Η ταινία βασίζεται σε αληθινή ιστορία.
Η Ντραγκέτα είναι η μόνη εγκληματική οργάνωση στον κόσμο
με παρουσία και στις πέντε ηπείρους
και έσοδα 53 δισεκατομμύρια ετησίως.
Η οικογένεια είναι ο πυρήνας της εγκληματικής τους δομής
και η εξουσία περνά πάντα από τον πατέρα στον γιο.
ΒΙΛΑ ΣΑΝ ΤΖΙΟΒΑΝΙ, ΠΟΡΘΟΣ ΤΗΣ ΜΕΣΣΙΝΑ 24 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2006
Το πλοίο για τη Μεσσίνα αναχωρεί από την προβλήτα.
Δικαστά.
Τζιοβάνι!
-Θα πάρεις κι εσύ το καράβι; -Όχι.
Σκέφτηκες όσα σου είπα;
Ναι.
Νομίζω ότι έχετε δίκιο, αλλά…
Αλλά;
Θέλω μια δουλειά μακριά από εδώ.
Φυσικά.
Το πλοίο για τη Μεσσίνα, αναχωρεί από την προβλήτα.
Άκου, πάμε στο γραφείο μου.
Μπορώ να σου βρω κάτι απόψε.
Είναι Χριστούγεννα. Θα 'μαι με τους δικούς μου.
Έχεις δίκιο. Αργότερα, τότε;
-Μετά την Πρωτοχρονιά; -Ναι.
Κάνεις τη σωστή επιλογή.
Δεν πρέπει να ανησυχείς ούτε να αγχώνεσαι.
Εμπιστέψου με.
Αντίο.
Το πλοίο αναχωρεί.
Δεν θα έρθει;
Φυσικά και θα έρθει.
Αφού δεν απαντάει.
Πάμε! Έτοιμοι;
Θα το βάλουμε εδώ.
Γεια σου, Μίμο.
-Τις ευχές μου, κυρία. -Ευχαριστώ, Μίμο.
Παρακαλώ, κυρία.
Καλά Χριστούγεννα.
Τα μάτια σας ανοιχτά.
-Τζιοβάνι! -Τζιοβάνι!
Φοβόμουν ότι δεν θα ερχόσουν!
Νομίζεις ότι θα σε άφηνα μόνο;
Ήταν σωστό; Παραμονή Χριστουγέννων;
Σε περιμέναμε στο σπίτι.
Έλα τώρα, μαμά.
Πήγα στο Ρέτζιο να πάρω δώρα.
-Για ποιον; -Όχι για εσένα.
Λοιπόν, τι ζητήσατε από τον Άι-Βασίλη;
-Μια κονσόλα. -Μια κούκλα.
Σαβέριο.
Πώς είσαι;
Όλα καλά.
Ελάτε, πάμε.
Πόσος καιρός!
Αγάπη μου.
Μπαμπά!
Για να σε δω.
Παναγία μου!
Έχεις μεγαλώσει!
Κι η πριγκίπισσα;
-Μου έλειψες. -Κι εμένα.
Γεμίστε με φιλιά.
Έλα, Ντομένικο, κοίτα.
Κοίτα.
-Αντόνιο, σταμάτα. -Έντζα, έλα.
Αυτό δεν το έχεις δει ποτέ.
Ορίστε.
Έλα στην αγκαλιά μου.
Φτάνει. Είναι Χριστούγεννα.
Ε, και; Βάλε το χέρι σου εδώ.
Το δάχτυλό σου εδώ, στη σκανδάλη.
Είναι γεμάτο;
Φοβάσαι;
Ρίξε.
Τερέζα, έλα εδώ.
Ρίξε.
Ρίξε, Ντομένικο.
Ρίξε, έλα!
Ο γιος μου!
-Μπαμπά… -Λοιπόν;
-Τι είναι; -Τίποτα.
-Είσαι καλά; -Μια χαρά, μπαμπά.
-Σίγουρα; -Ναι.
-Τα χέρια σας. -Πηγαίνετε με τον μπαμπά.
Ποιος ξέρει τι είναι εκεί;
Τι;
-Η φάτνη! -Εγώ την έφτιαξα.
-Πανέμορφη. -Πραγματικά.
-Ήρθε ο Άγιος Βασίλης! -Τα δώρα! Ντομένικο!
Αυτό λέει, Ντομένικο. Αυτό είναι δικό μου!
Ανοίξτε τα όλα!
Για να δούμε.
Μαμά, είναι ακριβώς αυτή που ήθελα!
Είναι πολύ όμορφη!
Εσύ, για να δούμε.
Η κονσόλα!
Ο Άγιος Βασίλης το μάντεψε. Τέλεια!
Ντομένικο! Κι άλλο για σένα.
Όχι. Τα παιχνίδια μετά. Τώρα θα φάμε.
-Μπαμπά! -Ντομένικο, κάτσε εκεί.
Κι εσύ εκεί, αγάπη μου.
Ίσως δεν σας το εξήγησα!
Ορίστε!
Τι ωραία!
-Είναι ωραίο! -Είναι;
-Φανταστικό! -Να ξεκινήσουμε με αυτό;
Δώσε μου το πιάτο.
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ
Τζιοβάνι, φεύγω.
Φύγε από εδώ.
Τράβα! Φύγε από εδώ!
Κουνήσου. Να πάρει, τα παιδιά! Κουνήσου!
Ντομένικο, προχώρα! Τράβα!
-Κλείσε! -Καθίστε!
Καθίστε!
-Μαμά, φοβάμαι. -Όλα θα πάνε καλά!
Ακίνητοι! Αστυνομία!
Αριστερά! Δεξιά!
Ψηλά τα χέρια!
-Πού είναι; Πού πήγε; -Ελεύθερα!
Καταλάβατε τι είπα; Πείτε μου πού πήγε!
Πού είναι;
-Πίσω από τους τοίχους! -Κάτι είναι εδώ!
Μακριά από το ντουλάπι!
Πάρτε τα παιδιά και τη γυναίκα! Κουνηθείτε! Πάρτε το παιδί.
Εμπρός! Κουνηθείτε!
Πρόσεχε!
Κάθαρμα!
Χτυπήθηκε! Κάθαρμα!
Εμπρός;
Δεν είναι δυνατόν.
Ναι, έρχομαι.
Μάρκο!
-Τι συμβαίνει; -Ο Τζιοβάνι.
Ο Τζιοβάνι;
Ο Τζιοβάνι.
Ευχαριστώ.
Δικαστά, σας χάλασα τα Χριστούγεννα;
Μη σε νοιάζει αυτό.
Πού έμπλεξες;
Ο πατέρας μου.
Έπρεπε να τον σώσω.
Δεν φταίει κανείς.
Εγώ φταίω.
Κακώς σε άφησα να φύγεις.
Το μόνο λάθος ήταν που ήρθα να σας βρω.
Δεν το πιστεύεις αυτό.
Με πονάει!
Τι ξέρετε για τη ζωή μου;
Τότε, εξήγησέ μου.
-Θέλετε πραγματικά να με βοηθήσετε; -Ναι.
Τότε μην έρθετε ξανά.
Ψάξτε στα βιβλία.
Κοίτα εκεί!
Δεν υπάρχει τίποτα εδώ.
Ούτε εδώ.
Κύριε Ντέντε.
Θα τα κατασχέσουμε.
Υπαστυνόμε!
Όχι! Τι κάνετε; Είναι τα χρήματά μας! Τα μαζεύαμε.
Αν είναι δικά σας, θα τα πάρετε πίσω.
Ένζα, άσ' τους.
Όταν μεγαλώσω, δεν θα γίνω σαν τη μαμά.
Δεν θα τους αφήσω.
Μη φοβάσαι. Όταν μεγαλώσω, θα σε προστατεύω.
ΠΟΙΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ - ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ: ΤΡΙΠΟΝΤΙ ΑΝΤΟΝΙΟ
ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΡΕΤΖΙΟ ΚΑΛΑΒΡΙΑΣ
ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΖΟΪΑ ΤΑΟΥΡΟ
Τζιοβάνι!
Γιατί τα έφερες κι αυτά;
Καθίστε.
Να σε φιλήσω.
Σου αφήσαμε όλα τα πράγματα που σου αρέσουν.
Κάθισε, Ντομένικο.
Ντομένικο, κάθισε.
Λοιπόν;
Πώς είσαι;
Είμαι καλά, μαμά. Μην ανησυχείς.
Εσείς οι δύο, είστε καλά παιδιά;
Πότε θα γυρίσεις στο σπίτι;
Σύντομα.
Μπορώ να μείνω εδώ μαζί σου;
Όχι.
Το χέρι σου, Ντομένικο.
Ντομένικο.
Δώσε μου το χέρι σου.
Δώσ' το στον αδερφό σου.
Γεια σας.
-Χαίρομαι που ήρθατε. -Τι θέλετε από εμένα;
Απλώς να μιλήσουμε. Δεν θα καθίσετε;
Ελάτε. Καθίστε εκεί.
Θα βοηθήσετε με τον Τζιοβάνι; Γι' αυτό με φωνάξατε;
Όχι, κυρία. Ο Τζιοβάνι είναι ενήλικας.
Θα τον κρίνουν άλλοι δικαστές.
Μπορείτε να τους μιλήσετε;
Τον ξέρετε! Είναι καλό παιδί, θα σας ακούσουν.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα για τον γιο σας.
Τότε, τι θέλετε από εμένα;
-Τον αναγνωρίζετε; -Φυσικά.
Είναι ο σύζυγός μου.
Το βρήκαμε στο αρχείο μας.
Ήταν 16 ετών όταν τον συνέλαβαν ως συνεργό σε απαγωγή.
Και μετά…
ο άλλος αδερφός, ο Τζοακίνο…
πριν τον σκοτώσουν.
Πέρασε κι εκείνος από εδώ.
Και ο αδερφός τους, ο Πιέτρο, πριν καταδικαστεί ισόβια
τα εγγόνια και ο γιος σας, ο Τζιοβάνι.
Αρκετά!
Όλοι πέρασαν από εδώ.
Συνελήφθησαν μικροί ή καταζητούντο ή σκοτώθηκαν ή συνελήφθησαν μεγάλοι.
Ξέρετε τι σημαίνει αυτό;
Δεν επιλέγεις την Ντραγκέτα. Την κληρονομείς.
Έφτασε στον άντρα σας και στα εγγόνια του,
τα πεθερικά σας,
τον γιο σας τον Τζιοβάνι…
και μια μέρα και σ' αυτά.
Πώς τολμάτε;
Ποιος είστε που μου λέτε πώς να μεγαλώσω τα παιδιά μου;
Πρέπει να τα πάρετε αμέσως.
Το συντομότερο, όσο πιο μακριά.
Θα τα φροντίσω μόνη μου.
Δεν έχουμε τίποτα άλλο να πούμε. Μη με καλέσετε ξανά!
Ντομένικο!
Έλα.
Εσωτερική επικοινωνία, η Λουτσία στο γραφείο ένα.
Ντομένικο.
Άντε για παγωτό.
-Κι εγώ, μαμά. -Όχι, Τερέζα. Εσύ μαζί μου.
-Μόνος μου; -Ναι. Τι μπορεί να συμβεί;
Θα σε περιμένουμε εδώ.
Ντομένικο!
Μπαμπά!
Κάθισε.
Τι παγωτό θες; Φιστίκι, όπως πάντα;
Σοκολάτα και κρέμα.
Με συγχωρείτε!
Άνοιξε το χέρι σου.
-Πόσα δάχτυλα έχεις στο χέρι; -Πέντε.
Πέντε; Σαν κι εμάς;
Κι αν τα κλείσω, τι έχεις;
-Μια γροθιά. -Μια γροθιά.
Δυνατή κι έτοιμη να χτυπήσει.
Μπορείς να χτυπήσεις; Ναι; Δείξε μου.
Τι είναι αυτό;
Πιο δυνατά!
Έτσι.
Αυτό είμαστε. Καταλαβαίνεις, Ντομένικο;
Ουάου! Σαν το δικό σου, μπαμπά.
Ντομένικο…
Είσαι ο άντρας του σπιτιού τώρα.
Έχεις τη μαμά και την αδερφή σου.
Ποιος θα τους φροντίσει;
Εγώ θα τις φροντίσω.
Ναι.
Ξέρεις τι σημαίνει αυτό, Ντομένικο;
Πρέπει να μεγαλώσεις γρήγορα.
Μπορείς να μεγαλώσεις γρήγορα;
Μπορείς; Ναι;
Σε χαιρετώ, φίλε.
Κι εσένα.
Χαίρομαι που ήρθες.
Γεια.
Κάθισε.
Λοιπόν, Καναδέ, τι συμβαίνει;
Ο εκνευριστικός σταμάτησε να γαβγίζει. Στο Βανκούβερ όλα είναι έτοιμα.
Σίγουρα υπάρχει εμπιστοσύνη;
Μιλάμε για πολλά λεφτά.
Ορκίζομαι στον Αρχάγγελο Μιχαήλ.
Ο ξάδερφος μου δεν θα πουλήσει γραμμάριο χωρίς τις ευλογίες σας.
Λοιπόν, Ντομένικο;
Τι λες;
Μίλησα στον πατέρα μου.
Στον Καναδά, με μια οικογένεια σαν τη δική σας, πάντα φίλοι,
θα τριπλασιάσουμε το ποσό.
Μπορούμε όλοι να κερδίσουμε.
Μπράβο.
Αυτό είναι για σένα. Το στέλνει ο πατέρας σου.
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Τηλεφωνούσα στην Τερέζα αλλά καμία απάντηση.
-Η αδερφή σου είναι παράξενη. -Έτσι είναι.
Θα δεις, όταν παντρευτείτε, θα στρώσει.
-Θα το πάρω εγώ. -Όχι, θα το κρατήσω.
Πάμε, Μίρκο.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Ακίνητοι! Κάτω!
Ψηλά τα χέρια.
Κάτω το κεφάλι!
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Έχω κάτι να πω!
Θα πάμε όλοι μαζί;
Τι τρέχει;
Τερέζα! Είναι ο Ντομένικο!
Τι κάνεις;
Τι σκαρώνεις;
-Ντομένικο, τι συμβαίνει; -Τίποτα, φύγε.
Τερέζα, πήγαινε σπίτι!
Τερέζα.
-Τερέζα. -Πού πηγαίνεις;
Έλα εδώ, Τερέζα.
Γεια σας.
-Κύριε. -Γεια σας.
Κάθισε εκεί.
Εκεί, δίπλα μου.
Εδώ είμαστε.
Κύριε Πρόεδρε, ζητάμε ανάκληση των ασφαλιστικών μέτρων.
Είναι πραγματικά υπερβολικά.
Σε θυμάμαι εσένα.
Ναι, έχουμε συναντηθεί, αλλά ήσουν μικρός.
Δεν έχω καμία σχέση με την τσάντα.
Πώς και την είχες;
Με τον Μίρκο πήγαμε μια βόλτα,
τη βρήκαμε στο έδαφος και την πηγαίναμε στην Αστυνομία.
Και όταν ήρθαν οι αστυνομικοί, χάσατε την εμπιστοσύνη σας.
Σωστά, μπράβο.
Είστε πάντα καχύποπτοι.
Μας ακολουθείτε για να φοβηθούμε.
Έλα, θα σου δείξω κάτι.
Το έφτιαξα πριν δέκα χρόνια.
Είναι οι φωτογραφίες που δείξατε στη μητέρα μου.
Το θυμάμαι.
Αυτή είναι καινούργια.
Η δική σου.
Πρόεδρε, πρέπει να περάσετε την πρόταση.
Και με τις άλλες οικογένειες στο Ρέτζιο ισχύει αυτό.
Παππούδες, πατέρες, γιοι, όλοι περνούν από εδώ.
Ξέρεις τι σημαίνει;
Κανένας σας δεν αποφασίζει τίποτα. Ούτε καν εσύ.
Κάνεις τον σκληρό εδώ,
αλλά έξω αφήνεις τους άλλους να αποφασίζουν για εσένα.
Δεν είσαι ελεύθερος.
Πρόεδρε…
αν πρέπει να με καταδικάσετε, κάντε το.
Αλλά όχι κήρυγμα.
Μπορώ να πάω στην εκκλησία. Είναι καλύτερο.
Τζιοβάνι.
Δικαστά!
Με θυμάσαι;
Ίδιος, εκτός από λίγες λευκές τρίχες.
Είναι καλή δουλειά να είσαι δικαστής.
Να φύγω, όπως την τελευταία φορά ή θα μιλήσουμε;
Εξαρτάται τι θέλετε.
Χρειάζομαι συμβουλές. Κάθισε.
Αφορά την επόμενη υπόθεση μου.
Είναι 17 ετών.
Ο πατέρας του ήταν φυγάς από τότε που ήταν τριών.
Ο θείος του σκοτώθηκε όταν αυτός ήταν ενός.
Τρία ξαδέρφια του στη φυλακή.
Ο τέταρτος σκοτώθηκε τη δεκαετία του '90.
Ο αδερφός του είναι στη φυλακή δέκα χρόνια κι έχει άλλα οκτώ.
Τι έκανε ο Ντομένικο;
Όχι πολλά, ακόμη.
Αλλά αν και είναι μικρός,
είναι η σειρά του να πάρει τα ηνία της οικογένειας.
Τι θέλετε από εμένα;
Μίλα του.
Πες του την αλήθεια.
Ήρθες σ' εμένα πριν δέκα χρόνια.
Σχεδόν τα κατάφερες.
Σχεδόν;
Το θυμόμαστε διαφορετικά.
Καλύτερα να φύγετε… Φύλακα!
Τζιοβάνι.
Τζιοβάνι, γιατί;
-Είναι ο αδερφός σου. -Φύλακα!
Θες να καταλήξει σαν εσένα;
Φύλακα!
Τζιοβάνι!
Πρέπει να καταλάβεις τι λέω, Ντομένικο.
Υπάρχει η έννοια του νόμου,
υπάρχουν δικαστές και αστυνομικοί, σωστά;
Και υπάρχει και η έννοια της οικογένειας.
-Με παρακολουθείς, Ντομένικο; -Ναι, μπαμπά.
Η οικογένεια δεν στρέφεται ποτέ ενάντια στον νόμο.
Η οικογένεια παίρνει τον νόμο στα χέρια της.
Μάρκο.
Είναι δύο το πρωί. Θα έρθεις στο κρεβάτι;
Θα πάρεις τον Ντομένικο Τριπόντι από την οικογένειά του;
Άκου…
Όταν ο δάσκαλος σάς μιλάει για μαφία ή Ντραγκέτα,
μην τον ακούς, γιατί εγώ λέω τι είναι η οικογένεια.
Αν σε βλάψουν
δεν θα καλέσω την αστυνομία να πω ότι έβλαψαν τον γιο μου.
Όχι! Θα τους σκοτώσω με τα ίδια μου τα χέρια.
Ο Ντομένικο και ο πατέρας του, το 2004.
Αυτό είναι απαίσιο.
Αλλά πάντα έτσι ήταν με την Ντραγκέτα.
Πήραμε μακριά τα παιδιά από βίαιους, εθισμένους γονείς,
για να τους προσφέρουμε μια ευκαιρία.
Γιατί δεν κάναμε το ίδιο με αυτά τα παιδιά;
Δεν μπορούμε να τους καταδικάσουμε σε μια ζωή πόνου!
Έχεις δίκιο.
Αλλά είναι επίσης επώδυνο για ένα παιδί να αποχωριστεί αυτούς που αγαπά.
Μόνο αυτούς έχει.
-Έχει κι εμάς. -Ποιους "εμάς";
Εμάς. Το κράτος.
Έχεις καμιά οικογένεια να τα φιλοξενήσει;
Πώς θα νικήσεις μόνος το μίσος
και την εχθρότητα που υπάρχει εδώ και γενιές;
Καλά.
Εννοείς ότι πρέπει να κάθομαι να κοιτάω από μακριά;
Νομίζω ότι είσαι μόνος σου και το έργο αυτό είναι πολύ περίπλοκο.
Είσαι πολύ κουρασμένος γι' αυτό.
Πάμε για ύπνο! Έλα.
Έρχομαι.
Πρόεδρε.
Πρόεδρε!
Δεν θα πάτε στο σπίτι σας;
-Όχι. Όχι ακόμη. Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΕΝΤΡΟ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ
Δικαστήριο ανηλίκων του Ρέτζιο Καλαβρίας.
Λαμβάνοντας υπόψη το άρθρο 530 του Ποινικού Κώδικα
αποφασίζουμε
την απαλλαγή του κατηγορουμένου Τριπόντι Ντομένικο από όλες τις κατηγορίες
λόγω μη διάπραξης των πράξεων.
Όμως, ανέκυψαν για τον εν λόγω ανήλικο
εκδηλώσεις παράτυπης συμπεριφοράς και χαρακτήρα,
με αποκορύφωμα τη συναναστροφή με παραβάτες…
και η μητέρα του φαίνεται ανίκανη να ελέγξει την επικινδυνότητά του,
όπως αποδεικνύει η πορεία του άλλου της γιου.
Η φριχτή εικόνα που αναφέρθηκε και η εμπειρία του αδερφού του
οδήγησαν το δικαστήριο να θεωρήσει απαραίτητο να παραδώσει
τον ανήλικο στις Κοινωνικές Υπηρεσίες,
προκειμένου να μεταφερθεί σε μια περιοχή άλλη από την Καλαβρία,
μέχρι να κλείσει τα 18 του χρόνια.
Δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό; Όχι!
Δεν μπορείτε!
Δεν μπορείτε, είμαι η μητέρα του! Πώς είμαι ανίκανη;
Δικηγόρε!
Λοιπόν; Τώρα;
-Τι είναι όλα αυτά; -Δεν ξέρω.
Τι τρέχει;
Θα μελετήσω τα άρθρα να ασκήσουμε έφεση.
Έφεση; Πρέπει να μιλήσω αμέσως στον δικαστή.
-Θα πάμε τώρα. -Μην ανησυχείς, η μαμά είναι εδώ.
Αφήστε με να περάσω.
Είμαι η μητέρα. Να μιλήσω στον δικαστή!
-Μαμά! -Κυρία…
Βρείτε μια λύση.
Δεν μπορούν να το κάνουν αυτό, έτσι;
Πώς τολμάτε;
Ποιος είστε και παίρνετε τον γιο μου;
Κυρία, είμαι απλώς δικαστής. Εμπιστεύομαι τον νόμο.
Δεν ήξερα ότι ο νόμος λέει να παίρνουν από τη μητέρα του
ένα αθώο αγόρι!
Το μέτρο δεν είναι εναντίον σας. Προστατεύει τον γιο σας.
Θέλω απλώς ο Ντομένικο να έχει μια ζωή…
καλύτερη από ό,τι είχε μέχρι τώρα.
Θέλετε να μας καταστρέψετε! Δεν θα το καταφέρετε!
Θα το μετανιώσετε!
Πάμε.
Θα το μετανιώσει!
Δεν τελειώσαμε, κε Πρόεδρε. Θα πάμε στο Ανώτατο Συμβούλιο.
Μπορείτε, είναι δικαίωμά σας.
Ντομένικο, έλα εδώ.
Ντομένικο.
Όλα καλά;
Πώς να είναι όλα καλά;
Αυτός ο παλιοδικαστής!
Πρέπει να το σκοτώσουμε το κάθαρμα.
Τι εννοεί, μακριά από την Καλαβρία;
Δεν είναι και φυλακή, όπως ο Τζιοβάνι.
Ε, και; Η φυλακή δίνει σεβασμό.
Τουλάχιστον θα βλεπόμαστε, θα μιλάμε.
Α, θα μιλάμε!
Δεν είναι υπέροχο;
Ντομένικο, μην είσαι έτσι.
Μη μου λες τι να κάνω. Κατάλαβες;
Δεν είμαι γιος σου! Σκάσε!
Τερέζα.
Θα με βοηθήσεις; Στρώνω το τραπέζι.
Έλα! Μη μιλάτε στη βροχή.
-Γεια. -Γκαετάνο.
Πάμε μια βόλτα. Θέλω λίγο αέρα.
Τώρα, θα σου δείξω.
Ορίστε!
"Η Αντι-Μαφία και το κυνήγι των παιδιών".
"Είναι σωστό να παίρνουμε τα παιδιά από τη Μητέρα-Μαφία;"
Και το αγαπημένο μου.
"Δεν υπάρχει απέλαση για καλό σκοπό".
Μάρκο, αυτό το μέτρο είναι τρελό. Το ξέρεις, έτσι;
Ακόμη και οι εφημερίδες του Βορρά τα βάζουν μαζί σου.
Έχω όλη τη νομική στήριξη.
Το άρθρο 2 του Συντάγματος της Ιταλίας
και τη Σύμβαση της Νέας Υόρκης για τα Δικαιώματα του Παιδιού.
Ωραία.
Εδώ είναι η παραλία Ρέτζιο της Καλαβρίας, όχι το Μανχάταν.
Δεν υπάρχουν χρήματα, προσωπικό, εμπειρία!
Όσο αυτοί οι νέοι είναι στην Καλαβρία, δεν θα είναι ποτέ ελεύθεροι.
Οι οικογένειές τους είναι η καταδίκη τους.
Οι οικογένειές τους είναι η δική μας καταδίκη.
Είναι αργά. Έχω δουλειά.
Καλή σου μέρα.
Μάρκο!
Δουλέψαμε μαζί 20 χρόνια.
Ξέρεις ότι σε συμπαθώ.
Δεν θέλω να πάω στην κηδεία σου.
ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ ΓΙΑ ΚΑΤΟΧΗ ΟΠΛΟΥ
ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΡΕΤΖΙΟ ΚΑΛΑΒΡΙΑΣ
Αυτός είναι ο Ντομένικο.
Και αυτή είναι η οικογένειά του.
ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΤΗ ΝΥΧΤΑ Ο ΤΖΟΑΚΙΝΟ ΤΡΙΠΟΝΤΙ
ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΖΟΓΙΑ ΤΑΟΥΡΟ
Ο κόσμος δεν το βαριέται ποτέ αυτό.
-Ψάχνεις ακόμη; -Εσύ τι λες;
Αφού πέρασα μέρες ψάχνοντας οικογένεια για την επιμέλεια,
να τα παρατήσω;
Θα σου ζητήσω άλλο ένα θαύμα.
Είσαι καλή κοινωνική λειτουργός,
αλλά χρειαζόμαστε και ψυχολόγο.
Δεν έχουμε να τον πληρώσουμε.
Γι' αυτό σου ζήτησα ένα θαύμα.
-Δεν χτυπάς; -Όχι στο σπίτι μου!
Βοήθα τη μαμά με το φαγητό.
Όταν τελειώσω το κεφάλαιο.
Τι τρέχει; Είσαι πάντα με βιβλία.
Άντε βόλτα με τον Γκαετάνο!
Τι είπα;
Τσακωθήκατε;
Τι είναι;
Ο γάμος.
Όσο πλησιάζει, τόσο περισσότερο φοβάμαι.
Φοβάσαι; Εσύ;
Δεν ξέρω αν τον θέλω.
Δώσαμε τον λόγο μας. Δεν θ' αλλάξεις γνώμη.
-Ποιοι; -Ο μπαμπάς κι εγώ.
-Εσύ παντρεύεσαι τον Γκαετάνο; -Πες μου!
Έχουμε ήδη πολλά προβλήματα, Τερέζα.
Να μας λείπουν τα δικά σου!
Γεια σου, Μαρία.
-Ευχαριστώ, Ρόζα. -Γεια σας.
-Γεια σας! -Γεια σας.
-Γεια σας.
Από 'δώ ο Ενρίκο, ο ψυχολόγος.
Είναι πολύ καλός και πρόθυμος να βοηθήσει δωρεάν.
Ευχαρίστως, φυσικά.
-Ευχαριστώ. -Τίποτα.
Ποιος ξέρει πόσες προσφορές εργασίας θα έχω μετά!
Παρακαλώ, καθίστε.
Η οικογένεια για την επιμέλεια; Νόμιζα ότι θα έρχονταν.
Δεν είναι πλέον διαθέσιμοι.
Τώρα μου το λες!
Μόλις το μάθαμε.
Είπαν ότι δεν το θέλουν πια.
Θα βρούμε άλλη.
Προσπάθησα. Δεν υπάρχει άλλη.
Υπάρχει μια κοινότητα έτοιμη να δεχτεί τον Ντομένικο.
-Θα είναι με άλλα αγόρια. -Όχι.
Ο Ντομένικο χρειάζεται μια οικογένεια.
Δεν υπάρχει, κύριε.
Θα είμαστε εμείς η οικογένειά του.
Θα κάνουμε περισσότερες υπερωρίες.
Όπως πάντα.
Δεν έχετε πεισθεί;
Εντάξει, τότε θα αφήσουμε τον Ντομένικο και θα ασχοληθούμε με άλλη υπόθεση.
-Θα περιμένουμε. -Όχι.
Δεν μπορούμε.
Το έκανα με τον αδερφό του και ακόμη το μετανιώνω.
Θα συνεχίσουμε.
Αυτά τα χρόνια κατάλαβα ένα πράγμα.
Παρά τα εκατομμύρια στην τράπεζα, τ' ακριβά αμάξια και την εξουσία,
Ντραγκέτα σημαίνει μια κακή ζωή.
Αυτό ισχύει για όλους. Αγόρια, γυναίκες, ακόμη και τ' αφεντικά.
Θα τους δείξουμε τη δυνατότητα μιας καλύτερης ζωής.
Θα τους δείξουμε ότι μπορεί να ελευθερωθεί και ο Ντομένικο θα ακολουθήσει.
Το αγόρι ξέρει ότι είναι δυστυχισμένος;
Όχι.
Όχι ακόμη.
Τι είναι το μέιλ που έλαβα; Δεν είναι δυνατόν!
Ξαφνικά όλοι οι κοινωνικοί λειτουργοί της επαρχίας αρρώστησαν!
Πρόεδρε, φοβούνται!
Κανείς δεν θέλει τον Ντομένικο. Τι να κάνουμε;
Τι να κάνουμε; Ξέρω εγώ τι να κάνω.
Μπάτσοι!
Μπάτσοι, τρέξτε!
Μπάτσοι!
Είναι οι μπάτσοι!
-Είναι οι μπάτσοι! -Αστυνομία!
Καλημέρα. Αστυνομία.
Τι κάνετε εδώ; Ήρθαν οι μπάτσοι τώρα;
Πάμε να ετοιμάσουμε τα πράγματά σου.
Ηρέμησε, κάνε ό,τι λένε.
-Πάμε. -Ντομένικο…
-Ντροπή! -Τρία αμάξια για ένα αγόρι!
Ντροπή!
ΕΥΛΟΓΙΑ ΣΕ ΕΣΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΣΑΣ
Φτάσαμε. Είναι η Μεσσίνα.
Ναι, εντάξει. Εντάξει, ωραία.
Καλώς ήρθες.
Τα χαρτιά του.
Έρχεσαι;
Αυτός είναι ο Σεμπάστιαν.
Γεια.
Ο Τσίρο.
Αυτή είναι η κουζίνα.
Εδώ μπορείς να τρως. Είναι η κοινή ζώνη.
Ο Μαχμούντ και ο Κρίστιαν. Θα τους γνωρίσεις αργότερα.
Πάμε στο δωμάτιό σου.
Αυτό είναι το κρεβάτι σου.
Δεν έχει μονόκλινο;
Στην αρχή, πιστεύουμε ότι πρέπει να είσαι μαζί με άλλα αγόρια.
Τα τακτοποιείς αργότερα. Έλα να μιλήσουμε.
Τι θες από εμένα;
Προς το παρόν, καθώς δεν θα έχεις φάει, σου έφερα αυτά.
Α, έτσι κάνεις τα αγόρια καλά. Με γλυκά.
Δεν θα σε κάνουμε "καλό".
Απλώς απάντησε σε μια ερώτηση με ειλικρίνεια.
Τι θέλεις να κάνεις;
Να πάω στο σπίτι μου!
Ξέρεις ότι δεν μπορείς τώρα. Ίσως σύντομα.
Τώρα, ας σκεφτούμε τι θα κάνουμε εδώ.
Σχολείο ή κάποιο άθλημα.
Ίσως μια μέρα ο Ενρίκο να σε πάει ένα ταξίδι στη θάλασσα.
Εσύ θ' αποφασίσεις τι θα κάνεις.
Θέλω να μείνω μόνος!
ΔΙΑΒΑΣΗ ΠΑΡΑΛΙΑΣ
Δεν ξέρω τι να κάνω.
Είμαι μόνη, Αντόνιο.
Ο Τζιοβάνι, τώρα ο Ντομένικο!
Είναι άντρας.
Πρέπει να κάνει ό,τι του λένε.
Απλώς τον αφήνουμε;
-Και ο δικαστής; -Ο δικαστής…
Θα το δω, αλλά ο Ντομένικο να είναι σοβαρός.
Όσο καλύτερα φέρεται, τόσο πιο γρήγορα θα γυρίσει.
Αλλά πρέπει να πάρει άδεια.
Πρέπει να του μιλήσω,
να ξέρει ότι είμαστε ενωμένοι.
-Καταλαβαίνεις, Ένζα; -Ναι. Φυσικά.
Κι εσύ;
Δεν θα πεις ένα γεια;
Ούτε ένα φιλί για τον πατέρα σου;
Ποια είσαι;
Η πιο όμορφη από όλες;
Οι ετοιμασίες για τον γάμο, πάνε καλά, έτσι;
Μπαμπά…
Τι συμβαίνει, αγάπη μου;
Τίποτα.
Σ' αγαπάω, μπαμπά.
Ο χρόνος μας πιέζει.
Με τον Ντομένικο μακριά, ο γάμος είναι ακόμη πιο σημαντικός.
Καταλαβαίνεις, Τερέζα;
Ναι;
Ναι ή όχι;
Άνοιξε την τσάντα.
Ένα μικρό δωράκι.
Να χαμογελάσεις ξανά.
-Αντίο, αγάπη μου. -Αντίο, Αντόνιο.
Γεια! Είσαι ο καινούριος;
-Μαχμούντ. -Ντομένικο.
Κρίστιαν.
-Πώς και σ' έστειλαν εδώ; -Ήμουν λίγο πιεσμένος.
-Μα δεν είσαι Σικελός. -Και;
Τίποτα, απλώς το λέω.
Να μη λες.
Μη λες τίποτα.
Έχεις πολλά πράγματα.
Είπα, δεν μ' αρέσουν οι αδιάκριτοι.
Άσ' τον.
Πήγε καλά. Τώρα ο πατέρας σου θα το φροντίσει.
Θα βγάλουμε άδεια για τον Ντομένικο
και θα σκεφτόμαστε ωραία πράγματα. Σωστά;
Το νυφικό θα είναι τέλειο.
Θα γίνει ένα μεγάλο πάρτι, θα δεις.
Μαμά…
Πώς ήξερες ότι αγαπάς τον μπαμπά;
Πώς το ήξερα;
Δεν μπορώ να το εξηγήσω.
Απλώς το ήξερα.
Ήμουν μικρή όταν τον γνώρισα.
Εκείνος ήταν 19 αλλά άντρας και μ' έκανε να νιώθω σημαντική.
Δεν ήθελα κανέναν άλλο.
Και μετά;
Τίποτα. Μετά γεννηθήκατε.
Και είμαστε εδώ.
-Έζησες τη ζωή που ήθελες; -Ποιος ζει τη ζωή που θέλει;
Ξέρω πού το πας,
αλλά δεν έχω πρόβλημα με τον πατέρα σου και δεν μετανιώνω.
Ό,τι έχουμε είναι χάρη σ' αυτόν.
Δεν ήταν ποτέ παρών, μαμά!
Ούτε καν θυμάμαι μια ζωή με τον μπαμπά εδώ.
Ήταν μια χαρά. Ήταν πάντα εκεί.
Εκείνος πόνεσε πιο πολύ που έφυγε.
Και ο Τζιοβάνι; Πόσο πονάει;
Το θέμα του Τζιοβάνι ήταν φρικτό.
Δεν είμαι σίγουρη ότι θέλω μια τέτοια οικογένεια για τον γιο μου.
Ο Γκαετάνο είναι καλός και θα προσέχει.
Τι μπορούσα να κάνω, Τερέζα;
Θα σας πάρω μακριά;
Με τι λεφτά;
Μακριά από την Καλαβρία δεν είμαστε τίποτα.
Μου είπαν να σου εξηγήσω για εδώ.
-Δεν έχω διάθεση. -Εμένα μου λες!
-Έλα, δεν θ' αργήσουμε. -Καταλαβαίνεις όταν σου μιλάω;
Πώς είναι ο Ντομένικο τώρα;
Είναι πολύ νωρίς ακόμη.
Μου λες με κομψό τρόπο ότι είναι χάλια;
Είναι επιθετικός, δεν τρώει, σχεδόν δεν κοιμάται
και δεν τα πάει καλά ούτε μ' εμάς, ούτε με τους άλλους.
Είναι συνηθισμένος σε εντολές. Δεν θα του είναι εύκολο.
Βλέπεις που συμφωνείς; Θέλει χρόνο.
Πόσο;
-Νομίζεις ότι τα κάνουμε όλα λάθος; -Όχι.
Δεν πρέπει να βιαστούμε.
Αν δεν πάει καλά, πες το μου και θα κάνω πίσω.
Δεν θα πειραματιστώ με το αγόρι.
-Εντάξει; -Ναι.
Γεια.
Είναι τρεις. Θα βγούμε;
Όχι.
-Έφαγες τίποτα; -Όχι.
-Σήκω! -Είμαι υποχρεωμένος;
Έλα, πάμε.
Πάμε.
Υπάρχει ένα σχολείο εδώ. Αν θες, πάμε να το δούμε.
-Καλό! -Τι;
-Καπνίζουν ναρκωτικά. -Θες να τους καταγγείλεις;
Πρέπει να πω ότι δεν πρέπει;
-Σαντίνο, τα ψάρια μου; -Οκτώ ευρώ.
-Γράψ' τα, Σαντίνο. -Πάντα αυτό κάνω.
Για να καταλάβω…
Διακινείτε κοκαΐνη και κάνετε κήρυγμα στους χρήστες;
Ε, και; Αυτό είναι δουλειά.
-Μάλιστα, δουλειά. -Δεν μπορείς να καταλάβεις.
Συμφωνώ.
-Γεια σας! -Γεια σας!
Δεν θες ποτέ μια αλλαγή; Κοίτα γύρω σου.
Δεν με νοιάζει. Δεν είμαι από τη Μεσσίνα.
Φυσικά.
Αν φτιάξεις την κούνια δεν θα ξέρουν ότι το έκανες εσύ;
Θες την ικανοποίηση ότι κάνεις κάτι καλό για τους άλλους;
Όπως εσύ μ' εμένα;
Είμαι η "κούνια" σου;
Γι' αυτό δεν πληρώνεσαι. Σε κάνει να νιώθεις καλύτερος.
Όχι, φίλε. Το κάνω γιατί δεν υπάρχουν λεφτά.
Αλλιώς θα τα έπαιρνα.
Μου αρέσουν τα καθαρά χρήματα. Τα ανέντιμα χρήματα δεν μπορώ.
Συγγνώμη!
Τι στον διάβολο κάνεις;
Ίσα που σας ακούμπησα. Έχασα την ισορροπία μου.
-Δεν είναι τίποτα. -Κοίτα τι έκανες.
Θα το πληρώσεις.
Αν έτσι νομίζετε, θα έχουμε μια φιλική διαφωνία…
Ηλίθιε! Θέλω τα λεφτά τώρα.
Πόσα; Έχω 20…
Είναι 300 ευρώ.
Τριακόσια; Δεν τα έχω.
Καλύτερα να φύγεις.
Είσαι όμως τρελός, Ντομένικο! Τρελός!
Δεν είναι αυτός τρόπος.
Θα μπορούσε να ήταν πιο δυνατός
και οπλισμένος. Πώς να το ξέρεις;
Υπάρχουν κανόνες. Δεν μπορείς να φέρεσαι έτσι.
Πρέπει να προσέχεις. Τι κάνεις;
Θα οδηγήσω εγώ.
Ευχαριστώ πάντως.
Σίγουρα θα οδηγήσεις εσύ;
Γιατί αν μπορείς… Αργά όμως!
Έχει κίνηση.
Ωραία και αργά! Ντομένικο, αργά.
Αγάπη μου!
Είναι αργά. Φεύγω.
-Ο μικρός; -Όλα καλά.
Ετοίμασα φρούτα για όταν ξυπνήσει, εντάξει;
-Όλα καλά; -Ναι.
Εντάξει, αντίο.
Γεια σε όλους!
-Ωραία, μπορείτε να φύγετε. -Εντάξει.
-Πώς πήγε; -Μια χαρά.
Μια χαρά.
Ντομένικο, κάθισε.
Ετοίμασα μια λίστα με προτάσεις.
Σχολείο, θέατρο, καντίνα για φτωχούς, εθελοντική εργασία με παιδιά;
-Δεν μπορείς να επιλέξεις εσύ για μένα; -Όχι.
Ντομένικο! Πήγαινε στην κουζίνα.
-Είναι ήδη ώρα για φαγητό; -Όχι, είναι ώρα για προετοιμασία!
Τι να κάνω;
Είναι η σειρά σου, Ντομένικο.
Κάνουμε βάρδιες εδώ.
-Πεινάτε, παιδιά; -Πολύ!
Έχω τρεις μέρες να φάω.
Ντομένικο, υπάρχει πρόβλημα;
Σκέφτομαι…
Τι σκέφτεσαι, Ντομένικο;
Δεν καταλαβαίνω γιατί ανησυχείτε για μένα.
Έχω οικογένεια και το μόνο που θέλω, δεν το κάνετε!
Είσαι σίγουρος;
Και πού είναι το κράτος που λέτε;
Δεν τον πληρώνει ούτε νοιάζεται για το τι κάνει ο δικαστής.
Κι εσύ…
Είμαι μια καημένη με ίδιο αμάξι δέκα χρόνια!
Κατάλαβα, μπορείς να σταματήσεις.
Στο σπίτι σου, λες ελεύθερα τη γνώμη σου όπως εδώ σ' εμάς;
Τι σχέση έχει αυτό;
Έχει μεγάλη σχέση, και το ξέρεις.
Όταν το σκεφτείς, γράψε μου τι θα κάνεις.
-Ντομένικο, έρχεσαι; -Έλα.
Φυσικά κι έρχεται. Όλοι πεινάμε. Όλοι στην κουζίνα, ελάτε.
Μέσα!
-Ξέρεις να μαγειρεύεις; -Πόσο δύσκολα είναι τα ζυμαρικά;
-Θα βάλω νερό να βράσει. -Θα το κάνω εγώ.
-Πώς πάει εδώ; -Νομίζω ότι θα κάνουμε δίαιτα απόψε.
-Άσε εμένα. -Είναι η σειρά μου.
Εγώ θα φτιάξω να φάτε.
Ορίστε.
Το καλύτερο δείπνο από τότε που ήρθα στην Ιταλία!
-Σίγουρα, αφού ήρθες πριν μια εβδομάδα! -Λιγότερο από μια εβδομάδα!
Αν θες, θα σου μάθω να μαγειρεύεις.
Εσύ; Μας δηλητηρίαζες μέχρι χθες.
Όλα ήταν καλά.
Θα μαγειρέψω εγώ αύριο τότε;
Ντομένικο. Έλα εδώ μια στιγμή.
-Πάρε αυτό. -Δώσε μου λίγο.
Γεια σου, Ντομένικο.
Τι θέλεις;
Βλέπω ότι τακτοποιήθηκες.
Ανυπομονώ να φύγω. Όπως την πρώτη μέρα.
Δεν σου φέρνω καλά νέα.
-Ο Τζιοβάνι δεν είναι καλά. -Τι συμβαίνει;
Τον πηγαίνουν στο νοσοκομείο.
Προσπάθησε ν' αυτοκτονήσει.
Άκου…
Γιατί δεν πας να τον δεις;
Θα με αφήσεις να πάω;
Αν θέλεις.
Ναι, φυσικά.
-Θα σε περιμένω εδώ. -Ναι.
ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ
Τζιοβάνι.
Ντομένικο.
Τι έκανες;
Τίποτα.
Δεν ήθελα να αυτοκτονήσω. Απλώς ν' αλλάξω αέρα.
Είναι ο μόνος τρόπος εκεί μέσα.
Μένουν μόνο έξι χρόνια.
-Δεν είναι πολύ. -Έξι χρόνια.
Κάν' το εσύ.
Έχεις δίκιο, συγγνώμη.
Πώς είναι στη Μεσσίνα;
Καλά.
Τζιοβάνι, τι να κάνω;
Ό,τι θες, Ντομένικο.
Αλλά ο μπαμπάς σε χρειάζεται.
Δεν φτάνει ό,τι σου ζήτησε;
Τι στο καλό;
Δεν μου ζήτησε ποτέ τίποτα!
Σου έκαναν πλύση εγκεφάλου;
Κοίτα με στα μάτια.
Αγαπάς τον μπαμπά;
Εκείνος μας αγαπάει;
Συγγνώμη.
Τώρα φύγε, Ντομένικο.
Φύγε.
Δεν θέλω να συνηθίσω στην παρουσία σου.
Θέλεις;
Όχι.
Νομίζεις ότι είσαι πιο δυνατός από μένα;
Ντομένικο.
Άκου αυτό το κομμάτι.
Παιδιά!
Κοιτάξτε τι έχει.
Ντομένικο, τι κάνεις με αυτά;
-Τι σας νοιάζει; -Ηρέμησε!
Σταμάτα!
Ηρέμησε!
Μπορώ να μάθω τι συμβαίνει;
Μη φοβάσαι να μιλήσεις.
Μπορείς να μου πεις τα πάντα.
Κι εσύ; Σ' εμένα;
Μου λες τα πάντα;
Τι δεν σου λέμε;
Είμαι το τρόπαιό σου, δικαστά!
Αν έρθω σ' εσένα, φαίνεσαι καλός!
Λες ότι διαφέρεις από την οικογένειά μου, αλλά είσαι ίδιος.
Με χρησιμοποιείς.
Γι' αυτό παίρνεις ψυχοφάρμακα;
Στα κρυφά;
Όχι.
Τα έπαιρνα και πριν. Όλοι το κάνουν.
Δεν σου το έλεγαν οι χαφιέδες σου;
Μας βοηθούν να επιβιώσουμε.
Στα σπίτια μας δεν κοιμόμαστε ποτέ όπως όλοι.
Όταν κάποιος θελήσει να κυνηγήσει τη μαφία,
είμαστε όλοι όρθιοι στις τρεις το πρωί.
Στα σπίτια μας δεν συζητάμε επειδή θα μπορούσαν να είναι γεμάτα κοριούς.
Δεν κλαίμε στο τηλέφωνο, γιατί πάντα κάποιος αστυνομικός ακούει.
Αν μιλάς με τον πατέρα σου, πρέπει να τον αποκαλείς αλλιώς.
Δεν τον λες "μπαμπά"…
γιατί θα τον συλλάβουν και θα φταις εσύ.
Παρόλο που είσαι μόνο πέντε ετών.
-Μπορούμε να πάμε; -Ναι.
Δεν έπρεπε να το κάνει. Θα το δούμε τώρα, πήγαινε.
Δεν είναι καλά. Δεν τον έχω δει ποτέ έτσι.
Ίσως είχες δίκιο. Έπρεπε να περιμένουμε.
Όχι, αρχίζει να αισθάνεται
θυμό, φόβο, θλίψη, όπως ήθελες.
Έχει το δικαίωμα να κάνει λάθος…
και να μεγαλώνει όπως όλοι.
Ένας θρίαμβος, πραγματικά!
Λες ότι ζούμε σε άλλον πλανήτη;
Ίσως λίγο, αλλά δεν πειράζει. Θα συνεχίσουμε.
Ελάτε, παιδιά, πάμε τώρα.
Ελάτε, παιδιά, πάμε.
Έλα, Ντομένικο, πάμε.
-Όχι… -Παιδιά.
-Πάμε στο σπίτι, αρκετά. -Όχι!
-Ας κάνουμε μια βουτιά. -Είσαι τρελός!
-Έλα. -Είσαι τρελός!
-Παιδιά, κάνει κρύο! -Θα πάθετε πνευμονία!
Παιδιά, κάνει πολύ κρύο!
-Θα αρρωστήσετε! -Αφού το σχολείο είναι χάλια!
Ντομένικο, έλα!
Ντομένικο, έλα για μια βουτιά!
Κουνήσου, κατέβα! Το νερό είναι ωραίο!
Έλα να βουτήξεις, Ντομένικο!
Έλα στο νερό.
Έλα, Ντομένικο, το νερό είναι τέλειο!
Έλα, Ντομένικο!
Έλα!
ΝΑ ΜΕΛΕΤΗΣΩ
Ας βρούμε αμέσως ένα καλό σχολείο.
Δεν γίνεται μελέτη στο σπίτι;
Δεν θες να γνωρίσεις άλλους;
Γιατί; Σύντομα θα γίνω 18 και θα φύγω.
Πώς το ξέρεις; Ίσως με φίλους εδώ να αλλάξεις γνώμη.
Γιατρέ,
η μητέρα μου είναι μόνη της. Ό,τι κι αν γίνει εδώ, θα πάω στο σπίτι.
Τότε θα πούμε ότι η μελέτη στο σπίτι είναι πολύ βαρετή.
Θα βρούμε μια τάξη.
Θα ξέρουν οι συμμαθητές μου ποιος είμαι;
Εδώ είσαι μόνο ο Ντομένικο.
Αν θες να είσαι ντροπαλός, χαρούμενος, συμπαθητικός, αντιπαθητικός, επιμελής,
εσύ αποφασίζεις.
Επιλέγεις ελεύθερα. Ακόμη και να αλλάξεις, αν θες να είσαι διαφορετικός.
Ελάτε να φάμε!
Έλα, κάνε άκρη!
Άσε με να φάω!
Έλα.
Ας φάμε!
-Πάρτε τα ζυμαρικά. -Ποιος θέλει ζυμαρικά;
Εντάξει.
Συγγνώμη. Εδώ μένει η οικογένεια Τριπόντι;
Παρακαλώ.
-Καθίστε. -Ευχαριστώ.
Ελπίζω να μη σας ενοχλώ.
Καθόλου.
Απλώς δεν καταλαβαίνω τι θέλετε.
Ο Ντομένικο θα γίνει 18 ετών και θα φύγει από τη Μεσσίνα.
Τι θα κάνετε για να τον βοηθήσετε;
Ο Ντομένικο έκανε πάντα ό,τι ήθελε. Θα συνεχίσει έτσι.
Δεν θα επέμβω στις επιλογές του.
Του Ντομένικο ή του συζύγου σας;
Είστε η μητέρα του. Αγαπιέστε, ο Ντομένικο σάς ακούει.
Πρέπει να ξέρει ότι δεν είναι μόνος, ότι είστε στο πλευρό του.
Ξέρετε ότι, αν ο γιος σας μείνει εδώ, θα καταλήξει σαν τον Τζιοβάνι.
Ή τον άντρα σας.
Αρκετά με αυτά.
Είμαι κι εγώ μητέρα.
Νομίζετε ότι είναι εύκολο να έρθω εδώ να το πω αυτό;
Νομίζετε ότι δεν μπορώ να φανταστώ πώς νιώθετε;
Αλλά σκέφτομαι και τον Ντομένικο, κυρία.
Είναι όλα καλά εδώ;
Ναι.
Ναι, Γκαετάνο.
Θα φτιάξεις καφέ;
Η κυρία θα μείνει;
-Έφευγα. -Θα έρθω μαζί σας.
-Αντίο. -Αντίο.
Λοιπόν;
-Ο καφές; -Φτιάξ' τον εσύ.
Μην κάνεις σαν παιδί. Έχει γίνει χαμός.
Μεγάλος χαμός.
-Κουνήσου. -Μια στιγμή.
-Τον χρειάζομαι. -Άφησέ τον.
-Τι θέλεις; -Άφησε τον.
ΔΕΚΑ ΑΤΟΜΑ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΓΙΑ ΔΙΑΚΙΝΗΣΗ ΟΠΛΩΝ ΚΑΙ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ
-Μαρία. -Ντομένικο.
Η γιαγιά αρρώστησε.
Δεν σου ζήτησα ποτέ τίποτα, αλλά πρέπει να πάω σπίτι.
Θα φέρεις πιστοποιητικό;
Θα φέρω πιστοποιητικό.
-Καλά, αλλά γυρνάς απόψε. -Ναι, αντίο.
Ντομένικο.
Πάμε αμέσως.
-Θα πάμε σπίτι; -Δεν προλαβαίνουμε.
Πόση ώρα έκανες;
-Ήρθα αμέσως. -Συγγνώμη, αλλά γίνεται χαμός.
Ο μπαμπάς;
Ασφαλής, αλλά κρύβεται.
Χωρίς άντρες να τον καλύπτουν, δεν μπορεί ν' αντέξει.
Ελάτε, πάμε.
Όλο νεύρα η αδερφή σου.
Πάλι καλά που παίρνει το πτυχίο της, να ηρεμήσει.
Τι να τα κάνει τα βιβλία αφού παντρεύεται;
Μπαμπά.
Ελάτε. Προσέχετε το κεφάλι σας.
Πηγαίνετε εκεί.
Θέλετε καφέ;
Δεν έχω κάτι άλλο.
Τέλος πάντων, δεν έχουμε χρόνο, οπότε καλύτερα να τον αξιοποιήσουμε.
Ντομένικο, πρέπει να πας στο Ρέτζι με τον Γκαετάνο.
Υπάρχει ένα μικρό μπαρ στο λιμάνι. Ο Καναδός σάς περιμένει εκεί.
Υπάρχει ένα δώρο για εμάς στις τουαλέτες. Πάρ' το και φέρ' το εδώ.
Μα πρέπει να επιστρέψω στη Μεσσίνα.
Θα επιστρέψεις.
Όμως, αύριο.
Έχω ήδη μιλήσει με τον δικηγόρο, οπότε όλα θα τακτοποιηθούν.
Σήμερα θα σκεφτείς την οικογένεια.
Τι συμβαίνει, Ντομένικο; Νοιάζεσαι ακόμη για εμάς;
Ναι.
Δεν μπορεί κάποιος άλλος;
Ντομένικο…
κάποιες στιγμές πρέπει να το κάνουμε μόνοι μας.
Ξέχασες την ημέρα που συνέλαβαν τον Τζιοβάνι;
Ο αδερφός σου είναι ακόμη εκεί.
Υπάρχουν μπλοκαρισμένοι λογαριασμοί και διαμερίσματα.
Με ένα λάθος τα χάνουμε όλα. Κατάλαβες;
Εντάξει.
Εντάξει, ναι!
Πώς πάει ο γάμος;
-Όλα είναι έτοιμα. -Ευτυχώς.
Θα σε βοηθήσω, μπαμπά.
Όχι, άσε.
Άσ' το.
Τα παιδιά μου…
Μεγαλώσατε.
Είστε το μέλλον.
Εγώ, εδώ, σε αυτά τα βουνά…
είμαι το παρελθόν.
Αλλά είμαι εδώ. Βλέπεις;
Δεν θα σας αφήσω.
Θα σας παρακολουθώ.
-Ντομένικο! -Τι έγινε;
-Είσαι καλά; -Ναι.
Δεν θέλω να ζήσω σαν τη μαμά κι εσύ σαν τον μπαμπά.
Πάμε.
Ας φύγουμε μαζί.
Δεν μπορούμε να το κάνουμε. Μη λες τρέλες.
Δεν μπορούμε.
Είσαι τόσο αδύνατος. Σου δίνουν φαγητό στη Σικελία;
Υπερβολικά πολύ.
Πώς πήγε με τον μπαμπά;
Καλά.
Σίγουρα;
Ήταν κουρασμένος, αλλά θα τα λύσουμε όλα τώρα.
Μην ανησυχείς.
Μαμά!
Μαμά.
-Ξέρεις τι του ζήτησε ο μπαμπάς; -Ησυχία.
Αυτό μόνο μπορείς να κάνεις;
Πρέπει να τους σκεφτώ όλους.
Έχω τον Ντομένικο, τον πατέρα σου και τον Τζιοβάνι.
Αν ο Ντομένικο πάει στη φυλακή, τι θα πάρουν;
-Γιατί το λες αυτό; -Επειδή πάντα αυτό συμβαίνει!
Ο Ντομένικο είναι καλά.
Για να το ζητήσει ο μπαμπάς, δεν κινδυνεύει.
Κατάλαβες;
Ντομένικο.
Ο αριθμός που καλείτε…
Το πλοίο για τη Μεσσίνα αναχωρεί από την προβλήτα.
ΑΠΟ ΕΝΡΙΚΟ: ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΑΠΑΝΤΗΣΕ!!!
Βάλε το χέρι σου εδώ.
Παρακαλώ;
Τι είπες;
Τι εννοείς, εξαφανίστηκε;
ΜΟΝΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
Τι κάνεις, Τερέζα;
Με φοβάσαι;
Φοβάσαι τη μητέρα σου;
Αυτό είναι το τέλος;
Θα με αφήσεις μόνη;
Ας φύγουμε μαζί.
Έλα μαζί μου!
Πού; Πού θέλεις να πας;
Πού θα πας; Στον δικαστή;
Δεν είμαστε άντρες να μπορούμε να πυροβολήσουμε.
Και δεν λυπούμαστε όταν συλλαμβάνονται.
Ο λόγος ύπαρξής μας;
Πάρε αυτά.
Δεν τα θέλω.
Μην είσαι ανόητη.
Μαμά…
Τον αγαπώ τον μπαμπά.
Το ξέρω.
Δωρεάν πληροφορία. Ο αριθμός που καλείτε…
Τι θα κάνουμε, δικαστά; Θα πάμε στο σπίτι;
-Είναι σχεδόν δύο το πρωί. -Ας περιμένουμε λίγο.
ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
Θα μας πεις τουλάχιστον αν είσαι καλά;
Όχι, δεν είμαι καλά.
Πριν, ήμουν δυνατός. Τώρα, είμαι αδύναμος.
Πριν, ήξερα τι να κάνω. Τώρα, μόνο αμφιβάλλω!
Πριν, δεν μπορούσα να γελάσω. Τώρα, θέλω όλο να κλαίω.
Πριν, μου άρεσα.
Τώρα, δεν με ξέρω.
Αλλά τώρα είσαι ελεύθερος. Επιτέλους, έχεις επιλογή.
Τότε, θέλω να φύγω, δικαστά!
Μακριά από την Καλαβρία.
Θέλω να εξαφανιστώ.
Να πάω κάπου που κανείς δεν θα με ψάχνει!
Ούτε ο πατέρας μου, ούτε εσύ.
Θα με βοηθήσετε;
Ναι.
-Φυσικά και θα το κάνουμε. -Ναι, Ντομένικο.
Αδυνάτισες τόσο πολύ!
Πρέπει να τρως.
Σου άφησα λαζάνια και γλυκά. Να τα φας αλλιώς θα χαλάσουν.
-Κατάλαβες; -Μαμά.
Ναι;
Γιατί μαγειρεύεις τόσο πολύ;
Τι άλλο να κάνω;
Με κρατά απασχολημένη. Όσο κινούμαι, τόσο λιγότερο σκέφτομαι.
Θα μπορούσες να έχεις μια νέα ζωή.
Η ζωή μου είναι μ' εσένα και τον μπαμπά σου.
Δεν υπάρχει κάτι άλλο.
Μαμά.
Έχεις άλλα δύο παιδιά.
Θα μείνω, όσο είσαι εσύ εδώ.
Δεν ήρθε η Μαρία;
Είχε κάποιο πρόβλημα. Ζητά συγγνώμη αλλά σε χαιρετά.
Λοιπόν, καλό ταξίδι.
Δικαστά…
Ντομένικο;
Τι κάνεις; Φεύγεις χωρίς κουβέντα;
Ο Ντομένικο φεύγει! Ελάτε!
-Έχεις άλλες δυο ώρες. -Ας φάμε μαζί.
-Εντάξει, θα φάμε. -Να μην το διασκεδάσουμε;
Ας φάμε.
Φτάσαμε. Ορίστε το εισιτήριο.
Βάλ' το εδώ.
Είναι στην πλατφόρμα ένα. Καλό ταξίδι.
Όχι, δεν μ' αρέσουν οι αποχαιρετισμοί.
-Πλατφόρμα ένα. -Ναι, ένα.
Πήγαινε, πήγαινε εκεί.
Ντομένικο!
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΠΑΡΙΛΑ
ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΡΕΤΖΙΟ ΚΑΛΑΒΡΙΑΣ
ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ ΤΖΙΟΥΖΕΠΕ ΜΠΑΡΙΛΑ
-Γεια σας. -Γεια σας.
-Είστε ο δικαστής Λο Μπιάνκο; -Ναι, εγώ είμαι.
Παρακαλώ, καθίστε.
Είναι αλήθεια όσα γράφουν;
Παίρνω παιδιά από την Καλαβρία, αλλά δεν τα απελαύνω.
Αν είναι μικρά και η μητέρα θέλει να φύγουν;
Βρίσκουμε μια λύση.
Καθίστε.
Από το 2012, το Δικαστήριο Ανηλίκων του Ρέτζιο Καλαβρίας μετέφερε 40 ανηλίκους
που προορίζονταν για την Ντραγκέτα στην περιοχή.
Πήγαν στο σχολείο ξανά, ονειρεύονται,
και όπως τα παιδιά της ηλικίας τους επιτέλους είναι ελεύθερα να επιλέξουν.
Ο Δικαστής και οι συνεργάτες του δεν είναι πλέον μόνοι τους.
Ο οργανισμός LIBERA, τα Υπουργεία Εσωτερικών και δικαστής της Ιταλίας,
το Τμήμα Ίσων Ευκαιριών,
η Εθνική Υπηρεσία Κατά της Μαφίας
και το Επισκοπικό Συνέδριο της Ιταλίας συνεργάζονται μαζί τους.
Πολλές μητέρες αποφάσισαν να ακολουθήσουν τους γιους τους.
Υποτιτλισμός: Αικατερίνη Τσιακούμη