Η ΤΑΙΝΙΑ ΙΣΩΣ ΕΝΟΧΛΗΣΕΙ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΑΓΧΟΣ.
ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ ΠΡΟΣΟΧΗ
ΠΩΣ ΝΑ ΣΚΑΡΦΑΛΩΣΕΙΣ (ΠΟΛΥ ΨΗΛΑ)
Μετά το πρωινό, Τέντι, θα συγυρίσω,
και μετά θα κάνω λίγη δουλειά.
Και μετά θα έρθει η ξαδέρφη σου η Έλι.
Μπορείς να πεις "Έλι";
Έλι.
Εντάξει.
Τι θέμα να έχει το επόμενο βιβλίο μου;
Σ' αρέσει αυτό το χρώμα.
Η Πίνκι Τίνκερμπινκ γίνεται θαρραλέα.
Ωραία ιδέα;
Η μαμά δεν είναι καλή στους κύκλους. Δεν είναι.
Θα σ' αρέσουν τα ροδάκινα, Τέντι.
Ο μπαμπάς σου τα λατρεύει, αλλά έχει αλλεργία στο φλούδι.
Ελπίζω να μην έχεις κι εσύ.
Αν είσαι, θα σου τα ξεφλουδίζω.
Εντάξει. Θα είναι εύκολο.
Γεια σας, παιδιά.
-Καλημέρα. -Γεια σου, μωρό μου.
-Έχεις κάτι να μου δείξεις; -Ναι, έχω κάτι να σου δείξω.
Τέλεια. Γεια σου, φιλαράκο.
Εντάξει.
Λοιπόν, για την ανάγνωσή μου μου ζήτησαν να σχεδιάσω ένα αφισάκι
και σχεδίασα ολόκληρη προοπτική.
Τι άλλο.
Η Πίνκι είναι στη μέση του ουράνιου τόξου
και πετάει στον αέρα τρισδιάστατες καρδιές.
Και μετά, κοίτα. Όλα τα παιδάκια φεύγουν με ένα τέτοιο.
Μαγικό δαχτυλίδι.
-Δεν με ακούς. -Εννοείται. Σε ακούω όπως πάντα.
Όχι, μου ρίχνεις αυτό το βλέμμα που μου ρίχνεις πάντα.
Τα μάτια σου κοιτάζω. Έχει ωραία μάτια.
Η μαμά έχει υπέροχα μάτια, σαν τα δικά σου.
Απλώς δεν ξέρω τι προσπαθείς να βρεις.
Εσένα.
Εδώ είμαι.
Διάολε.
Λοιπόν. Πρέπει να φύγω.
Φεύγω. Αντίο, μικρέ. Σ' αγαπώ.
Αντίο, μαμά.
Λοιπόν.
Θα σε συναντήσω στη γωνία απέξω, 34η και 7η, στις 7:00 μ.μ.
Μην αργήσεις. Δεν θέλω να χάσω το παιχνίδι.
Ποιος είναι;
-Γεια, Τέντι. -Μπουένος ντίας, Έκτορ.
-Να κατέβω μαζί σου; -Φυσικά.
-Αντίο. -Σ' αγαπάμε.
Αντίο, μπαμπά.
Μπήκαν τα ποδαράκια;
Έβαλες τα ποδαράκια;
Εντάξει.
Νιώθεις όμορφα;
Νιώθεις όμορφα, Τέντι;
Μπράβο, αγοράκι μου.
Σου αρέσει, έτσι δεν είναι;
Ναι, είναι πολύ ζεστό.
Είναι πολύ ζεστό.
Μωράκι.
Ξέρεις ότι θα περπατήσεις σύντομα;
Όταν αρχίσεις να περπατάς, θα σκοντάφτεις και θα γδέρνεις τα γόνατα.
Θα χτυπάς το κεφαλάκι σου στο τραπεζάκι,
αλλά θα συνεχίζεις.
Γιατί αυτό κάνουν οι πρωταθλητές. Έτσι, φάτσα;
Δεν τα παρατάνε.
Ποιος είναι καλό παιδί;
Βλέπεις τα λουλούδια;
Ωραία λουλούδια.
Ναι.
Δείτε το φεγγάρι.
Είναι όμορφο.
Θα θέλατε να το επισκεφτείτε;
Εγώ θα ήθελα.
Το φεγγάρι θα ήθελα να επισκεφτώ
Σε έναν πύραυλο ψηλά στον ουρανό
Ναι, το φεγγάρι θα ήθελα να επισκεφτώ
Αλλά δεν νομίζω να ήθελα εκεί να ζω
Αν και από ψηλά τη Γη θα ήθελα να κοιτώ
-Τηλεφωνητής. -Τζούλι, απάντησε. Ξέρουμε ότι είσαι μέσα.
Παρκάραμε. Χρειάζεσαι κάτι;
Starbucks;
Έλι, μη μου τραβάς το μαλλί. Θα μου το ξεριζώσεις.
Σε δέκα λεπτά ερχόμαστε, εντάξει;
Θα συναντούσα παντού όλα τα ψάρια
Ναι, θα ταξίδευα κάτω από το νερό
Αλλά δεν νομίζω να ήθελα εκεί να ζω
Έρχεται η Έλι.
Αλλά να κάνεις δεν υπάρχουν πολλά Όταν οι φίλοι σου είναι ψάρια
Και το στρείδι και η αχιβάδα Δεν είναι οικογένεια
Γι' αυτό στη θάλασσα δεν θέλω να ζω
Τη ζούγκλα θέλω να επισκεφτώ Του λιονταριού να ακούσω τον βρυχηθμό
Πίσω να πάω στον χρόνο Να γνωρίσω έναν δεινόσαυρο
Θέλω να βρεθώ σε μέρη περίεργα
Αλλά σε κανένα μόνιμα
Οπότε το φεγγάρι αν επισκεφτώ
Σε μια αχτίδα φεγγαριού θα χορέψω
Σε ένα αστέρι θα κάνω ευχή
Και θα εύχομαι στο σπίτι μου να ήμουν ξανά
Αν και θα 'θελα να βλέπω τη Γη από ψηλά
Θα μου έλειπαν όλα τα μέρη Και οι άνθρωποι που αγαπώ
Αν και μπορεί να φύγω Σύντομα στο σπίτι θα επιστρέψω
Επειδή στο φεγγάρι δεν θέλω να ζω
Όχι, στο φεγγάρι δεν θέλω
Να ζω
Τι κοιτάς; Βλέπεις το μπαλόνι;
Βλέπεις το μπαλόνι; Για σένα είναι.
Σχεδόν φτάσαμε, φάτσα. Σχεδόν φτάσαμε.
Εντάξει.
Λοιπόν, εντάξει.
Γεια σας, παιδιά.
-Γεια. -Τι κάνει ο αγαπημένος μου εγγονός;
Για να δούμε.
-Είσαι έτοιμος για το μπιμπερό σου; -Γεια.
Έλα εδώ, μωράκι, έλα εδώ. Σε κρατάω.
Ποιο είναι ωραίο αγοράκι;
Γεια. Γεια σου.
Το σηκώνω εγώ.
-Εμπρός; -Γεια.
Γεια.
-Πώς πάτε; -Τέλεια.
Είχαμε πάει για παπούτσια.
Κι ο μικρούλης μας, με τα αφράτα ποδαράκια, φοράει το 19.
Walker. Φαρδιά φόρμα.
Άκουσε.
Δεν θα αργήσω απόψε.
Θα βρω τα παιδιά μετά τη δουλειά και θα έρθω στο ημίχρονο.
Για να πω την αλήθεια, απόψε θέλω να έρθω μαζί σου.
Η μαμά μου έβαλε πλυντήριο, συγύρισε
και τώρα ταΐζει τον Τέντι,
οπότε έλεγα ότι αφού την έβαλες φύλακα,
να το εκμεταλλευόμασταν.
Τζουλ, είναι προσωρινό, εντάξει;
Μέχρι να δυναμώσεις για να αναλάβεις τον Τέντι.
Γαμώτο, δηλαδή, για πάντα;
Είσαι έτοιμη να δεις τη Λούσι;
Ναι. Ναι, το θέλω.
Θέλω να πάω.
Εντάξει.
-Θα συναντηθούμε απέξω. -Εντάξει, τα λέμε σε λίγο.
Σ' αγαπώ.
Σ' αγαπώ. Αντίο.
Θα κάνω λίφτινγκ.
Αποκλείεται. Είναι χαζομάρα, μαμά.
Είχε κενό στα γενέθλια του Τέντι.
Την πιο τυχερή μέρα της χρονιάς.
Αλλά σκέφτηκα ότι ίσως με χρειαστείς στο πάρτι του.
Πάρτι; Ποιο πάρτι;
Δεν έχει φίλους. Ποιους θα καλούσαμε;
Έχετε εσείς. Θα είναι μια ωραία επανεκκίνηση.
Να έρθει κόσμος, να δουν ότι είσαι καλά.
Θα διευκολύνει και την επιστροφή του μπαμπά σου.
Ξέρεις πόσο πολύ σε αγαπάει.
Μαμά, σ' αγαπώ, αλλά μη στέκεσαι έξω από το ντους.
Γεια σας, κυρία Ντέιβις.
Είμαι ο δρ Σιλβέστερ.
-Είμαι ψυχίατρος στο νοσοκομείο. -Είναι καλά ο γιος μου;
Ναι, είναι απολύτως καλά.
Γλυκό αγοράκι. Περιμένει με τον σύζυγό σας στο σπίτι.
Η κουνιάδα μου θα με σκοτώσει.
Όχι.
Θέλουν πολύ να σας δουν,
αλλά μου φάνηκε καλή ιδέα να τα λέγαμε λίγο πρώτα.
-Συμφωνείτε; -Ναι.
Εντάξει.
Θα μου πείτε τι συνέβη;
Είναι η πρώτη σας απόπειρα αυτοκτονίας;
Ναι.
Έχετε ξαναφτάσει κοντά σ' αυτή; Το έχετε ξανασκεφτεί;
Το σκέφτομαι συνέχεια.
Από πόσο παλιά;
Από την Α' Δημοτικού, σποραδικά.
Τότε άρχισε να αλλάζει η κατάσταση.
Με ποια έννοια;
Μπερδεμένα πράγματα.
Θολές αναμνήσεις. Δεν ξέρω πώς αλλιώς να το εξηγήσω.
-Υπάρχει οικογενειακό ιστορικό; -Όχι.
Δεν είναι αλήθεια.
Η μαμά θα έλεγε ότι ο μπαμπάς έχει ψυχική νόσο.
Ο άντρας μου θα έλεγε
ότι η ψυχασθένειά του είναι δικαιολογία για τη συμπεριφορά του.
Πιο πρόσφατα;
Πώς ήσουν στην εγκυμοσύνη;
Τα έβγαλα πέρα.
Αφότου γέννησες;
Πάνω-κάτω,
βίωνα ακριβώς ό,τι και στη ζωή μου πριν.
Ένιωθα κακομαθημένη και πολύ αδύναμη.
Ότι κάθε άλλη γυναίκα θα φρόντιζε καλύτερα από εμένα τον Τέντι.
Και τους δύο.
Ναι.
Μπορεί να μην το θυμάσαι, αλλά το 1970
υπήρχαν φήμες ότι εδώ μέσα υπήρχαν αυγά αράχνης.
Κι ο κόσμος έπαψε να τη μασάει.
Για ένα διάστημα, το πίστεψα κι εγώ.
Ακόμα κι αφότου έβαλαν διαφήμιση στη New Yorks Times,
και ήξερα ότι δεν ίσχυε, την απεχθανόμουν.
Περίεργο πώς αρχίζουν αυτά. Υιοθετείς μια φήμη,
ανακαλύπτεις ότι δεν ισχύει και όμως, δεν μπορείς να τη μασήσεις.
Και μόλις τις προάλλες,
είμαι με την κόρη μου και της λέω να πάρει τσίχλες.
Και τι κάνει; Αρπάζει αυτές.
Είναι ροζ, τραβάνε το βλέμμα της.
Ξάφνου, η διεργασία της σκέψης μου πάει ως εξής:
"Μια στιγμή, είναι πολύ μικρή για τσίχλα.
Θα πνιγεί".
Και μετά σκέφτομαι "Είσαι γιατρός. Ξέρεις ότι δεν θα πνιγεί. Υπερβολή".
Τότε μου ήρθε.
Ήταν η παράλογη φοβία μου για τα αυγά αράχνης.
Μετά από τόσα χρόνια.
Όλοι πρέπει να μάθουμε πού τελικά βρίσκονται τα αυγά αράχνης.
Και ίσως, το κυριότερο, πού δεν βρίσκονται.
Ποιο αγοράκι πεινάει;
Τι ωραία που τρως.
Έτσι.
-Καλό αγοράκι. -Μαμά, θα μου το τυλίξεις;
Φυσικά.
Δεν τα καταφέρνω.
Πρέπει να σε κουρέψω, μικρέ.
-Να τον πάμε σε κουρείο. -Με φοβάσαι με το ψαλίδι;
Όχι, φοβάμαι ότι θα γίνει άσχημος.
-Αποκλείεται. -Ορίστε.
Έτσι είναι καλό. Καλύπτει τα πάντα.
Αρκούν δύο σειρές από χάντρες.
Γεια σου, μωράκι.
-Κοίτα εδώ. -Γλυκό μου αγοράκι.
Κοίτα εδώ.
Θεέ μου.
Έτσι θα είναι το πρόσωπό μου.
Και θα μου λεπτύνουν τον χόνδρο.
Η μύτη γίνεται πιο χοντρή καθώς γερνάς.
Και τα δόντια μετακινούνται.
Μια μέρα, αν δεν είμαι εδώ, να παρατηρείς τη μύτη και τα δόντια σου.
Φως φανάρι, κατάλαβες;
Θες να τον ταΐσεις;
Δεν πειράζει, άλλη φορά. Μια άλλη φορά.
-Δεν θες να αργήσεις. -Ναι.
Πήγαινε να διασκεδάσεις με τον άντρα σου.
Να μην ανησυχείς. Εγώ είμαι εδώ.
Ναι, θα σου δώσω άλλη μία μπουκιά.
-Ναι. -Συγγνώμη. Είσαι όμορφη, μαμά.
Όχι λίφτινγκ, εντάξει;
Θα είσαι σαν εξωγήινη. Σ' αγαπώ πολύ.
-Θα δείχνω δέκα χρόνια νεότερη. -Σ' αγαπώ.
Καλή διασκέδαση.
Εντάξει, φεύγω.
Τζουλ.
Ναι;
Πιστεύεις ότι είναι καλά;
Θέλω να πω, δεν πιστεύεις ότι έπαθε κάτι, έτσι;
Για τον μπαμπά; Δεν ανησυχώ.
Επειδή πάντα τον έβρισκα. Δεν μπορώ να τον βρω.
Μπορεί να μη θέλει να βρεθεί.
-Θα φας άλλη μια μπουκίτσα; -Σ' αγαπώ.
Αν φιλήσεις την κυρά με το γιουκαλίλι
Και υποσχεθείς να είσαι αληθινός
Κλειδώνω την πόρτα.
Αν δει άλλη κυρά με γιουκαλίλι Να σε περιτριγυρίζει
Μπορεί να κλάψει
Μπορεί να αναστενάξει
Μπορεί να βρει…
Χριστέ μου. Κουράγιο. Κάνε κουράγιο.
Τα κατάφερες.
Είσαι καλά;
Ναι, το 'χω.
-Το 'χεις; -Ναι.
-Γεια. -Γεια. Καλώς την.
-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Ναι.
Φίλε, χαίρομαι που σε βλέπω.
Τι λέτε; Θα τα καταφέρετε, παιδιά;
-Σιγουράκι. -Ακούς τον γαμημένο τον άντρα σου;
-Η αισιοδοξία προσωποποιημένη. -Εμένα μου λες.
Ας καθίσουμε. Ήρθε κι η Λούσι.
-Αδερφούλα. -Γεια.
Λοιπόν, ποτά. Θα πιείτε;
-Ναι. -Μπίρες;
-Τι θα πιείτε; -Γεια. Τέσσερις Corona με λάιμ;
Θέλεις… Με επιπλέον λάιμ. Ευχαριστώ.
-Έγινε. -Ναι.
-Φυσικά. -Μια χαρά.
Ναι.
Παρήγγειλα σνακ.
Ήδη παρήγγειλα μερικά… Κάτι μικροσκοπικά χοτ ντογκ και νάτσος.
-Ωραία. -Ευχαριστώ.
Λαχταριστά.
Ευχαριστώ.
Γνωρίζετε τον Σελ Σίλβερστιν; Που έγραψε το The Giving Tree.
-Φυσικά. -Είναι ένα από τα ινδάλματά μου.
Υπάρχει ο Σουλτς, ο Σους, ο Σεντάκ, ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.
Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα. Λοιπόν, πριν γίνει διάσημος,
πουλούσε χοτ ντογκ για Γουάιτ Σοξ και Σικάγο Καμπς.
Είναι σαν να δουλεύεις για τους Μετς και τους Γιάνκις.
Ναι. Και όταν έγινε διάσημος,
ένας δημοσιογράφος τον ρώτησε τι είχε μάθει και…
Εκείνος είπε ότι σε όλους αρέσει η κέτσαπ.
Σε όλους αρέσει η μουστάρδα.
Ναι. Αυτό ήταν. Αυτό είχε μάθει.
Μουστάρδα.
Τελείωσες την ιστορία σου;
Μπορώ να αλλάξω το θέμα γρήγορα;
-Αναρωτιέμαι… -Σταμάτα.
Αφήστε την να πει ό,τι θέλει να πει.
Σκέφτηκες ποτέ πώς ήταν για εμάς;
Η Έλι νόμιζε ότι ερχόταν για να παίξουν.
-Εντάξει, σταμάτα. -Εντάξει.
Πώς σου φάνηκε το σπίτι;
Σου άρεσε; Δεν είναι ωραίο;
-Όχι. -Τι;
Τι;
Πήγα και είδα ένα σπίτι που πωλείται κοντά στο δικό τους.
Ωραίο. Μεγάλη αυλή.
Το σηκώνει η τσέπη μας.
Έχει και μπασκέτα.
Θα παρακολουθείς τον Τέντι να παίζει από την κουζίνα.
Τα σπίτια με τρομάζουν.
Αγαπώ το διαμέρισμά μας. Είμαι ευτυχισμένη εκεί.
-Είμαι πολύ ευτυχισμένη εκεί. -Μπερδεύτηκα. Συγγνώμη.
-Εντάξει. -Είσαι ευτυχισμένη εκεί;
-Εντάξει, παιδιά. -Είμαι πολύ μπερδεμένη.
Λυπάμαι, αλλά πάντα είναι… Όλα περιστρέφονται γύρω σου, Τζούλι.
Και ποτέ γύρω απ' αυτόν.
Αυτόν τον ρώτησες ποτέ πώς ένιωσε;
Ρώτα τον τι έκανε κάθε βράδυ όσο ήσουν στο νοσοκομείο.
Πες της τι έκανες.
Θα μας έκανε καλό αν μετακομίζαμε.
Γύριζε σπίτι μετά τη δουλειά, αφού σε είχε δει στο νοσοκομείο,
αφού έβαζε τον γιο σου για ύπνο και ξέρεις τι έκανε;
Έτριβε τη μοκέτα.
Δυστυχώς, το αίμα σου δεν βγαίνει από τη μοκέτα.
-Πού πας; -Τουαλέτα.
-Χάρηκες τώρα; -Σοβαρά τώρα, Λους;
Άσε εμένα.
Τζουλ;
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ
Ναι. Έτοιμη;
-Είναι φοβερό. -Έτοιμη;
Ένα, δύο…
Γεια, εδώ Ρον.
Αφήστε το μήνυμά σας και θα σας…
Γιατί φοβάσαι τα σπίτια;
Τα σπίτια είναι τέλεια. Σε όλους αρέσουν.
Πες πως είσαι στη μία άκρη του σπιτιού και εγώ στην άλλη,
σε φωνάζω και δεν με ακούς. Τι γίνεται τότε;
Θα πάρουμε γουόκι τόκι;
Αν ξεσπάσει καταιγίδα και είσαι στην πόλη,
κι είμαστε μόνοι με τον Τέντι;
Θα γυρίσω σπίτι.
Και αν τρακάρεις;
Θα τρέξω κουτσαίνοντας ως το τρένο και θα περπατήσω την υπόλοιπη διαδρομή.
Αν μετακομίσουμε και πάψεις να μ' αγαπάς;
Τότε…
Δεν μπορείς να το φορτώσεις στο σπίτι.
Τζουλ.
Δεν θα πάψω ποτέ να σ' αγαπώ.
Σου υπόσχομαι να ανεβαίνω στην ταράτσα του σπιτιού μας
και να κάνουμε κρυφά τσιγάρο.
Θα μπορέσεις να ξαναδείς τα αστέρια.
Επουλώνονται.
Εδώ δες.
Έχω ένα αγοράκι που έχει γενέθλια και χαίρεται που βλέπει τη μανούλα.
-Χρόνια πολλά, αγάπη μου. -Ναι.
Γεια σου, φάτσα.
Χρόνια πολλά.
Σου αρέσει;
Λέει "Χρόνια πολλά, αρκουδάκι μου". Η μαμά έφτιαξε την επιγραφή.
Μόλις την τελείωσε. Θες να δεις τι σου πήρα;
-Θες δωράκια; -Θες να δεις;
-Εντάξει. -Λοιπόν, τι έχουμε εδώ;
Τι είναι αυτό;
Χειροποίητη έκπληξη;
-Υπερβολικό; -Όχι.
-Του αρέσει. -Του αρέσει.
Ναι;
Πολύ γλυκούλι.
-Δεν έχω γενέθλια. -Άνοιξέ το.
Το επόμενο βιβλίο αφορά την ελπίδα.
Σ' ευχαριστώ.
Κλείσαμε τον πρώτο χρόνο.
Εσύ τι λες;
Κλείσαμε τον πρώτο χρόνο.
Συγγνώμη, είμαι αξύριστη.
Βλέπω 50 απ' αυτά κάθε μέρα.
Θα έπρεπε να γίνει κάτι υπερβολικό για να το προσέξω.
Εντάξει.
Τέλος.
Δεν σηκώνεσαι;
-Σήμερα είναι τα γενέθλια του Τέντι. Ναι. -Θα τα γιορτάσετε;
Θα έχει την πρώτη του τούρτα σοκολάτα.
-Θα του τη φτιάξω εγώ. -Καταπληκτικά.
Ξέρεις, ρωτάω τις νέες μητέρες
πώς αισθάνονται, όταν έρχονται. Όχι μόνο σωματικά, αλλά πώς τα πάνε.
Χάρη σ' εσένα.
Αυτό είναι καλό.
Σε βοηθάνε τα αντικαταθλιπτικά;
Πολύ.
Περιφερόμουν σ' έναν κόσμο που ήταν ασπρόμαυρος
και τώρα ξανάρχισα να βλέπω χρώματα, οπότε…
-Ωραία. -Ναι.
Πώς είναι η περίοδός σου; Συνεχίζει να σε εξαντλεί;
Ξέρεις ποιο είναι το καλό;
Δεν έχω αδιαθετήσει
εδώ και τουλάχιστον δύο μήνες.
Το αίμα που έχασα, ίσως.
Έχει λογική.
Ωραία. Η Μπάρμπαρα θα σου πάρει αίμα
και θα δώσεις δείγμα ούρων.
Εντάξει.
Επιστρέφω αμέσως.
Εντάξει.
Πότε;
Τον Οκτώβριο.
Ο Οκτώβριος πλησιάζει.
Και γαλέτα.
Ωραία. Εντάξει.
Ναι.
Δεν ήξερα ότι υπάρχουν τόσες μάρκες.
Δεν είναι το ίδιο; Το ίδιο είναι.
Εντάξει.
Θα πάρω αυτά. Όχι, αυτά. Εντάξει.
Και εκχύλισμα βανίλιας
και μετά θα πάρουμε ανθρακούχο νερό και τέλος.
Να πάρω νερό για τον μπαμπά.
Του αρέσει το ανθρακούχο.
Μπορείς να βοηθήσεις.
Υπάρχουν πολλές επιλογές εδώ.
Δεν είναι τόσο δύσκολο. Εντάξει.
Το κατάστημα κλείνει.
Δεν είναι δύσκολο. Δεν είναι και τόσο δύσκολο.
Κυρία μου;
Κυρία.
Κυρία μου, δεν πληρώσατε.
Πρέπει να πληρώσετε.
Άσε το λεμόνι, μωρό μου.
Έλα. Έτσι μπράβο.
Τέντι, δεν το πληρώσαμε.
Θέλουμε να δούμε τον δρα Σιλβέστερ. Τζούλι Ντέιβις και Ίθαν Ντέιβις.
Καταλαβαίνω τι λέτε, αλλά δεν μπορώ να το κάνω.
Δεν ήπια κρασί ούτε κόκα διαίτης
όταν ήμουν έγκυος στον Τέντι. Ούτε καφέ ή τσιγάρο.
Αν ήσουν διαβητική, θα έκοβες την αγωγή;
Δεν είναι το ίδιο.
Αυτό μοιάζει με συζήτηση, παιδιά, αλλά δεν είναι.
Πρέπει να συνεχίσεις τα αντικαταθλιπτικά.
Μπορεί να τα κόψεις,
και να σε προστατέψουν οι ορμόνες σου.
Αλλά όταν ξαναρχίσεις, μπορεί να μην πιάσουν.
Ή να αργήσουν να πιάσουν.
Πρέπει να πάρουμε αυτό το ρίσκο;
Ξέρω ότι είσαι δυνατή γυναίκα.
Θα ήθελες να αρκεί αυτό.
Αλλά μπορεί να είσαι τόσο δυνατή όσο ο ίδιος ο Ηρακλής,
αλλά αν πέσεις σε πισίνα και δεν ξέρεις κολύμπι,
θα πνιγείς.
Ξέρω κολύμπι.
Όταν ήμουν στο κολέγιο, θεωρούσα ότι ήμουν ποιητής,
επειδή έβγαινα με ποιήτρια στο τρίτο έτος.
Διαβάζαμε ποιήματα ο ένας στον άλλον το βράδυ πριν κοιμηθούμε.
Ένα βράδυ, η κοπέλα μου μού διάβασε
αυτό το ποίημα.
Που με εντυπωσίασε σε μεγάλο βαθμό.
Ο αδερφούλης σου κάνει το μπαλόνι του Να τσιρίζει σαν γάτα
Για να δει
Έναν αστείο ροζ κόσμο που θέλει να φάει Απ' την άλλη πλευρά
Δαγκώνει και μετά κάνει πίσω
Φαρδιά κανάτα
Αναλογιζόμενος έναν κόσμο Καθαρό σαν το νερό
Ένα κόκκινο κουρέλι στη μικρή του γροθιά
Ήξερα ότι όσο και να πάσχιζα στη ζωή μου,
τόσο καλό στίχο δεν θα έγραφα.
Ένα από τα τελευταία ποιήματα της Σίλβια Πλαθ
πριν αυτοκτονήσει.
Θυμάμαι ότι σκεφτόμουν
"Πώς κάποια που βλέπει τόση ζωή και ελπίδα σε ένα μπαλόνι,
ψήνει μπισκότα στα παιδιά της και χώνει το κεφάλι της στον φούρνο;"
Πώς είναι δυνατόν;
Επειδή γνώριζε την ομορφιά που άφηνε πίσω της,
κι όμως, ο πόνος ήταν τόσο δυσβάσταχτος που ο θάνατος ήταν η μόνη της επιλογή.
Να περιμένουμε.
Να περιμένουμε;
Να περιμένουμε.
Να μάθει ο Τέντι να πηγαίνει τουαλέτα. Κανείς δεν θα σε κατακρίνει.
Δεν θα το μάθει κανείς.
Θα το ξέρω εγώ.
Τζουλ, άκουσέ τον.
Σταθήκαμε τυχεροί πριν.
Μπορείς να μου θυμώσεις.
Δεν μ' αρέσει αυτό, Ίθαν. Μου δίνεις άδεια να σου θυμώσω.
Αν θέλω να σου θυμώσω, θα σου θυμώσω.
-Κι εσύ μπορείς να μου θυμώσεις. -Δεν μπορώ.
Δεν μου επιτρέπεται να σου θυμώσω.
Δεν μου άφησες χώρο γι' αυτό.
Φρόντισες εσύ γι' αυτό.
Είναι άδικο αυτό.
Άδικο; Αλήθεια;
Θες να μιλήσουμε για άδικο;
Το περίμενα.
Έλα.
Εντάξει.
Εντάξει;
Εντάξει.
ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ
Κάποιος από το σούπερ μάρκετ έφερε αυτό.
Ευχαριστώ.
Εντάξει.
Χαίρομαι που είστε πάλι εδώ.
Έκτορ.
Όλα καλά.
Όλα θα πάνε καλά.
Θα αποκτήσουμε κι άλλο μωρό, και όπως με τον Τέντι,
δεν θα θυμόμαστε πώς ήταν ο κόσμος χωρίς αυτόν.
Ή αυτήν.
Είναι καλό αυτό.
Ναι.
Είναι καλό.
Και δύο ακόμα.
Γεια σου, φίλε.
Να πάρει η ευχή. Αλήθεια;
Εντάξει. Πώς είναι;
Τέλεια. Ξεκινάω αμέσως. Έχω όλα όσα ζήτησε.
Ναι, και αυτό.
Τα λέμε. Πάρε με αν υπάρχουν εξελίξεις.
Εντάξει. Σ' αγαπώ. Αντίο.
Εντάξει.
Σου αρέσει αυτό;
Τα δέντρα; Ναι.
Θα έχει ησυχία.
Θα τη συνηθίσεις.
Λες οι ένοικοί του να ήταν ευτυχισμένοι;
Πιθανότατα.
Θα είμαστε ευτυχισμένοι;
Ναι, το πιστεύω.
Θα είμαστε πολύ ευτυχισμένοι εδώ.
Κι εγώ.
Το πιστεύω.
Οι πνεύμονες αναπτύσσονται ωραία.
Καρδιακή λειτουργία εξαιρετική. Δέκα δάχτυλα χεριών, δέκα ποδιών και…
τελευταίο, αλλά όχι έσχατο… Έλα, κατεργαράκο.
Εδώ είμαστε. Ναι.
Να πω το φύλο;
-Ναι. -Όχι.
Τι θα λέγατε αν το γράψω σε ένα κομμάτι χαρτί
και το διαβάσετε όταν θα είστε έτοιμοι;
Ή και όχι.
Για το λεύκωμά σας.
Και θα σας δω σε έναν μήνα.
Τα πάτε τέλεια.
Τα πάει τέλεια.
-Ευχαριστώ, γιατρέ. -Ευχαριστώ.
-Δέκα δάχτυλα χεριών, δέκα ποδιών. -Δέκα δάχτυλα χεριών, δέκα ποδιών.
-Γεια σας. -Γεια.
Γεια.
-Δύο με φράουλα. -Ναι.
-Δύο φράουλα. -Δύο με γεύση φράουλα.
Ευχαριστώ.
Δύο. Για εσάς. Ευχαριστώ.
Ναι.
-Μη σου πέσει. -Γιατί να μου πέσει;
Ακριβώς. Αυτό είναι. Το μεγάλο και δυνατό, τι;
Δυνατά πόδια.
Κοίταξέ με πώς τεντώνω τα…
Ποια λέξη ψάχνουμε εδώ; Ευχαριστώ. Τεντώνω τα…
Ευχαριστώ. Τεντώνω τα… Τι;
Έτοιμοι; Πάμε. Εδώ ακριβώς.
Κοίτα.
Τι κάνει;
ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΤΖΟΥΛΙ ΝΤΕΪΒΙΣ
"Ο κόσμος ήταν σκοτεινός και γκρίζος και η Πίνκι φοβόταν.
Αλλά ήταν και πολύ θαρραλέα.
Η Πίνκι σκαρφάλωσε σιγά σιγά ως την κορυφή του πύργου.
Έχωσε το δάχτυλό της στην κλειδαρότρυπα και το γύρισε.
Και το κουδούνι άρχισε να χτυπά και να δονείται.
Το καρουζέλ πήρε ζωή
και, ξαφνικά, ένα τεράστιο ουράνιο τόξο ξεχύθηκε.
Ο ουρανός έγινε γαλάζιος, το γρασίδι έγινε πράσινο.
Άνθισαν λουλούδια ροζ, μοβ, κίτρινα και κόκκινα.
Ο κόσμος έλαμψε από χρώματα.
Και η Πίνκι δεν φοβόταν πια".
Όποιος φοβάται το σκοτάδι, να σηκώσει το χέρι.
-Εγώ. -Φοβάσαι το σκοτάδι;
-Ναι. -Γιατί;
-Μπαμπούλας. -Μπαμπούλας.
Τι κάνετε;
Η μαμά μου λέει ότι όλοι έχουν μπαμπούλες στο μυαλό τους.
Όταν βγαίνει ο μπαμπούλας τη νύχτα,
το μόνο που πρέπει να κάνω είναι να κλείσω τα μάτια και να του πω να φύγει.
Και πιάνει;
-Μερικές φορές. -Μερικές φορές.
Ξέρετε, στην ηλικία σας, φοβόμουν κι εγώ πολύ τον μπαμπούλα.
Πριν κοιμηθώ, πήγαινα στο παράθυρο και έβλεπα τα αστέρια,
διάλεγα ένα αστέρι και έκανα μια ευχή.
Και αυτό που ζητούσα ήταν μια κολλητή.
Ήθελα μια κολλητή να με στηρίζει και να είναι δίπλα μου.
Να έχω κάποιον να λέω τα μυστικά μου.
Που θα με βοηθούσε να διώξω τον μπαμπούλα.
Και μου πήρε πολύ καιρό να βρω μια κολλητή,
επειδή δεν υπήρχε.
Έπρεπε να τη φανταστώ.
Και τώρα είναι…
Είναι πάντα δίπλα μου.
Έχω μια ιδέα.
Τι θα λέγατε να ζωγραφίζαμε όλοι μαζί έναν μπαμπουλοκτόνο;
Τι λέτε;
Μικρός, πίστευα ότι ένα ξωτικό ζούσε μέσα σε κάθε ρολόι
και το ίδιο αποφάσιζε πότε θα βγει.
-Αλήθεια; -Και μάλιστα ανησυχούσα
"Αν αποκοιμηθεί;" Προσπαθούσα να μείνω ξύπνιος
για να μην αποκοιμηθεί το ξωτικό και παγώσει ο χρόνος.
Μεγάλη ευθύνη για ένα μικρό ξωτικό.
Ναι.
Ήμουν περίεργο παιδί.
Τι θα αποκτήσουμε;
-Είσαι σίγουρη; -Ναι.
Ναι.
Είπες να μη σου πω.
Πες μου αν είναι αγοράκι, μη μου πεις αν είναι κοριτσάκι.
Εντάξει.
-Κορίτσι; -Ναι.
-Κοριτσάκι; -Ναι.
-Γεια σου, κοριτσάκι. -Ένα κοριτσάκι.
Θα αποκτήσουμε κοριτσάκι.
Δεν μπορώ…
Δεν μπορώ ν' αποκτήσω κόρη.
Δεν μπορώ. Αν δεν με συμπαθεί;
-Θα σε αγαπάει. -Αν δεν της αρέσει το μαλλί μου;
-Αν δεν της αρέσει; -Θα το λατρέψει.
Αν δεν της αρέσει η φωνή μου;
Αν την ενοχλεί η φωνή μου; Θεέ μου.
Τζούλι, βαθιές αναπνοές.
-Εγώ… -Κοίταξέ με.
Είναι όμορφο. Είναι καταπληκτικό.
Τζούλι, μην ανησυχείς.
Μην ανησυχείς. Κοίταξέ με. Όλα θα πάνε καλά.
Εντάξει. Βαθιές αναπνοές.
Εντάξει; Εντάξει. Όλα θα πάνε καλά.
Όλα θα πάνε καλά.
Πες του τι έγινε στο πάρκο σήμερα.
-Δεν… -Πες του, Τζούλι.
Δεν χρειάζεται να το κάνουμε θέμα.
Για μένα είναι εύκολο; Το μόνο που κάνω είναι να ανησυχώ για το αν είναι καλά.
Και δεν έχω ιδέα, γιατί ξέρει να υποκρίνεται πολύ καλά.
Αλλά για μια στιγμή είδα σήμερα…
Δεν μπορούσε να υποκριθεί και ξέρω ότι δεν είναι καλά.
-Δεν είναι καλά. -Είμαι…
Είμαι ευαίσθητη επειδή είμαι έγκυος και αυτό είναι φυσιολογικό.
Μην το λες αυτό. Είναι… Μη λες ψέματα.
Συγγνώμη;
Δεν… Δεν είμαι εγώ η ψεύτρα.
Τι σημαίνει αυτό; Πώς λέω εγώ ψέματα;
Πώς λέω εγώ ψέματα;
Γιατί με αγαπάς;
Κοίταξέ με.
Το μόνο που θέλεις να κάνεις είναι να με κοιτάς στα μάτια
και τώρα κοιτάς απ' την άλλη;
Επειδή είναι τρομακτικό;
Και σου το έλεγα.
Ότι θα κοιτάς απ' την άλλη. Τον είχα προειδοποιήσει.
Ότι αν με έβλεπε, αν έβλεπε πραγματικά πόσο άσχημη είμαι,
δεν θα είχες παρά να κοιτάξεις αλλού.
Και είχα δίκιο.
Οπότε εσύ είσαι ο ψεύτης.
Προσπάθησε να του πεις τι συνέβη εκείνη τη μέρα, Τζούλι.
"Αντίο, τρένα". Έτοιμος;
Έτοιμος; Με το τρία πες "Αντίο, τρένα".
Όποτε μένω μόνη μου, φοβάμαι ότι κάτι κακό θα συμβεί στον Τέντι.
Τώρα πες "Αντίο, κουζίνα". Αντίο, κουζίνα.
Όποτε τον ταΐζω, νομίζω ότι θα μου πνιγεί.
Ευχαριστώ. Ναι.
Αν δω κάποιον με τσαγιέρα ή ζεστό νερό,
φοβάμαι ότι θα χυθεί πάνω του
και θα τον κάψει, επειδή εγώ δεν τον προστάτευσα.
Τα μαζέψαμε όλα. Έτοιμοι να φύγουμε;
Δώσε μου ένα λεπτό.
Εντάξει.
Θα είμαστε κάτω.
Κάθε φορά που τον κάνω μπάνιο σκέφτομαι "Και αν πνιγεί;
Τι θα γίνει αν αφαιρεθώ για μια στιγμή και πνιγεί;"
Όταν τον σκέφτομαι να με κοιτάζει
με αυτά τα θαρραλέα, γεμάτα εμπιστοσύνη μάτια του,
συνεχώς ακούω…
"Θα αποτύχεις.
Δεν μπορείς να το αποτρέψεις".
Και η σκέψη αυτή, δηλαδή ότι θα τον απογοητεύσω…
Και έπειτα σκέφτομαι "Όλοι αποτυγχάνουμε.
Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.
Όλοι θα πεθάνουμε".
Εκείνο το πρωί, ήξερα ότι ερχόταν η αδερφή σου
και σκέφτηκα "Κάν' το.
Έρχεται η Λούσι. Θα τον φροντίσει.
Κάν' το τώρα, πριν αλλάξεις γνώμη.
Επειδή είναι πιο ασφαλής χωρίς εσένα".
Μόνο εσύ θα καιγόσουν από λάμπα ευτυχίας.
Έχεις ένα λεπτό;
Αλήθεια, πάλι;
-Σε παρακαλώ. -Δεν…
-Δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο. -Μια στιγμή.
-Θεέ μου. -Λοιπόν.
Η Γκλόρια Στάινεμ δεν θα έβαφε ροζ το δωμάτιο της κόρης της.
Η Γκλόρια Στάινεμ δεν έχει παιδιά.
Σωστά, αλλά αν το ροζ την καταπιέζει;
Ίσως να γίνει αγοροκόριτσο και το ροζ να την κάνει να νιώθει άσχημα.
Ότι δεν είναι αρκετά ροζ.
-Θα της έχεις καταστρέψει τη ζωή. -Σοβαρολογώ.
Είναι πολύ σημαντικό. Σαν… Δεν νομίζω ότι πιστεύω στο ροζ χρώμα.
Είναι κάτι αυτό; Να πιστεύεις στο ροζ;
-Ίθαν. -Το παίρνω πολύ σοβαρά, εντάξει;
Κάθε μας συζήτηση, την παίρνω σοβαρά.
Δεν είναι πολλές φορές.
Είναι πάρα πολλές.
Εντάξει, ξέρεις τι; Εκτιμώ την υπομονή σου. Αλήθεια.
Τι λες γι' αυτό; Έχω μια ιδέα.
Κλείσε τα μάτια, τέντωσε το χέρι σου και διάλεξε ένα χρώμα.
Τώρα.
Διάλεξε.
-Ακούμπησε ένα. -Εντάξει.
-Τι είναι; Ροδοπέταλο. -Ροδοπέταλο.
Ροδοπέταλο.
Τέλεια. Θα πάρω ένα οχτάκιλο από το ροδοπέταλο, έτσι;
Αν δεν σου αρέσει, θα το ξαναβάψω.
-Εντάξει; -Ναι.
Ντύνουμε τον Τέντι και φύγαμε.
Δείχνω φυσιολογική;
Πολλά ζητάς.
Φιγουρατζή.
Παιδιά, είναι υπέροχο. Σας ευχαριστώ.
Παρακαλούμε.
Μην ανησυχείς. Η Έλι τον προσέχει.
Το ξέρω.
Τελείωνε.
Ευχαριστώ. Την μπάλα κοίτα.
Παγωμένο τσάι;
Ναι, παρακαλώ.
Όχι, ευχαριστώ.
Γιατί; Δεν θα πάθεις κάτι.
Η καφεΐνη θα σου κάνει καλό.
-Ζηλεύω. -Ναι.
Ο Νικ κι εγώ δεν θα αποκτήσουμε άλλα και έχει πολλά θετικά αυτό.
Ούτε πάνες…
Αλλά μου λείπει το να έχω ένα μωρό.
Μου λείπει η αίσθηση του θηλασμού.
Ω, Θεέ μου, πόσο μ' αρέσει αυτό.
Πιστεύεις ότι θα θηλάσεις;
Είναι ασφαλές; Είναι εντάξει; Μπορείς να θηλάσεις;
Είσαι σίγουρη;
-Δεν κρίνω. -Αν αυτός…
Δεν κρίνω.
Είσαι τρελή, κορίτσι μου; Λέω…
-Ναι. Εννοείται. -Αυτό το ξέρω.
Τέντι.
Συγγνώμη. Μπορείτε να προσέχετε;
Έλα εδώ.
Δεν πειράζει.
Είσαι καλά;
Ναι. Καλύτερα να πηγαίνουμε.
-Εντάξει. -Έλα. Εντάξει.
Συγγνώμη, μωρό μου.
Με συγχωρείτε. Έλα, αγοράκι μου.
Ξέρω ότι δεν είμαι καλά και ότι χρειάζομαι την αγωγή.
Αλλά νιώθω ότι την απογοητεύω.
Τζουλ, πολλά μωρά δεν θήλασαν και πάλι αγαπάνε τη μαμά τους.
Κατάλαβες;
Θα γίνεις καλή μαμά, όπως και να 'χει.
Είτε θηλάσει είτε όχι, εντάξει;
Δεν ξέρω πώς θα την κάνω να νιώσει κοντά μου.
Πώς θα την κάνω να νιώσει ασφαλής.
Ποιο θα είναι το τίμημα που θα πληρώσει, Ίθαν, με εμένα μαμά της;
Κλείνω τα μάτια μου και τη φαντάζομαι
να τρέχει σε ένα λιβάδι με λουλούδια με ένα λευκό φορεματάκι,
με τα χεράκια της ανοιχτά και σκέφτομαι "Αυτό θέλω να της προσφέρω". Κατάλαβες;
Θέλω να μπορεί να γελάει χωρίς να φοβάται.
Και σκέφτομαι
"Πώς θα της το μάθω αυτό,
όταν εγώ δεν ξέρω τον τρόπο;"
Δεν θυμάμαι πώς ήταν…
να γελάς έτσι.
Γεια σου, φιλαράκο. Πάει τόσος καιρός. Θεούλη μου.
ΑΝ ΒΡΕΘΕΙ, ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΑΦΕΙ ΣΤΗΝ ΤΖΟΥΛΙ.
ΠΕΣ ΜΟΥ ΠΟΣΟ ΜΑΚΡΙΑ ΠΕΤΑΞΕΣ.
Θα με νανουρίσεις, μπαμπά;
"Νυχτολούλουδο", εντάξει;
Έλα εδώ.
Μπορώ να κάνω μια ευχή;
Και βέβαια μπορείς.
Τι ευχήθηκες;
Να μ' αγαπάς για πάντα.
Καρδούλα μου.
Μη σπαταλάς την ευχή σου σε κάτι τέτοιο.
Θα σ' αγαπώ για πάντα.
Γεια σου, Ρόζι. Θα σε ετοιμάσω για ύπνο.
Ρόζι.
Γεια σου, Ρόζι.
Μπορώ να κάνω μια ευχή;
Υπάρχει λόγος που το έκανες αυτό; Υπάρχει λόγος;
Κοίταξέ με. Νομίζεις ότι πόνεσε αυτό;
Πρέπει να φας κάτι.
-Έλα. -Είναι στην κούνια;
-Ναι. -Εντάξει.
Είναι στην κούνια του. Σου μαγείρεψα.
Τα τελείωσα όλα.
Θα μου πεις την ιστορία σου;
Οτιδήποτε έχεις.
Σου ετοίμασα πικνίκ κάτω απ' τα αστέρια. Δώσε μου κι εμένα κάτι.
Είναι το αγαπημένο μου.
Πολύ νόστιμες τηγανίτες.
Ευχαριστώ. Είμαι πολύ περήφανος.
Εντάξει, η ιστορία λέγεται Η Πίνκι Τίνκερμπινκ Σώζει τα Αστέρια.
Μου αρέσει.
-Ναι; -Ναι.
Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα αστροτέρας.
Και άρχισε να ξεριζώνει τα αστέρια από τον ουρανό, ένα-ένα.
Κάθε φορά που έπιανε ένα, το ακουμπούσε στο στέρνο του.
Έμπαινε στο σώμα του και το στομάχι του εξέπεμπε έντονο φως.
Και η ηρωίδα μας, το μικρό κοριτσάκι που το έλεγαν Πίνκι Τίνκερμπινκ…
Τίνκερμπινκ.
Είναι πολύ θλιμμένη.
Γιατί είναι θλιμμένη;
Επειδή το αστροτέρας αρπάζει τα αστέρια.
Πώς θα κάνει τις ευχές της;
Ψάχνει να βρει τρόπο να επιστρέψουν τα αστέρια στον ουρανό.
Και σκέφτεται…
"Οι γλόμποι λάμπουν σαν αστέρια, σωστά;"
Ξεβιδώνει τους γλόμπους του σπιτιού
τους πετάει στον ουρανό, έναν-έναν, αλλά όλοι πέφτουν κάτω.
Σκέφτεται και ξανασκέφτεται
και συνειδητοποιεί ότι τα διαμάντια λάμπουν σαν τα αστέρια.
Οπότε ξεκολλάει τα διαμάντια της από την τιάρα της,
παίρνει τη σφεντόνα της
και τα πετάει με τη σφεντόνα στον ουρανό ένα προς ένα.
Και αυτά φτάνουν… Φτάνουν πολύ πιο μακριά από τους γλόμπους.
Αλλά όχι όσο πρέπει.
Και όλα πέφτουν πάνω της.
Η Πίνκι σκέφτεται ξανά και ξανά.
Και ύστερα σκέφτεται "Λεμόνια. Είναι κίτρινα όπως τα αστέρια".
Τα λεμόνια είναι βαριά.
Οπότε…
Ανακαλύπτει έναν φυσητήρα φύλλων κάτω από μια στοίβα φύλλων
και βάζει τα λεμόνια στον φυσητήρα της.
Εκτοξεύει λεμόνια από τον φυσητήρα, επειδή είναι πολύ δυνατός, σωστά;
Και τα λεμόνια πετάνε προς τον ουρανό και φτάνουν πιο μακριά από τα διαμάντια.
Πιο μακριά από τους γλόμπους. Αλλά δεν φτάνουν αρκετά μακριά.
Και καταλήγουν πάνω στην Πίνκι.
Δεν ήξερε τι να κάνει,
επειδή δεν είχε αστέρι να κάνει ευχή,
όπως και όλα τα παιδάκια στον κόσμο. Και τα μεγάλα παιδιά.
Χωρίς αστέρια, ο κόσμος θα ήταν ένα σκοτεινό, ζοφερό μέρος.
Και τι ευχήθηκε;
Τζούλι, όταν είσαι έτοιμη, θα σου ζητήσω να σπρώξεις δυνατά.
-Εντάξει. -Σπρώξε.
Συνέχισε να σπρώχνεις.
Με όση δύναμη έχεις.
-Πιο δυνατά. Συνέχισε να σπρώχνεις. -Έτσι, γλυκιά μου.
-Συνέχισε. -Σπρώξε.
Τι;
Τα κατάφερες.
Είναι καλά;
-Είναι καλά. -Εντάξει.
Δεν ήταν και τόσο δύσκολο.
Είναι τέλεια.
Είναι όμορφη.
Είναι τέλεια.
Είναι… Είναι τόσο τέλεια.
Τελείωσε.
Η μαμά θα το κάνει αυτό για σένα, ναι;
Ναι.
Μπορείς να θηλάσεις, μωράκι.
Ξέρεις, δεν είναι κακό να πιει από μπιμπερό.
Μωρά.
Έρχονται σ' αυτόν τον κόσμο έχοντας εμπιστοσύνη στους άλλους.
Θυμάμαι όταν γεννήθηκες εσύ…
Με κοίταξες
νομίζοντας ότι είχα όλες τις απαντήσεις.
Θυμάμαι ότι σκεφτόμουν πόσο θαρραλέα ήσουν…
για να το πιστεύεις.
Τζουλ.
Λυπάμαι που δεν είχα όλες τις απαντήσεις.
Το ξέρω, μαμά.
Αλλά εσύ τις έχεις.
Πάντα τις είχες.
Αυτό ήταν το λάθος μου.
Να ψάχνω σ' εσένα τις απαντήσεις.
Θα τα καταφέρεις, Τζουλ.
Μπορείς.
Αυτή θα είναι καλά.
Εσύ θα είσαι καλά.
Διάολε, ακόμα κι εγώ θα είμαι καλά.
Σκέψου όλους αυτούς τους χήρους που ψοφάνε να ξαναπαντρευτούν.
Σ' αγαπώ, μαμά.
Είσαι το μωρό μου.
Έχω έναν μεγάλο αδερφό που ανυπομονεί να δει την αδερφούλα του.
Γεια.
Αυτή είναι η αδερφούλα σου.
Έχεις καθήκον να την προστατεύεις, μεγάλε αδερφέ.
Θα τα καταφέρεις;
Και βέβαια μπορείς.
Θες να την αγγίξεις;
-Θέλεις; -Έλα εδώ.
Πες γεια.
-Έλα εδώ. -Να τη.
-Ναι. Σου φέραμε ένα μπαλόνι. -Ποιος είναι αυτός;
-Εντάξει. -Θα το τραβήξω.
Εντάξει.
Σήμερα έχουμε 9 Οκτωβρίου του 1995.
Και μόλις καλωσορίσαμε ένα νέο μέλος στην οικογένειά μας.
Αυτή είναι η Ρέιτσελ.
-Χαίρεται που είναι εδώ. -Γεια σου.
-Γεννήθηκε τρία κιλά και 450 γραμμάτια. -Τρία κιλά και 400 γραμμάρια.
-Θα τα φτάσει.
-Γεννήθηκε στις 9:48 μ.μ. -Στις 9:48.
-Πες "Γεια Ρέιτσελ". -Συγγνώμη για την ενόχληση.
Ώρα για μπανάκι.
-Ώρα για μπανάκι. -Τέντι, πάμε να δούμε.
-Πάμε να δούμε. -Πήγαινε με τη γιαγιά.
Εντάξει. Θα τη βάλω εγώ.
Κοιμάται.
Δεν θα πάθει τίποτα.
-Κοιμάται. -Κοίτα το μωράκι.
-Κοιμάται. -Βλέπεις το μωράκι;
-Το βλέπεις; -Καλό μπανάκι, μωράκι.
Η αδερφούλα σου είναι.
Δεν είναι υπέροχη;
-Ευχαριστώ. -Ευχαριστώ.
-Επιστρέφουμε αμέσως. -Εντάξει.
Πήρες το χάπι σου;
Όχι. Είναι στο νεσεσέρ μου.
Αλλά δεν θα τα πάρω.
Χρειάζομαι μόνο έξι βδομάδες.
Το έκανα για εννιά μήνες, τι είναι άλλες έξι βδομάδες;
-Υπόσχομαι να τα πάρω. -Τζουλ.
Θα τα πάρω. Θα…
Ξέρω. Πρέπει να βοηθήσω τον εαυτό μου.
Καταλαβαίνω, και αν χειροτερέψω,
αν νιώσω να μου στρίβει, θα τα έχω δίπλα μου.
Θα είναι εκεί για να τα πάρω.
Σου το υπόσχομαι. Ξέρω ότι δεν πρέπει, αλλά εντάξει;
Όχι. Όχι, δεν είναι εντάξει.
Δεν θα ξαναπεράσουμε τα ίδια.
Η υπόσχεσή σου δεν σημαίνει τίποτα.
Εδώ άφησες το παιδί μόνο του στη γαμημένη περπατούρα.
Πρέπει να το αναφέρεις τώρα;
Δεν είμαι εγώ ο μαλάκας, εντάξει;
Τον τελευταίο χρόνο προσέχω πολύ κοντά σου,
επειδή κρατάω τις υποσχέσεις μου.
Είναι άδικο να το αναφέρεις τώρα.
Μη μιλάς για άδικο, εντάξει; Δεν αφορά εσένα.
Η αλήθεια είναι ότι δεν αφορά εσένα, αλλά αυτά.
Ναι.
Χάρηκες τώρα;
Πάω να βρω τους άλλους.
Ίθαν.
Δεν… Δεν μπορώ να το καταπιώ.
Δεν μπορώ.
Δεν το αντέχω.
Σου ορκίζομαι.
Μπορείς να δεις κάτω απ' τη γλώσσα μου. Δεν μπορώ.
Έχεις την άλλη κηρομπογιά εκεί; Μπορώ να έχω αυτήν εκεί;
Πολύ ωραία.
Πολύ ωραία χρώματα.
Αυτό το χρώμα; Μήπως ήθελες αυτό;
Μπορώ να σου δώσω αυτό. Δεν με πειράζει.
Εντάξει.
Πού είναι ο μεγάλος;
-Γεια. -Γεια σου, φιλαράκο.
-Κοιμάται η μικρή. -Ναι.
Είναι υπέροχα εδώ μέσα.
-Το καινούργιο υλικό; -Κάποια από αυτά, ναι.
-Κι άλλο κρεβάτι με ουρανό; -Ναι.
-Το αστροτέρας; -Το κατάλαβες;
-Τρομακτικό. -Ο κακός.
Χωρίς αστέρια.
Χωρίς. Αλλά μην ανησυχείς. Τώρα δουλεύω ευχάριστο υλικό.
-Ναι, για να δω. -Όχι ακόμα. Είναι έκπληξη.
Για αργότερα.
Εντάξει.
-Πρέπει να φύγω. -Το ξέρω.
Αντίο.
Αντίο, φίλε.
-Καλή δουλειά. -Αντίο.
Όλα είναι εντάξει.
Εντάξει;
-Εντάξει. -Μην ανησυχείς.
Εντάξει, αντίο.
-Μην ανησυχείς. -Εντάξει.
-Καλή δουλειά. -Αντίο.
Αντίο, μπαμπά.
Νομίζω ότι βλέπω τη γιαγιά να έρχεται.
Η γιαγιά είναι αυτή;
Η γιαγιά είναι;
Η γιαγιά είναι αυτή; Ήρθε η γιαγιά.
Έλα.
Έρχομαι, μαμά.
Όμορφα και αργά.
Μαμά, έρχομαι.
Ωραία.
Γεια.
Γεια σου, Τέντι. Γεια σου, αγοράκι μου.
Δεν θα χαιρετήσεις τη γιαγιά;
Ήθελε να γυρίσει στο σπίτι.
Δεν του είπες ναι, έτσι; Είπες ναι;
Πάντως δεν είπα όχι.
Φέρσου καλά, Τζουλ.
-Είναι ο μόνος μπαμπάς που έχεις. -Ναι.
Κοίτα. Έλα εδώ, μωράκι μου.
Αυτός είναι ο παππούς σου.
Γεια.
Η μαμά λέει ότι ψάχνεις μπογιατζή.
Η θέα είναι ίδια με του παλιού δωματίου σου.
Αυτές τις θυμάσαι;
Ναι, και βέβαια τις θυμάμαι.
Και ο δικός σου αφαλός ήταν μέσα.
Ας μην εισπνέει τις μπογιές.
Είναι πλαστικό χρώμα, μην ανησυχείς.
-Μαμά; -Είμαστε στο δωμάτιο του Τέντι. Μισό.
-Δεν είμαστε έτοιμοι. -Καλά.
Εντάξει. Είναι πουλί, είναι αεροπλάνο.
Είναι ο Σούπερμαν.
Εδώ δες!
-Σ' αγαπώ. Πώς σου πάει. -Είσαι κούκλος.
Σου πάει πολύ.
-Έλα εδώ. -Η μαμά αγαπούσε το Χαλοουίν.
-Θα αλλάξουμε. -Τι συμβαίνει, μωρό μου;
-Πρέπει να αλλάξει. -Θα με βοηθήσεις;
-Θα βοηθήσω τον μπαμπά. -Εντάξει.
Γεια σου, μωρό μου. Κοριτσάκι μου.
Ναι, σ' αγαπώ. Θα με βοηθήσεις;
Θεούλη μου.
Ωραίο χρώμα.
Το ελπίζω.
Κάτσε να σε ετοιμάσω.
Λοιπόν, πάρε αυτό…
και κράτα το έτσι.
Το κρατάω.
Ορίστε. Έτσι.
Στο χρωματοπωλείο είπαν ότι τα ρολά δεν είχαν χνούδι,
αλλά πάντα τα ρολά έχουν χνούδι.
Και εμείς δεν θέλουμε χνούδι εδώ.
Πάρε αυτό, εγώ θα πάρω αυτό.
Και τώρα, όπως ακριβώς σου έμαθα…
Απλώς…
Σχήμα…
πασαλείβεις…
και μετά την απλώνεις.
Εντάξει.
Τέλεια κάθε φορά.
Αυτό είναι.
Έτσι.
Θεέ μου, λυπάμαι πολύ, λουλούδι μου.
Λυπάμαι.
Λυπάμαι πολύ.
Δικό σου. Για σένα.
Μπαμ.
Είναι τεράστιες.
Άδειασε.
Η μαμά πρέπει να βάλει κι άλλο. Πρέπει να βάλει κι άλλο.
Ησύχασε. Λοιπόν, έλα.
Θέλεις λίγο γαλατάκι;
Εντάξει.
Εντάξει. Καλά. Μου τραβάς τα μαλλιά.
Εντάξει.
Εντάξει, μωρό μου.
Έλα, τι χρειάζεσαι;
Τι χρειάζεσαι;
Ναι, το ξέρω. Έλα τώρα, προσπαθώ.
Ηρέμησε.
Θα φέρω το μπιμπερό σου.
Τέντι, εδώ είμαι, εντάξει;
Έρχεται.
Έρχεται. Ηρέμησε.
Τι κάνω λάθος;
Τέντι, εδώ είμαι, εντάξει;
Έλα τώρα.
Μωράκι μου, σε παρακαλώ, σταμάτα να κλαις.
Πέταξες όλες τις πέτρες.
Τις πέταξες όλες κάτω.
Μάζεψέ τες.
Πήγαινε.
-Γεια σας. -Τις έβαλες… Γεια.
Κοιτάξτε, ο μπαμπάς. Να τος.
Νωρίς γύρισες.
-Γεια. -Να τος.
-Πώς πάει; -Καλά.
-Ωραία. -Ναι.
-Το δωμάτιό της είναι ωραίο. -Τέλεια.
Διαλέξαμε ωραίο χρώμα. Είναι πανέμορφο.
-Θα της αρέσει. -Ωραία.
Λοιπόν, εγώ και ο μικρός έχουμε σημαντική δουλειά.
Θα έρθεις; Να πάρουμε και πίτσα.
Βγείτε τα δυο σας. Εμείς, τα κορίτσια, θα κάνουμε άλλα.
-Εντάξει. -Ναι, καλά να περάσετε.
-Εντάξει. Θα γυρίσουμε σε καμιά ώρα. -Εντάξει.
Αντίο.
Αντίο, παιδιά.
Σας αγαπάμε.
Η Πίνκι Τίνκερμπινκ κι η μαμά της ήταν κολλητές.
Πήγαιναν στο πάρκο μαζί.
Έφτιαχναν γλυκά.
Δοκίμαζαν διάφορα ρούχα.
Ώσπου, μια μέρα, η μαμά της Πίνκι αρρώστησε
και σταμάτησαν να παίζουν μαζί.
Κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί, η Πίνκι ευχόταν να γίνει καλά η μαμά της.
Αλλά σιγά σιγά, τα αστέρια άρχιζαν να εξαφανίζονται από τον ουρανό.
Και η μαμά της δεν βελτιωνόταν.
Ένα βράδυ, η Πίνκι κοίταξε έξω απ' το παράθυρο
και όλα τα αστέρια είχαν χαθεί.
Δεν υπήρχε αστέρι για να ευχηθεί.
Αυτή εδώ;
Ή αυτή εδώ;
Το μαγικό της δαχτυλάκι άρχισε να μυρμηγκιάζει.
Σκεφτόταν και ξανασκεφτόταν.
"Πρέπει να ξαναφέρω τα αστέρια στον ουρανό" είπε στη μαμά της.
"Αλλά δεν ξέρω πώς".
Μάλλον έχουμε νικητή.
Τι λες;
-Θα ξεκινήσουμε από δω. -Έγινε. Επιστρέφω.
…δύο και 15/16α,
και φύγαμε.
Με την πλάτη;
Εντάξει.
Η μαμά σ' αγαπάει, μωράκι.
Τίποτα πιο διασκεδαστικό από το να λερώνεσαι, έτσι;
Ευχαριστώ. Ήθελα να λερωθώ.
ΕΥΘΡΑΥΣΤΟ
Η Πίνκι νικάει το αστροτέρας και γυρίζει τα αστέρια στον ουρανό.
Και όλα τα παιδιά του κόσμου μπορούν να εύχονται ξανά.
Έτσι πάει;
Αρκετά καλό τέλος.
-Αλήθεια; -Ναι.
Τι εύχεται η Πίνκι;
Η Πίνκι;
Ναι.
Αυτό.
Το μόνο που ήθελε ήταν αυτό.
Γεια. Θέλω να δω τη Ρέιτσελ Ντέιβις Νέιθαν.
-Μπαμπά. -Μόλις γέννησε.
-Γεια. -Γεια.
Περίμενε να τη δεις!
Κοιτάξτε ποιον βρήκα.
Γεια.
-Να σου ζήσει, παππού. -Να σας ζήσει.
Δώσ' το στην αδερφή σου.
Περίμενε λίγο εσύ.
Πώς νιώθεις;
Καλά είμαι.
Γεια σου.
-Γεια. -Χαίρεται πολύ που σε γνωρίζει.
Παρομοίως.
Γεια.
Ναι, ξέρω. Ξέρω.
Έλα εδώ.
Γεια.
Ευχαριστώ.
Η ΠΙΝΚΙ ΤΙΝΚΕΡΜΠΙΝΚ ΣΩΖΕΙ ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ
ΓΙΑ ΤΗ ΡΕΪΤΣΕΛ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΕΝΤΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΘΑΝ
Ξέρεις, μωρό μου, μερικές φορές τα σύννεφα καλύπτουν τα αστέρια
και μερικές φορές ο ήλιος είναι πιο λαμπερός από αυτά.
Μερικές φορές τα κρύβει το φεγγάρι.
Ακόμα κι αν δεν τα βλέπεις, είναι πάντα εκεί.
Ακριβώς όπως εγώ.
Ακόμα κι αν δεν με βλέπεις…
η αγάπη μου είναι πάντα μαζί σου.
ΤΟ 1995, Η ΕΠΙΛΟΧΕΙΟΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΗΤΑΝ ΤΑΜΠΟΥ ΚΑΙ ΣΠΑΝΙΑ ΔΙΑΓΙΓΝΩΣΚΟΤΑΝ.
ΣΗΜΕΡΑ ΜΙΑ ΣΤΙΣ ΠΕΝΤΕ ΝΕΕΣ ΜΑΜΑΔΕΣ ΥΠΟΦΕΡΕΙ ΑΠΟ ΕΠΙΛΟΧΕΙΟ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ,
ΠΟΛΛΕΣ ΟΜΩΣ ΔΙΣΤΑΖΟΥΝ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ.
ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΜΙΑ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ, ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΚΑΚΙΑ ΜΑΝΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΗ.
Η ΕΠΙΛΟΧΕΙΟΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΘΕΡΑΠΕΥΕΤΑΙ. ΖΗΤΑ ΒΟΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΝΙΩΣΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.
Η ΤΖΟΥΛΙ ΕΧΑΣΕ ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΠΡΑΪΑΝ, ΣΑΜΙ ΚΑΙ ΑΝΝΑ
Υποτιτλισμός: Αριστέα Μετζητάκου