Er is onder ons een volk,
begiftigd met een perfecte herinnering aan al hun vorige levens.
Ze noemen zichzelf de Oneindigen: Infinites.
Onder de Infinites strijden twee groepen om de macht.
Aan de ene kant de Gelovigen,
toegewijd aan het gebruik van hun kennis
voor de bescherming en groei van de gehele mensheid.
Tegenover hen staan ​​de Nihilisten,
die deze macht als een vloek zien.
Nieuwe technologieën bieden de Nihilisten
een kans om een ​​einde te maken aan al het leven op aarde.
En de wedloop is begonnen om de controle ervan.
Mexico Stad
- Het Vorige Leven
Treadway, zeg me dat je het hebt.
Ja. Ja, ik heb het. Ik heb het.
Ik ben misschien wat later. Ik ben nu naar je op weg.
Begrepen.
Treadway, gaat het?
We kunnen niet toestaan ​​dat ze het Ei terugkrijgen.
Ik kan niet geloven dat Bathurst zo ver zou gaan.
Hij is niet meer de man die we ons herinneren.
Shit.
Abel. Ik ga een afsnijroute nemen. Ontmoet me op de snelweg.
Ze hebben het afgezet.
- Ga naar de voet van de kraan. - Treadway, luister.
Ga die brug niet op.
Treadway? Treadway?
Abel, luister naar me.
Als ik faal, kijk dan binnenin.
Ik weet niet welk wonder je denkt te gaan doen,
maar er ligt een gat van 45 meter lang voor je.
Wat is hij van plan?
Leona. Alsjeblieft.
Leona, wakker worden. Wakker worden.
Ik vind je weer in het Begin.
Ik hou van je.
Heb je ooit een droom gehad die zo echt was dat die als een herinnering aanvoelde?
Betrap je jezelf ooit in de spiegel en voelt het als een verrassing?
Alsof je verwachtte dat het gezicht van iemand anders
naar je terug zou kijken.
Al deze mensen gaan allemaal ergens heen, ze doen allemaal iets.
Maar wat levert het allemaal op?
Als ik het antwoord wist, zouden alle kleine dingen misschien in elkaar passen.
Ze zouden logisch kunnen zijn.
New York Stad - In Dit Leven
Leuk je te zien. Hoe gaat het met je?
- Was het lastig om hier te komen? - Nee. Nee, helemaal niet.
Oké.
Derde gesprek deze week.
- Hier is hij. - Hallo, heren.
Hé. Hoe gaat het met je?
- Aangenaam kennis te maken. - Evan, leuk je te ontmoeten.
Heel erg bedankt voor jullie tijd. Ik waardeer dat echt.
- Wauw. Mooi gebouw is dit. - Dank je.
- Absoluut prachtig. - Ik heb wat vragen als je het niet erg vindt.
Ja, natuurlijk.
Er zijn een paar vraagtekens in je verleden.
Dat herken ik.
Jij bent het eerste gezicht dat mensen zien
als ze mijn restaurant binnenlopen.
En ze zouden worden begroet met een glimlach.
Ik heb in het verleden wat problemen gehad.
Ik heb een volledige antecedentenonderzoek bij je gedaan, Mr. McCauley.
Ik heb met enkele van je vorige werkgevers gesproken.
En weet je wat? Ze zeiden allemaal hetzelfde.
Ik ben benieuwd wat ze te zeggen hadden.
Ze zeggen dat je geweldig bent!
Ze zeggen dat je slim bent. Hij is een slimme vent.
Slimme vent, hè?
Dat is allemaal goed. Ik denk dat ik dan de baan heb. Wanneer begin ik?
Vertel me over de klant die je hebt aangevallen.
Hij viel een serveerster lastig.
Dus brak je zijn arm.
Inderdaad. Het was onopzettelijk.
Excuseer me, maar hij kneep in haar billen.
Ik vroeg hem beleefd te vertrekken.
Hij pakte mij vast. Er is nooit een aanklacht ingediend. Alles werd afgewezen.
Dus je kwam uit je werk bij Locanda en je... je kwam nooit meer terug?
Ik had een persoonlijk probleem. Dat was zes jaar geleden.
Ja, je manager vertelde me dat je in een instelling zat.
Gedurende twee weken.
Twee weken. Melanie, het waren maar twee weken. Alleen maar twee weken.
Mijn worsteling met een psychische aandoening is een deel van mijn verleden.
Ik heb sindsdien niet eens meer een tic in mijn oog gehad.
Ik denk dat wat ik heb meegemaakt mij alleen maar sterker heeft gemaakt.
En ik heb er 100% vertrouwen in dat ik het hier kan redden.
Bedankt voor je komst vandaag, Evan.
Alsjeblieft. Kijk, ik weet hoe het eruit ziet.
Maar mijn ziekte is geen probleem waar je je zorgen over hoeft te maken.
- Ik beloof je... - Hé, Wij nemen contact met je op, oké?
Nee, dat ga je niet doen.
Neem me niet kwalijk?
Ik herken de leugen als ik hem hoor.
Meneer McCauley, u bent duidelijk geweldig in conflicthantering.
Je hebt er geen idee van.
Bedankt voor het langskomen.
Maar je hebt gelijk. Ik denk niet dat ik je hoef te bellen.
Je denkt dat je mijn verhaal kent,
omdat je een achtergrondcontrole hebt gedaan
en een paar telefoontjes hebt gepleegd?
Ik kende het jouwe zodra ik je goed verzorgde hand schudde.
Bedankt voor je tijd.
Ik snap het. Echt.
Wie gaat een gediagnosticeerde schizofreen inhuren met een geschiedenis van geweld,
terwijl er een dozijn kandidaten is met een sprankelend schoon CV?
Maar waar ik me echt zorgen om maak, is dat als ik geen baan kan krijgen,
ik deze maand geen huur kan betalen.
Ik bedoel, het stomen van dit pak was niet bepaald gratis.
En meer dan dat, ik moet heel snel iets regelen,
omdat deze medicijnen bijna op zijn.
En als dat zover is, wordt de shit echt.
Zijn er dingen waarvan je gewoon weet hoe ze te doen?
Zoals dingen die niemand je ooit heeft laten zien.
Op de een of andere manier is elke stap in het proces logisch.
Alsof je het je herinnert.
En niet hebt geleerd.
Echt, heb je die shit echt zelf gemaakt, man?
- Ja. - Verdomme.
Hé, Ronny. Hé, Ronnie.
- Evan, man. - Hé.
Zoals gevraagd.
Sabel in Kimotsuki-stijl. Handgemaakt.
Uniek.
Zeker weten.
Hattori Hanzo, hè? Oe!
Verdomme.
- Godverdomme. - Leuk.
Blijf van me af.
Laten we deze man betalen.
Word je high van deze shit?
Nee. Clozapine. Het is een antipsychoticum.
Krijg je betaald in pillen?
Evan hier krijgt "Ronny-zorg".
Ja. Dokter Ronny.
Waarom haal je ze niet bij Duane Reade?
Omdat Evan niet elke twee weken met psychiaters wil praten. Toch?
Ja. Evan kan geen 400 dollar per maand betalen voor een receptje.
Hé, Wikipedia.
- Wat is de hoofdstad van "Brakina Fatso"? - Ja.
Het wordt uitgesproken als "Burkina Faso." Ouagadougou. Mag ik mijn pillen, alsjeblieft?
Shit, kerel. Ik ben de tel kwijt, man.
Dat heb je verzonnen.
Verdomme, kerel!
Nee...
Die nerd weet alles. Hij is een freak.
Hoe weet je zoveel?
Eerlijk gezegd, ik wou dat ik het wist. Het maakt me gek.
Mag ik mijn pillen, alsjeblieft.
Verdomme, meisje. Je kijkt naar die jongen alsof hij een biefstuk diner is.
Hé, hé. Waar is buskruit van gemaakt?
74% kaliumnitraat, 13% houtskool.
- Oké. - Verdomme. Indrukwekkend, man.
Ik zei ogen op mij gericht.
Kom op, Ronny.
Kijk 'ns hier, man. Zestig pakketten.
Dat zijn er maar 55.
Echt?
Goed genoeg.
Om de dooie dood niet. Ik leef erop.
Zestig. Hé.
Hé.
Je wilt het echte werk, toch? Dit is het.
Dat is meer dan 70 keer gevouwen. Met koolstof behandeld staal.
Blijf met je verdomde handen van me af.
Je kunt maar beter tegen je jongen zeggen dat hij moet leren tellen.
De deal is 60 verpakkingen.
Ja? Nou, dat is alles wat we hebben.
Als je het niet leuk vindt, ga dan maar terug naar Bellevue.
Hou die makker in de gaten.
Ik wil deze shit uittesten.
Hé, waar is buskruit van gemaakt?
Steek je arm uit.
Show Time.
Steek je arm uit.
Sta op.
Hou je arm daar, hè? Het is de nek of de arm, schat.
Jij kiest.
Hé, Ronnie. Dat is geen speelgoed, maat.
Bemoei je met je eigen zaken, Evan.
Kom op, Ronnie. Dit is niet grappig.
O, God! Mijn vingers!
Ik denk dat het werkt, hè, Ronny?
Je hebt mijn verdomde vingers eraf gehakt, man!
Het komt goed met je. Hé, lieverd, ga nu maar naar huis.
Je bent aan het trippen, maat.
Je bent klaar, makker. Je bent een dode dwaas.
Ik weet het niet, Ronny. Je praat met een man
die antipsychotica bij je koopt.
Ik voel me nu een beetje uit balans.
Misschien wel de beste manier om de stemmen in mijn hoofd te laten stoppen
is om de jouwe eraf te hakken.
Denk je dat het zou helpen?
Nee. Vecht niet. Niet schieten. Alles is cool.
We zijn cool, man. Wij zijn cool. Okee?
Hé, eikel. Pak mijn pillen. Nu.
Alsjeblieft.
Je bent gek, man.
Als ik gek was, had ik je al lang geleden in kleine stukjes gehakt.
Geef me mijn pillen.
Luister nu naar me, Ronny. Ik ben niet gek, oké?
- Hmmm. - Ik ben gewoon verkeerd begrepen. Oké?
- Help! - Leona!
O!
NYPD pakte een Evan McCauley op. Foutgelopen drugsdeal.
De politie vond een zwaard op hem.
Het blad is gemaakt met een proces
dat niet meer gebruikt is sinds, eh, Edo Japan.
Dus?
Hij beweert dat hij het zelf heeft gesmeed.
Alweer een makelaar die hipster-smid is geworden.
O, jullie ongelovigen. Zie je dit, Nora?
- Treadway? - Precies.
Als wij het weten, weet Bathurst het.
Doe voorzichtig.
Bedankt, mam.
Laat maar weten als u klaar bent, meneer.
Kan ik mijn telefoontje krijgen?
Ik hoor een telefoontje te krijgen.
Je bent veel te mooi gekleed om een ​​NYPD-rechercheur te zijn, dus...
je moet een dokter zijn.
Niets?
Helemaal geen herkenning?
Ik denk dat ik me gekwetst zou moeten voelen.
Weet je nog... Syracuse?
Syracuse.
De belegering.
Tweede Punische Oorlog.
Toen we elkaar voor het eerst ontmoetten.
Nou, dat was niet helemaal de spanning van de Eerste Punische Oorlog,
maar hé, sequels zijn moeilijk, hè?
Je stelt me ​​teleur.
Nou, word lid van de club.
Ik merk op...
dat je het niet gesigneerd hebt.
Aan de andere kant...
vakmanschap zoals dit...
het hoefde niet echt, toch?
Ik heb een zwaard gemaakt. Is dat een misdaad?
Evan McCauley.
Op 14-jarige leeftijd gediagnosticeerd met schizofrenie...
na het snijden van de woorden "Kijk binnenin"
met een stanleymes in je borst.
Elektroshocks hielpen niet.
Maar deze...
zijn niet slecht, toch?
- Dokter, mag ik... - Alsjeblieft. Doe maar.
Op 16-jarige leeftijd poging tot zelfmoord via een auto-ongeluk,
waardoor je een stalen plaat in je schedel nodig hebt.
De rest van je jonge leven doorgebracht
afwisselend in psychiatrische ziekenhuizen en pleeggezinnen.
Ik heb maar een paar van zijn vingers afgesneden.
Ik hoef geen ontoerekeningsvatbaarheid te claimen, toch, dokter?
Ik ben nieuwsgierig.
"Kijk binnenin."
- Waarom die woorden? - Waarom niet?
Welke hiervan... is van jou?
Je kunt de... wat dit ook is, overslaan,
want niets hiervan is van mij.
Dat mag je hierbinnen niet hebben.
Wat is hier aan de hand?
Hé, agent.
Hé, wat is hier in godsnaam aan de hand?
Pak het op.
Wat?
Pak het op.
Parijs.
1794.
De laatste maaltijd van de Comte d'Anjou.
Een Bordeaux.
Geen slechte keuze voor een laatste maaltijd.
Was het de jouwe?
Ik wou dat ik wist waar je het over had, maar ik weet niet wat ik moet zeggen...
Jezus!
Elke keer dat je zegt: "Ik weet het niet,"
wordt deze trekker overgehaald.
- Is het van jou? - Ik weet het niet...
Ben je gek geworden?
- We zijn in een politiebureau! Hé! Agent! - De kamer is geluiddicht!
Ze zullen het niet eens horen als ik 250 gram lood
door de achterkant van je schedel pomp.
- Is het van jou? - Ja. Oké, ja, het is van mij.
Ben je gelukkig?
Jezus!
Liegen... helpt niet.
Ik ben gewoon een man die op het verkeerde moment
op de verkeerde plaats was. Dat is alles.
Laatste kans, Evan.
Is... het... van jou?
Daar is de Treadway die ik ken!
Klein trucje dat ik van je heb geleerd.
Hallo, oude vriend.
Ho!
Stap in!
- Wacht even. - Shit!
Gaan! Draaien! Draaien!
O, shit!
Ho, ho, ho, ho!
Ga! Ga!
Naar binnen!
- Houd je stevig vast. - O, shit...
Dekking!
Waar wacht je op? Kom laten we gaan!
- Ga de andere kant op! - Neem het stuur.
- Wat? - Kom uit de auto!
Ja, tuurlijk. Inklapbaar stuur. Geen probleem. Dat is normaal.
- Achteruit. - Schiet die klootzak neer.
Actie! Maak de straat vrij!
Schiet de bestuurder neer!
Jezus Christus!
Wie zijn zij?
Rustig maar, het is kogelvrij.
Een 180, nu!
Niet stoppen.
- Mag ik je een vraag stellen? - Ja, tuurlijk.
Wie ben jij in hemelsnaam?
Ik ben Nora Brightman.
Oké. Maar wie was die gast daar?
Bathurst. Je herkende hem niet?
Nee, ik niet. Maar jij duidelijk wel.
Nou, je kent hem al heel lang.
Ik heb die man nog nooit in mijn leven gezien. Ik denk dat ik me hem zou herinneren.
Nou, niet in dit leven, misschien.
O, nee. Misschien ben ik hem tijdens de Tweede Punische Oorlog tegengekomen?
Of misschien was het de Franse Revolutie. Ik ben slecht met datums.
- Herinner je je dat nog? - Nee. Ik herinner me de Franse Revolutie niet.
Ik begrijp het. Ik snap het nu. Ik snap het.
- Echt? - Niets van dit alles is echt.
Het is een psychotische instorting.
Ik word ergens in een ziekenhuis wakker, mezelf onderkwijlend en
- verslaafd aan lithium. - Is dat makkelijker te geloven?
dan het idee dat het lot misschien nog iets meer voor je in petto heeft?
Lotsbestemming? Waar ik vandaan kom, moeten we rekeningen en huur betalen.
- Niemand heeft tijd voor het lot. - Dat is jammer.
Ik weet dat je naar antwoorden hebt gezocht, Evan.
Maar je bent niet gek. Dat ben je nooit geweest.
Nee, ik ben niet gek. Ik heb gewoon waanvoorstellingen.
Voel je je ooit aangetrokken tot plaatsen waar je nog nooit bent geweest?
Zag je nooit een foto van een plaats en weet je dat je er bent geweest?
Weet je dingen die je niet zou kunnen weten?
Pak je dingen snel op, bijna alsof
je je vaardigheden herinnert, niet door ze aan te leren?
Ik heb dit aan een tiental therapeuten verteld.
Ik ben op alle mogelijke manieren geanalyseerd, wel honderd keer.
Het betekent niets.
Droom je in andere talen?
Dat is wat schizofrenie is. Verschillende mensen, hetzelfde hoofd.
Wat als het dezelfde persoon was, verschillende levens?
- Je hebt het over reïncarnatie. - Ja.
Je kunt een zwaard smeden omdat je een smid was.
Je spreekt Russisch omdat je Russisch was.
Kijk, ik vind het erg je dit te moeten vertellen.
Het is een geruststellend idee, zielen die van het ene lichaam naar het andere gaan.
Maar het is eigenlijk gewoon een spiritueel equivalent van 'volgende keer meer geluk', oké?
Niets meer en niets minder.
- Voel je je veilig warm en in al dat cynisme? - Eigenlijk wel.
- En hoe gaat dat voor jou? - In het grote geheel?
Zoals het 'grote plaatje' gedoe? Niet zo goed.
Maar ik ben oké. Ik ben aan het overleven.
De visioenen die je je hele leven hebt gehad, Evan, zijn geen hallucinaties.
Het zijn herinneringen.
Dus je zegt dat honderd dokters het bij het verkeerde eind hadden?
Vijftig medicijnen werkten niet omdat
ik echt een gereïncarneerde Russische smid ben?
Dit is echt.
Ik ben echt.
O ja? Dit is geen versie van reïncarnatie waar ik ooit van heb gehoord.
Boeddhist, Hindoe, Sikh.
Ze geloven dat elk leven met een schone lei begint.
De antwoorden waar je al je hele leven naar op zoek bent...
en je hoeft alleen maar in dat vliegtuig te stappen.
Weet je wat ik mezelf nu echt afvraag?
Wat als het gekste wat ik ooit heb gehoord... en dit is wat gekke shit...
eigenlijk het eerste ooit is dat verdomme ergens op slaat?
Ik hoef de kat niet te voeren, dus... laten we gaan.
Omdat hij dit jaar het leed zal vergeten,
zal ik me herinneren hoe het water stroomde.
Nu komt de benzine.
Ga verder.
Ze vertrokken vanaf een privéluchthaven.
Het was een niet-geregistreerde vlucht.
Ze was er snel.
Te snel.
Het zwaard zat niet meer dan een paar uur in het systeem.
- Dan hebben ze een basis hier in New York. - Ik wil dat die gevonden wordt.
Dat zal ons naar Evan McCauley leiden.
Hij zal ons naar het Ei leiden.
Opnieuw.
God, laat mij Uw gezicht zien.
We noemen onszelf de Infinites.
Minder dan 500 zielen van over de hele wereld,
allemaal geboren met het vermogen om al onze vorige levens te herinneren
en de vaardigheden die we in elk daarvan hebben aangeleerd.
Er zijn twee groepen binnen de Infinites:
Bathurst en de Nihilisten, die gewoon willen dat de wereld vergaat,
en wij... de Gelovigen.
En wat is het waarin we geloven?
Wij geloven dat onze gave een verantwoordelijkheid is.
Dat het aan ons is om de mensheid in een betere toestand
- achter te laten dan wij haar vonden. - Ja.
Ik denk dat ik deze nodig heb.
- Hé. - Hé.
Bedankt.
Wauw. Dit is een eind van Arthur Avenue vandaan.
Het overdondert me altijd.
We noemen het de Hub.
Dit is de plek waar je je herinneringen terug gaat krijgen, Evan.
We zullen snel landen.
Herken je iets?
Ik weet vrij zeker dat ik me dit zou herinneren.
Vroeger was het gewijd aan wetenschappelijk onderzoek.
Antropologie en taalkunde.
Wij allemaal gebruikend wat we hebben geleerd,
leven na leven voor de vooruitgang van de mensheid.
En wat is het nu?
Hoofdkwartier voor de verliezende partij in de oorlog.
Bathurst is een meester in het gevecht.
Honderden levens lang.
Je moet op alles voorbereid zijn.
Hij is het top-roofdier in onze wereld.
Nog eens.
Waarom buigen ze?
Ze hopen dat je Heinrich Treadway bent.
- Opnieuw! - Gereïncarneerd.
"Heinrich"?
Dat was een populaire naam in de jaren '50.
In de jaren '50.
Geweldig voor rock-'n-roll, maar waardeloos voor namen, denk ik.
De jaren 1750.
Wat weet ik dat je zo hard nodig hebt?
Daarom ben je hier... om erachter te komen.
- Dit is de kamer van Treadway. Vraag je het me of vertel je het me?
Ik moet het echt verpest hebben met mijn laatste incarnatie.
Waarom zou je dat zeggen?
Heb je gezien waar ik woon in dit leven?
Dat is het Himalaya-dagboek van Treadway.
Dat was ik.
Toen ik Leona Warrick was.
En dat was Treadway.
Twee dagen nadat die foto werd genomen,
heeft Treadway mijn leven gered.
Er is een reden waarom je dat boek hebt gekozen.
Dit alles vertelt me wat hij deed.
Niets ervan vertelt me ​​wie hij was.
Hier kunnen we van alles en nog wat bestuderen.
Ruimte, tijd, schaal. Het is allemaal relevant.
Dat ziet er niet bijzonder uit.
Welkom in mijn virtuele zand box.
- Ik heet Garrick. - Hoi.
Garrick is ons hoofd technologie en onderzoek.
Hij ziet er niet bijzonder uit.
Godverdomme, het is goed je weer te zien.
Het is ook leuk om jou te ontmoeten.
Maak je geen zorgen. Al die shit, het wordt alleen maar vreemder.
Oké.
Laten we maar beginnen.
Volg mij.
Ga daar voor me staan, alsjeblieft.
Oké.
Dat is de man van het politiebureau.
Bathurst. Hij en Treadway waren ooit vrienden.
Een dozijn levens lang. Oorlogen, vrede.
Ze stonden samen op enkele van de grootste momenten in de menselijke geschiedenis.
Toen verloor Bathurst zijn geloof.
De laatste 300 jaar zoekt hij naar een uitweg.
Hij zocht een manier om te stoppen met reïncarneren.
Hij wil dat alles stopt.
Daarom heeft hij dit gemaakt.
Het Ei, ontworpen om elk levend wezen op aarde te doden.
Dat lijkt me een beetje drastisch.
Als er niets meer in leven is,
er is niets meer om in te reïncarneren.
Het valt het leven aan bij de bron... DNA...
het wikkelt het feitelijke weefsel van het bestaan af.
Elke plant, elk dier, elk mens.
Mama!
Jordan!
Ik kom!
Zoals het loskoppelen van een computer
wanneer een programma vastloopt.
Maar als hij deze stekker eruit trekt,
zullen zeven miljard mensen met hem ten onder gaan.
Alles wat het doodt, versnelt het proces.
God! Allemachtig, dat voelde verdomd echt!
Zonder jou zou niemand van ons hier nu zijn.
Waar heb je het over?
In je laatste cyclus overviel je Bathurst's lab,
stal het Ei, doodde zijn Einstein en iedereen die het hielp bouwen,
hem achterlatend zonder een manier om het opnieuw te creëren.
Je nam het geheim van de locatie van het Ei mee in je graf.
Bathurst heeft er zijn hele leven naar gezocht.
En hij komt elke dag dichter en dichter bij het vinden ervan.
Daarom heeft hij jou opgespoord in New York.
Dus ik stap in het vliegtuig, jij brengt al mijn herinneringen terug,
en ik red de hele wereld, toch? Dat is het?
Dat is het eigenlijk wel zo'n beetje, toch?
Ik zei toch dat het vreemd zou worden.
Dus wat nu?
Vertel me het goede nieuws, Nora.
Bryan Porter. Treadway had een gave met staal, nietwaar?
Onberispelijk. Je vrienden bij de NYPD waren er zeker van onder de indruk.
Helaas zijn hun encryptievaardigheden minder dan onberispelijk.
Dat leidde ons direct naar jou.
Je weet toch dat we nu makkelijkere manieren hebben om dingen te doen?
Nieuwer...
betekent bijna nooit beter.
We gaan de locatie van Evan McCauley ontdekken.
We kraken je encryptie.
Maar ik zou het als een beleefdheid beschouwen...
als je gewoon...
het proces zou versnellen.
Vertel ons waar hij is.
Oké.
Ik weet waar hij is.
Natuurlijk weet ik dat.
Ik weet precies waar hij is. ik heb...
ik, eh...
Ik heb soms wat problemen...
met mijn geheugen.
Geheugen.
Ik herinner me
hoe je honing verzamelde
op de velden van Marathon.
Gewoon een herinnering aan hoe niets hetzelfde blijft.
Zou je wat willen hebben?
Weet je wat echte marteling is?
Luisteren naar jou?
Echte marteling... is geen fysieke pijn,
maar menselijke domheid.
Erdoor omringd zijn, erin verzwolgen.
Leven na leven.
Mensen met hun idiote grijns!
Hun irritante beleefdheden!
Hun behoefte aan goedkeuring!
Hun zalvende pogingen om bemind en geprezen te worden!
Ze zijn lopende en pratende overlijdensberichten...
...op de achterpagina van een stervende krant,
op de bodem van een vogelkooi, in de hoek van een smerige woonkamer
van een hamsterende kattendame!
- En we worden gedwongen... - Je zult het nooit begrijpen...
- ...om onder hen te leven,... - ...vriendschap, liefde.
...keer op keer, zonder einde.
- Dat is de ware... - Je begrijpt nog steeds niets van geloof!
...definitie van marteling.
Geloof! Bla, bla, bla!
Geloof!
Geloof.
Ik ben het Geloof beu.
God moet me zijn gezicht laten zien.
Maar bedankt... voor de verhelderende uitleg.
Heb je zijn verdomde lichaam bewaard?
Sexy klootzak, nietwaar?
Nee. Hij is een dode vent die in het water drijft.
Dat is zo'n beetje mijn ergste nachtmerrie.
Eigenlijk is het een crotonzuur-matrix. Houdt de cellen in leven.
O. Dat maakt het zoveel beter. Dank je.
We proberen de wetenschap achter wat we zijn te begrijpen.
Treadway geloofde dat mensen tot zoveel meer in staat zijn dan we ons realiseren.
Is dit wat je me vertelt? Benut ik mijn potentieel niet?
Ik heb die toespraak eerder gehoord.
Treadway verlegde grenzen die anderen paranormaal, bovenmenselijk zouden noemen.
Hij kan de energie van de wereld om hem heen manipuleren.
Ik weet niet eens wat dat betekent.
Wat het betekent is dat je vaardigheden zult hebben
die verder gaan dan alles wat je ooit hebt gedacht.
Die vaardigheden gaan erg diep.
Onder het bewuste niveau.
Ik ben beneden. Hoe krijgen we ze terug?
Hier trainen we je geheugen.
We combineren het fysieke en mentale om nieuwe neurale paden te ontwikkelen.
Herinneringen worden bewaard in elk orgaan...
en in elke cel in je lichaam.
Regressie vergt het soort concentratie die jaren nodig heeft om zich te ontwikkelen.
Dit is een afsnijroute.
We geven je geest schokken om te synchroniseren met het systeem.
Het werkt. Ik zie verhoogde activiteit in al zijn geheugencentra.
Hé!
Kom op.
- Dat is niet Treadway. - Werkelijk?
Hij heeft je net verslagen.
Treadway zou me vermoord hebben.
Wauw. Ze maakte geen grapje dat ze in oorlog is, hè?
Verbetering van de menselijke conditie.
Soms doe je dat door een plafond in een kapel te beschilderen.
Ja. En soms laat je ze van een kilometer hoogte vallen.
Raak dat niet aan.
Oké, oké.
Dat is geen pistool dat ik ooit eerder heb gezien.
We zijn Bathurst's Onttroner aan het reverse-engineeren.
Een Onttroner? Man, wie bedenkt deze namen?
Weet je...
je kunt een Infinite niet doden. Je doodt het lichaam, maar...
- En ze reïncarneren? - Ja.
Dit implanteert zich in je hoofd
en haalt je bewustzijn eruit,...
je ziel, en zet het op een digitale chip.
Je ziel komt vast te zitten op een schijf en doorbreekt de cirkel.
Meer dan 200 van onze broeders en zusters zijn verloren
in dat digitale vagevuur.
Als je oog in oog hiermee komt te staan,
is mijn advies... zoek een manier om op de ouderwetse manier te sterven.
Kom binnen.
Oké als ik wat rondkijk?
Voel je vrij.
Dit ben jij allemaal, nietwaar?
Het zijn mensen die ik ooit was.
Allemaal.
Wauw.
Dat is cool. Je ziet er gelukkig uit.
Dat was ik.
Wie is die kerel?
Op die foto was hij Abel.
Daarvoor, andere namen, andere gezichten.
Maar de ziel...
de ziel was altijd hem.
Dus? Jullie hielden van elkaar gedurende meerdere levens?
Deze zijn allemaal op dezelfde plek.
Angkor Wat. Wat wij noemen Het Begin.
Ik vind je in Het Begin.
Ik hou van je.
Wanneer iemand van ons zichzelf in een nieuw leven zou aantreffen,
is dit waar Abel en ik heen zouden gaan.
Je bent gereïncarneerd. Hoe weet je waar je heen moet?
De meesten van ons hebben een herontwaking die jong begint.
Begint met kleine dingen, herinneringen,
gevoelens over een plek, dromen.
Tijdens de puberteit,
hebben de meeste Infinites hun volledige herinneringen.
Precies rond de tijd dat ze me schizofreen diagnosticeerden.
Dus wat gebeurde er als je jong stierf en gescheiden raakte?
Voor een Infinite...
is de dood niet het einde, het is als...
het omslaan van een pagina in een boek.
Volgend hoofdstuk, zelfde verhaal.
Dat is gek.
Nieuwe levens, nieuwe lichamen, altijd weer op dezelfde plek ontmoeten.
Hij is Onttroond.
Hij zit ergens vast in een computer.
In mijn laatste leven kreeg ik mijn herinneringen terug...
en besefte dat hij weg was.
Het zijn niet mijn herinneringen die ertoe doen, Evan.
Het zijn die van jou.
In je laatste leven, in Mexico...
waar heb je het Ei verstopt?
Waar is het Ei?
Waar is het?
- Hij is aan het pieken. - Zet het uit.
Hé, je bent in orde.
Je bent in orde. Hallo. Hé, adem gewoon.
- Ik moet opstaan. - Adem in.
Kovic, controleer zijn vitale functies.
Wat is daarbinnen gebeurd, Evan? Wat zag je?
Je neurale netwerk schoot af als op 4 juli.
Ik zie die zooi al mijn hele leven. Het slaat nog steeds nergens op.
Waarom kan hij zich niets herinneren?
Tussen het auto-ongeluk, de elektroshock
en de stalen plaat in zijn hoofd, is zijn geest gebroken.
Iets daarbinnen laat de herinneringen niet stromen.
Ik krijg ze er niet uit. Ik ben bang dat de Artisan onze laatste hoop is.
Hij zal snel z'n herinneringen terugkrijgen.
Als hij dat nog niet heeft gedaan.
Honderden levens,
en het komt allemaal neer op deze paar uur.
Als we hem niet vinden...
voordat hij zijn herinneringen terugkrijgt...
we verliezen het Ei...
voor altijd.
De wielen blijven draaien
en we zullen nooit...
kunnen ontsnappen.
We gaan bij zonsopgang.
Het is een tijdje geleden, Otto.
Niemand heeft me zo genoemd in... zoveel levens.
Hallo liefje.
Wat is er met jou gebeurd?
Je was zo mooi.
Net als jij.
Je mist het niet...
de behendigheid...
de levendigheid...
nu je hiertoe beperkt bent?
Je ziet me als iets wat gebroken is. Ik niet.
Jij bent de kreupele, Otto.
- Verlamd door je lafheid. - Lafheid?
Nee. Ik ben verlamd door mijn geheugen.
Jij krijgt je herinneringen over de jaren terug. Ik niet.
Ik krijg het allemaal terug als mijn brein zich vormt. In de baarmoeder.
Eindeloze uren, dagen, weken, maanden.
Geen ruimte om te bewegen!
Niets voor mijn hersenen om te doen,
anders dan zichzelf op te vreten.
Al die levens, de omvang van deze gave,
en je hebt niets geleerd.
Ik moet eruit.
Ik moet ervoor zorgen dat het stopt.
Doe het niet. Geef hem niets.
Waar is Treadway?
Bestormen we het strand van Normandië?
Je weet het nooit met de Artisan.
Laten we ons klaarmaken.
Dus de Artisan is een gokker?
Nee, hij is een levensgenieter.
Oneindige leugens, oneindige mogelijkheden voor losbandigheid.
Klinkt als mijn soort kerel.
Alexa, muziek uit.
Zorg dat hij schoongemaakt wordt en hier weggehaald.
Je opereert nu dode mannen?
Da Vinci sneed vroeger in menselijke kadavers,
zodat hij de menselijke vorm beter kon begrijpen.
Voor mij draait het allemaal om dat brein, schat.
Maar dat weet je maar al te goed.
O, wat een prachtige schedelboog heb je deze keer.
Ik zou het beter kunnen onderzoeken als ik je hoofd van je nek zou scheiden.
Zoals Treadway bij mij deed toen we elkaar voor het laatst ontmoetten.
- Probeer het eens. - O.
Bathurst heeft de Hub ingenomen.
- Heeft hij het Ei? - Nee.
Denk je dat we hier zouden zijn als het had?
Waar het ook is, het zit nog steeds in zijn hoofd.
Treadway?
Dat zeggen ze.
Wacht. Is hij geblokkeerd?
Wel, wel, wel, kijk hem eens.
Hmm.
Dus je harde schijf is beschadigd,
wat betekent dat we je geheugen moeten resetten.
En, Heinrich, ik moet je zeggen, ik ga hier echt van genieten.
Oeh!
Bekijk dit eens.
Jullie kennen allemaal het idee dat als je sterft,
je leven voor je ogen langsflitst, toch?
Deze machine verbetert die ervaring,
verlengt je gevoel voor tijd,
zodat je alles van binnen kunt herstellen of opnieuw kunt ordenen.
Dit... Dit hier komt het dichtst in de buurt van een totale mentale herstart.
Ben je van plan me te verdrinken?
Want ik heb iets met verdrinken.
- Wat dan? - Ik vind het niet leuk!
Wat voor succespercentage haalt deze man eigenlijk?
Het vertrouwen is... high.
Ja, en dat ben jij ook, duidelijk.
Oké. Hé.
Ik vind je deze keer leuk. Je bent eigenlijk grappig.
Vat dit niet verkeerd op, maar je bent meestal een beetje een eikel.
- Dat klopt. - Ja, zij snapt het.
Dus ik moet deze vent vertrouwen?
- Ik zou het niet doen. - Ten eerste,
erger ik me aan de geslachtsaanduiding.
Ten tweede kun je erop vertrouwen dat we hetzelfde doel delen.
Werkelijk? Wat is dat dan?
Bathurst wil elk levend wezen op aarde vernietigen, toch?
Nou, dat gaat een best geweldig feest verpesten dat ik hier heb.
Die vent is gek. Hé...
Er is een reden waarom je me niet eerder hierheen hebt gebracht.
- Ik kan daarbinnen doodgaan. - Ja.
Zou het kunnen werken?
Het zou kunnen.
Maar je hebt een keuze, Evan.
Nee, ik heb geen keus.
Ik... ik kan niet toelaten dat iemand anders gewond raakt
vanwege wat er in mijn hoofd zit.
Oké. Tijd voor een sprong in het diepe.
Laten we het nu doen voordat ik van gedachten verander. Oké?
Laten we het doen. Zet je apparaat aan.
Oeh. Klaar om te gaan zwemmen?
Ja! Dit wordt zo leuk!
Houd gewoon je mond en zet hem aan.
...verlengt je gevoel voor tijd.
Wat er ook gebeurt, laat ze niet stoppen voordat het klaar is.
Hij houdt zijn adem in zolang hij kan, en dan...
neemt het instinct het over.
Tweeëntwintig. Te hoog.
Twintig. Niet meer. En 18.
O mijn God. Hij verdrinkt.
Dat is het hele idee.
- Misschien moeten we hem eruit halen. - Hij is er nog niet. Nog twee minuten.
Abel, luister naar me. Als ik faal...
Kom op.
- Nora... - Hij is stervende.
We zijn dichtbij. We zijn dichtbij.
Geen hartslag meer!
Haal hem eruit!
Kom op! Kom op.
Oké. Oké.
Ga uit de weg.
Nee!
Hij is er niet meer.
We hebben hem vermoord.
Als ik faal, kijk dan binnenin.
Evan, je bent in orde. Haal gewoon adem.
Ik ben Treadway. Ik ben Treadway.
Hé. Ho, ho.
Ik ben Treadway.
Als je Treadway bent, beantwoord dan dit:
Weet je waar het Ei is?
Ja.
- Ja? - Ja.
Kijk binnenin. Kijk binnenin.
We zijn getraind om lichamen als onbelangrijk te beschouwen, toch?
- Juist. - Gewoon wegwerp-omhulsels.
Nou, Treadway kende de enige plek
waar niemand zou kijken.
Abel? Abel, luister naar me.
Als ik faal, kijk dan binnenin.
Het zit in zijn lichaam.
In de Hub.
Het is daar de hele tijd geweest. Kom op.
Ik ben geschokt dat dat werkte.
Ik wist de hele tijd dat jij het was. Daarom liet ik je winnen.
O, je liet me, hmm?
Oeh! Ik weet niet hoe het met jullie zit,
maar ik kan wel een borrel gebruiken.
Kom op, we hebben geen tijd voor...
Veiligheidsvergrendeling!
Ik ben geraakt.
Gaat het met je?
Hé!
Volg mij.
Kom op. We moeten gaan.
Open de noodlift.
- We moeten gaan. We moeten gaan. - Wacht!
Ben je gek? Ze staan ​​op het punt door te breken!
We vluchten niet, oké? Ik ben het vluchten zat.
- Ik wil nu tegen ze vechten. - Hou vol, Trace.
Ze is dood.
O, shit...
Jongens, we moeten nu vertrekken.
- Ik blijf. - Wat?
We blijven hier, we vechten nu tegen ze.
- Je lekt als de Titanic. - Het gaat goed met me.
Als jij hier sterft, wie stopt Bathurst dan?
Hij heeft gelijk.
Hé.
Zorg dat je het het waard maakt, kerel.
Geef me dan wat tijd.
Open de wapenkamer.
Succes.
Voorzichtig, meneer.
O, dat zal ik doen.
We brengen het lichaam van Treadway naar Schotland.
Heel goed.
Houd hem in leven.
Ik zal mijn best doen, maar hij heeft veel bloed verloren.
De sleutels liggen in de auto.
Landgoed Bathurst, Schotland
Heinrich.
Goed van je om je bij ons aan te sluiten.
Ik wou alleen dat je hier was om dit te zien...
om te begrijpen...
wat jouw rol hierin is.
Het einde van al onze debatten.
Het einde van alle dingen.
Laat het schoonmaken en testen.
Controleer dat het de echte is.
Is het echt voorbij?
Nog niet helemaal.
Onderschat Treadway nooit.
Ah. Je bent wakker.
Waar ben ik?
Ik zei tegen Nora dat ik bij je zou wachten tot je wakker werd.
Je bent in mijn veilige huis.
- Wat zit je te doen? - Ik zit aan je morfine!
Waar is ze?
Hoezo? O, ze ging achter Bathurst aan.
O, shit.
Ze doet dit niet alleen. Echt niet.
Ho, ho! Kom op man.
Als je nu probeert weg te hollen, bloed je leeg voordat je het landgoed bereikt.
Als we doodgaan, gaan we samen dood.
Hé, hé. Hé, hé.
Ik heb je net opgelapt, man.
Laat me je bijpraten over de huidige situatie.
Als Bathurst zijn zin krijgt, zijn we allemaal klaar.
Er komen geen herkansingen meer.
Ik ga het Ei halen en hem doden.
Ze zei me dat je een van ons was.
Het is duidelijk dat je gewoon vol stront zit.
Diagnostiek is gedaan. De bom is klaar voor het Ei.
Laat ze het in het vliegtuig inladen.
Kom hier, klootzak.
Denk je dat Hij ...
ons dit zal laten doen?
Nee?
Het einde van alle dingen.
Ga.
- Gaan, gaan, gaan! - Op de wagen! Laten we gaan!
Gaan, gaan!
Loslaten over drie, twee, één.
- Heb je vervoer nodig? - Graag zelfs.
- Gaat het? - Nee. Vraag me er niet naar.
Heb je dat gezien?
Nora, gaat het?
Oké, kom op.
Ik heb je.
Ik haal je hier weg. Kom op.
Gaat het goed?
O, shit.
Hé. We moeten je hier weg krijgen.
- Kun je bewegen? - Ja, het gaat wel.
Oké. Kom op.
- Je moet gaan. - Bathurst gaat ervandoor.
Zijn harde schijven zijn hier. Ik moet ze vernietigen en ze allemaal bevrijden.
Ik zie je wel weer.
We landen over 16 minuten in Glasgow, meneer.
Blijf laag.
Gebruik TFR.
O, mijn God.
Kom op. Kom op.
Ze zijn allemaal hier.
Al de zielen.
We moeten ze allemaal bevrijden.
Ho!
Nora. Nora, hé. Hé.
Blijf bij me, oké? Wij zijn er zo dichtbij.
Laten we wat zooi opblazen, hmm?
Shit!
We zijn motor drie kwijt, meneer.
We moeten het vliegtuig landen.
Wat bent u in hemelsnaam aan het doen? Meneer!
Alstublieft! U zal het vliegtuig laten crashen. Meneer!
Dat is onmogelijk.
Onmogelijk.
Hij heeft het verdomde bovenluik geopend, meneer.
Je stelt me ​​teleur.
Totaal geen herkenning, hè?
Ik denk dat ik me gekwetst moet voelen.
Auto-ongeluk? Stalen plaat, weet je nog?
Treadway, je kunt het niet deactiveren!
Het gebeurt al!
Nee!
De dood is niet het einde. Niet voor ons.
Misschien voor niemand van ons.
Nieuw hoofdstuk, zelfde verhaal.
Ik kan je naar buiten dragen.
Echt niet.
Ik zal ze bevrijden.
Hier.
- Ik zie je wel weer. - Ja.
Ik vind je in het Begin.
Ik hou van je.
Ik vraag mezelf af...
wat heeft het zijn van Evan McCauley mij geleerd?
Als elk nieuw leven een kans is om voort te bouwen op wat was,
een kans om vooruit te gaan naar het beste van wat zou kunnen zijn...
Ga Ga Ga!
...waarom zullen sommigen van ons het zwaard moeten oppakken en opnieuw moeten vechten...
...terwijl anderen een nieuw begin ontdekken?
Nora?
Het is hoop. Dat is wat ik heb geleerd.
Ja, we vallen. Ja, we falen.
Ja, soms verknoeien we alles wat we aanraken.
Maar elk moment dat we leven is verbonden door een overtuiging
dat de acties die we ondernemen de volgende dag, volgende week, een volgend leven
zullen optellen tot iets meer,
iets groters dan jezelf.
En dan... nou, de mogelijkheden zijn...
eindeloos.
Jakarta, Indonesië
Dus...
als je zoon vragen begint te stellen over zijn verleden,
bel me dan.
Zijn verleden? Hij is nog maar een kind.
- Hij zegt dat hij nog maar een kind is. - Eh...
En je zwaard?
O, dat is niet mijn zwaard. Het is het zijne.
Artisan, waarom duurde het zo lang?
Tot snel, Treadway.