Ik zal de tijd en de locatie bevestigen. Wacht op mijn telefoontje.
Ja, doe die blauwe stropdas om.
Noors ministerie van BZ Oslo december 1992.
Jeruzalem 00972-2-67055.
Hij is erom twaalf uur. -Prima, schat.
Dit is allemaal niet officieel. -Duidelijk. Helemaal helder.
Mijn ministerie mag niet ter sprake komen.
Schat, je kunt op mij vertrouwen.
Mag ik uw papieren zien?
Twee jaar onderhandelen met de Palestijnen heeft niets opgeleverd.
Onze overheid weigert in gesprek te gaan met de PLO.
Maar Ahmed Qurei, minister van Financiën voor de PLO.
Geeft de Palestijnse delegatie vanuit z'n hotelkamer instructies.
We staan aan de rand van de afgrond.
In Europa worden wij nu voor nazi's uitgemaakt.
De hele wereld keert zich tegen ons.
Wij zitten alleen maar aan die onderhandelingstafel.
Omdat er binnen dat proces geen onderling vertrouwen is.
Maar met mijn hulp en ervaring kan daar verandering in komen.
Voor welk ministerie werkt u, Mr Hansen?
Larsen, zeg maar Terje.
Ik werk niet voor de overheid. Ik ben directeur van Fafo, een denktank.
Waarom zou ik uw hulp willen? -Die hebt u nodig.
Omdat jullie alleen met mijn onderhandelingsmodel verder komen.
Jullie onderhandelen volgens het verouderde totalisme-principe.
Alles meteen op tafel, en iedereen aan die tafel.
Het is een ramp. Veel te formeel, veel te stug.
En er komt helemaal niets uit.
Dit willen de VS. -En hun wil is wet.
Maar jullie kunnen een tweede proces in gang zetten.
Niet gebaseerd op grootse uitspraken van overheden.
Maar op persoonlijke gesprekken tussen gewone mensen.
Ergens op een volkomen afgesloten plek.
Daar zouden jullie met de PLO kunnen overleggen.
Gewoon praten.
Ik kan het hele proces regelen, ook de locatie.
Niemand zal er iets van weten, dat kan ik garanderen.
De Israëlische overheid mag niet met de PLO onderhandelen.
Maar iemand van buitenaf wel. -En die mogen u en Peres uitkiezen.
En die persoon kunt u in contact brengen...
Precies wat ik in gedachten had.
Thee?
U hebt in het Midden-Oosten gewerkt? -Twee jaar.
En u bent net weer terug? -Inderdaad..
Dank u.
Fijn om u te ontmoeten, Mr Qurei, en dat we tegelijkertijd in Londen zijn.
U bent hier voor uw werk maar ik ben hier eigenlijk voor niets.
In dat hotel daar wordt onderhandeld over de toekomst van Palestina.
Ik ben minister van Financiën voor de PLO.
Maar ik mag niet plaatsnemen aan de tafel...
waar de economische toekomst van mijn volk bepaald wordt.
Mr Qurei, die hele toespraak is echt niet nodig.
Natuurlijk niet, u staat aan onze kant.
Ook aan hun kant.
Fijn dat ik advies krijg van zo'n wijze vrouw.
Ik spreek geen Arabisch.
Maar u beweert alles te weten over mijn land en mijn volk.
Terwijl u er duidelijk totaal geen verstand van hebt.
Dat kan wel zo zijn...
maar ik weet wel dat Arafat Saddam steunde tijdens de Golfoorlog.
Uw Arabische vrienden waren er niet blij mee.
Ze hebben 90000 Palestijnse gastarbeiders uitgezet.
Een financiële ramp voor uw volk.
De PLO is nu verbannen naar Tunis.
Jullie kunnen de elektriciteitsrekening niet eens betalen.
Ik heb ook begrepen dat jullie zonder steun van onze overheid...
uiteindelijk geen enkele rol van betekenis meer kunnen spelen.
Mr Qurei, zeg maar wat u nodig hebt. Dan zal ik m'n best doen.
Maar dan moet u één ding doen. Niet voor mij, maar voor uzelf.
Er komt vandaag een man naar Londen om met u te praten.
Mocht u daartoe bereid zijn.
Die kant op.
Ik ben hier niet namens de overheid. -Dat weet hij.
De Israëlische overheid mag niet met de PLO onderhandelen.
Gaat u maar. Heel fijn, bedankt.
Hij weet hoe het zit, absoluut. Wacht nu even.
Wat is er mis?
Ik heb nog nooit een Israëliër onder vier ogen gesproken.
Weet u wat u gaat zeggen? -Uiteraard.
Doe dat maar weg.
Klaar? Daar gaat ie.
Het is koud in Londen in deze tijd van het jaar.
En al die regen.
Niet zoals thuis.
Ik ben niet meer thuis geweest sinds 1967...
toen we allemaal uit ons vaderland verdreven werden...
door het voortschrijdende zionisme.
Maar ik weet nog dat het er in deze tijd lekker warm was.
Ik heb uw laatste publicatie gelezen.
Heel boeiend, vond ik. -Dank u.
Nu we het er toch over hebben...
Ik heb zelf een artikel geschreven...
over de voordelen van economische samenwerking.
Misschien wilt u het lezen. Ik zou uw vakkundige mening op prijs stellen.
Het zou me een eer zijn.
Heren? De tijd is om.
U komt openlijk voor uw mening uit.
We moeten het nog een keer hebben over de economie en de toekomst.
Als we elkaar in Oslo ontmoeten, wordt er gezorgd...
Er is mij verteld dat we elkaar in Oslo moeten ontmoeten.
Dan wordt er voor een rustige en afgezonderde ruimte gezorgd...
en alles wat we verder nodig hebben.
Wie bent u?
Ik ben hoogleraar economie en ik ben voor een dialoog met de PLO.
Namens wie spreekt u? -Ik heb geen enkel mandaat.
Maar morgenochtend zit ik in Tel Aviv aan het ontbijt...
met m'n goede vriend Yossi Beilin.
Ik verheug me erop om onze nieuwe staatssecretaris van BZ te vertellen...
over m'n tripje naar Londen.
Dat is toch niet mogelijk.
De muur is geslecht, de Sovjet-Unie is niet meer, alles is mogelijk.
Ahmed Qurei komt naar Oslo als spreekbuis van de PLO.
Arafat is de stem van de PLO, Mona. Heeft Qurei hem hierover ingelicht?
Arafat staat hier helemaal achter.
Echt? -Helemaal.
En als het hier gebeurt, doet Israël mee.
Nee. Yossi Beilin gaat akkoord, maar die heeft er niets over te zeggen.
Yossi heeft mij verteld dat Shimon Peres hiermee akkoord gaat.
Mona, wij moeten zorgen dat Noorwegen neutraal blijft.
De overheid staat er helemaal los van. -Je snapt toch dat dit niet kan?
Jij bent staatssecretaris, hij is socioloog.
Dat moet dan maar genoeg zijn.
We zeggen dat Fafo in Noorwegen een congres organiseert...
voor Israëlische en Palestijnse wetenschappers.
Een kennis stelt z'n landhuis beschikbaar.
Ik boek de vluchten, onder schuilnamen.
Alleen huurauto's, geen diplomatieke connecties.
Maar jij moet wel toestemming geven voor hun visa.
Luister. Verder hoeft niemand binnen de overheid hier iets over te weten.
Holst en het ministerie lopen geen gevaar.
Als je nee zegt, heeft dit gesprek nooit plaatsgevonden. Toch, Terje?
We doen het gewoon.
Maar als het fout gaat, ben jij de lul. -Absoluut.
Niks tegen de Amerikanen zeggen. 'Niks mis, ik zeg het maar even.'
Je weet wat ze doen als we ons hiermee bemoeien.
Hoe wil je dit geheimhouden? -Heel diplomatiek, gaat jou niets aan.
Ik ben het met Terje eens.
Als we onze nek willen uitsteken, moeten we dat gewoon doen.
Daar gaat ie dan.
Terje, stel dat dit fout gaat.
We hebben een plan. Als het fout gaat, verzinnen we wel wat.
Maar dan hebben wij geen leven meer. Dat begrijp je toch wel?
Jazeker.
Maar we hebben nu de mogelijkheid om de kansen te keren.
Wat er ook tussen die twee partijen gebeurt...
wij mogen niet ingrijpen.
We mogen geen partij kiezen. -Dat zou ik ook nooit doen.
Zeg het dan.
Wij bieden ze de mogelijkheid, meer niet. Zeg het dan.
Wij bieden ze de mogelijkheid. -Meer niet.
Wij bieden ze de mogelijkheid. En meer niet.
Januari 1993.
Die klote-immigratiedienst. 'In de rij, bek dicht en doe wat ik zeg.'
Ik kom hier niet om ondergoed te verkopen.
Niets aan de hand, klein misverstandje.
Het spijt me, dat was niet de bedoeling. Ze hadden u zo door moeten laten.
Hallo, geef mij die koffer maar. Heel fijn.
Alles goed?
Fijne vlucht?
Geen colonne?
U moet het met mij doen.
Mr Larsen, we zijn hier met goedkope tickets naartoe gevlogen.
Ik weet het, maar dit is echt de verstandigste aanpak.
Prima. Karren maar.
Landgoed Borregaard Sarpsborg, Noorwegen.
Namens de PLO: Mr Ahmed Qurei en zijn collega, Mr Hassan Asfour.
En namens de Universiteit van Haifa: professor Yair Hirschfeld...
en zijn collega, professor Ron Pundak.
Hallo. En nog eens hallo.
Dit majestueuze huis vol historie is gebouwd op de plek...
waar Sint-Olaf 800 jaar geleden een kasteel liet bouwen.
Steen voor steen wilde hij van Noorwegen een natie maken.
Olaf stierf, en het kasteel werd door een aardverschuiving verwoest.
Zeer bedankt. Dit wordt zeer gewaardeerd.
Ik weet het niet, maar ik vind het hier vrij kil.
Niet zo kil als het hart van de zionisten die de kinderen van Gaza vermoorden.
Nogmaals bedankt.
Ook dit wordt gewaardeerd.
Heren, u weet dat het zo niet verder kan tussen uw volkeren.
Ongeacht uw persoonlijke opinie streeft u naar vooruitgang.
Abu Ala, leg eens uit.
Ahmed Qurei. Mijn naam is Ahmed Qurei.
Maar uw vrienden noemen u Abu Ala. En hier zijn we allemaal vrienden.
Zolang we hier samen zijn...
is dat de enige regel waaraan we ons moeten houden.
Komt u allemaal met mij mee.
Achter die gesloten deur kunnen jullie praten, ruziemaken, of nog erger.
Maar hierbuiten eten we samen en praten we over onze gezinnen.
Alleen als we elkaar persoonlijk leren kennen...
zien we elkaar in onze ware gedaante.
Wij gaan akkoord met de regels en we willen graag een poging wagen.
We moeten hier weg. -Dat maak ik wel uit.
Dit is geen eerlijke onderhandelaar. Hier hebben we geen vertrouwen in.
Luister nu, we zijn hier niet voor niets gekomen.
Luister, we kunnen hier ons voordeel mee doen.
Onze volkeren worden gescheiden door een weidse zee.
Zij die de oversteek waagden, zijn teruggekeerd of verdronken.
Laten wij de eersten zijn die de andere oever bereiken.
Heel mooi.
Succes.
Dus u bedoelt dat wij het samen moeten doen?
Hier kan ik alles voor u doen, maar daarbinnen niet.
U moet het echt samen doen.
Wat denk je?
Het zou een wonder zijn als Asfour ons vannacht niet afmaakt.
Prima, goed zo.
Nee, zet ze tegenover elkaar.
Mooi. Heb je de drank? -Johnny Walker Black.
Hoeveel flessen? -Vier.
We hebben vier dozen nodig.
Nee, Terje. -En het diner?
Ik dacht aan haring als voorafje. -Altijd goed.
Een klein pastagerecht en dan varkensvlees met salie.
Geen sprake van. Doe iets met vis. Zalm is prima.
Mr Larsen... -Doe nu maar.
Ik moet met voorzitter Arafat in Tunis overleggen.
Komt u maar mee.
Ze zeggen dat ze de Gazastrook willen.
Israël zou zich dan terugtrekken...
waarna het gebied door de Palestijnen bestuurd zou worden.
Als we weggaan uit de Gazastrook, is de intifada voorbij.
Maar ze willen nog verder gaan.
Ze willen een beginselverklaring...
waarin de problemen worden genoemd waarover we willen onderhandelen.
Wat moet ik doen?
Heel simpel, u moet gewoon... -Terje.
Dat is niet aan mij.
Yair, jullie hebben geen routekaart nodig. De weg wijst zichzelf.
Dat slaat echt helemaal nergens op.
Kijk eens aan. Het glas van Abu Ala is leeg. Dank je, Toril.
Lekkere wijn, toch?
Het eten is verrukkelijk. -Inderdaad. Dank je.
Hassan, je hebt geen hap gegeten. -Hassan komt uit Gaza.
Allemaal vissers, maar ze hebben de pest aan vis.
En als de minister vraagt waar je bent? -Zeg maar dat het een privékwestie is.
Jan, het gaat sneller dan we dachten. Ik moet hier blijven.
Niet nog meer, Larsen. -Ik kan geen slok meer op.
Voor mij ook niets meer. Geen druppel.
Abu Ala, hoe zat het met jouw vader? -Het is jouw beurt, vertel op.
Hij kwam uit een dorp, even buiten Jeruzalem.
Toen ik klein was, nam hij me mee naar de oude stad...
waar zelfs de stenen hun eigen verhaal vertellen.
We liepen door al die kleine straatjes totdat we er vlak voor stonden.
Dan zei hij: Kijk.
Kijk, Ahmed, dat is de Al-Aqsamoskee.
Het kloppend hart van Jeruzalem.
Waar je ook terechtkomt, je moet deze plek en deze hele stad...
in je hart bewaren.
Want dit zal altijd je thuisbasis zijn.
En dan ten slotte Hassan?
Al dat burgerlijke familiegedoe interesseert me niet.
De strijd tegen het kapitalistische Westen...
dat is mijn vader.
Genoeg gezeur van hem. Ik ga een mop vertellen.
Nee, deze is echt leuk.
Interpol, de CIA en de Mossad zitten achter een konijn aan.
Ze komen bij de rand van het bos.
Interpol doorzoekt het bos, maar kan geen konijn vinden.
De CIA brandt het bos plat. Nog steeds geen konijn.
Iemand van de Mossad zegt: Geef ons een halfuurtje.
Een halfuur later komen ze terug meteen grizzlybeer in een houdgreep.
Gebroken neus, blauw oog, en de beer schreeuwt:
Ik geef het toe, ik ben een konijn.
Zelfs de zuurpruim vindt 'm leuk.
Ik wil ook een mop vertellen.
Een man is veertig jaar getrouwd, maar dan overlijdt z'n vrouw.
Als de begrafenis achter de rug is, zit hij helemaal alleen thuis.
De eenzaamheid is beklemmend.
In al z'n eenzaamheid schreeuwt hij het uit: Ik ben helemaal alleen.
Wat moet ik nu? Ik heb geen vrouw meer.
Niemand die zegt wat ik moet doen of wat ik moet zeggen.
Ben ik echt helemaal alleen?
Eindelijk ben ik alleen.
Hij is net Arafat. Die maakt ook van die rare bewegingen op tv.
Waag het niet om de voorzitter te beledigen.
Het was maar een grapje. We zijn hier niet voor onszelf.
Wij zijn een verlengstuk van hem. Van alles waar hij voor staat.
We maken jullie allemaal af.
Ik heb wafels gemaakt.
Daar is ze. M'n grote liefde is gearriveerd.
Alstublieft, heren, gaat u allemaal even zitten.
Het recept voor deze wafels heb ik van m'n moeder.
Zij had het van haar moeder. Heel eenvoudig, maar het luistert nauw.
Vanille, suiker...
boter, karnemelk...
bloem, en dan het geheime ingrediënt: kardemom.
U doet er eerst slagroom en frambozen op...
en dan is het genieten maar.
Lekker. Echt heel lekker.
Dank u.
U ook bedankt. -Nee, u bedankt.
Heel erg lekker. -Dank u.
Ik stel voor...
dat we hier bepaalde onderwerpen en personen...
niet bespreken op de manier waarop we dat daarbinnen doen.
Er zijn grenzen, en die respecteren we.
Laten we ons hier als vrienden gedragen.
Typ alles op dit papier.
Als een van de partijen dan iets naar buiten brengt...
kan de andere partij zeggen dat alles door jouw organisatie is opgezet.
Beginselverklaring...
resterende onenigheden nederzettingen...
overgangsperiode...
beginselverklaring...
beginselverklaring negende versie.
Heren heel fijn dat u de eerste stap hebt durven zetten.
Niets achterlaten. Niemand mag weten dat u hier geweest bent.
Beginselverklaring.
U krijgt kopieën van de definitieve beginselverklaring.
Doe er in godsnaam voorzichtig mee.
Nog een ding. Als we elkaar voortaan aan de telefoon spreken...
noemen we Israël 'het kleine land'.
Premier Rabin is de grootvader, Peres de vader, Beilin de zoon.
De PLO noemen we 'die aan de andere kant van de zee'.
Voorzitter Arafat is uiteraard ook de grootvader.
En voor Abu Ala hadden we bedacht:
Pantoffel.
Abu Ala betekent slof in het Jiddisch.
Jullie zijn een vreemder volk dan ik ooit had gedacht.
Oké dan. -Ik zie je straks.
Ik wens u het beste.
Insgelijks.
Ik heb nooit eerder een Jood ontmoet.
Ik hoop dat ik niet lastig te verteren was.
Wel een beetje.
Maar alles beter dan vis.
Goede vlucht. Het beste.
Dit schiet niet op. We moeten met de Israëlische overheid praten.
Zeg tegen Beilin dat ze moeten upgraden, anders is het over en uit.
Yossi, we hebben veel meer bereikt dan we konden hopen.
De Palestijnen willen verder met de onderhandelingen.
Jullie moeten de Israëlische delegatie upgraden.
Upgraden? Israël heeft geen delegatie die ze kunnen upgraden.
Bekijk het van de andere kant. Die PLO-officials spelen met hun leven.
Ais Israëlisch staatssecretaris gaat dat mij niets aan.
We moeten ze de hand reiken, zeggen dat Peres hierachter staat.
Weet hij hier niets van?
Maar je had toch gezegd... -Wat heb ik gezegd?
Terje, je moet echt luisteren naar wat mensen zeggen.
Niet alleen horen wat jij wilt horen.
Als er iets gebeurt waarvan ik denk dat de minister het moet weten...
krijgt hij het te horen.
Op dit moment ben ik de enige die hiervan weet.
Ik vertrouwde de PLO niet, maar Israël is dus de boosdoener.
Het ligt ingewikkelder dan we dachten. -Nee echt?
Jij zei dat Peres hiervan wist. Nu zegt Beilin dat het niet zo is.
Ik wil die mensen ook helpen, maar wij werken voor de overheid.
Straks worden we ontslagen wegens samenzwering. Of we gaan de bak in.
Wacht nu even. Misschien hebben we iets gemist.
Wij houden dit achter voor Holst om hem en het ministerie te beschermen.
Misschien doet Beilin net zoiets.
Als hij Peres inlicht, moet Peres Rabin inlichten.
Als het allemaal naar buiten komt, kunnen we dit kanaal wel vergeten.
Kortom, zolang Peres hier niets van weet...
kan Beilin rustig kijken waar dit hele proces toe kan leiden.
Juist, op die manier.
Dus dan moeten we toch gewoon verdergaan?
Nog een ontmoeting. Heel discreet, in het geheim.
Maar Israël moet met een zwaardere delegatie komen. Anders wordt het niks.
Ja, ik weet het.
Naar aanleiding van de aanhoudende onlusten...
heeft premier Rabin de Gazastrook afgesloten.
De mensen die daar wonen, moeten in Israël kunnen werken.
Verder hebben ze namelijk geen enkele bron ven inkomsten.
Meer ik ben wel verantwoordelijk voor de veiligheid van het Israëlische volk.
Het is wikken en wegen, een heel lastig probleem.
Terje, ons volk wordt gewoon vermoord.
Als onze grootvader de grens niet had afgezet, was hij afgezet.
Yossi, ik leef met jullie mee...
maar die aan de andere kant van de zee eisen een zwaardere delegatie.
Als Pantoffel met een serieus voorstel komt, denken we erover na.
Maar ze willen niet...
Wat zeggen ze? -Hallo, Pantoffel.
De zoon deelt je met alle eerbied mee dat ze bij een serieus voorstel...
jullie verzoek voor een upgrade zullen overwegen.
Wat een ontzettende eikel. Wij bieden aan om Gaza over te nemen.
Wij zijn degenen die hier gevaar lopen.
Zonder die upgrade kom ik niet terug. -Die upgrade komt er wel.
Echt? Wie sturen ze dan? -Weet ik nog niet, maar het gaat door.
Hoe weet je dat?
Ik heb het van Mona.
Ze heeft de zoon van het kleine land gesproken.
Als jullie naar Oslo komen, sturen zij een zwaardere delegatie.
Heeft Mona dat geregeld?
Je moet het zweren, op de ziel van je vrouw.
Ik zweer het, op de ziel van m'n vrouw.
Vertrouw me nu maar. -Ik vertrouw Mona, jou niet.
Boek die vlucht maar.
Heb je enig idee wat je gedaan hebt?
Jij hebt hem iets beloofd wat ik niet voor elkaar krijg.
Yossi doet het. -Hoe weet je dat?
Ik weet het gewoon zeker. -Dat is geen antwoord.
Kijk nu naar wat we al bereikt hebben. -En dat ga jij nu weer verprutsen.
We moeten alles doen wat nodig is. -Zonder te liegen.
Dat doen alleen amateurs. -God, dat is weer zo Noors.
Alles is een probleem, je hebt overal iets op tegen.
Ik bel die mensen om overeind te blijven en van jou moet ik op m'n knieën.
Het is afgelopen, Terje.
Afgelopen.
Er is nog één laatste optie.
We moeten Holst vertellen waar we mee bezig zijn.
Nee, die man is volkomen megalomaan. -Klopt.
En dat is precies wat we nu nodig hebben.
Holst doet niet aan half werk.
Als we hem kunnen overtuigen staat het hele ministerie achter ons.
Dan komt die upgrade er, en dan kunnen we dit realiseren.
Jij bent de meest bijzondere vrouw aller tijden.
Terje, hier hebben we geen tijd voor. -Het valt met geen pen te beschrijven.
Het protocol is ernstig geschonden. -Helemaal mee eens.
Er was niet eens beveiliging. -Een idee van Larsen.
Midden in de nacht, in huurauto's. -Ook weer zijn idee.
Minister Holst, tijdens die ontmoeting hebben wij en de Israëliërs...
meer vooruitgang geboekt dan we hadden durven hopen.
Met uw steun kunnen deze geheime onderhandelingen hulp bieden...
bij de officiële onderhandelingen die Amerika steunt.
U bent de belangrijkste staatsman in Noorwegen.
Alleen u kunt zorgen dat onze volkeren langdurig in vrede kunnen leven.
Bij verdere onderhandelingen zorg ik voor twee ervaren beveiligers.
Staatssecretaris Jan Egeland zal verder de contacten onderhouden tussen...
Wij willen Larsen.
Hij gaat op een aparte manier te werk...
maar dankzij hem is er daadwerkelijk een dialoog tussen ons ontstaan.
Wil dit slagen, dan hebben we hem nodig.
Hij vertelt namelijk beide partijen de waarheid.
Hij liegt nooit.
Of wel, Larsen? -Nee.
Dank u, Mr Holst. We zien elkaar gauw weer.
Maart 1993.
Nog een hoogleraar, heel fijn. -Een ware eer om u te ontmoeten.
Die beveiligers trekken te veel aandacht. Stuur ze maar vast vooruit.
Wilt u nog wat verdere details weten?
We hebben duidelijk nog een lange weg te gaan.
Maar zoals Yossi zei, het is een duizelingwekkende vooruitgang.
Dan kunnen we beter gaan zitten.
Ik moet pissen.
Uri Savir Israëlisch ministerie Buitenlandse Zaken.
Mag ik u voorstellen: Uri Savir van het Israëlische ministerie van BZ.
Uri Savir, mag ik u voorstellen aan Abu Ala en Hassan Asfour.
Ik ben hier op verzoek van, en om te spreken namens Shimon Peres.
Ik ben hier op verzoek van, en om te spreken namens Yasser Arafat.
Welkom in Oslo.
Aan de slag.
Die beginselverklaring was toch een idee van u?
Wat is uw officiële reactie op ons concrete voorstel?
Ik kan niet officieel reageren op een officieus document.
Ik heb een mandaat om met jullie over alles te onderhandelen.
Jullie hebben het hier alleen over het idee van vrede gehad.
Ik ben hier om over daadwerkelijke vrede te onderhandelen.
Kaarten op tafel, heren.
In mijn land...
worden jullie gezien als terroristen die ons de zee in willen drijven.
Jullie hebben onze atleten in München vermoord.
En die kinderen in die school in Ma'alot.
En jullie hebben ons aangevallen tijdens Jom Kipoer...
ons belangrijkste religieuze feest.
U zult begrijpen dat we u niet echt zien...
als een ideale natie om vrede mee te sluiten.
Wij zien een land vol barbaren...
die zich vermaken met het doodschieten van onze kinderen.
Uw volk werd vervolgd voor z'n geloof, vermoord in pogroms...
en vluchtte naar Palestina...
waar u werd achtergelaten om te bidden en op krachten te komen.
Toen u op krachten was, verbrandde u onze huizen...
en verjoeg u een miljoen mensen uit Palestina.
Tot op de dag van vandaag beweert u dat Palestina nooit bestaan heeft.
U snapt dus wel dat we wantrouwig tegenover u staan...
als ideale marmer voor vrede.
Goed.
Nu we onze lullen tevoorschijn hebben gehaald...
wil ik dit even kwijt.
We zijn die oorlog met u zat.
We willen deze geweldsspiraal doorbreken...
maar ik zal er niet omheen draaien.
Israël zal z'n veiligheid nooit opgeven.
Die veiligheid is er pas als u vrede sluit met ons, Mr Savir.
Onze deel van de wereld zal u pas accepteren als wij dat doen.
Veel hiervan is bespreekbaar...
maar Israël houdt vast aan de soevereiniteit over Jeruzalem.
We geven onze rechten op Jeruzalem niet op...
zoals we ook vasthouden aan ons recht op een Palestijnse staat.
Een Palestijnse staat waarin Jeruzalem niet de hoofdstad is...
is bespreekbaar, als u afziet van uw absurde eis...
dat alle onopgeloste kwesties door derden moeten worden opgelost.
U bent Goliath, wij zijn David. Neutrale arbitrage is van cruciaal belang.
Welk land heeft ooit afstand gedaan van z'n nationale soevereiniteit?
Kijk eens naar de nieuwe EU. Stelletje wijven.
Ik heb het over echte landen.
We kunnen eindeloos zo doorgaan, of we kunnen resultaten boeken.
We willen Gaza opgeven. -Akkoord, onder de voorwaarde...
dat u ons tegelijkertijd zeggenschap geeft over Jericho.
Dat meent u niet. -Met alleen Gaza zijn we een eiland...
omringd door een zee van Israëlische troepen.
Ik heb het continu over onze veiligheid...
en u wilt zeggenschap over een stad op een steenworp van Jeruzalem.
Ik heb het over onze stad op onze Westoever.
Uw land verdeelt mijn volk in twee groepen...
dus we eisen een plek op in Gaza en op de Westoever.
U krijgt Gaza, en als u onze soldaten in Gaza niet langer vermoordt...
dan komt Jericho op tafel. Dat zegt Peres zelf. Graag of niet.
Dan niet.
Jullie tweeën. Meekomen.
Alleen jullie.
Uri.
Wat een dag. Het leven zit vol verrassingen, of niet soms?
Dat is zeker zo.
Laten we dansen.
Even tussen ons gezegd: Ik kneep 'm toen ik naar die twee toe moest.
Ik had nooit eerder oog in oog gestaan met leden van de PLO.
Wat vond je van ze?
Het waren niet de duivels die ik had verwacht.
Die Ahmed... Hoe noemen jullie hem? -Abu Ala.
Dat is een man met wie ik zaken kan doen. Dit gaat lukken.
Rustig maar.
Er is iets gelekt.
France Presse doet melding van een geheim kanaal tussen Israël en de PLO.
Een klein artikel, maar onze mensen willen weten wat er aan de hand is.
Hoe moeten we Holst hiervan op de hoogte brengen?
We gaan het hem niet vertellen.
Je zegt dat France Presse hiermee doelt...
op de zitting over de Palestijnse vluchtelingen...
die we officieel en openlijk gaan organiseren.
Dat is geen leugen, Jan.
We zijn zorgvuldig met onze bewoordingen.
Ik heb m'n collega's verteld dat ik dit weekend in Parijs zit.
Ik kwam aan op De Gaulle, reed naar het hotel...
checkte in en ging naar m'n kamer.
Na 20 minuten hing ik het bordje met 'niet storen' op de deur...
en ik ging incognito terug naar het vliegveld.
Het vliegtuig van Parijs naar Oslo zat helemaal vol...
Met Iraniërs.
Wat deed je toen? -Wat denk je zelf?
Ik deed het in m'n broek.
Dank je. Je had gelijk, Abu Ala, jullie mogen trots zijn op deze vrouw.
Je zult nog opkijken...
want dit is het moment dat de wafels op tafel komen.
Wie hebben we daar? Mona.
We moeten een toost op haar uitbrengen.
Dat moet nu eenmaal. -Op Mona.
Zonder haar zijn we nergens meer.
Precies. Op Mona.
Gisteravond noemde u een Palestijnse staat bespreekbaar.
Alstublieft. Het diner wordt zo geserveerd.
Als u het daarover wil hebben, moet onze veiligheid gewaarborgd zijn.
U heeft alleen eisen, daar sta ik boven.
Zie je wel, hij wil geen compromis. Hij blijft doorzeuren...
die zionistische klootzak.
Hassan.
Ik zit hier. Zeg het gerust recht in m'n gezicht.
Je zit daar met je koloniale superioriteit...
te bepalen hoe onze toekomst eruit moet zien...
maar ondanks je inlichtingendienst, je leger en je kernwapens...
voel je je bedreigd door ons.
Ben jij de meester die we moeten gehoorzamen...
of het slachtoffer dat troost zoekt? Je kunt het niet allebei zijn.
Hebben ze je die gesprekspunten opgestuurd vanuit Moskou...
of heb je ze zelf genoteerd?
Wij bepalen jouw toekomst.
Als je denkt dat we onze veiligheid gaan opgeven...
dan heb je het mis.
We omringen jullie met 350 miljoen mensen.
Eerst onze waardigheid terug. -Onze veiligheid en anders niets.
Nu zien we uw ware gezicht. U bent een schurk.
Het gaat wel.
Niks aan de hand.
Ik had niet zo uit moeten halen. Daar hoor ik boven te staan.
Alstublieft...
geef me de kans om het goed te maken.
Misschien kunnen wij samen een wandeling maken...
als u dat zou willen.
Ik heb bewondering voor uw strijdlust.
Dank u wel.
Ik heb bewondering voor uw hartstocht.
Mijn dochter zegt dat mijn hartstocht gelijkstaat aan koppigheid.
Ze zegt: Papa, jij moet altijd gelijk hebben.
Dan zeg ik: Maya...
als een man niet vecht voor z'n idealen, wie is hij dan?
Maya?
Ja, zo heet m'n dochter.
Mijn dochter heet Maya.
M'n jongste. Ze is het licht van m'n leven.
Had m'n vader dit nog maar meegemaakt.
Al was hij niet dol geweest op dit weer.
Zo jammer dat de Noren ons benaderd hebben...
en niet de Californiërs.
Staan ze te lachen? -Terje.
Nog één stap en ik ga van je scheiden.
Leeft uw vader nog? -Hij woont in Abu Dis...
in de buurt van Jeruzalem.
Zal ik hem een boodschap van u overbrengen?
Nee.
De dag dat ik terug kan keren uit Tunis, is de dag dat ik hem zal spreken...
Maar toch bedankt.
Abu Ala...
onze volkeren leven in het verleden.
Ze staren zich beide blind...
op wat we kwijt zijn geraakt.
Laten we kijken hoe we in het heden kunnen leven. Samen.
We zullen afstand doen van de eis...
dat een internationale arbitrage zich over lopende kwesties moet buigen.
Wij zullen onderhandelen over het loslaten van Gaza...
en Jericho.
Jij en ik, Abu Ala...
wij gaan de wereld veranderen.
Beveiligde ruimte Israëlisch ministerie van BZ.
Juridisch adviseur Israëlisch ministerie van BZ.
Wat moet dit voorstellen?
Wie is hiervoor verantwoordelijk? -Doe jij maar eens een poging.
Het is een werkdocument. -Een chanoeka-cadeau voor Arafat.
Dit wil Peres. -Hij kan m'n rug op.
Peres stuurt ons ook naar Rabin.
Dit staat haaks op 40 jaar Israëlisch beleid.
Geven we de zeggenschap op Gaza op, en op Jericho?
Wordt Jeruzalem opgenomen in het Palestijnse Zelfbestuur?
Dat zijn punten ter bespreking. -Jeruzalem.
Hebben onze grootouders ons land hiervoor gesticht? Om dit te doen?
We hielden alle contact af en na vier maanden ligt dit er.
Niks in 40 jaar tijd, en nu dit, na vier maanden.
Na iedere onderhandelingsronde...
belt de tegenpartij het hoofdkwartier van de PLO in Tunis...
voor direct contact met Arafat.
Ieder punt, iedere toezegging die door deze mannen is gedaan...
is goedgekeurd door Arafat.
Wie weet binnen de regering van het bestaan van dit document?
Wij drieën en Peres.
En Rabin.
Het is een vage knoeiboel.
Onze portier had het beter gedaan.
Iedere partij kan hier z'n eigen claims op leggen. Dit moet verkeerd gaan.
Pas het dan aan, Joel.
Rabin vertrouwt hiervoor alleen op jou.
Wij zijn geen juristen, we hebben je nodig.
Neem die knoeiboel door...
en kijk of je er een bindend document van kan maken of niet.
Israël en de PLO kunnen alleen door als jij het groene licht geeft.
Juni 1993.
Sjalom, vrienden. -Abu Ala...
Hasan, mag ik jullie voorstellen... -Ze kennen me en ik ken hen.
Hier hebben we geen tijd voor. Ik heb het document gelezen...
en ik heb er 200 vragen over opgesteld.
Wij wijzen uw vragen af, zoals we ook uw toon afwijzen.
Deze vragen zijn direct afkomstig van Yitzhak Rabin.
Hij heeft mij verzocht hier langs te komen.
Ais u het woord tot me richt, richt u zich tot de premier van Israël.
Ik heb tot zes uur 's ochtends de tijd, we werken 's nachts door. Aan de slag.
Weten jullie wie dat is?
Joel Singer heeft de gevechtsregels opgesteld...
waarmee het zionistische leger ons volk heeft onderdrukt.
We hebben de vijand nu aan boord gehaald.
Ik wil een duidelijk antwoord op deze 200 vragen.
Als ik tevreden ben met het antwoord, gaan we door naar de volgende vraag.
Als Israël het bestuur over Jericho en het omringende gebied opgeeft...
zal de voorgestelde Palestijnse Autoriteit dan...
het Israëlische vuilnis ophalen...
of alleen het Palestijnse vuilnis?
Is dat uw vraag?
Dit is m'n eerste vraag.
Nee, we gaan het Israëlische vuilnis niet ophalen.
Als Israël het bestuur over Jericho en het omringende gebied opgeeft...
is de Palestijnse Autoriteit dan bereid...
belastinginners toe te laten tot Israëlische nederzettingen?
Mr Singer, we zijn niet de halve wereld over gevlogen...
om over vuilnis en belastingen te praten.
Vuilnis ophalen en belastingen innen, dat is de taak van de overheid.
Als u een overheid wil oprichten...
dan moet in dit document exact terug te lezen zijn...
wat de taken zijn van uw overheid.
Ik moet naar Tunis bellen.
Koffie?
Hoe vaak gaat Mr Qurei dit nog doen? We lopen al anderhalf uur achter.
Waar wachten ze op? -Het komt allemaal goed.
Dank u wel.
Waarom doet u dit?
U en uw man.
Zou u dit niet doen als u in onze schoenen stond?
Nee. Daarom stelde ik die vraag.
Terje en ik reden door Gaza.
Dat hoorde bij m'n werk, toen ik daar gelegerd was.
We namen een verkeerde afslag.
Wij waren ongedeerd, anderen niet.
We zagen twee jongens, tegenover elkaar.
De een in een uniform, de ander droeg een spijkerbroek.
Bij beiden zag je de angst in hun ogen.
De wanhoop. Ze wilden daar niet zijn, de ander niet naar het leven staan.
Neem me niet kwalijk.
Ik ken m'n plaats hier, maar ik wou u dit toch vertellen.
Als Abu Ala weggaat om met Tunis te overleggen...
belt hij Tunis niet.
Wie belt hij dan? -Niemand.
Hij zit in z'n kamer en staart voor zich uit.
Als hij lang genoeg weg is geweest, komt hij terug met nieuwe instructies.
Dank je wel.
Trond?
Dit blijft tussen ons.
Zeg het niet tegen Mona. Ik handel het wel af.
Die zin over Israëlische nederzettingen rondom Jericho...
is vaag en onduidelijk.
Welke nederzettingen? -Dat vindt u terug...
in artikel 4, pagina 32...
in het werkdocument van het overleg in Washington.
Laat die passage maar zien.
Ik bewaar hier een kopie van het document.
Uw kopie is uw zaak.
Vraag nummer 200.
Bent u bereid hierin de wettigheid van de staat Israël te erkennen?
In dit document erkennen we...
het bestaan van de staat Israël.
Wij weten dat we bestaan, en dat u ziet dat we bestaan.
We willen dat u de wettigheid van de staat Israël erkent.
Mr Singer, als u hierin wil erkennen dat de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie...
het Palestijnse volk vertegenwoordigt...
dan kunnen we het over wettigheid hebben.
Ik denk dat ze ons genoeg tegemoet zijn gekomen.
U heeft m'n vragen duidelijk beantwoord en daarvoor wil ik u bedanken.
Uit naam van premier Rabin en de staat Israël...
wil ik voorstellen dat dit geheime kanaal...
ons officiële kanaal wordt voor de onderhandelingen.
En de besprekingen die Washington organiseert?
Die gaan door, en de betrokkenen krijgen niet te horen...
dat hun inspanningen alleen als afleiding gebruikt worden.
U gaat beiden onderhandelen.
Wij schrijven het op...
en wij zullen hier met z'n vieren met een vredesverdrag komen...
want anders komt er geen vrede.
Je kunt je niet terugtrekken. Jawel, en dat moet jij ook doen.
Ze hebben je hier nodig.
Kijk wat er net is gebeurd. Precies.
Niet alleen is er een geheim kanaal...
maar de besprekingen zijn nu ook geheim.
De toekomst wordt bepaald, zonder dat iemand verantwoording aflegt...
door een paar mannen zonder mandaat.
Als je hierin meegaat, en de wereld hoort wat er hier gebeurt...
dan komen er mensen in opstand. Dan zal er bloed vloeien.
Juli 1993.
Toen ik klein was, vertelde ik m'n moeder...
dat ik het allerliefst gevechtspiloot wou worden.
Het mocht van haar, op één voorwaarde.
Ik moest langzaam vliegen en vlak bij de grond.
Ik zei: Het is juist veiliger om heel hard en heel hoog te vliegen.
Prachtige schoenen. Loopt u ze zelf in?
Ik laat ze oprekken, dan zitten ze heerlijk.
Zou je zo vrij willen zijn, Shimon? Arafat en de PLO.
Als dit niet doorgaat...
is de PLO zo uitgehold, zo verstoken van overwinningen...
dat hun bestaan wordt bedreigd.
Dat moeten we voorkomen. Israël is gebaat bij het bestaan van de PLO.
Arafat is lastig, maar het is een man...
en waar verlangt een man vooral naar? Naar z'n thuis.
Uri moet Abu Ala vertellen dat, als Arafat akkoord gaat...
ik hem en de andere Palestijnse leiders laat terugkeren naar Gaza.
Arafat en de PLO in Gaza?
Als we een grote stap moeten zetten, moet het nu.
Haal ze allemaal terug naar Oslo. Mondje dicht tegen de VS.
Vertellen we ze niets? -Ik was er bijna uit met Jordanië...
maar de Amerikanen kwamen erachter en het ging mis. Dit moet goed gaan.
De Amerikanen kunnen ons ernaar vragen.
Als ze het aan een van ons vragen...
is het geheime kanaal gesloten. -Liegen we ze voor?
Een leugen is een droom die uit kan komen.
Snel en hoog. Alleen dan lukt het.
Israël blijft Hezbollah aanvallen.
Er zijn al 200000 vluchtelingen in Beiroet aangekomen.
De Palestijnen zien het Libanese leger en Israëls bondgenoten tegenover zich.
In dit verlaten niemandsland werden ze onder vuur genomen.
Een tank vuurde schoten vlak voor ze af en de kogels vlogen ze om de oren.
Veel Palestijnen begonnen te bidden tijdens het vuurgevecht.
Het was duidelijk een waarschuwing. Ze kwamen te dicht bij de grens.
Abu Ala, morgen zetten we hier een punt achter.
Deze man had ernstig gezichtsletsel. -Hoe dan ook.
Journalisten brachten hem weg. De Palestijnen kunnen geen kant op.
Twee van hen werden geraakt door granaatscherven.
Libanon kondigde aan alle hulpverlening te dwarsbomen.
Een waarschuwing voor de rest van de wereld, en een schoffering van Israël.
Robert Moore, ITN, aan de grens tussen Israël en Libanon.
Het is een ramp. Maanden werk voor niets dankzij die klootzak.
Het is bijna in z'n geheel herschreven. -Onze afspraken zijn verdwenen.
Dat we ze Jericho hebben aangeboden.
Er staat alleen dat zij overal op in zijn gegaan.
U moet dit oplossen. -Ik kan niet...
Ze luisteren naar jou, Mona. -Ik kan me er niet mee gaan bemoeien.
Onzin. Je bent hier nu ook bij betrokken.
U moet het doen. -Ga naar binnen.
Nu.
Dit is geen gezamenlijke aanpak. Dit is een Israëlische bezetting.
U bepaalt niet hoe ons leger met onze mensen omgaat.
We gaan hier pas mee door als u ermee akkoord gaat...
dat het geweld stopt als u de leiding heeft.
We zitten in Tunis.
De onderdrukten begonnen de intifada. Zij bepalen daar wanneer het ophoudt.
Waarom praten we dan met u? -Laat mij onderhandelen.
Uri, waarom zie ik onze historische compromissen niet terug?
Jullie compromissen? Wij geven jullie land.
Het is land dat jullie teruggeven. -Jullie zijn het zelf kwijtgeraakt.
Ik zie hier niets over Jeruzalem.
Begin weer over Jeruzalem en we zijn klaar.
Als je zo doorgaat, blijven jullie de bezetter...
en blijven wij ons verzetten.
Daarmee vermoord je je kinderen. -Zo hebben we jullie gedwongen...
om met ons in gesprek te gaan. -Luister naar mij.
Wij lossen dit op. -Hij werkt voor mij.
Jij werkt voor Yitzhak, ik voor Shimon. -Wij zijn hier...
om te zorgen dat ze zich eindelijk aan hun woord houden.
Hou op.
U accepteert dit document waarmee we allemaal akkoord gaan...
of het houdt hier op.
Schrijf dit op.
Om precies 09u00...
op 28 juli 1993...
werd het PLO-Israël-kanaal in Oslo gesloten.
Wilt u alstublieft naar me luisteren?
U staat elkaar al 50 jaar naar het leven.
Uw moeders, dochters en zonen zijn omgekomen en er is niks veranderd.
De wereld is er klaar mee. Niemand gelooft dat u kan veranderen.
Niemand komt u te hulp schieten.
Het komt op u aan.
U komt ieder jaar, iedere dag, meer in een isolement terecht.
Uw soldaten bezetten gebieden waar u juist uit weg wil.
En u zit vast in Tunis.
U krijgt hier de kans om terug te keren naar huis...
en om uw eigen volk te besturen.
Dit is uw kans.
U kunt het zich niet veroorloven om zo'n kans voorbij te laten gaan.
U heeft samen al zoveel risico's genomen.
Ga alstublieft weer zitten en zoek een oplossing.
Alstublieft.
Ik ben bereid opnieuw te beginnen. Te kijken wat er mogelijk is.
Begin met artikel 8.
Ze willen u daarin duidelijk tegemoetkomen.
Het eind van artikel 8.
'Israël zal de verdediging op zich nemen...'
wordt gevolgd door 'tegen dreiging van buitenaf of terroristische dreiging'.
Wij gaan akkoord met 'dreiging van buitenaf'...
maar niet met 'terroristische dreiging'.
Akkoord.
De aloude VN-resoluties 242 en 338...
waarin de Israëlische bezetting wordt bekritiseerd, wil ik hier terugzien.
Dat wijzen we af, maar als u de discussie kunt verzetten over...
Nee, dat doen we niet.
Maar op het recht op terugkeer van de ontheemden uit de oorlog van '67...
kunnen we wel op een latere datum terugkomen.
Als u de grensbewaking aan ons over kunt laten...
trekken we al onze troepen terug uit Gaza...
en tegelijkertijd uit Jericho.
We delen Jeruzalem als hoofdstad.
Augustus 1993.
Dit is de zoon met een boodschap van de vader.
Vader zegt: Haal je team bij elkaar en vlieg incognito naar Stockholm.
Morgen dineert de vader daar en na het diner...
gaat hij met u en uw team om de tafel zitten...
en dan doet hij het.
Wat doet hij dan?
Hij sluit vrede...
met hen van overzee.
We gaan het afronden, Terje. Morgenavond.
Koninklijk paleis Zweden Stockholm.
Hoelang gaat uw gesprek met Mr Peres duren?
Zolang als Mr Peres dat wil.
Kunnen we iets te eten krijgen? Het is al laat. Zou dat kunnen?
De keuken is gesloten.
Minister...
hoe was uw diner? -Er kwam geen einde aan.
Kan ik iets voor u halen uit de keuken? -Nee, dank u.
Dit echtpaar staat niet op de lijst voor het gastenverblijf.
Mooi zo.
U kunt ons nu alleen laten.
Holst is nog op de receptie, maar hij komt zo.
Dit is de laatste versie met Singers aantekeningen.
We kunnen aan de slag.
Waar zijn de Palestijnen?
Ze komen niet. We doen dit telefonisch.
Bel Tunis, zeg dat ik ze wil spreken, en zorg dat Arafat aan de lijn komt.
Verwacht de PLO-leiding uw telefoontje?
De PLO-leiding heeft nog nooit met de Israëlische leiders gesproken.
De voorzitter en ik zijn de enigen die de laatste pijnlijke stappen kunnen nemen.
Contact tussen ons is niet mogelijk, dus Holst is onze tussenpersoon.
Bel Tunis en spoor Arafat op. Het is laat en we hebben nog veel te doen.
Bel Tunis? Hebben ze daar maar een telefoonnummer?
Je kunt Arafat niet zomaar bellen.
Waar is Abu Ala? -Geen idee.
Zit hij in Tunis? -Ik heb geen idee.
Wat doe je?
Ik bel alle nummers waar ik Abu Ala zou kunnen bereiken.
Hij weet hoe we Arafat kunnen bereiken.
Mijn God, het is bijna middernacht. Straks is nette laat.
Mr Peres is gaan slapen, dus we sluiten het hier af.
Nee, Mr Peres komt zo weer deze kant op.
Mogen we de kopieermachine gebruiken?
De kopieermachine is gesloten.
Kunt u me verstaan? -Ja, Pantoffel. Luister goed.
Ik bel namens de vader. Hij wil uw grootvader spreken.
Hij wil het afronden. Via deze telefoon, nu. Vanavond.
Heeft u dat begrepen? -Ja. Ik bel zo terug.
Nee, niet terugbellen. -Ik bel u zo terug.
Het zit vast in de kopieermachine, ik krijg hem er niet uit.
Vraag haar om hulp. -We mochten hem niet gebruiken.
Ik los het wel op.
Met mij, Larsen. -Pantoffel, godzijdank.
De grootvader is bij me. -Prima.
En de hele raad van bestuur.
Hij heeft ze verteld over dit kanaal en over wat er nu gaat gebeuren.
Hoe vatten ze dat op?
Laten we doorgaan.
Het Engels van de grootvader laat te wensen over.
Hij wil dat ik als tolk fungeer. -Dat begrijp ik.
Ik zou graag alleen met u willen spreken, Larsen...
want als mannen samen ergens aan beginnen...
moeten ze het ook samen afronden.
Ik ga Shimon halen.
Het is in strijd met het protocol. Als u bedenkingen heeft...
Dat snap ik, dat is zo...
maar, Johan, we zijn in deze fase niet meer met het protocol bezig.
Laten we beginnen.
De vader blijft bij z'n eis wat betreft toekomstige nederzettingen.
Nee. Alleen als VN-resoluties 242 en 338...
in dit document worden opgenomen.
Er moeten officiële grenzen komen voor de nederzettingen rond Jericho...
vastgesteld door beide partijen.
De vader zegt tegen de grootvader...
dat het kleine land hier al veel heeft toegegeven.
Dat geef ik door. De grootvader zegt dat hij akkoord gaat.
De grootvader zegt dat hij naar bed gaat.
Bel hem als u van gedachte verandert.
Hun troepen mogen de grensbewaking op zich nemen...
maar onze troepen moeten bij alle checkpoints staan.
Onze checkpoints, onze soldaten, dat staat vast.
Zeg dat we dit document zullen verbranden...
en dat we oorlog zullen voeren tot het einde der tijden...
maar ook dat we openstaan voor een tegenvoorstel.
We accepteren...
dat de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie...
de officiële vertegenwoordiger is van het Palestijnse volk.
Wij accepteren...
de wettigheid van de staat Israël.
Jeruzalem blijft de hoofdstad van alleen Israël.
Dat staat niet ter discussie. -Larsen.
Dit is geen bluf.
Wacht even.
Uit naam van de constructieve ambiguïteit...
accepteren we...
dat...
in de laatste fase van verdere onderhandelingen...
de toekomst van Jeruzalem behandeld zal worden.
Wij accepteren dit document.
Dat geldt ook voor ons.
Abu Ala.
Wat is dat voor geluid?
Ze moeten huilen.
Allemaal.
Ze hadden niet verwacht dat ze dit nog zouden meemaken.
Ik wil dit tegen de Palestijnen zeggen:
We zijn voorbestemd om samen te leven...
op dezelfde grond, in hetzelfde land.
Wij, de soldaten die zijn teruggekeerd van het slagveld...
Besmeurd met bloed...
Wij, die zijn geboren in een land...
waar ouders hun kinderen moeten begraven...
Wij, die het tegen u hebben opgenomen, tegen de Palestijnen...
wij zeggen vandaag tegen u met luide, duidelijke stem:
Genoeg bloed en tranen.
Genoeg.
Het Oslo-kanaal moest een dialoog mogelijk maken...
tussen vijandige partijen.
Dit heeft nu al meer bereikt dan we ooit hadden gehoopt.
De stichting ven een Palestijnse staat.
Er zijn stappen gezet voor een verdrag tussen Israël en Jordanië.
Er komen zonder twijfel bezwaren boven over deze gang van zaken.
Wie hiernaartoe is gekomen, en tegen geweld is en vóór vrede...
November 1995, bij een steunbetuiging aan de Oslo-akkoorden...
wordt premier Yitzhak Rabin vermoord door een Israëlische extremist.
Ik ben enorm geschokt na deze verschrikkelijke, vreselijke moord...
op een van de moedige leiders van Israël.
Een vredestichter.
Juli 2000, de partijen komen in Camp David bijeen...
om de toekomst van Jeruzalem te bepalen...
en een Palestijnse staat op te richten. Er wordt geen akkoord bereikt.
September 2000, er breekt geweld uit in de bezette gebieden.
Het begin van de tweede intifada.
Als vijanden dichter tot elkaar willen komen...
zullen enkelen altijd fel weerstand bieden.
Maar welke fouten er ook gemaakt zijn...
wat er ook voor onbedoelde gebeurtenissen in gang zijn gezet...
ik geloof nog steeds dat dit kanaal de moeite waard was.
Want als we niet tegenover onze vijand kunnen zitten...
niet naar ze kunnen luisteren, ze niet zien als mensen ven vlees en bloed...
wat zal er dan van ons worden?