NETFLIX PRZEDSTAWIA
CEREMONIA POGRZEBOWA RODZINY YAMAMOTO
ROK 1999
Jak się trzymasz?
Daj mi spokój.
Nie do wiary.
Szkoda.
Mały Kenie, wpadnij po wszystkim.
MASAHARU YAMAMOTO
To dziwne, co?
Coraz więcej ludzi nie wytrzymuje recesji.
Gdybym z nim pogadał,
może by nadal żył.
Co zamierzasz, Mały Kenie?
Nie powielaj błędów ojca.
Nie twój interes.
Co z nim?
Chwilę to już trwa.
Słyszysz?
POSTERUNEK POLICJI PREFEKTURY TABASAKI
- Witamy z powrotem. - Jasne.
O co się dąsasz?
Daj spokój. Jedziemy.
Ken?
- Kto to jest? - Nie wiem.
Czego chcesz?
Kupić towar. Ile?
Nie obsługuję nowych klientów.
Musisz mieć referencje.
Yamamoto.
Masaharu Yamamoto.
Ach tak. Yamamoto.
Ile chcesz?
Ty gnoju!
- Cholera! - Jedź!
- Właź szybciej. - To boli.
- Masz. - Rany.
Szaleństwo.
Ile?
- No i? - 10 tysięcy jenów?
- Nie gadaj! - Na pewno.
- Cicho. - To niesamowite, Ken.
Ale czad.
- Co chcesz zjeść? - Może coś z grilla?
Coś pięknego.
Hej…
Nie!
Nie musiałeś.
Ten towar to szajs. Idziemy.
Jadę do OMONI.
Połowa dla Kena. Połowa dla mnie.
- Dlaczego? - Podpiszę.
Dlaczego?
Zamknij się. Po co to robisz?
Ministerstwo Sprawiedliwości…
Przepraszam, że tak długo.
Dziękuję.
Mały Kenie, wiem, że jest ci teraz ciężko.
Ale myśl o mnie jak o swojej matce.
Możesz na mnie liczyć. Proszę.
Nic z tego. Chcę mieć ładniejszą matkę.
Nie wydurniaj się!
- Jedzcie. - Dzisiaj na pewno zapłacimy.
Zawsze powinniście płacić.
- Dostanę jeszcze jedno piwo? - Pewnie.
Pan Shibazaki!
Witamy.
- Podać piwo? - Tak. Dziękuję.
Już przynoszę.
To szef Shibazaki-gumi.
Roztacza mroczną aurę.
Dziękuję!
Zaraz pęknę.
- Jesz? - Tak.
- Jeszcze jedno. - Momencik.
Ile ty możesz zjeść?
Dopiero się rozkręcam.
Zjesz coś?
Mamy cię, skurwielu.
Załatw go!
Przestań!
Stój!
Nie ruszaj się!
Ani drgnij.
Zdychaj!
Robicie za dużo hałasu.
Ken, idziemy!
Dzięki za jedzenie, Aiko!
Tsubasa.
Szefie, jest pan ranny?
DYPLOM ZA DOSKONAŁE WYNIKI
Cześć.
SHIBAZAKI-GUMI
Nakamura wchodzi.
- Dzień dobry. - Dobra robota.
Witamy.
Proszę wybaczyć.
Cześć.
Podejdź tu.
Usiądź.
Mały Ken…
Ponoć tak cię nazywają.
Zjesz coś?
Dziękuję za wczoraj.
Nie zrobiłem tego, by pana ocalić.
Doprawdy.?
Znam Aiko od bardzo dawna.
Jej mąż był naszym porucznikiem.
Dwa lata temu.
No i?
Do rzeczy.
Słuchaj, śmieciu.
- Wiesz, z kim rozmawiasz? - Makoto.
Raczej nigdzie nie pracujesz. Szwendasz się tylko po okolicy.
Jakie masz plany?
Nie wstąpię do yakuzy.
Przez ojca?
On mnie nie obchodzi.
My…
nie tykamy narkotyków.
To czym się zajmujecie?
No właśnie, czym?
- Nakamura. - Tak.
Czym zajmuje się yakuza?
Yakuza szanuje obowiązek i honor, stara się być dżentelmenem
i podąża ścieżką prawdziwego mężczyzny.
Ale z niego ponurak.
Zjedzmy coś.
Jemy.
- Ponurak z ciebie. - Przepraszam.
HIROSHI SHIBAZAKI
Co tam?
Kenji! Uciekaj!
Co?
Ja…
Cholera.
No nie.
Łap go! Już!
Szlag!
Łap śmiecia!
To boli!
Przestań!
Łap go!
- Zwiąż go. - Już.
Dawaj.
Pobudka.
Bracie, obudził się.
Jestem Kato, porucznik Kyoyo-kai.
Kim jesteś?
Słyszałem, że bachorem Yamamoto.
Co za szkoda.
Wskoczył do oceanu, bo nie miał kasy na dragi.
Odpowiadaj, śmieciu!
Zabiję cię!
Do kogo ta mowa?
Co zrobiłeś ze skradzionym towarem?
Nic o tym nie wiem.
Może zapytam twoich przyjaciół.
Wrzuciliśmy wszystko do oceanu!
Poważnie?
Wiecie, ile to kosztuje?
Co chcecie zrobić?
To dobry moment.
Niedługo tu będzie
łódź z Hong Kongu.
Posłuchaj.
Młode organy są w cenie.
Zamknij się!
Wstawaj!
Idziemy!
Morda w kubeł!
Podnieś ich.
- Idziemy. - Rusz się.
Idziemy.
Kawayama.
- Zabierz im telefony i portfele. - Tak jest.
Telefony i portfele.
Bracie!
HIROSHI SHIBAZAKI
Posłuchaj.
Co to jest?
Znasz Shibazakiego?
Zawarliśmy pakt z Shibazaki-gumi.
No i?
To bazgroły Shibazakiego?
Jeśli tak, to znaczy, że o wszystkim wiedział.
Nie mam nic wspólnego z Shibazaki-gumi.
Jestem…
Kenji Yamamoto!
- Tak? - Przepraszam.
Wejdź.
Szefie. Tyle to kosztowało.
Przepraszam.
Widzę, że dałeś im popalić, Mały Kenie.
Masz gdzie się podziać?
Mały Kenie.
Witajcie na ceremonii wspólnego picia herbaty rodziny Shibazaki-gumi
Przypadł mi honor poprowadzenia ceremonii.
Jestem Tsutomu Nakamura, podporucznik Shibazaki-gumi, Shouou-kai.
Zaczynamy ceremonię.
Modlimy się do bogów w tej filiżance.
Teraz rozpocznie się ceremonia rodzinnego picia herbaty
Shibazaki-gumi z trzeciej generacji Shouou-kai.
Jesteśmy teraz rodziną.
Oyabun.
Jestem zaszczycony.
RODZINNA CEREMONIA PICIA HERBATY
OJCIEC: HIROSHI SHIBAZAKI SYN: KENJI YAMAMOTO
Dzięki najlepszej sytuacji ekonomicznej od czasów II wojny światowej
dzielnica handlowa Kitaguchi została całkowicie odrestaurowana.
ROK 2005
Przepraszam. Tędy.
- Dobra robota. - Dzięki.
- Brawo. - Dzięki.
Bracie, gratuluję awansu na porucznika.
Gratulacje.
To krępujące. Nie musiałeś tego robić.
O czym ty mówisz?
Będziesz teraz filarem organizacji.
- Gdzie jest szef? - Nie lubi takich miejsc.
- Wybacz. - Rozumiem.
W porządku.
To od Yamamoto.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Okej.
- Pijemy tej nocy. - Tak jest.
Bracie.
Gratulacje.
W związku z przebudową obszaru Kitaguchi
będziemy dążyć do likwidacji dzielnicy czerwonych latarni
oraz trzech skupisk restauracji i barów do 2008 roku.
Północna część należy do Kyoyo-kai.
Nie będą się temu biernie przyglądać.
Bardzo możliwe, że ich konflikt
z Shibazaki-gumi z południa rozgorzeje na nowo po ośmiu latach.
To dla nas okazja. Przyciśnijcie wszystkich członków
Kyoyo-kai i Shibazaki-gumi, którzy walczą.
Tak jest.
Rozumiem.
Jeśli dobrze się bawiłeś
Tak. Porucznik też był zadowolony.
Co u ciebie?
Gliny cisną nas jak zawsze,
ale mamy stabilny wzrost przychodów.
Pewnego dnia zostaniesz szefem Shouou-kai.
- Nie o to pytałem. - A o co?
Masz dziewczynę.
Nie. Cóż. Nie mam…
- Niedobrze. - Przykro mi.
Jako stary kawaler jak ja
umrzesz i nawet nikt nie zauważy.
Nie.
Masz nas.
Tak.
Szefie, już czas.
Cześć, szefie.
- Zarabiasz? - Tak. Dzięki tobie.
Cześć.
Mały Ken. Dzięki za wszystko.
Aiko, odpuść sobie tę ksywkę.
Mały Ken to Mały Ken, nawet gdy jest dorosły.
- Tak myślę. - Trzy piwa.
Już przynoszę.
Uczysz się pilnie, Tsubasa. To dobrze.
Tak.
Wystaw rękę.
Masz, kup sobie coś.
- Mogę? - Pewnie.
Pieniądze zawsze się przydadzą. Weź.
- Dzięki, wujku Kenie! - Proszę bardzo.
Przepraszam, że czekaliście.
Tsubasa. Dołączysz do rodziny, jak podrośniesz.
Co ty mówisz? Jasne, że nie.
Wybacz.
- Tsubasa, nie bądź jak my. - Dobrze.
Nie zgadzaj się z nim!
Na zdrowie.
Przepraszam!
Pomyśl o swojej przyszłości.
Nie chcesz być taki jak my.
Kąpałeś się wczoraj?
Halo?
Ty.
Tak.
Rozumiem.
- Wybacz, Aiko. Musimy iść. - Co?
- Do zobaczenia, Tsubasa. - Okej.
To dla ciebie, Aiko.
Tsubasa, łap.
Na razie.
- Dzięki. - Dziękuję.
KLUB C'EST LA VIE
Ken. Gość wykłóca się o rachunek.
Zastanawiałem się, kto się pojawi.
A to Yamamoto.
Mogłem się domyślić.
Denerwujesz gości.
Wyjdźmy na zewnątrz.
Rżniesz twardziela.
Może cię porwiemy jak kiedyś.
Dość tego!
Co z tobą, śmieciu?
Yamamoto,
co się stanie z tym miastem za dziesięć lat?
Przebudowują Kitaguchi.
Coraz trudniej tu o jakiś zarobek.
Czas na zmiany.
To znaczy?
Powiedz szefowi,
żeby zwijał się z południa.
W zamian odpalimy wam 20 procent.
Hojna oferta.
Powiem wprost.
Jeśli ten żałosny staruch nie zrezygnuje,
z tego miasta nic nie zostanie.
Zapłać za mnie.
Co robisz?
Ty gnoju!
Masz!
Bracie!
- Bracie! - Wystarczy.
To bolało.
Powiem o tym szefowi.
Wiesz, co oznacza wojna z nami?
Idziemy.
Bracie.
Mamo. Drinki.
Tak. To było straszne.
- Rena. - Tak.
Przepraszam.
Proszę.
Pomóż mi tutaj.
Napijmy się.
To…
Już.
- Dzięki za dzisiaj, Ken. - Jasne.
Nie ma sprawy.
Mamo.
To dla dziewczyny, która z nim siedziała.
Z Kenem?
Dzięki za pomoc.
Dziękujemy.
- Miyuki. - Tak?
Na minutkę.
Wejdź.
Jestem.
Podejdź.
Usiądź.
Nie bój się. Usiądź bliżej.
- Chodź! - Nie…
Czekaj!
Przestań!
Ty!
Przestań!
- Przestań. - Zaraz!
Poczekaj!
Chwila!
Jesteś dziewicą?
Co?
Nie.
Więc w czym problem? Wiedziałaś, po co przychodzisz.
- Co takiego? - Co?
Przyszłam z polecenia Mamy.
Więc powinnaś robić to, co ci kazała.
Dlatego przyszłam!
To nie wystarczy.
To część umowy.
- Jakiej umowy? - Co?
Umowa to umowa.
Nie każ mi wyjaśniać. Sama się domyśl.
Co się tak gapisz?
Idiotka. Nie bawiłbym się z tobą.
Właśnie chciałeś.
Wcale nie. Nigdy bym tego z tobą nie zrobił.
Próbowałeś.
Nie.
Ej.
Daj mi numer.
Co?
Proszę.
Rozumiem.
Spotkamy się tam, Kato.
Tak. Wiem.
Wiesz, co zrobiłeś?
Odpowiedz!
Nie mogłem pozwolić, by nas obrażał.
Zgadzam się z Małym Kenem. Kato nas nie szanuje.
Chce przejąć południowy teren.
Sam porozmawiam z Kato.
Nie. Sam nic nie wskórasz.
To ja nawaliłem w Kawayamie.
Co?
Pamiętaj, z kim rozmawiasz.
Oyabun przyjechał.
Spotkam się z Kato.
- Szefie. - Nakamura.
Tak jest.
Mały Kenie, pozwól czasem bratu Nakamurze przejąć inicjatywę.
To nasze terytorium.
Nasz szef tu jest.
Czy to nie dziwne?
Gnojek, który to zaczął, nawet się nie zjawił.
Fakt.
Kato.
- Tak? - Szczeniaki się pobiły.
Przyjmij przeprosiny.
I?
Jak to naprawisz?
Niby co?
Co?
Starzejesz się?
Nie można tak po prostu bić moich poruczników.
Słuchaj, Kato.
Nie przeciągaj struny.
Shibazaki.
Czasy się zmieniły.
Powinniście oddać nam południe.
Pracujmy razem.
Osiem lat temu,
zgodziłem się na układ pod naciskiem rodziny.
Ale nie zapomniałem,
że odstrzeliliście Kimurę.
Nie rozśmieszaj mnie!
Wy zabiliście naszego szefa.
Nie porównuj tego z tym łachem Kimurą!
W takim razie,
czemu nie załatwisz mnie, Kato?
Myślisz, że potrafisz!
Łachudro.
Osoba, do której dzwonisz, nie odpowiada.
Czemu nie odbiera?
KLUB C'EST LA VIE
Wsiadaj.
Pracuję do końca zmiany.
W porządku. Wsiadaj.
Muszę wstać jutro wcześnie rano.
Po prostu wsiadaj!
Muszę spytać Mamę o pozwolenia.
Ze wszystkim do Mamy.
Nie masz własnego mózgu?
Nie mogę.
Miłego wieczoru.
- Przestań! - Wsiadaj.
- Posłuchaj, dziewczyno. - Yuka.
Dlaczego pracujesz w klubie?
- Mam swoje powody. - To znaczy?
Nie miałam na czesne.
Czesne?
Uczysz się?
To źle?
Nie. Ale wyglądasz za staro na studentkę.
Wysiadam. Wypuść mnie.
Przestań!
- Idiotka. - Przeproś.
Co?
Zatrzymaj się!
Dlaczego ocean?
Mam swoje powody.
Nie widziałam oceanu, odkąd tu przyjechałam.
Hey, Yamamoto.
Co?
Dlaczego wstąpiłeś do yakuzy?
Nie twoja sprawa.
Jak żyje yakuza?
Dlaczego yakuza nosi okulary przeciwsłoneczne w nocy?
I dlaczego mówicie do siebie „szefie” i „bracie”?
Utopię cię!
Nie dotykaj mnie.
Nie dotknąłem.
Nie sądziłam, że poznam prawdziwego.
Są prawdziwi i fałszywi?
Odpowiedz. Dlaczego do nich należysz?
Są moją rodziną. Nie potrzebuję powodów.
A twoja prawdziwa rodzina?
Nie mam jej.
Ja też nie.
Wracasz?
Chodź szybciej.
- Ej! - Co?
- Nie za ciemno? - O czym ty mówisz?
- Okulary. - Nie jest za ciemno. Idiotka.
O co chodzi?
Rozumiem. Już jadę.
Starzy ludzie mają dużo czasu.
Znasz się na wędkarstwie, prawda, Ohara?
Wcale się nie znam.
W czym problem. Też to założyłem.
Prawda, Ohara?
Świetnie pan wygląda.
Nie każ szefowi nosić czegoś takiego.
Przepraszam!
Ten gość ciągle gada o panu Kenjim.
Wciąż mówi o tobie.
Szkoda strzępić sobie język.
Przepraszam!
A, właśnie…
Zerwaliśmy pakt
z Kato.
Szefie.
- Tak? - Przepraszam, że narobiłem kłopotów.
- Nie przejmuj się tym oprychem. - Tak, szefie.
Ale jeśli coś mi się stanie,
wasze pokolenie musi przejąć pałeczkę.
- Chcę być z was dumny. - O czym ty mówisz?
Oddałbym za ciebie życie.
Miło to słyszeć. Słyszałeś, Ohara?
Tak! Ja będę bronił was obu.
Nie ochroniłbyś nawet mrówki.
- Szefie. - Tak?
- Cóż… - Masz kobietę?
- Co? - Co? Naprawdę?
- Zamilcz! - Masz to wypisane na twarzy.
Sam nie wiem.
Jest bardzo uparta. Nie mogę jej rozgryźć.
Cieszę się.
Dbaj o nią.
Tak.
Szefie! Schyl się!
Szefie, jesteś ranny?
Nic mi nie jest.
To nie może być prawda.
Hej.
Hej!
Ohara!
Hej! Ohara!
Odezwij się.
Ohara.
Nie, panie przewodniczący. Nie mogę tego zaakceptować.
Jeden z naszych młodych…
Taka karma.
Śmierć dosięga nie tych, co trzeba.
Niektórzy po prostu nie mają szczęścia.
Tak samo było z Kimurą osiem lat temu.
Zajmiemy się tym incydentem. Nie działajcie na własną rękę.
Kato chciał zabić szefa.
Shibazaki, rozumiesz, prawda?
Eskalacja oznacza kłopoty dla twojej rodziny, Shouou-kai.
Zamordowali Oharę!
Jesteś zdecydowany na odwet?
Wszyscy z Shibazaki-gumi będą zgubieni.
Już nie tylko policja i sądy chcą ukarać yakuzę.
Cały świat obróci się przeciw wam.
Czasy się zmieniają.
- Szefie. - Leż.
Nic mi nie jest.
Rana się goi?
Mogę już wstawać.
Pozwól mi to zrobić.
Mały Kenie.
Postanowiłem…
zostawić to policji.
Co ty mówisz?
Zabili Oharę.
Wiem.
To wszystko moja wina.
Proszę, pozwól mi go zabić.
Mały Kenie.
Sprawa jest zamknięta.
Dzisiaj o 11 rano
w Tabasaki City ostrzelano samochód
szefa organizacji przestępczej Shouou-kai
W kabinie znaleziono zwłoki mężczyzny.
Aresztowano Azjatę
podejrzanego o dokonanie zabójstwa.
Odmówił zeznań…
- Zostaw to nam. - Dobre wyczucie czasu.
Witam.
Usiądźmy.
Tutaj.
Przymknij się!
Kawayama.
Bracie.
Kenji.
Zaopiekuj się szefem.
Bracie. Chodźmy.
Musimy pomóc szefowi!
Chodź!
Z drogi!
Szybko!
Hej! Szybko!
Kto tam?
Wchodź, szybko.
Usiądź.
Proszę.
Zdejmij ubranie.
Twój ojciec jest dumny.
Idziemy.
Członek zorganizowanej grupy przestępczej został zamordowany
w klubie Smoke w Tabasaki City.
Dziś rano o ósmej…
Mamo!
…aresztowano podejrzanego.
O dokonanie zabójstwa oskarżany jest Kenji Yamamoto,
członek organizacji przestępczej Shouou-kai.
Podejrzany ma 25 lat.
Yamamoto przyznał się
do zadźgania ofiary nożem.
ROK 2019
14 LAT PÓŹNIEJ
DON QUIXOTE
Przepraszam.
SHIBAZAKI-GUMI
Tak?
Proszę wybaczyć.
Przepraszam.
Szefie.
Wróciłem.
Witamy z powrotem.
Dziękuję za ubranie.
Dobrze na tobie leży.
To tylko drobny wyraz mojej wdzięczności.
Przepraszam.
Dziękuję.
Dobrze.
Wejdźmy.
To twój klucz.
Dzięki.
Od brata Nakamury.
Sam mogę kupić sobie telefon.
Nie. Nie teraz.
Co?
Teoretycznie to możliwe, ale operatorzy
bardzo utrudniają zakup.
Członkom yakuzy.
Wybrany numer nie jest obecnie dostępny.
Sprawdź numer i zadzwoń ponownie.
Dziś nasz brat, Kenji Yamamoto, wrócił po odsiadce.
Wytrzymał 14 lat,
by do nas wrócić.
Całe Shibazaki-gumi chce uczcić ten moment.
A więc.
Na zdrowie.
Dziękuję.
Dobrze.
Muszę was opuścić.
Bracie, wszystko w porządku?
Tak.
Coś dolega szefowi?
Trzy lata temu
zdiagnozowano u niego raka.
W zeszłym roku lekarze wykryli przerzuty.
Zgrywa twardziela,
ale na pewno cierpi.
Mały Kenie.
Została nas garstka.
Tak.
Wszyscy odchodzą.
Nie tylko przez prawo.
Osiem lat temu wydano rozporządzenie, które wykończyło kilku z nas.
Co z terytorium?
Kato i Osako nas wykiwali.
Wszystko przepadło.
Jak zarabiamy?
Są bardzo małe.
Są przezroczyste.
Trudno je złapać.
Mam coś!
Tutaj.
Dostaniemy za nie dobrą cenę.
Zobacz. Węgorzyki.
Dobry połów.
One nas teraz żywią.
- Dziękuję. - Dobranoc.
OMONI
Mały Ken.
- Dawno się nie widzieliśmy. - Mały Ken! Witaj z powrotem!
Kiedy wyszedłeś?
W zeszłym tygodniu.
On tu jest.
Zobacz.
Co?
Dzieci są słodkie.
Wygląda zupełnie jak ty.
Gratuluję.
Czym się teraz zajmujesz?
Odpady przemysłowe.
Co mam powiedzieć? Zatrudnili mnie trzy lata temu.
Jasne.
Coś się stało między tobą a szefem?
Nie, po prostu…
Uznałem, że muszę coś zmienić.
Chciałem wytrzymać do twojego powrotu.
Jakiś kierowca uderzył w moje auto.
Aresztowali mnie, bo żądałem zapłaty.
Zrozumiałem, że już dłużej nie dam rady.
Wybacz.
Radzisz sobie jakoś?
Tak.
Żyję od wypłaty do wypłaty.
Rozumiem.
Ale te pięć lat to było piekło.
Pięć lat?
Reguła pięciu lat.
Po opuszczeniu yakuzy
przez pięć lat nie jesteś pełnoprawnym obywatelem.
Bez konta w banku, ubezpieczenia i mieszkania.
Rozumiem.
- Wybaczcie, że tak długo. - Okej.
- Dobrze wygląda. - Tak.
Kiedyś często to jadaliśmy.
O tak.
- Jedz. - Wybacz, że częstuję się pierwszy.
Dziękuję za posiłek.
- Hosono. - Tak?
Pamiętasz dziewczynę o imieniu Yuka?
- Z klubu? - Tak.
Pamiętam ją.
Wiesz, co teraz porabia?
Kto wie? Minęło dużo czasu.
Wiem.
Mam popytać?
Dzięki.
Tak!
Ładnie!
Załatw go!
Świetnie!
Tak!
To była szalona walka.
Ostatni sierpowy był potężny.
- Serio. - Dobra walka.
Nieźle!
Świetna walka.
Dzięki.
Dobra walka.
Dzięki.
Gratulacje!
Chcecie obejrzeć wideo?
- To było świetne. - No nie?
Zmontuję z tego dobry film.
Zrobiłem świetne ujęcia.
Nikt z okolicy go nie pokona.
Od żony. Muszę lecieć.
Jasne.
Aiko, ile się należy?
- Dziś ja stawiam. - Zapłacimy.
Ja zapłacę.
- Nie. Daj spokój. - Zapłacę. Ile?
- Pięć tysięcy? - Tak.
W porządku.
Co ty wyprawiasz?
Przestań!
Przepraszam.
Hosono!
Co jest z tobą?
Dziwnie się zachowujesz.
Jeśli ktoś mnie z tobą zobaczy,
uznają mnie za kryminalistę.
Wszystko się zmieniło, odkąd razem pracowaliśmy.
Przepraszam. Wybacz.
Co z nim?
Przepraszam.
Wujek Ken?
Wujku Kenie!
To ja, Tsubasa.
- Tsubasa? - Tak.
- Dobry wieczór. - Dobry. Pracujesz?
Tak!
Tak.
- Miasto bardzo się zmieniło. - Tak.
Tędy.
Wiesz, co się stało?
Od kilku lat yakuza nie może działać otwarcie.
Zamiast tego prowadzimy kluby.
Jasne.
Tutaj.
Chcesz mnie okraść?
Nie będę cicho!
Gdzie jest kierownik?
Nie ma mowy, żebym tyle zapłacił. Chcecie mnie oskubać.
- Tsubasa. - Okej.
Co ty robisz?
Przestań. Co robisz?
- Cześć. Pogadajmy. - Co?
Masz problem z rachunkiem? Denerwujesz się, bo nie masz pieniędzy?
To żałosne. Zapłać.
Kim jesteś?
Dobra. Zgłoszę to na policję.
Spoko, ale jesteś idiotą.
Policja nie zawraca sobie głowy takimi drobiazgami.
Nic nie wskórasz. Lepiej załatwmy to po dobroci.
Dziękuję.
Wypłacisz gotówkę?
Idziemy.
Wybacz.
- Nie ma sprawy. - Proszę.
To szok, widzieć cię w takiej sytuacji.
- Bardzo szanuję cię za to, co zrobiłeś. - Daj spokój.
Pomściłeś Oharę i odsiedziałeś wyrok. Odpał.
Stare dzieje
Wiedziałeś, że mój ojciec był yakuzą w Shibazaki-gumi?
Hajime Kimura.
Słyszałem o tym.
Mama ukrywała to przede mną.
Mogła mi powiedzieć.
Zginął w jakiejś bójce.
To też mogła mi powiedzieć.
Chroniła cię.
- Naprawdę? - Tak.
Dużo się zmieniło?
- Tak. - W sumie to ma sens.
Nie da się wyżyć z oddania i honoru.
Przykro to słyszeć.
Jest jak jest. Pomagam Nakamurze,
bo naprawdę cię podziwiałem.
Co u niego?
Nie słyszałeś?
O czym?
Każe mi odwalać brudną robotę.
Chyba nie mam wielkiego wyboru.
Tsubasa.
Jaką robotę?
Cóż…
Sprzedaż za ten miesiąc 1 300 000 jenów. Wydatki 250 000 jenów.
Przychody były niskie,
ale poradzimy sobie jako rodzina.
Szef idzie jutro do szpitala.
Proszę, by każdy przekazał 10 000 jenów.
Dziękuję.
To wszystko na dziś.
Dziękuję za przybycie.
- Bracie. - Tak?
- Masz chwilę? - Pewnie. O co chodzi?
Pokażesz mi, jak pracujesz?
Dzięki.
Proszę.
Dzięki.
Od kiedy?
Pięć lat temu wszystkie kluby zostały przejęte.
Szef o tym wie?
To nie ma sensu.
Mówiłeś, że yakuza podąża ścieżką prawdziwego mężczyzny.
A teraz dilujesz prochami.
Yakuza tak nie postępuje.
Zamilcz!
Co miałem zrobić?
Nie mamy terytorium! Wszyscy odchodzą!
Szef jest chory!
Nic nie wiesz. Gniłeś w więzieniu.
Nie pouczaj mnie!
Żałosne!
Hej!
Kogo chroniłem, dając się zapuszkować?
To był twój wybór!
Sam daj się zamknąć!
Zgarnąłeś wszystko!
Zamknij się!
Jak mogli dać ci dowództwo?
Przepraszam.
Nie.
To ja przepraszam.
Nie wyżylibyśmy z uczciwej pracy.
Bracie…
Nie sprzedajesz chyba tego syfu?
Nie upadłem tak nisko, durniu!
- Przepraszam. - Weź to.
Dobrze.
Przepraszam.
Halo?
Bracie, znalazłem tę kobietę, Yukę.
Proszę wybaczyć, że pan czekał.
- Zdecydował się pan? - Tak.
Tylko jeden.
Zacznijmy od tego.
WEJŚCIE DLA PERSONELU
Postarzałeś się, Yamamoto.
Ty też.
Oczywiście.
Minęło…
czternaście lat.
Pracujesz w ratuszu… Wyszłaś na ludzi.
Zawsze ciężko pracowałam.
Żartujesz sobie.
Znalazłaś sobie dobrego faceta?
Nie.
Rozumiem.
Yamamoto,
nadal jesteś yakuzą?
Nie wiem.
Co to znaczy?
Wróciłem po wielu latach, a wszystko się zmieniło.
Miasto, ludzie…
Jasne.
Wszystko się zmieniło.
- Wybacz, że czekałeś. - To nic.
Chciałam ci to dać.
Co to jest?
Nie wydałam tych pieniędzy.
Nie potrzebuję ich.
Yamamoto…
Nie powinniśmy się więcej spotykać.
Nawet ty to mówisz.
- Przykro mi. - Yuka.
Zostaniesz ze mną?
Nie mogę.
Jesteś samotna. Mogę ci pomóc.
O co chodzi?
Wybacz.
Yuka!
Chciałaś coś powiedzieć.
Co? powiedz mi!
Możesz mi pomóc?
Tak.
Nam obu?
To znaczy?
Mam córkę.
Ile ma…
lat?
Czternaście.
Zaraz! To moja córka.
Oczywiście, że nie!
Nigdy jej nie powiem…
że jej ojciec jest yakuzą.
- Witaj. - Jestem.
- Znalazłaś zgubę? - Tak.
To dobrze.
- Wspaniale pachnie. - Prawda?
- I świetnie wygląda. - Prawda?
Pomogę ci.
Słyszałem o Nakamurze.
Tak.
Wybacz mu.
Jest zbyt poważny.
Tak.
Ja jestem w tym wszystkim najbardziej żałosny.
Myślałem o rozwiązaniu
Shibazaki-gumi.
Kiedy się dowiedziałem o przerzutach, rozważałem to.
Ale…
kto wtedy ocali ludzi, którzy znają tylko
życie yakuzy?
Tak.
Wierzyłem w ideały.
Ale obowiązek i honor…
przegrały z pieniędzmi.
To nieprawda.
- Mały Kenie. - Tak?
Odejdź z yakuzy.
Masz jeszcze czas, by zacząć od nowa.
Tam! Jedna, dwie, trzy, cztery.
Patrz.
- Pospiesz się. - Dobrze.
Zawsze się guzdrzesz. Spóźnisz się.
POWIADOMIENIE O WYDALENIU KENJI YAMAMOTO
- Raz, dwa, trzy. - Tak.
I bujamy się.
- Szefie! Już jest. - Co to?
A teraz przejażdżka pociągiem.
Odjazd!
O rany!
Więc to ty jesteś Tsubasa Kimura.
Jestem Kato z Kyoyo-kai.
- Usiądź. - Dzięki.
Podobno świetnie sobie radzisz.
Muszę się jeszcze wiele nauczyć.
Wyłącz kamerę.
W porządku.
Młodzi wszystko teraz filmują.
Wszyscy są youtuberami.
My nie. To dla bezpieczeństwa.
Doprawdy?
Słyszałem, że zadajesz się z tymi z Shibazaki-gumi. Nie warto.
Są skończeni.
Okej.
Przyjmiemy cię. Nie musisz się obawiać.
Wielki mi zaszczyt.
Co?
Wybacz.
Radzimy sobie sami.
Zadzwoń, gdybyś miał kłopoty.
Hej.
Smarkaczu.
Wiesz, z kim rozmawiasz?
Wyłącz kamerę!
Kato.
Nie jesteśmy yakuzą.
Nie boimy się takich gróźb.
Posłuchaj, ty zasmarkany gnojku.
Nie podskakuj dorosłym.
Twój czas się kończy, staruszku.
Na razie.
Wyglądasz zupełnie jak Kimura!
Oby nie spotkał cię ten sam los.
Co to ma znaczyć?
Rodzicielska miłość.
Co?
Aya! Spóźnisz się!
Dobra.
- Jestem taka zmęczona. - Dzień dobry.
Dzień dobry.
Proszę.
Okej.
Dziękuję za ten posiłek.
Dobre.
- Smaczne? - Tak.
- Lecę! - Trzymaj się.
Pa.
WEJŚCIE DLA PERSONELU
- Panie Yamamoto. - Tak?
Co się panu podoba w mojej mamie?
Skąd takie pytanie?
Nie jest już młoda.
Ma córkę w gimnazjum.
To prawda.
Ale kiedyś była piękna.
- Naprawdę? - Tak.
- Skoro znaliście się wtedy… - Tak?
Czy spotkał pan mojego ojca?
Nie, nigdy.
Rozumiem.
Ale mama wydaje się ostatnio szczęśliwa.
- Naprawdę? - Częściej się uśmiecha.
Jestem już duża.
Proszę się o mnie nie martwić.
Tylko czasem dać kieszonkowe.
Yamamoto.
Wywieź to.
Dobra.
Normalnie nie dostałbyś pracy przez pięć lat. Wielu głoduje.
Ubłagałem kierownika, żeby zrobił wyjątek.
Jestem ci bardzo wdzięczny.
Co to znaczy?
Yakuza nie potrafi zadbać o siebie?
To już przeszłość.
Nie było fajnie? Yakuza to prawdziwi mężczyźni.
- Drwisz z nas? - Skąd. Wybacz.
Jesteście w porządku.
Właśnie.
Popatrz tu.
Nie rób mi zdjęć.
Uczcijmy twój pierwszy dzień w pracy.
To znaczy?
- Wyślę ci je później. - Pokaż.
- Wyślij mi je. - Jasne.
Nic nie ukrywam.
- Chcemy porozmawiać z… - Możecie rozmawiać ze mną.
Ale nie z dziewczynami. Boją się.
To nie w porządku.
Zadam tylko kilka pytań.
Czego tu szuka wydział przestępczości zorganizowanej?
Przeszkadzacie w interesach.
Nie powinieneś denerwować dorosłych.
Więc o to chodzi.
Dobra.
Nie przeszkadzajcie sobie.
Niebywałe.
Detektywie.
Jaki był mój ojciec?
Hajime Kimura. Znał go pan, prawda?
Tak, był porucznikiem Shibazaki-gumi.
Zwykłym przestępcą.
Gość, który go zabił wciąż jest w mieście?
Kto wie?
Musi być bardzo wpływowy.
Pewnie kupił gliniarzy.
Nic o tym nie wiem.
Jeśli nie znajdziesz porządnej pracy, skończysz jak on.
Kogo chcesz pouczać, Osako?
Co?
To.
Wiemy o wszystkich brudach w tym mieście,
które zamiatasz pod dywan.
Mam to wrzucić do sieci?
Gnojek.
Opowiedz o moim ojcu.
Naprawdę? Yakuza?
Dzień dobry.
Kudo.
- Pozwolisz na chwilkę? - Jasne.
To przyszło wczoraj.
BYŁY CZŁONEK YAKUZY MÓJ KOLEGA Z PRACY
Ten Yamamoto był członkiem grupy przestępczej.
Zdaje się, że kogoś zabił.
Nie będę tego drążył.
Ktoś wrzucił dziwny post.
Widziałaś?
Yakuza?
YUKA KUDO, WYDZIAŁ OPIEKI SPOŁECZNEJ
Był z Ayą.
Przestań!
Wiesz, co zrobiłeś?
- Przepraszam! - Bydlak!
Nie wiedziałem, że to się tak skończy.
To twoja wina!
Moje życie jest skończone!
Nie mam już życia!
- To koniec! - Hej!
- Przestań! - Ojej.
No, no.
Mały Ken. Słyszałem, że opuściłeś yakuzę.
Ale nadal nosisz ich piętno.
Musisz z tym jakość żyć.
Stój!
Mam cię znowu aresztować?
Nie obarczaj mnie winą.
To wy odebraliście mi prawo do życia.
To była naturalna konsekwencja
twoich czynów.
Yakuza stracili prawa człowieka
dawno, dawno temu.
CO? JEGO ŻONA PRACUJE W RATUSZU…
Jeśli to prawda…
YUKA KUDO JEST KOCHANKĄ YAMAMOTO.
…to niestety będziemy musieli cię zwolnić.
Stracisz też prawo do mieszkania komunalnego.
To kłamstwo.
To wszystko nieprawda.
Chciałbym ci wierzyć,
ale zrobił się wielki szum w sieci.
Chyba rozumiesz?
Dzwoniłam kilka razy.
Przepraszam.
Gdzie jest Aya?
Jeszcze nie wróciła.
Mam jedno pytanie.
Po co chciałeś się ze mną spotkać?
Odpowiedz!
Wszystko się układało, dopóki się nie pojawiłeś!
Zapomniałam o tobie!
Robiłam wszystko dla Ayi przez 14 lat!
Chciałabym, żebyś nigdy nie zjawił się w naszym życiu!
To twoja wina!
Wszystko to twoja wina.
Żałuję, że się w tobie zakochałam.
- Yuka. - Wynoś się!
Proszę.
Proszę, wyjdź.
Wujku Kenie.
Tak?
Mogę się tobą zaopiekować.
Interes dobrze idzie. Otwieramy trzy bary w przyszłym miesiącu.
Dzięki, Tsubasa.
Nic mi nie jest.
Ludzie, którzy tak mówią,
zwykle są w tarapatach.
Wujku Kenie.
Szef Shibazaki-gumi…
jest umierający.
To pewnie nie moja sprawa,
ale nie chciałbyś się z nim spotkać, zanim odejdzie.
Czy on nie jest…
jakby rodziną?
Dzięki.
Wujku Kenie.
Co?
Znalazłem człowieka, który zabił mojego ojca.
- Tsubasa. - Wujku Kenie.
Poradzę sobie.
Opiekuj się Aiko.
- Mały Ken. - Tak.
Mały Ken.
Szefie.
Nadal nazywasz mnie szefem.
Jesteś…
moim jedynym ojcem.
Nigdy postępowałem jak prawdziwy ojciec wobec ciebie.
Mały Kenie.
Tak?
Opiekuj się swoją rodziną.
Dobrze.
Osoba, do której dzwonisz, nie odpowiada.
Zostaw wiadomość po sygnale.
Halo.
To ja.
Przepraszam za wszystko.
To wszystko stało się przeze mnie.
Choć nie trwało to długo,
cieszyłem się, że będę mógł żyć…
Dziękuję.
…z prawdziwą rodziną.
Chciałem być zwykłym facetem.
Mieć normalne życie.
Ciężko pracować i stać się porządnym człowiekiem.
Nawet gdyby takie życie miało być nudne.
Chciałem spędzać z wami wolny czas.
O takim życiu marzyłem.
Wróciłem.
Przez 14 lat myślałem tylko o tobie.
Kiedy się dowiedziałem, że mamy dziecko,
postanowiłem rzucić wszystko,
aby was chronić.
Ale moja obecność w waszym życiu
głęboko rani was obie.
Nie!
Bardzo mi przykro.
Szefie!
Łap go!
Puszczaj!
Trzymaj go!
Nie szarp się!
Przestań!
Yuka, chciałbym was znowu zobaczyć.
Ciebie i Ayę.
Dziękuję, że dałaś życie Ayi.
Kocham cię.
To twoja wina.
Gdybyś nie wrócił…
Giń.
Niech cię piekło pochłonie.
Hosono.
Przepraszam.
Jesteś yakuzą?
Nie.
Żaden yakuza nie przetrwa w tym świecie.
Hej.
Co?
Jaki był mój ojciec?
Okej.
Porozmawiajmy.
FILM MICHIHITO FUJIEGO
Napisy: Grzegorz Niksinski