. Tren…
Gecede yavaşça ilerliyor.
Onunla balayımı hep böyle hayal etmiştim.
- Benimle mi? - Hayır! Ne istiyorsun?
Gelin…
Dinle, çok komik.
- Gelin mi? - Hayır, fıkra!
Gelin ışığı kapatır ve soyunmaya başlar.
Ya tüm bunları başka bir adamla yaparsa?
Hayır, benimle evlenmeli! Başka bir adamla değil.
Kes şunu, fıkramı mahvediyorsun.
- Soyunmaya başlar! - Soyunmasını istemiyorum.
Delirmiş bu.
Onu güldürmeye ve tepkisini görmeye çalışıyorum.
Telefonda.
Carmelina sen misin? Çok şükür seni buldum!
Evet, benim. Gerçekten benim.
Neden bahsediyorsun? Evet, yemin ederim.
Seni önemsiyorum.
Şanssızız.
Ağlama Carmela. Carmelina.
- Aşkım… - İşin bitti mi?
Aşkım, ağlama.
Doğru belgeler gelmiş.
Artık erkek değilim, kadınım.
Evlenebilirdik!
Ne oldu? Kedin mi öldü?
A B.C. Kedisi öldü. Perşembe günü!
- Miyav! - Git buradan, kara kedi!
Nicolino, ne oldu?
Kedin mi var?
Kovalıyorum. Git buradan!
- Kahrolası kediler! - Dans edelim mi?
Bir şey yok tatlım.
Radyo bu.
Seni temin ederim, sadece radyo.
Radyo kanalını değiştirdim. Yemin ederim!
- Dans edelim mi? - Hayır.
Bu başka bir radyo istasyonu mu?
Başka bir kadınlasın! Annem haklıymış!
Artık tamamen bitti.
Hayır. Ben senin aşkın değilim. Ben onun annesiyim!
Hanımefendi…
Lütfen, açıklamama izin verin.
Konuşmana izin vermeyeceğim.
Sakın bir daha arama. Anlıyor musun? Bitti artık!
Alo?
Hanımefendi! Alo?
- Gitti! - Sonunda kapattın!
- Dans edelim mi? - Senin suçun!
Neden buraya geldin? Nasıl bir adamla çıktım ben?
Nicolino, dans edelim!
Beni temelli terk etti!
- Unutmak istiyordun! - Artık onu unutmak istemiyorum.
Ona çok değer veriyorum. Onu tekrar görmek istiyorum.
- Bana yardım etmelisin. - Ben mi?
Evet. Onunla konuşmalıyım.
Ona her şeyi anlatmalıyım.
Nasıl yapabilirim, Gaetano?
Nicolino, bir fikrim var.
Ne kadar güzel!
Noel Baba'ya mektup yazmışlar.
Gelin.
Dikkat et!
Carmelina!
Benim!
Nicolino, delirdin mi sen? Annem gelebilir.
- Bu kıyafetle yakışıklı olmuşsun. - Konuşmalıyız. Seni seviyorum!
- Annene git! - Baba! Bana tokat attı.
Anne, bak.
Bak!
Yakaladım!
Serseri! Bir aileyi mahvettin.
Git buradan. Sen de yürü.
Ver şunu. Para mı sandın?
SENİ SEVİYORUM VE AFFEDİYORUM
Seni gördüm! Gir içeri!
Gel!
Seni serseri!
Gir içeri!
Aziz Antonio, huzur ve saadet.
Huzur ve saadet.
- Aziz Antonio… - Nicolino, delirdin mi?
- Kaç! - Yine mi sen?
- Beni aptal mı sanıyorsun? - Hanımefendi!
Ne cüretle bir keşiş gibi giyinirsin?
Küfürdür bu!
- Tekrar dene… - Ne insanlar var!
Sana göstereceğim!
İçeri gir. Yürü.
Selam. Gerace nerede, biliyor musun?
- Garajı mı arıyorsunuz? - Garajı değil.
Gerace ailesini arıyorum.
- Gerace mi? Sen kimsin? - Türk'üm.
Kaptan Gerace'nin eski bir arkadaşıyım. Fırtınada ölmüştü.
- Giosuè'nin arkadaşı mısın? - Evet, Giosuè'nin arkadaşı.
- Onu tanır mısın? - Gel.
Boşuna buraya kadar geldin, hepsi öldü.
- Fırtınada mı? - Hayır, çeşitli hastalıklardan.
Yabancı bir ülkede yalnızım!
Hayır, ben sana yardım ederim, seni evime götüreyim.
- Burası mı? - Hayır, şu işletmenin arkasında.
- Zavallı, deli bir fil var. - Gel!
- Bak sana kimi getirdim. - Selam!
- Jambon! Sen kimsin? - İşte aşçı!
- Ben aşçıyım. - Türk aşçısı!
Delirdin mi sen? Garsonumuz yok, sen bana aşçı mı getiriyorsun?
Anlamak istemiyorsun! Dövmeni göster.
- Dövme… Anlamadı! - Anlamıyorum.
- Dövme, çiçek. - Anladım!
Cavalluccio di Mare enkazından sağ çıkan tek kişi o.
- Yani? - Türkçe biliyor muyum?
Ben Türkçe biliyorum!
- Giosuè'nin gemisindeki Türk adam. - Aynen.
- Planımı anladın mı? - Evet.
Türk'ün yerine başkasını getirmek istiyorsun.
Birini bulmak zor.
Biri var, sensin!
- Salaksın sen! - Evet. Salaksın.
- Kesinlikle salaksın. - O da öyle diyor.
Salaksın!
Gaetanino, yardımına ihtiyacım var.
Amalia Hanım'ın gönlünü almalıyım.
Bunu sadece sen yapabilirsin.
Konuyu zayıf noktasına getirmelisin. Yardım et bana.
Giosuè ve Amalia'yı tanımıyorum!
- Soralım gitsin! - Soralım gitsin!
- Peki ya dövme… - O kolay.
- Buraya yaptıracaksın. - Ne dövmesi!
- Bu manyağı nereye koyacağız? - Banyoya.
- Nerede uyusun? - Küvette.
- Ne yesin? - Hiçbir şey!
- Ya isyan ederse? - Kafasını ısırırım.
Türk denizcisini taklit etmeyeceğim. Hayır!
- Anne! - Kim var orada?
Nicolino Türk gibi giyinmiş.
Yine mi? Kıpırdama.
Onunla ben ilgilenirim.
- Selam. - Siz kimsiniz?
- Gerace ailesi burada mı yaşıyor? - Evet, neden?
Siz Amalia olmalısınız, arkadaşım Giosuè'nin eşi.
- Ben… - Hayır, konuşmayın.
Siz Muzaffer Kayan'sınız, aşçı. Buyurun.
Türk aşçı.
Carmelina, Sisinella, bakın.
- Bakın kim gelmiş. - Muzaffer! Babamın arkadaşı.
Evet, bu o.
Affedersiniz, buyurun.
Evet.
Tanrım! Affedersiniz.
Duygusallaştım, kusura bakmayın. Bir anda geliverdiniz.
Lütfen.
Giosuè, bak kim geldi. Onu tanıdın mı?
Beni tanıyamaz Amalia! Aradan yıllar geçti.
Cavalluccio di Mare gemisinde ne yakışıklı duruyor, bakın.
Onu tanıdınız mı?
Giosuè! Dostum.
Burası sizin de eviniz. Şapkanızı verin.
Oturun. Kahve ya da içki ikram edebilir miyim?
Rahatsızlık vermek istemem, belki yiyecek bir şeyler.
Sisinella, Carmelina, mutfağa gidin ve bulabildiğiniz her şeyi getirin.
Oturun.
Şimdi gemi enkazını anlatın bana.
Neden bunu anlatmamı istiyorsunuz? Unutun gitsin!
Hayır!
Bilmek istiyorum.
Tayfun sırasında Giosuè neredeydi?
- Gemide. - Evet, bunu biliyorum.
Gemide nerede olduğunu bilmek istiyorum.
Şeydeydi…
Şeyde… Nasıldı bilirsin.
Hiç yerinde duramıyordu.
- Sonra? Anlatın! - Sonra rüzgâr şiddetini arttırdı.
Bir başlayınca rüzgârı bilirsiniz.
Kaptan geminin tehlikede olduğunu fark etti
ve bana bağırdı, "Gaetano, kendimizi kurtaralım!
Can yeleklerimizi takalım!"
Muzaffer yerine size Gaetano mu derdi?
Çünkü korkmuştu.
Bana Gaetano dedi, ben de ona Vincenzo dedim.
Böyle anlarda gerçek adın bir önemi yok.
Anısı bile tüylerimi diken diken ediyor.
Dalgalar dağlar kadar büyüktü.
Etrafımızdaki tüm köpek balıkları hamsi gibi görünüyordu.
Sonra tayfun geldi.
Yelkene dikkat et, rüzgâr esiyor.
Rüzgâr esmeye başladı ve gemi savruldu.
Rüzgâr esiyor
Yelkenler dolanıyor
Fırtına!
Yağmur yağar Geminin baş kısmı parlamaya başlar
Şaşaalı
Gökyüzü mürekkep gibi
Geminin ahşap direği
Gümüş gibi
Deniz feneri, neden yanıyorsun?
Gece bile biliyoruz Eve nasıl gidileceğini
Rüzgâr esiyor, yelkenler dolanıyor
Bu siroko
Ama denizi sevenler Ve deniz tarafından sevilenler
Zengindirler
Rüzgâra dikkat!
Hadi, batıya gidelim!
Batıya!
Sinema salonu açılıyor. Saat dörtte gelmiş olmalıydı.
- Anlamıyorum. - Bu benim işim!
Şimdi anladım. İş iştir.
Gaetano geri dönmezse görürsün!
Mutlu oldunuz mu? Başka bir şey ister misiniz?
Hayır, teşekkürler. Doydum.
- Tatlı çok güzeldi. - Babamın en sevdiği tatlıydı.
Carmelina, kahve getir.
- Kızınız çok tatlı. - Teşekkürler.
- Nişanlı mı? - Hiç de değil!
- Hiç düşünmüyor bile. - Hep Nicolino'yu düşünüyor!
- Adı Nicolino. - Kapa çeneni ve git.
Nicolino güzel bir isim.
İyi biri olmalı.
Bu ismi evimde anmayın. Affedersiniz.
- Tabii ki. - Kahveniz.
- Kızınız size benziyor. - Bu doğru değil.
Herkes babama benzediğimi söyler.
Babana mı? Şaka mı bu?
O kadar çok annene benziyorsun ki!
Aynı derin koyu renk gözler.
Çok tutkulu.
Çileklerin sabahın beşindeki rengi gibi.
Temmuzun ilk günlerindeki kayısı gibi kadifemsi bir cilt.
İpek gibi saçlar, dalga gibi.
- Affedersiniz. - Kazağım!
Merak etmeyin, bu zayıf bir kahve. Geçecektir.
Carmelina, Sisinella, gelin! Su getirin.
Hay aksi!
Gül. Giosuè'nin gülünün aynısı!
Tıpatıp aynısı.
Sorun olur mu?
Bunu sadece fotoğraflarda görmeyeli yıllar oldu.
Gemi enkazından sağ kurtulmuş
tek gül bu.
İsterseniz sizin olsun. Size armağan ediyorum.
Ne? Ne dememi istiyorsunuz?
Titriyorum.
Affedersiniz.
Beş dakikaya açıyorum.
Durun! Önce beni öldürmeniz gerek.
O benim arkadaşım. Durun!
Gaetano, yardım et. Senin yüzünden olanlara bak.
Ben mi? İçeri gir, film birazdan başlayacak!
- Nasıl başa alıyoruz? - Başka bir makara koyalım.
Anlarlar.
- Olay hayal gücünde. - Dinle.
Rüya görüyorsun!
Ekmek, Aşk ve Rüyalar. Türkiye'de izlemiştim!
Güzel ama şimdi kapa çeneni.
Konuştun mu onunla?
Nicolino, sakin olmalısın!
Önce birbirimizi daha iyi tanımalıyız.
Bana zaman ver.
Armando, gazete temiz.
Hassas ciltler için yumurta maskesi gerek.
Uzman değilim, karıma sorun.
- Bu iyi mi? - Hayır. İyi değil.
Çileklerin sabahın beşindeki kırmızısını istiyorum.
Anlıyor musunuz beni, Armando?
Sadece askerdeyken sabah beşte kalkardım.
Ve çileklerin rengine bakmazdım!
Gaetanino, ona bir şey söyle.
Onu ısındırıyorum.
Vakti geldiğinde ona bir şey söyleyeceğim.
- Dinle! Onunla konuşacak mısın? - Deneyeceğim.
Ama söz veremem.
Bugün pazar, lazanya yaptılar.
Böyle durumlarda neler olduğunu bilirsin.
Hep bir bahane uyduruyorsun!
Acele işe şeytan karışır.
- Şeytan mı karışsın istiyorsun? - Hayır. Carmelina'yla evlenmek istiyorum!
Merak etme, eve git ve beni bekle.
Türk adamla ilgilen.
Amalia'nın Sisinella'yı neden yatılı okula gönderdiğini anlamıyorum.
İyi bir eğitime ihtiyacı olduğunu
ve hiçbir şey yapmadan evde kalacağını söyledi.
Hayır, sebebi bu değil.
Türk adam geldiğinden beri bu evde her şey birbirine girdi.
İşte geldi.
- Yemek mi yiyoruz? - Sizsiniz.
Oturun, öğle yemeği birazdan hazır.
Amalia daha gelmedi mi?
- Hayır. Annunziata size eşlik edecek. - Ne eğlenceli!
- Sizinle yalnız kalmak istiyorum. - Benimle mi?
- Sizinle konuşmak istiyorum. - Benimle bir işiniz yok!
Ne anladın sen? Sana önemli bir şey söylemeliyim.
Yani? Burası namuslu bir hane.
Burayı haremin mi sandın?
Geciktiysem kusura bakmayın, kuaförleri bilirsiniz!
- Bir örgü ardından diğeri… - Anne, ne yaptın?
Beğenmedin mi?
Onu boş verin.
İnanılmazsınız!
Muhteşem dönüşümünüze kadeh kaldıralım.
- Teşekkürler. - Zehri tercih ederim!
- Ne demek istiyorsun? - Ona aldırmayın.
Nezaketinizi hak etmiyor.
Kimi düşündüğünü biliyorum!
Evet, onu düşünüyorum. Nini'mi.
O çok yakışıklı ve ben ona çok aşığım.
Hadi canım, ağlama.
Bu bir saplantı!
- Nicolino. - Nicolino falan tanımıyorum.
Amalia istemiyorsa… Buranın reisi o!
Ağlama, ağlatma onu. Zavallı kız!
Bu kız yüzünden canım yanıyor.
Eve neşeli geldim. Çok mutluydum.
Öyle de kalmalısın, Amalia. Kendini düşünmelisin.
Benim gibi.
Kapatmak istemiyorum
Bu kâğıttan çiçekleri
Gerçek çiçekler açıyor
Senin için bahçede
Bahar
Geldi işte!
Ağaçlar morarıyor
Bir kuş gelip diyor ki
"Uçmayı öğrendim"
Yıllar geçti
Mevsimler uçtu gitti
Şarkılar değişiyor
Ama sen değişmiyorsun, hep aynısın
Benim için hâlâ güzelsin
Çünkü seni seviyorum
Sen gülmezsen dünya da üzülür
Biraz makyaj yap
Saçını tara
Broşunu tak
Yaklaş bana
Bu ayna
Aşk mucizeleri yaratabilir
Kalbim hâlâ titriyor
Ve sana âşık oluyor
Aziz Gennaro, Gaetanino'ya yardım et.
Ona güç ve cesaret ver.
- Ne diyorsun, sence başaracak mı? - Hayır.
- Hayır mı? Ben evet diyorum! - Evet.
Gelip diyecek ki, "Carmelina'ya koş. Seni bekliyor!"
- Gidip onu öpeceğim. - Hayır!
Sonunda!
- Nasıl gitti? - Seninle konuşmalıyım.
- Kötü bir şey mi oldu? - Hayır, aslında…
- Benim için iyi geçti ama senin için… - Ne?
- Selam, git buradan. - Ben mi?
Konuş.
Nicolino, cesur olmalısın.
Carmelina'yla evlenmene izin veremem. Yeni pozisyonum buna izin vermiyor.
Ne pozisyonu?
Amalia'yla birbirimizi seviyoruz ve evleneceğiz.
- Ne? - Carmelina'nın babası olarak yapamam.
- Korkak, hain! Ne yaptın sen? - Sakin ol, Nicolino.
Neden bana kızıyorsun? Âşık olmak benim suçum değil.
Ben evlenmiyorsam sen de evlenmeyeceksin.
Türk adamı Amalia Hanım'a götüreceğim.
- Muzaffer! - Bunu öğrenirse
senin için de kötü olur.
Amanın! Türk'ü kaybettim.
Gaetanino! Yardım et, Türk adamı kaybettim.
Umurumda değil, ben gidiyorum. Amalia beni bekliyor.
Muzaffer!
Gaetano! Gaetanino!
Muzaffer!
Türk adamı mı arıyorsun? Terasta.
- Muzaffer! - Çıldırdı!
- Ne yapıyorsun sen? - Allah'a dua ediyorum. Sen de dua et.
Hadi.
Dur! Giosuè'nin eşi burada yaşıyor. Gerace ailesi.
- Hepsi öldü demiştin. - Sonra açıklarım. Gidelim!
Anlıyorum. Cenazeye gidiyoruz.
Cenazeyi hak eden birini tanıyorum.
Sana ne oldu?
Carmelina intihar ettiğini düşündü.
Bir Türk adam daha! Gemi mi geldi?
Sonra anlatırım. Carmelina evde mi?
- Çamaşır yıkıyor. - Tek başına mı?
Evet. Amalia artık Türkiye'de yaşıyor!
Onu yanımda götüreceğim, kaçıracağım.
- Ona iyi bak. - Hayır, korkuyorum!
Çok güzel. Hemen dönerim.
- Cenazeye gidecek misin? - Cenaze mi?
- Ne cenazesi? - Sen bir şey bilmiyorsun.
- Hayır, aptalsın! - Ben mi?
Evet, aptalsın.
Carmelina!
Carmelina, ben geldim!
Nicolino! Burada yalnız olduğumu nereden öğrendin?
Seni düşünerek yaşıyorum.
Gerçekten yalnız mısın?
Evet, annem aşağıda.
İnanamıyorum…
Burada yalnızız.
- İlk kez oluyor. - Biliyorum ama ne için geldin?
- Yardım edebilir miyim? - Sağ ol.
Carmelina!
Seni göremiyorum ama hissediyorum.
Diğer tarafa geleyim mi?
Bir şey demeyecek misin?
- Carmelina! - Ne istiyorsun?
- Sakın yaklaşma. - Ben yine de yaklaşacağım.
Nişanlı bile değiliz.
Carmelina, biz neyiz? Bunu bilmek zorundayım!
İki ayda bir nişanlanıyoruz. Var olmayan bir çocuğun ana babası olduk.
Âşığız ama dile getiremiyoruz.
Nihayet yalnız kaldık ama sen yaklaşmamı istemiyorsun.
Yaklaşıyorum Carmelina.
Bir şey demeyecek misin?
Dikkatli ol Nicolino. Beni mahvedebilirsin.
Kaç o zaman!
- Tabii ki kaçacağım! - Dur, sana bir şey söylemeliyim.
Hiç yapamadım, şimdi de yapabilecek miyim, bilmiyorum.
- Söyleyeyim mi Carmelina? - Ne? Delirdin mi sen?
Hayır ama delireceğim.
Kaçmıyor musun? Carmelina, değil mi?
Kaçıyorum.
Carmelina, ben… Kahretsin, bu çok zor!
Seni seviyorum.
Nicolino, seni duyamadım.
Seni seviyorum.
Seni seviyorum!
Bu kelime ne kadar güzel değil mi?
Seni seviyorum!
Burada kimse yok mu?
Seni seviyorum!
Carmelina. Ben deli miyim?
Nicolino, ben deliyim.
Seni seviyorum.
Duydun mu? Yine mi sen?
Ellerinizi benimle kirletmeyeceğinizi söylemiştiniz.
Hayır. Gerçekten de kirletmeyeceğim.
Muzaffer, şu adamı merdivenden aşağı at.
Gaetano, kımıldama. Gerçek Türk adam aşağıda!
- Harekete geçmeye hazır. - Neden bahsediyorsun?
- Siz tanışıyor musunuz? - Olabilir.
Denizdeyken bir sürü insanla tanışıyorsun.
Neden bahsediyorsun? Yüzme bile bilmiyorsun!
O denizci değil.
İçeriden yardım etmesi için onu evinize gönderdim.
Carmelina'yı görmeme engel olduğunuz için yaptım bunu.
- Sen kimsin o zaman? - Kim olduğunu söyleyeyim.
O bir serseri, bir kukla, bir parça yemek için
dostunu sırtından vuran biri!
Babamın arkadaşı, hayatta kalan tek kişi.
Feribotla Capri'ye bile gitmişliği yok.
Babanızın arkadaşı aşağıda. Gidip onu getireceğim.
- Dinle, alçaklık etme! - Bana yaptığının bedelini ödeyeceksin.
- Birbirlerini öldürecekler! - Kıpırdama.
Âşık olmanın ne demek olduğunu
artık sen de biliyorsun.
Ölmediler.
Bu binaya uğursuzluk getiriyorsun.
Bir sürü tütsüye ihtiyacımız olacak. Git hadi!
Beni mahvettin! Senin için bunca yaptığımdan sonra!
Seni gemiye bindireceğim.
- Ama bir hastane gemisine! - Gaetano!
- Seni hastaneye göndereceğim. - Nicolino! Gaetano!
Hanımefendi, buraya gelin.
- O Bayan Gerace mi? - İşte orada.
Bu başka bir Türk adam. Öldüğünüzü söylüyor.
Sen kimsin?
Bana tokat mı attın sen? En iyi arkadaşınım ben senin!
Senin için yaptığım o kadar şeyden sonra bana böyle mi davranacaktın?
Nicolino…
Biz birlikte büyüdük!
Âşık olduğumu biliyordun!
Ben de âşık olduysam benim suçum ne?
Gaetanino…
- Gerçekten âşık mısın sen? - Evet.
Gel buraya, Gaetanino.
Gel buraya!
Ölmemişsin! Hayattasın. Anlamıyorum.
Çok iyi anlıyorsun! Öldüm ben!
Artık ne Giosuè, ne Türk adamları, ne de gemileri duymak istiyorum.
Beni daha fazla rahatsız etme.
Artık ziyaretçi kabul etmiyoruz.
Bunu anladım! Ölmedi, yaşıyor.
Herkes beni kandırdı, zavallı Türk adam.
Suçluları cezalandıracağım.
Aman Tanrım! Gaetano, Nicolino…
Benimle dalga geçmemeyi öğreneceksiniz!
Amalia, Carmelina, aşağı inin!
Türk adam onları dövüyor.
Eyvah!
Bayan Annunziata!
Türk adam Gaetano ve Nicolino'yu dövüyor.
- Neler oluyor? - Şükürler olsun! Biri geliyor.
Nicolino?
Ona ne yaptın?
Nicolino!
Nicolino'm! Hayatta mısın? Sana ne yaptılar?
Bilmiyorum.
Gönder onu. Artık onu görmek istemiyorum.
- Amalia, beni affet. - Sonuçta bunu aşk için yaptı!
Seni seviyorum.
Nicolino, seni seviyorum.
Nicolino, kararımı verdim. Herkesin önünde söyleyeceğim!
- Seninle kaçacağım! - Hayır.
Tek başına mı geleceksin, annenle mi?
Carmelina, uslu dur. Ben senin annenim.
Yukarı gel ve Nicolino'yu da getir.
Nicolino, itaat etsen senin için daha iyi olur.
İtaat et Nicolino. Senin için her şeyi hallettim.
Amalia, biraz sabırlı ol.
Nicolino!
Zavallı annem, belki de kaçmamalıyım.
Bir şey deneyelim.
Güzel kız, yukarı gel çünkü seni affetmek zorundayım.
Nicolino, yukarı gelin. Sizi zaten affettik!
Ben senin babanım, evleniyoruz!
Delikanlı!
Sokakta öpüşemezsiniz.
- Her şeyi gördün mü? - Her şeyi.
İyi o zaman, bize istediğini yap.
Sağdıcım olmanı istiyorum.
Amalia, çocuklarımız mutlu ayrıldığına göre
kendi mutluluğumuzla ilgilenelim. Acelem var!
Kafam çok karıştı. Sana nasıl hayır diyebilirim?
Muzaffer, Gaetanino, sakin olun.
Annenden izin aldın mı?
Senin de mi annen var?
Yaklaş. Orada ayakta ne yapıyorsunuz?
Neden ziyaretime geldiniz?
Anne, söyledim ya.
Düğünümüzü konuşmaya geldik.
Düğün mü? Damat kim?
Ben, anne!
"Anne" mi? Ne zaman doğurdum seni?
Damat olduğu için sana "anne" diyor.
O damat, bu yüzden bana "anne" diyor.
Öne gel de otur. Konuş benimle.
Git.
Yaklaş. Utanıyor!
Meleğe benziyorsun.
Çok kıvırcıksın!
- Adın ne? - Gaetano.
Gaetano. Ne güzel bir isim!
Kaç yaşındasın?
- 34. - 34 mü? Ne güzel bir yaş!
- Ne iş yapıyorsun? - Ben…
- Bıçak bileyici mi? Beğenmedim. - Hayır!
- Projektörcü. - Projektörcü mü?
Film projektörü.
- Film… - Sinemada çalışıyorum.
Ne zamandır çıkıyorsunuz?
- Neredeyse 20 gün oldu. - 20 gün mü?
Kedi gibi mi? Sen buna aşk mı diyorsun?
- Korkunç! - Onu seviyorum anne!
Ne anne ama!
Annemin ilk annesinin annesinin annesi derdi ki,
bir adamı iyi tanımak için
yedi fıçı tuz kullanmalısın.
Birbirinizi iyi tanımalısınız.
Zamana ihtiyacınız var. Kararım üç yıl.
Yine başlıyoruz!
Sen, annen ve ben Toledo'da dolanıyoruz
Biz önde yürüyoruz, annen arkamızda
Sen, annen ve ben, başım belada!
Sen, annen ve ben Kim yaptırdı bana?
Sen, annen ve ben Ne günah işledim ben?
Sen, annen ve ben
SON
Alt yazı çevirmeni: Atakan Karakış