ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΡΗΝΟΥ
Ο Χίτλερ εισέβαλε στην Πολωνία!
Καλούνται οι έφεδροι!
Ο Χίτλερ εισέβαλε στην Πολωνία!
Καλούνται οι έφεδροι!
Καλούν τους εφέδρους. Πώς θα τελειώσει όλο αυτό;
Με τον τρόπο που αρμόζει.
Γαρνίρησε τις τάρτες.
Για σας τους νέους η κατάσταση είναι δύσκολη.
Καλύτερα να τελειώνει αυτή η ιστορία.
Ροζέ, οι τάρτες;
Αμέσως.
Βιάσου.
Αυτές οι καταστάσεις βλάπτουν την δουλειά μας.
Όχι ότι αδιαφορώ...
...αλλά προτιμούμε να ζούμε ειρηνικά, ε;
Καταραμένο.
Αφού τους αφήσαμε να ξανασηκώσουν κεφάλι...
...καλά να πάθουμε. (αναφορά στον Α΄Π.Π.)
Θέλουν όλοι σκότωμα.
Όσο το δυνατόν περισσότεροι.
Άκου, Ροζέ, ο πατέρας σου σκοτώθηκε στο Βερντέν.
Σε άφησε στον δρόμο.
Σου έδωσα την κόρη μου.
Μια μέρα, η δουλειά θα είναι δική σου.
Στάσου στο ύψος των περιστάσεων.
Πες στον εαυτό σου: "Η Γαλλία με χρειάζεται".
Το έχω πει ήδη.
Αύριο θα είναι έτοιμες;
- Είναι εκεί η Αλίς; - Έχει δουλειά.
(Ομιλία του Χίτλερ από μεγάφωνα της εφημερίδας "Εσπουάρ")
Πάω κάτω να δώσω το άρθρο του Ντελμάς.
Κι άλλη έκκληση στην λογική μας; Άκου την απάντηση.
Γεια σας, κορίτσια. Από τώρα μάσκα;
- Δυσκολεύει στην δουλειά. - Στον έρωτα;
- Το αφεντικό; - Είναι με τον Ντελμάς.
Πόλεμος, λοιπόν. Αυτό δεν ήθελες;
Όχι, Ντελμάς. Αλλά πρέπει να πολεμήσουμε.
Και αφού σκοτωθούν εκατομμύρια...
...τι θα γίνει; Ειρήνη! Γιατί όχι τώρα;
- Θα υπερασπίσουμε την ελευθερία. - Με τι; Με ποιόν;
Μ'αυτούς που δεν τους αρέσει να τρώνε κλωτσιές.
Ανόητε.
Στις 2:00. Και όχι πάνω από 20 γραμμές.
- Μπορώ να σε δω, αφεντικό; - Ναι, σε θέλω και εγώ.
Λοχίας Ντιριέ. 3ο Ορεινό τάγμα.
- Φεύγω αύριο για Μπενανσόν. - Ούτε συζήτηση.
Σε χρειάζομαι.
Ο Ντελμάς παραιτήθηκε. Σου προσφέρω την θέση του.
- Αδύνατον. - Η ευκαιρία της ζωής σου.
Πες ναι και θα σου αναθέσω ένα ειδικό θέμα.
Όχι. Αυτός ο πόλεμος είναι δικός μου.
Δεν θα τον κάνω με τις ζωές των άλλων.
Είσαι άγγελος. Η ασπιρίνη;
Στο πιατάκι.
Πόσο είσαι; Φλοράνς, πόσο λες να είναι;
28, ίσως 30. Γιατί;
Ξέρεις πολλούς αρχισυντάκτες...
...που να είναι 28 ετών;
- Και αρνήθηκε, φυσικά. - Είδες;
Δεν έχει καλή γνώμη για σένα.
- Πώς το ξέρεις; - Ευχαριστώ, Φλοράνς.
Δεν χρειάζεται.
Λοιπόν, ναι...
...ή όχι;
Όχι.
Κάποτε θα μετανιώσεις για την ανοησία σου.
Ασφαλώς όχι. Ποτέ δεν μετανιώνω για κάτι.
Θυμάσαι τον μήνα του μέλιτος;
Τότε που καθόμασταν στον καναπέ...
...και σου ανακάτωνα τα μαλλιά;
Ήμουν ντροπαλός τότε.
Δεν έχεις αλλάξει.
- Διακόπτω; - Όχι, αντιθέτως.
- Τα τσιγάρα σου, Ροζέ. - Δεν καπνίζω.
Για τους αξιωματικούς. Για να σε συμπαθήσουν.
Θα δεις, όταν έρθεις με άδεια, δεν θα την αναγνωρίζεις.
Θα είναι κρίμα. Μου αρέσει όπως είναι.
Ίσως, αλλά οι αντιξοότητες σε δυναμώνουν.
Έτσι έγινε το '14.
Σας αφήνω ν'αποχαιρετιστείτε.
Και προσοχή, δεν είναι καιροί να εμπιστευτείτε το μέλλον.
Να είστε σώφρονες.
Αλίς...
Ναι;
- Αν σκοτωθώ... - Μη λες έτσι.
Αν σκοτωθώ...
...δεν θα'θελες να με θυμάσαι βλέποντας το παιδί σου;
Ναι.
Άκουσες την μαμά. Πρέπει να'μαστε λογικοί.
Τι σημαίνει "λογικοί" σήμερα;
Έλα να ετοιμάσουμε την βαλίτσα.
Εμπρός.
Ναι, εγώ είμαι.
Έτσι ακριβώς φανταζόμουν το δωμάτιό σου.
Το φανταζόσουν;
Δεν ήταν ευκολότερο να ερχόσουν να το έβλεπες;
- Κάνεις ξεκαθάρισμα; - Ακριβώς.
Δεν θα μου πεις να καθίσω;
Κάθισε.
- Μπορώ; - Αν σ'ευχαριστεί.
Μ'ευχαριστεί.
Σ'έστειλε ο Ροντιέ;
Όχι, εγώ σε ήθελα.
Συμφωνώ με τον Ροντιέ.
Ο πόλεμος είναι γι'αυτούς που δεν έχουν τίποτα.
Ακριβώς, Φλοράνς. Έτσι είναι μ'εμένα.
Αλλά και να μην ήταν έτσι, πάλι θα'φευγα. Ο λόγος;
Η απάντηση είναι 4 λέξεις: "Το βάπτισμα του πυρός".
Θέλω να μάθω πως θα συμπεριφερθώ εκείνη την ώρα.
Αυτό είναι όλο.
Αυτό μετράει για έναν άντρα.
- Δεν μπορείς να καταλάβεις. - Ασφαλώς όχι.
Κανείς δεν παρατάει μία καριέρα για συγκινήσεις.
Και σ'εμένα αρέσουν οι συγκινήσεις.
Αλλά κουράστηκα πια.
Θέλω να κάνω λεφτά. Και γρήγορα.
Λυπάμαι αν σ'απογοητεύω.
Αυτή είναι η δική μου ελευθερία.
Άσε με να τελειώσω. Δυσκολεύομαι.
Αν βρω κάποιον που να έχει αυτά που θέλω, θα του δοθώ.
Αν αυτός ο άντρας ήσουν εσύ...
...θα ήμουν ευτυχής.
Πολύ.
Θα μείνεις;
Φεύγω.
Νομίζω τα είπαμε όλα.
Όχι, περίμενε.
Να θες να κάνεις έρωτα και να μη κάνεις, είναι ανόητο.
Ειδικά σήμερα, θα ήταν τρέλα.
Με ταλαιπωρεί αυτό.
Περίμενε, θα σου το βγάλω.
- Καλύτερα δεν είναι; - Ναι, αλλά οι κανονισμοί...
Οι κανονισμοί πήγαν κατά διαόλου.
Μπαίνουμε στην Γερμανία. Αδιανόητο.
Ναι, ακριβώς.
Εξαιρετικά πλατύ ποτάμι.
Δύσκολα το διασχίζεις κολυμπώντας.
- Τι έκανες σαν πολίτης; - Αρτοποιός και ζαχαροπλάστης.
Εσύ;
Δημοσιογράφος.
Τι εννοούσες "κολυμπώντας";
Για να πας πίσω, πρέπει να διασχίσεις την γέφυρα.
Κοίτα...
Μπαρμπέ Ραούλ.
- Επάγγελμα; - Ταξιτζής.
Ντανέ Πιερ.
- Επάγγελμα; - Ρολογάς.
Αναντό Γκαστόν.
- Επάγγελμα; - Ταπετσιέρης.
- Κλομπέ Ζαν. - Ξυλουργός.
- Ντιμπουά Πωλ. - Φούρναρης.
Ντιριέ Ζαν.
- Επάγγελμα; - Αγρότης.
Φουρνόλ Γκουστάβ.
- Επάγγελμα; - Μηχανικός οχημάτων.
Περέν Ροζέ.
Επάγγελμα;
- Επάγγελμα; - Αγρότης.
- Λαπέρ Λισιέν. - Επάγγελμα;
Δεν φανταζόμουν ότι το τοπίο θα ήταν ίδιο.
- Ίδιο με τι; - Με το δικό μας.
Ένας Θεός ξέρει που μας πάνε.
Έχουμε κάνει περίπου 50 χλμ.
Όταν θα τα κάνουμε πεζοί, τότε θα δούμε την γλύκα.
"Με διαταγή της Διοίκησης..."
"...απαγορεύεται αυστηρά στους κρατούμενους..."
"...να πλησιάζουν χωρίς άδεια..."
"...Γερμανίδες γυναίκες και κορίτσια".
"Οι παραβάτες θα τιμωρούνται με φυλάκιση..."
"...ανάλογα με την βαρύτητα του παραπτώματος..."
"...ακόμα και με την ποινή του θανάτου".
Ωραία, λοιπόν.
Έτσι που κάνεις, θα σου ρίξουν φιστίκια.
Ο πεθερός μου είχε δίκιο. Θέλουν όλοι σκότωμα.
Θα τα πούμε το βράδυ. Καλή τύχη.
Την κοπριά;
Αυτά, λοιπόν.
- Καλημέρα. - Καλημέρα, κύριε.
Λοιπόν, πώς πήγε;
Μάλλον καλά. Έπεσα στο σπίτι του Δημάρχου.
Καλός φαίνεται.
Είμαι, ας πούμε, βοηθός του. Εσύ;
Δύο γέροι, ηλίθιοι, αλλά...
...έχουν όμορφη κόρη.
Βούτηξα αυτό.
Είναι χάρτης της περιοχής.
Είμαστε εδώ.
Βρωμιάρηδες!
Πατάτες, ναι.
Ε, εσύ, στα σακιά, έχει κάτι να φάμε;
- Τα ελέγχουν, φίλε. - Δεν έχεις τίποτα;
Τίποτα.
Εμπρός, έλα!
Οι σαρδέλες χαλάνε την εμφάνιση.
Μια φορά την εβδομάδα, είναι ό,τι πρέπει.
- Αυτό μου έλειπε. - Τι τρέχει;
- Αρρώστησε η πεθερά μου. - Πολύ;
Μάλλον. Έτυχε σε κακή στιγμή.
"Έχουμε τρελή δουλειά".
"Αν η μαμά μείνει κλινήρης για πολύ, θα πάρω υπάλληλο".
"Ο κόσμος μας προτιμάει." "Πάμε πολύ καλά."
Πρέπει να το παραδεχτούμε.
Μας λείπουν.
Ντιριέ!
Κακή δουλειά.
Αφεντικό δυσαρεστημένο.
Κάθαρμα.
Θα σε αντικαταστήσει εκείνος.
Εσύ θα πας στον Δήμαρχο.
Φτηνά την γλίτωσα.
Και τα ρούχα;
Όλα για το τίποτα.
Έλα, ωραία μου.
Έλα να φας.
- Καλά πας; - Καλά, εσύ;
- Ίσως υπερβολικά καλά. - Τι εννοείς;
Τίποτα.
Άκου, Ροζέ. Ο Ρήνος απέχει 300 χλμ.
Πεζή, είναι 7 νύχτες.
Με φορτηγό, 5 ώρες.
Ακούς; 5 ώρες!
- Και εκείνη; - Θα μας βοηθήσει.
- Σκέφτηκες τι θα πάθει; - Δεν είναι ώρα για σκέψεις.
Πρέπει να διαλέξεις.
Οι Κέσλερ δεν μας φέρονται άσχημα.
Είναι Γερμανοί και είμαστε σε πόλεμο.
Δεν πρέπει να τους δημιουργήσουμε προβλήματα.
Σταμάτα, με γαργαλάς. Σταμάτα!
Σταμάτα, σου λέω!
Όχι αυτό στο άλογο!
Δώσ'το μου αυτό! Δώσ'το!
Όταν σας λένε "καλημέρα", πρέπει να λέτε και εσείς.
- Τι θέλει εδώ ο Δήμαρχος; - Το αφεντικό σου...
Όχι, δεν είναι αλήθεια.
Τα παιδιά του ετοίμαζαν μία έκπληξη.
Θα ερχόταν σε λίγες μέρες με άδεια.
Τον ήξερες;
Όχι, αλλά είναι σαν να τον ήξερα.
Αυτό είναι δικό του τζάκετ.
Τι παραφροσύνη!
Ένα λεπτό.
Έχω ρούχα και προμήθειες.
Θα πάμε από το δάσος.
Θέλεις να τουφεκιστείς;
Αν θες, περιμένω. Το κάνουμε την άλλη εβδομάδα.
Αρκεί να πεις το ναι.
Όχι.
Δεν θέλεις να φύγεις;
Όχι έτσι.
Είσαι κόπανος.
Το προτιμώ από το να είμαι κάθαρμα.
Ειλικρινά, δεν σε καταλαβαίνω.
Ούτε εγώ.
Ναι!
Πάντως, καλή τύχη.
Δεν έχει πατάτες σήμερα. Πάμε βόλτα.
Την κοπανάω.
Ναι, χοντρούλη μου.
Τι τρέχει;
Γεμάτο είναι.
Δοκίμασε.
Δεν ξέρω από μηχανές.
Λοιπόν... Εγώ, γκαράζ.
Τι είπε;
3 ώρες;
Δύστυχε.
Κουράγιο.
Με την ησυχία σου.
- Σ'αγαπώ. Σ'αγαπώ. - Σώπα!
Μ'αγαπάς, αλλά δεν έχει σημασία.
Μόλις γυρίσω την πλάτη μου, θα τρέξεις στον γέρο...
...να σημάνει συναγερμό;
- Και θ'αρχίσει το κυνηγητό. - Ναι.
Ναι.
Λοιπόν, τι να κάνω;
Σε σκοτώνω;
Δεν φοράς τίποτα από κάτω!
Δεν καταλαβαίνεις;
Αν το κάνω αυτό, την έχω βαμμένη.
Ζαν...
Ζαν! Ζαν!
Ο Ντιριέ έφυγε;
- Ξέρεις; - Τι να ξέρω;
Ο φίλος σου και η Χέλγκα.
Δεν καταλαβαίνω.
Όχι, Λουί, όχι.
Μείνε ακίνητος.
Διάβασε.
"Σ'αγαπώ. Χέλγκα."
- Τι είπε; - Ότι ξέρει πως λέγεται στα Γαλλικά.
Ποιο;
Πόρνη!
Η ΠΑΡΙΖΙΑΝΙΚΗ ΖΩΗ. Γράφει η Φλοράνς Μαρνιέ.
ΘΕΛΩ ΤΗΝ ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ.
...δηλώνει ο διευθυντής μας Μισέλ Ντελμάς.
"Τηλεφώνησε η γραμματέας σου."
"Να επικοινωνήσεις με τον Συντ/ρχη Γκρούμπερ..."
"...στην Κομαντατούρ. Το κλειδί είναι στο χαλάκι. Φλοράνς"
Αυτό είναι το αντάλλαγμα.
Πες μου...
...είναι αυθεντικός;
Ναι, όλα γίνονται ακόμα και να γυρίσω.
Μη καυχηθείς. Σε τι θα ωφελούσε;
Τι ωραίο πράγμα, μια γυναίκα. Απίστευτο ωραίο.
Την ονειρευόμασταν τις νύχτες.
Αλλά όταν αγκαλιάζεις μία αληθινή...
...δεν συγκρίνεται ούτε με το πιο ωραίο όνειρο.
Δεν με έπνιξες και στα γράμματα.
Και η λογοκρισία; Την ξέχασες;
Λογοκρισία... Δεν το σκέφτηκα.
Σου έστειλα δέματα.
Σ'ευχαριστώ πολύ.
- Άκου, Ζαν... - Θα βγεις για δείπνο;
- Ναι. - Θ'αλλάξεις;
- Ναι, φυσικά. - Τι περιμένεις;
Μην ανησυχείς για μένα.
Ωραίο φόρεμα.
Οι μόδιστροι δεν έχασαν χρόνο.
Ούτε εσύ, βέβαια.
- Πήγες καλά αυτά τα 2 χρόνια, ε; - Ναι, καλά.
Η αναμονή δεν είναι του τύπου μου.
Το ξέρω. Και πότε θα'χεις την δική σου έπαυλη;
Πριν το τέλος του πολέμου, αν διαρκέσει αρκετά.
- Κυνισμός. - Δεν κήρυξα εγώ τον πόλεμο.
Θα κοιτάξω να επωφεληθώ. Είναι χρυσή εποχή.
- Τι ώρα έχεις ραντεβού; - 9:00, 9:15'.
- Με έναν απ'αυτούς; - Ναι.
- Με τον νεαρό ξανθό Άριο; - Με τον άλλον.
Με τον Ντελμάς;
Συγχαρητήρια.
Πήγαινε στο Γκλομπ Οτέλ. Πες ότι σ'έστειλα εγώ.
Αυτό είναι δελτίο τροφίμων.
- Εσύ; - Δεν το'χω ανάγκη.
Φύγε από την σκάλα υπηρεσίας.
Σαν κλέφτης, άλλη μία φορά.
Αλλά είναι η τελευταία. Γιατί κλέφτης είναι ο άλλος.
Ξέρεις τι μου είπες πριν 2 χρόνια;
Φεύγω ήσυχος, γιατί κανείς...
...δεν μπορεί να σε πάρει από μένα.
Κανείς.
Ωραία ηλιθιότητα από έναν ωραίο ηλίθιο.
Ευχάριστη έκπληξη.
Μη κλείνεις.
Ένας απ'τους δυο μας θα φύγει.
Δεν άλλαξες. Δεν έχασες χρόνο.
Έχασα 2 χρόνια.
- Δεν φταίω εγώ. - Εσύ τι έκανες 2 χρόνια;
- Είσαι υπερήφανος; - Γιατί όχι;
Ξέρεις τις ιδέες μου. Δεν έχω αλλάξει.
Μισέλ, εσύ και οι φίλοι σου θα χάσετε τον πόλεμο.
Θα σας πολεμήσω όσο μπορώ.
Δεν θα υπάρξει έλεος για τους αμετανόητους.
Είσαι αστείος. Αυτό μόνο έχω να σου πω.
Ωραίοι είστε και οι δύο.
Κι εσύ σαν κι αυτόν είσαι με τα καμώματά σου.
Στην ελευθερία σου.
Σου χρειαζόταν.
Σίγουρα.
Άντρες 50 έως 55 ετών καλούνται σε επιστράτευση.
Ροζέ...
...καταλαβαίνω...
"Γιατί".
Καταλαβαίνω γιατί εσύ...
"Δεν έφυγες". Αυτό θέλεις να πεις;
Με τον Ζαν.
Κατάλαβες γιατί δεν έφυγα με τον Ζαν;
Δεν μπορούσα να σου το κάνω αυτό.
- Κατάλαβες; - Ναι, πολύ καλά.
Θα κάνω ό,τι μπορώ.
Πήγαινε και μην ανησυχείς.
Προσοχή, προσοχή!
Ο κος Κλοτζ ανακηρύσσεται Δήμαρχος.
"Εγκληματίες δολοφόνησαν αξιωματικό του Στρατού Κατοχής."
"Ο στρατηγός Σάντορζ ανακοινώνει:"
"Οι όμηροι θα εκτελεστούν αμέσως."
Γεια, τι νέα;
- Καλά και κακά. - Λέγε.
Είδα τον συντ/ρχη Ματιέ.
Πιστεύει ότι με κάρφωσαν.
- Λονδίνο, λοιπόν; - Ναι.
- Τους είπες για μένα; - Έχει 2 θέσεις για τις 18.
Πιο πριν, δεν έχει.
Δύο θέσεις για τις 18; Φανταστικό.
Σαν να πάμε κρουαζιέρα. Ισπανία με τις φυλακές της...
...Γιβραλτάρ με τις κατακόμβες, Λονδίνο με τα πυροτεχνήματα...
- Πώς περνάμε τα σύνορα; - Με πλοιάριο.
Θα φροντίσουν οι λαθρέμποροι.
- Δώσ'μου ένα τσιγάρο. - Τέλειωσαν.
Θα πάρω ένα πακέτο απ'τον καπνοπώλη.
Νομίζεις ότι θα σου δώσει;
Περίμενε εδώ.
Ο Λουντοβίκ Φαβρ;
Δεν είσαι ο Λουντοβίκ Φαβρ;
Χαρτιά.
Πού είναι ο Λουντοβίκ Φαβρ;
Ντελκρουά Ρομπέρ.
Έλα μαζί μου.
Έχεις τσιγάρο;
Τα χαρτιά σου είναι πλαστά.
Δεν τα κοίταξες.
Σωστά.
Θα τα δώσω στους "ειδικούς" να τα εξετάσουν.
Είναι πολύ ικανοί οι "ειδικοί μας", κύριε...
...Ντελκρουά.
Μισέλ, κοντεύω να τρελαθώ.
Οι Γερμανοί συνέλαβαν τον Ζαν. Με ακούς;
Ναι, ναι, σ'ακούω.
Κάτι πρέπει να κάνεις αμέσως.
Ξέρεις πόσο κινδυνεύει.
Συγγνώμη, Φλοράνς, έχω σύσκεψη τώρα.
Επιτέλους.
Λοιπόν, κύριε...
...Ντελκρουά...
...ελέγξαμε τα χαρτιά σας.
Ορίστε.
Είστε ελεύθερος.
Κανονίστηκε.
Ικανοποιημένος, Έριχ;
- Ευχαριστημένη; - Ευχαριστώ, Έριχ.
Όχι εμένα, τον συντ/ρχη Γκρούμπερ να ευχαριστήσεις.
Όχι, πρέπει να φύγω.
Στις αγάπες σας.
Τι περιμένουμε;
- Τον καλό Θεό. - Όχι αστεία με τα Θεία.
Πότε αναχωρούμε;
- Στις 10 π.μ. - Είναι 10:15΄.
Θα πάρεις πίσω τα λεφτά σου.
Αλλαγή προγράμματος.
Θα πάμε στην Μπιντασόα. Απέχει 20χλμ.
- Συμβαίνει κάτι; - Όχι, όχι.
Απόφαση της τελευταίας στιγμής.
Θα πάμε 20 χλμ. με τα πόδια;
- Όχι, με πλεούμενο. - Αμέσως;
Έχουμε λίγο χρόνο.
Όχι, θα πάω να τηλεφωνήσω στην Φλοράνς.
Δεν ξέρει ότι με άφησαν.
Το 363, ναι.
Όχι, Μις. Μου δώσατε το 63.
Ζήτησα το 363, στην Βαγιόν.
Με επίσημη προτεραιότητα.
Τι;
Ξέρω ότι είναι στρατιωτική βάση.
Εδώ λοχίας Καντίς. Δώστε μου τον λοχαγό Ολιέ.
Εδώ Λονδίνο.
Σήμερα είναι η 796η μέρα αγώνος του Γαλλικού λαού...
...για την ελευθερία του.
Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΓΑΛΛΙΑ 15 Αυγούστου 1942
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, αγάπη μου. Υπό Ζαν Ντεριέ
Εδώ Λονδίνο.
Σήμερα είναι η 1472η μέρα αγώνος του Γαλλικού λαού...
...για την ελευθερία του.
Λαέ της Γαλλίας, η ώρα της λευτεριάς πλησιάζει.
Υπό βροχή βομβών, υποχωρώντας σε όλα τα μέτωπα...
...το Γ' Ράιχ κινητοποιεί τις τελευταίες του εφεδρείες.
Άδεια αναχώρησης.
Α, ξέρω τις κόρες σου. Βίλερμιν, Ρόζα, Μαρία.
Τις ξέρεις καλύτερα από μένα.
- Τρία χρόνια εδώ. - Τρία χρόνια στο μέτωπο.
- Πώς είσαι; - Μίλα σιγά.
Μη ξεχάσεις να δώσεις αυτό στην κα Κλιντζ.
Πες της ότι είναι για τον άντρα της.
Ναι, ότι πρέπει να φανεί γενναία...
...ότι είναι η χήρα ενός ήρωα. Ακόμα ένας. Πάω.
Δεν ξυρίζεσαι βέβαια για να φιλήσεις την μαμά σου.
Θα δω ένα κορίτσι.
Σκουπίσου. Θα μου πεις μετά πως πήγε;
Μάλιστα, κε Δήμαρχε.
- Την άφησαν; - Όχι,
Δεν υπάρχει εργοστάσιο, ούτε πόλη. Την κοπάνησε.
Στην Γερμανία, μιλάμε Γερμανικά.
- Φάε. - Δεν πεινάω.
Εγώ πεινάω.
ΑΠΟΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΝΟΡΜΑΝΔΙΑ 6 Ιουνίου 1944
ΕΣΠΟΥΑΡ
Ντιριέ. Ντιριέ. Ντιριέ. Ντιριέ.
"Ζαν". Εσύ είσαι. Υπάρχει άλλος "Ζαν";
Ντιριέ. Ντιριέ. Λουντοβίκ.
- Λουντοβίκ. - Γνωρίζω τα γράμματά σου.
Ντιριέ. Ντιριέ. Ντιριέ. Ντιριέ. Ντιριέ. Ντιριέ.
Εξελέγης ομόφωνα. Πλην μίας ψήφου, την δική σου.
Μπράβο, αρχηγέ. Ποιες είναι οι διαταγές σου;
Σαν αρχή, μία έκδοση που θα μείνει αξέχαστη. Σε 8-στηλο...
"Το Παρίσι..."
"...είναι ελεύθερο!"
Μη ξεχάσεις, Βαλέν. Διανέμεται δωρεάν.
Παράξενο.
Γιατί το ελεύθερο Παρίσι, δεν μοιάζει με το κατεχόμενο;
Τα κτίρια, οι δρόμοι, ο ουρανός...
Ξέρεις;
Ξέρεις τι είπε ο Τριστάν Μπερνάρ;
"Ελευθερία είναι όταν σου χτυπάνε στις 6 και σου λένε:"
"Είμαι ο γαλατάς".
Για μένα, η ελευθερία είναι πιο απλή και πιο πολύπλοκη.
Είναι όταν σου λένε "Δεν είμαι ο γαλατάς..."
"...αλλά μπορείς να φύγεις απ'το παράθυρο".
- Ο Ντελμάς! - Συνελήφθη;
Όχι. Αυτοκτόνησε.
Δεν με εκπλήσσει; Εσένα;
Τι σκέπτεσαι;
Την Φλοράνς;
Ναι. Πήγα σπίτι της.
Και;
Έχει εξαφανιστεί.
(Επιστράτευση 15-χρονων αγοριών)
Μάθαινα νέα σου απ'τις εφημερίδες.
Και μετά, από την δική σου.
Μπορούσες να μου δώσεις ένα σημάδι ζωής.
Θα'ρθεις μέσα;
- Είναι αστείο. - Τι πράγμα;
Ότι απέκτησες πρώτος.
Τι απέκτησα;
Το αρχοντικό. Το όνειρό μου. Θυμάσαι;
Έλα να δεις.
Άκου κάτι που δεν ξέρεις. Το σπίτι δεν μου ανήκει.
Είναι απ'αυτά που έχουν κατασχεθεί.
Ορίστε. Εδώ περιορίστηκα.
- Δεν θα βγάλεις την καπαρντίνα σου; - Όχι.
Πού ήσουν;
Στην Σολόν. Δεν ξυρίζουν τα κεφάλια των γυναικών εκεί.
Τουλάχιστον, όχι ακόμα.
Ουίσκι;
Τύποι σαν εμένα, μένουν σε ξενοδοχείο.
Ναι, τύπος μποέμ.
Ζαν...
Εσύ κι εγώ αποχωριστήκαμε 2 φορές.
Όχι τελείως παρόλα αυτά.
Πράγματι.
Αλλά δεν χτίζεται μια ζωή έτσι.
Κρίμα, αλλά έτσι είναι.
Βρήκα έναν Αργεντινό, σύμβουλο στην πρεσβεία.
Δεν τον αγαπώ, δεν τον επιθυμώ.
Τον παντρεύομαι την άλλη εβδομάδα στην Μαδρίτη.
Και ήρθες εδώ για να μου πεις αυτό;
Θα τον παντρευτείς;
Γιατί όχι;
Μπράβο.
Πότε φεύγεις;
Θα έχω αύριο το διαβατήριο. Θα πάρω το βραδυνό τρένο.
Δεν ήθελα να φύγω χωρίς να σου πω αντίο.
Αντίο, Φλοράνς.
Αντίο, Ζαν.
Ροζέ, δεν ήθελα να τους πεις εσύ τα νέα.
- Ποιος είναι; - Ο πατέρας.
Θεέ μου.
- Δεν μ'αρέσουν τα αντίο στο σταθμό. - Ούτε σ'εμένα.
- Γιατί ήρθες; - Για να σου μιλήσω.
...οι ταξιδιώτες για Πολτιέ, Μπορντό...
...Μαδρίτη, να επιβιβαστούν.
Εμπρός, πες τα μου με δυο λέξεις.
Μια στιγμή.
Με 2 φράσεις. "Σ'αγαπώ" και "Θέλω να σε παντρευτώ".
Μείνε.
Δεν σκέφτηκες ότι μπορεί να αρνηθώ;
Ούτε για μία στιγμή.
Θέλω να ξέρεις ότι ίσως καταστρέφεις την ζωή σου.
Απάντησε γρήγορα. Με μία λέξη. Μόνο μία.
Τρελέ.
Ο εχθρός πλησιάζει. Οι ικανοί, άντρες και γυναίκες...
...καλούνται να οργανώσουν σθεναρή αντίσταση.
Χέλγκα!
Θα την πάμε στο νοσοκομείο.
Εμπρός! Προορισμός Παρίσι! Ανεβείτε!
Ανέβηκαν όλοι! Ξεκίνα!
Είναι ακόμα ένας!
- Πού; - Σε μία φάρμα.
Πάμε να τον πάρουμε!
Ροζέ! Ροζέ!
Έλα! Είμαστε ελεύθεροι!
- Λοιπόν, πού είναι; Μίλα! - Σταμάτα! Εδώ είμαι.
Γρήγορα. Πρέπει να'μαστε στην βάση στις 5:00΄. Έλα!
Κουφός είσαι; Ο πόλεμος έληξε.
Ωραίο μανάρι. Δεν έπληξες.
Φεύγουμε! Ξεκίνα!
Το άρθρο του Υμπέρ επιστρέφει στην 1η σελίδα.
Η φωτό θα μπει κάτω από το άρθρο του εκδότη.
Εντάξει. Σας ευχαριστώ.
Εντάξει.
Όχι, Ζαν. Δεν είναι εντάξει.
Σας ακούω.
Πρωτοσέλιδο: "Νερό στο κρασί του".
"Θα έχουμε την ευκαιρία να συγχαρούμε..."
"...τον Ζαν Ντιριέ της "Εσπουάρ;"
Μη κουράζεσαι, διαβάζω τον Τύπο, ακόμα και τον "κίτρινο".
Το διάβασα. Λοιπόν;
- Δεν θα το διαψεύσουμε; - Ασφαλώς όχι.
- Γιατί; Θα του δώσουμε αξία; - Όχι. Ο λόγος είναι απλός.
Δεν θα το διαψεύσω, γιατί είναι αλήθεια.
Θα παντρευτώ την Φλοράνς.
- Σκέφτηκες την εφημερίδα; - Φυσικά.
Αλλά πιστεύεις ότι η προσωπική σου ζωή δεν αφορά κανέναν.
Δεν είναι αυτό.
Ακούστε με.
Δεν θα σας θυμήσω ότι αγωνιστήκαμε για την ελευθερία...
...και νικήσαμε.
Αλλά αν αυτό σημαίνει...
...ότι δεν μπορείς να πάρεις την γυναίκα που αγαπάς...
...τότε δεν άξιζε τον κόπο! Αυτά και τέλος. Φύγετε!
Και εσύ!
Ζαν...
Ο σκοπός μιας εφημερίδας δεν είναι να πουλάει φύλλα.
- Πρέπει να υπηρετεί έναν σκοπό. - Λοιπόν;
Πρέπει να διαλέξεις την "Εσπουάρ" ή την Φλοράνς.
Ποιος θα μου το επιβάλλει;
Ήταν ερωμένη του Γκρούμπερ, του αρχηγού της Γκεστάπο.
Είναι ανήθικο!
- Δεν το λέω εγώ. - Είναι συκοφαντία!
Στο αμάξι μου, θα βρεις τον φάκελό της.
Καλύτερα να μη τον δεις.
Θα δημοσιεύσουμε διάψευση και συνεχίζουμε μαζί...
...ή η "Εσπουάρ" θ'αναγγείλει τον γάμο σου...
...και την παραίτησή σου.
- Ή εκείνη ή εμείς. - Κατάλαβα.
Θα ετοιμαστούν επιτέλους τα εκλέρ;
- Τσιγάρο; - Βιαζόμαστε.
Όλοι στα όπλα! Έτσι λέγαμε στον πόλεμο.
Πού ήσουν;
Κρυβόμουν, μπορείς να πεις.
Δεν το είπα έτσι.
Έφυγες, πολέμησες, αιχμαλωτίστηκες.
Δεν πολέμησα ακριβώς...
...αλλά πράγματι αιχμαλωτίστηκα.
Παρόλα αυτά...
- Έκανες το καθήκον σου. - Προσπάθησα.
Τα εκλέρ αύριο θα είναι έτοιμα;
Σαν την μάνα της κάνει.
Δεν βαρέθηκες τους λογαριασμούς;
Γιατί το λες αυτό;
Έτσι.
Δεν μ'αρέσει ο τρόπος που μου μιλάς τελευταία.
Όσο έλειπες, μεγάλωσα την δουλειά...
...και δεν σε απάτησα, όπως άλλες.
- "Τι άλλο θέλεις;" - Τι;
Τελείωσα την πρότασή σου. "Είμαι γυναίκα σου..."
"...μεγάλωσα την δουλειά..."
"...δεν σε απάτησα".
"Τι άλλο θέλεις;"
Ρωτάς τι θέλω.
Δεν έχεις να με κατηγορήσεις για τίποτα!
- Δεν σε κατηγορώ. - Έχεις κάτι εναντίον μου;
- Τίποτα. - Βλέπεις;
Αν σου έλεγα, δεν θα με πίστευες.
Δείχνεις σαν γυναίκας χωρίς μέλη.
Πίσω απ'το ταμείο, δεν φαίνονται τα πόδια σου.
Ακόμη και στο κρεβάτι, φαίνεσαι κομμένη στα δύο.
Ανακάθεσαι και μετράς τις εισπράξεις.
Πάψε να λες βλακείες.
Σβήσε το φως.
Έλα.
Θα δεις αν έχω πόδια.
Έτσι που το λες, Αλίς...
...ακούγεται χυδαίο.
Όπως θέλεις.
Αύριο είναι το ρεπό του μπαμπά;
Αύριο είναι το δικό μου ρεπό.
Πες μου πως δεν είναι αλήθεια.
Πες μου ότι μεσολαβούσες για να σώσεις κόσμο.
Ότι απλά προσπαθούσες.
Δεν υπάρχει ούτε ένας συνεργάτης...
...που να μην έσωσε έναν Εβραίο ή έναν αντιστασιακό.
- Δεν έχω να πω τίποτα. - Όχι...
- ...γιατί είναι ψέμα! - Φτωχέ μου, Ζαν.
Αν σ'αρέσει το ξύλο, θα σου δώσω όσο θέλεις!
- Γίνεσαι κτήνος. - Φλοράνς, κοίταξέ με!
Για μένα το'κανες, ε; Εσύ με έβγαλες απο'κει μέσα.
Πες μου, σε ικετεύω. Εσύ ήσουν;
Ποιος άλλος;
Ο Ντελμάς αρνήθηκε. Όλοι αρνήθηκαν.
Όχι, Ζαν, όχι. Έπρεπε να το κάνω.
Όχι, δεν έπρεπε!
Ας με άφηνες να πεθάνω, αλλά όχι αυτό!
Όχι αυτό!
Φλοράνς!
Φλοράνς, αγάπη μου. Κοίτα με, Φλοράνς.
Φλοράνς!
Αποφάσισες;
Να το σκάσω απ'το παράθυρο;
Έπρεπε να το κάνω τότε που μπούκαρε η Γκεστάπο.
Κοίτα ψύχραιμα τα πράγματα και μη λες ανοησίες.
Δεν έκλεισα μάτι.
Καλώς. Ας το δούμε ψύχραιμα. Ακούω.
Δύο δυνατότητες.
Κρατάς την εφημερίδα...
Προς το παρόν, η εφημερίδα κρατάει εμένα.
Κρατάς την εφημερίδα και εξαφανίζομαι...
Αυτή είναι η σοβαρή συζήτηση;
Ή με κρατάς...
...και αντικαθιστάς την εφημερίδα με άλλη.
Τόσο απλό είναι;
- Δεν ξέρω, Ζαν. Ρωτάω. - Κι εγώ απαντώ.
Η "Εσπουάρ" είναι αναντικατάστατη.
Θα είναι λιποταξία να την αφήσω.
Να πάω πού; Στον άθλιο προ-πολεμικό Τύπο...
...που θα επανακυκλοφορήσει σε 3-4 χρόνια;
3-4 χρόνια...
Και μέχρι τότε;
Θα περνάμε δύσκολα.
Σε τρομάζει αυτό;
Ναι.
Είμαι 32 χρονών.
Είσαι αυτή που αγαπώ.
Ειλικρινής, χωρίς διάθεση να εξαπατήσεις.
Ό,τι και αν μου πεις, πήρα την απόφασή μου.
Και τώρα;
Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω πλέον.
Ζαν!
Ροζέ!
- Σε κάνω να πλήττεις με τα δικά μου; - Καθόλου.
Τι μπορώ να κάνω για σένα;
Βγάλε μου μία άδεια να ταξιδέψω, γνήσια ή πλαστή.
Αλλιώς δεν μπορώ να πάω εκεί..
Μπορείς;
Ναι, αλλά δεν είναι αυτό το πρόβλημα.
Ροζέ, το σκέφτηκες καλά; Θέλεις να πας πάλι εκεί;
Δεν μου μένει τίποτα άλλο.
Για την Χέλγκα θέλεις να γυρίσεις;
Δεν είναι ο μόνος λόγος.
Εδώ δεν με καταλαβαίνουν.
Εκεί ένοιωθα χρήσιμος.
Για πρώτη φορά ένοιωσα ότι με χρειάζονται.
Εδώ, κλείνομαι στον εαυτό μου.
Κοιτάζω τον πεθερό μου, την Αλίς και δεν ξέρω ποιος είμαι.
Φυσικά... ...η Χέλγκα και εγώ...
...πιστεύω ότι αγαπιόμαστε.
Κε Ντεριέ, στο τηλέφωνο.
Από το γραφείο σας.
Όχι τώρα. Αύριο θα σας πω την απόφασή μου.
Δώσε μου την Ντενίζ.
Ντενίζ, πάρε στο σπίτι και πες ότι θα λείψω 24 ώρες.
Σε καθυστερώ;
Όχι. Αντιθέτως.
Προσοχή, προσοχή! Οι ταξιδιώτες ...
...για Πουατιέ, Μπορντό, Μαδρίτη, να επιβιβαστούν.
Θα πάμε απ'το σπίτι σου να πάρεις καμιά βαλίτσα;
Την πρώτη φορά δεν είχα και όλα πήγαν καλά.
"Όλα πήγαν καλά"; Ωραίο αυτό.
ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ
Ρισιλιέ στην γραμμή, κύριε.
Εδώ Ντιριέ. Δώσ'μου τον Λουντοβίκ.
Εμπρός; Α, εσύ είναι; Λοιπόν;
Μπορείς ν'αναγγείλεις τον γάμο μου και την παραίτησή μου.
Αντίο, Λουντοβίκ.
Αντίο, Ζαν.
- Πήγε όπως ήθελες; - Δεν απαντά, κύριε.
Συνεχίστε.
Για τον Ζαν.
"Είμαι 32 ετών και φοβάμαι. Φοβάμαι να είμαι 35, 40..."
"...και να είμαι φτωχή".
"Ξέρω ότι αν αφήσεις την εφημερίδα εξαιτίας μου..."
"...δεν θα με συγχωρήσεις ποτέ."
"Πρέπει, λοιπόν, να φύγω εγώ".
"Αυτή την φορά, χωρίζουμε οριστικά".
"Αντίο, Ζαν".
Ροζέ!
Ορίστε, φίλε μου. Όλα εντάξει.
Είσαι σπουδαίο παιδί.
Μου επιτρέπεις να πω"σκατά";
Ξέρεις, για μένα αυτό είναι η σωτηρία μου.
Δεν μου είπες πολλά για σένα, αλλά...
...νομίζω ότι εγώ πρέπει να σου ευχηθώ καλή τύχη.
Αντίο, Ζαν. Αντίο, αγάπη μου.
Σου χαρίζω το πιο πολύτιμο πράγμα για σένα:
Την ελευθερία σου.
Απόδοση στην Ελληνική (Κατά το δυνατόν) Χρήστος