Birey olarak kendimizi bulabilmemiz,
geri dönüp bu işi daha iyi yapabilmemiz için
bu ayrılığın yaşanması gerekiyordu.
Bir gruptuk.
İnsan olarak kim olduğumuzu unuttuk.
Onu çözmeden, müzik grubu olarak dönemezdik.
Yeniden bir araya geldiğimizde, mesele yeniden bunları konuşmak
ve düzgün iyileşmeleri için eski yaraları yeniden açmaktı.
Çünkü bir yara bandı daha yapıştırıp geçemezsiniz.
Derinlemesine girip esas mesele neymiş görmelisiniz.
Gerçekten iyileştik.
Parçalanmış bir ilişkiyi onardık.
Şimdi her zamankinden daha iyiyiz.
Bir aileyiz.
Bence her gün, mutluluğu seçmekle ilgili.
Onun peşinden koşmayı sürdürüyoruz.
Onu seçiyor ve hayatımızın en iyi anı buymuş gibi yaşıyoruz.
TURNEMİZİN İLK KONSERİ AMERICAN AIRLINES ARENA, MIAMI
JONAS AİLESİ
SİZE DELİ OLUYORUM
Kardeşlerimle turne yapmanın en özlediğim yanı
en iyi arkadaşlarımla olmak.
Birbirimizin başını ağrıtsak bile.
Ve olgunlaşmış hâlimizle
iş birliği yapmanın ne demek olduğunu daha iyi anlıyoruz.
Bugün konusunda gergin misin?
Gergin değilim ama biraz heyecanlıyım.
Geçtiğimiz bir buçuk ay boyunca ara vermiştik. Albüm çıktığında yani.
Biraz dinlendik. Ara sıra uzaklaşmak her zaman için iyi.
JOE'NUN DAİRESİ, NEW YORK TURNE ÖNCESİ
İlham almış, heveslenmiş ve işe hazır döndük
Ve birbirimizi öldürmek istemiyoruz.
-Sizce kimse gelecek mi? -Evet, ne diyorsun?
Pekâlâ, arabaya gidelim mi?
SAHNEYİ İLK GÖRÜŞ NYCB LIVE NASSAU KOLEZYUMU
-Vay canına! -Muhteşem.
Nefes kesici.
Eric! Mozartları açar mısın? Biraz ışık ver.
Bu harika.
TURNE MÜDÜRÜ
Burası benim favorim.
Herkes turnede buraya gelmeli.
Bir şekilde orada Ölüm Yıldızı'nı inşa etmeye karar verdik.
Her şey kavisli.
Her şey eğik. Her şey rampa.
Bir tür Vegas, şovmen anı olmalı.
Gerçekten öyle olmalı.
Sahnedeyken kalabalığa karışmaktan kendimi alamıyorum.
Genelde aşağı atlıyorum. Parçası olmak istiyorum.
İnsanlarla olmak istiyorum.
Sahneyi sevdiğimiz şekilde yaptık.
Burası sihirli yüzey. Aşağı eğimli.
Basamaklar aşağı iniyor ve yukarı çıkıyor.
Bir kere yapsak? Yapmak istiyorum.
Güçlü ama aynı zamanda, bana göre, biraz...
...erkek gruplarına göre bir bok.
Sadece bir gözüyle görebiliyor. O da yüzde 50 görüyor.
-Ama çok iyi bir ateş efektçisi. -Bunu duymak güzel.
Sıra şu: "Rollercoaster," "SOS," "Cool," "Only Human," "Strangers," "Way We Roll."
Bence yeni bir şarkı daha ekleyin.
"Every Single Time" ya da öyle bir şey. Şey de olur...
"Still In Love With Me."
"Still In Love With You."
Sonra "Jealous" ve "Cake By The Ocean."
Bu açıdan baktığınızda çapını anlıyorsunuz.
Çok büyük.
İnanılmaz.
Buraya, konser mekânına hemen gelmek istiyorum.
Zaten konser mekânındasın.
Öyle uzun süre kaybolmuş hissettim ki... Kim olduğumu bilmiyordum
ama şimdi yine buradayım.
Derin bir nefes alıp gevşe ve tadını çıkar, diyorum kendime.
İyi bir tavsiye.
Hemen hiçbir şey yapmıyorum.
Konser öncesi hazırlığım bu.
Hazırlığım olabildiğince durgun olmak
ve odaklanıp enerji toplamak.
Çok sevimli.
-Bugün ne izledik, biliyor musun? -Ne izlediniz?
Bollywood hitlerini.
Elbette Bollywood hitlerini izlediniz.
-İnanılmazdı. -Havaya girme müziği.
Ona enerji verir.
Ben yapmadım. Talep geldi.
Aklımı boşaltmaya çalışırım.
Bana ket vurabilecek her şeyi unutmaya çalışırım.
Özetle...
...meditasyon havasına girmeye çalışırım.
Hayır, arkada televizyonu duvara zarar vermeden indirecek
farklı bir askı sistemi olmalı.
Alena, buraya gel. Alena, uzaklaşma.
Bir sürü şey yapıyorum.
Konser öncesi küçük bir ritüel.
20 şınav çekerim.
Kollarımı böyle esnetirim.
Ve çığlık atarım.
Genelde ileri geri hızlı deparlar atarım.
Biri yüzüme tokat atar.
Son birkaç konserde Kevin veya Nick attı.
Ama ikisi de çok çekingen. Bana iyi bir tokat lazım.
-Haydi! -Kim istiyor?
-Yüksek enerji! -Başlıyoruz.
Tanrım, bu yolda ve yolculukta herkesi güvende tuttuğun için teşekkürler.
Bizi sahnede de güvende tut.
Seslerimiz güçlü çıksın, enstrümanlarımızı iyi çalalım.
İyi vakit geçirelim. Âmin.
-Âmin. -Âmin.
Pekâlâ! Mutluluk şimdi...
Başlıyor!
Bir, iki, üç!
Bu şarkıların birilerinin favori anlarının
fon müziği olduğunu bilmek çok güzel.
Bunu söylemek tuhaf gelirdi ama hayranlarla konuştuğumda
"İlk bu şarkı eşliğinde öpüştüm," mezuniyet şarkım,
doğum günü şarkım gibi şeyler söylerlerdi.
Konser vermeyi konuşurken
dudaklarımdan dökülen ilk kelimeler
"Sizce insanlar umursayacak mı?" oldu.
Sizi seviyoruz!
Hayranlar.
Tüm bunlardaki rolleri unutulmamalı ve unutulamaz.
İnternet'te ve diğer yerlerde sesleri çok güçlü çıktı
ve bunu istediklerini bize duyurdular.
Jonas'lar arasında favorim Nick.
Benim favorim Joe.
Benimki Kevin. Kevin, konserini izledim.
Dün gecenin harika yanı neydi, biliyor musunuz?
Provadan sonra mekândan çıkıyoruz,
notlar falan derken saat gecenin biri olmuş ve bir sürü hayran görüyorsun.
Evet.
Tek biri bile fotoğraf almaya gelmemiş.
Gerçekten de hiçbiri istemedi. Hoş bir sohbet ettik.
"Biraz dinlenmelisiniz. Yarın büyük gün." dediler.
-Hayranlarımız çok değişmiş. -Destek oluyorlar.
Ne gerekiyorsa yanınızdayız, gibi.
Yine duygusallaşıyorum. Delilik bu.
-Nick. -Joe.
Benimki de.
-Joe. -Nick.
Nick olduğunu biliyorsun. Nick işte!
-Nick. -Ama hepsi seksi.
-Nick. -Ben Joe'culardanım.
-Kevin. -Joe.
Özür dilemeliyim çünkü Lima, Peru'da bir restorana kadar
onu takip ettim.
Sophie ileydin ve tuvalete kadar seni takip ettim.
-Favori seçilmez. -Kevin!
-Joe. -Kevin.
Kevin. Sonsuza dek Kevin.
-Nick. -Nick.
Nick también. Pero Kevin.
-Joe. -Nick.
Kardeşlerden en sevdiğim mi? Kevin.
Kevin, değil mi? Kevin!
Ben Bonus Jonas'ı seviyorum. Frankie diyeceğim.
En sevdiğin Jonas hangisi?
Benim.
Evet. Gerçekler dökülüyor.
-Joe. Kuzeyin Kralı. Seni seviyorum. -Nick.
Nick!
Tamam, bunu yaparsak umursayacak kişiler
kesinlikle olacak, dedik.
Hayranlar.
-Gidelim. -Merhaba diyelim mi?
-Ne haber? -Heyecanlı olan?
-Geldiniz. -Geldik!
Ne haber? Nasılsınız?
Nicole? Memnun oldum.
New York'ta Dick's Sporting Goods'un otoparkında
çaldığımız zaman orada olan hayranlar için
duygusal bir an olacak.
En sevdiğim kardeş mi? Kolay. Joe.
Ama bazen Kevin.
SEVGİ NEDİR
İNSAN NEDİR
Yürümeyen neydi?
Birbirimizi artık tanımıyorduk
ve arkadaş değildik.
Bir grup olacaksak üretim sürecine herkesin katkısı olmalı.
Veya olmayız. Kural bu. Bunda bir sakınca yok.
Birbirimize eşitmişiz gibi davranmıyorduk.
Konseri Nick yönetiyordu.
Bu olduğunda umursamama eğiliminde oluyorum.
Bir düzen olmalı ve onu sağlayan benim.
Bir düzen olmalı.
Joe ve Nick'e neden beni konserin dışında bıraktıklarını sordum.
Bir sürü konserde.
Kevin'ın inanılmaz bir bağ kurma becerisi var.
Üçümüz arasındaki tüm noktaları birleştiriyor.
Yıllarca her şeyi içinize attığınızda
biriyle yüzleşmek zordur.
Ortamın rahat, özgür ve heyecan verici olmasını sağlayan
bir unsur olmalı. O da Joe.
Bazen her şeyi en son ben öğreniyormuşum gibi geliyordu.
Grup, kardeşlik ilişkimizin önüne geçmeye başlamıştı.
Joe'nun değişmesini istediği çok şey vardı.
Benim süreci kontrol etmemem. Kevin'ın aktif olması.
Birlikte müzik yapmayı seven
New Jerseyli üç çocuk olarak başladık.
Ve sonunda sıkıldık, tadımız kaçtı, bıktık.
Kevin'ın kendi olup hayatını yaşayamayacağını hissettiği anlar oldu.
Onunla ve ailesiyle gurur duymuyorduk çünkü gruba aşırı odaklanmıştık.
Doğrusu bu.
Hepsinin bir arada var olabileceğini
ve hayatımızı daha iyi kılacağını anlamamıştık.
Çocukluğumuzdan beri ilk defa
ilişkilerimiz açısından aynı düzlemdeyiz.
Hepimiz evlendik ve yeniden bir noktada buluştuk.
Hepimizin bir rolü var.
Ve tüm parçalar olmadan aynı şekilde yürümüyor.
Bence telefonu kapayanın da ilk arayanın da Nick olmasının
şairane bir yanı var.
"Sahnede olmanızı özledim.
Bunu yeniden sizinle yapmak istiyorum." diyen oydu.
Jonas Brothers'la işimin bittiğini düşünmüştüm.
Ama... Biter mi hiç?
Yüksek sesle.
Söyleyin!
"Lovebug," melankolik hissettiriyor.
Hayatımızın çılgın bir dönemiydi,
bir sürü iyi şey oluyordu.
Çok zor durumları nasıl atlatacağımı çözdüğüm
duygusal olgunluğa ulaşmamıştım galiba.
O parçayı ilk defa babam ve kardeşlerime
bu mekânda çaldım.
Gerçek bir duştu...
NYCB LIVE NASSAU KOLEZYUMU, NEW YORK
...çünkü duşların akustiği çok iyidir.
Ama bu odadayken ne kadar zaman geçtiğini düşünüyorum.
O parçayı yazdığımda 14 yaşındaydım.
Ama kendini ciddiye almamasını
ve sevgiyi bir tür nesneye dönüştürmesini sevdim.
Ya da bir şey gibi.
14 yaşındaki beynimin bunu anlaması için derine inmekten
daha kolay bir yoldu.
Çalmaya başladığımda, onu canlı çalmanın,
şarkıya bu şekilde başlamanın
ve insanların ne olduğunu hemen anlamasının
ve onunla bağ kurmasının ne harika olacağını düşündüm.
Bunu biraz akort edeceğim.
Devam.
Çok basit başladı.
Bence en iyi bağı her zaman onlar kurar.
Erken geldik. Geç kaldığımız ve her şeyin aceleye geldiği,
benim aşırı tedirgin olduğum o kadar çok konser var ki.
MENAJER
-Bugünse biz... -Bugün çok sakin.
Bugün ürkütücü bir sakinlik var.
Gitarın olduğu için hile yapıp
biraz kısaltalım mı?
Çalmanı engelliyor mu?
O kızlara hissettirdiğiniz şey...
-Ve oğlanlara. -Ve oğlanlara...
Bette Midler'ın bana hissettirdiği şey.
Modanın hayatımızdaki rolü büyük.
Doğru.
Bazılarımız daha zevkliyiz.
Görüyorsunuz.
-Bunu kısa üstle giymek ister misin? -Evet.
-Tamam. -Gömleksiz de çıkmak istiyorum.
-Aman Tanrım, evet. Onları canlandır. -Şaka yapıyordum.
Bu ceketin başka şeye ihtiyacı yok.
Jonas!
Ailemden uzaktaysam her gece yatmadan önce
düşündüğüm tek şey
bu dünyanın parçası oldukları anlar.
Kimliğimi bulamamıştım.
Ama bana öyle bir güç, sevgi
ve gaye verdiler ki
Jonas Brothers'a ne olduğunun bir önemi kalmadı.
Birleşirsek harika olurdu
ama onlar yanımda olmadığı sürece bir önemi yoktu.
Bunun tekrarlanacağını düşünmemiştim.
Bu, hayallerin gerçekleştiğinin ispatı.
Beklediğiniz için teşekkürler.
Sizi seviyoruz.
Sizi görmek çok güzel.
Bu konseri samimileşmeden
bitirmek olmaz.
"Hesitate" benim yazdığım bir parça.
Evlilik yeminimi yazmadan önceki yeminim gibi.
Sophie'ye verdiğim söz.
Kalabalığa baktığımda kesinlikle başkalarının da
parçası olduğunu görüyorum.
El ele tutuşan çiftler görüyorum.
Bu şarkı sayesinde bir şeyleri atlatanları görüyorum.
Beni bambaşka bir dünyaya götürüyor.
Gözümü ne zaman kapasam düğünde bana doğru yürüyüşünü görüyorum.
"Hesitate"i söylerken şarkının yarısında gözüm kapalı
çünkü ona söylüyorum.
O aidiyet hissini bulmalıyım.
JONAS BROTHERS HAPPINESS BEGINS TURNESİ
29-30 AĞUSTOS MADISON SQUARE GARDEN
Favori Jonas Brothers şarkın ne?
Buldum!
Turneye çıkacaksam bana uymalı.
Okulun ilk gününü kaçırmayacağım.
İlk gün okula götürmek için onun yanında olacağım.
Bunu gerçekleştireceğim.
Annem geldi!
Bu mekânın baban için neden önemli olduğunu biliyor musun?
Çünkü kariyerimizin ilk kapalı gişe konserlerindendi.
11 yıl önce o mekândaydı.
On yıl önce.
Farklı bir dinamik ama eğlenceli.
Bence harika olan da bu.
Herkes birbirinin farklı yanlarını takdir ediyor.
JUNGLE CITY STÜDYOLARI, NYC
Bu albümün ilhamı bir sürü farklı yerden geldi.
En büyüğü yeniden stüdyoya girmenin
ve Joe'nun DNCE'de yaptığıyla
ve sanatçı olarak gelişimiyle
benim solo sanatçı olarak geldiğim noktanın
bileşimi olacak bir şeyler yaratmanın,
noktaları birleştirecek bir şey yapmanın heyecanıydı.
Evet.
Şaşırtıcı ölçüde zor.
-Tamam mı? -Sanırım.
Evet, tamam. Son rötuşları atıyorum.
Elimizdekilere çekidüzen vereceğiz. Kulağa harika geliyor.
Yükseldiğinde, enfes.
Tamam. Harika olacak.
MSG konserleri için iki gün vokal
ve konser günü vokali yapan başka sanatçılar var mı?
Hayır. Bu büyük bir hamle.
Bunu çok kişinin yaptığını sanmıyorum.
İyi ısınmış olacaksın.
Saatlerce şarkı söyle, sonra gece çıkıp yine şarkı söyle.
-Evet, aynen. -Evet.
Ben sahne delisiyim. Buna bayılıyorum.
Koşu bandında koşuyorsam tek sebebi
sahnede şarkı söyleyip hareket edebilmek istemem.
Sahnede asla durağan olmak istemiyorum.
Dün provalarda Nick'e baktım, "Yarın herkesin
nereye gideceğini prova edeceğiz." dedi.
Bak dostum, ne olacağını gayet iyi biliyorsun, dedim.
Hepimizin öne çıkacağı bir an seçelim ki
tutuşmayalım.
Ama öylece dikilemem.
Çok teşekkürler.
Bir kere daha, haydi!
Aşkı, ne anlama geldiğini anladığımı sandığım şarkılar
ve hatta bir türünü kafamda canlandırdığım zamanlar var.
Ama şimdi onun neye benzediğini,
nasıl bir his olduğunu gerçekten bildiğim bir noktadayım.
"IF I CAN'T HAVE YOU"YU ÇALAR MISINIZ LÜTFEN?
Merhaba. Merhaba Alena.
O büyük sahnede onlara ilk defa o kadar yaklaşmamı
hiç unutmayacağım.
Alena'nın ve Valentina'nın yüzleri.
Çünkü Valentina biraz daha şey der gibiydi...
Bu biraz fazla.
Ama Alena "O benim babam" diyordu.
Danielle'in çocuklarımızın beni izleyişini görmesinde gurur verici bir yan var.
Bunu biz yaptık. Onları biz yaptık.
Onlar da artık bu çemberin bir parçası.
Joe, aşağıda bir pankart açmış.
"'Gotta Find You'yu sizinle söyleyebilir miyim?" diyor.
İkinci dizeyi biliyor musun?
Peki. Hazır mısın?
Başla.
Haydi!
Burada çok güzel sesler var.
Şikago için özel bir şey yapmasak olmazdı.
BİZE MESAJ ATIN
Ekranda bir sayı belirecek, tamam mı?
O numaraya mesaj atmanızı istiyorum.
Şikago harikaydı çünkü sahneden indiğimizde...
22.00 UNITED CENTER, ŞİKAGO
...o noktada bir sürü konser vermiştik
ve artık performansımıza güveniyorduk.
Sanırım Joe'ydu. "Burada bir kulüpte çalmalıyız." dedi.
Joe, yeniden John ve Greg'le çalacağın için gergin misin?
ORİJİNAL GİTARİST ORİJİNAL BASÇI
Daha vasat müzisyenlerle. Gergin misin...
Beni asıl geren uzun zamandır çalmadığım şarkıların sözlerini hatırlamak
Kaderin cilvesine bakın ki bulabildiğimiz tek yer...
22.30 PM COBRA LOUNGE, ŞİKAGO
...12 yıl önceki turnede çaldığımız yerdi.
POLİS
Çok uzun zaman önce yine orada çaldığımız şarkıların çoğunu çaldık.
O yerin enerjisi inanılmazdı, ter kokuyordu
ve bana eskiden çaldığımız boktan küçük rock mekânlarını hatırlattı.
-Bacaklarım. -Haydi ama.
-Başardık. -Gerçekten de.
Burada bira var.
Evet o, evet.
-Bunları çok iyi yapmalısın. -Şarkı öğreniyoruz.
-Evet. -Do diyez, fa diyez.
La, la bemol.
Şarkının tek yeri orası, değil mi? İlk kez çalacağım.
Ben çaldım. Cover'ını yaptım.
Gerçekten rüyadaymışım gibi geliyor.
2006'da olabiliriz. Bilmem.
Şunu yapalım mı?
-Grubun yeniden birleşmesine. -Doğru.
"Grubu Bir Araya Getirdikleri Konsere."
Biraz üstünkörü ve terli ama olay da bu.
Yaptığımızı bunu yapmayı çok sevdiğimiz için yapıyoruz.
Tüm o prodüksiyona ihtiyacımız yok.
Şimdi hepsini bırakıp "Haydi çalalım." diyebiliriz.
Ve birlikte çalmayı seven üç kardeş oluruz.
16.000-17.000 kişilik bir salondan
200 kişilik bir salona geçmenin
havalı bir yanı var.
Bu mekânda 9 Şubat 2006'da çaldık.
Orijinal Jonas Brothers grubu şimdi bu sahnede.
Gördüğünüz gibi, Greg Garbowsky...
John Taylor...
Onlarla bu şarkıları yedi, sekiz yıldır çalmamıştık.
O yüzden lütfen anlayış gösterin.
Hazır mısınız?
2005'ten dağılışlarına kadar orijinal gitaristleri
ve müzik yönetmenleriydim.
Ne kadar kötüleştiğini kimseye söylemediler.
Uçağa binip Philadelphia'ya uçtuk.
Philadelphia'ya inip valizleri almaya gittik,
ertesi günkü konserin mekânına bakacaktık.
"Turne iptal. Grup dağılıyor." diye bir telefon geldi.
İşte.
Çok üzücüydü. LA şehir merkezinde bir dükkânda çalışıyordum.
Bir keresinde yerleri süpürüyordum
ve Stevie Wonder'ın "Superstition"ını çalıyorlardı.
Yerleri süpürüyor ve onunla ve Jonas Brothers ile
Grammys'de bu şarkıyı çaldım, diye düşünüyordum.
Hüzünlü bir andı.
Konuşmalı yeri hatırlayan?
Seni incitmek istemiyorum.
Seni öpmek istiyorum!
Kevin!
Ne haber?
Dürüst olacağım, yine sizinle takılmak çok iyi geldi.
Sizi seviyoruz. Bu gece geldiğiniz için teşekkürler.
Teşekkürler millet!
Garajda müzik yaparak başladık
ve o salondakinin yarısı kalabalıklara konser verdiğimiz mekânlara geçtik.
Geldiğiniz yeri kendinize hatırlatmak önemli.
Arabaya döndük
ve "Takılmak isteyen var mı?" dedik.
O boktan soyunma odasına dönmeliyiz.
"Bu bize yabancı." demedik. Biz aslında buyuz.
Şeyde çaldığımız yer neresiydi... Hemen hatırlayacaksınız.
Super Bowl...
-Orta Doğu. -Hayır, Super Bowl Sunday'de.
Hani kimse gelmemişti.
Bar bile değildi. Karavandı.
-Columbus, Ohio'daydı. -Columbus, Ohio. Evet, orasıydı.
Super Bowl Sunday. Steelers'ın kazandığı yıl.
-O Missouri'deydi. -Missouri'ydi.
-Değil miydi? Yanılıyor muyum? -Columbus, Ohio'ydu.
Super Bowl'u izlemeye çalışan iki kişi vardı.
Parça arasında "Kapayın çenenizi!" diye bağırıyorlardı.
Prova yapmak için bulabildiğimiz tek yer tavuk lokantasıydı.
Jones Beach'te, The Click Five'ın ekipmanıyla çalışımız
bence çaldığım en kötü konserdi.
-Gitarımı yeşil odada unuttum. -Berbattı.
Onları toplam 14 kere izledik.
On dört kere, evet.
Carly ve Nick. Onları New York'ta izlediğinde çekildi.
Güzel poposuyla ben.
Daha fazla fotoğraf bulmalıyız.
İşte Paul Jonas ve ben.
Garbo'yu seviyorum.
Nişanlandığında Kevin için hazırladığımız pankart.
Bu, Joe için hazırladığımız pankart.
Annemin Nick Jonas'la fotoğrafı.
Son zamanlarda nostaljik hissedip şarkıları hatırlıyorum.
benim için çok keyifliydi.
-Çok iyi vakit geçirdim. -Evet, ben de.
Konser sırasında terlemek gibi basit bir şey bile.
Büyük konserlerde ne çaldığınızı pek anlamıyorsunuz.
Böyle bir yerde çaldığımızda,
bu gece orada olan herkesin yüzünü hatırlıyorum.
Yedi yıldır hiç bu kadar eğlenmemiştim.
Bence her müzisyenin içinde...
...bir şey vardır.
Adına ne dersiniz bilmiyorum, bir tür sezgi.
O destekle her şeyi yapabileceğinizi söyler.
Uçabilirmişsiniz gibi.
Her konserde ondan bahsetmek, dostlarınızla olmak, kutlamak istersiniz.
Ayaklarınızdan geliyor. Mesele o.
İnsanlar, "Sadece gürültü. Sadece çığlıkları duyuyorsun." diyor.
Hayır, enerjiyi bacaklarınızda hissediyorsunuz.
O tutku, o elektrik enerjisi
tarif edilemez bir şekilde sizi besler.
Erken dönemlerde aldığım en büyük ders ona kapılıp aşırı heyecanlanmamaktı
çünkü o zaman iyi söyleyemezdim.
Ama şimdi onu toplayıp enerji almak için kullanmak...
Bunu yaparsanız sahne hayatı unutulmaz olur.
PAZARTESİ GÜNÜ TERFİ ETTİM
ÜÇ JONAS BROTHERS KONSERİYLE KUTLUYORUM
NICK AĞABEYİMİN İKİZİ GİBİ #HAYRANLIKMAHVOLDU
Çok etkileyiciydi. Çok yüksekte bitti.
Çalmaktan en zevk aldığım parça.
Bencillik edersem "Hesitate." Ama...
Bu gece eğlenmeye mi geldiniz?
Bunu parti şarkısıyla dengeliyorum.
Biraz hareketlenelim. Haydi!
"Cake By The Ocean" insanları coşturur.
Şimdi bizim için söyleme sırası sizde.
Söyleyin!
Yüksek sesle söyleyin!
Daha yüksek sesle!
Haydi.
Bir, iki...
Çılgın bir büyüme dönemi geçirdim çünkü kardeşlerimle grup kurmak için
liseden erken ayrıldım.
Üniversiteye gitmedim.
Müzik grubundaydım, işimi yapıyordum ve yükselişe geçtik.
Jonas Brothers, Jonas Brothers oldu
ve on yıl boyunca, 26 yaşına kadar hayatım tam bir delilikti.
Çılgınca olan bu.
12 yıl kardeşlerimle bunu yaptım.
Tek bildiğim buydu.
Sonra tek bir konuşmayla bitti.
Artık kim olduğunuzu bilmiyorsunuz.
Yıllar boyunca bir sürü şey denedim.
Uygulama işine girdim. Emlak işine girdim.
O alandaki enerjimi işe odakladım.
Ama aslında evde çocuklarımla, ailemle ve eşimle bol vakit geçirdim,
bebeğimiz olmasından, büyüyüşlerini görmekten
büyük zevk aldım ve her günlerini özel kılmaya çalıştım.
Ayrı olduğumuz yıllarda
o çatlak beni hiç beklemediğim kadar etkiledi.
Cesur olmaya çalıştım.
Başarılı olduklarını görüp onlar adına sevindim.
Ama izlemesi her zaman kolay değildi.
Bunu sorun etmemeye alışıyorsunuz
ama geri döndüğü anda doğru geldi.
İspatlamam gereken bir şeyler varmış gibi geliyor. Beş yıldır oyunda yoktum.
İnsanlar sahneye çıktığımı görmedi,
söylediğimi, gitar çaldığımı görmedi.
O sahneye adım attığımda, şöyle hissediyorum...
"Geri döndüm. Başlayalım."
Eller havaya!
Sahnede hikâyemizi, yolculuğumuzu anlatıyoruz.
VİDEO İÇERİĞİ ÇEKİMİ NEW YORK
Mutluluğa nasıl döndük.
Kendimiz için yaptık.
"Evet, tabii." diyorsunuzdur ama gerçekten öyle.
Kardeş olarak kendimiz için yaptık
ve bir şekilde bu sayede aramız hiç olmadığı kadar iyi oldu.
Bence serüvenimizin bir parçası da içimizdeki çocuğu bulmak
ve özümüzde olduğumuz kişiyle yeniden bütünleşmekti.
Bu gece sahnede bizimle olan bu inanılmaz grubu alkışlayalım.
Bu gece bunu bizimle söyleyin.
Söyleyin!
Mexico City'deyiz. Buradaki hayranlar öyle çılgın ki
bana eski günleri anımsatıyor.
Çok büyük kalabalıklardı.
Tüm biletler tükenmişti.
Hayranlarımız tereddüt bile etmedi.
Buradalar. Hayranımız olmayı hiç bırakmadılar.
Gerçekten sihirli bir deneyim.
Grubumuz altı yıl önce, dün dağıldı.
Ve nasıl buraya gelebileceğimizi çözmek için
hepimiz kendi yolumuza gittik.
Ama bütün yollar birbirine çıktı
ve hepsi sonunda bizi size getirdi. O yüzden teşekkürler.
Dünyanın en harika hayranlarısınız.
Happiness Begins Turnesine hoş geldin, Mexico City!
Sizin şerefinize! Sizi seviyoruz!
KONSERDEN SONRA PÁRAMO, MEXICO CITY
Aile olarak, kardeşlerimle ilişkim iyiye gitti.
Birlikte takılmaktan keyif almaya başladık
ve bunu sadece klip çekimine gitmek için veya turne yaklaştığı için yapmıyoruz.
Gerçekten bir arada olmaktan hoşlanıyoruz.
Biraz daha ceviche?
Şükretmek istiyorum.
Şükürler olsun.
Ayrıca bu geceki harika bir konserdi.
Hayatımızı böyle kazandığımız için çok şanslıyız.
Bu fırsatı yakalamayı dileyen milyonlarca insan var.
Biz bunu her gün yapıyoruz.
Şerefe beyler. Yola devam.
Bu gece salonda 17.000 kişi vardı,
öyle bir bağırıyorlardı ki çıkmam gerekti. Kulaklarım ağrıdı.
Uzun bir mücadeleydi
ve Meksika'nın birinci ve ikinci ayaklarının ortasındayız.
Ama şerefe.
Haydi bakalım!
Haydi!
Bir kere daha, söyleyin!
Bir şarkı daha!
Haydi!
Söyleyin!
Gracias!
Gracias.
Sizi seviyoruz Miami.
Turneye harika bir başlangıç yaptırdığınız için teşekkürler.
Bizim için başlangıçta bütün mesele aileydi.
Ve neyse ki bu gece ailemiz de burada, bizimle.
Sizi seviyoruz. Geldiğiniz için teşekkürler.
Sizlere, geniş ailemize gelince.
Sizi tüm kalbimizle seviyoruz.
Pekâlâ.
Bunun adı "Sucker."
Haydi!
Teşekkürler!
İLK KONSERİN SONU, MIAMI
Müzik gruplarının dağıldığını hep görürsünüz.
Olağanüstüydü be!
Herkes kardeşlerin grubunun dağıldığını duyacak
ama her yıl kardeş olarak iyiye gitmemizi istiyorum
ve umarım hikâyemizle dağılmış başka aileleri de
birleştiririz.
Aman Tanrım.
Bu seviyeye nasıl geldik?
O sahneye ilk adım attığımızda...
...bence duygusal olarak kaldırabileceğimden fazlasıydı.
Bence anne ve babamız bizimle gurur duyuyordu.
Şimdi bunu çocuklarım için yapmaktan gurur duyduğum bir yerdeyim
ve onlar da babalarıyla gurur duyuyor.
Yani hâlâ bir aile dinamiği. Sanki bu, özümüzde var.
Millet! İnanılmazdı.
82 kere daha yapalım.
Evet!
Gidip bir şeyler içelim millet.
-Aslında... -Pardon, yüz kere!
Nick olur da düzeltmez mi...
Belgeseli çekerken güç konuşmalar yaptık.
Gerçekleri dile getirdik.
Ama artık konuşarak çözme becerisi geliştirdiğimizi
düşünüyorum.
Bu kadar basit.
Babamız hep derdi ki,
çocuklarınız ona Joe amca,
ona Kevin amca dediği sürece
gerisi önemsiz.
Umarım insanlar için bir anlamımız vardır.
Anlatabiliyor muyum?
Bu, müzikten büyük.
Hitimiz olmasından, şarkının radyoda çalmasından, turnenin satmasından büyük.
Ama tüm bunlardan sonra bile
insanlar için bir anlamımız vardı,
bizimle aralarında bir bağ hissettiler ve onları gururlandırdık.
Bir şekilde şunu hissediyorum, biz söz konusu olduğumuzda
şöyle bir enerji var, biz bir bakıma onlara aitiz.
Ve bu çok iyi bir his.
Bunu sahipleniyoruz. Bunu seviyoruz.
Onları gururlandırmak istiyoruz.
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Simpson