‏[ فیلمی که در ادامه می‌بینید ممکن است برای افرادی با سابقۀ افسردگی و یا اضطراب ناراحت کننده باشد. مخاطب برای تماشا مختار است.‏ ]‏
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
[ چطور صخره نوردی کنیم ] [ خیلی بالا ]
تدی، بعد از صبحونه اینجا رو مرتب می‌کنم
و بعدش یذره به کارم می‌رسم.‏
بعدش پسرعموت اِلی میاد اینجا.‏
می‌تونی بگی «الی»‏؟
الی.‏
خیلی خب.‏
بنظرت کتاب بعدی بهتره راجع به چی باشه، قهرمان؟
از اون رنگ خوشت میاد.‏
‏«پینکی تینکربینک شجاعت خود را پیدا می‌کند»‏
از این خوشت میاد؟
ها؟
مامان خوب دایره نمی‌کشه،‏ نه اصلاً.‏
عاشق هلو میشی، تدی.‏
بابات هم عاشق هلوـه،‏ ولی به پوستش حساسیت داره.‏
خوشبختانه، تو حساسیتی نداری.‏
اگر هم داشته باشی،‏ پوستش رو برات می‌کنم.‏
اصلاً کاری نداره.‏
سلام
‏- صبح بخیر.‏ ‏- سلام عزیزم.‏
‏- چیزی می‌خوای بهم نشون بدی؟ ‏- آره
می‌خوام یه چیزی بهت نشون بدم.‏
عالیه.‏
سلام، رفیق.‏
خیلی خب.‏
خب...‏
ازم خواستن یه پوستر واسه کتابم طراحی کنم، خب؟
منم یه ست کامل طراحی کردم.‏
‏- البته.‏ ‏- پینکی وسط این رنگین کمون بزرگ
و درخشان وایستاده،‏
و این قلب‌های 3بعدی رو توی هوا پخش می‌کنه
و اینو نگاه کن.‏ به همه بچه‌ها یکی از اینا میدیم.‏
حلقۀ جادویی پینکی.‏
اصلاً گوش نمی‌کنی چی میگم.‏
دارم گوش می‌کنم.‏ همیشه بهت گوش می‌کنم.‏
نه، قیافه‌ت داره داد می‌زنه.‏
داره به چشمات نگاه می‌کنم.‏ چشمای قشنگی داره.‏
مادرت چشمای قشنگی داره.‏ درست مثل خودت.‏
فقط نمی‌فهمم دنبال چی هستی.‏
تو.‏
من همینجام.‏
مزخرفه.‏
خب. دیگه باید برم.‏
باید برم. خداحافظ، رفیق.‏ دوستت دارم.‏
خداحافظ، مامان. ماچ!‏
خب، خب.‏
ساعت 7 غروب بیرون توی خیابون سی‌وچهارم و خیابون هفتم می‌بینمت.‏
لطفاً زیاد دیر نکن.‏ واقعاً می‌خوام به این بازی برسم.‏
اون کیه؟
سلام، تدی.‏
سلام، هکتور.‏ ‏(اسپانیایی)‏
‏- هکتور، تا پایین منو می‌بری؟ ‏- البته.‏
خداحافظ.‏
دوستت داریم.‏
خداحافظ، بابایی.‏
راحت پوشیدی؟
خیلی خب.‏
حال میده؟
حال میده، تدی؟
پسر خوب.‏
خیلی خوبه، مگه نه؟
آره، خیلی گرمه.‏
خیلی گرمه.‏
اوپس!‏
عزیزم.‏
می‌دونستی خیلی زود یاد می‌گیری راه بری؟
و وقتی شروع کردی به راه رفتن...‏
زمین می‌خوری و زانوت زخمی میشه،‏
سرت می‌خوره به میز صبحونه،‏
ولی به راهت ادامه میدی
چون قهرمان‌ها این کارو می‌کنن.‏
درسته، قهرمان؟
قهرمان‌ها تسلیم نمیشن.‏
پسر خوب من کیه؟
اون گل‌ها رو می‌بینی؟
گل‌های خوشگل.‏
آره.‏
ماه رو نگاه کنید.‏
خوشگله.‏
تا حالا فکر کردین یه روز ممکنه ماه رو از نزدیک ببینین؟
من که بهش فکر کردم.‏
جولی، جواب بده
می‌دونیم خونه‌ای.‏
تازه رسیدیم. چیزی لازم نداری؟
قهوه؟
الی، انقدر موهام رو نکش.‏
داری موهام رو می‌کنی.‏
‏10 دقیقه دیگه می‌رسیم اونجا، باشه؟
خداحافظ.‏
الی داره میاد اینجا.‏
« ترجمه از: صاحب » .:: SAHEB ::.
اینستاگرام و کانال تلگرام:‏ @SAHEB2485
به چی نگاه می‌کنی؟ ‌بادکنکت رو می‌بینی؟
اون بادکنک رو می‌بینی؟ واسه توئه.‏
دیگه رسیدیم خونه، قهرمان.‏ چیزی نمونده.‏
خب.‏
رسیدیم.‏
سلام، رفقا.‏
‏- سلام.‏ ‏- نوه عزیزم چطوره؟
اینم از این.‏
‏- واسه شیشه شیرت آماده‌ای؟ ‏- سلام. سلام.‏
بیا عزیزم، بیا.‏ بیا بغلت کنم.‏
اوه! پسر خوشگله کیه؟
سلام. سلام، عزیزم.‏
من جواب میدم.‏
‏- الو؟ ‏- سلام
سلام.‏
‏- اوضاع چطوره؟ ‏- عالی.‏
تازه از کفش فروشی اومدیم.‏
و پسر کوچولومون
با اون پاهای چاقالوی کوچیکش،‏ کفش سایز چهار پوشیده
‏- پای پهنی داره.‏ ‏- وای.‏
گوش کن، امـم...‏
امشب دیر نمیام
بعد از کار میرم ملاقات اونا
و زودتر میام خونه.‏ باشه؟
می‌خوام امشب باهات بیام...‏ امـم...‏
یعنی، مامانم لباس‌ها رو شسته و بالش‌ها رو مرتب کرده
و داره شیر تدی رو میده،‏
بنظرم، حالا که ازش خواستی مراقب بچه باشه
ما هم از این موقعیت استفاده کنیم.‏
جول، فقط موقتاً، باشه؟
فقط تا زمانی که اونقدر قوی بشی
تا تنهایی از تدی مراقبت کنی.‏
لعنتی، پس یعنی تا ابد؟
مطمئنی واسه دیدن لوسی آماده‌ای؟
آره. می‌خوام ببینمش.‏
باید برم.‏
باشه.‏
بیرون می‌بینمت.‏
باشه، به زودی می‌بینمت.‏
دوستت دارم.‏
منم دوستت دارم. خداحافظ.‏
می‌خوام جراحی زیبایی انجام بدم.‏
نه، انجام نمیدی.‏ مسخره‌ست، مامان.‏
روز تولد تدی،‏ یه مراسم افتتاحیه دارم.‏
خوش‌یمن ترین روز سال.‏
ولی بعدش گفتم شاید واسه جشنش کمک منو لازم داشته باشی
جشن؟ کدوم جشن؟
آنچنان دوست خاصی نداره.‏ کی رو دعوت کنیم؟
ولی تو که داری.‏ بی‌خیال، تجدید‌فراش خوبی میشه.‏
همه میان تو رو می‌بینن،‏ از حال احوالت خبردار میشن.‏
تازه پدرت هم اینجوری راحت‌تر می‌تونه برگرده.‏
آها.‏
می‌دونی که خیلی دوستت داره.‏
مامان، خیلی دوستت دارم
ولی نباید انقدر بیای پشت پرده حموم وایستی.‏
سلام، خانم دیویس.‏
من دکتر سیلوستر هستم.‏
به عنوان روانپزشک توی این بیمارستان مشغولم.‏
حال پسرم خوبه؟
بله، حالش کاملاً خوبه.‏
پسر کوچولوی بامزه.‏
با شوهرتون توی خونه‌ست.‏
خواهر شوهرم،‏ حتما منو می‌کشه.‏
نه، نه، نه.‏
خیلی مشتاقن تو رو ببینن،‏
ولی به نظر من خیلی بهتره که
اول یه صحبتی با هم داشته باشیم.‏
‏- باشه؟ ‏‎‏- باشه.‏
خیلی خب.‏
می‌تونی بهم بگی چه اتفاقی افتاد؟
اولین‌باره که خواستی جان خودت رو بگیری؟
آره.‏
قبلا هم شده قصدش رو داشته باشی؟ بهش فکر کرده باشی؟
همیشه بهش فکر می‌کنم.‏
از چه زمانی شروع شد؟
گاه و بیگاه،‏ از وقتی کلاس اول بودم.‏
اون موقع بود که اوضاع شروع کرد به تغییر کردن.‏
از چه لحاظ؟
همه‌چیز مبهم بود.‏
خاطراتم مبهمه.‏
نمی‌دونم چجوری توضیح بدم.‏‏
‏- سابقه بیماری روانی توی خانواده‌ت بوده؟ ‏- نه.‏
دروغ گفتم.‏
مادرم میگه که پدرم از لحاظ روانی مشکل داره.‏
شوهرم هم میگه که
روان پدرم مشکل داره
شباهت زیادی به یه عوضی داره.‏
این اواخر چطور؟
وقتی حامله بودی حالت چطور بود؟
مدیریتش کردم.‏
بعد از بچه‌دار شدن چطور؟
کم و بیش...‏
همون چیزی بود که توی کل زندگیم تجربه کرده بودم.‏
احساس می‌کردم خیلی داغون و ضعیفم.‏
جوری که هر زن دیگه‌ای...‏
می‌تونست بهتر از من از تدی مراقبت کنه.‏
هم تدی هم شوهرم.‏
امـم...‏
بله.‏
شاید یادت باشه شایدم نه،‏ ولی توی سال 1970...‏
شایعه شده بود که توی اینا تخم عکبوت هست.‏
و مردم هم دیگه از اینا نمی‌خوردن.‏
راستش، منم یه مدتی فکر می‌کردم حقیقت داره.‏
حتی بعد از اینکه توی ‏«نیویورک تایمز»‏ تبلیغش کردن.‏
مطمئن بودم این شایعه دروغه،‏ ولی بازم نمی‌تونستم بخورمش.‏
خنده‌داره که چطور یه شایعه شروع میشه و باورش می‌کنی
بعد متوجه میشی دروغه و بازم...‏
نمی‌تونی آدامس کوفتی رو بذاری دهنت.‏
و پری‌روز،‏
با دخترم توی داروخونه بودم
و بهش گفتم یه شکلات بردار.‏
اونم رفت همین آدامس رو برداشت.‏
خب، رنگش صورتیه،‏ و بیشتر توجه جلب می‌کنه.‏
اماً یه دفعه با خودم گفتم که:‏
‏«وایستا ببینم، هنوز واسه آدامس خوردن خیلی بچه‌ست
خفه میشه»‏
بعدش گفتم:‏ ‏«تو خودت دکتری
می‌دونی که خفه نمیشه.‏ احمقانه‌ست.‏»‏
و همین بهم تلنگر زد.‏
مشکل ترس غیرمنطقی من از تخم عنکبوت بود.‏
بعد از این‌همه سال.‏
فکر کنم همه باید یاد بگیریم...‏
تخم‌های عنکبوت واقعاً کجا هستن.‏
و از اون مهم‌تر،‏ یاد بگیریم کجاها نیستن.‏
پسر گشنه کیه؟
اوه، چه خوب می‌خوره
بفرما.‏
مامان، میشه اینو برام ببندی؟
‏- چه پسر خوبی.‏ ‏- لطفاً.‏
حتماً‏
خودم نمی‌تونم.‏
باید موهات رو بزنم، رفیق.‏
می‌تونیم ببریمش آرایشگاه.‏
می‌ترسی من قیچی دستم بگیرم؟
نه از این می‌ترسم که گند بزنی توی قیافه بچه.‏
‏- نه زشت نمیشه.‏ ‏- بفرما.‏
خوبه.‏ ‏- همه‌چیز رو پوشونده.‏
فقط با چندتا رشته و مهره.‏
سلام، عزیزم. سلام.‏
‏- اوه، اینو نگاه کن.‏ ‏- عزیزم.‏
اینو نگاه کن.‏
وای، خدا.‏
صورتم قراره اینجوری بشه.‏
و این گوشه‌های دماغم رو صاف می‌کنم.‏
آخه دماغ همه با بالا رفتن سن همینطور گردالو‌تر میشه.‏
و دندون‌هاشون جابه‌جا میشه.‏
یه روز، اگه من اینجا نبودم
می‌خوام مراقب دماغ و دندون‌هات باشی.‏
مرگ ازت دور میشه. فهمیدی؟
می‌خوای بهش غذا بدی؟
مشکلی نیست، یه موقع دیگه.‏ یه موقع دیگه.‏
‏- نمی‌خوای دیرت بشه.‏ ‏- آره.‏
برو با شوهرت خوش بگذرون.‏
نگران نباش. من اینجام.‏
آره، بیا یه قاشق دیگه بخور.‏
‏- آره.‏ ‏- ببخشید. تو خیلی هم خوشگلی، مامان.‏
جراحی بی جراحی، باشه؟
شبیه فضایی‌ها میشی.‏ خیلی دوستت دارم.‏
ده سال جوون‌تر میشم.‏
دوستت دارم، دوستت دارم،‏ دوستت دارم.‏
خوش بگذرون. خوش بگذرون.‏
خب، من دیگه میرم.‏
هی، جول.‏
بله؟
بنظرت حالش خوبه، آره؟
یعنی، فکر که نمی‌کنی اتفاقی براش افتاده باشه، درسته؟
بابا؟ نه نگرانش نیستم.‏
چون همیشه می‌تونستم پیداش کنم،‏ ولی الان نمی‌تونم پیداش کنم.‏
شاید نمی‌خواد پیدا بشه.‏
‏- می‌خوای یه قاشق دیگه بخوری؟ ‏- دوستت دارم.‏
♪ اگه یه بانوی نوازنده رو ببوسی ♪
♪ و بهش قول بدی همیشه باهاش صادق باشی ♪
درو قفل می‌کنم.‏
♪ اگه اون یه بانوی نوازنده دیگه رو ببینه ♪
♪ وای به حال تو ♪
♪ شاید خیلی گریه کنه ♪
‏♪ شاید آه بکشه شایدم نه ♪‏
♪ شاید یه مرد دیگه رو پیدا کنه ♪
خدایا. طاقت بیار، طاقت بیار.‏
اومدی.‏
خوبی؟
اوهوم. آره، مشکلی نیست.‏
‏- مشکلی نیست؟ ‏- نیست.‏
‏- سلام.‏ ‏- سلام، نگاش کن.‏
‏- از دیدنت خوشحالم.‏ ‏- منم.‏
سلام رفیق، از دیدنت خوشحالم.‏
خب، نظرتون چیه؟ بچه‌های تیم از پسش بر میان؟
بدون شک.‏
به حرف شوهرت گوش کن.‏
خوشبین‌تر از این آدم نداریم.‏
خودم از همه بهتر می‌شناسمش.‏
بریم بشینیم.‏ لوسی اینجاست.‏
‏- سلام، آبجی.‏ ‏- سلام.‏
خیلی خب.‏ نوشیدنی می‌خورین؟
‏- آره.‏ ‏- آبجو؟
‏- چی میل دارین؟ ‏- سلام، ممکنه که...‏
چهارتا آبجو کرونا با لیمو بیارین؟
‏- تو... لیمو اضافه بذارین لطفاً.‏ بله.‏
‏- تو مشکلی نداری؟ ‏- نه.‏
خوبه.‏
خب.‏
سفارش دادم، خب؟
از قبل چندتا...‏
چندتا هات‌داگ کوچولو و ناچو سفارش دادم.‏
‏- خیلی خب.‏ ‏- ممنون.‏
به به.‏
ممنون.‏
می‌دونید شِل سیلورستاین کیه؟
نویسندۀ کتاب «درخت بخشنده» بوده
‏- می‌شناسیم.‏ ‏- یکی از قهرمان‌های زندگیمه.‏
البته بعد از‏ شولتس، زوس،‏
سنداک،‏ هانس کریستیان آندرسن.‏
خب بگذریم.‏ قبل از اینکه شِل مشهور بشه...‏
توی «وایت‌ساکس» و «شیکاگو‌کابز»‏ هات‌داگ می‌فروخت.‏
می‌دونی مثل چیه؟ انگار یه نفر هم برای...‏
متس کار کنه هم برای یانکی‌ها.‏ (دو تیم بیسبال رقیب)
آره.‏ و وقتی که مشهور شد
توی یه مصاحبه ازش پرسیدن چی یادگرفته و...‏
اون گفت همه کچاب دوست‌ دارن.‏
همه خردل دوست دارن.‏
آره. همین.‏ اینو یاد گرفته بود.‏
خردل.‏
داستانت تموم شد؟
اشکال نداره بحثو عوض کنم؟
‏- فقط برام سواله...‏ ‏- بس کن.‏
بگو.‏ بذار هرچی می‌خواد بگه.‏
اصلاً با خودت فکر کردی وضعیت ما چطور میشه؟
الی فکر می‌کرد قراره بیاد با بچه بازی کنه.‏
‏- باشه، بسه.‏ ‏- باشه.‏
اوه، خونه چطور بود؟
از خونه خوشت اومد؟ خوب بود، مگه نه؟
‏- نه.‏ ‏- چی؟
‏- امـم...‏
رفتم یه خونۀ فروشی دیدم،‏ پایین خیابون.‏
خونۀ قشنگیه.‏ حیاط بزرگ داره.‏
قیمتش عالیه.‏
یه حلقه بستکبال هم داره.‏
از آشپزخونه هم می‌تونی تدی رو موقع بازی تماشا کنی.‏
خونه ویلایی منو می‌ترسونه.‏
و خیلی هم آپارتمان‌مون رو دوست دارم.‏ و اونجا خوشحالم.‏
‏- واقعاً اونجا خوشحالم.‏ ‏- گیج شدم. خیلی ببخشید...‏
‏- خیلی خب.‏ ‏- گفتی اونجا خوشحالی؟
‏- خیلی خب.‏ ‏- گیج شدم. پاک گیج شدم.‏
ببخشید، ولی همیشه...‏
همیشه تویی که اهمیت داری، جولی.‏
هرگز شوهرت رو در نظر نمی‌گیری.‏
اصلاً ازش پرسیدی چی کشید؟
ازش بپرس وقتی توی بیمارستان بودی شب‌ها چیکار می‌کرد.‏
بهش بگو چیکار می‌کردی.‏
بنظرم یه نقل مکان، واسه هردومون خوبه، فقط همین.‏
بعدش از کارش،‏
بعد از ملاقات تو توی بیمارستان،‏
بعد از خوابوندن پسر تو،‏ میومد خونه و می‌دونی چیکار می‌کرد؟
فرش می‌شست.‏
بدی خون همینه، جولی
‌خونت از فرش پاک نمیشه.‏
‏- کجا میری؟ ‏- دستشویی. میرم دستشویی.‏
‏- الان راضی شدی؟ ‏- واقعاً؟ واقعاً، لوسی؟
بذار من برم.‏
جول؟
‏[ گل فروشی ]‏
آره! آماده‌ای؟
آماده‌ای؟
یک، دو...‏
سلام، ران هستم.‏
پیغام بذارید و به محض اینکه...‏
چرا از خونه ویلایی می‌ترسی؟
خونه ویلایی عالیه.‏ همه عاشقش هستن.‏
بیا فرض کنیم من توی یه سمت خونه هستم
تو هم توی سمت دیگه هستی
و منم هرچی صدات می‌کنم نمی‌شنوی.‏ اون موقع چی؟
بیسیم می‌خریم؟
اگه یه طوفان شد و تو هم توی شهر بودی
و منو تدی توی خونه تنها بودیم، چی؟
میام خونه.‏
اگه تصادف کردی چی؟
خودمو می‌رسونم به یه قطار و بقیه راه رو هم پیاده میام.‏
اگه رفیتم توی اون خونه و تو دیگه منو دوست نداشتی چی؟
خب...‏
آخه اگر هم این اتفاق افتاد نمی‌تونی بگی تقصیر خونه‌ست.‏
جول.‏
هرگز از عشقم بهت کم نمیشه.‏
این چطوره...‏ قول میدم باهات بیام روی سقف خونه‌مون
و با هم قایمکی سیگار بکشیم.‏
اونجا می‌تونی دوباره ستاره‌ها رو ببینی.‏
زخمت داره بهتر میشه.‏
وای.‏
اینجا رو نگاه کن.‏
یه پسر کوچولو دارم که تولدشه و خیلی دوست داره مامانش رو ببینه.‏
‏- تولدت مبارک، عشقم.‏ ‏- سلام.‏
سلام، قهرمان.‏
تولدت مبارک.‏
از اون طراحی خوشت اومد؟
نوشته:‏ ‏«تولدت مبارک، تدی بیر»‏
مامان درستش کرده.‏
تازه تموم شد.‏ می‌خوای ببینی چی برات گرفتم؟
‏- کادو می‌خوای؟ ‏- می‌خوای ببینی؟
‏- باشه.‏ ‏- خب. اینجا چی داریم؟
این چیه؟
همم
سوپرایز خونگی؟
وای.‏
‏- زیاده‌روی بود؟ ‏- نه.‏
‏- خوشش اومده. وای.‏ ‏- خوشش اومده.‏
واقعاً؟
خیلی خوشگله.‏
‏- تولد من که نیست.‏ ‏- بازش کن.‏
موضوع کتاب بعدی پینکی، امید ـه.‏
ممنونم.‏
رسیدیم به 1.‏
نظر تو چیه؟
رسیدیم به 1.‏
شرمنده من خیلی پشمالوام.‏
روزی 50 تا از اینا می‌بینم.‏
مگه اینکه دستمو گاز بگیره تا به موها توجه کنم.‏
خیلی خب.‏
تمام.‏
چطوره بشینی.‏
امروز، تولد تدی‌ـه.‏
‏- آره.‏ ‏- مقدمات جشن رو آماده می‌کنید؟
امشب اولین کیک شکلاتیش رو می‌خوره.‏
‏- خودم دارم آماده‌ش می‌کنم.‏ ‏- چه عالی.‏
باید بهت بگم که...‏ کم کم دارم از مادرهای جدید
می‌پرسم حال‌شون پس از فارغ شدن چطوره. نه فقط از لحاظ فیزیکی...‏
بلکه از تمام جهات.‏
بخاطر شرایط تو.‏
چه خوب.‏
داروهای ضدافسردگی چطور جواب داده؟
خوب. می‌دونی...‏
من توی دنیایی سیاه و سفید زندگی می‌کردم
و حالا کم کم همه‌چیز داره رنگی میشه، پس...‏
‏- خوبه.‏ ‏- آره.‏
پریودهات چطوره؟ هنوز هم بدجور عذابت میده؟
می‌دونی نکته مثبت این ماجرا چیه؟
از گفتنش متنفرم،‏ دو ماهی میشه که...‏
پریود نشدم.‏
شاید بخاطر از دست رفتن خون‌م باشه.‏
منطقیه.‏
خب، خوبه.‏ از باربارا می‌خوام یذره ازت خون بگیره.‏
و یذره هم ادرار.‏ خودت که روند کارو می‌دونی
باشه.‏
زود برمی‌گردم.‏
خب.‏
کِی؟
اکتبر.‏
اکتر خیلی زوده.‏
یذره آرد سوخاری.‏
خوبه، خیلی خب.‏
آره.‏
چقدر آرد مختلف اینجا هست.‏
اینا یکی نیستن؟ یکی هستن.‏
خب.‏
اینو برمی‌دارم.‏ نه این یکی رو برمی‌دارم.‏
و عصاره وانیل‏
بعدش هم آب‌گازدار برمی‌داریم،‏ و تموم شد.‏
باید واسه بابا آب بگریم.‏
عاشق آب گازداره.‏
یه کمکی بهم بکن.‏
کلی گزینه اینجا داریم.‏
اونقدرا هم سخت نیست. خیلی خب.‏
فروشگاه به زودی بسته خواهد شد.‏
وای، اونقدرا هم سخت نیست.‏ اونقدرا هم سخت نیست.‏
خانم؟
خانم.‏
خانم، پولش رو پرداخت نکردین.‏
خانم، باید پولش رو پرداخت کنین.‏
تدی. لیمو رو ول کن، عزیزم.‏
زودباش. پسر خوب.‏
تدی، پول اونو ندادیم.‏
سلام.‏
اومدیم دکتر سیلوستر رو ببینیم
به نام جولی دیویس.‏ من ایتن دیویس هستم.‏
متوجه حرف‌تون هستم
ولی نمی‌تونم قرص‌ها رو بخورم.‏
وقتی تدی رو حامله بودم
نه شراب خوردم،‏ نه موادی مصرف کردم.‏
نه قهوه خوردم،‏ نه سیگار کشیدم.‏
اگه دیابتی بودی،‏ خوردن داروها رو قطع می‌کردی؟
این با اون فرق داره.‏
به ظاهر الان با هم یه گفتگو داریم،‏ ولی اینطور نیست.‏
باشه؟ نباید مصرف داروهای ضدافسردگی رو قطع کنی.‏
می‌تونی داروهات رو قطع کنی...‏
و شاید هورمون‌های حاملگی‌ت ازت محافظت کنه.‏
ولی بعدش، وقتی دوباره مصرف دارو رو شروع کنی ممکنه دیگه جواب نده
یا ممکنه خیلی طول بکشه تا جواب بده.‏
چنین ریسکی عاقلانه نیست. هست؟
می‌دونم که زن خیلی قدرتمندی هستی.‏
می‌دونم می‌خوای داروها بیشتر از این نشه.‏
ولی...‏
حتی اگه اندازه هرکول زور داشته باشی
و بیفتی توی استخر و شنا بلد نباشی...‏
غرق میشی.‏
ولی من شنا بلدم.‏
وقتی توی دانشگاه بودم،‏ خودم رو شاعر تصور می‌کردم
چون اون موقع با یه شاعر قرار می‌ذاشتم.‏
و ما هر شب قبل خواب
واسه هم شعر می‌خوندیم.‏
و یه شب دوست دخترم برام...‏
این شعر رو خوند.‏
تاثیر عمیقی روی من گذاشت.‏
‏«برادر کوچکت مثل یک گربه بادکنکش را به صدا در می‌آورد‏
انگار دنیا از چشمان او مکان جالب و سرگرم کننده‌ایست
طرف دیگر آن را گاز می‌گیرد و می‌نشیند
کودک
دنیایی شفاف مثل آب را تصور می‌کند
پاره‌ای قرمز در دستانش.»‏
مطمئنم اگه بقیه عمرم رو هم تلاش کنم
نمی‌تونم یه خط به خوبی این بنویسم.‏
این یکی از آخرین شعرهاییه که سیلویا پلات...‏
قبل خودکشی نوشت.‏
یادمه فکر می‌کردم...‏
‏«چطور کسی که انقدر زندگی و امید در یک بادکنک می‌‌بینه،‏
‏«به این راحتی کله‌ش رو می‌ذاره داخل...‏
فری که توش برای بچه‌هاش کیک بخته بود؟»‏‎
این چطور ممکنه؟
چون اون از زیبایی‌هایی که از خودش به جا می‌ذاشت آگاه بود
با این حال درد چنان بد بود که
مرگ تبدیل به تنها چاره شد.‏
بیا صبر کنیم.‏
صبر کنیم؟
بیا صبر کنیم.‏
بذار تدی یذره بزرگتر بشه.‏
هیچ‌کس تو رو بخاطر این کار قضاوت نمی‌کنه.‏
اصلاً هیچ‌کس خبردار نمیشه.‏
خودم که خبر دارم.‏
جول، به حرف دکتر گوش کن.‏
این دفعه شانس آوردیم.‏
می‌تونی ازم عصبانی باشی،‏ مشکلی نیست.‏
از این کارت متنفرم، ایتن.‏
بهم اجازه میدی ازت عصبانی باشم.‏
واسه این کار به اجازه تو کاری ندارم.‏
‏- و تو هم همینطور.‏ ‏- نه، نمی‌تونم.‏
اجازه ندارم از تو عصبانی باشم.‏
اصلاً حق اینو بهم نمیدی که ازت عصبانی باشم.‏
با اطمینان اینو میگم.‏
وای، منصفانه نیست.‏
منصفانه؟ جدی؟
می‌خوای راجع به انصاف حرف بزنیم؟
همین فکرو می‌کردم.‏
بیا.‏
باشه.‏
باشه؟
باشه.‏
سلام. یه نفر از فروشگاه اینو آورده.‏
ممنون.‏
چه خوب که دوباره برگشتی.‏
هی، هکتور.‏
چیزی نیست.‏
همه‌چیز درست میشه.‏
یه بچه دیگه میاریم و درست مثل تدی...‏
به خاطر نمیاریم دنیا قبل از اون پسر...‏
چه شکلی بود.‏
یا دختر.‏
این اتفاق خوبه.‏
آره.‏
خوبه.‏
سلام، رفیق.‏
وای، پسر. جدی؟
خب. حالش چطوره؟
عالیه. الان دارم راه میفتم.‏
هرچی خواسته بود دارم میارم.‏
اونم آره.‏
خیلی خب، به زودی می‌بینمت.‏ هرچیزی بود بهم زنگ بزن.‏
باشه. دوستت دارم.‏
خداحافظ.‏
خب.‏
خوشت میاد؟
درختا؟ آره.‏
جای ساکتیه.‏
بهش عادت می‌کنی.‏
بنظرت اونایی که اینجا زندگی می‌کردن خوشحال بودن؟
امـم...‏ احتمالاً.‏
بنظرت ما اینجا خوشحال می‌شیم؟
راستش، آره.‏
بنظرم اینجا خوشحال می‌شیم.‏
منم همینطور.‏
منم همین فکرو می‌کنم.‏
ریه‌هاش خیلی خوب دارن رشد می‌کنن.‏
فعالیت قلبی عالیه.‏ ده انگشت دست، ده انگشت پا و...‏
آخرین و مهم‌ترین...‏ زودباش دیگه کوچولو.‏
خودشه. آره.‏
می‌خواین جنسیتش رو بدونین؟
‏- نه.‏ ‏- آره.‏
چطوره توی یه کاغذ بنویسمش...‏
و هروقت آماده بودین نگاه کنین؟
یا نکنین.‏
اینم واسه آلبوم عکس‌تون.‏
یک ماه دیگه می‌بینم‌تون.‏
همه‌چیز عالیه.‏
شرایطش عالیه.‏
‏- ممنون، دکتر.‏ ‏- ممنون.‏
‏- ده انگشت دست، ده انگشت پا.‏ ‏- ده انگشت دست، ده انگشت پا.‏
‏- سلام.‏ ‏- سلام.‏
سلام.‏
‏- دوتا با طعم توت‌فرنگی.‏ ‏- بله.‏
دوتا توت‌فرنگی.‏
دوتا بیسکوئیت توت‌فرنگی برای شما.‏
ممنون.‏
بفرمایید. ممنون.‏
ایول.‏
‏- نندازیش.‏ ‏- چرا باید بندازمش؟
درسته. خودشه.‏ این بابای بزرگ و...‏
قدرتمندم.‏
نگاه کن پاهام رو...‏
دنبال چه کلمه‌ای هستیم؟ ممنون. پاهام رو..‏
ممون. پاهام رو...‏ چی؟
آماده‌ای.‏ زودباش.‏ بیا اینجا.‏
هی، نگاه کن.‏
داره چیکار می‌کنه؟
[ با جولی دیویس آشنا شوید ]
‏دنیا تاریک و خاکستری بود،‏ و پینکی ترسیده بود
‏اما اون خیلی شجاع بود.‏»‏
‏«پینکی ذره ذره به رفت به سمت بالای برج
انگشتش رو وارد سوراخ کلید کرد
و چرخوندش‏
و زنگ شروع کرد به تکون خوردن.‏»‏
‏«حیوانات چرخ و فلک شروع کردن به چرخیدن
و یه دفعه یه رنگین کمون بزرگ اومد بیرون.‏»‏
‏«آسمون آبی شد،‏ چمن‌ها سبز شدن
گل‌ها با رنگ‌های صورتی، بنفش،‏ زرد و قرمز شکوفا شدن.‏
دنیا رنگارنگ شد.‏
و پینکی دیگه نمی‌ترسید.‏»‏
اونایی که از تاریکی می‌ترسن دست‌شون بالا.‏
‏- من.‏ ‏- تو از تاریکی می‌ترسی؟
‏- آره.‏ ‏- واسه چی؟
هیولا.‏
‏- هیولا؟ ‏- آره.‏
‏- وقتی می‌ترسی چیکار می‌کنی؟ ‏- یه روز مامانم گفت...‏
همه‌ توی کله‌شون هیولا دارن.‏
پس وقتی هیولای من شب‌ها پیداش بشه
فقط کافیه چشم‌هام رو ببندم...‏
و بگم از اینجا برو.‏
این کار جواب میده؟
‏- بعضی وقتا.‏ ‏- بعضی وقتا.‏
وقتی همسن شما بودم
منم خیلی از هیولا می‌ترسیدم
قبل خواب می‌رفتم کنار پنجره
به ستاره‌ها نگاه می‌کردم
یکیش رو انتخاب می‌کردم و یه آرزو می‌کردم.‏
آرزو می‌کردم یه دوست صمیمی داشته باشم.‏
یه دوست صمیمی می‌خواستم تا ازم حمایت کنه و کنارم باشه
و بتونم رازهام رو بهش بگم.‏
یه نفر که بتونه کمکم کنه هیولاها رو نابود کنم.‏‎
و خیلی طول کشید تا یه دوست صمیمی پیدا کنم
چون اون اصلاً وجود نداشت.‏
و من باید خودم می‌ساختمش.‏
و حالا اون...‏
همیشه کنار منه.‏
یه فکری دارم.‏
چطوره همۀ ما...‏
هیولاکُش‌هامون رو بکِشیم؟
نظرتون چیه؟
وقتی بچه بودم فکر می‌کردم
یه اِلف توی تمام ساعت‌ها زندگی می‌کنه
و وظیفه‌ش اینه زمان رو به جلو ببره.‏
جدی؟
قبلا نگران این بودم ‏«اگه بخوابه چی؟»‏
واسه همین سعی می‌کردم تا جای ممکن بیدار بمونم
تا مطمئن بشم اِلف خوابش نمی‌بره و زمان متوقف نمیشه.‏
چه مسئولیت بزرگی واسه یه اِلف کوچولو بود.‏
آره.‏
بچه باحالی بودم.‏
بچه‌مون چیه؟
‏- مطمئنی؟ ‏- آره.‏
آره.‏
گفتی بهت نگم.‏
اگه پسره بهم بگو
و اگه دختره بهم نگو.‏
باشه.‏
‏- دختره؟ ‏- آره.‏
‏- یه دختر کوچولو؟ ‏- آره.‏
‏- سلام، دختر کوچولو.‏ ‏- یه دختر کوچولو.‏
داریم دختر دار می‌شیم.‏
نمی‌تونم.‏..‏
نمی‌تونم دختر داشته باشم.‏
اگه ازم خوش نیاد چی؟
عاشقت میشه.‏
شاید از موهام خوشش نیاد.‏
اگه از موهام خوشش نیاد چی؟
‏- عاشق موهات میشه.‏ ‏- صدام.‏
اگه از صدام خوشش نیاد چی؟
اگه صدای من اذیتش کنه چی؟
‏- وای خدا.‏ ‏- جولی.‏
جولی، جولی. نفس عمیق بکش. هی.‏‏
‏- من...‏ ‏- هی، هی، هی.‏
منو نگاه کن.‏ این اتفاق قشنگه.‏‎
فوق‌العاده‌ست.‏
هی، هی، هی، هی.‏
جولی، جولی، هی.‏ چیزی نیست.‏
چیزی نیست. هی.‏ منو نگاه کن. مشکلی پیش نمیاد.‏
چیزی نیست. نفس عمیق بکش.‏
باشه؟ هیس. چیزی نیست.‏ مشکلی پیش نمیاد.‏
همه‌چیز عالی پیش میره.‏
بگو. بهش بگو امروز توی پارک چی شد.‏
‏- من... نمی...‏ ‏- بهش بگو، جولی.‏
بنظرم قضیه رو زیادی گنده کرده.‏
واسه من که راحته، مگه نه؟
تمام مدت کارم اینه نگران باشم حالش خوبه یا نه.‏
و هیچ‌وقت نمی‌دونم خوبه یا نه
چون توی تظاهر کردن استاده.‏
ولی امروز واسه چند لحظه دیدم که...‏
نمی‌تونست تظاهر کنه
و منم مطمئن بودم حالش خوب نیست.‏
‏- حالش خوب نیست.‏ ‏- من...‏
چون حامله‌ام احساساتی شدم
‏- و بنظرم این خیلی هم عادیه.‏ ‏- دروغ نگو.‏
اینو نگو.‏ دروغ نگو.‏
ببخشید؟
من...‏ من دروغ‌گو نیستم.‏
یعنی چی؟ چطور من دروغ میگم؟
چرا عاشق منی؟
منو نگاه کن.‏
همیشه فقط دوست داشتی توی چشمام نگاه کنی،‏
و حالا اون‌طرف رو نگاه می‌کنی؟
چون ترسناکه، مگه نه؟
و خودت بهت گفته بودم.‏
بهت گفته بودم یه روز اون‌طرف رو نگاه می‌کنی.‏
بهش هشدار دادم اگه منو واقعاً ببینه
اگه واقعاً ببینه چقدر زشتم...‏
چاره‌ای جز برگردوندن صورتت نداری.‏
و درست می‌گفتم.‏
پس یعنی تو هم دروغ‌گویی.‏
چرا سعی نمی‌کنی بهش بگی اون روز چه اتفاقی افتاد، جولی؟
‏«خداحافظ، قطارها»‏ آماده‌ای؟
آماده‌ای؟ با شماره سه بگو:‏ ‏«خداحافظ، قطارها.»‏
هر بار که تنهام
می‌ترسم یه اتفاق بدی واسه تدی بیفته.‏
حالا بگو: «خداحافظ، آشپزخونه.‏ خداحافظ، آشپزخونه»‏
هربار که بهش غذا میدم
می‌ترسم خفه بشه و بمیره.‏
ممنون. بله.‏
اگه ببینم یه نفر چایی یا آب‌داغ دستشه...‏
می‌ترسم اونو بندازه روی تدی
و چون من ازش محافظت نمی‌کردم، آسیب ببینه.‏
همه‌چیز رو جمع کردیم،‏ واسه رفتن آماده‌ای؟
یه دقیقه می‌خوام تنها باشم.‏
باشه.‏
ما پایین منتظریم.‏
هربار که می‌برمش حموم،‏ با خودم میگم:‏
‏«اگه غرق بشه چی؟»‏
‏«چی میشه اگه یه ثانیه حواسم نباشه و تدی غرق بشه؟»‏
وقتی بهش فکر می‌کنم...‏
که با اون چشم‌های شجاع و متکی بهم نگاه می‌کنه...‏
مدام توی سرم می‌شنوم:‏
‏«قراره ناکام بشی.‏»‏
‏«چیزی جز ناکامی در انتظارت نیست.‏»‏
و این فکر ناکام کردن تدی...‏
بعدش با خودم میگم:‏ ‏«خب، همه ناکام میشیم»‏
‏«به هرحال
همه قراره بمیریم.»‏
اون روز صبح
می‌دونستم خواهرت قراره بیاد
و با خودم گفتم:‏ ‏«انجامش بده.»‏
‏«لوسی داره میاد.‏ مراقب بچه هست.‏»‏
‏«قبل از اینکه تصمیمت عوض بشه انجامش بده.»‏
‏«چون اگه تو نباشی اون بیشتر در امانه.»‏
فقط تو با «هپی لمپ» آفتاب سوخته میشی.‏
یه دقیقه وقت داری؟
واقعاً؟ دوباره؟
‏- لطفاً.‏ ‏- من...‏
‏- چیزی واسه اضافه کردن ندارم.‏ فقط یه لحظه. بیا.‏
‏- وای خدا.‏ ‏- خیلی خب.‏
فقط مطمئن نیستم
چرا گلوریا استاینم اتاق دخترش رو صورتی نمی‌کرد.‏ ( نویسنده و از رهبران فمینیسم )
ولی گلوریا استاینم که بچه نداشت.‏
صحیح، ولی اگه رنگ صورتی واسه بچه‌مون زیادی دخترونه باشه چی؟
شاید روحیات پسرونه داشته باشه
و صورتی حس بدی بهش بده.‏
روحیه‌ش بهش نخوره.‏
بنظرم اینجوری زندگیش رو خراب می‌کنی.‏
دارم جدی میگم. این قضیه جدیه.‏ خیلی مهمه،...‏
فکر نکنم زیاد به صورتی اعتقاد داشته باشم.‏
الان قضیه اینه تو به صورتی اعتقاد نداری؟
‏- ایتن!‏ ‏- کاملاً دارم جدی برخورد می‌کنم. خب؟‏
هربار که درباره‌ش حرف می‌زنیم،‏ کاملاً موضوع رو جدی می‌گیرم.‏
‏- اونقدرا هم زیاد درباره‌ش حرف نزدیم.‏ ‏- خیلی درباره‌ش حرف زدیم.‏
خب، می‌دونی چیه؟
بابت شکیبایی‌ت ممنونم. واقعاً.‏
بیا، یه فکری دارم.‏
چشمات رو ببند، دستت رو بیار بالا و یه رنگ رو انتخاب کن.‏
برو.‏
انتخاب کن!‏
‏- انتخاب کن!‏ ‏- اووو، باشه!‏
‏- چیه؟ صورتی گلبرگی.‏ ‏- صورتی گلبرگی.‏
‏- عالیه.‏
دو گالن رنگ صورتی گلبرگی می‌گیرم، باشه؟
و اگه خوشت نیومد،‏ دوباره اتاقو رنگ می‌کنیم.‏
‏- باشه؟ ‏- باشه.‏
باید تدی رو آماده کنیم و بریم رنگ بخریم.‏
رفتارم عادیه؟
من جات بودم تا اینجا پیش نمی‌رفتم.‏
خودنما.‏
رفقا، خیلی خوشگله.‏
ممنون.‏
قابلی نداشت.‏
لطفاً نگران نباش.‏ الی خیلی باهاش خوبه.‏
می‌دونم. می‌دونم.‏
بسیار عالی
ممنون. حواست به توپ باشه.‏
اوه.‏
خب، یخ‌چای می‌خواین؟
آره، ممنون.‏
‏- نه، ممنون.‏ ‏- چرا؟
چرا؟ اتفاق بدی نمیفته.‏
شاید یذره کافئین برات خوب باشه.‏
‏- حسودیم شد.‏ ‏- آره.‏
من و نیک نمی‌خوایم بازم بچه‌دار بشیم
و ببین...‏
البته بچه نداشتن خوبی‌هایی هم داره
خبری از پوشک نیست...‏
ولی دلم واسه بچه داشتن تنگ شده.‏
دلم واسه حس شیر دادن تنگ شده.‏
وای خدا، عاشقشم.‏
‏- بنظرت اگه بچه بیاری می‌تونی شیر بدی؟ ‏- امـم...‏
خطری نداره؟
مشکلی نیست؟ می‌تونی شیر بدی؟
مطمئنی؟
اصلاً قضاوت نمی‌کنم.‏
قضاوتی در کار نیست.‏
دیوونه شدی دختر؟ فقط دارم میگم...‏
‏- آره، قطعاً.‏ می‌دونم.‏
تدی! هی، ببخشید
ببخشید، میشه مواظب باشی؟
بیا اینجا. بیا اینجا.‏
چیزی نیست.‏
هی. حالت خوبه؟
آره. بهتره بریم.‏ بهتره بریم.‏
‏- باشه.‏ ‏- بیا. خیلی خب.‏
ببخشید، عزیزم.‏
ببخشید، ببخشید.‏ بیا، پسر.‏
می‌دونم حالم خوب نیست
و به دارو نیاز دارم.‏
ولی حس می‌کنم دارم ناکامش می‌کنم.‏
جول، خیلی‌ها هستن که شیر خشک خوردن
و هنوز عاشق مادراشون هستن.‏
متوجه‌ای؟
تو یه مادر عالی میشی،‏ مهم نیست چی پیش بیاد.‏
چه بهش شیر بدی یا نه.‏ باشه؟
نمی‌دونم چطور باید کاری کنم احساس صمیمیت با من داشته باشه.‏
نمی‌دونم چطور باید کاری کنم احساس امنیت کنه.‏
ایتن، واسه اینکه من مادرش باشم باید چندتا مشکل رو تحمل کنه؟
بعضی‌وقتا چشم‌هام رو می‌بندم و تصور می‌کنم...‏
دخترمون با یه لباس سفید داره توی...‏
یه گلزار بزرگ با دست‌های باز می‌دوئه.‏
و با خودم میگم:‏ ‏«این زندگی‌ایه که می‌خوام بهش بدم.»‏
متوجه‌ای؟
می‌خوام بتونه بدون ترس بخنده.‏
بعدش با خودم میگم...‏
‏«چطور می‌خوام بهش یاد بدم بدون ترس بخنده
درحالی که خودم بلد نیستم؟»‏
یادم نمیاد چه شکلیه که...‏
بدون ترس بخندی.‏
سلام، رفیق.‏ خیلی وقته ندیدمت. خدای من.‏
‏[ اگر اینو پیدا کردین، لطفاً برش گردونین به جولی ]‏
‏[ بهم بگو تا کجا پرواز کردی ]‏
میشه یه لالایی برام بخونی، بابا؟
‏«گل شب» درسته؟
بیا اینجا. اوه...‏
تا بتونم یه آرزو کنم؟
البته که می‌تونی.‏
چه آرزویی می‌خوای بکنی؟
تو همیشه منو دوست داشته باشی.‏
عزیزم.‏
هرگز نباید آرزوت رو واسه این هدر بدی.‏
همیشه عاشقت می‌مونم.‏
سلام، رزی.‏
بریم واسه خواب آماده بشیم، رزی.‏
ماچ.‏
سلام، رزی.‏
تا بتونم یه آرزو کنم؟
این کارت دلیلی داشت؟
منو نگاه کن!‏ فکر کردی درد داشت؟
سلام.‏
باید یه چیزی بخوری.‏
‏- بیا.‏ ‏- بچه خوابه؟
‏- آره.‏ ‏- باشه.‏
بچه خوابه.‏ برات شام درست کردم.‏
میز رو آماده کردم.‏
میشه یه داستان برام تعریف کنی؟
هرچی باشه.‏
یه پیکنیک زیرماه اینجا برات درست کردم
زودباش، یه داستان می‌خوام
عاشقشم.‏
پنکیک خوش‌مزه‌ای درست کردی.‏
ممنون.‏ مایه افتخاره.‏
باشه، اسم داستان هست...‏
‏«پینکی تینکربینک ستاره‌ها رو نجات میده»‏
عاشقشم.‏
‏- جدی؟ ‏- آره.‏
روزی روزگاری،‏ یه هیولای ستاره‌ای بود.‏
و اون یک یکی شروع کرد به کندن ستاره‌های آسمون.‏
هرکدوم رو که برمی‌داره می‌ذاره روی سینه‌ش
ستاره وارد بدنش میشه
و داخل شکمش می‌درخشه.‏
به شدت درخشان.‏
و قهرمان کوچولوی ما،‏ پینکی تینکربین...‏
تینکربینک.‏
خیلی ناراحته.‏
چرا ناراحته؟
چون هیولای ستاره‌ای
داره تمام ستاره‌ها رو برمی‌داره.‏‎
اون‌وقت پینکی با چی باید آرزو کنه؟
پس با خودش فکر می‌کنه چطور همه ستاره‌ها رو...‏
به آسمون برگردونه.‏
و با خودش میگه:‏
‏«خیلی خب...‏
لامپ‌ها هم مثل ستاره می‌درخشن، درسته؟»‏
تمام لامپ‌های خونه‌ش رو باز می‌کنه
و همه‌شون رو پرت می‌کنه توی آسمون
و همه‌شون میفتن پایین.‏
و بازم فکر می‌کنه و فکر می‌کنه...‏
بعد می‌فهمه الماس‌ها هم مثل ستاره‌ها می‌درخشن.‏
پس میره تمام الما‌س‌های تاجش رو برمی‌داره
و با تیرکمونش
تک تک‌شون رو پرت می‌کنه توی آسمون
و الماس‌ها خیلی بیشتر از لامپ‌ها بالا میرن
ولی نه به اندازه کافی.‏‏
و دوباره میفتن زمین.‏
و پینکی بازم فکر می‌کنه و فکر می‌کنه.‏
بعد با خودش میگه
‏«لیموها مثل ستاره زرد هستن»‏
ولی لیمو خیلی سنگینه.‏
پس...‏
زیر توده‌ی برگ‌ها
یه برگروب پیدا می‌کنه
و شروع می‌کنه به گذاشتن لیموها توی برگروب
و لیموها رو شلیک می‌کنه به سمت آسمون
چون دستگاه قدرتمندیه، درسته؟
و لیموها توی آسمون به پرواز درمیان
خیلی بالاتر از الماس‌ها
و بالاتر از لامپ‌ها.‏
ولی بازم کافی نبود.‏
و همه‌شون میفتن روی سر پینکی.‏
نمی‌دونست چیکار کنه
چون چیزی نبود باهاش آرزو کنه،‏ نه فقط واسه اون
بلکه واسه تمام بچه‌های دنیا.‏
واسه بچه‌های بزرگ‌تر هم همینطور.‏
بدون ستاره‌ها دنیا تبدیل به یه مکان تاریک و ناامید کننده میشه.‏
خب، اون چه آرزویی داشت؟
خب جولی، وقتی آماده بودی
ازت می‌خوام یه فشار محکم دیگه بدی.‏
‏- باشه، باشه.‏ ‏- چشم‌هات رو ببند.‏
فشار بده.‏
با تمام توان.‏
محکم‌تر. فشار بده. فشار بده.‏
‏- فشار بده.‏ ‏- محکم.‏
چی؟
فشار خوبی بود.‏
حالش خوبه؟ حالش خوبه؟
‏- خوبه. حالش خوبه.‏ ‏- خب.‏
اونقدرا هم بد نبود، مگه نه؟
کاملاً سالمه.‏
خوشگله.‏
سالمه، جولی.‏
دخترمون کاملاً سالمه.‏
تموم شد.‏
مامان درستش می‌کنه، باشه؟
آره.‏
همش واسه خودت، عزیزم.‏
می‌دونی، شیشه‌شیر هم هیچ مشکلی نداشت.‏
بچه‌ها.‏
میان به این دنیا،‏ موجودات متکی کوچولو، ها؟
یادمه وقتی به دنیا اومدی...‏
بهه من نگاه کردی...‏
باور داشتی که تمام جواب‌ها دست منه.‏
همینطور یادمه با خودم می‌گفتم چقدر شجاعی...‏
که چنین باوری داری.‏
جول
ببخشید که تمام جواب‌ها رو نداشتم.‏
می‌دونم، مامان.‏‎
ولی تو داری
همیشه داشتی.‏
اشتباهم همین بود
از تو انتظار پاسخ به سوالاتم رو داشتم.‏
ولی تو از پسش بر میای، جول
می‌تونی.‏
مشکلی برای دخترت پیش نمیاد.‏
خودت هم همینطور.‏
لعنتی، حتی منم همینطور.‏
به اون بیوه‌هایی فکر کن
که واسه ازدواج دوباره دارن می‌میرن، ها؟
دوستت دارم، مامان.‏
عزیز من.‏
یه بردار بزرگ‌تر هست
که بی‌صبرانه منتظره خواهر کوچولوش رو ببینه.‏
سلام!‏
این خواهرته.‏
تو باید مواظبش باشی، خان داداش.‏
فکر می‌کنی بتونی؟
‏- معلومه که می‌تونی.‏ ‏- نظرت چیه؟
می‌خوای بهش دست بزنی؟
‏- می‌خوای به بچه دست بزنی؟ ‏- بیا اینجا.‏
بهش سلام کن.‏
‏- اووه، بیا.‏ ‏- ایناهاش.‏
آره. یه بادکنک برات آورده.‏
‏- باید فیلم بگیرم.‏ ‏- خب...‏
امروز نهم اکتبر سال 1995ـه.‏
چند ساعت پیش عوض جدیدی به خانواده‌مون اضافه شده.‏
ایشون ریچل هستن.‏
‏- خیلی خوشحاله به دنیا اومده.‏ ‏‏- سلام، عزیزم.‏
‏3 کیلو و 500 گرم وزنش بود.‏
‏- سه کیلو و 400 گرم.‏ ‏- سه کیلو و 400 گرم.‏
‏- به سه و نیم می‌رسه.‏ ‏- در ساعت...‏
‏21 و 48 دقیقه متولد شد.‏
‏21:48.‏
می‌تونی بگی «سلام ریچل»؟
عذر می‌خوام مزاحم میشم.‏
وقت حمومه.‏
تدی، بریم حموم تماشا کنیم.‏
‏- بریم حموم تماشا کنیم.‏ ‏- آره، با مامان‌بزرگ برو.‏
خیلی خب. من بچه رو می‌ذارم اونجا.‏
خوابه.‏
‏- مشکلی نیست.‏ ‏- بچه خوابه.‏
اون بچه رو نگاه کن.‏
بچه رو می‌بینی؟
‏- می‌بینیش؟ ‏- حموم خوب داشته باشی، عزیزم.‏
اون خواهرته.‏
خوشگل نیست؟
‏- ممنون.‏ ‏- ممنون.‏
‏- زود برمی‌گردیم.‏ ‏- باشه.‏
داروهات رو خوردی؟
نه. توی کیفمه.‏
ولی نمی‌خوام بخورم‌شون.‏
فقط 6 هفته.‏ همین.‏
یعنی، 9 ماه نخوردم‌شون
ولی 6 هفته دیگه هم روش، باشه؟
قول میدم داروهام رو بخورم.‏
‏- جول.‏ ‏- می‌خورم. من...‏
می‌دونم، اول باید مراقب خودم باشم.‏ متوجه‌ام.‏
متوجه منظورت هستم،‏ اگه دیدم مشکل دارم
اگه دیدم مشکلاتم شروع شده،‏ دارو رو همراه خودم دارم.‏
دارو رو دارم، و می‌خورمش.‏
قول میدم. می‌دونم خوب نیست،‏ ولی قبوله؟
نه. نه، خوب نیست.‏
دوباره این ریسک رو نمی‌کنم
قولت ارزشی نداره.‏
یعنی، تو بچه‌مون رو توی یه روروک تنها گذاشتی.‏
الان دوباره این بحث رو وسط کشیدی؟
یه جور حرف نزن تا منو عوضی جلوه بدی، باشه؟
کل پارسال چهار چشمی حواسم به تو بود
چون پای حرفی که زدم وایمیستم.‏
منصفانه نیست که الان این بحث رو وسط کشیدی.‏
راجع به انصاف حرف نزن، باشه؟ موضوع تو نیستی.‏
موضوع بچه‌ها هستن.‏
آره.‏
الان راضی شدی؟
میرم پیش بچه‌ها.‏
ایتن.‏
من... نمی‌تونم بخورمش.‏
نمی‌تونم.‏
اگه موردی از من دیدی،‏ می‌خورمش
قول میدم.‏
اصلاً هردفعه خودت بیا زیر زبونم رو چک کن.‏ ولی الان نمی‌تونم بخورم.‏
اون یکی مدادرنگی دستته؟
میشه بدی به من؟
خیلی خوبه.‏
چه رنگ خوبی.‏
این یکی چی؟ اینو می‌خوای؟
اینو میدم به تو.‏ اشکال نداره.‏
باشه.‏
‏- آقا کوچولو کجاست؟ ‏- ها...‏‏
‏- سلام.‏ ‏- سلام، رفیق.‏
‏- اوه، بچه خوابه.‏ ‏- آره.‏
وای. اینجا عالی شده.‏
چیزای جدید کشیدین؟
‏- بعضی‌هاش، آره.‏ ‏- وای.‏
یه تخت خواب دیگه؟
‏- آره.‏ ‏- ها.‏
این هیولای ستاره‌ایه؟
انقدر مشخصه؟
‏- ترسناکه.‏ ‏- آدم بده.‏
‏- ستاره‌ای نیست.‏ ‏- ستاره‌ای نیست.‏
ولی نگران نباش،‏ دارم چیزای خوشحال کننده هم می‌نویسم.‏
‏- آره، بذار ببینم.‏ ‏- نه، هنوز نه.‏
سوپرایزه.‏
واسه بعد.‏
باشه.‏
‏- باید برم.‏ ‏- می‌دونم.‏
خداحافظ.‏
خداحافظ، رفیق. ماچ.‏
‏- سرکار خوش بگذره.‏ ‏- خداحافظ.‏
همه‌چیز مرتبه.‏
خب؟
‏- خب.‏ ‏- نگران نباش.‏
باشه، خداحافظ.‏
‏- انقدر نگران نباش.‏ ‏- باشه.‏
‏- سرکار خوش بگذره.‏ ‏- خداحافظ.‏
خداحافظ، بابایی.‏
فکر کنم مامان‌بزرگ داره میاد سمت خونه.‏
اون مامان‌بزرگه؟
اوه، مامان‌بزرگ اومده.‏
بیا.‏
دارم میام، مامان.‏
آروم و آهسته.‏
مامان، دارم میام.‏
خوبه. خوبه.‏
سلام.‏
سلام، تدی.‏
سلام، پسر کوچولوی من.‏
به مامان‌بزرگ سلام نمی‌کنی؟
می‌خواست برگرده خونه.‏
تو که قبول نکردی، کردی؟
قبول کردی؟
خب، نگفتم قبول نمی‌کنم.‏
باهاش مهربون باش، جول.‏
‏- اون تنها پدریه که داری.‏ ‏- آره.‏
هی، نگاه کن.‏ بیا اینجا، عزیزم.‏
بابابزرگ اومده!‏
سلام.‏
مامانت میگه دنبال یه نقاش می‌گردی.‏
خدایا، اینجا دقیقاً شبیه اتاق بچگی خودته.‏
اینا رو یادته؟
آره، معلومه یادمه.‏
تو هم قبلاً نافت این شکلی بود.‏
احتمالاً نباید بچه رو کنار رنگ نگه دارم.‏
رنگ روغنه.‏ لازم نیست نگران چیزی باشی.‏
مامان؟
توی اتاق تدی هستیم. وایستا، وایستا، وایستا
‏- هنوز آماده نشدیم.‏ ‏- باشه.‏
باشه. پرنده‌ست!‏ هواپیمائه!‏
سوپرمنه!‏
‏- آه!‏ ‏- نگاش کن!‏
ماچ. عاشقتم.‏
‏- خیلی خوشگل شدی.‏‎ ‏- عالی شدی.‏
خیلی خوشگل شدی.‏
‏- بیا.‏ ‏- مامانت همیشه عاشق هالووین بود.‏
باید پوشکتو عوض کنی.‏
‏- چی شده، عزیزم؟ ‏- باید پوشکش عوض بشه.‏
می‌خوام کمکم کنی؟ می‌خوام کمکم کنی؟
‏- من میرم به بابا کمک کنم.‏ ‏- باشه.‏
سلام، عزیزم.‏ سلام، دختر کوچولوی من.‏
آره، دوستت دارم.‏ می‌خوای به من کمک کنی؟
وای خدا.‏
رنگ قشنگیه.‏
امیدوارم.‏
هی، بذار یه کاری بهت بدم.‏
امـم... اینو بگیر...‏
نگهش دار،‏ اینجوری.‏
باشه، دارمش.‏
اینم از این.‏ اینجوری.‏
صاحب فروشگاه گفت که
اینا غلتک‌های بدون پرز هستن
ولی هرگز غلتک بدون پرز نیستن
و ما هم نمی‌خوایم دیوار خراب بشه.‏
بیا، اینو بگیر.‏ اینم از این.‏
حالا، همونطور که بهت یاد دادم...‏
فقط...‏
دیوار رو...‏
آغشته کن...‏
بعد پر رنگش کن.‏
خیلی خب.‏
مثل همیشه عالی.‏
خودشه.‏
آفرین.‏
خدایا،‏ متاسفم، عزیزم.‏
متاسفم.‏
خیلی متاسفم.‏
اون واسه توئه.‏ واسه توئه.‏
پاپ!‏
وای، چقدر گنده.‏
همش تموم شد.‏
مامان باید بره بازم بیاره.‏
چیزی نیست.‏ بیا، عزیزم.‏
شیر می‌خوای؟ شیر دوست داری؟
باشه.‏
موهام رو گرفتی.‏
باشه. باشه.‏
باشه، عزیزم.‏
بی‌خیال،‏ چی می‌خوای؟
چی می‌خوای؟
آره، می‌دونم.‏ می‌خوام بهت شیر بدم دیگه.‏
چیزی نیست. هیس.‏
بذار برات شیر درست کنم.‏
تدی، من همینجام، باشه؟
داره آماده میشه.‏ داره آماده میشه.‏
داره آماده میشه. آروم باش.‏
مشکل کجاست، ها؟
تدی، من همینجام، باشه؟
بخور. بخور.‏
دخترم، لطفاً، لطفاً، لطفاً، گریه نکن.‏
به این زودی همه‌شو انداختی پایین.‏
همه‌شو انداختی.‏
برو برشون‌دار.‏
برو.‏
‏- سلام، بچه‌ها.‏ ‏- همه سنگ‌ها رو...‏
سلام! نگاه بابا اومده.‏ بابا اومد.‏
چه زود اومدی خونه.‏
‏- سلام.‏ ‏- بابا اومد.‏
‏- اوضاع چطوره؟ ‏- خوب.‏
‏- خوبه.‏ ‏- آره.‏
‏- اتاقش خیلی خوب شده.‏ ‏- عالیه.‏
رنگ خوبی انتخاب کردیم.‏ خیلی خوشگله.‏
‏- بچه خوشش میاد.‏ ‏- خوبه.‏
خب، من و این آقا کوچولو
یه کار خیلی هم داریم که باید بهش برسیم.‏
شما هم می‌خواین بیاین؟ می‌تونیم یه پیتزایی چیزی بخریم.‏
نه، پسرا برید با هم باشید.‏
ما دخترا هم باهم.‏
‏- باشه.‏ ‏- آره. خوش بگذره.‏
خیلی خب.‏
‏- تا یه ساعت دیگه برمی‌گردیم.‏ ‏- باشه.‏
خداحافظ.‏
خداحافظ، پسرا.‏
دوست‌تون داریم.‏
پینکی تینکربینک و مادرش خیلی صمیمی بودن.‏
باهم می‌رفتن پارک.‏
باهم آشپزی می‌کردن.‏
باهم بازی می‌کردن.‏
و یه روز مادر پینکی مریض شد...‏
و دیگه نمی‌تونستن باهم بازی کنن.‏
هرشب قبل خواب
پینکی با یه ستاره آرزو می‌کرد مادرش خوب بشه.‏
ولی کم کم...‏
ستاره‌ها داشتن از آسمون ناپدید می‌شدن.‏
و حال مادرش هم بهتر نمی‌شد.‏
یه شب، پینکی از پنجره به بیرون نگاه کرد...‏
و دید دیگه هیچ ستاره‌ای نیست.‏
هیچی نمونده بود که باهاش آرزو کنه.‏
این یکی؟
یا این یکی؟
انگشت جادویی پینکی شروع کرد به تکون خوردن.‏
اون فکر کرد و فکر کرد،‏ فکر کرد و فکر کرد.‏
پینکی به مادرش گفت:‏
‏«باید ستاره‌ها رو برگردونم به آسمون.»‏
‏«ولی نمی‌دونم چجوری.‏»‏
فکر کنم انتخاب‌مون شد این.‏
نظرت چیه؟
گمونم همینو برداریم.‏
البته، الان برمی‌گردم.‏
‏...دو و نیم...‏
و حرکت.‏
اوه، عقبی؟
خیلی خب.‏
مامان دوستت داره، عزیزم.‏
هیچی بیشتر از کثیف‌کاری حال نمیده، ها؟
اوه، خیلی ممنون یذره خاک لازم داشتم.‏
پینکی هیولای ستاره‌ای رو شکست میده...‏
و همۀ ستاره‌ها رو برمی‌گردونه.‏
و بچه‌های سراسر دنیا
دوباره می‌تونن آرزو کنن.‏
درسته؟
پایان خوبیه.‏
‏- واقعاً؟ ‏- آره.‏
آرزوی پینکی چیه؟
پینکی؟
آره.‏
این.‏
چیزی جز این نمی‌خواست.‏
سلام. اومدم ریچل دیویس نیتن رو ببینم.‏
‏- بابا.‏ ‏- تازه زایمان کرده.‏
‏- سلام.‏ ‏- سلام.‏
وایستا تا ببینیش.‏
سلام، ببین کی اومده.‏
سلام.‏
تبریک میگم، بابا‌بزرگ.‏
اوه، مبارکت باشه.‏
بیا، اینو بده به خواهرت.‏
وایستا.‏
حالت چطوره؟
خوبم.‏
سلام.‏
خیلی از دیدنت خوشحاله.‏
اوه.‏
منم همینطور.‏
سلام.‏
می‌دونم. می‌دونم.‏
بفرما.‏
سلام.‏
ممنون.‏
‏[ پینکی تینکربینک ]‏ ‏[ ستاره‌ها رو نجات میده ]‏
‏[ برای ریچل و تدی و ایتن دیویس ]‏
می‌دونی، عزیزم...‏
بعضی‌وقتا ستاره‌ها پشت ابر قرار می‌گیرن...‏
و بعضی‌وقتا نور خورشید نمی‌ذاره دیده بشن.‏
بعضی‌وقتا پشت ماه قایم میشن.‏
حتی اگه نتونی ببینی‌شون،‏ اونا همیشه هستن.‏
درست مثل من.‏
حتی اگه نتونی منو ببینی...‏
عشقم همیشه با توئه.‏
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
« ترجمه از: صاحب » .:: @SAHEB2485 ::.
« امیدوارم لذت برده باشید »
« باتشکر از دوستان عزیزم، سید محمد و بهادر کاظمیان »
♪ همراه من بیا ♪
♪ و خواهی بود...‏ ♪
♪ در دنیایی از تخیل محض ♪
♪ نگاهی بنداز، و خواهی دید...‏ ♪
♪ این دنیا را در تخیلات خود ♪
♪ با چرخشی شروع خواهیم کرد ♪
♪ گردش را در دنیای خلق شده توسط من ♪
♪ چیزی که خواهیم دید ♪
♪ قابل توضیح نخواهد بود ♪
♪ اگر می‌خواهی بهشت را ببینی ♪
♪ به اطراف نگاه کن و ببینش ♪
♪ هر خواسته‌ای داری ♪
♪ انجامش بده ♪
♪ می‌خواهی دنیا را تغییر دهی؟ ♪
♪ در یک چشم بهم زدن ممکن است ♪
♪ زندگی‌ای نیست ♪
♪ که بتوانم آن را...‏ ♪
♪ با تخیل محض مقایسه کنم ♪
♪ در این دنیا آزاد خواهی بود ♪
♪ اگر از ته قلب آرزوی...‏ ♪
♪ آزادی کنی ♪