Słuchacie Girls Who Rock.
Nadajemy na żywo z planu zdjęciowego
supergwiazdy Fancy G, która nagrywa klip do nowego singla, „Diamonds”.
To najbardziej wyczekiwana piosenka roku.
Jakby tego było mało,
Fancy G i jej wytwórnia szukają następnej gwiazdy.
Dziesiątka finalistów poleci do Los Angeles,
gdzie utalentowany zwycięzca
wystąpi przed Fancy G na jej koncercie online.
Jeśli myślisz, że masz talent i potrafisz zabłysnąć,
nagraj swoje wykonanie przeboju Fancy G, „Louder”,
i jeszcze dziś wyślij do nas.
Diamenty Patrz, jak błyszczę
Na barkach ciężar tego świata
Sama dźwigam wszystko to
Gdy myśleli, że ze mną koniec
Zmieniłam się w szczere złoto
Więc nie trać swej wiary
Wszystkie twe zamiary Powiodą się, więc weź w ręce ster
Byłam tam, gdzie ty Miałam ciężkie dni
W ciemności zgubiłam drogę
Teraz ubrałam diamenty Diamenty
Które lśnią tak
Że można wręcz stracić wzrok Lśnię jak diamenty
Gdzie nie wejdę, tam rzucam blask Hej, hej
Diamenty Patrz, jak błyszczę
Jak...
Diamenty Patrz, jak błyszczę
Nie pozwól ukraść swej historii
- Zdecyduj, jak ma skończyć się - Zdecyduj
- Żyć trzeba w pełni swojej chwały - W pełni chwały
Rób to, do czego stworzono cię
- Więc nie trać swej wiary - Wiary
Wszystkie twe zamiary Powiodą się, więc weź w ręce ster
Byłam tam, gdzie ty Miałam ciężkie dni
W ciemności zgubiłam drogę Teraz ubrałam diamenty
Diamenty
Które lśnią tak
Że można wręcz stracić wzrok Lśnię jak diamenty
Gdzie nie wejdę, tam rzucam blask
- Teraz ubrałam diamenty - Diamenty
- Lśnię jak diamenty
- Diamenty - Hej, hej
Które lśnią tak Że można wręcz stracić wzrok
- Lśnię jak diamenty - Diamenty
Diamenty
Gdzie nie wejdę, tam rzucam blask Hej, hej
Zawsze pamiętaj Że diamenty są wieczne
Pamiętaj, że to jesteś ty To jesteś ty
Czujesz ciśnienie Tym większe jest lśnienie
Ty taka jesteś Ty taka jesteś
Diamenty Patrz, jak błyszczę
Jak diament
Diamenty Patrz, jak błyszczę
Cięcie!
Pół godziny na lunch. Niczego nie dotykać. Nikt stąd nie wychodzi.
Jenny! Gdzie mój smoothie?
- Jak się czujesz? - Wypompowana.
Nie wierzę, że musiałam tu być o 10. Wyglądam na zmęczoną?
Wyglądasz bosko.
- Lawenda czy eukaliptus? - No raczej.
Mac rozmawiał z reporterką o konkursie. Chce cytatu.
- Mac sobie poradzi. - Rety, byłaś wspaniała.
Wyglądałaś i brzmiałaś niesamowicie. Jesteś niesamowita.
Jaja sobie robisz?
Przez następny miesiąc muszę przygotować trasę,
a nie niańczyć bandę nastoletnich zwycięzców.
Wytwórnia chce narobić szumu, wydając twój album.
Zgodziłaś... Zgodziliśmy się już dawno.
- Spokojnie. Wszystkim się zajmiemy. - Tak, wszystkim.
Wszystkim.
Co oglądasz?
Nauczysz mnie „Louder” Fancy G?
Chcę wystartować w konkursie. Nauczysz mnie, jak ją grać?
Pewnie.
Chyba leci tak, w tonacji des-dur.
CHARLIE A. 14 LAT
BROOKLYN, NOWY JORK
Daj głośniej jak radio Ręce w górę, to jest to
Bum, bum, mała Publika już oszalała
ALEX T. 15 LAT
W uszach dźwięk ci wibruje
Trzęsienie ziemi Wiesz już, kto tu rymuje
HOUSTON, TEKSAS
Bum, bum, mała Ja co dzień się staram
Wow, kto to? Już tu jest
MAYA B. 15 LAT
Zróbcie miejsce To nie test
Kiedy robię to ja To robię to tak
Że nie ma wahania
Gdy słyszysz mój głos To słyszysz go głośno
Ale mogę być głośniej
Mogę być głośniej
Nawet grzmotu huk
Nie zagłuszy mych słów
BRIT C. 15 LAT
Mogę być głośniej
Głośno Głośno
DANIELLA G. 17 LAT
Głośniej Głośno
Głośniej
Nie chcesz pomóc z wyborem?
- Nie. Nie bardzo. - No tak. Jasne. Ja się tym zajmę.
Tylko mi mikrofon daj
TATE U. 17 LAT
Dla mnie to największy haj
ANNIE R. 14 LAT
Nabuzowana, mała Czuję się jakbym zwariowała
Teraz mnie posłuchaj ładnie
HANNAH W. 16 LAT
Nie zapomnij, co tu padnie
LEXI S. 15 LAT
Ten tłusty bit jest pyszny Niech cały świat usłyszy
Wow, kto to? Już tu jest
Zróbcie miejsce To nie test
Kiedy robię to ja To robię to tak
Że nie ma wahania
Gdy słyszysz mój głos To słyszysz go głośno
Ale mogę być głośniej
Mogę być głośniej
Nawet grzmotu huk Nie zagłuszy mych słów
Ale mogę być głośniej
Mogę być głośniej
Głośno
Głośniej
Głośno
Cześć.
Jesteś Lexi? Proszę.
Pracuję z Fancy G. Jesteś w dziesiątce finalistów.
- O mój... - Jestem Jenny, od Fancy G.
Gratulacje. Zakwalifikowałaś się.
Zostałaś wybrana do udziału.
Maya? To od Fancy G.
Pracuję z Fancy G. Oto twoje zaproszenie.
- Witam. Brit! Brit! - Zastałam Brit?
Dziękuję.
- Wybrano mnie! - Udało się! Udało!
- Dziękuję. - Dziękuję.
Tato! Jadę do L.A.!
O rety!
- Fajne buty. Z Houston, tak? - Tak.
Byłam tam rok temu na konkursie z matmy.
Tak, H-Town. Jestem Alex. A ty skąd jesteś?
Maya. Z Atlanty.
- No co ty. Mam tam rodzinę. - Serio?
Aha.
A ty?
Charlie z Brooklynu.
Brooklyn, odjazd.
- Ten dom jest odjazdowy. - Co nie?
Przepraszam, będziemy tu mieszkać?
Będziemy tu spać?
W domu Fancy G?
Nie. Ale spokojnie.
Będziecie niedaleko, w innej posiadłości Fancy G,
Laurel Canyon Inn.
Bez jaj!
Fancy G kupiła ją i wyremontowała. To jej prywatne sanktuarium.
- Zgadza się. Wiesz wszystko. - Jestem jej największą fanką.
Naprawdę, jestem przewodniczącą fanklubu z Michigan...
Super. No więc witajcie.
Jestem Mac, menedżer Fancy G, jej przyjaciel, compadre,
terapeuta na pół etatu i czempion.
Można powiedzieć,
że pomogłem co nieco niezwykłej karierze Fancy G.
I poznałyście już Jenny, asystentkę Fancy G.
Witam ponownie. Czegoś wam trzeba, dajcie mi znać.
Zanim się przedstawicie, jest ktoś, kto nie może się doczekać, by was poznać.
Zapraszam za mną.
- Do dzieła. - Gotowa?
Cześć, dziewczyny.
Ojejku, jaka ona wspaniała. Po prostu boska.
Zupełnie idealna.
- Jesteś mi za to dłużny. - Wiem.
Dobra.
„Jestem zaszczycona, mogąc was tu gościć.
Myślcie o tym, że to przesłuchanie, a nie konkurs.
Każda z was bez wyjątku jest bardzo utalentowana.
I pamiętajcie, jeśli nie dotrzecie do końca,
to na sukces musicie zaczekać. Ale niedługo.
Najpierw się rozgośćcie. Potem rozpoczną się zadania.
Po każdym zadaniu jedna z was wróci do domu.
Ta, która wytrwa do końca, wystąpi przede mną
na koncercie streamowanym na żywo na cały świat.
Nie chodzi nam o to, by odkryć gwiazdę.
Chcemy odkryć kogoś, kto jest kimś więcej.
Ta utalentowana dziewczyna musi nie tylko wiele potrafić,
musi też być twarda.
Sława nie zawsze jest łatwa. Musicie być gotowe stawić czoła
nie tylko swoim fanom, ale i krytykom”.
Serio. Bez grubej skóry nie ma szans.
- Naprawdę tego chcecie? - Tak.
- Tak! - Serio, to nie dowcip.
Presja bywa miażdżąca.
Myślicie, że mi wybaczy się potknięcie? Bynajmniej.
To nie tylko zabawa. To jest praca.
Aha. Myślałam, że to będzie bardziej na luzie.
Takie wakacje.
A to brzmi jak mnóstwo pracy.
To chyba nie dla mnie.
No dobra.
Zaraz. Ona tak serio?
Okej. No cóż, wy znacie Fancy G.
Może teraz wy się przedstawicie?
Heart.
Fajna koszulka.
Hej. Dasz radę.
No mów.
No tak. Jestem Charlie.
- Ulubiona piosenka Heart? - „Crazy on You”.
Solówka gitary na początku totalnie mnie rozwala.
Co nie? Nancy Wilson to najbardziej niedoceniana gitarzystka w historii.
Zawsze to powtarzam.
- Twoja stylizacja jest świetna. - Dziękuję.
To mój projekt i wykonanie. Szyję wiele swoich ubrań.
Jestem Brit. To zaszczyt tu być.
Jesteś Annie!
Jestem Annie! Chyba jestem Annie. Tak. Zdecydowanie jestem Annie.
Jestem z Ann Arbor. Annie z Ann Arbor.
W Michigan.
Spróbuj to powiedzieć pięć razy.
- Annie z Ann Arbor. - Annie!
Znasz moje imię.
Fancy G wie, jak mam na imię!
Annie, musisz się wyluzować.
Możesz wziąć oddech?
Właśnie oddycham.
OK. Nie przestawaj.
Witajcie w Laurel Canyon Inn.
- Ładnie pachnie. - Aha.
Magiczne miejsce, co?
Wow, ile bagaży.
No tak. Wiecie, trzeba być gotowym na wszystko.
O rety.
Wybudowany w 1964 roku, u szczytu popularności gościli tu
najbardziej popularni i wpływowi muzycy.
Będziecie mieć tu opiekę przez całą dobę,
a jeśli czegoś potrzebujecie, jest obsługa.
Z dostawą do pokoju?
Tak. Mamy tu nagradzanych kucharzy i dostawę do pokoju przez całą dobę.
Czyli możemy zamówić co chcemy, kiedy chcemy?
Tak. Jest też siłownia.
Podwójny burger z boczkiem o drugiej rano?
- Homar? Czemu nie? - Lody na śniadanie?
Muszę sprawdzić.
Przydzieliliśmy wam pokoje w domkach parterowych.
Brit?
Kocham parterowe domki.
- Po prostu wow. - Okej.
Tak.
- Co ty wyprawiasz? - Kocham cię.
Wracaj do domu.
Jesteśmy w domku czwartym?
Naprawdę?
Naprawdę.
- Niesamowite. - Ale odjazd.
To jest super.
Nie wierzę, że tu jesteśmy.
Jesteśmy w Los Angeles.
No nie?
Dobrze, tak trzymać.
- Dasz radę. - Wcale nie.
Muszą zrozumieć, że nie chodzi tylko o głos.
Trzeba umieć tańczyć na scenie przez dwie godziny w tempie 120 BPM.
Teraz sobie tylko żwawo spacerują.
Skąd wiesz? Nie odrywasz wzroku od telefonu.
Oderwałam. Żwawo spacerują.
Dowiedzą się, jak trzymać formę, gdy spotkają JJ Sparksa.
Spotkanie z moim choreografem? Kto za to płaci?
Chyba nie ja. Ja za to płacę?
Stresuję się przed zadaniami.
Jeśli ktoś odpadnie, to na nich jeszcze nie pora.
Tylko tak mówiła.
Bez urazy, ale moja mama mówi, że nie każdy może być na szczycie.
Ma rację. Nie jestem tu dla zabawy.
Jestem tu po to, by wygrać. To nie obóz letni.
Cóż, dobrej nocy.
- To był długi dzień. - Aha. Pora spać.
Dobranoc.
Pchły na noc!
No dobra, czyli tylko mnie
totalnie stresują wszyscy i wszystko tutaj?
O tak, dzięki. Jestem całkiem przerażona.
- Ja tak samo. - I ja.
Od jak dawna grasz?
Rety, od zawsze. Ale nigdy się nie uczyłam.
Tata mi pokazał, a ja to jakoś podchwyciłam.
Rodzice posłali mnie na fortepian jak miałam pięć lat,
ale zawsze nad wszystko wolałam śpiew.
Ja zawsze kochałam to wszystko. Śpiew, taniec, gitarę, fortepian.
- Pewnie we wszystkim wymiatasz. - Jasne.
Pewnie, tylko...
Moje włosy wylądują w ognisku.
Dziś chcemy zobaczyć wasze umiejętności taneczne.
Niestety, ktoś będzie musiał wrócić do domu.
- Witajcie. - Nie musisz tu dziś być.
- To mój choreograf. - Okej.
W porządku.
JJ Sparks!
Masz tu już fankę, JJ.
Robiłeś układy do wszystkich jej klipów i na występ podczas Super Bowl.
Jesteś najlepszym choreografem na świecie.
- Zatrudniam tylko takich. - Jak masz na imię?
Jestem Alex.
Dobrze, Alex,
znasz cały układ do wideo „Louder”?
Czy znam? Moja ekipa wygrała nim regionalne zawody.
Proszę, proszę.
OK, panno Regionalna, gotowa się popisać?
Dobrze, chodź.
Zaraz, zaraz. Chwila.
Nie chcę się słyszeć. Mam to na co dzień. Zróbmy to jak kiedyś.
Pięć, sześć, siedem, osiem.
Dalej, wszyscy!
Dobrze. Pięć, sześć... Pięć, sześć, siedem, osiem.
Dalej!
Hej, hej, hej!
Annie?
Wszystko okej?
Ładnie się przywitała z tą ścianą.
Aha.
Słyszysz nas?
Halo?
Nie powinno mnie tu być.
O czym ty mówisz?
Właściwie to nie jestem artystką.
To znaczy potrafię cię świetnie imitować.
Ubrałam diamenty
Tak, tak. Rozumiem.
Ale jestem koszmarną tancerką.
Nie potrafię tworzyć muzyki. Jestem twoją największą fanką.
Tak naprawdę to tylko bardzo chciałam cię spotkać.
Przyznać się do tego wymagało odwagi. Podoba mi się to.
Tak się składa, że potrzebny mi ktoś taki.
Przewodnicząca międzynarodowego fanklubu.
Przepraszam, ale nie ma międzynarodowego fanklubu.
Teraz już jest.
To co, tańczymy? W kółeczko!
- Tak! - No już!
- Na co czekasz? - Nie.
Tak. Na parkiet!
O rety.
- Tego się nie spodziewałam. - Ja też nie.
Okej.
Widzieliśmy tu dziś zabójcze występy.
Zgadzam się.
Skoro niektórzy wystąpili poza konkursem, dzisiejsze zadanie wygrywa...
Alex.
Dobra robota!
Tu jestem.
Cześć.
- To ja. - Mamo.
Mamo, co ty...?
Nie wolno ci tu być. Będziemy mieć kłopoty.
Jak ci dziś poszło? Oczarowałaś ich?
- Jesteś na drodze do zwycięstwa? - Wszystko OK?
Przyszłam tylko po ręcznik.
- Dziękuję panu. - Oczywiście.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Przepraszam. Obudziłam cię?
- Nie, nie mogłam zasnąć. - Ja też nie.
Tak sobie myślę.
Ja nawet nie wysłałam swojego zgłoszenia.
- Tylko moja uczennica. - Naprawdę?
Ale teraz, gdy tu jestem, naprawdę chcę tu być.
To był najwspanialszy dzień w moim życiu.
Aha. Ja też nie chcę odpaść.
To zabrzmi ckliwie, ale mam wrażenie, że znamy się od zawsze.
- Mam tak samo. - I ja.
W domu jestem trochę samotnikiem.
Wszyscy widzą we mnie dziwną dziewczynę ze sklepu z płytami.
To lepsze niż kujon z mat-fizu.
Jeśli ktokolwiek w szkole ma problem z matematyką lub fizyką,
słyszą: „zapytaj Mayi”.
A ja myślę: „Mam do zaoferowania więcej niż równania”.
A ty jesteś pewnie najbardziej lubiana w szkole.
- Możliwe. - Przestań.
No może,
ale nikt mnie nie zna.
Wiecie, tak naprawdę.
No jasne.
Wiecie, po raz pierwszy w życiu czuję się na swoim miejscu.
- Postarajmy się, żeby żadna nie odpadła. - Ale tylko jedna wygra.
Dotrwajmy do ostatniej trójki.
Jesteście głodne?
- Trochę. - Tak. Ja jestem.
Hej, powiedzieli, że możemy zamawiać, co chcemy, 24 godziny na dobę.
Racja.
- Nie mogę się doczekać. - Prawda? Ja też.
Mówi Charlie z domku numer cztery.
Pizza o północy to nie był najlepszy pomysł.
Lepszy niż sushi Danielli o drugiej rano.
I dwa napoje gazowane z lodami.
Dzień dobry, drogie panie. Dziś mamy kolejnego wspaniałego gościa.
Kompozytor największych przebojów, Calvin Maxine!
Siema.
To zaszczyt was poznać.
Pisanie dla tej królowej to też zaszczyt.
Dzisiaj zadanie to kompozycja,
ale najpierw Calvin da wam kilka porad.
Potem macie czas do wieczora na napisanie własnej piosenki.
Gdy skończycie, Calvin je przejrzy
i wybierze najlepszą.
Nie, Fancy G je przejrzy i wybierze zwycięską.
Ja?
Ja.
Dobra, to po kolei. Najpierw wstańcie.
Okej.
- Widzę, co robisz. - Co? Nic nie robię.
Złóżcie ze mną przysięgę.
Połóżcie prawą dłoń na sercu.
Będę sięgać głęboko.
Do wnętrza duszy.
Z odwagą.
Będę sięgać głęboko.
Do wnętrza duszy.
I z odwagą.
- Chwila. Mogę coś dodać? - Oczywiście.
Piosenka ma moc zmienić świat.
Jedną z najważniejszych rzeczy jest to, byście były szczere.
W tym, co mówicie, robicie, i w waszej muzyce.
Piosenka...
- Moc... - Piosenka ma...
Dobra, czekajcie.
Może tak.
Zawsze będę szczera.
Doskonale.
Dobra. To do roboty.
Chciałbym zacząć od podstaw pisania piosenek.
Intro, zwrotki, bridge, refreny, chórki, progresje, hooki, outro.
Jakieś pytania?
- Tak. - Do Fancy G.
Czemu przestałaś sama pisać piosenki?
Fancy G jest zawsze zaangażowana w proces twórczy.
Współpracujemy.
Przepraszam, nie chciałam...
Chodziło mi o to, że utwory Triple Crown napisałaś ty, prawda?
Tak, to prawda.
Nie mogę uwierzyć, że znasz Triple Crown.
Znam. Najbardziej lubię „Atlas”.
- Była w zespole? - Aha.
Fancy G ma tyle zajęć, że nie ma czasu pisać.
No i po co pisać, jeśli zrobią to za nią najlepsi w tym ludzie?
To nie Fancy G jest najlepsza?
Dziękuję za te słowa.
Może jednak wróćmy do Calvina i waszych piosenek. Calvin?
Tak. Zacznijmy od znalezienia hooka.
Gotowe?
Jak ty się...?
Proszę, piosenka.
Mamo, chyba żartujesz.
Napisała ją profesjonalistka. Opowiedziałam jej o tobie,
więc są w niej twoje wpływy.
Po prostu włóż do zeszytu.
Pamiętaj o nagrodzie. Nie spuszczaj z niej wzroku.
Wszystko dobrze?
Moja piosenka...
Nie wiem, od czego zacząć.
Wiesz, potrafię programować.
Zadanie z matematyki to dla mnie przyjemność.
Ale uczucia i tym podobne, po prostu mnie...
A jak czujesz się teraz?
Spanikowana.
Co czujesz teraz, będąc tutaj?
- Czuję... - Stój. Nic nie mów.
Napisz.
No tak.
Dobra.
Marzę o miłości O życiu własnym życiem
Nie wierzę, że Fancy G była w zespole.
Ja tak samo.
Mam kopię ich jedynej płyty.
- Serio? - Co ty!
Tak, tutaj.
Winylową! Wow!
Ale odjazd.
- Masz tu też gramofon? - Chciałabym.
- Skąd ją masz? - Dorastałam w sklepie z płytami.
Jest tylko kilka tysięcy egzemplarzy.
Wiecie, miałam nadzieję, że Fancy G ją podpisze,
ale po tym, jak zareagowała na Triple Crown...
- Też zauważyłam. - Oby tylko mnie nie znienawidziła.
Zrobiłaś wrażenie. Żadna z nas nie znała Triple Crown.
Uratowałaś mnie z tą piosenką.
To było jak magia. Sama się napisała.
Miałam kilka dobrych pomysłów, ale nie zgrały się.
Ja tak samo. Nigdy nie próbowałam napisać piosenki.
Pamiętacie, jak mówił o hookach? Mam ich z 50, ale ani jednej zwrotki.
Ja mam same zwrotki, zero hooków.
- Może mogłybyśmy napisać coś razem. - No raczej!
- Zacznę od beatu. - Okej.
Będę zapisywać słowa.
- Dobre. - Naprawdę dobre.
Podoba mi się.
Co powiecie na...?
Razem jesteśmy lepsze
Do wszystkiego pierwsze
Ładne. Ale czekaj.
- Jeszcze raz. Spróbuję coś dodać. - OK.
- Razem jesteśmy lepsze - Do wszystkiego pierwsze
Tutaj połączył nas los
- Tak! - To możemy zaśpiewać razem.
- Okej. - Aha.
Śpiewasz pierwszy wers, ty drugi. Trzeci razem.
- Okej. - Okej.
Razem jesteśmy lepsze
Do wszystkiego pierwsze
Tutaj połączył nas los
- Mega! - Mega!
Wow, słyszycie to?
Tak!
Wasze piosenki zrobiły na mnie wielkie wrażenie.
Serio, byłam w szoku.
Ale niestety jedna z was wróci do domu.
Przykro mi, Daniello.
Nie szkodzi. Rozumiem.
Twoja piosenka była dobra formalnie. Ale była zachowawcza.
Brakowało czegoś wyjątkowego.
Jakbyś dała z siebie za mało.
Ale chciałabym, żebyś została z nami na wieczór.
- Prawda, Jen? - Oczywiście.
Nie rzucaj tego, Daniello.
Co dalej. Mnóstwo świetnych tekstów.
Jedna piosenka w szczególności trafiła mi do serca.
Jak napisana przez profesjonalistę. Naprawdę mnie zainspirowała.
Świetne piosenki są szczere.
Ta była niezwykle szczera. Maya.
Zaraz. Serio?
Tak, serio.
Odważyłaś się odsłonić i pokazać samą siebie.
Wstaniesz i zaśpiewasz kawałek?
Okej.
A mogą mi pomóc Charlie i Alex? Zaczęłyśmy jakby...
- To nie projekt grupowy. - Wiem.
- Tylko wczoraj wieczorem... - Fancy G ma rację.
Świetnie, że się dogadujecie, ale miejsce jest jedno.
Okej. W porządku.
Jak kropla w morzu Miałam nadzieję
Że znajdę dom któregoś dnia
Światła latarni
A w wyobraźni Moje imię każdy już zna
Wierzyłam ślepo Patrzyłam w niebo
Wpadłam w niejedną sieć
Lecz jakoś ten los Powiódł mnie za nos
Pokazał mi, co mogę mieć
Tańczyłam w ciemności
Teraz śpiewam w świetle dnia
Żyłam bez miłości
Lecz na to też przyjdzie czas
Puszczam z dymem wszystko Co znałam do dziś
Co było we mnie złamane Pozwala mi naprzód iść
Teraz wreszcie czuję porozumienia nić
Jestem gdzie powinnam być
Gdzie świat się nie wali Jestem na fali
Jeśli upadnę, to wstanę i już
Gdzie nawet gdy pójdzie źle Wiem, że wspierają mnie
Gdy przewrócę się Pomogą mi wstać
Gdy ma się przyjaciół Nie trzeba o nic pytać
Wiedz, że Tak jest
Wierzyłam ślepo Patrzyłam w niebo
Wpadłam w niejedną sieć
Lecz jakoś ten los Powiódł mnie za nos
Pokazał mi, co mogę mieć
Tańczyłam w ciemności
Teraz śpiewam w świetle dnia
Żyłam bez miłości
Lecz na to też przyjdzie czas
Puszczam z dymem wszystko Co znałam do dziś
Co było we mnie złamane Pozwala mi naprzód iść
Teraz wreszcie czuję porozumienia nić
Jestem gdzie powinnam być
To się nazywa piosenka.
Tu jest twoje miejsce.
Poczułem to wszystko.
Wybaczcie.
Następne zadanie dotyczy social mediów.
Pojedziemy na wycieczkę,
na której będziecie mieć czas na selfie z hasztagiem „Fancy G”.
Ruszamy.
Hej.
Naprawdę bardzo mi się podoba.
Dziękuję. Jedziesz z nami?
Nie.
Moja obecność zmieniłaby wycieczkę w wielkie halo.
Wielkie halo?
Śledzi mnie taka jedna wataha paparazzi,
przez nich niełatwo mi się pokazywać.
- Trudno sobie z tym radzić? - Z czym?
Ze sławą.
Wiem, że to świetna sprawa,
ale czy czasem nie masz dość?
Robię to, od kiedy byłam w waszym wieku. To wielkie szczęście.
Ale są drobiazgi, których nie doświadczyłam.
Wiecie, matura, studniówka.
A randki to już w ogóle.
Dla mnie to nie drobiazgi.
Właśnie.
- Maya, ta piosenka jest niesamowita. - Serio.
Dzięki,
ale żałuję, że nie mogłyśmy zaśpiewać razem.
Bez kitu, we trójkę jesteśmy potęgą.
Ciekawe, czemu tak nie lubi grup.
Przez Triple Crown.
Gdy o nich wspomniałam, zbladła jak ściana.
To musi być to. Ciekawe, co się stało.
Hej, patrzcie.
Może będą mieli gramofon.
Fajnie. Sprawdźmy.
To miejsce jest...
Bonjour!
Je m'appelle Henri. W czym mogę pomóc?
Dzień dobry. Zastanawiałyśmy się, czy ma pan może gramofon.
Bien sûr, zaraz zawołam wnuka.
On się zna na nowinkach. Jack!
- Jack! - Tak, dziadku?
Hej.
Te młode damy poszukują gramofonu.
- Fajnie. - Aha. Mega. Jestem Alex.
Jack.
Chyba mamy przenośny na zapleczu. Pójdę sprawdzić.
Byłoby super.
Spokojnie.
Ten sklep należy do rodziny od chwili otwarcia w 1924 roku.
Mamy tu skarby z całego świata.
- Rozejrzyjcie się. - Dobrze.
Patrzcie.
„Les Filles de Miel”. Honey Girls.
Od przedszkola miałam francuski.
Piękne.
Chyba musimy.
„Teegan”. Fajne.
Megafajne.
- „Viv”. - „Risa?”
Może Teegan, Risa i Viv przyjaźniły się albo miały zespół.
Aha.
Jak wyglądam?
No naprawdę, c'est magnifique, Risa.
Ty też, Viv.
Wiedziałem, że mamy.
Brawo!
- Les Filles de Miel, Honey Girls. - To był zespół?
Oui, w latach dwudziestych.
Najbardziej rozchwytywane piosenkarki w całym Paryżu.
Legenda głosi, że nikt nie wiedział, kim były naprawdę.
Naprawdę?
Zakładając te maski możecie być, kimkolwiek tylko chcecie.
- Mógłbyś może nas nagrać? - Jasne.
Mówili „głupia”, bo wciąż wierzę w magię
A ja mam w sercu fajerwerki
Zawsze wiedziałam Że coś dobrego się zdarzy
Wiem, że i wy też czułyście to
Tylko my dostrzegłyśmy
Gdy ja was szukałam Wy same szukałyście mnie
Razem jesteśmy lepsze Do wszystkiego pierwsze
Tutaj połączył nas los
Całe życie śnimy o czymś
Przez co poczujemy się jak dziś
A jest lepiej Tak by tego nie wymyślił nikt
Życzeń koniec, nie brak nam nic
Już nie musimy nic szukać, o tak
W końcu odnalazłyśmy
To, czego było nam brak
Odnalazłyśmy wreszcie
To, czego nam
Czego było brak
Odnalazłyśmy wreszcie
To, czego nam
Czego było brak
To jest początek Życie zaczyna się
Nie ma już przeszkód Nic nie powstrzyma mnie
Tak właśnie bywa Gdy nadzieję masz
Wszystkie gwiazdy odnajdują cię
Tylko my dostrzegłyśmy
Gdy ja was szukałam Wy same szukałyście mnie
Razem jesteśmy lepsze Do wszystkiego pierwsze
Tutaj połączył nas los
Całe życie
Śnimy o czymś
Przez co poczujemy się jak dziś
A jest lepiej
Tak by tego nie wymyślił nikt
Życzeń koniec, nie brak nam nic
Już nie musimy nic szukać, o tak
W końcu odnalazłyśmy
To, czego było nam brak
Odnalazłyśmy wreszcie
To, czego nam
Czego było brak
Odnalazłyśmy wreszcie
To, czego nam
Czego było brak
- Fantastyczne. - Jesteście niesamowite.
- Proszę. - Dzięki.
Jesteście Honey Girls.
Ile kosztują?
O nie, nie. Są bezcenne.
Nie wezmę pieniędzy za coś, co jest wam przeznaczone.
O nie, nie mogłybyśmy ich wziąć.
Ależ one już są wasze. S'il vous plait.
W takim razie kupimy chociaż gramofon.
W porządku. Allez!
Do zobaczenia. Mam nadzieję.
Na pewno.
Pa, Jack.
WEEKENDOWE TARGI W HOLLYWOOD HILLS
- Było niesamowicie! - Tak myślisz?
- Możemy być Les Filles de Miel. - Bez kitu.
- Honey Girls. - Aha.
To super, ale co z Fancy G i konkursem?
Bo ja wiem? Nie możemy zrobić obu tych rzeczy?
- Ja się piszę. - Ja tak samo.
Dobre wieści. Honey Girl jest wolne.
Co robisz?
Założyłam konto Honey Girls i wrzuciłam pierwsze wideo.
- Nie tracisz czasu. - Aha.
Widzicie ją?
Wygląda, jakby się zgubiła albo coś.
- Brit! - Hej, Brit.
Cześć.
- Co słychać? - Co robisz?
To samo, co wszyscy. Próbuję znaleźć coś na social media.
Co kupiłyście?
Nic takiego. Trochę pamiątek.
- Dołączysz do nas? - Serio?
Aha.
Okej.
To chodź.
Hej, patrzcie na Tate.
Aha.
Gotowe? „Fancy G” na trzy. Raz, dwa, trzy.
Fancy G!
No dobrze.
Oglądałam wasze zdjęcia
i pośród nich
znalazłam przykład bardzo oryginalnego posta.
Fakt, nie jestem fanką grup, ale ich styl jest świetny.
Przypomina mi przyjęcie z okazji tygodnia mody na Wersalu.
No i otagowały mnie. Co myślisz, Jen?
Nie wierzę, że to zrobiłaś.
- Bardzo oryginalne. - Co, jak się dowie?
- Kto to? - Honey Girls.
Mają tylko jednego posta, ale za to już staje się viralem.
Tak. Są bardzo utalentowane. Ale wróćmy do nas.
Przeglądałam wasze zdjęcia i też są bardzo fajne.
To jest takie, które według mnie wiele mówi.
Social media powinny służyć do tworzenia więzi, a nie autopromocji.
Tate, podoba mi się, że zdecydowałaś się zamieścić wasze wspólne zdjęcie.
Gratuluję.
Brawo.
Ale chyba brakuje nam zdjęcia od Hanny.
Nie mogłam niczego wymyślić, więc się poddałam.
Wiem, że wyjść do ludzi jest naprawdę trudno.
Znam to.
Ale niczego w życiu nie osiągniemy, jeśli choć nie spróbujemy.
Łut szczęścia to bycie gotowym, gdy pojawi się okazja.
Nie byłaś dziś gotowa,
ale, jak mówiłam, jeszcze przyjdzie czas.
Za to dzisiaj zaszalejemy, okej?
Okej.
Dzięki, Fancy G.
Dziękuję wam. Do jutra.
- Pa. - Pa.
- Jeść! - Chodźmy coś przekąsić.
Nie wierzę, że otagowałaś Fancy G. Odbiło ci?
Dowie się, że to my,
- to wszystkie wylecimy. - Ale zadziałało.
Nikt nie poznał Teegan, Risy i Viv.
Dziewczyno. To było wariactwo.
Naprawdę to robimy.
- Dzięki. - Dzięki.
- Dziękuję. - Wygląda pysznie.
Następnym razem wygrasz.
Co ty robisz?
Może jeśli o Miód Dziewczynach będzie głośno, Fancy G odpuści.
- Już jest fanką, nie? - Fakt.
- Płyta. Prawie zapomniałam. - Racja. Przynieś.
Tak.
- Jak leci? - Dobrze.
Bardzo dobrze.
Już leci.
Co to?
No...
Charlie ma płytę Triple Crown.
Naprawdę? Niemożliwe.
Mam wyłączyć?
Nie, nie. Wow, mogę zobaczyć?
- Nie wierzę, że była w zespole. - Ekstra, prawda?
Uwielbiam ją bardziej niż wcześniej.
- Ja tak samo. - Ja tak samo.
Masz najlepszą pracę na świecie.
Przeważnie tak. Uwielbiam Fancy G.
Jest najlepsza. Ale kiedyś chciałabym być menadżerem
tak jak Mac i mieć własną firmę.
Byłabyś w tym świetna.
- Tak. - Tak.
Co stało się z Triple Crown?
To smutna historia.
Zespół złamał jej serce.
Zaczęły występować razem w waszym wieku.
Pewnego dnia reszta po prostu zostawiła Fancy G.
Były najlepszymi przyjaciółkami, a następnego dnia już nie.
- Dlaczego ją zostawiły? - Nigdy się nie dowiedziała.
Powiedziały, że z tym kończą.
Więc przeszła do Maca, stała się Fancy G
i nie spoglądała wstecz.
Dlatego nie lubi zespołów.
Zawsze mówi, że można liczyć tylko na samego siebie.
Zaraz. Nie mówię tego, żeby was nastraszyć.
Ale bycie gwiazdą to nie tylko splendor.
To mnóstwo pracy i drugie tyle poświęceń.
Robi się późno. Widzimy się jutro.
Pa.
- Pa. - Pa.
- Nie wierzę, że ją zostawiły. - Prawda?
No nie wiem. Uwielbiam Honey Girls.
Fakt, trafiłyśmy tu osobno,
ale mam wrażenie, że po to, by się spotkać
i założyć zespół.
- Tak. - Tak.
Nigdy nie miałam przyjaciół, którzy rozumieją mnie i moją muzykę.
Piosenka, którą napisałam, nie była tylko o konkursie.
Jest też o nas. Tu jest nasze miejsce.
W grupie.
BEZ ŻARTÓW!!
HONEY GIRLS SĄ MEGA DOBRE!
HONEY GIRLS NA TOPIE
NOWY POCZĄTEK
DZIEWCZYNY! MACIE TO COŚ!
DZIEWCZYNY! JEST OGIEŃ
WOW... po prostu WOW!!!
uwielbiam te maski Więcej piosenek... co?
Młode królewny #HoneyGirls
Witajcie, drogie panie. Oto moja stylistka,
jedna z najlepszych projektantek świata mody.
Marline Grayson!
Witajcie.
Dziś chcemy poznać wasz własny, osobisty styl.
Tak, projektuję sukienki i stylizacje do klipów Fancy G,
ale dobry projektant czerpie inspirację z klienta.
Nie chodzi o to, bym zmieniała Fancy G,
ale podkreślała to, kim ona jest.
To wasze dzisiejsze zadanie. Zaznaczyć własny styl.
Praca nad marką.
Kim chcecie być i co sobą reprezentować.
Właśnie.
Fancy G i ja nie wierzymy w przeróbki.
Wierzymy w przejęcie kontroli.
Przejmijcie stery i pokażcie, kim jesteście.
Już. Bądźcie dumne z siebie.
Albo wrócicie do domu.
Poproszę wieszaki.
Tak, Charlie, ten strój jest...
Jest idealny.
Ale ja w tym tutaj przyszłam.
Ten kolor będzie na tobie piękny.
No dalej!
Widzę, że jesteś w świecie pokazów.
To ogromny zaszczyt.
Pani kolekcja na Paris Fashion Week 2018
była, no, kompletna.
Ta suknia z wyciętymi plecami.
Wiesz, że Fancy G włożyła ją na Grammy?
Tak, wiem.
Dam ci wrócić do swojego świata.
Czekam na ostateczny efekt.
- Ten materiał robi wrażenie. - Dobrze.
Brit, jesteś prawdziwą projektantką.
A także zwyciężczynią w dzisiejszym zadaniu.
Gratuluję.
A ty powiedz, co to za stylizacja?
Sama nie wiem.
- Coś cię boli? - Wszystko.
Możesz już zdjąć szpilki.
Trudno to teraz dostrzec, ale wasz styl powinien
podkreślać wasze najlepsze cechy, byście czuły się wspaniale.
Twój pierwotny styl deskorolkowca,
to było świetne.
Może powinnaś pójść w tym kierunku.
Przykro mi, Lexi. Wracasz do domu.
W porządku.
Trzymajcie się.
- Pa, Lexi. - Do zobaczenia.
Ciekawe, jakie one były. Viv, Teegan i Risa.
- Myślisz, że takie jak my? - Może.
Słyszałyście Henriego. Nikt nie wiedział, kim były.
Dlatego Honey Girls są super.
Wciąż możemy być sobą.
Nie musimy ze wszystkiego rezygnować.
- Możemy mieć normalne życie. - Zostało tylko pięć dziewczyn.
Co, jeśli jedna z nas wróci do domu?
Zostać Honey Girls było nam przeznaczone.
Ale słyszałaś Fancy G.
- Nie wolno nam nimi być. - Jeszcze nie.
Jeśli zostaniemy ostatnią trójką,
może ją jakoś przekonamy.
Musimy tylko przetrwać jeszcze jeden dzień.
Do kogo piszesz?
Do Jacka ze sklepu.
Wszystkie wyobrażałyście sobie okładkę swojej pierwszej płyty.
Dziś macie szansę ją zrobić.
Macie zaprezentować swój styl
i opowiedzieć swoją historię tylko jednym zdjęciem.
Macie rekwizyty, kostiumy, programy graficzne
i dwie godziny, by to zrobić.
- Wszystko OK? - Strasznie dziwnie się czuję.
Chciałabym mieć swoją maskę.
Nie lubię kamer i aparatów.
A co najbardziej lubisz robić?
To jest świetne, Charlie.
Doskonała okładka.
Chyba mamy zwyciężczynię.
Większość was dużo lepiej poznałam.
Ale, Tate,
twoja okładka niczego o tobie nie mówi.
Właściwie to bardzo mi się kojarzy ze mną samą.
No tak. Robiąc ją, myślałam, że to dobry pomysł.
Nie musisz mówić.
Wiem, że przegrałam.
Tu nie ma przegranych.
Jeszcze nie pora na ciebie.
Ale wiedz, że doceniam nawiązanie.
Dobrze, drogie panie, odpoczywajcie.
Jutro będziecie tylko wy cztery.
Świetna melodia. Co to?
Pracuję nad czymś nowym.
- Wróciłaś do pisania? - Aha.
Od lat nie czułam takiej inspiracji.
Hej, Jen.
Dzięki.
- Na bank wygra. - Aha.
Dopiero co wygrałaś zadanie z okładką.
Ale ona to zawodowiec.
Fakt. Co, jeśli jutro jedna z nas odpadnie?
Tak czy siak, jutro powinniśmy się przyznać.
Wiecie?
Jeśli Brit wygra, to jedna z nas odpada
- i możemy powiedzieć prawdę. - Racja.
Sama nie wiem. Może nie decydujmy jeszcze.
Jesteśmy tak blisko,
a mogliby wyrzucić nas wszystkie naraz.
Możemy zobaczyć, jak nam pójdzie? I bez względu na decyzję,
zrobimy to razem. Wóz albo przewóz?
Wóz albo przewóz.
„Razem jesteśmy lepsze” na trzy.
- Co za siara. - Jasne.
Raz, dwa, trzy.
Razem jesteśmy lepsze!
Mamo, ja naprawdę kocham modę i jestem w tym dobra.
To twoja wielka szansa.
Hej, Brit?
Cześć, Brit. Chcesz z nami posiedzieć?
Nie. To konkurencja.
Zamówimy coś i posiedzimy razem.
- Dołączysz? - Czemu?
A czemu nie?
Okej. Może.
A może właśnie powinnaś pójść.
Zobaczyć, czy coś na nie znajdziesz. Trzymaj wrogów blisko.
Mamo, ja... No nie wiem.
Wow, to naprawdę Fancy G?
Zawsze interesowałaś się projektowaniem mody?
Tak. Od kiedy pamiętam.
- Jesteś w tym naprawdę dobra. - Dzięki.
- Mogę Sun Chipsy? - Aha.
Cieszę się, że nikt tego nie widział, bo mam koszulę z pizzą.
Spoko. Wyczyść w łazience.
- Tak właśnie zrobię. - Tam jest.
Chcecie trochę?
Zaraz wrócę.
Honey Girls.
Zeszła?
Tak.
Wiecie, już późno,
a rano mamy zadanie, więc...
Okej.
Okej. Dobranoc.
Dobranoc.
Pa.
Bardzo dobre.
Nie wierzę, że znowu piszę.
Cieszę się, że masz wenę.
Mówiłem ci, że będzie ogień.
To znaczy, konkurs to dobry pomysł.
I zostały tylko cztery.
Zaraz, gdzie jest czwarta?
Przepraszam. Wybaczcie.
Dzisiejsze zadanie to śpiew.
Chwileczkę.
Muszę coś powiedzieć.
- O co chodzi? - Cóż...
Jest coś, o czym wszyscy powinni wiedzieć.
Wierzę, że należy być szczerym.
- Tak, to bardzo ważne. - Aha.
Nie chcielibyście tutaj kogoś,
kto nie chce tego samego co wy, prawda?
Prawda?
Tak.
Przyrzekłyśmy, że będziemy szczere.
O co chodzi?
Nie jest w porządku oszukiwać co do tego, kim się jest.
Muzyka nie jest dla mnie! Chcę być projektantką mody!
Nie!
- Mamo? - „Mamo”?
- Nie!
- Nie! Nie. - Mamo, przestań.
Przepraszam cię, ale...
Chcę być projektantką mody.
Ale...
- Tak ciężko pracowałyśmy. - Ty.
Ty ciężko pracowałaś.
Chwila. Jesteś jej mamą? I przez cały ten czas tu byłaś?
Rety. Helikopterowi rodzice to jedno. Pani to rodzic-kosiarka.
To była twoja szansa na lepsze życie.
Nie możesz zaakceptować tego, kim jestem,
i pomóc mi z tym, czego pragnę, a nie z tym, czego ty dla mnie chcesz?
Myślałam, że o tym marzyłaś.
Mówię ci, że...
To nie to.
Pani córka to wspaniała projektantka.
De facto, Marline Grayson powiedziała mi,
że chce, byś pomogła jej zaprojektować coś dla mnie.
Brit.
- To wspaniale. - Naprawdę?
Będę z ciebie dumna bez względu na wszystko.
Bardzo przepraszam za to wariactwo.
No, jesteś przemoczona.
Będę tym, kim chcę być.
Wy też powinnyście.
Wiesz?
Chodź tu, mamo.
Kocham cię.
A ja ciebie.
- Musimy jej powiedzieć. - O czym?
Wóz albo przewóz.
Okej.
Zrozumcie, proszę,
że tego nie zaplanowałyśmy.
- O co chodzi? - Uważamy, że razem jesteśmy lepsze.
We trójkę.
Którejś nocy zaczęłyśmy razem śpiewać i stało się.
Spontanicznie. Jakbyśmy miały się spotkać.
- Czyli co, chcecie mieć zespół? - Mamy zespół.
Jesteśmy Honey Girls.
- To jesteście wy? - Czy to okej?
Okej? To niesamowite. Żartujecie sobie?
Lepiej bym tego nie wymyślił.
Wspaniale. To... cudownie.
Tak. Genialnie!
O czym ty mówisz? Wcale nie genialnie!
Szukamy nowej artystki, nie zespołu.
Fancy, obserwowałem je.
O nich jest coraz głośniej. Mają fanów.
A my je odkryliśmy. Podpiszemy z nimi kontrakt.
Możesz być ich mentorem i producentem. Pojadą z nami w trasę.
- Pomyśl, ile biletów sprzedamy. - Nie!
Nie obchodzi mnie to.
Nie na to się pisałam.
Nie taki był plan.
Honey Girls to zespół. Niefajnie.
- Bardzo niefajnie. - Zaczekaj.
- Może coś wymyślimy. - Nie ma czego wymyślać.
- Daj spokój. Zastanów się. - Znacie mnie.
Wiecie, co sądzę o zespołach.
Za bardzo je cenię, by na to pozwolić.
To nie to samo. Byłaś gwiazdą Triple Crown.
Wszyscy to wiedzieli. Nawet reszta zespołu.
Co to znaczy, że wiedziały?
To przez ciebie odeszły?
Nie. Fancy, posłuchaj. Wytwórnia chciała tylko ciebie.
A Emily i Kelsey nie chciały stać ci na drodze.
Przez te wszystkie lata myślałam, że przyjaciółki mnie porzuciły.
Masz pojęcie, jak mnie to zraniło?
Przepraszam. Myślałem, że wiedziałaś.
To koniec konkursu.
Przykro mi. Koncertu nie będzie. Z nami też koniec!
Fancy G?
Naprawdę nas zainspirowałaś.
Wszystko jest już umówione. Sponsorzy, wytwórnia.
Radzisz sobie z rozwiązywaniem spraw, poradź sobie z tym!
Fancy.
Tak mi przykro. Nie chciałyśmy tego zrobić.
To nie wasza wina.
Lepiej zadzwońcie do rodziców.
Nie wiem, jak mogłoby się udać.
Mieszkamy tak daleko od siebie.
Jest FaceTime i Zoom.
Możemy śpiewać swoje partie i złożyć je w całość.
- Musi być jakiś sposób. - To koniec Honey Girls.
Koniec.
TRIPLE CROWN TRASA PO KALIFORNII
Hej, Fancy G.
Właśnie jedziemy na lotnisko.
Zmiana planów.
- Zaraz, co się dzieje? - Gdzie nas wiozą?
- Gdzie jedziemy? - Nie wiem.
Dziękuję, że wróciłyście.
Wiecie, jedną z cech artystów jest to,
że czasem biorą nad nami górę emocje.
Rozpad Triple Crown złamał mi serce.
Nie chcę, żeby was to spotkało.
Chcę, by Honey Girls wystąpiły przede mną.
Oczywiście, jeśli wy nadal tego chcecie.
- Oczywiście! - Tak!
Okej. Ale jest jedna kwestia.
Tak długo, jak możecie, nie zdejmujcie masek.
- OK. - Korzystajcie z anonimowości.
Korzystajcie z tego, że chodzi o muzykę.
To teraz czas na próbę na scenie.
Okej.
Wszystko w porządku?
Tak.
Wiesz, czemu tak naprawdę kupiłam to miejsce?
Tu odbyły się pierwszy i ostatni występ Triple Crown.
Byłyśmy takie młode.
To wszystko to twoja zasługa.
Ty je odkryłaś.
Jestem z ciebie dumna, Jen.
Hej, Fancy.
Kels, Em, to naprawdę wy?
Naprawdę.
Cześć, Gabby.
Gabby?
O rety.
Co wy tu robicie?
To Triple Crown?
Poprosiłem je o przybycie.
Chciałem was wszystkie przeprosić.
To, co tworzyłyście razem, było naprawdę wyjątkowe.
Bardzo przepraszam.
Chciałem zrobić z ciebie gwiazdę i zapomniałem zadbać o twoje szczęście.
Chyba...
Chyba się pogubiłem.
Ja też po drodze się pogubiłam.
- Tak bardzo za wami tęskniłam. - A my za tobą.
Wiecie, Honey Girls potrzebują menadżera,
który je poprowadzi.
Kogoś, kto będzie negocjował kontrakty z wytwórniami
i producentami.
Kontrakty?
Dziesięć wytwórni chcę wydać waszą płytę.
- Co? - Naprawdę?
Ma rację. Przyda wam się ktoś zaufany,
kto od początku widział wasz potencjał.
Z przyjemnością będę reprezentować Honey Girls.
- Naprawdę? Wspaniale! - Cudownie!
No tak, miałem...
Miałem cię zaproponować.
Nadszedł twój czas.
Co ty robisz?
- O rety! Wyglądam super! - Wiem.
Chcecie dokończyć rozgrzewkę?
Halo?
- Brit! - O rety!
Cześć!
- O rety. - Świetnie wyglądacie.
- Piękny strój. - Dziękuję. Sama zaprojektowałam.
No jasne, że tak.
Jestem tu, bo mam coś dla was.
Fancy G poprosiła mnie o przysługę.
Wasze maski są piękne, ale mają po sto lat.
Fakt.
Są bardzo, bardzo delikatne.
Doprowadziły was tutaj,
ale najwyższa pora pójść o krok dalej.
Inspirowałam się waszymi maskami.
Mam nadzieję, że się wam spodobają.
- Odjazdowe. - O rety.
- Ty je zrobiłaś? - Podobają się wam?
- To twoje dzieło! - Są piękne.
Dobra. Niech was uścisnę.
- Są super. - O rety.
- Dzięki. - Powodzenia. Widzimy się po koncercie.
- Na razie. - Pa.
- Dzięki. - Jesteście najlepsze.
Witajcie na streamie Like a Diamond.
Na początek przywita się z wami jedyna i niepowtarzalna
Fancy G!
Przez ostatnie kilka tygodni prowadziliśmy przesłuchania.
Zabawna sprawa.
Szukając kolejnej Fancy G,
udało mi się odnaleźć samą siebie.
Te dziewczyny zainspirowały mnie i obudziły we mnie coś,
z czym dawno straciłam kontakt.
Każda z nich ma własny, niepowtarzalny talent.
To sprawia, że są tak wyjątkowe.
Nie mamy więc jednego zwycięzcy konkursu.
Przedstawiam wam dziś nowy zespół,
który nauczył mnie dwóch bardzo ważnych rzeczy:
Zawsze bądź, kim chcesz być,
i że razem jesteśmy lepsze.
Przywitajcie po raz pierwszy na scenie
Honey Girls!
Powiedz, też to czujesz?
Coś, co jeszcze czeka nas
Powiedz, też to widzisz?
Czas na pożegnanie I na główkę skok
Marzeń nie spełnia się łatwo Lecz wierz, było warto
Wytrwałyśmy i udało się
Choć lekko nie było I lat nam przybyło
To wszystko zasłużone jest
Po śladach do gwiazd Nie wątpię, że
Jestem gotowa
Jesteś gotowa
Nikt nas nie pokona Nie zniszczy nas
Jesteśmy gotowe
By wspinać się w górę
W górę, w górę
Aż sięgniemy chmur
Jesteśmy gotowe
Nie patrzymy w dół
Bo na zawsze razem
Więc na nas spójrz
Jesteśmy gotowe Jesteśmy gotowe
Czy widzicie?
Wzniosłyśmy się na wyższy stan
Tak... Czy słyszycie?
To przeznaczenie wzywa nas
Marzeń nie spełnia się łatwo Lecz wierz, było warto
Wytrwałyśmy i udało się
Choć lekko nie było
I lat nam przybyło
To wszystko zasłużone jest
Po śladach do gwiazd
Nie wątpię, że
Jestem gotowa Jesteś gotowa
Nikt nas nie pokona Nie zniszczy nas
Jesteśmy gotowe By wspinać się w górę
W górę, w górę
Aż sięgniemy chmur
Jesteśmy gotowe
Nie patrzymy w dół
Bo na zawsze razem
Teraz na nas spójrz
Jesteśmy gotowe Jesteśmy gotowe
SZKOŁA ARTYSTYCZNA Z INTERNATEM PÓŁ ROKU PÓŹNIEJ
- Podekscytowana. - Ja też.
I ja.
Czy to naprawdę właśnie się dzieje?
Nie da się uciec od przeznaczenia.
Patrzcie.
Gotowe?
Tak.
Pora ruszać w trasę.
Czy to się dzieje naprawdę?
Naprawdę.
Chodźcie, moje Honey Girls.
Tłumaczenie napisów: Damian Pytlik