Claude.
Wlóz te ubrania.
Trzymajcie sie bocznych dróg.
Niemcy nadciagaja od wschodu, wiec kierujcie sie na poludnie do Brukseli.
- Tak, Ojcze. - Bóg z Toba, Claude.
Szampan... bardzo milo.
Prosze sie przylaczyc, doktorze Stahl.
- Niech pan wezmie kieliszek. - Z przyjemnoscia.
Claire!?
Poprosze o jeszcze jeden kieliszek.
To dla Stahl'a.
Ten... i ten...
do Carinhall.
A ten bedzie prezentem dla Fuhrera do Berchtesgaden.
Co jeszcze, doktorze Stahl?
Oto Ostatnia Wieczerza da Vinci.
Brytyjskie bombowce zburzyly trzy sciany i dach.
To Monte Cassino, zalozone w 529 r. przez sw. Benedykta.
To zdjecie z lutego.
A to z marca,
Po zrzuceniu 20 ton bomb.
Panie Prezydencie, fakty sa takie, ze jestesmy w takim punkcie wojny,
który jest najwiekszym zagrozeniem dla dziedzictwa historycznego ludzkosci.
Ale prosze zrozumiec, profesorze Stokes, to jest wojna.
Gina ludzie,
a z nimi, bywa, ich dziedzictwo.
Tak, sir. Jest cos jeszcze.
Oto Oltarz Gandawski
Symbol Kosciola Katolickiego.
Wiemy, ze nazisci go ukradli.
Wiedzac, ze musimy, ze wygramy te wojne,
powinnismy takze pamietac, jak wysoka cene zaplacimy,
jezeli zniszczeniu ulegnie podstawa wspólczesnego spoleczenstwa.
Spójrzmy, gdzie teraz jestesmy.
Rosjanie sa tutaj.
Alianci tutaj
i tutaj.
W ciagu paru miesiecy, daj Boze, wszystko skonczy sie w Berlinie.
Co oznacza, ze przetoczymy sie na zachód,
przez Polske, Wegry, Austrie,
na pólnoc przez Rzym i Florencje,
na wschód przez Paryz.
Musimy postawic sobie pytanie:
Skad bedziemy mieli pewnosc, ze Posag Daiwda ciagle stoi,
a Mona Lisa ciagle sie usmiecha?
Kto bedzie ich obronca?
Cóz, profesorze, nieodparty argument.
Co pan proponuje?
Sugeruje zebrac mlodych adeptów sztuki
aby identyfikowali te wielkie dziela.
Nasi mlodzi adepci sztuki juz tam walcza.
Ma pan rodzine?
zone i synka.
Zaproponuje wiec panu dobry interes.
Zrobie, co w mojej mocy, sir.
Oto zart Michala Aniola.
I czlowiek, który go zrobi.
Glodny?
Stawiasz?
Wujek Sam.
- Jak Penny? - Jest dystyngowana.
- Pytalem o jej gust. - Odpowiedzialem.
A jak serduszko?
Ciagle bije.
Chcesz isc na wojne?
"Posagowi Ludzie"
- Podpisane przez Roosevelta. - Widze.
Zbieram ekipe i spróbuje ochronic to co zostalo,
i odnalezc, co zaginelo.
- Nie jestes na to troche za stary? - Tak.
Zamierzasz pojechac na front i mówic naszym chlopcom
- co moga a czego nie moga wysadzac? - Mniej wiecej.
- Dobra. Ilu ludzi? - Na razie szesciu.
- Jezu. - Hm.
- Z toba siedmiu. - Juz lepiej.
Przejdziemy unitarke w Shrivenham w Anglii i poczekamy na rozkazy.
- Unitarke? - Hm-hm.
Unitarke. My?
Chlopie.
Bedziesz potrzebowal kluczowego czlowieka w Anglii.
- Tak, Donald Jeffries. - To pijak.
- Ty jestes pijak. - Prawda. Oddaj to.
- Ale czy Donald Jeffries nie siedzi w wiezieniu? - Nie poszedl do wiezienia.
- Ojciec zwrócil pieniadze. - Hm.
A co z jego zona? Nie wychyla sie?
Nikt sie nie wychylil.
Kiedy zaczynamy?
- Milo was widziec! Frank, James. - Donald.
Wszyscy chlopcy chca juz zaczynac.
Jestes porucznikiem? Musza byc zdesperowani.
Nie mów tego przy Churchillu. James, jak twoja urocza zona?
Dziekuje. Prosila, zeby cie ucalowac, czego nie zrobie.
- Tylko uscisk. - Jak zwykle.
Wystarczy. Jestem na wozie.
- Od kiedy? - Od dziewiatej rano.
Gratulacje.
Dziekuje, szeregowy.
To szeregowy Epstein z New Jersey.
Nie mów. Skad?
Newark. Ale z pólnocy.
- Newark? - Tak, sir. Pólnocny kraniec.
- Tak sadzilem. - Rzeczywiscie.
- Ja urodzilem sie w Niemczech. - Na Pólnocy.
- Jak do tego podchodza chlopaki? - Z olimpijskim spokojem.
Mamy twojego architekta z Chicago, sierzant Richard Campbell.
I Francuza, porucznika Jean-Cluade Clermont,
przed wojna dyrektora projektu w Akademii Sztuki w Chalet.
- Czy jest tu Preston? - Szeregowy Preston Savitz.
Szeregowy? Nie zgadzam sie.
Ja tez.
A oto nasz rzezbiarz, sierzant Walter Garfield.
Dobry chlop. Pracowalem z nim przy pomniku Pierwszej Wojny swiatowej
w St. Louis.
Hej, Stokes!
Jak tam, stary?
Czesc Walterze. Jak oni cie traktuja?
Jest ok. Mysle, ze jest im zal nas, staruszków.
Nie lubie biegu z przeszkodami.
Nie jest tak zle.
Po prostu czolgasz sie, podczas gdy malolaty strzelaja slepakami nad twoja glowa.
Cóz, i tak, i nie.
- Co to znaczy? - Tak, to malolaty.
- A nie? - To nie slepaki.
Policzymy sie po wszystkim. Powiedz reszcie chlopaków.
Nie daj sie trafic w miedzyczasie.
Chce, zebyscie sie lepiej poznali.
Trening to zalatwi.
Zostaliscie wybrani przez mnie i porucznika Jeffries
poniewaz potrzebujemy waszej wiedzy i doswiadczenia.
Zazadano od nas, aby znalezc i ochronic
budowle, pomniki i dziela sztuki.
Szeregowy, prosze zgasic swiatlo.
Wiedziales, ze strzelaja do nas prawdziwymi kulami?
Tak.
Nasz ulubiony dyktator.
Lat 19, zanim napisal swoje romansidlo Mein Kampf,
byl niespelnionym studentem Akademi Sztuk Pieknych w Wiedniu.
- Hitler to namalowal? - Niezle.
- Nie jest dobre. - Ta fotografia
zostala pozyskana przez OSS.
To makieta Muzeum Fuhrera,
które mialo byc wybudowane w jego rodzinnym miescie, w Linz w Austrii.
- Muzeum Fuhrera? - Ma byc najwieksze na swiecie.
Potrzeba wielu eksponatów, zeby je zapelnic.
Dokladnie tak.
Wiemy juz, ze kradnie dziela sztuki z Amsterdamu, Warszawy i Paryza.
Francuzi je ukrywaja, a Niemcy odnajduja i zabieraja.
To dlatego Hitler nie zbombardowal Paryza.
Zbombardowal Londyn.
Tak, wiem.
Czy zaczeli juz budowe?
Nie. O to chodzi.
Kradna dziela sztuki i gdzies je ukrywaja.
Sadzimy, ze chowaja w domach na tym obszarze i dalej na wschód.
Nasi chlopcy w Normandii urzadzaja im pieklo,
co oznacza, ze teraz kolej na nas, przez Kanal i Francje.
Kiedy?
- Wkrótce. - Ruszamy z Jamesem.
Ma przyjaciela w Paryzu, dyrektora Muzeum Narodowego.
- Jezeli jeszcze zyje. - Jezeli zyje, ma pewien pomysl
gdzie schowano francuskie dziela. Potrzebujemy tych informacji.
Poruczniku, uda sie pan przez Kanal do Deauville.
Kontakt o imieniu Emile zabierze pana do Paryza.
Dobrze, ze znam biegle francuski.
Czy bedziemy musieli kogos zabic?
Nie wiem jak wy, ale ja bym kogos zabil.
- Chcielibyscie zabic Hitlera, szeregowy? - Nie to mialem na mysli.
Richard, jesli jeszcze raz nazwiesz mnie "szeregowy", zastrzele cie.
Dobra.
Ruszamy za kilka dni.
Pomimo, ze wojna zmierza do konca, nie jest przez to mniej niebezpieczna.
Wiec uwazajcie na siebie.
I pamietajcie, ze wasze zycie jest bardziej cenne niz jakas tam sztuka.
Sierzancie, gdzie znajdziemy dowództwo?
- Tutaj? - Tak.
Posterunek dowodzenia jest jakies cwierc mili stad, obok kuchni.
Dzieki!
Co?
- Jesli przeczyta pan te rozkazy... - Mam to w dupie.
Rozkazy mówia: "Nie niszczyc zabytków..."
- zeby ... - Nie przerywac!
Jezeli wydaje sie panu, ze napisze do matki jakiegos chlopca
tlumaczac, ze jej syn jest martwy, poniewaz nie moglismy odstrzelic wiezy koscielnej, to sie pan myli.
Prosze je sobie zabrac.
Cos jeszcze?
Nie, sir.
Poszlo niezle.
Czas ruszac.
Prosze tak nie stac.
Niech pani wejdzie.
Co pan tu robi?
Szukam pani.
Prosze usiasc.
Wie pani, dlaczego tu jestem?
- Mm. - Ma pani brata. Peter, tak?
Ma pani.
Jestescie zzyci?
To mój brat.
Dlaczego mi pani nie powiedziala, ze jest w Resistance?
Bo nie jest.
Teraz juz nie. Zostal zastrzelony dzis rano.
Próbowal ukrasc ciezarówke.
Ciezarówke wypelniona dzielami sztuki zmierzajaca do Niemiec.
Wiec zostal zastrzelony.
Skad pani zdaniem wiedzial o niej?
Widzisz, Claire,
poniewaz znasz muzeum,
zbiory, dziela, kolekcje,
stanowisz dla mnie wartosc.
Teraz juz nie mam watpliwosci, ze gdybym przeszukal to mieszkanie,
znalazlbym cos, co uczyniloby nasza dalsza wspólprace niemozliwa.
Prawda?
Niech pan robi co chce.
Zrobie.
Jezeli nabiore podejrzen, nie zostaniesz zwolniona.
Zostaniesz wydana w rece SS. Czy to jasne?
- Chce, dostac zwloki. - Wiec musisz zanurkowac na dno Sekwany.
Granger?
Martwilem sie bylem przez chwile.
Myslalem, moze ty byc Vichy albo ja miec zle miejsce.
Mówisz po angielsku?
- Tak. - To mów po angielsku.
OK.
Jest jakas szansa, aby dostac sie do Lisieux?
zadnej, poruczniku.
- Mamy jakies radio? - Nie, sir.
Masz tu Lucky Strike, krzyzyk, pare butów rozmiar 11.
- Jaki nosisz rozmiar? - Dziewiatke.
Hej, Sam!
Hej, Sam! Epstein, hej!
- Hej! - Hej, poruczniku!
Co ty, slepy jestes? Czym powozisz?
- Nazistom sie spieszylo, pogubili pare rzeczy. - Ciesze sie, ze nie zostales na plazy.
Wyciagneli mnie, kiedy dowiedzieli sie, ze mówie po niemiecku.
- Kim jestes? Tlumaczem? - Nie, dopóki nie wejdziemy do Niemiec, jestem nikim.
Kiepsko.
Kto jest twoim dowódca?
Hej, szeregowy!
- Szukam majora Fieldienga. - Tak, sir. Tam.
- Majorze Fieldieng! - Stokes.
- Jak sie masz, John? - Nie bylem pewny, czy cie znajdziemy.
Zlapalem okazje. Co macie?
Spójrz. Mysle, ze to Monet.
- To Vermeer. - Dlatego wlasnie prosilem o ciebie.
Przejelismy niemiecki konwój wywozacy to z Vernon. Tuziny skrzyn.
- Tuziny obrazów? - Tuziny skrzyn.
Czasem 30 obrazów w skrzyni.
Moge pogadac z tymi Niemcami?
Nie wiem. Mozesz?
Spytaj skad mieli obrazy.
Czy jest wiecej takich ciezarówek?
Zapytaj jeszcze raz.
- Uwazaj na siebie. - Powodzenia.
Powiedzial, ze jechali do Siegen.
Piec ciezarówek z tego obszaru.
Piec ciezarówek.
- Czy to on to powiedzial? - Nie, on.
On jest dowódca. Zamienili sie mundurami.
Cholera.
Kiedy spotkam Hitlera, pozdrowie go od ciebie...
Kapitanie.
Moja rodzina to budowniczy...
moj ojciec, jego ojciec.
Pragnalem latwiejszego zycia.
Tak.
To szlachetne, kiedy pracowac w brudzie.
Wiesz, James, twój francuski nie jest dobry.
Gdzie go sie nauczyles?
Tu i tam.
- studiowalem w Kanadzie przez jakis czas. - W Kanadzie?
- W Montrealu. - O nie, nie.
Widze cie, Stahl!
Gdzie sie ukryjesz?
Widze cie!
Hej, chlopcy. Patrzcie, co znalezlismy.
Pamietasz Sama z Newark.
Mamy tlumacza.
Raczej potrzebowal mojego samochodu.
- Gdzie Campbell? - Savitz go zastrzelil.
Wiemy wiec, ze to nie jest przypadkowe, ale systematyczne.
Kazdy z tych obrazow, to arcydzielo.
Wszystkie wyslane do Siegen w Niemczech.
Nazisci uciekaja, ale zabieraja ze soba co moga,
musimy wiec zblizyc sie do frontu najblizej jak mozna.
Preston,
ty i Campbell kierujcie sie do Belgii.
W szczególnosci Gandawa.
- Co jest w Gandawie? - Byl Oltarz.
- Zabrali Oltarz Gandawski? - Pojade z Garfieldem.
Nie, Garfield, ty i Jean-Claude
dotrzecie najblizej jak sie da do Niemiec, do Akwizgranu.
Wyjezdzamy rano.
Moze wez ze soba Sama z Newark,
a ja udam sie do mojej ulubionej Brugii?
Jest tam Madonna, na która patrzylem w mlodosci.
Jestesmy chyba na siebie skazani, chlopie.
Niemieckie, ale powinny pasowac.
Ta powinna byc dobra.
Spójrz na to.
Jakies wiesci od Grangera?
Paryz wolny, wiec wkrótce cos powinnismy wiedziec.
Przekrec te galke.
- Niech mnie kule! - Wiesz, nie jestem tutaj z powodu milej buzki.
Jak leci, Edisonie?
Wez to radio do chlopaków.
Popatrzmy, czy dziala.
Frank, chcialem ci podziekowac.
Za co?
Za druga szanse.
- Donnie, wszyscy kiedys cos schrzanilismy.
Ty po prostu...
po prostu bardziej.
Jestes tutaj, bo jestes najlepszy do tej roboty.
Nie z litosci?
Moze troche.
Radio Posagowych Ludzi do zycia sie budzi.
Mam nadzieje, ze posluchamy muzyki.
Wzywam Londyn, wzywam Londyn i wszystkie okrety na morzu.
Slyszymy cie glosno i wyraznie.
- Jak sie maja sprawy? - Zobaczymy jutro.
Zrozumialem.
Czy sa wszyscy?
Tak.
Dobra, sluchajcie, chlopaki.
Mysle, ze powinniscie znac prawde, tak jak ja to widze.
Ta misja nigdy nie byla skazana na sukces.
To jest...
Gdyby byli uczciwi, powiedzieli by to nam.
Powiedzieliby, ze gdy umiera tylu ludzi, kogo obchodzi jakas tam sztuka?.
Myla sie, poniewaz wlasnie o to walczymy,
o nasza kulture i sposób zycia.
Mozna wymazac pokolenia ludzi,
spalic ich domy, a oni jakos zawsze powróca.
Ale jesli zniszczysz ich dziedzictwo i historie,
to jakby nigdy nie istnieli.
Tylko popioly na wietrze.
Tego chcial Hitler.
I to jest to, na co nie mozemy pozwolic.
Zobaczymy sie rano.
Teraz mam depresje.
Chce wzniesc toast.
Hm, mysle chlopcy, ze jestescie...
Jestem dumny z bycia Posagowym Facetem.
Kiedy to sie zaczelo, chcialem zostac pilotem... Mysliwcem.
Ale mam zly wzrok i sluch.
Tylko tak moge walczyc w tej wojnie.
Teraz nie jestem jakims nowojorskim bywalcem,
nie zdobylem zadnej nagrody, jak wy, ale...
Ale mam nadzieje, ze czujecie to samo.
To jest nasz czas.
Mój kraj wam dziekuje, i ja wam dziekuje.
Pieprzyc Niemców.
Oczekiwana kompania reprezentacyjna.
Za Posagowych Ludzi.
Masz dzieci?
Dwoje. 12- i 9-lat.
- Chlopiec i dziewczynka? - Dwie dziewczynki.
- Dwie dziewczynki, hmm. - Hehe, wiem, wiem.
Wiem.
Ja mam syna.
Siedemnascie lat. Jest...
Jest z Resistance gdzies na pólnocy.
Na pólnocy?
- Tak. - Ciezko tam.
Tak, jest ciezko.
Takie czasy.
Tak, ciezkie czasy.
Lubisz latac?
Spóznilem sie?
O cztery lata.
- Jak sie masz, James? - Czesc, Rene.
Ile dziel udalo ci sie ocalic?
Kolekcja narodowa jest bezpieczna.
Ale prywatne zbiory, wszystkie zaginely.
Wszystkie prywatne kolekcje?
Wszystkie prywatne zydowskie kolekcje, z mocy prawa, sa nielegalne.
Goering zrobil sobie tutaj swój antykwariat.
I zabral je dokad?
Do Niemiec. Do ich domów.
Cóz, Rene,
armia amerykanska chce pomóc je odzyskac.
Milo mi to slyszec.
Gdzie zaczniemy?
Claire Simone.
Claire Simone?
Myslalem, ze porozmawiamy o sztuce...
o zaginionych dzielach.
Tak?
Chcialbym sie przedstawic. Jestem James Granger...
jestem kuratorem sztuki sredniowiecznej w Met[ropolitan Museum of Art]...
Nowy Jork.
Wiem, kim jestes.
Wiec wiesz, ze potrzebuje pomocy.
Nic nie wiem.
Czy przestaniesz mówic po francusku?
Czy w jakim tam jezyku mówisz?
Gdyby nie my, mówilabys po niemiecku.
Nie. Gdyby nie wy, bylabym martwa.
Ale nadal bede mówic po francusku.
- OK. - A wiec,
jak moge pomóc ci ukrasc nasze skradzione dziela? - Nie po to tutaj jestem.
- Jestem tutaj, aby pomóc je wam odzyskac. - Tak, aby wypelnic swoje muzeum.
Mówilam, ze pracowalam w Galerii Narodowej w czasie okupacji.
- Tak. - Ciekawe, co tam widzialas.
Goering przyjezdzal ponad 20 razy, bral co chcial.
Gdzie to zabrali?
- Kto to wie? - Mysle, ze ty wiesz.
Rozmawiales z Rene.
Bylas tam caly czas?
Oczywiscie. Jestem kolaborantka. Nie slyszales?
Pomagalam Niemcom krasc nasza sztuke.
Dlatego tu jestes?
A jak myslisz?
Mysle, ze wspólpracowalas z Resistance.
I mysle, ze moge ich przekonac, by cie wypuscili.
Dlaczego?
Wiesz dokad zabrali dziela sztuki?
Kto pyta? Kurator z Met?
Zapakowalismy wszystko do ciezarówek, wyslalismy do Brukseli
z dwoma ksiezmi. Ale Niemcy je odnalezli i zabrali.
Moge porozmawiac z tymi ksiezmi?
Zostali zastrzeleni.
Jesli mamy to znalezc, musimy przedostac sie z Trzecia Armia do Niemiec.
To priorytet, Preston. Rozumiesz?
Nazisci nie moga tego zatrzymac.
Znajdziemy to.
Wiem, ze znajdziecie.
Glowa nisko. - Jasne.
Mówia, ze Oltarz
jest najbardziej pozadanym dzielem sztuki.
Wyczytales to?
- To po angielsku. - Tak, wiem.
Po prostu nie sadzilem, ze umiesz czytac.
Spokojnie.
Sam, kiedy opusciles Niemcy?
W 1938. Mialem 13 lat.
- Wyjechales z rodzina? - Z rodzicami.
Dziadek zostal.
- Gdzie? - W Karlsruhe.
Jest tam slynne muzeum.
I jeden z autoportretów Rembrandta.
Widzisz? Urodziles sie by zostac Posagowym Facetem.
- Nigdy nie widzialem tego obrazu. - Ja tez nie.
Bylismy niegodni.
Dziadek powiadal, ze to dlatego, ze jestesmy za krótcy.
A kiedy wybuchla wojna,
okazalo sie, ze dla Hitlera, cala Europa jest za krótka.
Dziadek sie odzywal?
Nie, od czterech lat nie.
Zabrali go.
- Zabrali dokad? - Do Dachau.
O co tu chodzi?
Co sie dzieje?
Mamy maly problem.
Maly.
Mam pomysl.
Opuscimy bron.
Ty pójdziesz w swoja strone.
A my w swoja.
Bez urazy.
Nie rozumie angielskiego.
Ani slowa.
OK.
Masz zamiar usiasc?
Tak, po prostu wszyscy usiadzmy.
OK.
W porzadku.
Nie pale.
- Wez papierosa. - Nie pale.
Wez tego cholernego papierosa.
Czy nie powinnismy go aresztowac czy cos?
On nigdzie nie idzie.
Co skradziono?
Popiersie z Charlemagne, relikwie sukni Marii.
Jak daleko na wschód?
Slyszalem, jak jeden z dowódców wspomnial cos o Merkers.
- Merkers? - Sir, prosze, nie chcemy klótni.
Prosze nam pozwolic wziac ja z powrotem, prosze ja oddac.
Ojcze...
Uwazaj!
Jeden go zajmie,
a drugi zdejmie.
Niezly plan.
W porzadku.
Okej, zdejme go.
Ja go zdejme.
- Masz rodzine. - Ty tez.
Dobra, ty go zdekoncentrujesz, a ja zajme sie reszta.
W porzadku.
Nikogo jeszcze nie zabilem.
- To latwe. - A ty?
Mam zamiar.
Okej, ja strzelam, ty biegniesz.
- Moze zachowamy to dla siebie. - Dobry pomysl.
Dobry wieczór. Gdzie dowódca?
Pulkownik Langton, sir. Zaprowadze pana. Prosze za mna.
Chce rozmawiac z pulkownikiem Langtonem.
Jestem Langton, poruczniku.
Donald Jeffries. Jak sie pan miewa? Czy ma pan chwile?
Skusi sie pan na koniak?
Z latwoscia by mnie pan skusil, ale nie, dziekuje.
Czy przynosi nam pan zle wiesci?
Niezupelnie, sir. Po prostu chcialem dostac sie do miasta.
- Do jakiego? Do Brugii? Dlaczego? - Do Brugii.
Pulkowniku, moja praca to ochrona dziel sztuki, wiec nawet po zakonczeniu wojny,
bede mial zajecie.
W katedrze w Brugii znajduje sie Madonna z Dzieciatkiem Michala Aniola,
jego jedyna rzezba pozostawiona we Wloszech w ciagu jego zycia.
Jezeli to pomoze, chcialbym jutro sprawdzic, czy nadal tam stoi.
Ma pan niezwykla prace, poruczniku.
Mam dobra wiadomosc. Nie wchodzimy do Brugii.
Dobilismy targu z majorem.
Nie atakujemy miasta, a Niemcy je opuszczaja.
Bedziemy walczyc poza Brugia.
Jesli ich dogonimy. Spieprzaja az sie kurzy.
Widzial pan to, pulkowniku?
Niemcy zniszczyli Florencje, kiedy sie wycofywali.
To samo zrobia w Brugii.
Nie, poruczniku, nie zrobia. To nie Wlochy.
Wojna sie konczy. Ci Niemcy chca po prostu wrócic do domu.
Nie zniszczyli zadnej francuskiej wioski. Oni uciekaja.
- Jesli pozwolilby mi pan wziac dwie druzyny... - Niemcy nie maja czasu.
Nie maja materialów wybuchowych, ani nawet cholernych czolgów.
Nie, nie pozwole na ryzyko walki ulicznej. My dotrzymujemy naszych umów.
Kiedy wejdziemy do Brugii, moze pan dokonczyc swoja prace w katedrze. Zrozumiano?
Zrozumiano.
Cos jeszcze?
Nie, sir. Dziekuje.
Czy ktos z was mówi po angielsku?
Czy jest pan katolikiem, poruczniku?
Dzis wieczorem.
</>Drogi Ojcze.
Pewnie uroniles lze slyszac o moich przygodach z tymi ludzmi.
To moglo Ci przypomniec nasze polowania na skarby, gdy bylem chlopcem.
Ale naszymi zdobyczami nie sa gwizdki,
ale dziela Rembrandta i Rubensa.
To osobliwe, ze w miejscu tak pelnym smierci,
Nigdy nie czulem sie bardziej zywy.
Moje mysli ulecialy ku opowiesciom,
jakie moglyby przekazac te ulice, o dlugiej podrózy Madonny do Paryza
i jej triumfalnym powrocie wraz upadkiem Napoleona.
Mozesz zobaczyc jej porcelanowa reke delikatnie trzymajaca malego chlopca
jakby chroniaca go przed przeznaczeniem, które jest jej znane.
wiem, ze w obliczu wojny moje starania moga wydac sie blahe, i pewnie takimi sa.
Ale pozostaje przy swojej wierze,
ze wielkie dziela sztuki nie moga nalezec do jednej osoby.
Nawet w duchu.
Madonna jest tak samo moja jak Napoleona.
A jej reka chroni mnie przed przeznaczeniem, o którym wiem, ze sie wypelni.
Ojcze, wiem, ze bylem wielkim utrapieniem.
Broniac rzeczy nie do obrony,
moje zbrodnie wynikaly z przyczyn, które znalazlem na dnie butelki,
a nie z checi celowego ranienia Ciebie.
Dlugo czekalem na szanse
aby wrócic na piedestal, na którym z duma mnie postawiles.
Zapewne tutaj moge te dume przywrócic.
Tutaj u stóp naszej Madonny.
Jestem pokorny i wdzieczny,
i tesknie za domem
i spoczynkiem.
Bardzo potrzebuje odpoczynku.
Napisze, gdy bede mógl.
Pozdrawiam i zycze powodzenia. Donald.
Dopilnujecie, zeby jego rodzina to dostala?
Tak.
Dziekuje.
Poruczniku, mówilem mu, zeby nie szedl, ale uparl sie.
- Zabrali Madonne? - Tak.
Cóz, lepiej ja odniose.
Co masz?
Cóz, wikary oddal nam Merkers.
Moga tam cos chowac.
- Merkers? - Tak.
- M-E-R-K-E-R-S. Merkers. - Mam.
- Jakies wiesci od Grangera? - Jeszcze nie.
Rozpetalo sie pieklo. Nie puszcza nas.
Zatrzymamy sie w St. Vith.
Znajdziemy was tam.
Glupia sprawa z Donaldem.
Glupia sprawa.
- Co to jest? - Ludzkie losy.
Jakich ludzi?
zydów.
Oni odeszli.
Rozejrzyj sie.
Jestem szpiegiem, pamietasz?
Oni nie wróca.
Claire, moja praca to odnajdowanie dziel sztuki i ich zwracanie.
A to wyglada na dobre miejsce na poczatek.
Uwaga, personel. Zalegla wymiana
dodatkowych kurtek zimowych...
Dobre. Naprawde niezle.
Nie wiem, czy to nie bije wszystkiego.
To, ze jest wojna nie znaczy, ze ktos nie moze sie dobrze odzywiac.
Co to?
Wiadomosc z domu.
Moze skonfiskujemy fonograf?
OK.
- Doktorze! - Sir!
- Tam. - Znalezlismy go
na poboczu.
Jedna dostal w piers. Noga mu krwawi. Zalozylismy mu krepulec.
Zdejmijmy koszule i zobaczmy jak z nim zle.
Bedzie dobrze, synu. Damy ci morfine.
Czy mamy morfine?
- Jak sie nazywa? - Nie wiem.
Czesc tato. Wesolych swiat.
Mam tu sporo potworków, które chca sie przywitac.
Mówia: "Wesolych swiat, Dziadku".
- Wesolych swiat, Dziadku. - Wesolych swiat, Dziadku.
Gotowi? I...
Moze pan zdjac ten krepulec, poruczniku.
- Co z nim? - Bedzie dobrze.
Moze pan wezwac kapelana? Joe, poprosze morfine.
Pójde po kapelana.
Czego, u diabla ona sie boi?
ze zatrzymamy to, jak Rosjanie.
Rosjanie zatrzymuja dziela sztuki?
Stracili 20 milionów ludzi, Frank.
Powolali brygady zdobyczne
do gromadzenia skradzionych dziel sztuki. Na cele reparacji.
"Brygada Zdobyczna". Kochasz chwytliwe nazwy.
Jak Posagowi Ludzie?
Mam list od ojca Donalda.
Pisze, ze powinienem byc dumny, ze pomoglem Donaldowi odzyskac czesc.
Nie czuje dumy.
Pytal, czy znalazlem Madonne. Nie wiem nawet, gdzie szukac.
Musimy wiedziec, co wie Claire, James.
Jestem blisko, Frank.
OK.
Teraz jeszcze Rosjanie.
Niemcy na ciezarówki.
Dac im troche chleba.
Ostroznie z obrazami.
Dotykajcie tylko ram.
Ramy mozna wymienic.
Wiesz, co to jest?
- Nie. - To dyrektywa. Dekret Nerona.
Napisany przez Hitlera, i przez niego podpisany.
Glosi, ze gdy on umrze, lub gdy Niemcy upadna, maja zniszczyc wszystko.
Wszystko.
Dokad zabrali dziela sztuki?
Do Niemiec.
Rozumiesz, ze chce pomóc?
Rozumiem, ale nie jestes w Niemczech.
- Moi ludzie sa. - Nie znam ich.
Musisz znalezc kogos, komu zaufasz.
Powiedz James, kogo?
Co gotujesz?
Wszy.
- Mówia na to Dekret Nerona. - Na co?
Granger znalazl to w pociagu pelnym dziel sztuki zmierzajacym do Niemiec.
Mówi on, ze jezeli Hitler umrze, zniszcza mosty, tory kolejowe, archiwa, dziala sztuki.
Jezu.
Wiec sadzimy, ze wiekszosc dziel wywieziono do Siegen?
Wiemy, ze pojechaly przez Siegen i Merkers.
- Wiekszosc dziel schowano w kilku miastach. - Co jesz?
- Domowe suszone mieso. Chcesz troche? - Nie.
Garfield, ty i Jean-Claude jedzcie do Merkers.
A potem ruszamy do Siegen.
I miejmy nadzieje, ze nikt nie zabije Hitlera.
Nie sadzilem, ze kiedys to powiem.
Spotkamy sie w Norymberdze.
- Wyglada naprawde na bolesne. - Jest.
Bardzo bolesne.
Wiec jestescie artystami?
Nie, jestesmy kolekcjonerami z Nowego Jorku. Ten facet to architekt.
Zawsze chcialem zobaczyc Nowy Jork.
Najwieksze miasto swiata.
- Widizales kiedys Monachium? - Nie.
Ale wkrótce zobacze.
Co on powiedzial? Co to jest?
Powiedzial, zebys mnie nie denerwowal.
Dobra, dobra. Chodzmy.
Ja... mam siostrzenca, który studiuje w Paryzu.
Tak, mieszka kilka mil stad. Mysle, ze bedzie mógl wam pomóc.
Czy jest zolnierzem?
Byl, tak jak wy. Ale to dobry chlopak.
Jestem pewny, ze wszyscy jestescie niewinni.
Jak dlugo byles w Paryzu?
Studiowales tam?
Tak, dwa lata. Opuscilismy Paryz z zona.
- Piekne obrazy. - Chcialbym, ale to kopie.
CĂŠzanne. Renoir.
Sa dobre.
Gdzie studiowales historie sztuki?
W Harvardzie.
Stowarzyszenie Sztuki Wspólczesnej.
Szukaja artefaktów. Chronia historie.
To zaszczyt w czasie wojny.
Cóz, sadzimy, ze SS zabrala najwieksze dziela sztuki
z calej Francji i ukryla je.
Powiedzialem im, ze moze bedziesz mógl pomóc, Hermann.
Nie bylem w SS. Bylem zolnierzem, jak wy.
Jezeli jakos moge pomóc...
Czy znasz kolekcjonera nazwiskiem Rothschild?
- Rothschild. - Mial jeden z najwiekszych zbiorów
- na swiecie. - Jest Francuzem?
- zydowskim. - Nie, nie, nie znam.
Czy twoja zona mówi po angielsku?
Nie, nie.
Dobrze.
Na odwrocie obrazu CĂŠzanne'a
jest napis Rothschild.
To prezent.
Renoir tez?
Hej, szeregowy.
- Któredy do Siegen? - Jestescie w Siegen, poruczniku.
To chyba ten zakret.
Kto to wie?
To chyba ostatni.
Jesli zobaczymy dzwonnice, pojechalismy za daleko.
O czym myslisz?
ze nie powinnismy dalej jechac ta droga.
Spójrz na niego.
Jest piekny.
To kon wyscigowy.
Hej, przyjacielu.
Nie mam nic dla ciebie.
Poczestuj go papierosem.
Chcesz papierosa?
Mysle, ze nie powinien palic.
Jean-Claude?
Cholera. Cholera.
Dostalem! Gdzie mnie trafili?
Jezu Chryste.
Krwawie, jak skurwysyn.
Glupi sposób na smierc.
Cholera, merde!
Kiedy rozpoczynalismy nasza misje,
zadawalismy sobie pytanie
czy mozemy nazywac sie zolnierzami.
Czy ryzykujemy tak samo, jak ci mlodzi ludzie, walczacy i ginacy?
Sadze, ze to bylo uczciwe pytanie.
Garfield, wez to. zona mi to dala.
Nie chce tego zakrwawic.
Jean-Claude, zatrzymaj sie.
Nie jestesmy juz tylko obserwatorami.
Jestesmy aktywnymi uczestnikami,
przedmiotem bólu serca, jak reszta tych zolnierzy.
Kiedy stracilismy Donalda Jeffries, nabylismy prawo do noszenia mundurów.
Teraz stracilismy drugiego czlowieka.
Na poczatku mówilem, ze zadne dzielo sztuki nie jest warte ludzkiego zycia.
Ale ostatnie miesiace udowodnily mi, ze sie mylilem.
To nasza historia, której nie mozna ukrasc czy zniszczyc.
Tym dzielnym ludziom nalezy sie podziw.
A teraz jestesmy im winni to, aby dokonczyc to co zaczelismy.
Walter, nasz czlowiek w Stanach, dostal troche wolnego.
Spotkamy sie pózniej.
Jezeli czujecie to samo, chcialbym to skonczyc.
Byloby milo.
Dobra, spójrzmy, gdzie jestesmy.
- Stokes? - Tak.
Zdobylem to od oficera SS. Stacjonowal w Paryzu. To mapa.
Mial wiejski domek pelen skradzionych dziel.
Nie rozumiem. Siegen, Siegen.
Bylismy tam. Tam nic nie ma. Merkers.
Merkers.
Nie ma linii kolejowej.
- A lotnisko? - Nie.
Bernterode, Salzburg.
Sir, to nie jest Salzburg.
Salz oznacza "sól". To kopalnia soli.
Kalium to "potas".
Przy kazdym miescie jest symbol.
Bernterode to kopalnia potasu. Merkers - soli.
Altaussee, kopalnia soli.
- Siegen... - Miedz.
W Siegen jest kopalnia miedzi.
Wczoraj znalezlismy 16.000 skradzionych dziel sztuki
ukrytych w Niemieckiej kopalni miedzi.
Wyglada, ze nazisci lepiej chronia obrazy niz ludzi.
Nie bylo sladu po Madonnie, która kosztowala zycie Donniego,
ale moze dopisze nam szczescie w nastepnej kopalni, w Merkers.
Dolaczam twój rozkaz przeniesienia.
Potrzebujemy cie tutaj, stracilismy Jefrries'a i Jean-Claude'a.
Bezpiecznej podrózy.
Moge zaproponowac kawe?
Nie wiem.
Prawie cie nie rozpoznalem.
Z powodu wlosów?
Nie, po prostu... Nigdy nie widzialem cie usmiechnietej.
James, jest kwiecien w Paryzu. Nie slyszales?
- Pisza o tym piosenki. - Az tak?
Zakupy dla zony?
- Dla zony? - Wszystkie kobiety kochaja francuskie perfumy.
Nawet Francuzki?
Zwlaszcza Francuzki.
Piszesz do zony codziennie?
Nie.
Ale pisze.
Jestes dobrym mezem?
Lubie tak myslec.
Noca w Paryzu mozna znalezc wielu dobrych mezów.
Cóz, jest wojna.
Magia Paryza?
Sardynki.
Krakersy.
I jakies duszone mieso.
- Wydajesz przyjecie? - Nie.
Gromadze zapasy.
Wieczorem dostalem rozkazy.
- Mm. - Udaje sie na wschód.
Niemcy?
Merkers. Jest tam kopalnia. Spotkam sie tam z kolegami.
Wlasnie czytalam o twoich ludziach.
Znalezli dziela sztuki.
Duzo dziel sztuki.
I zwrócili je.
To co mogli. Ciagle nie wiemy, do kogo nalezy wiekszosc.
Kiedy wyjezdzasz?
Rano.
Wiec dzis wieczorem powinnismy swietowac.
To mój adres.
Ty przyniosles duszone mieso. Ja przyniose wino.
Jaki strój?
Formalny, oczywiscie.
Tak myslalem.
Nie zartowalas.
Mm. Nigdy nie zartuje.
Najlepszy jaki mam.
Dlaczego nie polales wina?
Przynioslam pare rzeczy. Ser,
troche sera brie i croissanty.
Bardzo francuskie.
Ugotowalam kure.
- Kure? - Tak.
Powinna zaraz byc gotowa.
Wlóz to.
Wiesz, we Francji,
kiedy dostajesz zaproszenie na formalne przyjecie,
ubierasz sie odpowiednio.
Zyskales w moich oczach.
Mozesz go zatrzymac.
- Rosenberg. Goering. - Mmm.
Lohse. Von Behr.
To kluczowe postaci ERR.
Wydzial do Specjalnych Poruczen.
Zaczynali od zydowskich kolekcji w 1940.
Widzialas Stahla?
Wiesniak z SS.
Wiesniak.
Tutaj z Goeringiem.
Doglada dziel skradzionych i wywiezionych do Niemiec.
Wiekszosc dziel fotografowali, a pózniej zabierali.
I wysylali Hitlerowi albumy z kradzionymi kolekcjami.
A mistrzowie sztuki nowoczesnej, wiesz, Picasso, Klee,
- Tak. - Max Ernst,
palili ich obrazy na podwórzu.
Setki obrazów.
Wierzysz, ze te obrazy sa w kopalniach?
Nie.
Nie, nie te.
To wszystko co mam, James.
To moje zycie.
Rozumiem.
Jest tu kazde dzielo sztuki, które przeszlo przez Jeu de Paume.
Zachowalam manifesty kolejowe, pokwitowania, listy do kadego dziela.
Do kogo nalezaly, kto je wzial, dokad je zabrano.
Tutaj sa kolorowe oznaczenia kazdego dziela, odpowiadajace zapisom w ksiedze glównej.
Jezu Chryste.
Daje ci to.
Teraz ty za to odpowiadasz.
Rozumiem.
W Bawarskich Alpach jest zamek, Neuschwanstein.
Powinienes tam znalezc wiekszosc dziel.
Dziekuje, Claire.
A kiedy tam dotrzesz, powiedz im, ze Clair Simone ich pozdrawia.
Tak zrobie.
Wino sie skonczylo, ale mam koniak.
Powinienem juz pójsc.
Móglbys zostac.
To Paryz, wiesz?
Kocham ten krawat.
Czesc chlopaki.
Czesc.
- Witajcie znowu. - Witam, sir.
- Dobrze was widziec. - Jak wakacje?
Ha. Gdzie Stokes?
Nie ma jej tutaj?
Kogo?
Madonny.
Nie tutaj, nie w Siegen.
Znajdzie sie.
Nie bylbym taki pewny.
Donald byl tak dumny z tego, co robimy.
Byl dumny, ze jest czescia tego.
Nie bedzie Tysiacletniej Rzeszy.
Vaterlandu.
Muzeum Fuhrera.
Jezeli Jean-Claude'owi i Donaldowi o to chodzilo, to cóz,
mysle, ze jest OK.
Mam cos jeszcze do zrobienia.
Znajdziemy ja.
On naprawde tego chce.
Chce wszystkiego.
- Szeregowy, co oznacza ten symbol? - Hm, "magazyn".
- Znajdz jakas latarnie. - Tak jest, sir.
W porzadku?
Sam?
Nasze sluzby odkryly
ukryte 1200 stóp pod ziemia, w kopalni soli w Merkers, w Niemczech,
ponad 100 ton zlota w sztabach,
cala niemiecka rezerwe.
Ostateczny cios dla Hitlera. Wspaniala wiadomosc,
i gratulacje dla generalów Pattona, Bradleya i Eisenhowera.
Armia moze nie dbac o sztuke,
ale z pewnoscia dba o cholerne zloto.
Generale Patton, co pan zrobi z tym zlotem?
- Szeregowy, pomóz mi. - Tak jest, sir.
Mysle, ze nie zostales wlasciwie przedstawiony.
Sam, to twój sasiad, pan Rembrandt.
Opowiesz dziadkowi, gdy go spotkasz.
Milo pana poznac.
Mam kilka ciezarówek.
Nie wiem czy chce wiedziec skad.
Mnóstwo akt. Wyglada, ze spalili archiwa.
Mnóstwo smieci. I stary garnek.
- Hej, Stokes? - Tak?
- Mozesz pozwolic na chwile? - Tak.
- Co tam masz? - Stój, stój.
Stój. Chyba stanalem na mine
jakiegos rodzaju.
- Czemu to zrobiles? - To byl nudny dzien.
- Nie moge sie ruszac. - Zgadza sie.
- Campbell, Garfield, chodzcie tu! - W czym pomoga?
- To architekci. - Czy znaja sie na minach?
- Moze Savitz. - Co?
Chlopie, spalone do cna.
Zostancie, gdzie jestescie.
Zdaje sie, ze porucznik stoi na minie.
Czemu to zrobiles?
- Zadalem mu to samo pytanie. - Zadal.
Bedziesz chyba musial...
- w koncu z tego zejsc. - Tak, w koncu tak.
I albo mina jest tak uszkodzona od ognia, ze jest bublem...
Jakie jest prawdopodobienstwo?
Duze.
Ale jezeli nie, to pewnie bedzie
potezna eksplozja.
- Ile wazysz? - Dziewiecdziesiat kilo.
Jak konczylem szkole.
A teraz?
Jesli zrobilismy to dobrze, po prostu zejdz.
OK, cóz, wy chlopcy wyjdziecie?
Mysle, ze dotrzymamy ci towarzystwa.
Niepotrzebnie, Frank.
Tak mysle. Chlopaki?
Nigdzie nie ide.
Dobrze mi tutaj.
Co do diabla?
OK, James, bedzie, co ma byc.
Cóz...
na wypadek, gdyby dmuchnelo nas w góre...
bylo dla mnie zaszczytem sluzyc z wami.
- Zgadzam sie. - Ja tez.
Dobra, policze do trzech i schodze.
- Dobra. - Nie spiesz sie.
Raz...
- Cholera. - Kurcze.
- Co sie stalo z "dwa" i "trzy"? - Spanikowalem.
Mówilem, ze to bubel.
Picasso
Czy to zloto?
Z zebów.
To Rodin.
Altaussee!
Oltarz Gandawski jest w kopalni w Altaussee.
Co?
- Jest tutaj. - Jak to odkryles?
- Sam, pomóz nam! - Co to jest?
Zostalo ukryte 3 lata temu.
- Skad wiedziales? - Niewazne.
Ciagle tu jest.
Chcesz to miec?
Daj Claire duzego buziaka.
Podobalo by jej sie.
Sierzancie, któredy do Altaussee?
Tedy.
- Dokad, chlopcy? - Do domu.
Niemcy sie poddaly. Wojna sie skonczyla.
- Nie zartujesz? - Nie.
Nie powinno byc jakijes parady, czy cos?
Pewnie nie w Niemczech.
No tak.
Jezu Chryste, wysadzili kopalnie.
- Sa inne wyjscia? - Dwa, oba zasypane.
Zebrali tu uzbrojenie, a pózniej wysadzili.
- Kto wydal rozkaz? Wojna sie skonczyla. - Zapytaj jego.
Zlapali Krauta i Wegnera, trzymaja ich w miescie.
Sam, Savitz, znajdzcie jakiegos miejscowego, zdobadzcie plany kopalni.
- Walterze, chce spojrzec na wejscia. - OK.
- Prosze. - Kapitanie,
- czy móglbym pogadac z Krautem? - Jasne.
- Skonczyly sie fajki? - Tak.
Dzieki.
- Podobno mówisz po angielsku. - Tak.
- Chcesz papierosa? - Nie pale.
Chcialbym zadac ci kilka pytan.
Tak przypuszczalem.
Dlaczego wysadziliscie kopalnie?
Co w niej bylo?
Mysle, ze sól.
- Wiesz, ze wojna sie skonczyla. - Gratuluje.
Sadzimy, ze w kopalni znajduja sie dziela sztuki,
których szukamy.
Czy zabraliscie je stamtad?
Co proponujesz w zamian za odpowiedz?
Jak mówiles, wojna sie skonczyla.
Wykonywalem rozkazy. Nie popelnilem zbrodni.
Zgodnie z Konwencja Genewska zostane zwolniony i odeslany do domu.
Powiedziano mi, ze zanim tu sie znalazles, uciekles z jednego z obozów.
- Kto tak powiedzial? - Wiiewiórka.
- Czy nie jest pan zydem, poruczniku? - Nie.
Wiec powinien mi pan podziekowac.
Wiesz, ja nie pale.
To mój pierwszy papieros.
Ale...
Chce zapamietac te chwile.
Wkrótce pojade do domu.
Mam mile mieszkanko w Nowym Jorku, w Górnym West Side.
Przy ulicy sa delikatesy Sid'a.
Co ranek,
ide tam i kupuje kawe i bajgla,
i czytam gazete.
Mysle o tym codziennie. To bedzie pierwsza rzecz, jaka zrobie po powrocie do Stanów.
Zamierzam tam siedziec, jedzac jednego z prazonych cebulowych bajglów Sida Meldmana
i czytajac malutka notatke w New York Times'ie, na stronie...
osiemnastej...
a w której wyczytam, ze ty, pulkownik Wegner, zostales powieszony
za zbrodnie, które popelniles w czasie wojny
i pochowano cie w nieoznakowanym grobie.
I wtedy przypomne sobie o tym papierosie...
i pomysle o tobie, siedzacym z tym glupim wyrazem twarzy.
Wtedy dopije kawe,
i zostawie Sidowi gazete, zeby mial w co zawijac ryby.
I juz nigdy o tobie wiecej nie pomysle.
Naprawde nie chcesz tego papierosa?
To nie Niemcy ja wysadzili! To miejscowi górnicy!
Odkryli plany nazistów i zasypali wyjscia, zeby im przeszkodzic.
- Odkopmy je. - Ile czasu to zajmie?
Dzien czy dwa, jezeli ci górnicy nam pomoga.
Za dlugo. Mamy rozkaz wycofac sie wieczorem.
- Czyj rozkaz? - Naczelnego Dowództwa.
Ten teren przejma Rosjanie. Ida z pólnocy.
- Powinni byc tu jutro. - Jutro?
Moze wczesniej.
Macie jakies materialy wybuchowe?
Gotowe! Wszyscy padnij!
Moze ja to powinienem zrobic.
Znasz sie na materialach wybuchowych?
Nic a nic.
OK.
Jednego brak. Zgubilismy jeden.
- zartujesz sobie. - Zgubilismy cholerny panel.
Musimy isc chlopcy, chyba, ze mówicie po rosyjsku.
Przeszukalismy caly ten teren.
Nie patrzylismy tam.
- Patrzylismy. - Tam nie.
Tu jestesmy. Tu musimy isc.
To jest tutaj.
Nie, tu jestesmy teraz. A tutaj nie szukalismy.
Bylismy tutaj, szlismy tedy. Gdzie nie bylismy?
Nie bylismy tu ani tu.
Tak, mamy... To.
- Pomozesz mi? - Co?
Bedzie ci mnie brakowac, gdy to wszystko sie skonczy.
Watpie.
OK.
Teraz chcialbys, zeby Niemcy cie zastrzelili.
Tak.
- Spadajmy stad, nie zartuje. - Ide za Stokes'em.
Bede tuz za panem, kapitanie!
Stokes!
Frank, musimy isc!
Stokes!
Spadajmy stad.
- Hej, hej, musimy isc. - Pomóz mi.
- Nie, Frank, musimy isc. - Pomóz mi.
- Cholera. - Dalej, pomóz mi.
- Cholera. - Stokes!
Granger!
Jezu.
- Musimy spadac. - Pomóz nam.
- Cholera! - Wlasnie to powiedzial.
Prawda.
Mozna to dodac do dlugiej listy porazek Hitlera.
Próbowal zabrac cos, co nigdy nie moglo byc jego.
Nasza historie malowana na plótnie lub wyryta w kamieniu.
Pod presja Rosjan
opuscilismy Alaussee z jakimis 3000 dziel sztuki,
wlaczajac Olatarz Gandawski i Madonne z Dzieciatkiem.
Zostawilismy troche dla naszych przyjaciól Rosjan,
aby mieli co zabrac do Leningradu.
Skierowalismy sie na pólnocny zachód. Savitz i Campbell polecieli z Oltarzem do Belgii.
Byl wystawiany w Brukseli, a pózniej powrócil do kaplicy w St. Bavo.
Podporucznik James Granger dopilnowal,
aby pociagi z francuska sztuka, znaleziona w zamku
w Bawarii, wrócily do Paryza.
Dziekuje, James.
Wszystko, poczawszy od obrazów po rzezby,
tkaniny, nawet precjoza, jest zwracane.
To najwieksza prywatna kolekcja dziel sztuki w historii swiata.
Znalezlismy takze 5000 dzwonów,
300 tramwajów, 3 miliony ksiazek,
i tysiace egzemplarzy Tory.
Te liczby porazaja.
Bylo to ponad piec milionów pojedynczych dziel sztuki.
Oczywiscie, nadal brakuje wielu wielkich dziel.
Na przyklad Portret Mlodzienca Raphael'a.
Za panskim pozwoleniem, nadal bede ich szukal.
Cóz, poruczniku, prosze pozwolic mi porozmawiac z Sekretarzem Stimsonem
- zanim dam panu odpowiedz. - Dziekuje, sir.
Straciliscie ludzi odczas misji, poruczniku?
Tak, dwóch. Francuza nazwiskiem Jean-Claude Clermont
i Brytyjczyka Donalda Jeffries,
który stracil zycie usilujac chronic Madonne z Dzieciatkiem.
Poruczniku Stokes, jedno pytanie.
- Powiedzial pan Madonne. - Tak, sir, Madonne z Brugii.
- To dzielo Michala Aniola, mam racje? - Tak, sir.
- I stracil pan czlowieka chroniac je. - Donalda Jeffries.
Uwaza pan, ze warto bylo, dla dziela sztuki?
Sadzi pan, ze Jeffries powiedzialby, ze warto bylo, gdyby mógl mówic?
Jesli móglby mówic...
Sadze, ze tak.
W porzadku, a pan, poruczniku?
Pan za to odpowiadal, i tu dochodzimy do sedna.
Czy sadzi pan, ze za 30 lat,
ktokolwiek bedzie pamietal, ze dla tego dziela ktos poswiecil zycie?
Tak.
- Gotów? - Tak.
- Spadajmy stad.