"Amir_Soap"زیرنویس: کاری از
دختری در قطار
ترجمه زیرنویس درخواستی نیز در صورت امکان پذیرفته میشه @Amir_Soap:آیدی تلگرام Amirgiryayie@gmail.com:جیمیل
ژان؟
بیا اینو نگاه کن.
"شرکتی حقوقی، به دنبال استخدام طولانی مدت منشی با تسلط بر دو زبان است.
"که خوش صحبت و مهارت‌های نوشتاری بالا داشته باشد...
"سابقه کار 5 سال+ دیپلم
"الزامیست.
"رزومه و عکس خود را نیز به جودیت بلیشتین ارسال کنید"
بِلِشتین. اسمش به نظر آسنا میاد.
برا چی اینو بهم نشون میدی؟
مامان، من عمرا بتونم استخدام بشم.
با این دید منفیت، خب معلومه توقعی نمیشه داشت.
حالا که اصرار داری، یه امتحانی می‌کنم. ولی نتیجش مشخصه.
نامه درخواست کارتم، خوب بنویس.
منظورت چیه؟
آخه میدونی که...
من رُکَم. رُمان که نمیخوام براشون بنویسم.
نه.
حالا این دفعه رو بزار من بنویسم.
پیش آمد.
خوبی؟
چرا ریش گذاشتی؟
محض تنوع. بیا، برا تویه.- ممنون.-
سلام، چطوری؟
سفر خوبی داشتی؟
عالی.
خوبی؟
با زندگیه بدون من، کنار میای؟
انگاری مثل یه نفس کشیدن تازست.
آره، می‌تونم ببینم.
هی، رفیق قدیمی. انگاری سال‌ها جوون‌تر به نظر میای.
یه دستورعمل مخفی دارم. گذاشتم جودیت کارهاشو انجام بده.
پس برا همینه اینقدر خشن به نظر میاد، در کنار متلک‌هاش.
پس بهتره برم، خانواده که انگاری نیازم ندارن.
نه مامان، نرو.
اون هیچ‌جا نمیره.
یه میز تو ساردینا رزرو کردم، میای بریم؟
پاک یادم رفته بود، زن سابقم چه آدم رو مُخیه!
خوبی؟
صدمه دیدی؟
نه، می‌ترسم به دوربین صدمه زده باشم.
می‌دونی، بابات گاهی وقت‌ها مایه دردسره،
ولی با پدرت خوب باش، باشه؟
خوبه، سالمه.
چه جای خوبی برا خودت پیدا کردی.
یکمی کوچیکه.
یه خونه قرن نوزدهمی هستش که کاملا نوسازیش کردم.
زدی تو کار کلکسیون جمع کردن؟
فقط این نیست. سعیمو میکنم از زندگی لذت ببرم.
عجیبه.
فکرشم نمی‌کردم بتونم شاد بشم، ولی می‌بینی که...
آره. می‌تونم ببینم.
خوبم تونستی.
نظرت چیه؟
راستشو بگو.
خونه‌ی نویی هستش.
و البته کامل نشده.
مامان که به نظرش جای سرد و زشتیه!
میگه آدمو غمگین میکنه.
این خونه رویاییه، بابا بزرگته.
دوستش داره.
من که اینجا نمیخوابم. همش بو رنگ میاد.
میرم خونه.
و من چیکار کنم؟- به خودت بستگی داره.-
نیتان، پدرت به خاطر تعطیلاتت، از چین اومده اینجا.
هیچ وقت اینقدر نمی‌تونید همو ببینید. پس اینجوری نباش.
پس، میخوای منو ببری ونیز؟
آره، عاشق اونجام.
پول سفر با من.
اگه اشکالی نداره، من میدم.
این هدیه مَنه.
حالم از هدایا بهم میخوره.
بهش دست نزن.
میخوام برم خونه.
تو پیش من میمونی.
میتونم کمکتون کنم؟
فقط دارم نگاه می‌کنم.- حتما.-
قیمته این چنده؟
پنجاه تا.
سی تا؟
نه، اصلا راه نداره.
قیمتش همون 50 تایه.
از اون خوشت میاد؟
خیلی گرونه، 50 یورویه.
وایسا...
پنجاه یورو برا این؟- آره.-
حتی مارک هم نیست.- قیمتش 50 تایه.-
نگاه، آخه حتی 15 تا هم گرونه.
قیمتش 50 یورویه.
مجموعه 3 تاییش چی؟ این 3 تا چقدره؟
این 3 تا؟- آره، همشون.-
هر سه تا نود تا براتون خرج داره.
اون چی؟
تقسیم بر 3 بکنش، میشه 30 تا.- درسته.-
بفرما...
ممنون.- اینم 30 یورو.-
وایسا. 60 تا کم دادی. بهم 60 تا بدهکاری.
بقیه رو نمیخوام.
یکیش میشه 50 تا.
پس دوتاش میشه 100 تا؟- آره.-
بعلاوه 30 تایی که بهت دادم، میشه 130 تا.- درسته.-
مگه نگفتی 90 تا میشه؟- آره.-
خب دیگه، پس بهت درست پول دادم.
بیا بریم.
ممنون.
وایسا...
ممنون.
من فرانکم و شما؟
ژان.
چطوری اون کار رو با چمدون‌ها کردی؟
رسما سرشو کلاه گذاشتی.
کلاه گذاشتم؟ اغراق نکن!
کارت خایه دار بود!
تو شجاعتم رو بردی بالا.
حالا می‌تونی بری سفر کنی.
آره، میرم ایتالیا.
هر تابستون، برا تعطیلات میرم.
و تکلیف ما چی میشه؟
تو، نمی‌دونم. آخه سرم شلوغه.
امشب؟- نه.-
پس کِی؟
تشکر که اون خرید رو برام جور کردی. ولی تشکر دیگه‌ای برات ندارم.
اخماتو باز کن، یه عالمه دخترای خوشگل‌تر هم وجود داره.
نظر خودم مهمه.
از پسرایی که منو بزنن، خوشم نمیاد.
من هیچ وقت دخترا رو کُتَک نزدم.
این یه چیز دیگست.
عشق در نگاه اول؟
چرا که نه؟
مدرک میخوام.
بهت ثابت میکنم.
بفرما...
بخاطر لطف قبلیت.
نه، نمیخوام.
به جاش شمارتو بهم بده.
یا ایمیلت، یا هر دوش.
برا مصاحبه کاری، تمام پاریس رو گشتم.
اونم با مترو و قطار. پدرم دراومد.
پلیس‌ها هم آدمای تو ایستگاه رو میگشتن.
مدارک شناساییتو داشتی؟- آره.-
چمدون خریدی؟- سی یورو خریدم. برا تعطیلات.-
امسال، بیخیال تعطیلاتت بشو.
بانک زنگ زد، صد و سی یورو بهشون بدهکاری.
نگران نباش، یه کار پیدا میکنم.
پات چطوره؟
وقتی کفش پام میکنم، درد میگیره.
به نظرت گوگولی بگولی نیست؟
همش غذاشو میکشه کنار.
بده من کمپوت توت فرنگیشو بخورم.
نه، دِسِر اونو نخور.
همون شکلات برام بهتره.
پدرش اینجاست.
دلش برا مامانش تنگ شده.
بهتره ببرمش خونه.
آره، خسته هم شده.- ممنون.-
برو بازی کن.
در عصر یک روز عادی،
دیوید روتمن از سر کار به خانه می‌رفت.
همانطور که از قطار خارج شد ، او ضربه‌ای به سرش احساس کرد.
چهار یا پنج تا جوونک، گرفتنم زیر مشت و لگد،
اونم یدفعه‌ای، بدون هیچ دلیلی.
ازشون پرسیدم آخه چرا؟
اونا گفت،"از یهودیا خوشمون نمیاد
"تو یه یهودیه کثیفی، برگرد خونه اصلیت."
همراه با شوک، دیوید با کَبودی فرار کرد،
و 4 روز از کارافتاده شده بود.
از 541 اقدامات ضد یهودی
که در سال 2006 گزارش شده،
حملات فیزیکی، بیشترین افزایش را داشته‌اند.
که بیش از 45 درصد آن، مربوط به امسال است.
کوچیک‌ترها نیز بیشتر در معرض خطر هستند.
تو مدرسه،
اصلا به ذهنم خطور نمی‌کرد،
که یه روز، بخاطر یهودی بودنم مشت بخورم.
حتی اون زمان، اهل خاورمیانه هم دردسر می‌کشیدن.
محافظت بهتر، به این معنی شده که مدارس دینی، کم‌تر مورد حمله قرار می‌گیرن
اما جامعه یهودی هنوز احساس آسیب‌پذیری می‌کنن،
از آنجایی که ایلان حلیمی سال گذشته ربوده شد و تا حد مرگ مورد ضرب و شتم قرار گرفت.
بذارید یه نکته مهم تاریخی رو بیان کنم...
اون بلشتینه، همون وکیله، نگاه!
کدوم وکیل؟
همونی که تو اینترنت، پبنشهاد دادن شغل میزاره.
چقدر تغییر کرده.
از کجا میشناسیش؟
اون زمان، کَچَل نبود.
و عینک هم نمیزد.
به زور 25 سالش میشد.
من چند سالم بود؟
هنوز بدنیا نیومده بودی. اونم تو ارتش بود.
پدرتم فرمانده بود.
یهود ستیزی سُنَت دیرینه‌ای در اروپاست...
اون موقع، چشمش دنبال من بود،
تو چی؟
من پدرتو دوست داشتم.
این زمینه مناسبی برای اَشکال جدیدی از، یهود ستیزی هست.
خانم فابر.
خب...
خیلی مبهمه، خیلی مبهم.
هیچ معرفی از کارفرمایان قبلیتون ندارید.
ولی داشتم.
اونا کجان؟
یادم رفت ازشون کپی بگیرم،
یا نسخه‌های اصلیشو نگه دارم.
سفرهاتون به خارج از کشور چی؟ تاریخ نداره؟
وقتی بِرَم خونه، براتون ایمیلشون می‌کنم.
انگلیسی بلدید؟
آره، یه جورایی بلدم.
مثلا می‌تونم جواب تلفن رو بدم.
ما یه منشی داریم،
ولی با مهارتای شما، موندم چی بگم.
من می‌تونم هر کاری که نیاز باشه بکنم.
عذر میخوام.
بله؟
چی شده، مامان؟
الان نمی‌تونم حرف بزنم، سرم شلوغه، چی؟
ممنون. دوباره اینا رو شروع نکن.
آره، قطعا.
حتما. اون مراسم مذهبی بلوغشو انجام میدم.
امشب بهت زنگ میزنم، باشه؟
هشت شب که میشه 9 شب به وقت تو.
باشه مامان.
خیلی می‌بوسمت!
ایشونی که تو عکسن، پسر شمان؟
بله، چرا؟
شبیه خودتونن.
برگردیم سر درخواست نامه کاریتون...
چرا اینقدر خودنش سخته؟
اینا فقط اشتباه تایپین.
آخه من بیشتر ترجیم میدم مثل همین الان...
رو در رو با بقیه حرف بزنم.
به سیاست علاقه دارید؟
نه خیلی.
واقعا؟ فکر کردم اینطوریه.
آخه تو نامه خودتون به یهودی ستیزی اشاره کردید.
اینجاست، بدون اشتباه تایپی!
اونم پر رنگ‌تر!
میشه آقای بِلِشتین رو ببینم؟
متاستفانه، نه.
تو جلسه هستش.
من دختر سروان فابر هستم.
والدینم دوستشون بودن.
باید خیلی زودتر اینو می‌گفتید.
مصاحبم رو خراب کردم، مگه نه؟
دوست دارم همیشه مفید واقع بشم.
اگه استخدامم کنید...
ساعتای بیشتر و خیلی سخت کار می‌کنم...
واقعا به این کار نیاز دارم.
از ملاقات با شما خوشحال شدم.
والدینتون رو از زمان ارتش یادمه.
پدرتون چطوره؟
تو یه ماموریت کُشته شد.
اصلا نمی‌دونستم. متاستفم.
ممنون.
چه جوری فوت کرد؟
تو افغانستان...
در مسیر کمک‌های بشر دوستانه.
من 5 سالم بود.
هیچ خاطره‌ای ازش ندارم.
می‌فهمم.- فقط عکساش هست.-
پدرم از ترس مصون بود.
و خطر رو به مبارزه می‌طلبید.
یه قرار ملاقات دارید.
درسته.
جودیت هواتونو داره..
ایشالا مادرتون هم همیشه سالم و سر زنده باشن.
بهتون راه خروج رو نشون بدم؟
نگران نباشید...
بزودی بازم باهم حرف میزنیم.
خداحافظ.
میخوای رِزومَشو ببینی؟
چجوری با این همه سر و صدا کار می‌کنی؟
اذیتم نمی‌کنه...
ولی اگه میخوای حرف بزنی...
منو یادته؟
منو یادته؟- معلومه.-
یکشنبه‌ها که خیلی دیره.
اینقدر عجول نباش.
میخوام دوباره ببینمت.
کجا؟ کِی؟
همون جایه قبلی.
روبراهه؟
چی روبراهه؟
حال خودت.
گفتی بزودی تولدته.
اصلا نمی‌دونم چی برات کادو بیارم.
کارتای ویزیت.
کارتای ویزیت؟- از اون خوشگلاش.-
باشه، لابد میخوای، چیزی روش بچسبونی.
چی میخوای روش بزاری؟ حرفه‌ای که داری؟
نه بابا. فقط خودم.
یعنی اسمم.
چی کار میکنی؟ یعنی، کارت چیه؟
مُنشیم.
کجا؟
یه شرکت حقوقیه. بِلِیشتن.
روبروی پارک موناکویه.
وقتی همو دیدیم، می‌تونم بیام تو خونت بخوابم؟
نمیخوام یه پسر رو سر مامانم، آوار کنم.
دوست دارم ببینمش.
برا چی؟
همینجوری.
با هم خوبید؟
بیشتر از خوب، جدایی ناپذیریم.
آهان.
فکر میکنی عجیبه؟
یه کم.
بیا بریم.
اونجا رو دوست داشتم.
اونجا، میخوام وحشتناک ببوسمت.
بفرمایید تو.
شرمندم...
میخواستم جایه فرانک رو ببینم، اصلا نمی‌دونستم...
اینجا 2 تا اتاقه. ژان ... تام...
سلام، فکر کن خونه خودته. همه چیو با هم تقسیم میکنیم.
حتی پلنگ‌ها!
لخت شو!
ای احمقا!
افتاده بود تو تله!
اصلا اون نگاه صورتش.- من رفتم.-
بعدا، تام.- قلبمو آوردی تو دهنم.-
تام دانشجویه؟
یه کشتی‌گیره، مثل من. یه قهرمان بالقوه.
این عکس‌ها رو دوست دارم.
مال دوره‌هایی هستش که برنده شدم.
کی میری ایتالیا؟
نمیرم.
چرا مگه؟
به یه دوستی پول قرض دادم و الان نمی‌تونه پَسِش بده.
پس تمام تابستون رو تو پاریس گیر کردم.
پول کم داری؟
آره.
آره، یعنی یه کم یا زیاد؟
فقط آره.
پس ایشون خودشه؟- ماریوس ... ژان.-
راست میگفتی، خوشگله.
ممنون بابت تعریفت.
بیا، بهت دور و بر رو نشون میدم.
از این طرف.
بیا.
کُدِش 21 BA3 هستش.
اون دفتره.
بالا، مکان زندگیه شخصیه..
شغلمون چیه؟
سرایداری.
مراقب موجودیه کالاها تو تابستونید.
سوال دیگه‌ای هم هست؟
بجنب، بچه.
ماشین آئودی رو میسپارم بهت، کِرکِره هم اینوره.
دیدی؟
یه چند تا لباس شیک بخر.
برو یه مقدار خرید کن و به شرایط خو بگیر.
من یه زوج معمولی میخوام...
که سوظن درست نکنه.
اگه منظورت از زوج عادی ماییم... خیالت تخت.
خب پس، حله.
بیا.- ممنون.-
نگاه، پیش پرداخت گرفتیم.
فرانک!- دارم میام.-
برو یه نگاه بالا بنداز.
الان برمیگردم.
نگاه کن، سادست.
چیزای شفاف...
چیزای بارگیری شده.
همشون؟
آره.
حفظشون کن. هیچ چی رو یاد داشت نکن.
من دیگه برم.
امیدوارم کنارش خوشحال باشی.
فرانک که فقط یه کَسی نیست!
یه روز میتونه قهرمان المپیک بشه.
و درآمدشم توپ میشه.
چه لباس خوشگلی. رنگاش خیلی بهت میاد.
چرا موضوع رو عوض می‌کنی؟
کار جدیدمو دوست نداری؟
راستشو بگم، آخه سرایدار شدن...
تو یه مُنشیه واجد شرایطیه.
بهتره بگی بودم.
به بِلِیشتن زنگ میزنم، باهاش صحبت میکنم...
انگار براش مهمه! طرف کلا منو یادش رفته.
به یه وَرِشَم نیست!
بسپارش به من. ارزش امتحان رو داره.
مراقب بچه‌ها باش...
میخوام یه چیزی رو بهت نشون بدم.
چون هیچ وقت چیزی رو دور نمیندازم.
یه نامَست که بِلِیشتن برام نوشته بود.
"لوییز عزیز، "فردا ارتش رو ترک میکنم.
"به شوهرت احترام میزارم...
"ولی اون مناسب تو نیست.
"من شاهزاده‌ای با اسب سفید نیستم، ولی میتونم بهت یه زندگی جدید بدم
"خیلی وقت پیش، تو رو از خودم دور کردم، ولی الان نه."
و ازم خواست که ببینمش.
دیدیش؟
نه.
گفتی کی؟ کی؟
وصلش کن.
آره می‌شنوم
معذرت نخواه، خوشحالم زنگ زدی.
خیلی هم خوشحالم.
همو ببینیم؟
آخه هفته شلوغی دارم.
وایسا، بزار چک کنم.
هفته بعد بهتره، بیست و پنجم چطوره؟
ساعت 6 عصر خوبه؟ بلیط کنسرت هم دارم.
اگه وقتت آزاده و دوست داری، میتونی باهام بیای.
چون پسرم گفت باهام نمیاد.
آره، یه پسر دارم.
سر و صدا؟ یه قطار داره میره.
داستان داریم از صداش.
آره، تو حومه شهرم. بعدا بهت میگم.
پس شد پنج شنبه، بیست و پنجم.
خداحافظ سامویل.
آقایون...
دست بدید.
قُضات؟ وقت نگهدار؟
چه ورزش خشنیه.
شعار ما اینه "با زندگی کنار بیا."
آره واقعا معلومه.- کاملا.-
میشه یکی دیگه بیارید؟- مگه کافی نیست؟-
دِسِر چی؟- نه، نمیخوام، ممنون.-
خونواده ما شیرین مِزاج نیست..
نرید. یه سیگار برگ میخوام...
سه تا قهوه با چند تا شکلات.
هیچ شکلاتی نداریم ، اما باقلوا داریم.
همونو بیارید.
خنده دارم؟
البته که نه.
فقط داریم حالشو میبریم.
فرانک عاشق احمق بازیه.
ولی من اَحدی احمق نیستم.
بابا شوخی کردم.
گفتی شیرین مِزاج نیستید!
دروغ‌گو!
فقط یه دروغ مصلحتی بود.
یه بار دروغ بگی، همیشه دروغ میگی.
تا حالا جدی هم بودی؟
جدی دوست داری؟
ژان و من میخوایم ازدواج کنیم.
حداقل نظر من رو هم میپرسیدی.
می‌خواستم مادرت هم اینجا باشه.
فکر کنم، هممون یکم زیاد مست شدیم و...
نگاه...
یه قهرمان کُشتی، کِیس واقعا خوبیه.
هر چند که تموم زندگیت، نباید تو رینگ باشه.
رینگ برای بوکسه.
حالا همون تُشَک.
معلم تربیت بدنی هم هست.
فکر می‌کنی چِرته؟
نگاه فرانک، این به من ربطی نداره، مگه نه؟
نظر ژان مهمه، زندگیه اونه.
دقیقا امیدوار بودم همینو بگی.
میبینی ژان؟ نظر تو اصله.
ممنون. عذر میخوام.
فقط یه لحظه.
گیر داده، خرجیه هر دومونو خودش دربیاره.
اون...
یه آدم رُکه!
آره، همینشو دوست دارم.
یکم لبِ مرزه پرخاشگریه.
می‌دونه از زندگیش چی میخواد.
می‌تونی بگی بله.
تشنته؟- نه، ممنون، روبرام.-
اولین باره با کَسی زندگی می‌کنم.
منم، همینطور.
تو لیون، با خانوادت زندگی می‌کردی؟
من خانواده‌ای ندارم.
حداقل والدین ندارم. برادرم، بزرگم کرد.
تو آکادمی، از دوستاش و دوستایه خودم زیاد چیز یاد گرفتم.
با دخترایی هم آشنا شدی؟
دخترا؟
آره، ولی فقط برای سکس کردن.
برادرت هنوز تو لیونه؟
تو دردسر افتاد،
و باید دو ماه بیشتر حبس بکشه.
معمولا زیاد میفته...
چی؟
تو زندان؟
نمیخوام راجع بهش حرف بزنم.
بچسبیم به حرفای بهتر.
چیکار داری می‌کنی؟
هیچی، فقط دارم نگاه می‌کنم.
فکر کردم از پیشم رفتی.
شوخی میکنی؟
دیگه برات خسته کنندم؟
دیوونه‌ای که حتی به این موضوع فکر می‌کنی.
آخه تو عقل از سَرَم میپرونی.
خوبی؟- سلام، حقه باز.
برو موهاتو خشک کن.
من همشونو مرور کردم.
زیر نکات مهمشون خط کشیدم
شرمنده تو زحمت انداختمت.
فکر کردم این مهمه، ولی نظر خودت شرطه.
اون بخش کُشتار همگانیش رو نخون.
که باعث ایمنیه ما و رنج بقیه میشه.
چون معلومه یه دامه.
برو دستی به سر و روت بکش. میخوام با پدر بزرگت حرف بزنم.
این نه، هیچ کی قبولش نمیکنه.
هر طور صلاح میدونی.
البته باید حرفمو میزدم.
خوب با الکس حرف زدی؟
وقت بدیه برا حرف زدن، ناراحت میشه.
ایده مراسم میتصوا از طرف خودت بود. پس مسئولیت پذیر باش.
من همیشه مسئولیت کارامو می‌پذیرم.
عجب خونواده‌ای! آدم باورش نمیشه!
خونواده خودته.
نه، اینو نگو.
خونواده من بود.
خوشبختانه، این دیگه درست نیست.
دنبال ماریوس می‌گردم.
اینجا نیست.
یه هفته دیگه برمیگرده.
شما کی هستی؟
سرایدار اینجام.
ماریوس نگفت من قراره بیام؟
نه، نگفت، شرمندم.
چرنده! اینجا اومدم تا تحویلش بگیرم.
فقط اینجا میشه ماریوس رو دید.
نمیخوای بشماریش؟
تازه واردی مگه نه؟- من که گیج شدم.-
پس بهت توضیح میدم.
قراره من با ماریوس هر 1 گرم 60 یورو بود. و 10 گرم میشه 600 یورو.
می‌تونی بری بشماریش.
نمی‌تونم بهت اجازه این کار رو بدم. وقتی برگشت بیا.
حتما، اونم یه هفته دیگه.
آدم بامزه!
ساعت 7:30 با یه یارو قرار ملاقات دارم.
یعنی تا 40 دقیقه دیگه.
بهم بگو، چیکار کنم؟
هر کاری دلت میخواد.- نه، نمی‌کنم، من برا یه یارویی کار می‌کنم.-
من ساقیه روستای روسیَم.
آره، نزدیک فرودگاهه.
دقیقا، ولی اون عملی‌ها و معتادا،
معتادای تو، هیچ ربطی به من ندارن.
پس برگرد پیش ماشینت و بزار کارمو انجام بدم.
خیله خب، باهوش خان.
تعجب نکردید، ماریوس بهتون پول نقد میداد؟
1200 یورو برای شما زیاده؟
هزار و دویست یورو بهت بدن که فقط بشینی تو یه فروشگاه، زیاد نیست؟
و نقدی هم همه پولو می‌داد؟
ماریوس از اون آدمایی که با فیش حقوقی پرداخت میکنن نیست.
تو و دوست پسرت هیچ وقت راجع به کالاها کنجکاو نشدید؟
آره، شدم.
ولی به فرانک اعتماد داشتم.
تا حالا دوتایی، هلند رفتید؟
نه، چرا پرسیدید؟
موادایی که تو فروشگاه پیدا شده، از روتردام میاد.
و تو هر منطقه‌ی شرق پاریس توزیع میشه.
دیگه یاد بگیر چشاتو باز کنی!
دنبالم بیاید، لطفا.
اگه قیافه‌ای رو شناختید بهم بگو. این طرف.
هیچ کدوم از اینا رو نمیشناسم.
بیشتر سعی کنید، میشه؟
این حرف یعنی چی؟
خواب برام نمونده، همش دارم شوت میشم این ور اون ور...
آروم‌تر!
میخوام به یه چیزی گوش کنی.
وقتی زنگ زدم، هیچ کی جواب نداد.
کُل روز اینجا بودم.
چرا میزاشتی تلفن زنگ بخوره؟
گفتم که یه زوج معمولی میخوام.
دوست دخترت میدونه؟
نه. نمیخوام پای اون تو این ماجرا باز بشه.
ظاهرا، شما بیشتر از من می‌دونید.
همین هم از زندان افتادن نجاتت داده.
اینجا چی داریم؟
میتونه قایق بزرگ ما باشه.
نه، اون یکی.
این قایق مایه؟ آهان، قایق بزرگیه.
باد می‌وزد ، دریا مواج است.
بیاید موجی حتی بزرگ‌تر از قبل ایجاد کنیم.
لطفا بشین.
تو تلویزیون دیدمت.
زیاد دور و برم میان.
اونا عاشق اینن که یه بچه سخت کوش قفیر...
تبدیل به یه وکیل معروف میشه.
اونم به لطف سیستم قضاییه فرانسه.
شرمندم، وقت نکردم ناهار ردیف کنم.
عذر میخوام. چیزی براتون بیارم؟
چایی، لطفا.
میگم، اوضاع و احوالت چطوره؟
حال من چطوره؟ مگه قبلا نمی‌دونستیم؟
هیچ وقت جواب نامه منو ندادیدی. خیلی دیوونه بودم.
همش خیلی بچه بازی بود.
تو سنت اوستاش منتظرت بودم.
دقیقه نود، مضطرب شدم.
ساموئل، شرمنده مزاحمت شدم...
آدم اینجوری نیستم،
ولی چاره دیگه‌ای ندارم.
دخترمو یادته؟
قبلا اینجا دیدیش.
اون با یه پسری زندگی میکنه که...
به عنوان یکی از اعضای باند مواد مخدر بازداشت شده.
الان تو بیمارستانه.
برا همین، تو به فکرم اومدی...
گفتم شاید تو...
یعنی، بالاخره وکیلی...
تازه، کَسِ دیگه‌ای رو هم نمیشناسم.
نگاه، لوییز...
این واقعا تو حوزه تخصصیه من نیست.
شاید بتونی یه استثنا قایل بشی،
به خاطر روزای قدیم.
گندش بزنم، اصلا تو این کار وارد نیستم...
نمی‌تونم بهت با یاد آوریه گذشته رشوه بدم.
این بزهکاری که گفتی، وکیلش کیه؟
هیچ کی رو پیدا نکرده.
فقط وکیل تسخیری داره. از پس هزینه‌هاش برنمیاد، چون هیچ گوهی نداره!
شرمندم که میپرسم. ولی کمک لازمه.
کمک می‌کنم، ولی امید واهی نمیدم.
و دخترت چی؟
برگشته با من زندگی میکنه.
اسم این پسره با وکیل تسخیریشو میخوام.
همیشه سیگاری بودی؟ آخه قبلا بهش توجه نمیکردم.
یه دوست سیگاری، مثل دودکشه.
منو مست خودش میکنه.
دوست یا معشوقه؟
هر دو.
امیدوارم بی‌ملاحضه گری نکرده باشم.
اصلا، هیچ مشکلی با صحبت کردن راجع بهش ندارم.
هیچ وقت نخواستی دوباره ازدواج کنی؟
نه.
تازه بدون تعهد، احساس قُوت دارم.
رها و آزاد، میبینی؟
"رسمی کردنش" خیلی دست و پای آدمو میبنده.
دوست پسرم میخواد زنشو ول کنه.
گفتم نه، به دردسرش نمیرزه.
همون رابطه مخفیانه رو ترجیح میدم. فقط من و اون.
هنوزم عاشق چنین کارایی هستم.
اگه اشکال نداره، میخوام فرانک گورین رو ببینم.
کارت شناساییتون، لطفا؟
کیفتون رو بزارید اینجا. من مراقبشم.
دست‌ها بالا، لطفا.
می‌تونید برید تو.
اگه چیزی نداری بگی، پس نیا.
قضیه مواد رو میدونستی؟
معلومه که میدونستم.
این ریسک رو برا تو کردم.
برا من؟
تا بتونم باهات زندگی کنم.
تقصیر من بود که بهت دل بستم.
تو هم برام مهمی.- جمعش کن بابا.-
دروغ گفتن، اسم دومته!
چرا اینو میگی؟
تو، تو یه شرکت حقوقی کار نمیکنی.
پارک موناکو، فیس و افادت...
یه مُشت دروغ چرنده.
هدفت چی بود؟ تحت تاثیر قرار دادن من؟
تو یه سر به هوایی.
قراره 10 سال اینجا بپوسم.
کاشکی هیچ وقت نمی‌دیدمت.
برو بیرون.
فایده‌ای تو موندنت نیست.
بزن به چاک!
خانم، کیفتون.
بیمارستان بودم.
حالش بهتره؟
آره.
همه این کاراش، برا خوشحال کردن من بوده.
بِلِیشتِین رو دیدم.
براش وکیل پیدا میکنه.
نه، دخالت کَسی رو نمیخوام.
میدونم باید چیکار کنم.
منم همینطور.
دیگه تو زندگیه من فضولی نکن.
نابودی یهودیان محقق خواهد شد ،
مشکل قابل حلیه.
مردم نیز همراه این قضیه میشن،
هشتاد میلیون آلمانیه خوب، هر کدام با یهودیه خوب خود ،
میگویند،"تمام یهودیان خوک هستند، اما مال من یهودی خوبی است."
ما می‌دانیم دیدن 100 جسده پشت سر هم خوابیده چگونه است.
یا 500 تا... یا 1000 تا...
و...
با ایستادگی در برابر این وضع،
نجابت خود را حفظ می‌کنیم.
تا ما را قوی‌تر کند.
این یک برگ باشکوه در کتاب تاریخ ماست
که باید برای همیشه مخفی بماند.
اسم من ژان فابر هستش.
من در 18 فوریه 1987...
در آلمان و در در بادن بادن متولد شدم.
امروز صبح ساعت 6:30،
سوار قطار شدم.
سوار قطار به مقصد ژانتیئی شدم و کنار در ایستادم.
همینطور که داشتیم وارد شهر درانسی می‌شدیم
چند نوجوون 16-17 ساله وارد شدن.
این چیه رو گونت؟ دعوا کردی؟
مطمینی حالت خوبه؟ میتونم کمکت کنم؟
تنهام بزار.
یه داروخونه همین نزدیکی‌هاست.
میشه ولم کنی به حال خودم؟
هر جور میلته.
بعضیاشون سیاه پوست بودن...
بعضی‌هاشونم سفید پوست.
بهشون محل نمیزاشتم، ولی یدفعه هلم دادن،
و کیفم رو دزدیدن.
و یه کارت ویزیت از وکیلی که میشناسم، ساموئل بِلیشتِین پیدا کردن.
میگفتن،
"اون یه وکیل یهودی داره. حالا دیگه یهودیا فقط از یهودیا دفاع می کنن!"
یکیشون بازومو گرفت،
و چاقو بیرون کشید، دستاش سیاه بود.
منو به عقب هل داد. ولی من فقط رنگ پوستشو دیدم.
اونی که چاقو داشت، دستا، گردن و صورت منو برید.
یکی دیگه هم لباسمو داد بالا...
ماژیکشو بیرون آورد و علامت صلیب شکسته نازی‌ رو، رو شکمم کشید.
داد میزدم که ولم کنن.
هیچ کسی هم برا کمک بهم نیومد.
عواقب
الکس بِلیشتین لطفا.
انتظارتو به این زودی نداشتم.
از این جور جاها بدم میاد.
من عاشق‌شونم.
خوشحالم تو هتل موندم.
دیگه همش شدم آویزون هتل‌ها،
شده یه جورایی سرنوشت من.
الکس، خیلی وقت نیست تو پاریسی،
پدرت میخواد بمونی.
اینقدر بدبین نباش و قبول کن.
یه بارم که شده شسته و رفته باش.
ولی شسته و رفته هستم.
تنها و رها بودن رو دوست دارم.
پدرم طاقت این راه زندگی کردن من رو نداره.
همیشه هم اینجوری بوده.
امیدوارم رابطم با نیتان، آروم‌تر از رابطم با پدرم باشه.
آروم‌تر؟
آره، آروم‌تر، معلومه.
بدبختانه، بخاطر وجود جنابعالی غیر ممکنه!
تو یه آدم خون سرد و خطرناکی.
باعث میشه بتونم فاصله‌مو همیشه باهات حفظ کنم،
و نیتان را هم از این وضع بیرون نگه دارم.
هدفت چیه؟ میخوای اونو علیه من کنی؟
اون با تو ونیز بیا نیست.
کلا از این ایده بدش میاد.
بگو خودت بدت میاد.
ععَلَکی از اون برا ادب کردن من، مایه نزار
نیتان ترجیح میده با دوستاش بمونه.
دوستش کجا بود. خودشه و خوش. مثل من.
الان هم که دارم مثل احمقا با زن سابقم دعوا میکنم.
اونم برا اینکه میخوام پسرم رو ببرم ونیز.
تا بتونه زیبایی رو درک کنه!
پس قراره زیبایی رو درک کنه؟ چه لفظ قلم هم حرف میزنه!
تو عینهو پدرتی.
هر دو تاتون تَکَبُر دارید.
تکبر؟
این دیگه چه کوفتیه که میگی؟
یعنی تَوَهُم استکبار داشتن و فاتح بودن.
مثل قهرمانای دوران باستان.
آره.
تکبر داشتن...
و لفظ قلم هم حرف میزنم!
کلا همیشه تقصیر مَنه.
و جنابعالی مثل آخوندای ایرانی...
هر کاری کنی، مظلوم و پاکی!
منظورت چیه؟
خوبم میدونی منظورم چیه.
نمیخوای که دوباره راجع به معشوقه‌هام صحبت کنی؟
هنوز نتونستم باهاش کنار بیام.
همه اون پیامکایی که میفرستادی که ببینی با کی بودم، کجا بودم...
ممنون، زدی کوفتم کردی.
وقتشه برم شنا.
شنیدم یه فیلم راجع به زندگی در پکن ساختی.
میخوای ببینیش؟- آره.-
پس بیا تو اتاق من.
اتاقت؟
صد سال سیاه!
من زندگیه خودمو دارم، تو هم مال خودتو داری.
آره منم بهت نمیگم این چه لباسیه پوشیدی.
راستیتش، تیپ جدیدت خیلی بهت نمیاد.
پیرت کرده.
واقعا؟
خوبه.
پس مجبور نیستم باهات دعوا کنم.
بهترین خبری که تو کُل سال شنیدم!
باشه، تو بُردی.
من نه جایی باهات میام،
نه اون مراسم بر میتصوا.
برمیگردم رو تختم.
باید بیای.
نمیتونی که تو مراسم بر میتصوای پسرت نباشی.
نگاه، جودیت، سادست.
به یه شرط انجام میدم.
وقتی تو چین بودم، نمی‌تونستم تو رو از سرم بیرون کنم،
وحشتناک ازت متنفر بودم.
چه احساس مشترکی!
اون کی میتونه باشه؟
اون چی میتونه باشه؟
زودی برمیگردم.
بعد از ظهر بخیر. پلیس.
ژان فابر اینجا زندگی میکنه؟- بله، من مادرشم.-
میتونیم ببینیمش؟
از دیروزه برنگشته و موبایلشم جواب نمیده.
ما هم بهش زنگ زدیم.
میشه ازش بخواید بهمون زنگ بزنه؟ این کارت مَنه.
اتفاقی افتاده؟- دیروز شکایت پر کرد.-
شیش نفر بهش حمله کردن.
نگران نباشید. باهاش خشن بودن، ولی فقط خراش برداشته.
میشه کارت شناساییتون رو ببینیم، لطفا؟
چرا بچه‌ای پیشَت نیست؟
چون فعلا کار نمیکنم. منتظر تو بودم.
کجا بودی؟ چی شد؟
تو یه هتل خوابیدم.
هنوز پول نقد اضافی از کار سرایداریم مونده بود.
یه کم فضا میخواستم.
پلیس اومده بود. باید بری پیش دکتر.
لازم نیست.
بعد اظهاراتم، دکتر معاینم کرد.
سطحیه.
منظورت چیه، سطحیه؟
خودشون تو بیمارستان همینو گفتن. نگاه!
مامان، دیگه تموم شد رفت.
دکتر هم گفت باید فراموشش کنم.
فراموش کنی؟
حمله ضد یهودی در قطار.
یک زن توسط 6 مرد، مورد حمله قرار گرفت
حمله با چاقو آن هم بخاطر یهودی بودن.
بعد از آزار و اذیت او،
آنها صلیب شکسته نازی رو بر روی شکم او کشیدند.
گزارش اورلیا گیلمین را میشنویم...
آن زمان ساعت شلوغیه قطار بود.
در ایستگاه لوور، شیش مرد با چاقوهایشان،
به زن جوانی نزدیک شدن،
لباس‌هایش را پاره کرده، موهایش را بریدند،
و سه علامت صلیب شکسته نازی بر روی شکمش طرح کردن.
اقدامی بُزدلانه، نه فقط بخاطر چنین کاری،
بلکه بخاطر بی تفاوت بودن شاهدین نسبت به این اتفاق.
قربانی که یهودی هم نیست،
اظهاریه‌ای به پلیس ارایه داده،
ولی نتوانسته چهره ضاربین را شناسایی کند.
آن‌ها از قطار فرار کرده،
و حال، تحت تعقیبن.
حالا قضیه رفته تو اخبار تلویزیون. داستان جدیه.
تو تلویزیون؟ گندش بزنم.
فکر نمیکردم...
چرا اونا فکر کردن تو یهودی؟
بخاطر اسم بلیشتین. کارتشو تو کیفم پیدا کردن.
همین باعث شروعش شد.
ساموئل، اون اسم تو رو گفت.
مطمینم از خودش درآورده.
زیاد در مورد این چیزا دروغ میگه؟
ولی اینکه موضوع پیش و پا افتاده‌ای نیست.
لوئیز، به عنوان یه وکیل...
من وظیفه وجدانی هم دارم.
باید به پلیس اطلاع بدی.
پلیس؟ اصلا!
اون دختره مَنه، تنها دخترمه.
آروم باش.
جواب تلفن رو نده.
رسانه‌ها میمیرن برا این داستانا.
باهام بیا یه جایی.
تا از این وضع دور بشی.
اونم بیار و حرف میزنیم.
ته و توه قضیه رو درمیارم.
قضیه رو از زیر زبونش میکشم بیرون.
مادرها کور هستن، و خیلی هم نگران.
این آخرین کاری بود که قبل پیاده شدن کردن.
به قول خودشون، یکم از موهامو برا یادگاری بریدن.
چرا چیزی بهم نگفتی؟
چون...
گفتن،" صدات درنمیاد. میدونیم کجا زندگی میکنی."
واقعا روزنامه‌ها رو میخونی؟
من که ترجیح میدم ندونم.
اینکه رسانه‌ها اینجوری تو خانوادت فضولی کنن...
خیلی خجالت زدم میکنه.
احمق نباش. کیفتو بده.
اخبار رادیو رو شنیدم.
واقعا بَلبَشویی شده،
پای سازمان حقوق بشر...
و هیئت یهودیان هم اومده وسط.
همه بیانه دادن بیرون.
کلی دادخواست راه افتاده،
روزنامه نگارا هم عینهو زامبی‌ها وحشی شدن...
جهنمی شده که نگو.
نظرت راجع بهش چیه؟
میفهمن کی این کار رو کرده. باید بکنن.
اولین حمله، این شکلی نیست.
ایشون نَوَم، نیتانه.
من یه هیولام، مثل اون.
از درون پرخاشگر، از بیرون لطیف.
مثلا اوج جوک گفتنشه!
از اینجا خوشم نمیاد.
گفتنش برا تو آسونه.
زنم خونه رو انتخاب کرده.
و مراقب همه چی هم بوده.
چرا اینقدر دروغ میگی؟
حمله تو قطار، همشو از خودت درآوردی.
حتی یه استخر هم داریم.
دیگه لازم نیست بری تعطیلات.
ریشه برمیتصوا از زبان آرامی میاد.
معنیش میشه"پسری از عضو فرمان".
تو سیزده سالگی، وقتی مرد بشی، این مراسم برگزار میشه.
بالاخره مسئول اعمالم میشم.
سیزده سال؟ از نظر من که خیلی سن کُمیه.
پدرشم باید کمکش کنه.
از نظر تئوری، نقش مهمی تو وضع پسرش داره.
پدرها، پسرای خودشون رو برای مراسم آماده میکنن.
و بهشون آموزش میدن.
چیه؟ چی خنده داره؟
هیچی. فکر کردن به آموزشم، مذهبم،
باعث میشه بخندم.
چرا نمیخوری؟
تو مراسم بر میتصوام، یه آرزو کردم.
آرزوت چی بود؟ میتونی الان بهمون بگی.
که یه نقاش بشم.
تا خرجیه زندگیم رو از هنر بدست بیارم.
آخه استعدادشو نداری، نقاشی‌هات متوسط بودن.
نمیخواستم سقف امیدهاتو بچسبونم به سقف!
قبول دارم، افتضاح بودن.
پرتشون کردم رفت،
و زدم تو یه خط دیگه.
برای اطاعت کردن از پدرم، وارد مدرسه تجارت شدم
لازم نبود از من اطاعت کنی.
مقصر فقط خودتی.
راست میگی. فکر نکنم دوباره برگردم پکن.
امیدوارم نیتان به آرزوهای فعلیش برسه.
تو سن نیتان، هممون دوست داریم اَبَر قهرمان بشیم،
ولی کم کم همرنگ جماعت میشیم.
مقاومت هم در برابرش سخت میشه، بهش هم میگن، کمال همنشین!
مخالفم.
اینکه میشه دیکتاتوری.
اصلا قبول ندارم.
امیدوارم نیتان بتونه این قوانین رو عوض کنه.
بِپا چه آرزویی میکنی.
همینجوریشم گستاخ هست.- نخیر درست نیست.-
من گستاخم، ژان؟
چه می‌دونم، من که نمیشناسمت.
پس خودمو برات معرفی میکنم.
من تحصیلات مدرن و لیبرالی دارم...
ولی بازم آزاد نیستم.
باید بخاطر خوشحالیه پدرم، برم ونیز....
مراسم بر میتصوا انجام بدم، تا مادرم خوشحال بشه.
تنها حقی هم که دارم، اینه که زیپ دهنمو ببندم.
بگو چه اشتباهی کردیم؟
چه اشتباهی کردید؟
برای مثال، همین رابطتتون.
گندش در اومده!
یه روز طلاق می‌گیرید، روز بعد برمی‌گردید پیش هم.
خودتون گند زدید، بعد یه جوری رفتار می‌کنید، انگار همه چی دونید.
این جونور کوچولو! در رو برو تو لونت!
تو هم میای؟- اون پیش بزرگسال‌ها میمونه.-
فکر می‌کنی خیلی مُدرنی؟ تو فقط یه یهودیه منقرض شده‌ایه!
یا بچه‌هاتون رو می‌بوسید یا بهشون لعنت میفرستید.
امروز عصر، خیلی حرف نزدی.
داشتم گوش می‌کردم.
چیزی برا گفتن نداشتم.
تو وزارتخونه، آشنا دارم.
تحقیقات متوقف شده،
آخه شاهدی پا پیش نزاشته.
اونا دوربینای امنیتی رو بین ساعتای 6 تا 7 صبح بررسی کردن...
و چیزی پیدا نکردن.
کارکنان ایستگاه هم، متوجه هیچ چیز غیر عادی نشدن،
تو همین باره زمانی اتفاق افتاده، آره؟
آره، ساعت 6:30.
هیچ ردی ازش نیست.
یکم عجیب نمیزنه؟
آره، خیلی عجیبه.
بریم ماهی گیری، الان فصل خرچنگ دریاییه!
خرچنگ دریایی، حلال نیست.
فکر نمیکردم اینقدر مذهبی باشید.
شوخی میکنی؟
من اگنوستیسم پسری از کمونیست‌ها. (اگنوستیسم: منکر وجود خدا)
الکس، از ریشه یه فاشیسته!
جودیت تنها آدم مذهبیه.
میرم بخوابم.
ترجیح میدم راجع به اون حمله حرف بزنیم.
برا همینم همه اینجاییم.
دوست داریم، بیشتر بدونیم.
همه چیو میدونید دیگه.
شرمندم، من خستَم، باید بخوابم.
اون از لحاظ روحی آسیب دیده.
دوست پسرش چاقو خورده، قراره بیفته زندان.
براش بهونه تراشی نکن.
اقدامات یهود ستیزانه 50 درصد بالا رفته
اونم به لطف دروغ ایشون.
و جرم‌های واقعی رو بی اعتبار میکنه.
و سودجویا هم میگن پس آمارتون دروغه.
ازش طرفداری نمی‌کنم.
چرا اینقدر به لوییز میپری؟
اونو سرزنش نکن، فقط سعی داره جبران کنه.
می‌فهمم چرا دروغ میگه.
بالاخره اونم انسانه و کامل نیست.
ولی نمی‌فهمم میخواد چی رو برنده بشه؟
من مادرشم.
اینجا نیست.
بهش میگم.
واقعا ممنونم.
دفتر رییس جمهور بود!
ژان پشتیبانیه کامل داره. دیگه شوره قضیه دراومده.
دفتر رییس جمهور!
این که دیوونگیه!
تو کلا احترام حالیت نیست.
اون مادره و نگران...
تازه اسم خانواده ما هم کشیده شده وسط...
حالا مگه اسم خانواده ما، چیز مقدسیه که نباید اسمش برده بشه؟
ولی واقعا همه چی عجیب شده!
آخه رییس جمهور! یا سید حسن روحانی!
حداقل یکم اطلاعات رو دقیق بررسی کنن، بعد این شیر تو شیری رو راه بندازن،
جامعه هم همینطور.
خواهشا ما رو از خشم خود دریغ کنید!
آره حتما تقصیر جامعه هستش.
آره تقصیر جامعه نیست، تقصیر دولته.
که همیشه اینجوری جو میگرشون.
بدون هیچ پرونده‌ای، تمام رسانه‌ها رو با خبر میکنن.
اون دختر رو مقصر نمیدونم، این افراد پشت همه این هیاهوین.
لوییز، اونجایی؟
خوبی؟
بهتره برم بخوابم.
اتاق خواب کدوم سمته؟
از این ور. بهت نشون میدم.
قرص خواب داری؟
نه اصلا نمیخورم. فکر کنم الکس داشت. این چیزا فیت اونه!
ایشون کین؟
هلین، همسرم.
زیبا بوده.
یه رقاص بود.
رقاص هم حرفه خوبیه.
چجوری ژان این کارو انجام داد؟
خیلی شرمندم.
نه، شرمنده نباش.
نباید این احساس رو داشته باشی.
عشق مادرانه چیه؟ اگه قراره آخر سر اینجوری بشه؟
فقط میبخشی و میبخشی...
دیگه چیزی برا بخشیدن ندارم. میتونم بُکُشَمِش!
این سمت! بیارش اینجا!
واقعا خُلی. قایق رو چرا بُردی؟
میخوای غرق بشی؟
نمیتونی اینجا با لباس خیس بشینی،
درش بیار.
نگاه نمی‌کنم.
میتونی برگردی، برام مهم نیست.
بپا!
این همه چوب، میتونه آتیش بگیره.
مگه فیلم هندیه!
اونم با این بارونی که داره میاد.
معمولا اینجا میخوابی؟- آره.-
اینجا لونه مَنه.
دارم جشن ساکوت می‌گیرم.
ساکوت چیه؟
یعنی ضیافت آلونک‌ها.
چهل سال سرگردونی برای یهودیان در صحرا.
و بالاخره اینجا به آرامش رسیدن.
بیا نزدیک آتیش گرم شو.
چرا بهم تو ماشین گفتی دروغ‌گو؟
منو نگاه کن.
این زخم‌ها رو نگاه. از خودم درنیاوردم.
نگاه.
دست بزن.
الان باورم میکنی؟
میخوام باورت کنم، واقعا راست میگم،
ولی یه چیزی جور درنمیاد.
یعنی چی، جور درنمیاد؟
اون یاروها، کیفتو گشتن؟
آره، و؟
و کارته بلیشتین رو توش پیدا کردن؟
آره همینطوری شد.
شرمندم، تقصیر من نیست.
پدر بزرگم همیشه میگه، کارت‌های ویزیت مال احمقاست.
اصلا کارت ویزیت نداره!
ولی تو اینو نمیدونستی.
باید بهشون حقیقت رو بگی.
حالا چجوری این زخم‌ها رو ساختی؟
تو خونه با چاقو.
برا چی؟
نمی‌دونم.
میخواستم دوست داشته بشم و عکسش اتفاق افتاد.
می‌تونی سر و صدا کنی، خواب نیستم.
چرا اینقدر زود بیدار شدی؟
همه دنبال من میگردن.
والدینم حداقل تا ظهر میخوابن.
لباست خشک شد؟
آره.
دیگه میرم.
در پناه حق!
داری اشتباهی میری،
اونطرفیه.
مطمین نبودم.
میشه قایق نباشه؟ ترجیح میدم راه برم.
هر جور میلته
آسمون رو دیدی؟
روز قشنگی میشه.
الان میتونی راحت از دید مامانت قسر در بری!
قهوه میخوای؟
آره، لطفا.- بشین.-
معمولا، تا این وقت روز بیدار میشه.
دیر خوابیدیم و اونم قرص خورده.
واقعا خیلی ناراحته.
همش ساختگی بود. به همه دروغ گفتم.
می‌دونستی، مگه نه؟
من پلیس نیستم،
کارم اعتراف گیری نیست، باید خودت داوطلبانه میگفتی.
فقط یه لحظه...
خیله خب، بنویس.
"به همه کسانی که فریبشان دادم.
"و از اعمال من صدمه دیده‌اند...
"مایلم بگویم بسیار متاسفم.
"من از رییس جمهور...
"همه افسران پلیس و کارکنان راه آهن، پوزش می‌طلبم.
"و البته غذرخواهی از همه مردم که فریب...
اعمال من را خوردند.
"و کسانی که از دروغ‌های من حمایت کردند."
ژان سر عقل اومد.
قهوه میخوای؟- نه، ممنون.-
در واقع، میخوام.
الان چی کار کنم؟
باید برگردیم.
ممنون بابت همه چیز.
از من تشکر نکن. کاری نکردم.
چیز دیگه‌ای هم بنویسم؟
نه، فقط امضاش کن.
اولین کاری که باید انجام بشه، اینه که به همکارم زنگ بزنم.
به عنوان یه وکیل، چشم بسته قبولش دارم.
ممنون بخاطر...- بابا اینقدر ازم تشکر نکن!-
من حداقل کار رو کردم، جون من!
حس عجیبی دارم که بازم میبینمت!
حالا هندونه زیر بغل ما نزار!
منظورت چیه؟
عشق واقعی نمیخوام.
از زندگیت راضی، مگه نه؟
آره.- مَنَم همینطور.-
به جز طوفان مغزی ژان.- حالا بهش آسون بگیر.-
فقط یه دروغ بود. دنیا که به آخر نرسیده
این همه سر و صدا بدون هیچ مدرکی ، با یه بیانیه و چند تا خراش.
ظالمانه بود.
باهات میام اداره پلیس.
نه، ترجیح میدم تنها برم.
مطمینی؟
آره.
این صلیب شکسته نازی بد دردسریه.- فقط این نیست.-
از لوور تا سارسل سیزده دقیقه طول می‌کشه.
قطار هم 3 بار توقف داره. پس غیر ممکنه.
تو اومدن و بیرون رفت مردم رو هم،
حساب کن.
ستاد فرماندهی پلیس هم اخباری که تو مطبوعات منتشر شده تأیید کرده.
وزارت دادگستری زیاد نمیخواد ریسک کنه.
واقعا بد دردسری درست شده.
شاید باعث بشه تو سطح شهر بی اعتمادی به‌وجود بیاد،
و تازه، گزارشای حمله‌های قبلی هم بره زیر سوال.
بهتره بگیم به خاطر ترس این کارو کرده.
بچسب به همین ایده. نه رو آسیب شناسیه روحیش
سعیمو میکنم.
برو تو.
همه لباساتو در بیار و بدش به من.
سوتینتم بده، نگهش میدارم.
و شرتت.
اینم پتوت. می‌تونی لباس بپوشی.
دیروز، ما تردیدهایی رو راجع به حمله‌ای در قطار فاش کردیم،
شاکی جوان امروز در بازداشت بود.
او به ساختگی بودن داستانش، اعتراف کرده،
که موجی از خشم را برانگیخت.
همکارم گزارش می‌دهد...
درون این دیوارها ، ژان در سلول است.
و توسط افسران بازجویی شده است،
او اعتراف کرده همه‌ چی ساختگی بوده.
اگر مجرم شناخته شود ، او 6 ماه خطر افتادن در زندان دارد.
و جریمه 7500 یورویی،
برای گزارش نادرست یک عمل مجرمانه به پلیس.
من میخوام دخترم درمان شده، و عدالت اجرا شود.
قبول دارم، حق نداره ملت رو ناراحت کنه،
می‌دونستم روحیه شکننده‌ای داره.
میخواد بره پیش روانپزشک، هر چند خودش میگه بیمار نیست.
اون میگه بیمار روانی نیست.
از کجا این نام رو پیدا کرده؟ بلیشتین؟ آیا وکیل معروفیه؟
دوستشه؟ یا اینم ساختگی بوده؟
نمیدونم.
ژان 48 ساعت را در بازداشت به سر برد.
او 4 ماه حبس تعلیقی گرفت.
مشروط به 2 سال،
مراقبت‌های روانپزشکی.
من در مورد پرونده یادداشت برداری کردم. شاید یه کتاب در موردش بنویسم.
حتی اسم کتاب رو هم معلوم کردم: "داستان یک دروغ".
فهمیدی دروغ گفته؟
معلومه.
و اذیتت نکرد؟
نه. آخه دختر دروغ گویی نیست...
انگاری فقط داشت ازم دوری میکرد.
باعث شد بخوام اونو تصاحب کنم و مال خودم کنم.
تو سبک خودش، ژان یه شورشیه.
باشه تو راست میگی!
وقتی با هم بودیم. اصلا دعوا نکردیم.
هیچ وقت دختری به این مطیعی ندیده بودم.
همیشه میگفت باشه.
خوشحال میشم دوباره همون کارای قبلیمو باهاش بکنم.
بخونم یا اجرا کنم؟
میخوام بخونیش.- باشه.-
"یکی بود یکی نبود...
"یه پسر کوچولویه کوچیک بود.
"که نمیخواست بره خونه.
"و دوست داشت تو جنگل زندگی کنه."
چرا؟
"چون بودن کناره،
"حیوون‌ها رو به پیش والدینش، ترجیح میداد.
"حیوون مورد علاقش، پرنده‌ها بودن."
پرنده‌ها رو دوست داری؟
آره.
چرا دوستشون داری؟
چون اونا تو درخت‌ها زندگی میکنن.
و میتونن پرواز کنن.
دلت میخواد پرواز کنی، آره؟
پیشنهادات شغلی
ژان عزیز،
من اغلب به تو و شبی که در لونم داشتیم فکر می‌کنم.
نزاشتی بهت دست بزنم. فکر کنم به خاطر سن کمَم بود.
دارم بزرگ میشم و امیدوارم روزی،
بزاری تو رو تو آغوشم بگیرم.
"Amir_Soap"زیرنویس: کاری از
ترجمه زیرنویس درخواستی نیز در صورت امکان پذیرفته میشه @Amir_Soap:آیدی تلگرام Amirgiryayie@gmail.com:جیمیل