Κυρία! Χαίρομαι που γυρίσατε.
Ευχαριστώ, Σάλι.
Περιμένετε να δείτε τον δρ Έσμοντ;
- Ναι. - Καλώς.
Είμαι η κα Έσμοντ. Δεν κάθεστε;
Τι κάνει ο ασθενής στο σαλόνι;
- Θα μείνει εδώ. - Πού;
Στο δωμάτιο του γιατρού.
Ναι, σαν μέλος της οικογένειας.
Δεν κρίνω τον γιατρό, αλλά είναι κλέφτης, εγκληματίας.
- Πώς το ξέρεις; - Άκουσα να το λέει ο γιατρός.
Τον απείλησε με όπλο. Αντί να είναι φυλακή...
...θα μείνει εδώ για θεραπεία.
Δεν το εγκρίνεις;
Δεν μένω με έναν εγκληματία. Παραιτούμαι.
Πότε φεύγεις;
Το ταχύτερο.
- Γεια σου, Κάρολ. Ο Κλάιβ; - Γκλέντα! Μας αιφνιδίασες.
Είναι προφανές.
- Ο κακός καιρός σ'έφερε πίσω; - Όχι, αλλά βαρέθηκα.
Όπως εγώ, όταν λείπεις.
- Γι'αυτό έφερες παρέα. - Α, το έμαθες.
Η Σάλι φεύγει.
Δεν μένει με κλέφτες. Ίσως ούτε εγώ.
Γκλέντα, άλλη ψυχολογία έχεις στην φυλακή...
...και άλλη σε ιδανικές συνθήκες. Είναι νέος, έξυπνος.
Αν βρω το κίνητρό του, θα τον θεραπεύσω.
Η φυλακή καταστρέφει τον άνθρωπο.
Ξόφλησε, αν ξαναπάει φυλακή.
Έχει φάκελο. Η Κάρολ έψαχνε όλο το πρωί.
Πολύ ζωηρό παιδάκι.
Αλλά ανώριμος, δυστυχής. και φοβισμένος.
Φοβισμένος; Δεν νομίζω.
Ληστεία με χρήση βίας, επίθεση, ληστεία...
Οι τρόποι του; Είναι ανεκτοί;
Πατέρας στρατιωτικός, καλά σχολεία...
Αλλά αν είναι να φορτωθείς το νοικοκυριό, το ακυρώνω.
Εδώ και χρόνια θέλεις να το κάνεις αυτό.
Άλλωστε, ποτέ δεν είχαμε κακοποιό εδώ.
Ίσως είναι ενδιαφέρον.
Ίσως και επικίνδυνο.
Μην ανησυχείς, δεν με τρομάζει.
Το φευγιό της Σάλι με τρομάζει.
- Ένα ποτό; - Έρχομαι αμέσως.
- Ευχαριστώ, αγάπη μου. - Τίποτα.
Συγγνώμη, κε Κλέμονς, δεν ήξερα ποιος ήσασταν.
- Τώρα ξέρετε. - Ναι.
Ελπίζω να βολευτήκατε.
Γιατί;
Γιατί; Γιατί είστε φιλοξενούμενος.
Φιλοξενούμενος;
Έκανα μία συμφωνία με τον γιατρό.
Γιατί να υποκρινόμαστε;
Δεν είμαι φιλοξενούμενος, είμαι κρατούμενος.
- Α, συναντηθήκατε κιόλας; - Ναι...2 φορές.
- Τσέρι ή ουίσκι, Φρανκ; - Ουίσκι και νερό.
Μάλιστα. Διαβάζεις;
Απλά το ξεφυλλίζω.
Το ξεφυλλίζεις;
Πρέπει να το διαβάσεις!
Το διάβασα.
Διαβάζεις πολύ;
- Όχι όπως πρώτα. - Το ίδιο και εγώ.
- Σ'αρέσουν τα σπορ; - Όχι.
Όχι κυνήγι, όχι ψάρεμα; Ιππασία;
Η Γκλέντα ιππεύει σπουδαία. Ίσως πάτε μαζί μια μέρα.
Ίσως.
Θα ακύρωνα την διάλεξη, αν ήξερα ότι θα'ρχόσουν.
Ποτέ δεν το'χεις κάνει.
Μία φορά, τότε με την πυκνή ομίχλη.
Τηλεφώνημα για τον κο Κλέμονς.
Συγγνώμη.
Με ταλαιπώρησες απόψε.
- Τώρα βρήκα τον αριθμό... - Μη τηλεφωνείς εδώ.
- Ένας φίλος μου. - Θα'θελες να τον δεις;
- Όχι ιδιαίτερα. - Μπορείς να τον φέρεις εδώ.
- Οποιονδήποτε; - Ναι.
- Έστω και αν έχει μπλέξει; - Σε τι ακριβώς;
Δεν ρωτάς τι και πως. Απλά τον βοηθάς.
Κάλεσε όποιον θέλεις. Θέλω να νιώθεις σαν το σπίτι σου.
Έστω και αν είναι... ...γυναίκα;
Πώς θα ένιωθε η κα Έσμοντ;
Κάλεσε όποιον θέλεις.
Μην ανησυχείτε. Δεν θα το κάνω.
- Αντίο. Κοίτα να λάμψεις. - Πάντα δεν λάμπω;
- Νιώθεις ασφαλής; - Φυσικά.
- Πολυάσχολος ο γιατρός. - Ναι.
Δίνει διαλέξεις... ...γράφει...
Διάβασα ένα βιβλίο του σήμερα. Γράφει ότι...
...η παιδική ηλικία έχει μεγάλη σημασία.
Αλλά κάνει λάθος.
Γεννιόμαστε με τον χαρακτήρα μας.
Ώστε έχεις γλώσσα.
- Είσαι Αμερικάνα, ε; - Ναι.
Και εσύ ο Μικρός Καίσαρ. (Γκάνγκστερ μυθιστορήματος)
- Καφέ; - Όχι, ευχαριστώ.
Ένας τζέντλεμαν ανάβει το τσιγάρο μιας κυρίας.
Και μία κυρία δεν το κάνει θέμα.
Χτύπησες;
Το στραμπούληξα.
Ο Κλάιβ ξέρει απ'αυτά.
Έπεσες σε λάθος άνθρωπο.
Ο Κλάιβ είναι πάντα σε φόρμα.
Συγχαρητήρια, κα Έσμοντ.
- Σίγουρα δεν θέλεις άλλο καφέ; - Σίγουρα.
Θα τον πυροβολούσες, αν δεν σε είχε αφοπλίσει;
Όχι.
- Τότε γιατί το κουβαλάς; - Γιατί ρωτάς;
Σε γοητεύει;
Όχι.
Μ'αρρωσταίνει.
Περιφρονώ τους κακοποιούς. Είναι αποκρουστικοί.
Ηλίθια ζώα που αποζητούν κλουβί.
Σέβομαι τον ευφυή αντάρτη...αλλά...
...μισώ την βλακεία.
- Τελείωσες, κα Έσμοντ; - Όχι.
Δεν πιστεύω στο πείραμα του Κλάιβ, είναι χάσιμο χρόνου...
...αλλά θα βοηθήσω.
Θα σου μάθω ιππασία και ύμνους.
Αλλά εδώ, στο σπίτι μου, δεν θ'ανεχθώ αγένειες.
Σαν αυτές που επέδειξες όλη την διάρκεια της ημέρας.
Νομίζω ότι είμαι σαφής, κε Κλέμονς.
Καληνύχτα.
Δεν δαγκώνω.
Ωραίοι οι Έσμοντ.
Είναι ανόητοι που σε έχουν στο σπίτι.
- Τι εννοείς; - Ξέρεις τι εννοώ.
- Σε γνωρίζω καλά. - Με είδες στην εφημερίδα.
Έτσι λες;
Έπρεπε να'σουν φυλακή τώρα.
Ναι, αλλά δεν είμαι.
Και χαίρομαι που δεν είμαι.
Τι λες για λίγο καφέ;
- Πρέπει να συγυρίσω. - Φιλοξενούμαι εδώ.
Θα βλεπόμαστε συχνά. Πρέπει να'μαστε φίλοι.
Νομίζεις. Φεύγω σε λίγες μέρες.
Εξ αιτίας μου;
Ναι, εξ αιτίας σου.
Δύσκολο δεν είναι να βρει άλλη;
Πολύ. Θα κάνει εκείνη τις δουλειές.
Θα σερβίρεσαι μόνος σου.
Όχι, Σάλι.
Δεν θα φύγεις, γιατί δεν μ'αρέσει η ιδέα.
Καθάρισε και φέρε μου καφέ.
Κα Έσμοντ...
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
Θα'θελα να πάμε μαζί για ιππασία.
Αν το επιθυμείς...
Ήσουν 7...όταν πέθανε η μητέρα σου.
- Ναι. - Θα στοίχισε στον πατέρα σου.
Ναι, αλλά το ξεπέρασε. Ήταν στρατιωτικός.
Είχαμε καλή σχέση. Ήμασταν σαν αδέλφια.
Ήταν αθλητικός τύπος, ε;
Τον ενοχλούσε που εσύ δεν ήσουν;
Όχι, δεν τον ένοιαζε.
Η μητριά σου;
Ήταν θαυμάσια γυναίκα.
Τι έκανε ο πατέρας σου, όταν σε απέβαλαν;
Τίποτα, δεν έδωσε συνέχεια.
- Η μητριά σου; - Ήταν...
Ήταν γλυκιά γυναίκα. Δεν το σχολίασε.
Την συμπαθούσες πολύ, ε;
Σου το είπα. Σου το είπα 100 φορές...Ναι!
Μου το είπες ξεκάθαρα.
- Πέρασα πολύ ωραία. - Ναι...πάμε.
Δεν είναι απαραίτητο.
Ποιο; Ω, συγγνώμη.
Δεν θα κάνω ιππασία για λίγο.
Απλά, την βαρέθηκα.
Δεν φταίει η ιππασία. Εγώ είμαι η αιτία.
- Με αντιπαθείς, ε; - Μου είσαι αδιάφορος.
Ακόμα και όταν με αγγίζεις, δήθεν τυχαία.
Αντιπαθώ αυτό που εκπροσωπείς.
- Και τι εκπροσωπώ; - Κάτι νοσηρό.
Ακούγεσαι σαν τον Κλάιβ.
Ότι είχες άσχημα παιδικά χρόνια...
...δεν είναι επαρκής δικαιολογία.
Πολλοί προέρχονται από διαλυμένα σπίτια, εγώ π.χ.
Έζησα σε 2 σπίτια, στα οποία με θεωρούσαν ξένη.
Η μητέρα μου με μισούσε πραγματικά.
Παρόλα αυτά, δεν πήρα τον κακό δρόμο.
Ωραία, άκου τώρα και εμένα.
Είσαι ψεύτικη, κα Έσμοντ. Φαίνεσαι ήρεμη, σώφρων...
...έχεις ό,τι επιθυμείς. Αλλά μέσα σου δεν είσαι τίποτα.
Είσαι άδεια, πεινασμένη...
Ξέρω καλά τις γυναίκες του είδους σου.
Σιγουριά απ'έξω, αλλά ανασφάλεια από μέσα.
Δεν χρειάζονται πολλά για να σπάσεις. Καθόλου.
- Είναι εδώ ο Χάρι; - Εκεί.
Φρανκ!
- Είσαι καλά; - Προσπαθώ.
Ω, σαν τα χιόνια!
- Ναι; - Θα έρθεις για ιππασία;
Ναι...βέβαια.
Δώσε μου 5΄.
Επιθεωρητά, πώς μάθατε ότι ο Κλέμονς μένει εδώ;
- Έχουμε τρόπους. - Ξέρω, δεν το εγκρίνετε.
Δεν θα το'λεγα. Σας ενδιαφέρει η περίπτωση.
Απλά, το θεώρησα καλή ιδέα να μιλήσουμε.
Καλώς, σας ακούω.
- Έχει καλή διαγωγή; - Φυσικά.
- Τηρεί το ωράριο; - Τον παρακολουθώ στενά.
Άλλο ρώτησα, γιατρέ.
Πρέπει να κερδίσω την εμπιστοσύνη του.
Ηρεμήστε. Δεν είμαστε άδικοι.
Αλλά δεν θέλουμε δυσάρεστες καταστάσεις.
Και ο Κλέμονς είναι πολύ επικίνδυνο άτομο.
Σέβομαι την άποψή σας.
Δεν θ'ανακατευτούμε.
Μόνο αν κριθεί απαραίτητο.
Εντάξει. Συγχωρείστε την έκρηξή μου.
Φυσικά.
- Θα δείτε τον Φρανκ; - Όχι, εσάς ήθελα.
Χαίρομαι που ήρθατε.
- Πειράζει να μη σας συνοδεύσω; - Καθόλου.
- Επιθεωρητά! - Ναι;
- Αντίο σας, κύριε. - Γεια σου.
Μην είσαι κατηφής.
Δεν είμαι κατηφής...
- ...αλλά ανησυχώ. - Για τι;
Ο αστυνόμος...ο Φρανκ που ξεπορτίζει...Όλα.
Είναι ατίθασος...έξυπνος.
Μερικές φορές είναι σαν πέτρινος τοίχος.
- Παράτα τα, Κλάιβ. - Να τα παρατήσω;
Ήταν εδώ ένας φίλος σου.
Ναι, ξέρω.
Τον είδα.
Ο Σίμονς...
- Θα τα παρατήσεις; - Όχι.
- Πώς πήγε η ιππασία; - Καλά.
Η Γκλέντα μου λέει ότι προοδεύεις.
Αλλά 4 ώρες ιππασία και ξενύχτι δεν συμβιβάζονται.
Το έμαθες.
Συγγνώμη...Ξέρω ότι δεν έπρεπε να βγω, αλλά..
...ένιωθα να πνίγομαι.
Δεν μ'ενόχλησε αυτό...
...αλλά το ότι απαντάς ψέματα στις ερωτήσεις μου.
Είπες ψέματα για τους γονείς σου.
Η μητέρα σου δεν πέθανε...έφυγε.
Γιατί είπες ψέματα;
Λυπάμαι.
Δεν μ'αρέσει να συζητώ τέτοια θέματα.
Μισούσες τον πατέρα σου, έτσι;
- Ναι, τον μισούσα. - Γιατί;
- Έκανε την μητέρα μου να φύγει. - Σε άφησε;
Εκείνον άφησε. Την ανάγκασε.
- Δηλαδή; - Ήταν άπιστος...
...κακός, μικροπρεπής, σκληρός.
Ένας νταής και πομπώδης ψεύτης.
Τα είχε ήδη με την μητριά μου.
Πώς ήταν η μητριά σου;
Ψηλή, ξανθιά, πολύ κομψή.
Πάγος απ'έξω, σάπια από μέσα.
Δεν την συμπαθούσες, ε;
Την μισούσα. Αλλά και εκείνη με μισούσε.
- Αλλά τους το ανταπέδωσα. - Πώς;
Δεν σε αφορά.
- Με ποιο τρόπο, Φρανκ; - Δεν σε αφορά!
Άσε με ήσυχο.
- Γεια σου, Κάρολ. - Μη πας μέσα.
Είναι ο Επιθεωρητής με τον Κλάιβ και τον Φρανκ.
- Μήπως ενοχλώ; - Καθόλου, κα Έσμοντ.
Είναι τυχερός ο Κλέμονς, αλλά αγνοούσα πόσο.
Ευχαριστώ.
- Υπάρχει άλλη ερώτηση; - Λίγες.
Ξέρεις τα κοσμηματοπωλεία Μένζις;
Όχι.
- Πού ήσουν χθες βράδυ; - Εδώ.
- Όλη νύχτα; - Ναι.
Σωστό;
Απ'ό,τι ξέρω, ναι.
Καλώς.
Έχεις μεγάλη ευκαιρία. Μη την σπαταλήσεις.
Αρκεί να μη μου φορτώνεις...
...κάθε κλοπή που γίνεται.
Καλημέρα, γιατρέ. Καλημέρα, κα Έσμοντ.
Κλέμονς, δεν είπα ότι έγινε διάρρηξη στα Μένζις.
Έγινε όμως.
Δεν το έκανα. Δεν θα σου το έκανα αυτό.
Εντάξει, Φρανκ.
- Τον πιστεύεις; - Εσύ;
- Δεν είναι τόσο βλάκας. - Ελπίζω.
Τι νομίζεις, Γκλέντα; Αξίζει να σωθεί;
- Τον συμπαθείς; - Ναι.
Δεν είναι κοινότυπος και έχει κότσια.
Κάτω απ'την μαγκιά του, έχει κάτι ελκυστικό.
- Δεν νομίζω να έφυγε την νύχτα. - Ξέχνα το.
Ας φάμε έξω απόψε.
Απόψε...αγάπη μου...
Λυπάμαι, αλλά σου υπόσχομαι...
Ναι, ξέρω.
Έτοιμη σε ένα λεπτό.
Κοίτα να βρεις κάτι στην εφημερίδα.
- Βρήκες τίποτα; - Ένα Γουέστερν.
Μόνο αυτό; Πολύ βαρετό.
- Θέλω να βγω έξω απόψε. - Ξέρω πως νιώθεις.
Ναι;
- Εσύ που θα πήγαινες; - Δεν ξέρω.
- Μάλλον στο "Metro". - Τι είν'αυτό;
- Κλαμπ στο Σόχο. - Είναι καλά;
Σ'εμένα αρέσει.
Σ'εμένα;
Όχι. Οι άντρες είναι αγενείς και οι γυναίκες...
Φτηνιάρες με ευτελή ρούχα;
Διαβάζουν το "Vogue".
- Αλλά δεν έχουν χρήματα. - Συγγνώμη.
Ακριβό φόρεμα, ευτελή λόγια.
Πήγαινέ με στο "Metro", Φρανκ.
- Αστειεύεσαι. - Σοβαρολογώ.
- Ίσως να μη σου αρέσει. - Θα σου το πω.
Εντάξει.
Αλλά πήγαινε να βάλεις κάτι φτηνότερο.
- Νιώθεις άβολα, ε; - Άβολα;
- Γιατί; - Εξ αιτίας μου.
- Για ποιο λόγο; - Ο τρόπος που χορεύουμε...
Και εγώ νιώθω άβολα.
Νομίζεις ότι όλοι σε κοιτάνε;
Έχω χρόνια ν'ακούσω τέτοια μουσική.
- Νιώθεις πιο άνετα τώρα; - Τι εννοείς;
Έτσι δεν χορεύεις με τις φιλενάδες σου;
Εσύ δεν είσαι φιλενάδα μου.
Όχι.
Δεν είμαι ο τύπος σου, ε;
Με πονάς.
Μη κάνεις τέτοια αστεία, Γκλέντα.
Είχες δίκιο. Δεν μ'αρέσει εδώ. Πάμε.
Χάμστεντ Γκάρντενς. Όσο μπορείτε πιο γρήγορα.
- Πηγαίνεις κάπου; - Ναι.
- Γιατί; - Ξέρεις.
- Εξ αιτίας μου; - Ναι.
Ντροπή.
Η φτωχή κα Έσμοντ θα πρέπει ν'αναλάβει το νοικοκυριό.
Σκούπισμα, ξεσκόνισμα, τα κρεβάτια...
Δεν είναι ωραίο εκ μέρους σου.
Σου το ξαναείπα.
Δεν θα με σταματήσεις. Ζούμε σ'ελεύθερη χώρα.
Ποιος σου το είπε αυτό;
Μακάρι να ήμουν άντρας!
Στην Σκωτία πρέπει να πάμε. Εκεί είναι ο καλός σολομός.
Η συμφωνία είναι για 6 μήνες.
- Όχι για πάντα. - Λίγο έμεινε.
- Τι τρέχει, Φρανκ; - Δεν ξέρω.
Ίσως δεν είμαι φτιαγμένος για σπιτική ζωή.
Κατανοητό, σου θυμίζει την ζωή με την μάνα σου.
Γιατί όλο εκεί το πας;
- Είχαμε καλή σχέση. - Γιατί το ωραιοποιείς;
Είσαι χειρότερος απ'την αστυνομία.
Ξέρεις ότι θέλω να σε βοηθήσω.
Δεν το ζήτησα. Δέχτηκα για να μη πάω φυλακή.
Πώς πήγε το ψάρεμα;
- Άρεσε στον Φρανκ; - Όχι. Και το ήξερα.
Αντιδρά σε ό,τι λέω ή κάνω.
Μάλλον βλέπει σ'εμένα την εικόνα του πατέρα του.
- Απογοητεύτηκες; - Δύσκολη ιστορία.
- Δεν πιστεύεις ότι τον βοηθάω; - Δεν ξέρω.
Ίσως τον ωφελούσε, αν έμενε μόνος.
Έτσι νομίζεις;
Δεν ξέρω. Δεν είμαι Θεός.
- Δηλαδή, εγώ είμαι; - Ίσως σου πάει η άλως.
Πάντως, οι άνθρωποι δεν είναι κουρδιστά παιχνίδια.
- Πρέπει να τρελάθηκα. - Γιατί;
- Επειδή μ'αγαπάς; - Σ'αγαπώ;
Είμαι μεγαλύτερη από εσένα.
Τι είναι λίγα χρόνια;
Τα "λίγα" είναι πολλά για μια γυναίκα.
Όχι για σένα.
Δώσ'μου ένα τσιγάρο.
Φρανκ...
Πες μου την αλήθεια. Συμμετείχες στην ληστεία;
Όχι! Σου το είπα 10 φορές.
- Δεν θα μου'λεγες ψέματα, ε; - Ω, Γκλέντα, κοφ'το!
Μπορεί να λέω μερικά ψέματα...
...αλλά όχι όταν λέω ότι σ'αγαπώ.
- Καλημέρα. - Φύγε!
- Δεν θα πάμε βόλτα; - Έχω δουλειά.
- Άσ'την για μετά. - Δεν μπορώ. Φύγε.
- Για πού; - Οπουδήποτε.
- Θα'ρθεις μαζί μου. - Είπα όχι. Έχω δουλειά.
- Τότε, θα σε βοηθήσω. - Σταμάτα! Άσε με ήσυχη!
- Θέλω να'μαι μαζί σου. - Είσαι αδιόρθωτος!
Αν δεν φύγεις, θα ουρλιάξω!
- Άντε, ούρλιαξε. - Θέλεις ν'ακούσει;
Άσε με, φύγε απο'δω!
Ναι.
- Ήθελα να την φιλήσω. - Το είδα.
- Αστειευόταν. - Όχι.
- Πρέπει να σε κολακεύει. - Κακό χιούμορ, Φρανκ.
Ζήτα συγγνώμη.
Συγγνώμη, κα Έσμοντ.
Βγες έξω, Φρανκ. Θα τα πούμε αργότερα.
- Είναι ώρα να φύγει. - Όποτε θέλεις.
Έχει ξανασυμβεί αυτό;
- Όχι. - Τι το προκάλεσε;
Λες να τον ενθάρρυνα;
Όχι. Αλλά μ'ενδιαφέρει.
- Δεν θα σ'αρέσει. - Δεν πειράζει.
Υπαινίχθηκε ότι με παραμελείς...
...και ότι ίσως έχεις κάτι με την Κάρολ.
Επεδίωκε να σ'εκνευρίσει. Είναι προφανές, νομίζω,
Προφανές ή όχι, το πέτυχε.
- Να τον διώξω; - Ό,τι νομίζεις.
Δεν θα'θελα να διακόψω τώρα.
Κάνε ό,τι νομίζεις.
Θ'ακυρώσω το συμβούλιο της κλινικής απόψε.
Κλάιβ, μπορώ να προστατεύσω τον εαυτό μου.
Εντάξει.
- Αυτό να μη ξαναγίνει. - Γιατί όχι;
Ήμουν έτοιμος να του το πω.
Θες να σε διώξει και να πας φυλακή;
- Πρέπει να μας πιάσει πρώτα. - "Μας";
Λες να έφευγα μόνος;
Μπορείς να βγεις απόψε;
- Είσαι τρελός! - Το ξέρω.
Μπορείς όμως;
Ναι.
- Είναι ώρα να φύγουμε. - Όχι. Περνάω υπέροχα.
Είμαι έτοιμος γι'αναμέτρηση όποτε το θελήσεις.
Γκλέντα!
- Την πάτησες. - Γιατί;
- Αστυνομία, σταμάτα. - Είσαι βαρετός.
- Είναι ο γιατρός εδώ; - Δεν είναι ώρες γραφείου.
Είναι ιδιωτικό θέμα. Είναι για την μις Φόστερ.
Ένα λεπτό.
Κάποιος ζητάει τον γιατρό για την Σάλι.
- Πρόβλημα; - Έτσι νομίζω.
Φέρε τον Κλάιβ.
Είμαι η κα Έσμοντ, περάστε.
- Κύριε... - Μπέιλι.
- Ήρθατε για την Σάλι. - Μάλιστα.
- Τι μπορώ να κάνω; - Θα περιμένω τον γιατρό.
Όπως θέλετε.
- Πώς είναι η Σάλι; - Πολύ καλά.
- Εργάζεται; - Ναι, βρήκε αμέσως.
Ο κος Μπέιλι. Φίλος της Σάλι.
- Θα παντρευτούμε. - Συγχαρητήρια!
Είναι ο Φρανκ Κλέμονς; Γι'αυτόν πρόκειται.
Ήρθα εκ μέρους της Σάλι για ένα ζήτημα.
Το ξέρετε.
Της επιτέθηκε ο Κλέμονς εδώ μέσα.
Χθες το έμαθα.
- Δεν το ήξερα. - Είναι αλήθεια.
Ήρθα να του σπάσω τα μούτρα.
- Αλλ'αυτό θα τον βόλευε. - Εσένα καθόλου.
Η θέση του είναι στην φυλακή. Θα πάω στην αστυνομία.
Ήθελα να ξέρετε τι αποφάσισα.
Δεν τον φοβάμαι.
- Τον θέλω φυλακή. - Τι έκανε;
Κατέστρεψε τα ρούχα της και την πέταξε κάτω.
Είναι τρομοκρατημένη.
Κε Μπέιλι, θα υπάρχει τρόπος...
- Με όλο το σέβας... - Κοφ'το, Μπέιλι!
Ας μιλήσει. Και θα δείτε τι είναι.
Κε Μπέιλι, έρχεστε μέσα για ένα λεπτό;
Κε Μπέιλι...
...όλοι είμαστε υποψήφιοι να βιαιοπραγήσουμε.
Η παιδική του ηλικία τον οδήγησε στο χείλος του φόνου.
Προσπαθώ να συντρίψω το μίσος που τον διαφεντεύει.
Ξέρετε, κε Μπέιλι, μέσα σε όλους μας...
...στα σκοτεινά βάθη της ψυχής μας, υπάρχει μία τίγρη.
Μία τίγρη που κοιμάται.
Λοιπόν;
Τον έπεισα να το ξεχάσει.
Η ψυχολογία αποδίδει.
Λέει αλήθεια το κορίτσι;
Ναι....Ναι, την έριξα κάτω.
Δεν ήθελα να κάνει η κα Έσμοντ τις δουλειές.
Αξιέπαινο.
Ήταν ανοησία. Δεν θα έκανα κάτι τέτοιο τώρα.
Χαίρομαι που το ακούω.
Τι τρέχει;
Μη με κοιτάς, σαν να είμαι έφηβος εγκληματίας!
Α, εσύ είσαι!
- Ποιος νόμιζες; - Ένας κλέφτης.
- Τι κάνεις εδώ; - Νόμισα ότι κάτι άκουσα.
Μπορούσες να με χτυπήσεις μ'αυτό ή εγώ εσένα.
Κάποιος θα σκοτωνόταν. Καληνύχτα.
Ώστε, τον έπεισες τον Μπέιλι.
Τον έπεισες να μη πάει στην αστυνομία.
Γιατί δεν είπες ότι τον έπεισαν £100;
- Δεν έχει σημασία. - Έχει. Τον λάδωσες!
Όχι. Πλήρωσα τα ρούχα της.
Τον λάδωσες για χάρη μου.
Δεν θέλεις να χάσεις το πειραματόζωό σου.
Υπάρχουν καλύτεροι τρόποι να σε κρατήσω.
Δεν μπορείς να με εξαγοράσεις.
Θα σου τα επιστρέψω με τόκο.
Όπως θέλεις. Κλείσε τα φώτα φεύγοντας.
Ήρθα για το τηλέφωνο.
- Τι πρόβλημα έχει; - Ο δίσκος.
Έλα, σήκω!
Τι είναι εκεί μέσα;
Λοιπόν...
Άνοιξέ το. Δεν είναι δικά σου. Μη πεθάνεις γι'αυτά.
Εμπρός! Γέμισέ την!
Παράτα τα, Κλάιβ. Σε παρακαλώ!
Δεν είναι τόσο εύκολο.
Πιο δύσκολο είναι να συνεχίσεις.
Δεν ωφελεί.
Ήταν απλά ένα πείραμα που απέτυχε.
Παράτα το και ξέχνα το.
Δεν μπορώ.
Ίσως χρειάζομαι λίγη ξεκούραση. Όπως και η Γκλέντα.
Όχι ότι φοβάμαι να φανεί ότι απέτυχα.
Αλλά δεν μπορώ να τον αφήσω στην τύχη του.
Διαβλέπω κάτι που αξίζει να σωθεί.
Εντάξει, Κλάιβ.
Με μισεί, ξέρεις.
Δεν ξέρω ακριβώς γιατί.
- Τι τρέχει; - Αστυνομία.
Ήμουν μαζί σου.
- Πού ήσουν; - Στον χασάπη.
- Πριν; - Στο κομμωτήριο.
Τι; Είναι γελοίο.
Ενδιαφέρουσα ιστορία.
Όσο και η εμμονή σας με τον Φρανκ.
Θα το σχολίαζα, αλλά καλύτερα πέστε τα μ'εκείνον.
Ναι.
Γεια σας, Επιθεωρητά.
- Χαίρομαι που σας βλέπω. - Δεν μπορώ μακριά σου.
Είσαι ξεχωριστή περίπτωση.
Είχες μία χρυσή ευκαιρία και την φτύνεις.
Θα είναι χαρά μου να σε πιάσω.
Θα συνοψίσω την ιστορία. Επιτρέπεται;
Ένας δ/ντής απειλήθηκε από έναν 20-χρονο...
...που φορούσε ίσως αδιάβροχο και ίσως γυαλιά...
...ίσως είχε φακίδες και ίσως δεν είδε τίποτα...
...γιατί κοιτούσε συνεχώς το όπλο.
Γιατρέ!
Μήπως έχετε ένταλμα σύλληψης;
Όχι.
Θέλω να τον παρουσιάσω στο θύμα.
Χωρία καμία απόδειξη;
- Ίσως έχουμε αποτυπώματα. - Αν είχατε, θα τον πιάνατε.
Όχι, ήξερα ότι δεν έχετε αποτυπώματα.
Γιατί;
Γιατί ο Φρανκ ήταν μαζί μου το απόγευμα.
Εκτός από την ώρα που ψώνιζε με την γυναίκα μου.
Κατά την διάρκεια των επισκέψεών μου, έμενε στ'αμάξι...
...για περιόδους όχι πάνω από 10'.
Πολύ λίγος χρόνος για να πάει για ληστεία.
- Τα λέτε σοβαρά αυτά; - Βέβαια.
Θα τα καταθέσετε ενόρκως;
- Βεβαίως. - Ανακαλέστε, γιατρέ.
Όχι.
Ξέρω τους λόγους σας.
Σκεφτήκατε ότι μία καταδίκη για ψευδορκία, θα σας καταστρέψει;
Λοιπόν, θα αποσύρετε την δήλωσή σας;
Αν το κάνετε, δεν θα δοθεί συνέχεια.
Όχι.
- Μπορώ να ερευνήσω; - Χωρίς ένταλμα;
Ας μη τα ξαναλέμε, Επιθεωρητά.
Δεν θα σας χαριστώ, γιατρέ. Να είστε σίγουρος.
Χρειάζομαι ένα ποτό.
Εσύ, Φρανκ;
Όχι, ευχαριστώ.
Πού είναι το όπλο;
Στο γραφείο σου.
Και τα λεφτά;
Φέρ'τα στο γραφείο. Γρήγορα.
Άκου, Κάρολ. Φύγαμε μαζί με τον Φρανκ σήμερα.
- Δεν το ήξερα. - Ήταν μαζί μου όλη μέρα.
Επιστρέφοντας, τον άφησα για ν'αγοράσει τσιγάρα.
Βασίζομαι σ'εσένα.
Ορίστε.
- Είναι όλα; - Όχι.
Θα τα στείλουμε πίσω.
- Θα το κάνεις εσύ; - Θέλεις να το κάνω εγώ;
Έλα, το αξίζουμε. Ζοριστήκαμε.
Ναι, πολύ!
Ληστεία μέρα-μεσημέρι... Και αυτό μεγάλο ζόρι.
Ναι.
Αν ο δ/ντής δεν υπάκουε, θα τον σκότωνες, ε;
Ναι.
- Ήθελα να τον σκοτώσω. - Σου θύμιζε τον πατέρα σου;
Τον πατέρα μου; Όχι, δεν του έμοιαζε καθόλου.
Αλλά κάποτε βρέθηκα σε παρόμοια θέση μαζί του.
Δηλαδή;
Ήταν δικά μου λεφτά. Τα μάζευα για ν'αγοράσω ποδήλατο.
Τα κρατούσε εκείνος και δεν μου τα έδινε.
Ήταν δικά μου.
Και έτσι...
...πήγα και έκλεψα ένα.
Ήρθε η αστυνομία.
Τρόμαξα πολύ, τον εκλιπαρούσα να με κρύψει.
Αρνήθηκε. Άρχισε να λέει τι καλός πολίτης ήταν.
Ασφαλώς τον θεώρησαν σπουδαίο άντρα.
Πρέπει, είπε, ν'αποδοθεί δικαιοσύνη.
Όταν αποφυλακίστηκα, όρμησα να τον σκοτώσω!
Τι συνέβη, Φρανκ;
Ήταν πολύ δυνατός.
Μου γύρισε το χέρι πίσω και με έκανε...
...να γονατίσω μπροστά της.
Και μετά με χτύπησε.
Ποτέ δεν θα ξεχάσω το χρώμα του χαλιού...μπλε και κίτρινο.
Λογικό είναι να τους μισείς.
Κυρίως εκείνον.
Πόσο τον μισούσα!
Μία εβδομάδα αργότερα...πέθανε.
- Έμεινες με την μητριά σου. - Την ημέρα της ταφής...
...την νύχτα...
Μέθυσε. Άρχισε να ουρλιάζει!
"Τον σκότωσες! Τον σκότωσες!"
Έτσι έγινε;
Ευχόμουν να πεθάνει.
Ήθελα να πεθάνει. Τον σκότωσα!
Τι γράφτηκε στην βεβαίωση θανάτου;
Καρδιά.
- Τον ήθελες νεκρό. - Ναι!
- Έγινε αυτό. - Ναι.
- Ήσουν ένοχος φόνου. - Ναι.
- Και σου αξίζει τιμωρία. - Το ξέρω.
Δεν τον σκότωσες.
Αλλά αφότου πέθανε, επιζητείς την αυτοτιμωρία.
Ζητούσες αγάπη, αλλά ένιωσες απόρριψη...
...και άρχισες να φοβάσαι.
Μίσος, ενοχή, φόβος.
Ενοχή και φόβος χτίζουν μίσος.
Αυτό το μοτίβο καταδυναστεύει όλη σου την ζωή.
Η νιότη σου, η δύναμή σου, οι ελπίδες σου...
Όλα στον βωμό ενός ψεύδους.
Δεν τον σκότωσες.
Ενός ψεύδους... ...ενός ψεύδους.
Νιώθω χαμένος.
Κλάιβ;
Βοηθήστε.
Δεν θα περιμένω.
Γκλέντα, στις 8 πρέπει να'μαι στο πανεπιστήμιο.
- Δεν θα'ρθω για δείπνο. - Καλά.
- Θα δειπνήσω με τον Φρανκ. - Ο Φρανκ θα'ρθει μαζί μου.
Έλα και εσύ και θα φάμε όλοι μαζί αργότερα.
Όχι, πηγαίνετε εσείς.
Έχω ήδη ετοιμάσει κάτι.
Θα μείνω εδώ.
Εντάξει...Γεια σου.
Γεια σου. Ξέχασα τα κλειδιά μου.
Έχω να γράψω ένα άρθρο για το περιοδικό.
- Υπάρχει κάτι για φαΐ; - Δεν σας περίμενα.
Α, ο Φρανκ έμεινε. Άρπαξε το μικρόβιο του ψαρέματος.
- Συμβαίνει κάτι; - Όχι.
- Γιατί να συμβαίνει; - Έχεις να μιλήσεις μία ώρα.
- Είμαι κουρασμένη. - Υπέθεσα ότι μένοντας μόνη...
Θέλει πολύ δουλειά αυτό το σπίτι.
Δεν βλέπω να προσπαθείς να βρεις άλλη Σάλι.
Είναι πιο κουραστικό απ'το να κάνω εγώ τις δουλειές.
- Γκλέντα, θα πρότεινα... - Άσε τις συνταγές, Κλάιβ!
Εκνευρίστηκα, Κλάιβ. Αλλά γκρινιάζεις!
Συγγνώμη.
Είμαι πιεσμένος, βλέπεις.
Πιεσμένος; Δύσκολο να σε φανταστώ έτσι.
Η περίπτωση του Φρανκ δεν είναι εύκολη.
Απαιτεί αυτοέλεγχο.
Δεν μπορώ να δείξω φόβο, απέχθεια, ούτε καν φθόνο.
Φθόνο;
Εσύ το πλήρωσες. Σε παραμέλησα, το ξέρω.
Δεν θα σε κατηγορούσα, αν ξαφνικά έφευγες.
Αλλά θέλω να επανορθώσω.
Γιατί δεν φεύγουμε για 1-2 μήνες;
Όχι χωριστά, αλλά μαζί.
Πάει πολύς καιρός.
-Και οι διαλέξεις σου; - Θα τις ακυρώσω.
Με τον Φρανκ τι θα κάνουμε;
Τώρα είναι υπεύθυνο άτομο.
Εσύ ξέρεις καλύτερα.
- Ο κος Κλέμονς; - Στο 3, κυρία μου.
Τώρα πες μου, τι τρέχει;
- Τίποτα. - Τότε γιατί μ'αποφεύγεις;
Σου είπα, δεν το αντέχω πια εκείνο το σπίτι.
Θέλει να πάμε διακοπές.
Αλλά δεν θα πάω.
Πουθενά δεν θα πήγαινα χωρίς εσένα.
Αγάπη μου, τώρα δεν φοβάμαι να φύγω μαζί σου.
Θα ήταν υπέροχο.
Μοιάζουμε. Αγωνιζόμαστε για τα ίδια πράγματα.
Ίσως αυτό μας έφερε τόσο κοντά.
Τώρα νιώθω ότι θα νικήσουμε.
- Θ'αφήσεις τον Κλάιβ; - Ναι.
Δεν τον αγαπώ. Δεν ξέρω αν τον αγάπησα ποτέ.
Και η άνετη ζωή σου;
Την χόρτασα.
Θέλω εκείνα που ποτέ δεν είχα.
- Σε 6 μήνες θα νιώθεις άθλια. - Δοκίμασέ με!
- Πότε; - Σύντομα.
Πολύ σύντομα.
Πάρε τα πράγματά σου και πάμε.
Θα σ'αφήσω στα περίχωρα.
- Θα πάρω το τρένο. - Πότε;
Κάποια ώρα αύριο.
Όχι.
Απόψε.
Τηλεφώνησε στον Κλάιβ ότι θα φας στο σπίτι.
Εντάξει.
Μη χάσεις το τρένο.
Μη με κάνεις να περιμένω.
Δεν με έχεις δει θυμωμένη.
Σε προειδοποιώ.
Δεν ξέρεις τι είμαι ικανή να κάνω.
Έβρεχε στην εξοχή, Φρανκ;
Ναι, λίγο το πρωί.
Θα το πάρω εγώ. Περιμένω τηλεφώνημα.
- Εμπρός; - Κλέμονς;
Ναι;
Ναι, εντάξει.
Θα είμαι εκεί.
Ένας φίλος μου. Ηρεμήστε, δεν είναι κάτι κακό.
Έξι μήνες πέρασαν. Τι γρήγορα!
6 μήνες...Νόμιζα πως δεν θα τελείωναν ποτέ.
- Αλλά τελείωσαν, έτσι; - Ναι, είσαι ελεύθερος τώρα.
Πάντως, μπορείς να μείνεις εδώ όσο θέλεις.
Θέλω να είσαι σίγουρος, πριν βγεις στον κόσμο.
Εμείς σχεδιάζουμε πολυήμερες διακοπές.
Το αναβάλαμε διαρκώς στο παρελθόν.
Τώρα θα το πραγματοποιήσουμε, μόνο που...
...ανησυχούμε για εσένα.
Δεν χρειάζεται ν'ανησυχείτε, γιατί φεύγω και εγώ.
Απόψε.
Γιατί απόψε;
Έχω ραντεβού με τον Επιθεωρητή Σίμονς.
Αυτός ήταν στο τηλέφωνο.
Ο Σίμονς; Μα, γιατί;
Αυτό θα γινόταν κάποτε, αλλά θα'ταν διαχειρίσιμο.
Ήθελα να μιλήσουμε γι'αυτό, αλλά...
...έπρεπε μόνο εγώ ν'αποφασίσω.
Είπες ότι είμαι ελεύθερος.
Αλλά δεν θα είμαι, αν δεν πληρώσω.
Τότε μόνο θα είμαι ελεύθερος.
Να γιατί τηλεφώνησα στον Σίμονς.
- Κατάλαβα. - Εγώ όχι.
Ας το συζητήσουμε με τον καφέ μας.
Όχι, Γκλέντα.
Πρέπει να μαζέψω τα πράγματά μου.
Θα μ'απαλλάξετε απ'τα πιάτα, γιατί θέλω να του μιλήσω;
Κλάιβ...
...σου είμαι ευγνώμων για πολλά και...
-...λυπάμαι για πολλά. - Λυπάσαι;
Ο Σίμονς σου στέλνει ένα μήνυμα.
Λέει ότι δεν θυμάται την τελευταία σας συζήτηση.
- Αντίο. -Όχι ακόμη.
Θα σε πάω εγώ, όταν είσαι έτοιμος.
Λοιπόν;
Άκουσες.
Αλλά δεν κατάλαβα.
Ήμουν σαφής.
- Νόμιζα ότι θα φεύγαμε μαζί. - Ξέρεις που πάω.
Πρέπει να τρελάθηκες.
Τέλος πάντων, ο Κλάιβ θα παρακαλέσει για σένα.
Θα σε αθωώσουν.
Και μετά;
Μετά, δεν θα σε ξαναδώ ποτέ.
Γιατί;
Δεν μπορώ να πληγώσω άλλο τον Κλάιβ.
Τον Κλάιβ;
Και εγώ;
Δείξε ανθρωπιά... ...αξιοπρέπεια.
Ήμουν άρρωστος και με θεράπευσε.
Δεν μου απάντησες. Τι θα γίνει μ'εμένα;
Είναι λίγο αργά για τύψεις.
Όταν έκανες το κέφι σου, δεν είχες τύψεις;
Ας μη μαλώνουμε, Γκλέντα.
Δεν θα με παρατήσεις σαν γκαρσόνα.
Σαν αυτές που ψωνίζεις στο "Μέτρο".
Ας μη το τελειώσουμε έτσι.
Τότε, δεν πρέπει να τελειώσει.
Έχει τελειώσει.
Φρανκ...
Φρανκ, σε παρακαλώ!
Τώρα πες μου ότι φεύγεις.
Φεύγω.
Γκλέντα!
Τι συνέβη;
Γκλέντα, για όνομα του Θεού, τι συνέβη;
Ο Φρανκ...
Ναι, ο Φρανκ.
Ο μαθητής σου, το πειραματόζωό σου...
Ο σωφρονισμένος σε ξεπλήρωσε!
- Ο Φρανκ... - Τι θα κάνεις;
Θα του δώσεις μετάλλιο;
Κλάιβ, όχι!
Σε παρακαλώ!
Κλάιβ...
- Τον σκότωσες. - Ναι.
Τον σκότωσες...
Είναι νεκρός; Τον σκότωσες;
Αυτό δεν ήθελες;
Ναι.
Με εγκατέλειπε. Με άφηνε, Κλάιβ.
Εμένα!
Όχι εσένα...Εμένα!
Παντογνώστης, θαυματοποιός...
...αλλα ανίκανος να με κρατήσει.
Και μετά άλλαξε. Σε απαρνήθηκε.
Είναι νεκρός!
Όχι, Γκλέντα. Έφυγε.
Δεν είναι νεκρός...έφυγε.
Δεν σε κατηγορώ για τίποτα. Όλα τα λάθη εγώ τα έκανα.
Γκλέντα, στάσου, πού πας;
Μάντεψε.
Όχι, άσ'την.
Η σχέση σας έχει χαλάσει εδώ και χρόνια.
- Φρανκ, μπες μέσα. - Τι έγινε;
Ύστερα, έφυγα τρέχοντας.
Παραληρούσε, είχε λυσσάξει!
Δεν το πιστεύω. Πρέπει να γυρίσω.
Έχει το όπλο σου.
- Λέει ότι θα σε σκοτώσει. - Πρέπει να τον δω.
Είναι τρελός. Θα σε σκοτώσει.
- Γύρισε! Σταμάτα! - Όχι!
- Σταμάτα να κατέβω! - Όχι!
Πρέπει να την βοηθήσουμε.
Τίποτα δεν μπορεί να την βοηθήσει.
Απόδοση στην Ελληνική: Χρήστος