Βασισμένο σε πραγματική ιστορία
Κλωντ.
Βάλε αυτά τα ρούχα.
ΓΑΝΔΗ, ΒΕΛΓΙΟ
Να πάτε μόνο από τους παράδρομους.
Οι Γερμανοί έρχονται από Ανατολή,
οπότε πηγαίνετε νότια προς Βρυξέλλες.
Μάλιστα, πάτερ.
Ο Θεός μαζί σου, Κλωντ.
ΜΑΡΤΙΟΣ 1943 ΠΑΡΙΣΙ, ΓΑΛΛΙΑ
Καλημέρα, κύριε Στρατάρχα.
Καλημέρα.
Σαμπάνια, πολύ ωραία.
Πιείτε μαζί μου, δρ. Σταλ.
- Φέρτε ένα ποτήρι. - Μετά χαράς.
Κλαιρ!
Χρειαζόμαστε ακόμα ένα ποτήρι σαμπάνιας.
Μάλιστα, κύριε.
Είναι για τον Σταλ.
Λοιπόν... Αυτό... και αυτό...
Στο Κάρινχαλ.
Μάλιστα.
Και αυτό εδώ θα είναι δώρο στο Φύρερ μας, στο Μπερχτεσγκάντεν.
Τίποτα άλλο, δρ. Σταλ;
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1943 ΜΙΛΑΝΟ, ΙΤΑΛΙΑ
Αυτό είναι "Το τελευταίο Δείπνο" του Ντα Βίντσι.
Τα βρετανικά βομβαρδιστικά ισοπέδωσαν 3 τοίχους και την οροφή.
Αυτή είναι η μονή Μοντεκασίνο που ίδρυσε το 529 ο Άγιος Βενέδικτος.
Εδώ είναι το Φεβρουάριο...
Και εδώ είναι το Μοντεκασίνο το Μάρτιο αφού πετάξαμε
20 τόνους εκρηκτικά πάνω του.
Κ. Πρόεδρε, η απλή αλήθεια είναι
ότι εμείς είμαστε η αιχμή σ' αυτό τον πόλεμο,
που αποτελεί το μεγαλύτερο κίνδυνο για τα σπουδαιότερα επιτεύγματα
στην ανθρώπινη ιστορία.
Μα καθηγητά Στόουκς, καταλάβετε ότι μιλάμε για πόλεμο.
Και ότι ζωές χάνονται,
και μαζί τους, συχνά χάνονται και τα σπουδαιότερα επιτεύγματά τους.
Μάλιστα, κύριε. Υπάρχει και κάτι άλλο.
Αυτή είναι η "Αγία Τράπεζα" της Γάνδης.
Είναι το καθοριστικό μνημείο της Καθολικής εκκλησίας.
Πλέον ξέρουμε ότι οι Ναζί την έχουν κλέψει.
Και ενώ πρέπει και θα κερδίσουμε αυτό τον πόλεμο, κύριε,
πρέπει επίσης να θυμόμαστε την υψηλή τιμή που θα πληρώσουμε
αν καταστραφούν τα ίδια τα θεμέλια της σύγχρονης κοινωνίας.
Ορίστε πώς έχουν τα πράγματα τώρα...
Οι Ρώσοι είναι εδώ...
Οι Σύμμαχοι είναι εδώ... και εδώ.
Τους ερχόμενους μήνες, Θεού θέλοντος,
όλοι θα καταλήξουμε στο Βερολίνο.
Που σημαίνει ότι θα έχουμε περάσει δυτικά με φόρα
μέσω της Πολωνίας, της Ουγγαρίας και της Αυστρίας.
Βόρεια... μέσω της Ρώμης και της Φλωρεντίας.
Και ανατολικά μέσω του Παρισιού.
Και τότε πρέπει να αναρωτηθούμε...
Ποιος θα εξασφαλίσει
ότι το άγαλμα του Δαβίδ θα μείνει ανέπαφο;
Ή ότι η Μόνα Λίζα θα συνεχίσει να χαμογελάει;
Ποιοι θα είναι οι προστάτες τους;
Μάλιστα, Καθηγητά. Είναι πολύ πειστικά τα επιχειρήματά σας.
Τι θα προτείνατε εσείς;
Θα πρότεινα να φτιάξετε μια ομάδα νεαρών σπουδαστών
να πάει εκεί και να ταυτοποιήσει τα αριστουργήματα.
Οι νεαροί σπουδαστές είναι ήδη εκεί... Και πολεμάνε.
- Έχετε οικογένεια; - Σύζυγο και ένα αγοράκι.
Τότε ίσως ζητώ πολλά από σας.
ΜΑΡΤΙΟΣ 1944 ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Θα κάνω ό, τι καλύτερο μπορώ, κύριε.
Εδώ θα ταίριαζε ένα αστείο για τον Μιχαήλ 'Αγγελο.
Και εσύ είσαι ο πιο κατάλληλος να το κάνεις.
Πεινάς;
- Κερνάς; - Κερνάει η Αμερική.
- Τι κάνει η Πένι; - Καλά είναι.
- Ποτέ δεν κατάλαβα το γούστο της. - Και αυτή το ίδιο.
Πώς πάει η καρδιά;
Ακόμα χτυπάει.
Θέλεις να μπεις στον πόλεμο;
- "Μνημείων Άνδρες"; - Υπογεγραμμένο από τον Ρούζβελτ.
Το βλέπω αυτό.
Μου ανατέθηκε να στήσω μια ομάδα για να προστατέψει ό, τι έχει απομείνει.
Και να βρει όσα χάθηκαν.
Δεν είσαι λίγο γέρος για κάτι τέτοιο;
Ναι.
Θέλεις να πας στην περιοχή του πολέμου
και να πεις στα παιδιά μας εκεί
τι μπορούν και τι δεν μπορούν να ανατινάξουν;
- Αυτή είναι η ιδέα. - Εντάξει, πόσα άτομα;
- Έξι, για την ώρα. - Χριστέ μου!
- Εφτά με 'σένα. - Πολύ καλύτερα.
Θα περάσουμε τη βασική εκπαίδευση στο Σρίβεναμ της Αγγλίας,
και μετά θα περιμένουμε εντολές.
Βασική...
Βασική εκπαίδευση.
Εμείς;
Τι μου λες...
Θα χρειαστείς κάποιον επικεφαλής στην Αγγλία.
- Ναι, το Ντόναλντ Τζέφρις. - Αυτός είναι μεθύστακας.
- Εσύ είσαι μεθύστακας. - Αυτό είναι αλήθεια, φέρε εδώ.
Αλλά ο Ντόναλντ Τζέφρις δεν είναι στη φυλακή;
Όχι, δεν πήγε, ανέλαβε ο πατέρας του και επέστρεψε τα χρήματα.
Και η γυναίκα του; Έμεινε μαζί του;
Κανείς δεν έμεινε μαζί του.
Πότε ξεκινάμε λοιπόν;
ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΑΝΔΡΕΣ
Ευχαριστώ.
ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΟΥ ΦΥΡΕΡ
- Χαίρω πολύ. Φρανκ. Τζέιμς. - Ντόναλντ.
- Τα παιδιά ανυπομονούν να ξεκινήσουν. - Σε έκαναν Υπολοχαγό;
Στ' αλήθεια έχουν αρχίσει να απελπίζονται εδώ.
Μη σε ακούσει ο Τσόρτσιλ που το λες.
- Τι κάνει η υπέροχη γυναίκα σου; - Μια χαρά.
Μου είπε να σου μεταφέρω ένα φιλί,
το οποίο δεν προτίθεμαι να παραδώσω.
- Τι λες απλά να σφίξουμε χέρια; - Συνήθως γύρω από μπουκάλι.
Όχι πια, έκοψα το ποτό.
- Από πότε; - 9 η ώρα σήμερα το πρωί.
Συγχαρητήρια.
Ευχαριστώ, στρατιώτη.
Από δω ο στρατιώτης Έπστιν από το Νιου Τζέρσεϊ.
Μη μου πεις! Από πού;
Από το Νιούαρκ, αλλά ουσιαστικά πιο βόρεια.
Από το Νιούαρκ;
Μάλιστα, κύριε, προς το τη βόρεια πλευρά.
- Καλά κατάλαβα. - Ναι, μάλιστα.
- Γεννήθηκα στη Γερμανία. - Στη βόρεια πλευρά της.
- Τα παιδιά τι κάνουν; - Σαν τους Ολύμπιους.
Έχουμε έναν αρχιτέκτονα από το Σικάγο, το λοχία Ρίτσαρντ Κάμπελ.
Και έχουμε έναν Γάλλο υπολοχαγό, τον Ζαν Κλωντ Κλερμόν.
Διευθυντής Σχεδίου στη Σχολή Καλών Τεχνών του Καλέ προπολεμικά.
- Ο Πρέστον είναι εδώ; - Ο στρατιώτης Πρέστον Σάβιτζ;
Στρατιώτης; Αυτό δε θα του κάτσει πολύ καλά.
Όντως.
Και τέλος, έχουμε το γλύπτη σας, το λοχία Γουόλτερ Γκάρφιλντ.
Καλό είναι που τον έχουμε.
Δούλεψα μαζί του στο μνημείο για τον Πρώτο Παγκόσμιο στον Σεν Λούις.
- Το Σεν Λούις; - Στόουκς!
- Τι κάνεις, γέρο; - Γεια σου, Γουόλτερ.
- Πώς σας φέρονται; - Με το μαλακό.
Νομίζω ότι μας λυπούνται εμάς τους γέρους.
Δεν τρελαίνομαι για τον στίβο μάχης.
Δεν είναι τόσο χάλια.
Απλά σέρνεσαι μπρούμυτα, ενώ μερικοί έφηβοι
ρίχνουν άσφαιρα από πάνω από το κεφάλι σου.
- Λοιπόν, και ναι και όχι... - Τι εννοείς;
- Ναι, είναι έφηβοι. - Και όχι;
Όχι, δεν είναι άσφαιρα.
Θα συναντηθούμε μετά τη λειτουργία.
Πείτε και στους άλλους, εντάξει;
Δες μη σε πυροβολήσει κανείς εν τω μεταξύ.
Υποθέτω ότι ήδη γνωριστήκατε μεταξύ σας.
Έτσι γίνεται με τη βασική εκπαίδευση.
Σας επιλέξαμε όλους, εγώ και ο Υπολοχαγός Τζέφρις
διότι χρειαζόμαστε τις γνώσεις και τις ικανότητές σας.
Μας έχει ανατεθεί να βρούμε και να προστατέψουμε
κτίρια, μνημεία και έργα τέχνης.
Κλείστε τα φώτα.
Εσύ το ήξερες ότι μας πυροβολούσαν με αληθινές σφαίρες;
Ναι.
Ο αγαπημένος δικτάτορας όλων.
Σε ηλικία 19 ετών, πριν το ρομαντικό μυθιστόρημά του "Ο Αγών Μου",
ήταν ένας αποτυχημένος φοιτητής
στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης.
- Ο Χίτλερ το ζωγράφισε αυτό; - Όχι και άσχημα.
- Δεν είναι καλό. - Αυτές τις φωτογραφίες...
τις απέκτησε το Γραφείο Πληροφοριών.
Είναι ένα μοντέλο του σχεδιαζόμενου μουσείου του Φύρερ,
που θα χτιστεί στην γενέτειρα πόλη του, το Λιντς της Αυστρίας.
Μουσείο του Φύρερ;
Φιλοδοξεί να είναι το μεγαλύτερο στον κόσμο.
Θα χρειαστεί πολλά έργα τέχνης για να γεμίσει.
Έτσι ακριβώς.
Ξέρουμε ότι ήδη κλέβει έργα από το Άμστερνταμ, τη Βαρσοβία και το Παρίσι.
Οι Γάλλοι τα κρύβουν, οι Γερμανοί τα βρίσκουν, και τα παίρνουν.
Να γιατί ο Χίτλερ δε βομβάρδισε το Παρίσι.
- Μα βομβάρδισε το Λονδίνο! - Ναι, το ξέρω...
- Ξεκίνησαν την κατασκευή; - Όχι, αυτό είναι το θέμα.
Κλέβουν τα έργα τέχνης, και τα κρύβουν κάπου.
Πιστεύουμε ότι τα κρύβουν στα σπίτια σ' αυτή την περιοχή, και ανατολικά.
Τα παλικάρια μας είναι στη Νορμανδία αυτή τη στιγμή και τον ζορίζουν.
Που σημαίνει ότι θα περάσουν τη Μάγχη και θα μπουν στη Γαλλία.
- Πότε; - Σύντομα.
Ένας φίλος του Τζέιμς είναι διευθυντής του Εθνικού Μουσείου του Παρισιού.
- Αν ζει ακόμα. - Αν ζει ακόμα, θα έχει κάποια ιδέα
σχετικά με το που έχουν κρύψει τα γαλλικά έργα
και εμείς θα χρειαστούμε αυτές τις πληροφορίες.
Υπολοχαγέ, κανονίσαμε να περάσετε τη Μάγχη στο Ντωβίλ.
Θα συναντήσετε το σύνδεσμό μας, τον Εμίλ, που θα σας πάει στο Παρίσι.
Ευτυχώς που ξέρω άπταιστα τα γαλλικά.
Θα χρειαστεί να σκοτώσουμε κανέναν;
Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ θα ήθελα να σκοτώσω κάποιον.
Θέλεις να σκοτώσεις το Χίτλερ, στρατιώτη;
Δε θα με πείραζε.
Και, Ρίτσαρντ, αν με ξαναπείς στρατιώτη, θα σκοτώσω εσένα.
Εντάξει. Να πώς έχει λοιπόν.
Θα επιβιβαστούμε σε λίγες μέρες.
Παρότι ο πόλεμος πλησιάζει προς το τέλος του, είναι εξίσου επικίνδυνο.
Οπότε...
Να βαδίζετε προσεκτικά και να μην παίρνετε αδικαιολόγητα ρίσκα.
Και να θυμάστε, η ζωή σας είναι πολυτιμότερη από ένα έργο τέχνης.
ΙΟΥΛΙΟΣ 1944 ΝΟΡΜΑΝΔΙΑ, ΓΑΛΛΙΑ
Λοχία, ξέρεις πού μπορούμε να βρούμε τον επικεφαλής;
- Μόλις φτάσατε; - Ναι.
Μόλις στρίψετε από τη γωνία, αφού περάσετε την καντίνα.
Ευχαριστώ.
Τι;
Συνταγματάρχα, απλά διαβάστε τις διαταγές παρακαλώ.
Δε δίνω δεκάρα. Θα σας πω τι σημαίνουν αυτές οι διαταγές.
Μην γκρεμίζετε παλιά κτίρια.
Μη με διακόπτεις, Υπολοχαγέ!
Αν νομίζετε ότι θα γράφω επιστολές στη μαμά κάποιου παιδιού
για να της πω ότι το αγόρι της πέθανε
γιατί κάποιος δε θέλει να γκρεμίσουμε καμιά εκκλησία,
όχι, κύριε, δε θα το κάνω!
Οπότε πάρτε το πίσω.
Τίποτα άλλο;
Όχι, κύριε.
Νομίζω ότι αυτό πήγε πολύ καλά.
Μόνο που φεύγουμε.
Μη στέκεσαι εκεί.
Πέρνα μέσα.
Τι κάνεις εδώ;
Σε έψαχνα.
Κάθισε.
- Ξέρεις γιατί είμαι εδώ; - Όχι.
Έχεις έναν αδερφό, τον Πήτερ, σωστά;
Ναι, έχεις.
Έχετε καλή σχέση;
Είναι ο αδερφός μου.
Γιατί δε μου είπες ότι αγωνίζεται στην Αντίσταση;
Δεν αγωνίζεται.
Τώρα αγωνίζεται. Πυροβολήθηκε σήμερα το πρωί.
Προσπαθούσε να κλέψει ένα φορτηγό.
Ένα φορτηγό γεμάτο με έργα τέχνης, που θα πήγαινε στη Γερμανία.
Και σκοτώθηκε.
Πώς λες να είχε μάθει γι΄αυτό το φορτηγό;
Βλέπεις, Κλαιρ...
Επειδή εσύ ξέρεις το μουσείο,
ξέρεις τους συλλέκτες,
τα έργα τέχνης
και την αξία τους για 'μένα.
Κι όμως δεν αμφιβάλλω
ότι αν έψαχνα σ' αυτό το σπίτι
θα έβρισκα πράγματα
που θα καθιστούσαν αδύνατη τη συνεργασία μας.
Να το κάνω;
Όπως αγαπάτε.
Αυτό θα κάνω.
Αν βρω ένδειξη ανάμειξής σου, δε θα απολυθείς...
θα σε παραδώσω στα Ες Ες, το καταλαβαίνεις αυτό;
Θέλω το πτώμα του.
Τότε πρέπει να ψάξεις στον πάτο του Σηκουάνα.
ΝΤΟΒΙΛ, ΓΑΛΛΙΑ
Γκρέιντζερ;
Ανησύχησες με για λεπτό.
Νόμιζα ίσως Βισύ ήσουν εσύ, ή εγώ ήμουν λάθος σημείο.
- Μιλάς αγγλικά; - Ναι.
- Μίλα αγγλικά. - Εντάξει.
Μπορείς κατά τύχη να μας πας μέχρι το Λιζιέ;
Με τίποτα, Υπολοχαγέ.
Να μας βοηθήσεις να βρούμε ασυρμάτους;
Όχι, κύριε.
Τα τσιγάρα σας, σπίρτα και παπούτσια. Νούμερο 46.
- Τι νούμερο φοράτε; - 42.
Σαμ!
Έπστιν!
Καλημέρα, Υπολοχαγέ.
Είσαι χάρμα οφθαλμών. Τι στο καλό οδηγάς;
Οι Ναζί βιάζονταν να φύγουν από τη πόλη, άφησαν μερικά πράγματα.
Χαίρομαι που βλέπω ότι δεν ξέμεινες στην παραλία.
Όχι, κύριε, με κάλεσαν μόλις έμαθαν ότι μιλώ γερμανικά.
Τι; Έγινες διερμηνέας;
Όχι, δεν κάνω τίποτα μέχρι να φτάσουμε στη Γερμανία.
Τι κρίμα.
Ποιος είναι ο διοικητής σου;
Στρατιώτη; Ψάχνω τον Ταγματάρχη Φίλντινγκ.
Μάλιστα, κύριε.
Είναι εκεί πέρα. Ταγματάρχη Φίλντινγκ, κύριε!
- Στόουκς! - Τζον, τι κάνεις;
Δεν πίστευα ότι θα σε βρίσκαμε.
Βρήκα τον οδηγό σου. Τι έχεις;
Κοίτα εδώ.
Νομίζω πως είναι ένας Μονέ.
Είναι Βερμέερ.
Γι' αυτό ζήτησα εσένα.
Τα αρπάξαμε από ένα κονβόι με Γερμανούς που έφευγαν για το Βερνόν.
Δεκάδες κιβώτια γεμάτα με τέτοια.
Δεκάδες πίνακες;
Δεκάδες κιβώτια.
Μερικά περιέχουν μέχρι και 30 πίνακες.
Μπορώ να μιλήσω μ' αυτούς τους Γερμανούς;
Δεν ξέρω. Μπορείς;
Ρώτα τους πού τους βρήκαν αυτούς τους πίνακες.
Πού τα βρήκατε;
Κι αν υπάρχουν και άλλα τέτοια φορτηγά.
Υπάρχουν και άλλα φορτηγά σαν και αυτό;
- Ρώτα τους ξανά. - Έχετε και άλλα φορτηγά;
Υπάρχουν και άλλα φορτηγά;
- Ευχαριστώ. - Καλή τύχη.
Είπαν ότι θα πήγαιναν σε μια πόλη ονόματι Ζίγκεν.
- Ζίγκεν; - Ναι.
Μετέφεραν πέντε φορτία με φορτηγά στην περιοχή.
- Πέντε; Αυτός το είπε; - Όχι.
Όχι, αυτός το είπε. Αυτός είναι ο επικεφαλής.
Άλλαξαν στολές μεταξύ τους.
Να πάρει!
Όταν δω τον Χίτλερ, θα του μεταφέρω τους χαιρετισμούς σας...
Κύριε Λοχαγέ.
Οι γονείς μου ήταν χτίστες...
Ο πατέρας μου, ο δικός του πατέρας.
- Εγώ ήθελα μια πιο απλή ζωή. - Ναι.
Η γη... Είναι ευγενικό να τη δουλεύεις...
Ξέρεις, Τζέιμς...
Τα γαλλικά σου δεν είναι καλά. Πού τα έμαθες;
Από δω και από κει.
- Σπούδασα στον Καναδά για λίγο. - Στον Καναδά;
Στο Μόντρεαλ.
Σε βλέπω, Σταλ!
Πού θα κρυφτείς;
Σε βλέπω!
ΣΑΙΝ ΛΟ, ΓΑΛΛΙΑ
Παιδιά, κοιτάξτε τι βρήκαμε.
- Θυμάστε το Σαμ από το Νιούαρκ; - Γεια σου, παλικάρι.
- Βρήκα διερμηνέα. - Χαίρομαι που σας βλέπω.
- Νόμιζα ότι αναφέρεσαι στο αμάξι. - Πού είναι ο Κάμπελ;
Ο Σάβιτζ τον πυροβόλησε.
Τώρα λοιπόν ξέρουμε. Δεν γίνεται στην τύχη, αλλά συστηματικά.
Κάθε ένας από αυτούς τους πίνακες είναι ένα αριστούργημα.
Και όλα προορίζονται να πάνε στην πόλη Ζίγκεν της Γερμανίας.
Οι Ναζί φεύγουν τρέχοντας, αλλά παίρνουν τα πάντα μαζί τους.
Οπότε πρέπει να πλησιάσουμε στο μέτωπο όσο περισσότερο γίνεται.
Πρέστον...
Εσύ και ο Κάμπελ θα κατευθυνθείτε προς το Βέλγιο,
πιο συγκεκριμένα στη Γάνδη.
- Τι είναι στη Γάνδη; - Παλιά είχε την "Αγία Τράπεζα".
- Πήραν την "Αγία Τράπεζα"; - Εγώ θα πάω με τον Γκάρφιλντ.
Όχι. Ο Γκάρφιλντ...
Εσύ και ο Ζαν Κλωντ προσπαθήστε να πλησιάσετε όσο γίνεται στη Γερμανία.
Στο Άαχεν.
Θα φύγουμε το πρωί.
Τι λες να πάρεις το Σαμ από το Νιούαρκ μαζί σου;
Και εγώ θα πάω στα λημέρια άλλων... Στη Μπρυζ.
Παλιά είχε ένα άγαλμα της Παναγίας εκεί που έβλεπα όταν ήμουν μικρός.
Φαίνεται ότι θα είμαστε μαζί, φιλαράκο.
Νομίζω ότι είναι γερμανικά, αλλά μπορεί να κάνουν.
Θα κάνουν μια χαρά.
Κοίτα εδώ.
Τίποτα νέα από τον Γκρέιντζερ;
Λένε ότι απελευθέρωσαν το Παρίσι, οπότε θα μάθουμε σύντομα κάτι.
Γύρνα εκείνο το κουμπί.
Σε καλό μας!
Νόμιζες ότι είμαι απλά μια όμορφη φάτσα.
Πώς πάει, Έντισον;
Μπορείς να πας αυτόν τον ασύρματο στα παιδιά,
για να δούμε αν αυτό το πράγμα λειτουργεί.
Φυσικά.
Φρανκ, ήθελα να σ' ευχαριστήσω.
- Για τι πράγμα; - Για μια νέα ευκαιρία.
Όλοι μας τα σκατώνουμε σε κάποιο βαθμό...
- Το δικό σου απλά... - Ήταν σε υψηλότερο βαθμό.
Είσαι εδώ γιατί είσαι ο καλύτερος άνθρωπος γι' αυτή τη δουλειά.
Όχι σαν ελεημοσύνη;
Λιγουλάκι.
Το ραδιόφωνο "Μνημείων Άνδρες" βγαίνει ζωντανά όπου να' ναι.
Ελπίζω να παίζει μουσική.
Εδώ Λονδίνο. Προς όλα τα σκάφη στον ωκεανό.
Σε ακούμε πεντακάθαρα.
- Τι εμβέλεια έχει; - Αυτό θα το μάθουμε αύριο.
Ελήφθη.
Είναι όλα τα παιδιά εκεί;
Ναι, είναι.
Λοιπόν, ακούστε, παιδιά.
Νομίζω ότι πρέπει να μάθετε την αλήθεια, έτσι όπως τη βλέπω εγώ.
Αυτή η αποστολή ποτέ δε σχεδιάστηκε να πετύχει.
Αν ήταν ειλικρινείς, θα μας το είχαν πει αυτό.
Και ότι τόσος κόσμος πεθαίνει, και ποιος νοιάζεται για την τέχνη...
Κάνουν λάθος.
Διότι γι' αυτό ακριβώς παλεύουμε.
Για έναν πολιτισμό...
Και για ένα... τρόπο ζωής...
Μπορείς να απαλείψεις μια γενιά ανθρώπων,
μπορείς να κάψεις τα σπίτια τους μέχρι τα θεμέλια
και πάλι θα βρουν τρόπο να επιστρέψουν.
Αλλά αν καταστρέψεις τα επιτεύγματά τους,
την ιστορία τους...
τότε είναι σαν να μην υπήρξαν ποτέ.
Απλά... στάχτη στον αέρα...
Αυτό θέλει ο Χίτλερ.
Και είναι το μόνο πράγμα που δεν μπορούμε να επιτρέψουμε.
Τα λέμε το πρωί.
Τώρα έπαθα κατάθλιψη.
Θέλω να κάνω μια πρόποση.
Νομίζω ότι όλοι σας είστε... καλοί.
Και είμαι περήφανος που ανήκω στους "Μνημείων Άνδρες".
Όταν ξέσπασε όλο αυτό,
ήθελα να γίνω ιπτάμενος πιλότος... Πιλότος μαχητικού.
Αλλά έχω πρόβλημα στα μάτια και η ακοή μου δεν είναι καλή.
Εδώ ήταν ο μόνος τρόπος να μπω σ' αυτόν τον πόλεμο.
Εγώ δεν είμαι κανένας κοσμικός από τη Νέα Υόρκη,
δεν έχω κερδίσει κανένα βραβείο, όπως όλοι εσείς, αλλά...
Αλλά πιστεύω ότι νιώθουμε το ίδιο.
Είναι η ώρα μας!
Η χώρα μου σας ευχαριστεί, κι εγώ σας ευχαριστώ.
Στο διάολο οι Γερμανοί!
Οι παρόντες εξαιρούνται.
Στους "Μνημείων Άνδρες".
- Στους "Μνημείων Άνδρες". - Στους "Μνημείων Άνδρες".
Έχεις παιδιά;
Ναι, δύο. Ένα 12χρονο κι ένα 9χρονο.
- Αγόρι και κορίτσι; - Δυο κορίτσια.
- Δυο κορίτσια... - Ναι, το ξέρω...
Εγώ έχω ένα αγόρι.
Ένα 17χρονο αγόρι. Είναι...
Είναι στην Αντίσταση, ψηλά στο Βορρά.
- Στο Βορρά; - Ναι.
- Είναι δύσκολα εκεί πέρα. - Ναι, είναι δύσκολα.
Δύσκολοι καιροί.
Ναι... Δύσκολοι καιροί...
Θέλεις να πετάξεις;
Το Παρίσι!
Άργησα;
Κατά τέσσερα χρόνια περίπου! Τι κάνεις, Τζέιμς;
Γεια σου, Ρενέ.
Πόσα από τα έργα τέχνης έσωσες;
Η Εθνική Συλλογή είναι ασφαλής.
Αλλά οι ιδιωτικές συλλογές...
- Χάθηκαν όλες. - Όλοι οι ιδιώτες συλλέκτες;
Όλοι οι Εβραίοι ιδιώτες συλλέκτες είναι παράνομοι, κατά διαταγή.
Ο Γκέρινγκ χρησιμοποιούσε αυτό το μέρος για να ψωνίζει.
Και πού τα πήγε;
Στη Γερμανία. Στα σπίτια τους.
Λοιπόν, Ρενέ...
Ο Στρατός των ΗΠΑ θα ήθελε να σε βοηθήσει να τα ξαναπάρεις πίσω.
Χαίρομαι που το ακούω αυτό.
Από πού θα ξεκινήσουμε;
Από την Κλαιρ Σιμόν!
Η Κλαιρ Σιμόν;
Ήλπιζα εγώ μιλήσουμε τέχνη...
Τέχνη κλεμμένη.
Ναι;
Θα ήθελα να συστηθώ αναγκαστικά. Είμαι ο Τζέιμς Γκρέιντζερ.
Και είμαι ο έφορος για τη Μεσαιωνική Τέχνη στο μουσείο Μετροπόλιταν...
της Νέας Υόρκης.
Ξέρω ποιος είστε.
Λοιπόν... Τότε θα ξέρετε ότι θα ήθελα να βοηθήσω.
Δεν ξέρω τίποτα.
Και πάψτε να μιλάτε στα γαλλικά!
Ή τη γλώσσα που μιλάτε, τέλος πάντων.
Αν δεν ήμασταν εμείς, θα μιλούσατε γερμανικά.
Όχι.
Αν δεν ήσασταν εσείς, μπορεί να είχα πεθάνει.
Αλλά και πάλι θα μιλούσα γαλλικά.
Εντάξει.
Λοιπόν...
Πώς μπορώ να σας βοηθήσω να κλέψετε τα κλεμμένα έργα τέχνης μας;
Δε βρίσκομαι εδώ γι' αυτό. Ήρθα να σας βοηθήσω στην επανάκτησή τους.
Ναι, για να γεμίσετε το μουσείο σας.
Έμαθα ότι ήσασταν στο μουσείο Ζε ντε Πωμ κατά την Κατοχή.
Μάλιστα, ήμουν.
Με ενδιαφέρει τι είδατε εκεί.
Ο Γκέρινγκ ήρθε πάνω από είκοσι φορές.
Πήρε ο, τιδήποτε του κάπνισε.
- Πού τα πήγε; - Ποιος ξέρει;
Νομίζω ότι εσείς ξέρετε.
Έχετε μιλήσει με το Ρενέ.
Ήσασταν εκεί όλο το διάστημα;
Φυσικά, είμαι συνεργάτις του εχθρού, δεν τα μάθατε;
Βοήθησα τους Γερμανούς να κλέψουν τα έργα τέχνης μας.
Και γι' αυτό το λόγο είστε εδώ;
Εσείς τι πιστεύετε;
Εγώ πιστεύω ότι συνεργαζόσασταν με την Αντίσταση.
Και πιστεύω ότι μπορώ να τους πείσω να σας αφήσουν ελεύθερη.
Γιατί;
Ξέρετε πού πήγαν τα έργα τέχνης;
Ποιος ρωτάει;
Ο έφορος του Μετροπόλιταν;
Βάλαμε όλα τα κομμάτια σε ένα μπαούλο
και τα στείλαμε στις Βρυξέλλες με δυο ιερείς.
Αλλά οι Γερμανοί τα βρήκαν και τα πήραν.
Μπορώ να μιλήσω με τους ιερείς;
Τους εκτέλεσαν.
Αν είναι να τα βρούμε,
θα πρέπει να περάσουμε μπροστά από το 3ο Σώμα Στρατού
και να μπούμε στη Γερμανία.
Είναι η πρώτη μας προτεραιότητα, Πρέστον, το καταλαβαίνεις;
Οι Ναζί δεν επιτρέπεται να τα κρατήσουν.
Θα τα βρούμε.
Ξέρω ότι θα τα βρείτε. Κρατήστε χαμηλό προφίλ.
Λέει ότι η "Αγία Τράπεζα" είναι ένα από τα πιο πολυπόθητα έργα τέχνης.
Πώς το διάβασες όλο αυτό;
- Είναι στα αγγλικά. - Ναι, το ξέρω.
Απλά δεν ήμουν σίγουρος ότι ξέρεις να διαβάζεις.
Ήρεμα.
Λοιπόν, Σαμ... Πότε έφυγες από τη Γερμανία;
Το 1938.
Ναι, ήμουν 13 χρονών.
- Έφυγε και η οικογένειά σου; - Ναι, οι γονείς μου.
Οι παππούδες έμειναν εκεί.
- Σε ποια πόλη; - Στην Καρλσρούη.
Ξέρεις, έχει ένα διάσημο μουσείο εκεί.
Έχει ένα από τα αυτοπορτρέτα του Ρέμπραντ.
Εσύ ήσουν γεννημένος να γίνεις ένας από τους "Μνημείων Άνδρες".
Δεν τον έχω δει ποτέ αυτό τον πίνακα.
Ούτε και εγώ.
Δε μας επιτρεπόταν.
Ο παππούς μου μου έλεγε ότι είναι επειδή ήμασταν πολύ μικροί.
Και μετά...
Ξέσπασε ο πόλεμος και...
Όλη η Ευρώπη ήταν πολύ μικρή για τον Χίτλερ.
Έχεις νέα από τον παππού σου;
Όχι, εδώ και τέσσερα χρόνια, όχι.
Τον πήραν.
- Πού τον πήγαν; - Στο Νταχάου.
Πώς πάει αυτό;
Τι συμβαίνει;
Φαίνεται ότι προέκυψε ένα προβληματάκι.
Ένα μικρούτσικο.
Να τι λέω εγώ...
Αφήνουμε κάτω τα όπλα μας...
εσείς παίρνετε το δρόμο σας,
εμείς το δικό μας...
Δεν κρατάμε κακία μεταξύ μας.
Αυτός δε μιλάει καθόλου αγγλικά.
Ούτε λέξη.
Εντάξει.
Απλά θα καθίσουμε;
Ναι, γιατί όχι; Ας καθίσουμε λίγο.
Εντάξει. Ωραία.
Δεν καπνίζω.
- Πάρε ένα τσιγάρο. - Δεν καπνίζω.
Πάρε ένα τσιγάρο, πανάθεμα!
Τζον Γουέιν.
Δεν θα έπρεπε να τον συλλάβουμε;
Δεν θα πάει πουθενά.
Τι κλάπηκε;
Η προτομή του Καρλομάγνου, ο χιτώνας της Παναγίας.
Εντάξει. Πόσο ανατολικά πήγαν;
Άκουσα έναν διοικητή να αναφέρει την πόλη Μέρκερς.
Μέρκερς;
- Δεν έχουμε καμία διαφωνία μαζί σας. - Ούτε κι εμείς.
Αφήστε μας να τα πάρουμε. Μην τα κρατήσετε.
- Πάτερ... - Προσοχή!
Λοιπόν.
Ο ένας θα του αποσπάσει τη προσοχή και ο άλλος θα τον βγάλει από τη μέση.
Ακούγεται καλό σχέδιο.
- Εντάξει. Εγώ θα τον σκοτώσω. - Εγώ θα τον σκοτώσω.
- Εσύ έχεις οικογένεια. - Κι εσύ το ίδιο.
Λοιπόν, εσύ θα του αποσπάσεις τη προσοχή κι εγώ θα τον κανονίσω.
Εντάξει.
Δεν έχω πυροβολήσει ποτέ κανέναν.
- Εύκολο είναι. - Εσύ;
Πρόκειται να το κάνω.
Λοιπόν, εγώ πυροβολώ, εσύ τρέχεις.
- Πέτα το όπλο! - Όχι, όχι!
Θεέ μου...
Που να πάρει...
Έλα.
- Θα μείνει μεταξύ μας. - Νομίζω, είναι το καλύτερο.
Καλησπέρα! Ποιος είναι ο ανώτερός σου;
Ο Συντ/ρχης Λάνγκτον, κύριε.
Θα σας πάω σ' εκείνον. Ελάτε μαζί μου.
Θα ήθελα να μιλήσω με τον Συντ/ρχη Λάνγκτον.
- Εγώ είμαι, Υπολοχαγέ. - Ντόναλτ Τζέφρις, κύριε. Πώς είστε;
- Έχετε λίγο χρόνο; - Να σας δελεάσω με ένα κονιάκ;
Εύκολα θα με δελεάσετε, αλλά όχι, σας ευχαριστώ.
- Υπολοχαγέ, μας φέρνετε άσχημα νέα; - Όχι, κύριε.
- Απλά ήλπιζα να πάω στην πόλη. - Στην πόλη Μπρυζ; Γιατί;
Συντ/ρχα, το καθήκον μου είναι να προστατεύω έργα τέχνης,
ώστε όταν τελειώσει ο πόλεμος, να έχουν μείνει μερικά.
Στον καθεδρικό της Μπρυζ, υπάρχει η "Πιετά" του Μιχαήλ Άγγελου.
Το μοναδικό γλυπτό του που βγήκε εκτός Ιταλίας όσο ζούσε.
Κι αν περνάει από το χέρι μου, θα ήθελα να είναι ακόμα στη θέση του αύριο.
Κάνετε ασυνήθιστη δουλειά, Υπολοχαγέ.
Ίσως υπάρχουν καλά νέα για εσάς. Δεν θα πάμε στη Μπρυζ.
Κάναμε συμφωνία με τον Δήμαρχο.
Θα επιτεθούμε στην πόλη, και οι Γερμανοί φεύγουν, οπότε
όταν φτάσουμε εκεί, θα συνεχίσουμε να μαχόμαστε έξω από τη Μπρυζ.
Αν φτάσουμε εκεί, θα κοιτάξουν να φύγουν γρήγορα.
Το είδατε αυτό, Συνταγματάρχα;
Οι Γερμανοί κατέστρεψαν την Φλωρεντία όταν αποχωρούσαν.
- Θα κάνουν το ίδιο και στη Μπρυζ. - Δεν θα το κάνουν, Υπολοχαγέ.
Εδώ δεν είναι Ιταλία.
Ο πόλεμος τελειώνει και οι Γερμανοί θέλουν να γυρίσουν στη πατρίδα τους.
Δεν καταστρέφουν γαλλικά χωριά. Βιάζονται να φύγουν.
Παρ' όλα αυτά, αν επιτρέψετε σε δύο φρουρούς να έρθουν μαζί μου...
Οι Γερμανοί δεν έχουν το χρόνο, τα εκρηκτικά!
Δεν έχουν καν άρματα!
Όχι, κύριε! Δεν θα ρισκάρω να ξεκινήσει μια οδομαχία!
Θα τηρήσουμε τη συμφωνία μας. Κι όταν πάμε στην Μπρυζ
θα τελειώσετε τη δουλειά σας στον καθεδρικό ναό.
Καταλάβατε;
Καταλαβαίνω.
Θέλετε κάτι άλλο;
Όχι, κύριε. Ευχαριστώ.
Μιλάει κανείς σας αγγλικά;
Είστε Καθολικός, Υπολοχαγέ;
Απόψε, είμαι.
Αγαπητέ πατέρα,
Το μυαλό σου θα συγκλονιστεί όταν ακούσεις για τις περιπέτειές μου
με αυτούς τους υπέροχους άνδρες.
Θα σου θυμίσουν τα κυνήγια θησαυρού που κάναμε όταν ήμουν μικρός.
Αντί για σφυρίχτρες και καπέλα,
τα έπαθλά μας είναι πίνακες του Ρέμπραντ και του Ρούμπενς.
Είναι περίεργο ότι σ' ένα μέρος με τόσο θάνατο
δεν ένιωσα ποτέ πιο ζωντανός.
Οι σκέψεις μου πετάνε στα φτερά των ιστοριών
που λένε αυτοί οι δρόμοι για το μεγάλο ταξίδι της "Πιετά" προς το Παρίσι...
και τη θριαμβευτική επιστροφή της μετά την πτώση του Ναπολέοντα.
Μπορείς να δεις την πορσελάνινη χείρα της να κρατά τρυφερά το βρέφος
σα να ήθελε να το προφυλάξει από το πεπρωμένο που ήξερε πως θα έρθει.
Ξέρω πως εν καιρώ πολέμου η δουλειά μου δείχνει ασήμαντη.
Και ίσως να είναι.
Αλλά παραμένω επιμελής και ανένδοτος στην άποψή μου.
Τα σπουδαία έργα τέχνης δεν θα πρέπει να ανήκουν σε κανέναν ατομικά.
Τουλάχιστον, όχι στο πνεύμα.
Η "Πιετά" είναι το ίδιο δική μου, όσο ήταν και του Ναπολέοντα.
Και η χείρα της με προστατεύει τρυφερά από το πεπρωμένο
που ξέρω πως θα έρθει.
Πατέρα, γνωρίζω πως σε απογοήτευσα.
Χωρίς να θέλω να δικαιολογήσω τα αδικαιολόγητα,
τα εγκλήματά μου ήταν ελαττώματα που
ανακάλυψα στον πάτο του μπουκαλιού.
Όχι ενέργειες που στόχευαν να σε πληγώσουν.
Λαχταρώ την ευκαιρία να ξαναβρεθώ σε βάθρο που κάποτε περήφανα με είχες.
Ίσως εδώ, να σε κάνω και πάλι περήφανο.
Εδώ, στα πόδια της "Πιετά".
Είμαι ταπεινός κι ευγνώμων.
Και μου λείπει η πατρίδα
και η ξεκούραση.
Χρειάζομαι πολλή ξεκούραση.
Θα σου γράφω όταν μπορώ. Υγεία και ευημερία.
Ντόναλντ.
Βεβαιώσου πως θα φτάσει στην οικογένεια.
Μάλιστα.
Ευχαριστώ.
Υπολοχαγέ, του είπα να μην πάει, αλλά ήταν αποφασισμένος.
- Και πήραν την "Πιετά"; - Ακριβώς.
Καλύτερα να την πάρεις πίσω.
Τι μάθατε;
Ο παπάς μας είπε για τη πόλη Μέρκερς.
Είπε πως μπορεί να καταστρέφουν έργα τέχνης εκεί.
- Μέρκερς; - Μάλιστα, Μ-Ε-Ρ-Κ-Ε-Ρ-Σ.
- Μέρκερς. - Ελήφθη.
- Κανά νέο απ' τον Γκρέιντζερ; - Ακόμα τίποτα.
Όλη η κόλαση περνά από 'δω. Δεν θα μας αφήσουν να περάσουμε.
- Είμαστε στον καθεδρικό του Αγ. Μετζ. - Θα σας συναντήσουμε εκεί.
- Είναι τρομερό αυτό με τον Ντόναλντ. - Όντως τρομερό.
- Τι είναι όλα αυτά; - Οι ζωές των ανθρώπων.
- Ποιων ανθρώπων; - Των Εβραίων.
Έφυγαν.
Εσύ έμεινες.
Είμαι κατάσκοπος, θυμάσαι;
Δεν θα επιστρέψουν.
Κλαιρ, η δουλειά μου είναι να βρίσκω έργα τέχνης και να τα επιστρέφω.
Κι αυτό φαίνεται ένα καλό μέρος να ξεκινήσω.
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1944 Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΜΠΡΥΖ
Αυτό είναι καλό. Πολύ καλό.
Αυτό είναι το καλύτερο όλων.
Επειδή βρισκόμαστε σε πόλεμο, δε σημαίνει πως δε θα τρώμε καλά.
- Τι είναι αυτό; - Γράμμα απ' τη πατρίδα.
Ίσως χρειαστεί να κατασχέσω μια φωτογραφία.
Εντάξει.
Γιατρέ! Ήρθαμε!
Βρήκαμε κι άλλον στο δρόμο. Δέχτηκε μία στο στήθος,
το πόδι του αιμορραγεί πολύ και του το δέσαμε.
Ας του βγάλουμε τη μπλούζα να δω πόσο άσχημα είναι.
Θα γίνεις καλά, γιε μου. Θα σου δώσω λίγη μορφίνη.
Φέρτε μου λίγη μορφίνη!
- Πώς τον λένε; - Δεν ξέρω.
Γεια σου, μπαμπά! Καλά Χριστούγεννα.
Έχω εδώ κάτι τερατάκια που θέλουν να σου πουν ένα γεια.
Θα πείτε στον παππού "καλά Χριστούγεννα";
- Καλά Χριστούγεννα. - Καλά Χριστούγεννα, παππού!
Λοιπόν, έτοιμοι; Και...
Μπορείς να αφαιρέσεις τον τουρνικέ, Υπολοχαγέ.
- Θα γίνει καλά; - Θα είναι μια χαρά.
Μπορείτε να φέρετε ιερέα; Τζο, μπορώ να έχω τη μορφίνη;
Θα φέρω εγώ ιερέα.
Τι φοβάται;
Μήπως τα κρατήσουμε, σαν τους Ρώσους.
Οι Ρώσοι κρατάνε τα έργα τέχνης;
Έχασαν 20 εκατομμύρια κόσμο, Φρανκ.
Ανέθεσαν στις Λαφυρές Ταξιαρχίες
(Σ.τ.Μ. Επίσημες ρώσικες ομάδες που έκλεβαν έργα τέχνης)
να συλλέγουν και να κρατάνε τα κλεμμένα έργα τέχνης.
Να κάνουν αποκαταστάσεις.
"Λαφυρή Ταξιαρχία", τσαχπίνικο παρατσούκλι.
Σαν το "Μνημείων Άνδρες";
Έλαβα ένα γράμμα από τον πατέρα του Ντόναλντ.
Έλεγε πως πρέπει να νιώθω περήφανος
που βοήθησα τον Ντόναλντ να πάρει πίσω την αξιοπρέπειά του.
Δε νιώθω και τόσο περήφανος.
Ρώτησε αν βρήκα την "Πιετά". Εγώ ούτε ξέρω πού να την ψάξω.
Τζέιμς, πρέπει να μάθουμε τι γνωρίζει η Κλαιρ.
Είμαι κοντά, Φρανκ.
Εντάξει.
Έχουμε τώρα και τους Ρώσους.
Βάλτε τους Γερμανούς στο φορτηγό.
Δώστε τους λίγο ψωμί.
Προσοχή με τους πίνακες.
Να τους κρατάτε μόνο από τη κορνίζα.
Οι κορνίζες μπορούν ν' αντικατασταθούν.
- Κοίταξέ το. Ξέρεις τι είναι; - Όχι.
Είναι οδηγία. Η Εντολή του Νέρωνα.
Είναι γραμμένο και υπογεγραμμένο από τον Χίτλερ.
Λέει πως αν εκείνος πεθάνει ή η Γερμανία κατακτηθεί,
να καταστρέψουν τα πάντα.
Τα πάντα.
- Πού πήγαν τα έργα τέχνης; - Στη Γερμανία...
Καταλαβαίνεις πως είμαι εδώ για να βοηθήσω;
Το καταλαβαίνω, αλλά δεν είσαι στη Γερμανία.
- Είναι οι άνδρες μου. - Δε γνωρίζω τους άνδρες σου.
- Θα πρέπει να εμπιστευτείς κάποιον. - Ναι, θα μου πεις ποιον;
ΡΕΜΑΓΚΕΝ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ
- Τι μαγειρεύετε; - Ψείρες.
- Ονομάζεται "Η Εντολή του Νέρωνα". - Γιατί;
Ο Γκρέιντζερ το απέσπασε από ένα τρένο που πήγαινε στη Γερμανία.
Λέει πως αν ο Χίτλερ πεθάνει, να καταστρέψουν γέφυρες,
σιδηροδρόμους, αρχεία, έργα τέχνης.
Χριστέ μου.
Πιστεύουμε πως οι περισσότεροι πήγαν στο Ζίγκεν;
Ξέρουμε πως πέρασαν από το Ζίγκεν για να πάνε στο Μέρκερς.
Πολλά έργα τέχνης κρύβονται σε δύο πόλεις.
Τι τρως;
- Σπιτικό αποξηραμένο κρέας. Θες; - Όχι.
Γκάρφιλντ, ας πούμε, ότι εσύ και ο Ζαν Κλωντ θα πάτε στο Μέρκερς.
Κι εμείς στο Ζίγκεν.
Κι ας ελπίσουμε να κανείς να μη σκοτώσει τον Χίτλερ.
Ποτέ δεν πίστευα ότι θα το πω αυτό.
Θα συναντηθούμε στη Νυρεμβέργη.
Πονάει. Είναι πολύ επίπονο.
- Είστε καλλιτέχνες; - Όχι. Συλλέκτες από τη Νέα Υόρκη.
- Αυτός είναι αρχιτέκτονας. - Πάντα ήθελα να δω τη Νέα Υόρκη.
Η καλύτερη πόλη του κόσμου.
- Έχετε δει το Μόναχο; - Όχι, αλλά θα το δούμε σύντομα.
- Τι είπε; Τι είπες; - Να μη με νευριάσεις.
Εντάξει, ας συνεχίσουμε.
Έχω έναν ανιψιό που σπουδάζει στην Καλών Τεχνών στο Παρίσι.
Μένει λίγα χιλιόμετρα από δω. Ίσως μπορεί να σας βοηθήσει.
- Είναι στρατιώτης; - Ήταν. Αλλά είναι καλό παιδί.
Είμαι σίγουρος πως είστε όλοι αθώοι.
Εντάξει, ξεκινώ...
Έχουμε επισκέπτη.
Πόσο καιρό ήσουν στο Παρίσι; Σπούδασες στο Παρίσι;
Ναι, δύο χρόνια. Η γυναίκα μου κι εγώ λατρεύουμε το Παρίσι.
- Υπέροχοι πίνακες. - Μακάρι να ήταν.
Είναι αντίγραφα. Σεζάν, Ρενουάρ.
Είναι καλά.
Εσείς πού σπουδάσατε τέχνες;
Στο Χάρβαρντ. Σπούδασα σύγχρονη τέχνη.
Ψάχνουν έργα τέχνης, για να προστατεύσουν ιστορικά κομμάτια.
Αξιέπαινο εν καιρώ πολέμου.
Πιστεύουμε ότι τα Ες Ες πήραν τα αριστουργήματα
από τη Γαλλία και τα έκρυψαν.
Τους είπα πως ίσως μπορείς να βοηθήσεις.
Δεν ήμουν στα Ες Ες, ήμουν στρατιώτης σαν εσάς.
Αν μπορώ να βοηθήσω...
Ξέρετε έναν συλλέκτη με το όνομα Ρότσιλντ;
Ρότσιλντ;
Του ανήκει μια από τις μεγαλύτερες συλλογές έργων στο κόσμο.
- Είναι Γάλλος, σωστά; - Όχι, Εβραίος.
Δεν τον γνωρίζω.
- Η γυναίκα σας μιλάει αγγλικά; - Όχι, όχι.
Καλώς.
Το πίσω μέρος του Σεζάν γράφει Ρότσιλντ.
- Ήταν δώρο. - Το ίδιο και ο Ρενουάρ;
- Χάιλ Χίτλερ. - Χάιλ Χίτλερ!
Χάιλ Χίτλερ.
Στρατιώτη, πού είναι ο Σίγκαν;
Βλέπετε τι γίνεται, Υπολοχαγέ.
Αυτή η στροφή πρέπει να είναι. Ποιος στο καλό ξέρει;
Ίσως ήταν η τελευταία.
Αν φτάσουμε στο καμπαναριό τους, θα 'χουμε πάει μακριά.
Τι πιστεύεις;
Δε νομίζω ότι πρέπει να συνεχίσουμε από αυτόν το δρόμο.
Περίμενε! Σταμάτα!
Ένα άλογο.
- Κοίταξέ το. - Πανέμορφο.
Είναι άλογο αγώνων.
Γεια σου, φίλε!
Δεν έχω τίποτα για 'σένα.
- Δώσ' του ένα τσιγάρο. - Θέλεις ένα τσιγάρο;
Μάλλον δεν καπνίζει.
Ζαν Κλωντ!
Πυρ!
Να πάρει! Να πάρει!
- Με πυροβόλησαν! - Διάολε!
Αιμορραγώ!
Περίμεναν να μας σκοτώσουν! Να πάρει!
Βοήθεια! Βοηθήστε με!
Σας παρακαλώ!
Όταν ξεκινήσαμε αυτή την αποστολή, υπήρχαν αμφιβολίες για το
αν έπρεπε να αποκαλούμαστε στρατιώτες.
Ρισκάρουμε τόσο όσο εκείνοι οι νέοι που μάχονται και πεθαίνουν;
Και υποθέτω, ήταν ορθό ν' αναρωτιέμαι.
Κράτησέ το. Μου το έδωσε η γυναίκα μου.
Δε θέλω να το λερώσω με αίμα.
Ζαν Κλωντ, εσύ κράτα το για την ώρα.
Δεν είμαστε πλέον παρατηρητές του πολέμου.
Αλλά συμμετέχουμε ενεργά.
Περνάμε τα ίδια με τους άλλους στρατιώτες.
Χάνοντας τον Ντόναλντ Τζέφρις,
αποκτήσαμε το δικαίωμα να φοράμε τη στολή.
Τώρα, χάσαμε και δεύτερο άνδρα.
Εξ αρχής σας είπα ότι κανένα έργο τέχνης δεν αξίζει μια ανθρώπινη ζωή.
Αλλά οι τελευταίοι μήνες μου απέδειξαν το αντίθετο.
Είναι η δική μας ιστορία. Κανείς δε μπορεί να την κλέψει ή καταστρέψει.
Είναι για να φυλάσσεται και να τη θαυμάζουν.
Όσο γι' αυτούς τους γενναίους άνδρες...
Τώρα, τους το χρωστάμε να τελειώσουμε τη δουλειά.
Γουόλτερ, τι θα έλεγες να πας στην Αμερική;
Θα σε βρούμε εκεί.
Αν δεν σας πειράζει, θα ήθελα να μείνω μέχρι τέλους.
Μια χαρά.
Λοιπόν, ας δούμε πού βρισκόμαστε.
Στόουκς, πήρα αυτό από έναν αξιωματικό των Ες Ες,
που πέρασε απ' το Παρίσι.
Είναι ένας χάρτης. Έχει μια φάρμα γεμάτη κλεμμένα έργα τέχνης.
Δεν καταλαβαίνω.
Σίγκεν... Σίγκεν... Εκεί ήμουν, δεν έχει τίποτα.
Μέρκερς, Μέρκερς.
- Δεν έχει σιδηροδρόμους. - Έχει αεροδιαδρόμους;
Όχι. Μπέρντεροντ, Σάλτσμπουργκ.
Κύριε, αυτό δεν είναι το Σάλτσμπουργκ.
Ζάλτς σημαίνει αλάτι. Είναι ένα αλατωρυχείο.
Το Κάλιουμ σημαίνει κάλιο.
Κάθε πόλη έχει ένα σύμβολο δίπλα της.
Το Μπέρντεροντ είναι ορυχείο καλίου. Το Μέρκερς είναι αλατωρυχείο.
Το Αλτάουζεε αλατωρυχείο.
- Το Σίγκεν... - Χαλκός.
Ναι, υπάρχει ορυχείο χαλκού στο Σίγκεν.
Αγαπητέ Τζέιμς,
χθες βρήκαμε 16.000 κλεμμένα έργα τέχνης,
θαμμένα σε ένα γερμανικό ορυχείο χαλκού.
Φαίνεται πως οι Ναζί πρόσεχαν καλύτερα από τους ανθρώπους τους πίνακες.
Δεν βρέθηκε ίχνος της "Πιετά", η οποία στοίχισε στον Ντόναλντ τη ζωή του.
Αλλά ίσως φανούμε πιο τυχεροί στο επόμενο ορυχείο, στην πόλη Μέρκερς.
Μέσα θα βρεις το φύλλο πορείας σου. Σε χρειαζόμαστε εδώ.
Καθώς χάσαμε αμφότερους τον Τζέφρι και τον Ζαν Κλωντ.
Καλό ταξίδι.
Ο Βίκτορ Στάιν συνελήφθη.
- Καλημέρα σας, κύριε. - Καλημέρα.
- Να προσφέρω έναν καφέ; - Δεν είμαι σίγουρος.
- Ένα καφέ. - Μάλιστα, κυρία.
Σχεδόν δε σ' αναγνώρισα.
- Τα μαλλιά μου; - Όχι.
Απλά δεν σε έχω ξαναδεί να χαμογελάς.
Τζέιμς, είναι Απρίλιος στο Παρίσι. Δεν το έμαθες;
- Έχουν γραφτεί τραγούδια γι' αυτό. - Σοβαρά;
- Ψωνίζεις για τη γυναίκα σου; - Για τη γυναίκα μου;
Σε όλες τις γυναίκες αρέσει το γαλλικό άρωμα.
- Ακόμα και στις Γαλλίδες; - Φυσικά. Ειδικά στις Γαλλίδες.
- Γράφεις καθημερινά στη γυναίκα σου; - Όχι.
- Κύριε. - Ευχαριστώ.
- Αλλά της γράφω. - Είσαι καλός σύζυγος;
- Αυτό θέλω να πιστεύω. - Στο Παρίσι τη νύχτα...
μπορείς να βρεις πολλούς καλούς συζύγους στους δρόμους.
- Είναι ο πόλεμος. - Είναι το Παρίσι.
Σαρδέλες...
Κρακεράκια...
- Και παστό κρέας. - Θα το γιορτάσεις;
Όχι. Για απόθεμα.
Χτες το βράδυ ήρθε το φύλλο πορείας μου.
Θα πάω ανατολικά.
- Στη Γερμανία; - Στο Μέρκερς.
Υπάρχει ένα ορυχείο. Εκεί θα συναντήσω τους άνδρες.
Μόλις διάβαζα για τους άνδρες σου. Βρήκαν έργα τέχνης.
- Πολλά. - Και τα επέστρεψαν.
Ό, τι μπορούσαν. Ακόμα δεν γνωρίζουμε σε ποιους ανήκουν.
Πότε φεύγεις;
Το πρωί.
Τότε, θα έπρεπε να το γιορτάσεις απόψε.
Αυτή είναι η διεύθυνσή μου.
Θα βάλεις το παστό κρέας. Εγώ θα βάλω το κρασί.
Ο κώδικας ενδυμασίας;
Επίσημος, φυσικά.
Φυσικά, επίσημος. Το φαντάστηκα.
Περάστε.
- Δεν αστειευόσουν. - Όχι.
- Ποτέ δεν αστειεύομαι. - Είναι ό, τι καλύτερο έχω.
Γιατί δεν σερβίρεις το κρασί;
Έφερα κάτι πράγματα. Λίγο τυρί, λίγο τυρί μπρι...
- Και κρουασάν. - Ωραία. Πολύ γαλλικά.
- Μαγείρεψα κότα. - Κότα;
Ναι.
Θα είναι έτοιμη σύντομα.
Ορίστε. Φόρεσε αυτό.
Ξέρεις, στη Γαλλία...
όταν σε προσκαλέσουν σε επίσημο πάρτι, πρέπει να ντυθείς ανάλογα.
Ταιριάζει με τα μάτια μου.
Τότε, μπορείς να την κρατήσεις.
Ευχαριστώ.
Ο Ρόζενμπεργκ, ο Γκέρινγκ...
Ο Λούσε, ο Φον Μπερ...
Κι αυτοί είναι τα μέλη-κλειδιά στην ERR, Προσωπικό για ειδικούς σκοπούς.
Ξεκίνησαν με τους Εβραίους συλλέκτες το 1940.
- Είδες τον Σταλ; - Πρώην Ες Ες.
Πρώην...
Εδώ είναι με τον Γκέρινγκ.
Επιθεωρούν έργα που θα κλαπούν και θα σταλούν στη Γερμανία.
Τους περισσότερους πίνακες τους φωτογράφιζαν και μετά τους έπαιρναν.
Μετά, τους έστελναν στον Χίτλερ. Άλμπουμ γεμάτα κλεμμένα έργα τέχνης.
Και τους πιο μοντέρνους ζωγράφους, όπως ο Πικάσο, ο Κλέε...
- Ναι. - Ο Μαξ Ερνστ...
Τους έκαιγαν απλά στον περίβολο.
Εκατοντάδες πίνακες.
Πιστεύεις πως αυτοί οι πίνακες βρίσκονται στα ορυχεία;
Όχι.
Κανένας απ' αυτούς.
Είναι το μόνο που έχω, Τζέιμς.
- Είναι η ζωή μου. - Καταλαβαίνω.
Είναι όλοι οι πίνακες που πέρασαν από το Ζε ντε Πωμ.
Έχω κρατήσει δρομολόγια τρένων,
αποδείξεις, γράμματα από το κάθε πίνακα.
Σε ποιον ανήκε, ποιος το πήρε, πού το πήγε.
Έχω ένα πολύχρωμο σημάδι για κάθε πίνακα ανάλογα το αρχικό του γράμμα.
Χριστέ μου!
Σου το δίνω. Είναι δική σου ευθύνη πλέον.
Καταλαβαίνω.
Υπάρχει ένα κάστρο στις Βαυαρικές Άλπεις.
Το Νοϊσβανστάιν.
Εκεί θα βρείτε τα περισσότερα έργα τέχνης.
Σ' ευχαριστώ, Κλαιρ.
Να τους πεις ότι η Κλαιρ στέλνει τους χαιρετισμούς της όταν φτάσεις εκεί.
Θα το κάνω.
Τελείωσε το κρασί, αλλά έχω κονιάκ.
Πρέπει να φύγω.
Μπορείς να μείνεις.
Είναι το Παρίσι, ξέρεις...
Πραγματικά λατρεύω τη γραβάτα μου.
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1945 ΜΕΡΚΕΡΣ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ
- Γεια σας, φίλοι μου. - Καλώς τον!
- Καλωσήρθατε, κύριε. - Καλωσήρθες.
- Χαίρομαι που σε βλέπω. - Πώς ήταν οι διακοπές;
Πού είναι ο Στόουκς;
Δεν είναι εδώ, έτσι;
Ποια;
Η "Πιετά".
Ούτε εδώ, ούτε στο Σίγκεν.
- Θα εμφανιστεί. - Δεν είμαι σίγουρος.
Ο Ντόναλντ ήταν περήφανος με ό, τι κάναμε εδώ.
Με το δίκιο του ήταν περήφανος που συμμετείχε.
Δε θα υπάρξει ποτέ ένα χιλιόχρονο Ράιχ...
Καμία πατρίδα, κανένα Μουσείο του Φύρερ.
Ο Ζαν Κλωντ και ο Ντόναλντ έβαλαν κι αυτοί το λιθαράκι τους γι' αυτό.
Φαντάζομαι είναι εντάξει.
- Έχω αφήσει μια δουλειά στη μέση. - Θα την βρούμε.
Ναι.
Στ' αλήθεια, τα ήθελε όλα.
Ήθελε τα πάντα.
- Στρατιώτη, τι λέει η πινακίδα; - Αποθήκη.
- Δες αν έχει τίποτα φακούς. - Μάλιστα, κύριε.
Είσαι εντάξει;
Σαμ;
Ναι!
Σήμερα, σε αλατωρυχείο 400 μέτρα κάτω από την πόλη Μέρκερς στη Γερμανία
οι στρατιώτες μας ανακάλυψαν πάνω από 100 τόνους χρυσού σε ράβδους.
Ολόκληρο το γερμανικό απόθεμα. Ένα εξοντωτικό χτύπημα στον Χίτλερ.
Εξαιρετικά νέα, πράγματι.
Συγχαρητήρια στους Στρατηγούς Πάτον, Μπράντλει και Άιζενχαουερ.
Ο στρατός μπορεί να μη νοιάζεται και τόσο για τη τέχνη,
αλλά σίγουρα νοιάζεται για τον χρυσό.
- Στρατιώτη, έλα μαζί μου - Μάλιστα, κύριε.
Δε νομίζω να έχετε συστηθεί.
Σαμ, από 'δω ο γείτονάς σου, ο κύριος Ρέμπραντ.
Να το πεις στον παππού σου όταν τον δεις.
Χάρηκα για τη γνωριμία.
- Μας βρήκα μερικά φορτηγά. - Θέλω να μάθω πώς;
ΟΡΥΧΕΙΟ ΧΑΪΛΜΠΟΡΝ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Πολλά έγγραφα. Λες κι έκαψαν αρχεία.
Ένα κάρο σκουπίδια. Μια παλιά κατσαρόλα.
- Στόουκς! - Ναι;
- Έρχεσαι λίγο; - Ναι.
Τι έγινε;
Σταμάτα.
Νομίζω πάτησα κάποια νάρκη.
- Γιατί να κάνεις κάτι τέτοιο; - Δεν είχα τι να κάνω.
Εγώ δε θα κουνιόμουν.
Θα ήθελα όμως, κάποια στιγμή, να κουνηθώ.
- Κάμπελ, Γκάρφιλντ, ελάτε λίγο. - Τι θα κάνουν;
- Είναι αρχιτέκτονες. - Ξέρουν από εκρηκτικά;
- Ή αυτοί ή ο Σάβιτζ. - Τι έγινε;
- Όλα κάηκαν εδώ μέσα. - Μείνετε εκεί που είστε.
Ο Υπολοχαγός από 'δω, στέκεται πάνω σε μία νάρκη.
- Γιατί να κάνεις κάτι τέτοιο; - Τον ρώτησα το ίδιο.
Στο τέλος, θα πρέπει να σηκώσεις το πόδι σου.
Τελικώς, ναι.
Ίσως η νάρκη να είναι κατεστραμμένη απ' τα πυρά
και να μην πυροδοτηθεί.
- Πόσο πιθανό είναι αυτό; - Αρκετά πιθανό.
Αλλά αν δεν είναι, ίσως να έχουμε μια μεγάλη έκρηξη.
- Πόσο βάρος έχεις; - 80 κιλά.
Στο κολλέγιο ήμουν 80.
Τώρα τι;
Αν το κάναμε σωστά, απλά σήκωσε το πόδι.
Εντάξει. Πότε θα φύγετε, παιδιά;
- Θα μείνω να σου κάνω παρέα. - Δεν είναι ανάγκη, Φρανκ.
- Νομίζω πως είναι. Παιδιά; - Δεν πάω πουθενά.
Θα είμαι μια χαρά εδώ.
Ναι, τι στο καλό.
Λοιπόν, Τζέιμς, έτσι θα γίνει.
Στην απίθανη περίπτωση που ανατιναχθεί...
Ήταν τιμή μου που υπηρέτησα μαζί σας.
- Το ίδιο. - Συμφωνώ.
Θα μετρήσω μέχρι το τρία και θα το σηκώσω.
- Ωραία. - Με την ησυχία σου.
- Ένα! - Θεέ μου!
Να πάρει!
- Τι συνέβη στο δύο και το τρία; - Πανικοβλήθηκα.
Στο είπα πως δεν ήταν ενεργή.
Πικάσο.
Χρυσός είναι;
Από δόντια.
Είναι ένας Ροντέν!
Αλτάουζεε!
Η "Αγία Τράπεζα" είναι στο ορυχείο του Αλτάουζεε.
Τι;
- Είναι εδώ. Κοίτα την ημερομηνία. - Τι βρήκες;
- Σαμ, βοήθησέ μας. - Τι είναι;
- Ήταν εκεί πριν ένα χρόνο. - Πώς το ξέρεις;
Μόνο αυτό λέει.
Είναι ακόμα εκεί.
Θέλεις να πάμε να το πάρουμε;
Δώσε στην Κλαιρ ένα φιλί.
Θα της άρεσε.
Λοχία, θέλουμε να πάμε στο Αλτάουζεε.
Συνεχίστε ευθεία.
- Πού πάνε οι δικοί σου; - Στην πατρίδα.
Η Γερμανία παραδόθηκε. Ο πόλεμος έληξε.
- Σοβαρά; - Ναι.
Να υποθέσω, θα υπάρξει παρέλαση;
- Πιθανότατα όχι στη Γερμανία. - Ναι, έχεις δίκιο.
Χριστέ μου! Ανατίναξαν το ορυχείο.
- Έχει άλλες εισόδους; - Άλλες δύο, αλλά ανατινάχτηκαν.
Μάλλον είχαν τα κλεμμένα εδώ και ανατίναξαν τα πάντα πριν φτάσουμε.
Με ποιανού εντολή; Ο πόλεμος τελείωσε.
Ρώτα αυτόν. Έπιασε έναν Γερμανό ονόματι Μπέργκνερ που κρυβόταν.
Σαμ, πήγαινε με τον Σάβιτζ να βρείτε ένα χάρτη του ορυχείου.
Ο Γουόλτερ κι εγώ θα πάμε να δούμε τις άλλες εισόδους.
Λοχαγέ, μπορώ να μιλήσω με το Γερμανό;
Φυσικά.
- Έχεις κανά τσιγάρο; - Ναι.
Ευχαριστώ.
- Μου είπαν πως μιλάτε αγγλικά. - Μιλάω.
- Θέλειτε ένα τσιγάρο; - Δεν καπνίζω.
Θέλω να σας κάνω μερικές ερωτήσεις.
Το φαντάστηκα.
Γιατί ανατινάξατε το ορυχείο;
Τι υπήρχε στο ορυχείο;
Αλάτι, νομίζω.
- Ξέρετε ότι ο πόλεμος τελείωσε. - Συγχαρητήρια.
Πιστεύουμε πως υπήρχαν έργα τέχνης στο ορυχείο,
τα οποία μας ανατέθηκε να τα βρούμε.
- Τα βγάλατε έξω; - Τι θα μου δώσετε για την απάντηση;
Όπως είπατε, ο πόλεμος τελείωσε.
Ακολούθησα τις εντολές, δεν διέπραξα κανένα έγκλημα.
Βάση της Συνθήκης της Γενεύης, θ' αφεθώ και θα σταλθώ στη πατρίδα.
Μου είπαν ότι πριν σας στείλουν εδώ,
ήσασταν υπεύθυνος σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης.
- Ποιος σας το είπε αυτό; - Ένα πουλάκι.
- Δεν είστε Εβραίος, Υπολοχαγέ; - Όχι.
Τότε, θα πρέπει να μ' ευχαριστείτε.
Ξέρετε, ούτε εγώ καπνίζω.
Το πρώτο μου τσιγάρο.
Αλλά...
Θα τη θυμάμαι αυτή τη στιγμή.
Θα γυρίσω σύντομα στη πατρίδα.
Έχω ένα ωραίο διαμέρισμα στη Νέα Υόρκη στο Άπερ Γουέστ Σάιντ.
Υπάρχει ένα καφέ, το Σιντς.
Κάθε πρωί...
Περπατάω μέχρι εκεί και παίρνω ένα καφέ κι ένα κουλούρι.
Διαβάζω την εφημερίδα.
Κάθε μέρα που είμαι εδώ, σκέφτομαι πως θα είναι το πρώτο μέρος
που θα πάω όταν επιστρέψω.
Θα κάθομαι εκεί να τρώω ένα φρυγανισμένο κουλούρι
και να διαβάζω ένα μικρό άρθρο στη σελίδα 18 των Τάϊμς.
Το οποίο θα λέει ότι εσάς, συνταγματάρχη Βάγκνερ,
σας απαγχόνισαν για τα εγκλήματα που διαπράξατε στον πόλεμο.
Και σας έθαψαν σε έναν ανώνυμο τάφο.
Και μετά θα πάρω το τσιγάρο μου...
και θα σας θυμηθώ που κάθεστε εκεί μ' αυτή την ηλίθια έκφραση στο πρόσωπο.
Μετά θα τελειώσω τον καφέ μου...
Θα αφήσω την εφημερίδα στο Σιντ για να τυλίξει ψάρια μέσα.
Και δε θα σας σκεφτώ ποτέ ξανά.
Είστε σίγουρος ότι δε θέλετε εκείνο το τσιγάρο;
Δεν ήταν οι Γερμανοί, αλλά οι ντόπιοι μεταλλωρύχοι.
Ανακάλυψαν τι σχεδίαζαν οι Ναζί,
και σφράγισαν όλες τις εισόδους για να τους εμποδίσουν.
Μπορούμε να σκάψουμε και να μπούμε μέσα..
Πόσο καιρό θα πάρει;
Καμιά δυο μέρες, αν πείσουμε τους μεταλλωρύχους να μας βοηθήσουν.
Πρέπει να γίνει γρηγορότερα, έχουμε διαταγές να αποσυρθούμε απόψε.
- Διαταγές από ποιον; - Από ψηλά.
Αυτά τα εδάφη ανήκουν πια στους Ρώσους, πρέπει να πάμε νότια.
- Καταφτάνουν αύριο. - Αύριο;
Ίσως και νωρίτερα.
Έχετε πολλά εκρηκτικά;
Έτοιμοι! Όλοι στο έδαφος!
Ίσως πρέπει να το κάνω εγώ.
Τι ξέρεις εσύ από εκρηκτικά;
- Τίποτα. - Εντάξει.
Πάμε!
Πάρε και αυτό.
- Ένα λείπει! - Με δουλεύεις, έτσι;
Μας λείπει ένα κομμάτι, που να πάρει!
Πάμε, παιδιά, εκτός και αν μιλάτε ρώσικα.
- Καλύψαμε όλη την περιοχή. - Δεν κοιτάξαμε εδώ.
- Κοιτάξαμε. - Δεν κοιτάξαμε.
- Εδώ είμαστε τώρα, και εδώ... - Αυτό είναι αυτό!
Όχι, αυτό είναι πού βρισκόμαστε τώρα, και αυτό - εκεί που δεν κοιτάξαμε.
Ήμασταν εδώ, και εδώ...
Πού δεν πήγαμε; Εδώ και εδώ...
- Πρέπει να... Να, εδώ! - Βοήθησέ με, σε παρακαλώ.
Τι;
Θα σου λείψω πάρα πολύ... όταν τελειώσουν όλα αυτά...
Αμφιβάλλω.
Εντάξει.
Αυτή τη στιγμή εύχεσαι να σε είχε σκοτώσει εκείνος ο Γερμανός.
Όντως.
Πάμε να φύγουμε, παιδιά, δεν είναι αστείο.
Πάω να βρω το Στόουκς.
Ερχόμαστε από πίσω σας, λοχαγέ.
Στόουκς!
Έλα, πρέπει να φύγουμε!
Στόουκς!
Πάμε να φύγουμε από δω.
- Πρέπει να φύγουμε. - Βοήθησέ με!
- Όχι, όχι, Φρανκ, πρέπει να φύγουμε! - Βοήθησέ με!
- Χριστός και Παναγιά! - Θα με βοηθήσεις;
- Πρέπει να φύγουμε! - Βοηθήστε μας!
- Χριστός και Παναγιά! - Μόλις το είπα και εγώ!
Μπορείς να προσθέσεις και αυτό
στον μακρύ κατάλογο των αποτυχιών του Χίτλερ.
Προσπάθησε να αποκτήσει κάτι που ποτέ δε θα μπορούσε να του ανήκει.
Την ιστορία της ζωής μας, αποτυπωμένη στον καμβά
ή χαραγμένη στην πέτρα.
Καθώς οι Ρώσοι πλησίαζαν,
φύγαμε από το Αλτάουζεε με περίπου 3000 έργα τέχνης
συμπεριλαμβανομένης της Αγίας Τράπεζας της Γάνδης
και του αγάλματος της Παναγίας με το βρέφος από τη Μπρυζ.
Αφήσαμε και κάτι στους Ρώσους φίλους μας
για να πάνε πίσω στο Λένινγκραντ (σ.τ.Μ. Αγία Πετρούπολη)
Κατευθυνθήκαμε βορειοδυτικά.
Ο Σάβιτζ και ο Κάμπελ πήγαν την Αγία Τράπεζα στο Βέλγιο.
Εκτέθηκε στις Βρυξέλλες,
και μετά επεστράφη στο παρεκκλήσι στο Σεν Μπαβό.
Χάρη στον υπολοχαγό Τζέιμς Γκρέιντζερ
αρκετά φορτία τρένων με γαλλικά έργα τέχνης
που βρέθηκαν στο βαυαρικό κάστρο
επεστράφησαν στο Παρίσι.
Σ' ευχαριστώ, Τζέιμς.
Τα πάντα, από πίνακες μέχρι αγάλματα,
ταπισερί, ακόμα και κοσμήματα,
επιστρέφεται στη μεγαλύτερη ιδιωτική συλλογή
τέχνης στην ιστορία του κόσμου.
Βρήκαμε επίσης και 5000 εκκλησιαστικές καμπάνες,
300 αμάξια τραμ
3 εκατομμύρια βιβλία και χιλιάδες αποσπάσματα από το Τωρά.
(εξωβιβλική διδασκαλία του Ιουδαϊσμού)
Στο σύνολό τους, οι αριθμοί είναι ιλιγγιώδεις.
Πάνω από 5 εκατομμύρια έργα ανακτήθηκαν.
Φυσικά παραμένουν ακόμα πολλά σπουδαία έργα που αγνοούνται.
"Πορτρέτο Νεαρού Άντρα" του Ραφαήλ για παράδειγμα,
και αν μου επιτρέπετε,
θα ήθελα να συνεχίσω να το αναζητώ.
Λοιπόν, υπολοχαγέ,
θα πρέπει να μιλήσω με τον Υπουργό Εξωτερικών Στίμσον εδώ
- και θα σας δώσω μια απάντηση. - Σας ευχαριστώ, κύριε.
Και... χάσατε άντρες σ' αυτή την αποστολή;
Μάλιστα, κύριε. Δυο άτομα.
Έναν Γάλλο ονόματι Ζαν Κλωντ Κλερμόν...
Και έναν Βρετανό ονόματι Ντόναλντ Τζέφρις,
που έχασε τη ζωή του στην προσπάθειά του να σώσει την "Πιετά" της Μπρυζ.
Υπολοχαγέ Στόουκς, έχω μια ερώτηση...
- Είπατε "Πιετά". - Μάλιστα, κύριε, την Πιετά της Μπρυζ.
Μάλιστα. Ο Μιχαήλ Άγγελος την δημιούργησε, σωστά;
Μάλιστα, κύριε.
Και χάσατε κάποιον όταν προσπαθούσατε να τη σώσετε.
Το Ντόναλντ Τζέφρις.
Πιστεύετε ότι άξιζε; Για ένα έργο τέχνης;
Πιστεύετε ότι ο Τζέφρις θα έλεγε ότι άξιζε, αν μπορούσε να μιλήσει;
Αν μπορούσε να μιλήσει...
Πιστεύω ότι θα το έλεγε.
Μάλιστα... Και εσείς ο ίδιος, υπολοχαγέ;
Εσείς ήσασταν επικεφαλής, και αυτή είναι η ουσία του θέματος,
Πιστεύετε ότι σε τριάντα χρόνια από τώρα
θα θυμάται κανείς ότι αυτοί οι άνθρωποι πέθαναν
για ένα έργο τέχνης;
Ναι!
- Είσαι έτοιμος; - Ναι.
- Πάμε. - Εντάξει.