Çeviri: Yağızhan Helvacı İyi seyirler...
"Madison, Delaware."
Anne, müdür yardımcısı arayan başka bir yer olmadığına emin misin?
- Neresi mesela? - Guantanamo Kampı?
- Fazla sıcak. - Kuzey Kore? - Yok. Bana geri dönüş yapmadılar.
Peki ya Detroit?
İşte geldik. Gelsene.
Bak, bahçesi de var. Böylesini New York'ta bulamazsın.
Burayı bana satmana gerek yok anne. Seni sevdiğim için kalacağım.
- Ben de seni seviyorum. - Ayrıca araştırma yaptım...
...18 yaşına gelene kadar tek başıma oturamayacakmışım.
Şu mutfağa baksana. Dairemizden de büyük.
- Biz yemek yapmayız ki. - Şu tezgahın büyüklüğüne bak...
...paket yemekleri buraya rahatça koyabiliriz.
- Sen de duydun mu? - Hayır, bir şey duymadım.
- Aynen öyle. - New York'tan gelen kardeşim Gale burada!
Özel konuk olarak da, yeğenim Zach! Sarıl bakayım.
Saturday Night Live'a gönderme yaptım. New York'ta yaşıyordunuz ya.
- Tamam. - Aman Tanrım! Şu hâline bir bak!
Siyahlar içindesin. Değiştirsek iyi olur.
- Aman Tanrım, seni görmek çok güzel. - Seni de. - Olanları sindireyim.
Aman Tanrım, her gördüğümde daha da yakışıklı oluyor.
- Çok yakışıklı. - Sağ ol, Lorraine teyze.
Çok güzel çocuk. Şükürler olsun, çünkü çok çirkin bir bebektin.
- Söyledi işte. - Ne var? Artık yakışıklı oldu sonuçta.
Çirkinden yakışıklıya dönüp sonra yine çirkin olacak değil ya.
Tehlike geçti artık.
Az kalsın unutuyordum. Havalı bir teyze olduğum için sana hediye aldım.
Yeni erkek parfümünden.
- Denesene. - Süper.
Sınırlı üretim, bu yüzden o şapkayı takan çok kişi görmezsin.
Evet, birinin bunu takacağını hayal bile edemem. O yüzden sınırlı olsa gerek.
- Taksana, kafana oturuyor mu bak. - Şimdi mi takayım? - Biraz gezdirsene.
- Şuna bak. - Vay be. İşte böyle.
Pekâlâ. Kutulardan birkaçını boşaltacağım. Görüşürüz.
Tatlım, şapka kafanda kalsın. Yanmanı istemiyorum.
- Şapkayla güzel duruyorsun. - Sağ olun. Harika.
Güzel hareket.
- Yeni komşu sensin demek? - Evet. Tanıştığımıza memnun oldum.
New York'tan buraya gelmek ne kadar sürdü?
Kafandaki o süslü şapkadan anladım.
Hayır. Bu... Bu aslında teyzemin verdiği bir hediye.
Bana ve taktığını görenlere göre de bir hediye.
- Bu arada, ben Zach. - Ben de Hannah.
- Hannah! - Gitmeliyim.
Güzel sohbetti.
Merhaba, buraya yeni taşındık.
Sadece annemle ben varız.
- Bu şapka da hediye. - Şu çiti görüyor musun?
- Çiti görüyor musun, dedim. - Evet. - Kendi tarafında kal.
Kızımdan ve benden uzak dur, böylece sorun yaşamayız.
Komşumuzla tanıştım. Yumuş yumuş valla.
Bay Shivers mı? Buraya birkaç yıl önce taşındı.
Çok gizemli ve seksi. Kokusuna bayılıyorum.
- Nane ve vücut kokusu gibi kokuyor. Çok çekici. - Benim tipim değil.
O günü hatırlıyorum.
- İyi misin tatlım? - Evet. Özür dilerim.
Gidip odamı dekore edeyim. Yapılacaklar listesinden sileyim bari.
- O nasıl? - Ona zor geldi.
Resmen etrafına duvar örüyor.
Umarım manzara değişikliğinin bir yararı olur.
Peki sen nasılsın?
Umarım manzara değişikliğinin bir yararı olur.
Pekâlâ Zach. Neyin var görelim.
Hızlıca at. Tam şu köşeden. Hazır olmalısın. İşareti ver bakalım.
Atıyorum.
Bak, bu...
- Gördün mü? Baban kusursuz değilmiş. - Evet, değilmiş.
Avantaj babanda. İşaretleri oku.
Her şey kaleye bağlı. Hemen atlamak olmaz.
Top böyle atılır. Pekâlâ, hazır ol. Biraz ilerle, olur mu?
Hayatım, iyi misin?
Evet, bebeklik fotoğraflarımı buldum da. Gollum'un bebek hâline benziyormuşum.
- Selam Becca. - Selam.
Yaşasın. Yeni arkadaşlar, yeni arkadaşlar.
- Ne yaptığını sanıyorsun? - İşe gidiyorum. Hem öğreteceğim...
...hem de yöneteceğim.
Anne, burada yeni çocuk benim, bu da yaşayacağım birkaç zorluğu gösteriyor zaten.
İçeriye müdür yardımcısıyla girmenin iyi imaj bırakacağını sanmam.
Bana 60 saniye avans ver, en azından elimde bir fırsatım olsun.
Anlaştık. Şans tanıyacağına söz verir misin peki?
Buna söz veremeyeceğimi sen de biliyorsun.
Söz veriyorum. Oldu mu? Ve şu kapı kilitme olayı...
- Hadi ama, bundan iyisini yapabilirsin. - 60 saniye başlıyor.
60, 59, 58, 57, 56, 55, 54...
Oturun millet. Hemen koltuklarınıza oturun.
Koltuklara oturun.
- BU ÇOCUK Bİ' HARİKA - Herkes sessiz olsun.
Affedersiniz. Şöyle geçeyim... Tamamdır, süper.
Yeni çocuk sensin demek?
- Evet. - İyiymiş.
- Selam Taylor. - Selam "Şebek."
- Sana "şebek" mi dedi? - Evet, dedi.
Gerçek adım Champ. Ama benimle hiç konuşmamıştı...
...ilerleme kaydediyoruz yani. - Üç, iki, bir.
Sessiz olun. Günaydın.
Size yeni müdür yardımcımız Bayan Cooper'ı takdim etmekten kıvanç duyuyorum.
Umarım ona da, bana gösterdiğiniz saygıyı gösterirsiniz.
Kim yaptı onu? Kim yaptı bakayım?!
Bayan Cooper.
Herkese merhaba.
Cuma günkü dans için heyecanlı olduğumuzu söylesem...
...bütün yönetim adına konuşmuş olacağımı biliyorum.
Bu konuda twerk'lemeden yerimizde duramıyoruz.
Söylemiş olamaz.
- Öncekinden de kötü yahu. - Kendisi annem olur.
- Önceki harikaydı. - Şaka yapıyorum. Twerk nedir, hiç bilmiyorum.
- Dansa birini götürecek misin? - Hayır.
Ben de solo takılmayı düşünüyorum. Birlikte gitsek ya.
- Birlikte mi? - O anlamda "birlikte" değil yahu.
Birlikte dans etme falan yani. Aslında işe yarayabilir.
Bu işe kalabalığı da sokarız. Sonra farklı kızlarla ayrılırız.
Son bir hatırlatma olarak, dikkatli olun ve eğlenin.
Al bunu. Bana mesaj ya da tweet at. Bütün iletişim bilgilerim yazıyor.
Ev adresim ve dolap numaram da yazıyor. Beni nerede bulacağını biliyorsun.
- Sağ ol. - Poposunu partnerine değdirerek dans edenler...
...derhal evlerine gönderilecektir.
Derhal diyorum.
Merhaba?
Orada biri mi var?
- Seni korkuttum mu? - Yok canım.
Sahiden mi? Çünkü resmen 10 metre zıpladın da.
Ben çok zıplarım. Böyle formda kalıyorum.
- Ne güzel. - Bugün seni okulda görmedim.
Beni mi arıyordun yoksa?
- Hayır, etrafa baktım... - Evde eğitim alıyorum.
Baban tarafından mı? İyi birine benziyor.
- Ve gergin. Biraz da sinirli. - Üstüne alınma. O kimseyi sevmez.
Burada komşularını korkutmak dışında yapılacak eğlenceli bir şey var mı?
- Yapmayı sevdiğim bir şey var. - Öyle mi?
Benimle gel.
- Nereye gidiyoruz? - Merak etme. Eğlenceli olacak.
- Nereye gittiğini bildiğinden emin misin? - Evet, gel hadi.
Bu taraftan.
Beni öldüreceğin bir yere mi götürüyorsun? Merak ettim de.
Kafama göre karar veriyorum.
Hannah?
Evet Zach, ormanda yabancının birini takip et tabii.
Hadi, Korkak Kedi. Neredeyse vardık.
Az kaldı.
Burada bekle.
Peki. Burası neresi?
Şuna bak.
- Vay be. - Nasıl sence?
Böyle bir şey beklemiyordum gerçi.
Burası neresi?
Yıllar önce inşa etmişler ama paraları bitmiş.
Burada öylece oturuyor işte. Gel, en sevdiğim kısmı bu.
- Dur, dur. Ne yapıyorsun? - Neyden korkuyorsun? Hep yaptığım şey bu.
Korkmuyorum. Tetanos aşılarımı olmadım sadece.
Banliyölerden nefret ediyorum.
Hadisene.
- Başarabilirsin. Aşağı bakma yeter. - Biliyorum.
- Düşecek değilsin. - Böyle bir şeyi planlamıyordum sadece.
- Oldu işte. Merhaba. - Merhaba.
Yerden yüksekteyim.
- Güzel, değil mi? - Evet. Buradan her şey görünüyor.
Neden Madison'a taşındın?
Annem bana "Zach, neresi olursa olsun, nerede yaşamak isterdin?" dedi.
Ben de "Madison, Delaware'a taşınabilir miyiz? Hayalim gerçek olur." dedim.
- Hep böyle alaycı mı konuşursun? - Hep mi? Hayır, o fazla kalır.
Hep değil, genelde diyelim.
Özür dilerim. Geçen yıl babam öldükten sonra...
...annemle tek başımıza kaldık işte. - Üzüldüm.
Artık o konuyu pek düşünmüyorum. Peki ya sen?
Annemi hiç tanımadım ve hep bir kasabadan öbürüne taşınıp duruyoruz.
- Çok kötüymüş. - Sorun değil.
- Sana ciddi bir soru sorabilir miyim? - Evet, ne oldu?
Nasıl aşağı ineceğiz?
- Ciddiyim. Bir planın var mı? - Yok.
- Normalde nasıl aşağı iniliyor? - İnilmez. Kaldın burada.
- O pamuk şekeri yediğine inanamıyorum. - Asıl korkunç olan ne, biliyor musun?
Tadı bayağı güzeldi.
Bu akşam için sağ ol. Burada geçirdiğim en az kötü zamanımdı.
- Zach, çok tatlısın. Bu... Cidden. - Tamam.
Hannah. Muhtemelen Salı ve Perşembe günleri de...
...çöpü çıkaracağım. Canın birini korkutmak isterse, bana uyar.
Tamam. Aklımda tutarım, Korkak Kedi.
- Hannah! Burada ne işin var? - Özür dilerim.
Bu sana son uyarım. Bizden uzak dur yoksa başına çok kötü şeyler gelir.
Size inanıyorum.
"X nedir?"
- X nedir? - Büyütülecek bir şey değil baba.
- Hannah, anlamalısın... - Bir şey anlamama gerek yok.
Konuşuyorduk sadece. Neden sıradan insanlar gibi hiç arkadaşım olmuyor?
- Sebebini biliyorsun! - Hiç adil değil!
- Beni burada kilit altında tutamazsın. - O çocuğu bir daha asla görmeyeceksin!
- Anladın mı beni? Asla! - Baba, lütfen sakin ol.
- Hannah. - Hayır!
Ne?!
- Ne var? - Çığlık duydum. Hannah iyi mi?
Çığlık falan yoktu. Bir şey duymadın.
- Nasıl yani? - Git, yoksa duyacağın son çığlık...
...seninki olacak. - Hayır, durun.
- Anne. Anne. - Merhaba tatlım.
- Akşam yemeği için kinoa ister misin? - Anne, Hannah'nın başı belada.
Hannah da kim?
- Madison İlçesi, 911. - Merhaba, Monroe'da oturuyorum.
- Sanırım burada kötü bir şey oluyor. - Zach, neler oluyor?
Ev içi gürültü oluyor sanırım. Bilmiyorum.
Tutuklusun!
Hevesin hoşuma gitti. Beğendim, böyle devam et...
...ama daha o kısma gelmedik. Merhaba bayım. Ben, Memur Stevens.
- Bu da Yardımcı Memur Brooks. - Az önce yaptığım şey için özür dilerim.
- Özür dilemene gerek yok. Harika iş çıkarıyorsun. - Öyle mi?
Evinizde muhtemel bir 10-16 durumu olduğuyla ilgili bir ihbar aldık.
- Bu da... - Sakın söyleme.
- Ev içi gürültü mü? - Aynen öyle. - Sahiden mi?
- Evet, doğru. - Çok tuhaf, çünkü akşam boyunca burada yalnızdım...
...ve hiçbir şey duymadım. - Hayır, yalan söylüyor.
Hannah nerede? Çığlık attığını duydum.
Evet. Hannah benim kızım ve annesi, yeni kocasıyla...
...işlerini hallettiğinden beri benimle kalıyor.
- Dün sabah uçakla Londra'ya döndü. - Tamam. Bu, dediğinizi doğrular.
Özür dileriz bayım. Zaman ayırdığınız için teşekkürler.
Rahatsız ettiğimiz için özür dileriz.
Surround ses sistemi. Ses-fil olmanın suç olduğunu bilmezdim.
Ne "fil"i dedi?
Ses cihazları konusunda bir çeşit uzman olduğunu söylüyor yani.
Merhaba, çok özür dilerim. Doğru düzgün tanışamadık.
Ben yeni komşunuz, Gale Cooper. Eviniz çok güzel.
O zevk bana ait. Uğrayıp dünyalar tatlısı oğlunuzu...
...ve polisleri getirdiğiniz için teşekkürler.
- Tekrardan özür dilerim. - Kusura bakmayın bayım.
Sizin gibi dürüst bir vatandaşın evine böyle girmek hoşumuza gitmiyor.
Özür dileriz. Belli ki bir şey yapmıyormuşsunuz.
Dava açmak isterseniz, yardım etmek isteriz.
Hannah! Hannah! Hannah!
- Ağır ol, koca adam. - Hayır! Üst kata bakın.
Şok vereyim mi? Vereyim istersen.
Azmini sevdim ama sonraya saklayacağız.
Polise sahte ihbar yapmanın cezası ne, bir fikrin var mı?
- Üç yıl. - Yaklaştın. Aslında ihtarname alıyorsun.
Durun. Anne, ona inanmadığını söyle. Surround sistemi mi? Ciddi mi ya?
Zach, yeter artık! Eve git.
- Çok özür dilerim, memurlar. - Sorun değil hanımefendi.
Oğlunuz için iyi bir tedavi merkezi önerelim derim.
- Evet. O çocuk kesin uyuşturucu kullanıyordur. - Kesin kullanıyordur.
İyi geceler.
Gale.
- Ben Lorraine. - Seni görebiliyorum. - Kardeşin geldi.
Merhaba. Geldiğin için sağ ol.
Okuldaki dansta gözetmenlik yapmam gerekiyor.
Zach'i tek başına bırakmak istemiyorum.
Gale. O zaman sıkıntısı olan bir genç. Neye ihtiyacı var, biliyor musun?
Akşamını teyzesiyle takı yaparak geçirmek.
Sağ ol. Onunla kavga etmek hoşuma gitmiyor.
Biliyorum. Aranız düzelir, biraz zaman tanı yeter.
Çantam geliyor, dikkat et. Endişelenme, bu akşam tamamen Zach'le ilgili olacak.
Zach! Çarşamba günü sushi yemeye gittik.
Ve tavuk teriyaki istedik, ben de "kaderin böyle" dedim.
Sonra ondan bir daha haber almadım. Kötü oldu çünkü ondan hoşlanmıştım.
Esprilerime gülmüyordu ama aramızda bir şey olduğunu hissediyordum.
Ne bileyim. Sanki umurumda. Medyumumu dinlemeliyim.
"Eziklerle çıkmayı bırak ve asla uçağa binme" diyor.
- Biliyordum. - Sence naz mı yapıyordur?
Ya da telefonunu yangında falan kaybetmiştir.
- Evet, bence telefonunu kaybetmiştir. - Bence de.
Tamamen unutmuşum. Pazartesi günü, çalışmam gereken önemli bir sınav var.
Gece boyunca çalışacağım, sakın odama girme.
- Peki. - Görüşürüz. - İyi geceler tatlım.
Onu arayayım bari. Öldüğünden endişelendim şimdi.
Buraya gel.
Bu iş nasıl olacak? Sen mi benim yancımsın, yoksa ben mi?
- Dansa böyle mi gideceksin? - Sana bir şey söylemeliyim. Eğil.
Olmaz. Yeni bir takım bu. Ellemesene.
- Kızlar nerede? - Evet, şu mevzu.
Buraya gelesin diye öyle dedim. Yardımına ihtiyacım var.
- Hiç kız yok mu yani? - Bir tane var.
Yürü be! Ne var? Ne var?
O evde kilit altında ve babası manyağın teki.
- Arkadaşı var mıdır? - Hayır, ciddiyim.
Kızlar olacağını söylemiştin ve kızlar olmamasıyla birlikte...
...manyağın biri var ve takım elbise içindeyim.
- Gideceğini nereden biliyorsun? - Onu arayıp polismişim gibi davrandım...
...ve karakola gelmesini istedim.
- Bu yüzden başın belaya girebilir. - İhtarname veriyorlar sadece.
Islak çamur var ya. Pantolonum çamura bulanacak.
İşte orada.
Gidelim.
- Hadi. - Tamam, tamam.
Kuru temizleme faturam fena gelecek.
Vay be. Onu yapmayı nereden öğrendin? New York'ta mı?
Hayır, YouTube'dan.
- Burada kal ve evin önünü gözetle. - Tek başıma karanlıkta mı bekleyeyim?
Evet, Champ. Burada gözcü sensin.
Eğer Shivers dönerse, bana bunun gibi bir işaret ver.
Bil diye söylüyorum: Eğer bir tehlike sezersem, hemen kaçarım.
Neredeyim ben?
Ne yapıyorsun? Hani gözcülük yapacaktın?
Değişik bir yanı yok ki. İçeride gözcülük yapacağım işte.
Hayır. Tanıma göre, dışarıda etrafa bakman gerekiyor.
Sana bir şey açıklayayım Zacharias.
Gençlerde ölüm ve yaralanma korkusu yoktur derler ya? Bende yok işte.
Ben korku yeteneğiyle doğdum. Dört yaşındayken...
...salıncakta itilirken "sonum bu işte" diyordum ben.
Ölmeyeceksin. En azından bugün.
- Tamam mı? Bir şey olmayacak. - Evet, haklısın. Saçma davranıyorum.
Ayı kapanları varmış.
Kim bodrumuna ayı kapanı koyar ki? Harbiden yani.
Gidelim.
Dışarı çıkalım, orası güvenli. Hem orada ayı kapanı da yok.
Galiba biraz ağ yuttum.
Bu taraftan. Hadi, hadi.
Üst katta.
O odadan geliyor.
Hannah?
Çok tuhaf. Sanki o ses, bu kitaplıktan geliyor.
Ne de olsa eski bir ev.
Vay be. Şuna bak.
"Korkuluk Geceyarısında Yürüyor."
"Komşum Bir Hayalet." "Yaşayan Kukla'nın Gecesi."
Hepsi "Ürperti" kitapları.
- Bir grup çocuk kitabıyla ne işi var ki? - Bunlar çocuk kitabı değil.
Çocuk kitapları seni uyutur. Bunlar ise geceleri uykunu kaçırır.
"R.L. Stine." O adama ne oldu acaba?
Kim bilir. Bir gün ortadan kaybolmuş. Önemi var mı? Gidelim.
"Pasadenalı Korkunç Kardan Adam." Büyükannem Pasadena'da oturuyor.
Bu kitabı okuduktan sonra onu ziyaret etmeyi bıraktım.
Pekâlâ. Buraya kitap kulübü yapmaya gelmedik.
Biliyorum ama bu kitaplar neden kilitli ki? Kim kitap kilitler yani?
Belki de açmamızı sağlayacak bir anahtarı vardır.
Bu kadar önemliyse, al işte.
Sır çözüldü. Şimdi... Dikkat et!
- Zach? - Merhaba Hannah.
Evimde ne arıyorsunuz?
Zincirlenmiş olabileceğini düşündüm.
- Neden öyle bir şey düşündün? - Çünkü çığlık attığını duydum...
...ve polisi aradım.
- Hemen gitseniz iyi olur. - Tamam.
Biraz bekle. Merhaba, ben Champ. Tanıştığımıza memnun oldum.
Bu akşam dansa gideceğiz, istersen gel ve bir arkadaşını da çağır.
- Nasıl göründüğü hiç umurumda değil. - Kitaplardan birini açtınız mı?
Evet. Özür dilerim. Buralarda bir yerde.
Düşürmüştüm. Yerine koyarım ve seni rahatsız etmeyiz. İşte burada...
Hayır, sakın açma!
Hayır!
- Neler oluyor? - Kimse ses çıkarmasın.
Babam beni öldürecek.
Zach, dur! Zach!
Yaşayan Kukla'nın Gecesi
Hannah, dur.
- Hannah, bekle. - Evine dön Zach. Boyundan büyük işlere kalkıştın.
- Neler olduğunu anlatacak mısın? - Açıklayamam. Gitmem gerek.
Zach, dur. Dinlesene.
- Dur. Dursana. - Ne yapıyorsun ya?
Çekil üstümden.
Beni dikkatle dinle. Korkunç Kardan Adam'dan bahsediyoruz burada.
Böyle bir takma ad tesadüfen alınmaz. Ve bir kitabın içinden çıktı.
- Bu normal bir şey değil Zach! - Hannah'nın peşinden gideceğim.
Pasadena'ya neler yaptığını okudum. Bu iş şakaya gelmez oğlum.
- Buraya girmiş. - Sadece o girmemiş.
- Polisleri aramalıyız. - Bu kasabadaki polislerle tanıştın mı sen?
Doğru dedin.
Duvardaki çizikleri görüyor musun?
- Evet. - Emin olayım dedim.
- Böyle mi çığlık atıyorsun? - Beni yargılama!
Oradan geldi. Bu taraftan.
Ne yapacak, masal mı okuyacak?
Hannah, neler oluyor? O şey, kitabın içinden nasıl çıktı?
- O burada. - Silah bulmalıyız.
Şaka mı yapıyorsun? Asıl tank lazım.
Bir dakika. Kardan yapılma değil mi?
- Alev makinesi. - Tuz torbası. Ateş makinesi tabii.
Sessiz olun. O öldürülemez.
Şeker.
Dikkat edin!
Gelin, dikkati dağınık.
- Hadi, Hannah. Gidelim. - Ne yapıyorsunuz?
Bırakın beni. Kesin şunu! Anlamıyorsunuz.
Onları ancak kitaplara koyarak durdurabiliriz.
- Kitabı oraya bırak, kendisi girsin. - Hayır, yaklaştım.
- Ne yapıyorsun? Kitabı açsana. - Bekleyin.
- Hannah, kitabı aç. - Daha değil.
- Hannah! - Şimdi!
- Kitap. - Hannah, ne yapıyorsun? - Hannah!
- Hayır! - Olamaz.
Kitabı almasına izin verme!
- İyi misin? - Evet.
- Çocuklar, hadi gidelim! - Hadi.
Bu tarafa! Çabuk olun!
- Gelin. - İyi fikir. Gazla.
Kötü fikir. İn üstünden!
Koş!
Çabuk, bu taraftan. Hadi, buraya gelin.
Hadi, acele edin!
Evet!
Derhal arabaya inin!
- Bize ne yapacaksın? - Sus.
- Soru da mı soramayacağız? - Sus be!
- Yardım etmeye çalışıyorlardı baba. - Bizden uzak dur, yoksa başına...
...kötü şeyler gelir dedim. Zamane çocuklarının sorunu bu işte. Dinlemiyorlar.
İlla "Pasadenalı Korkunç Kardan Adam"ı seçmeliydin zaten.
"Küçük Hamster Dükkanı"nı seçsen kabahatti yani.
Sen osun, değil mi?
- Sen R.L. Stine'sın. - R.L. kim? O kim, bilmiyorum.
Öyle mi?
- İyi oldu çünkü kitapları berbat. - Ne yapıyorsun sen?
Hangisinden daha çok nefret ediyorum, karar veremiyorum.
- "Canavar Kanı" mı, yoksa "Solucan Ye" mi? - Kafam karıştı.
Sonları önceden kendini gösteriyor. Stephen King'e özenmeyi bıraksın yani.
Sana Steve King'le ilgili bir şey söyleyeyim.
Steve King, ancak rüyasında benim gibi yazar bir kere.
Ondan daha fazla kitap sattım ama bunu konuşan olmadı!
- Peki. - Daha fazla kitap diyorum!
Baba, yüzün yine kızardı.
Hadi canım! Sen R.L. Stine mısın? Sen o musun?
Harbiden mi? Çabucak fotoğraf çekebilir miyim?
- Hayır. - Hadi.
- Cevabın "evet." - Hayır dedim.
Hayır! Uzak tut o şeyi!
Özür dilerim. Instagram'ım için fotoğraf çekmek istemiştim.
- Öyle mi? Bir bakayım. - Alın. - Teşekkür ederim.
- Şimdi ne olacak? - Eve dönüp pijamalarınızı giyin...
...battaniyenize sarının ve pış pış'layın.
Sabah olunca, hepsi kâbusmuş gibi gelecek.
- Baba, bekle. - Zamanımız yok. Hazırlanmaya başla. Yine taşınıyoruz.
Şimdi ne yapmak istersin? Zach, ahbap.
Buradan gitmek istemiyorum. Burayı seviyorum.
- Hannah, anlamalısın. - Bir şey anlamama gerek yok.
Neden bir kez olsun sıradan kişiler olamıyoruz?
Çünkü biz sıradan bir aile değiliz. Git, eşyalarını topla.
- Bıktım artık! - Ergenler.
Sizi öldürebilirdim.
- Berbat bir atıştı. - Nasıl ya?
Ne işiniz var burada? Evinize gidin.
- Neler olduğunu açıklayana kadar olmaz. - Hayır, açıklayamam.
Az önce Kardan Adan Frosty tarafından yeniliyorduk...
...ki bunun mümkün olmaması gerekir, dene hadi. - Tamam!
Nereden başlasam? Küçükken beni evde tutan o kötü alerjilerden...
...ve camıma taş atıp bana lakap takan o çocuklardan dolayı çok sıkıntı çektim.
Ben de kendime yeni arkadaşlar yarattım.
Mahallemdekileri ve benimle dalga geçen o çocukları korkutması için...
...canavarlar, iblisler ve hortlaklar yarattım.
Ve bana gerçekmiş gibi geldiler. Sonra bir gün...
...gerçek oldular.
Canavarlarım, resmen sayfadan çıktılar.
Kitaplar kilitli kaldığı sürece, güvende oluruz. Açıldıklarında ise...
Neler olduğunu az önce gördünüz.
Benim tozlara alerjim var.
- Ne demek istiyorsun? - Benim de tozlara alerjim var.
Ne hissettiğinizi anlıyorum yani.
Niye seninle konuşuyorum ki? Gidelim, Hannah.
- Hannah! - Üzgünüm.
Gidelim.
Sen A'dan M'ye kadar al, ben de M'den Z'ye kadar alayım.
Ve insan yiyen bitkiyi, böcek gözlü uzaylılardan uzak tut.
- Hayır, o olmaz. - Merhaba babişko.
Ne kadar oldu?
Çok uzun süre geçmiş gibi hissettiriyor.
- Yeni arkadaşların kim? - Arkadaşı değiliz. - Zar zor tanıyoruz.
- Seni tekrar görmek güzel, Slappy. - Beni özledin mi?
Özlemez olur muyum?
Planın nedir dostum? Beni eğlenceli bir şey için çıkartmış olmalısın.
İnsanları mı korkutacağız? Şehri mi yok edeceğiz?
- Hadi eğlenelim! - Doğru bildin Slappy.
Madison'ı yok edeceğim ve bunu sensiz yapamazdım.
Tanrım! Beni... Neydi o kelime?
..."ürpertiyorsun."
- Tanrım, çok ürkütücü. - Kendisi çok komiktir.
Çok zeki bir kukla.
Sen kime "kukla" diyorsun, salak?!
- Beni kitaba koymaya mı çalışıyorsun?! - Hayır, hiç de bile. Aptal olma.
Bana ne zaman yalan söylesen anlarım baba!
Slappy'i çok mutsuz ettin.
- Bir daha asla rafa dönmeyecek. - Slappy, dur!
Bu ilişkide ipleri elime alma zamanım geldi.
Bu akşam, yazdığın en iyi hikâye olacak.
Bütün çocukların oyun oynamak için dışarı çıkacak.
- Tanrı'ya şükür, gitti. - Tanrım, gitti.
Ve kitapların hepsini götürmüş.
Bahçe Cücelerinin İntikamı
Bu çok sürükleyici bir kitap işte.
Tebrikler. Bir iblisi salıverdin.
Ciddi boy sorunu olan bir vantrilok kukla hem de.
Bil diye söylüyorum, sadece bir kitap açtım, o da kazaraydı.
Slappy'nin kitabını Kardan Adam açmış olmalı.
Yine de onu suçluyorum. Seni sevmedim evlat.
Dışarıdan kilitlenmiş.
Mutfak kapısından. Hadi.
- Neden orada? - Bilmiyorum.
Belki de dost canlısıdırlar.
Değillermiş. Kesinlikle dost canlısı değillermiş!
- Suratıma yapıştı. Dost canlısı olmadıkları belli! - Baba!
Dayan. Ben seni kurtarırım.
Özür dilerim. Özür dilerim.
Hazır, bekle, başla!
Pardon.
- Yardım edin! Biri yardım etsin! - Geri çekil.
- Öldür. - Öldür.
- Yardım et. Kaldır onları. - Tamam.
Hemen koyun!
- Kapat! - Hepsini koydunuz mu?
- Çözün beni. - Farklı bir şey hayal etmiştim.
"Evime gel. Kızlar olacak. Yancın olurum" falan.
- Olamaz! - Buradan çıkmalıyız. Bodruma inmeliyiz.
- Kilitli. - Kilidini açmıştım.
Bu yaptığın, haneye tecavüz demektir!
Ayı kapanlarına dikkat edin.
- Neden illa ayı kapanları olmak zorunda ki? - Çabuk olun.
Çabuk kilitle!
Gökkuşağı ve tek boynuzlularla ilgili hikâyeler yazamaz mıydın?
Çünkü öyle olsa, 400 milyon kopya satmazdı.
- Vay be, yurt içinde mi? - Hayır, dünya çapında.
Hâlâ da etkileyicidir. Bi' sus ya.
O da ne?
- Kitapları yakıyor. - Bunu neden yapıyor ki?
Canavarları içeri sokmak mümkün olmasın diye.
Slappy'nin intikamı.
"Slappy'nin İntikamı." Bak bundan iyi kitap ismi olurmuş.
Kusura bakmayın millet. Yavaşlardım ama frene uzanamıyorum.
Yeni çok satan kitabıma bir bakın! Sizi resmen ağaç eder.
Telefonların çekmemesi, bu kasabanın yaşayacağı sorunların en küçüğü olacak.
Kaptırdım gidiyorum!
Kasaba işgal altında. İletişim kesildi.
Burada büyük bir kaostan söz ediyoruz ve kimse nasıl durdurulacağını bilmiyor.
- Nasıl? - Emin değilim. Bilmiyorum.
"Büyüyen Canavar." Steve McQueen'li olan klasik film.
O filmi bilmediğine inanamıyorum.
Evime gel. Bende CD'si var. İzler...
Yine elektrikler kesildi. Tanrım, akşam boyunca hep böyleydi.
Şu acil durum ışıkları birazdan yanar herhalde.
Biri vantrilok kuklasını bırakmış.
Sen kime "kukla" diyorsun bakayım?!
- Konuşuyor. O da ne? - Barış için geldim. Silahsızım.
- Size masal okumak istiyorum, o kadar. - Bayım, çenenizi kapatın.
Tamam ama bu, bana engel olmaz.
- Ellerinizi görebileceğim bir yere koyun. - Memurlar, görevinizden alındınız.
Şimdi, kımıldamayın.
Kimse var mı?
Merhaba tatlı şey. Kaybolmuş olmalısın.
Tasması da yokmuş. Sana biraz su getirelim.
Seni mahallede dolaştırıp sahibini buluruz.
Sahibin yakışıklı mı? Bekâr mı bari?
Karısını terk etmeyi düşünüyor ve şevk edilmesi mi lazım?
Dökmemeye çalışıyorum. Sakar olma Lorraine.
Çok susamış olmalısın.
Kasabadaki herkes dondurulmuş.
Aman Tanrım, baba! Baba...
Bir dakika.
Şükürler olsun. Yanlış alarm, çocuklar. Babam değilmiş.
- Ne yapacağız? - O kitaplar olmadan bir şey yapamam.
Canavarların sayfadan çıkmasını yazdıysan, geri dönmelerini de yazabilirsin.
Aynen. Neden yapmıyorsun ki?
Yarattığım canavarları yakalamak için kaç kitap yazmam gerekti, biliyor musun?
- İki elimde karpal tüneli var zaten. - Onu dinle, baba. Güzel fikir.
Sadece bir tane. Hepsini yakalamak için bir hikâye.
Çok kolaymış. İçinde, yarattığım tüm canavarların olduğu bir hikâye!
Harika. Cidden harika fikir. Zehir gibi çocuk vallahi.
- Daha iyi bir fikrin var mı? - Çok daha iyisi hem de.
- Şu anda yok ama... - Seni bilgisayara oturtalım ki, sen de yazmaya başla.
Şurada bilgisayar mağazası var. Kapısını kırıp gireriz.
- Hayır, hayır. Daktiloma ihtiyacım var. - Ne?
Bütün hikâyeleri, Smith Corona'da yazdım. Sadece benim marifetim değildi.
O daktilo çok özel. Kendine has bir özelliği var.
- Başka bir şeyde yazarsam, işe yaramaz. - Daktilo nerede peki?
Merak etme. Güvenli bir yerde.
Hadi. Hadi, hadi.
Bir çubuk çıksın bari.
Önceden çalışıyordu ama.
Beyin!
Affedersin. Seni korkutmak istememiştim. İstemiştim ama şaka yolundan tabii.
Her şey yolunda mı?
Özür dilerim, oğluma ulaşmalıyım ama telefonum çekmiyor.
Bu akşam kimsenin telefonu çekmiyor. Çok tuhaf.
Telefonuma ne oldu, bilmiyorum.
- Telefonum çekmiyor. - Slappy, baz istasyonlarını çökertiyor.
Ben olsam bunu yapardım. Dış dünyayla bağlantımızı kesiyor.
Bu da neydi?
Görünmez Çocuk. Çok yaramazdır.
- Camdan itin. Camı kapatın. - Kravatından yakaladı! - İmdat!
Sıkı tutunun.
- Hiç hoş değil! - İyi misin? - Evet.
Dikkat et!
- İyi misin? - Evet.
Herkes iyi mi? Bir anda önüme çıktı.
Dev bir peygamber devesi yazdığımı hatırlamıyorum!
- Şimdi hatırladım. - Çıkar bizi buradan!
- Ne yapıyorsun?! - Göremezsem süremem ki!
Sürsene!
Aman Tanrım!
- Dikkat et! - Düz gitmesene!
- Bize yetişiyor! Sağa dön! - Gaza bas!
Başkası sürmek ister mi? İsteyen varsa hemen kenara çekebilirim!
Neden bu kadar ürkütücü bir şey düşündün ki?
Bu işte becerikliymişim demek ki.
Olamaz, Wagoneer'ım.
- Onda az kilometre yapmıştım. - Okuldan ne kadar uzaktayız?
Çok uzak değiliz. Kestirme olarak mezarlıktan gidebiliriz.
- Affedersin, mezarlık mı dedin? - Sakin ol. Okul, ormanın arkasında.
- Bir dakika, bunu nereden biliyorsun? - Bazen sinirlenip keşfe çıkıyorum.
- Ne zaman? - Gece, sen yattıktan sonra.
- Cezalısın. - Hiç adil değil!
- Bal gibi adil. - Mantıklı konuşuyorsunuz ama...
...siz tartışırken yürümeye devam edelim.
Gecenin bir yarısında, yabancı oğlanlarla sıvışıyor.
- Şaka gibi. - Sen sus!
- Bana bir dolar ödünç verir misin? - Hayır. Neden sordun?
- Dilim damağım kurudu. - Bir tane al işte. Eminim anlayış gösterirler.
Sahiden mi?
Limonlu mu, üzümlü mü, yoksa çilekli mi alsam?
Tanrı aşkına! Al sana portakallı.
Ne düşünüyordum, bilmiyorum. Burası, New York'tan daha hareketliymiş.
- Ne oldu? - Bir yerin kanıyor.
- Çok mu kötü? - Evet. Öyle böyle değil.
- Yüzüm mahvolmuş mu peki? - Evet. Hem de nasıl.
Aynı görünüyorsun.
Sen de duydun mu?
- Ne yapıyorsun sen? - Sıcak Bataklık Kurt Adamı bu.
Kokumu alabilir.
Yok, işe yaramıyor. Saklanmalıyım.
Hadi.
Hayır, sakın yapma!
Bir şeyler yap.
Gel. Hadi.
Hadi. Koşun, koşun.
Peşimizde. Koşun.
Koşun! Tam arkamızda!
Koşun.
Sıkıştım. Çıkmama yardım et.
- Ne yapıyorsun? - Zamanımız yok!
- Çıkar beni, dedim. - Gitmeliyiz. Zamanımız yok.
Çıkar beni... Yok, yok! Devam et. Peşimizde.
Var gücümle gidiyorum zaten.
- Gidin. Tam arkanızdayız. - Tamam.
Hadi. Gitmeliyiz. Kalk hadi, kalk!
- Hadi! - Gidelim!
Hadi, hadi, hadi.
Sıkıysa geçsin.
Koşun!
- Kilitli. - Bu taraftan.
Ben iyiyim.
Hâlâ iyiyim!
- O kim? - Lorraine teyzem.
- Aman Tanrım. Galiba o ayıyı öldürdüm. - Aslında bir kurt adamdı. - Ne?
Lorraine teyze, burada ne işin var?
Burası mağazamın arkası. Başka nereye gideceğimi bilemedim.
Annene, polislere ve hiç kimseye ulaşama...
- Merhaba. - Merhaba.
Merhaba, doğru düzgün tanıştırılmadık.
- Ben, Lorraine. - Merhaba, ben R.L. Stine.
Size teşekkür borçluyuz. Dikkatsiz sürüşünüz, hayatımızı kurtardı.
O eski şey mi?
Lorraine, Lorraine. Lorraine!
Zamanımız yok. Karakola gidip polislerin liseye gelmelerini söylemelisin.
- Yapabilir misin? - Yapabilirim.
- Telefon numaralarımızı verelim ister misin? - Şimdi sırası değil ama olur!
Tanrım, bu çok kötü bir fikir. O da neydi?
- İyi misin? - Evet. Bir köktü işte. Korkunç bir şey yok.
- "Champ" lakabını nasıl aldın? - Lakap değil ki.
Gerçek adın mı yani? Bir şeyin kısaltımı mı?
- Tam adım Champion. - Gerçek adın Champion'muş.
- Affedersin. - Babam, 1992 Olimpiyatlarında bronz madalya kazanmıştı.
Gerçekten mi?
Annem, Amerikalı bir koşucuydu ve iki kere dünya şampiyonu oldu.
Bu yüzden bana "Champ" adını koydular.
- Korktuysan elini tutabilirim. - Burada "korkak kedi" sensin.
Dur. Sakin ol, altı üstü bir heykel. Bir şey yok.
Bir saniye.
- Ceketin heykele takılmış. - Kahramanım benim.
Oldu. Gitmekte özgürsün.
Ne oldu?
- Yok bir şey. - Emin misin?
Evet. Evet, iyi...
Zach!
- Koşun! - Hortlaklar. Koş!
Yaklaşıyorlar!
- Hadi, hadi, hadi. - Çabuk olun.
- Sıkıştım. Bensiz gidin. Kendinizi kurtarın. - Tamam, iyi şanslar.
Hayır, ciddi değildim. Champion!
- Hangi canavar beni yemek ister ki? Uzak durun benden. - Çekin hadi, çekin.
Geberteceğim onu. O küçük embesil nerede?!
Bekle bizi, ödlek velet!
Pekâlâ Lorraine. Bu işi başaracaksın. Polislere, liseye gitmelerini...
...ve herkesin tehlikede olduğunu söyle. Bunu yapabilirsin.
Yanlış kapı.
Merhaba? Kimse var mı?
Tüm polislerin dikkatine.
Liseye gidin. Yeğenimin başı belada.
Kendisi R.L. Stine'la birlikte. Bunu nasıl durduracaklarını biliyorlarmış.
- Merhaba? Beni duyan var mı? - Ben duyuyorum.
Çavuş Slappy, korumak ve hizmet etmek için emrinizde.
- Aman Tanrım. Sen... - Sakın söyleyeyim deme.
...konuşan bir... - Sakın ha.
...kuklasın. - Al işte.
Sessiz kalma hakkına sahipsin.
Daktilomu nereye koydular? Bu tarafta olduğunu biliyorum.
- Öbür tarafta da olabilir. Belki de ayrılmalıyız. - Olmaz.
Kitaplarından birini okudun mu hiç? Asla ayrılmamalıyız.
Yapma. Burada kaç tane vitrin olabilir ki?
- Bana dokunuyorsun. - Biraz bekle.
- Hannah bilmiyor, değil mi? - Neyi bilmiyor?
Gerçek olmadığını.
İnsan olduğunu sanıyor. Hayal ürünü olduğunu değil.
- Ona nasıl yalan söylersin? - Onu korumaya çalışıyordum!
- Öyle mi? İyi etmişsin! - Bu yeteneğim, tam bir lanet.
Hannah gelene kadar ne kadar yalnız olduğumu tahmin bile edemezsin.
O farklı biri. Onu, gerçek olduğunu sanacak...
...ama bana gerçek gelecek şekilde yazdım Zach.
Anlamanı beklemiyorum.
Aslına bakarsan, anlıyorum.
Onu kaybetmekten korkuyorum.
Açıkçası, yalnız kalmaktan korkuyorum.
Herhalde senin yaşlarındayken gerçek insanlarla iletişimimi kesmiştim.
Babam öldükten sonra, ben de kendimi dış dünyadan soyutladım.
Belki baştan başlarız, yarın hayatta olursak yani.
Demek buradasınız. İyi misiniz? Hayalet görmüş gibi bir hâliniz var.
Gelin. Daktiloyu bulduk.
Tatlım benim. Seni çok özledim.
- Yazmaya başla. - Hikâye nasıl olacak ama?
Nasıl yani? Canavarlar kaybeder, iyiler kazanır. Son.
Hayır, hayır. Gerçek bir "Ürperti" kitabı ve...
...içinde şaşırtmacalar ve ürkütücü şeyler olmadan işe yaramaz.
Ayrıca kahramanımızın kişisel gelişimi de var tabii.
- Ne? - Spor salonuna gidin ve herkesi uyarın.
- Okula barikat kurmalarını söyleyin. - Nereye gidiyorsun?
Yazacak bir yer bulmaya. Slappy benim için gelecektir.
Kelimenin tam anlamıyla "son günüm" var. Gidin.
- "CİNNET" - Yok artık.
Affedersiniz. Geçeceğiz.
Sahneye gitmeliyiz.
- Lise dansları böyleymiş demek. - Evet, genelde dans kısmı daha iyi oluyor.
Ne demek istediğimi anladın işte.
- Zach. - Anne. - Zach.
Çok endişelendim. Sana ve Lorraine teyzene ulaşamadım.
Biliyorum. Buradaki herkes tehlikede, anne.
- Okula barikat kurmamız gerek. - Yine mi Zach?
Size doğruyu söylüyor. Merhaba, ben Hannah. Yanınızdaki evde oturuyorum.
Herkes dikkatini versin. Herkes dinle...
- Champ, in aşağı. - Bir şey söyleyeceğim.
Tamam...
- En iyi arkadaşım Zach'i dinleyin. Anlat. - Sağ ol, Champ.
Bu, kulağa delice gelecek ama canavarlar Madison'ı istila etti.
Doğru. Doğruyu söylüyor. Uydurmuyor.
Kasabadaki her yolu kapadılar, baz istasyonlarını yıktılar...
...ve dış dünyayla iletişimimiz kesildi.
Her an buraya gelebilirler, bu yüzden birlikte...
Haklı. Karabasan burada ve burnunu karıştırıyor.
- Uydurmuyor... - Dev bir böcek herkesin arabasını yiyor!
- Artık tadı kaçtı dostum. - Hayır, ciddiyim!
Geldiler.
Eve dönüş diye buna derler.
Herkes sakin olsun. Ne yapılacağını biliyorum ama tek başıma yapamam.
Al bunu. Diğer arkadaşlarımızı da partiye çağır.
Oradaki şeyler, R.L. Stine'ın canavarları.
Kendisi burada ve bu durumu düzeltebilir. Ama yazması için ona zaman kazandırmalıyız.
- Merak etmeyin, kendisi hızlı yazar. - "Gece soğuktu."
"Soğuk bir geceydi."
Yaklaşın, utanmayın. Gösteriyi kaçırmak istemezsiniz.
Pekâlâ, bütün çıkışlar bunlar. Kapılara barikat kurulacak bir şeyler bulun...
...çünkü canavarların içeri girmesine izin veremeyiz.
Hadi çocuklar. Fazla zamanımız yok. Buraya yığın.
Hadi, acele edin. Tamamdır.
Tüm arkadaşlarım birlikte. Hiç bu kadar mutlu olmamıştım.
Bugünün bitmesini istemiyorum. Bitmesine gerek de yok.
Biz, Stine'dan kurtulana dek. Hücum!
Gidin! Onları oyalamaz. Gidin! Gidin!
Barış için geldik. Barış için geldik.
- Yardım etmeliyiz. - Asıl gitmeliyiz.
Nereye gidiyorsun? İlişkimiz bitti.
Hayır, lütfen.
Lütfen.
Aman Tanrım. Nasıl yaptın onu?
Gümüş dolgular. Çok çürüğüm var.
10 yaşındayken, bir yıl boyunca dişlerimi fırçalamamıştım.
Kurtadam kılı.
- Hayatımı kurtardın Şebek. - Aslında "Champ."
"Bana bir daha sarıl" diyecektim ama bu da iş görür.
- Böyle devam edemeyiz. Çok fazlalar. - Stine'a gitmeliyiz. Gidelim.
"Tüm canavarlar yaklaşmıştı. Kötü vampir yarasalar...
...peygamber devesi, lanetli maske..." - Birini unutmadın mı?
Slappy.
- Beni nasıl buldun? - Seni tanıyorum. Seni ben yarattım.
Yoksa tam tersi miydi? Hep unutuyorum. Birbirimize çok benziyoruz.
Slappy? Slappy? Slappy?
- Slappy? - Merhaba.
"Okuldaki herkes, Slappy'i ve canavarlarını yenmek için el ele verdi."
- Ama Slappy'nin başka fikirleri vardı. - Hayır!
Baba!
- İyi misin? - Salak kuklam parmaklarımı kırdı.
Neredeyse bitirmiştim. Bir ya da iki sayfa kaldı.
- İki sayfayı boş ver. "Son" yaz bitsin. - O iş öyle yürümüyor.
Canavarlar, Madison Lisesi'ni istila etti. Herkes malzeme odasına gitsin.
Tekrar ediyorum, herkes malzeme odasına gitsin.
- Bunu daha sonra hallederiz. Gidelim. - Beni izleyin.
Hadi, koşun!
Hannah! Hayır.
Kapat, kapat.
- İyi misin? - Evet. Sağ ol. - Benimle gelin.
- Bekle. O bir... - Evet, umurumda değil.
Hadi, hadi, hadi. Kapatın!
Kapıyı tutun!
- Tanrım. - Anne. İyi misin?
- Evet. - Ne yapacağız Zach? Kapıyı aşacaklar.
- Bilmiyorum. - Slappy beni istiyor. O benim peşimde.
Beni dinleyin, eğer onları şu otobüslerden biriyle kandırabilirsem...
...beni takip ederler ve hepiniz güvende olursunuz.
- Seninle geliyorum. - Olmaz, Hannah. Bunu tek başıma yapmalıyım.
Hayatım boyunca insanlardan kaçtım. Dünyaya bu kadar kızgın olduğum için..
...bu korkunç canavarları yarattım.
- Kapıyı tutun. - Ama artık kızgın değilim.
Bu benim suçum. Bu kasabanın ya da senin değil.
- Başka bir yolu olmalı. - Hannah, hayatım...
...iblislerimle yüzleşme zamanım geldi.
- Sana inanıyorum. - Sus be! Affedersin, yani sus.
Bir fikrim var.
Bizden kaçamazsın baba.
Onu bana getirin.
- İşe yaradı mı? - Daha değil.
- Hadi, işe yara. - Hadi.
MADISON LİSESİ KİMYA LABORATUVARI'NIN MALIDIR
Evet! Çak bir beşlik.
- Kötü fikir. - Affedersin.
Evet! İşe yaradı! Dikkatli ol Zach.
- Bunu atlatacağız. - Şimdi sırası değil. - Peki.
Yürüyün.
- "Saklanacak tek bir yer kaldığı barizdi." - Yürürken yazamam. - O zaman hafızana kazı.
Saklanacak tek bir yer vardı. Orası da oyun salonuydu.
- Burada oyun salonu yok ama. - Peki. O zaman eğlence eviydi!
Durun. Neden şu masalardan birine oturmuyoruz ki?
Hadi ama. Çocuklar!
Kokuyu takip et. Beni Stine'a götür.
"Stine'ın zekice planı kusursuzca işliyordu. Eğlence evi ürkütücüydü."
"Diğerlerine geldiği kadar, Stine'a o kadar korkunç gelmiyordu."
"Ama dışarıdaki tehlikelere karşı bir sığınak vaat ediyordu."
- Sen öyle san! - Bizi buldu. Çabuk, beni izleyin.
Veda etmeden gittin baba. Benden saklanmaya mı çalışıyorsun?
Kendinden saklanmak gibi bir şey bu.
En iyi dostundum ama bana sırtını döndün.
Beni bir kitabın sayfalarına hapsettin.
Beni yıllar boyunca rafın birine mâhkum ettin.
Anahtar önündeydi ama hiç kullanmadın.
Sen gerçek değilsin Slappy. Seni ben yarattım. Silebilirim de.
Bu canavarı senin için saklıyordum.
- Jölemsi arkadaşıma merhaba de. - Koşun!
Herkesi Yiyen Canavar. Size dokunmasına izin vermeyin.
- Yüksek bir yere çıkmalıyız. - Dönme dolap.
Zach, sen git. Ben onu oyalarım. Kitabı bitir.
- Ne yazacağım peki? Sonu nasıl? - Yazdığım hikâye, şu anda olanlar.
- Bunu yapabilirsin. Bitir. - Bekle.
Baba!
Ona bir şey olmayacak. Kitabı bitirmeliyiz.
Tamam.
O kadar eğlenceli değil, değil mi?
Pekâlâ.
Hoşuna gitti mi baba? Dünya, gözünün önünde ama kımıldayamıyorsun.
Tutsaksın. Kitaplarının içinde olmak böyle bir şeydi işte.
Bir dakika, kitap. Nerede o?
"Canavarlar yaklaşırken, Zach gözlerini kapattı...
...ve canavarlar, kağıt ve mürekkep dünyasına geri döndü."
- Daha hızlı yazamaz mısın? - İlk kez daktilo kullanıyorum!
Devam et.
- Geliyorlar. Ne yapacağız?! - Bitir, Zach.
"Canavarların hepsi...
...bir daha görülmemek üzere, birer birer...
...kitaba geri döndü. Son." - Şimdi ne olacak?
Öğrenmek üzereyiz.
Hepimiz öleceğiz!
Sıkı tutunun! Sıkı tutunun!
Emniyet kemeri nerede bunun?!
Gidelim.
İyiyim. İyiyim.
Acele edelim. Bütün canavarlar her an burada olabilir.
- Bütün canavarlar. - Neyi bekliyorsun? Açsana.
- Hannah, bilmen gereken bir şey var, ve bana... - Kitabı aç Zach.
Hayır. Anlamıyorsun. Kitabı açarsak...
Sonsuza kadar rafın birinde tıkılı kalacağım.
- Biliyor muydun? - Bir kız, kaç kere 16. doğum gününü kutlayabilir ki?
İlerleme zamanı geldi Zach. Aç şu kitabı, Korkak Kedi.
Olmaz.
- O zaman ben açarım. - Hannah, yapma!
Tuttum seni.
- Belki seni yeterince sıkı tutarsam... - Bırakmalısın Zach.
- Slappy hiç mutlu değil! - Stine da öyle!
Salak kukla!
Rüyalarınızda görüşürüz!
İyi olacaksın. Hep ait olduğum yerde, hayallerinde olacağım.
Birlikte dans edemediğimize üzülüyorum ama.
Bekle.
İçeri girelim millet.
Okula tekrardan hoş geldiniz. Tekrardan hoş geldiniz.
İşimize dönelim. Hadi.
Sana 60 saniye avans vereceğim.
Sorun değil anne. Birlikte gidelim.
- Çok olgunca bir hareket. - Hoşuna gitti ama.
İyi misin? Nefes alıyorsun, değil mi? Harika geçecek.
Güzel görünüyorsun, güzel de kokuyorsun. Tanrım, bu koku da ne?
- Her sabah boynuma kişniş sürüyorum. - Kesin öyledir, küçük seksi salsam.
- Hadi oradan. - Ben işe gidiyorum.
Bak sana neyim var. Al bakalım.
Uzağa gitti. Yakaladım.
Merhabalar. Ben, R.L. Stine...
...ve yeni İngilizce öğretmeniniz olacağım çünkü...
...Bay Boyd, uğradığı mutant böcek saldırısından kalan...
...yaralarını iyileştiriyor.
Her hikâye, üç farklı bölüme ayrılabilir.
Giriş, gelişme ve şaşırtmaca.
- Merhaba, Bay Stine. - Merhaba, Bay Black.
- Kimdi o? - Yeni tiyatro öğretmeni.
- Bir şey sorabilir miyim? - Elbette.
- Onu özlüyor musun? - Onu düşünmediğim tek bir gün bile olmuyor.
Ama o daima burada ve burada olacak.
Burada ve burada.
Ayrıca şurada.
Bir kitap daha yazmış olabilirim.
Hannah.
Gerçeksin.
- Geri dönmüşsün. - Mecburdum. Bana dans borcun vardı.
Hay seni...
Hadi gidelim.
GÖRÜNMEZ ÇOCUĞUN İNTİKAMI
Beni unuttun.
Çeviri: Yağızhan Helvacı twitter.com/helvaboy