Þar sem Mercy Falls spítalinn, nærri slysstaðnum, er að loka-
-þarf að flytja sjúklinganas á St. James sjúkrahúsið.
Menn óttast að sjúkrahúsið yfirfyllist.
Fjöldi slasaðra ernú þegar 35.
Þessi fala getur hækkað þar sem- björgunaraðgerðir eru enn Í gangi.
Talað er um a.m.k. tíu látna. Engar upplýsingar liggja fyrir-
-varðandi fjölda fórnarlamba, eða orsakir þessa óhapps.
Stærsta slys Í sögu eyjunnar.
Sérfræðingar segja að hvorki vætu fálmar né gallar á teinunum-
-sem bendir til þess að um mannleg mistök sé að ræða.
Þar sem lestarstjórinn var
-er ekkert hægt að segja um það fyrr en eftir rannsókn.
Aðalatvinnuvegur eyjarinnar er túrismi og menn óttast...
-Susan. -Af hverju ertu á fótum?
Hún kemur.
-Ég vil ekki tala um þetta. -En ég finn fyrir því.
Farðu aftur í rúmið. Þetta er síðasta nóttin okkar hér.
Flýttu þér nú.
-Þetta er sárt. -Við látum þér líða betur.
-Hvað gerðist? -Allt í einu fór hann að öskra.
Ég sagði að hér væri eitthvað að. Afhverju hlustaðirðu ekki?
Einn, tveir, þrír...
Vertu alveg kyrr í smástund.
Ertu viss um að hann hafi ekki dottið úr rúminu?
Já, þá hefði hann legið
Duglegur strákur.
Nú þarf bara að gera þetta
Það er mikilvægt að þú segir okkur hvemig þetta gerðist.
Ég veit ekki.
Hann veit það ekki. Eða svo segir hann.
-Jesús. Þetta er ótrúlegt. -Einmitt, það sagði ég.
Þetta er allt í lagi.
Vertu alveg kyrr, Simon.
TVEIMUR DÖGUM SEINNA
Frú Nichols?
-Amy? -Já.
Velkomin á eyjuna. Afsakaðu hvað ég er sein.
Ef þú tekur þess, tek ég þessa.
Gekk ferðin vel? Þeir sögðu ekki að þú værir bandarísk.
-Hefurðu verið lengi á Englandi? -Það er löng saga.
Það er mynd fyrir krakkana í töskuni. Ég fæ þær frá gaur í Manchester.
Betra en gömul vídeóspóla.
-Hefurðu gaman af kvikmyndum? -Já, ef þær eru góðar.
Þetta verður löng ferð. Mercy Falls er afskekkt.
Það skiptir engu máli lengur. Við ættum þegar að hafa lokað.
Flest bömin hafa þegar verið flutt til St James.
En út af lestarslysinu eru öll rúmin upptekin.
Þannig að við þurfum að bíða.
Mrs Folder mun skýra allt. Hún er yfirhjúkrunarkonan.
Afsakaðu stutta fyrirvarann, en ein hjúkrunarkonan veiktist-
-og ég átti ekki von á því að við þyrftum afleysingamanneskju.
-Skýrði Roy þér frá öllu? -Meira eða minna.
Ég vona að þetta vari stutt. Þú sérð að við erum undirmönnuð.
Ekki góð aðstaða fyrir nokkurt okkar.
Börnin sem eftir eru eru þarna. Það er næstum búið að fjarlægja allt.
Aðeins það nauðsynlegasta er eftir.
Þú verður að hringja úr eigin síma. Lokað var fyrir símann í gær.
-Hvert eiga þessir að fara? -Þangað. Ég kem strax aftur.
Nei, það er enginn takki fyrir aðra hæð.
-Er búið að tæma hana? -Hún hefur verið lokuð síðan 1959.
Fyrst þeir gerðu það ekki þá, er engin ástæða til þess núna.
Takkinn hefur verið sambandslaus
Frú Perez, frú Nichols. Hún verður ánæturvakt þar til við lokum.
-Gleður mig að hitta þig. -Frú Perez skýrir allt fyrir þér.
„ Hún færherbergi númer 7. Ég þarf að fara niður. Afsakið mig.
„ Kallaðu mig Helen. Ég skal sýna þér staðinn.
-Það er fátt eftir að sjá. -Já, þau sögðu það.
Hér er leikherbergið.
Það er nóg af leikföngum, svo þau eru sjaldnast erfið.
-Í dag eru þau sérlega róleg. -Af hverju?
Það er heimsóknardagur. Foreldramir eru nýfamir.
-Hvað erum mörg börn eftir? - Atta. Ég segi nánar frá þeim seinna.
-Ég vil lesa skýrslunar fyrst. -Slappaðu af, nægur tími til þess.
Komdu, ég vil að þú hittir börnin.
Hlustið krakkar. Mig langar að kynna Amy, nýju næturhjúkkuna.
Hæ!
-Hvar er Susan? -Hún þurfti að fara.
-Hvemig hafið þið það? -Við erum veik.
Hvað heitir þú?
-Maggie. -Reynolds.
-Hittirðu foreldra þína í dag? -Ég á enga.
Ekki ég heldur.
-Það er víst gaman að leika með kubba. -Þeir eru ekki til að leika með.
-Hvað á að gera við þá? -Tala.
Við hvern?
Takið nú til. Matur eftir 5 mínútur. Ég vil ekki segja þetta tvisvar.
Sjáumst seinna, Maggie.
Taktu til eftir þig. Ég er þreytt á að finna kubba alls staðar.
Við komum þeim öllum fyrir hér til að geta rýmt hin rúmin.
-Þetta er David. -Sæll, David.
Þetta er Richard. Hann er Í öndunarvél, en er að batna.
-Hvað þarf að athuga hana oft? -Við og við. Hún er sjálfvirk.
Ertu ekki spennt að byrja?
Gjörðu svo vel...
Aþremur... Einn, tveir, þrír.
Ég er nýja næturhjúkkan, Amy.
Simon fer í rannsókn á morgun. Hann þarf að vera tilbúinn um hádegi.
-Velkomin, Amy. -Takk.
-Hvað kom fyrir þig? -Simon fótbrotnaði í fyrrinótt.
-Hvernig gerðist það? -Góð spuming.
40 sekúndur í viðbót.
Sagði ég að tíminn væri liðinn?
-Þessi stelpa gerir mig vitlausa. -Hver?
Maggie... Ég sé að þú fannst þær.
Þú ættir að hafa nóg að lesa.
Matt. Slökktu ljósin eftir fimm mínútur.
Matt er niðri í alla nótt ef þig vantar eitthvað.
Robert, næturlæknirinn, kemur á hverri stundu.
Þið vinnið örugglega vel saman. Nú fer ég. Gangi þér vel!
-Maggie... Afhverju ertu vakandi? -Ég get ekki sofið.
Þetta er fínt... Þegar ég var lítil átti ég líka svona.
Veistu hvað ég kallaði það?
Herra Syfjaður.
Því það hjálpaði mér að sofna. Sofðu nú.
-Charlotte... -Hvað?
Kubbarnir eru til að tala við Charlotte.
„-Hverer Charlotte? -Eg held að hún sé stelpa.
-Getur hún ekki talað? -Nei, hún er öðruvísi.
Hún er vélmenni.
Vélstúlka.
-Um hvað talið þið? -Ekkert.
-Hún talar næstum aldrei lengur. -Við ættum kannski að heimsækja hana.
-Veistu hvar hún er? -Uppi.
Ég hélt að enginn byggi þar.
Ef Charlotte kemur aftur, þá skulum við ræða við hana.
Góða nótt.
MÍNIR
Ekkert að óttast.
Það er allt í lagi núna.
-Hvað var þetta? -Veit ekki, kannski vatnsrörin.
Nei, þetta var hún. Ég sagði það.
Hún er reið.
Ég hef reynt að ná í þig
„ -Ereithvað að? -Eg heyrði eitthvað. En þú?
-Nei, ég heyrði ekki neitt. -l alvöru?
Hvað hefði ég átt að heyra?
Það hljómaði eins og það kæmi af annarri hæðinni.
Það hræddi bæði mig og börnin.
Þetta er gamalt hús. Á þakinu er fullt af loftræstistokkum.
Þú venst þessu.
-Á ég að hringja í dr Kerry? -Nei, þetta er í lagi.
Æðislegt.
Flýtið ykkur nú og ekki ýta.
-Fáum við að fljúga í þyrlunni? -Nei, því miður.
Hæ, Amy. Hvernig gengur?
Ég sýni börnunum mynd á morgun. I síðasta sinn. Þetta verður sérstakt.
-Ég vona að þú verðir með. -Já, ég kem.
-Er eitthvað að angra þig? -Eg hef bara smá áhyggjur.
-Strax, þú ert nýkomin. -Það er ein af stelpunum.
-Hún heldur að einhver búi þarna. -Charlotte, eða hvað?
Ekki taka það inn á þig. Þetta er ekki í fyrsta sinn.
Ég hef verið hérna mjög lengi og alltaf segist einhver sjá hana.
Hún er næstum því geðsaga. Ekki hugsa um þetta. Sjáumst.
„ Mérer sama um þyrluna. Ég vil bara komast burt, í dag.
-Þú verður að bíða aðeins lengur. -Hún er hrædd.
Afhverju ertu hrædd? Hvað gerðist?
Ekkert... Skarkali í þípulögnunum. Krakkarnir urðu hræddir.
-Ertu rólegri núna? -Já.
Við Maggie erum famar að kynnast betur.
Gættu þín á henni. Hún getur verið...erfið.
Geturðu tekið við í smá stund?
-Farðu í jakkann Simon. Það er kalt. -Eruð þið tilbúin?
Við erum næstum búin.
Þú hlýtur að vera Amy. Dr Kerry... Robert.
Sæll... Ertu ekki á næturvakt?
Jú, en ég vildi ekki að Simon færi áður en ég gæti kvatt hann.
Við erum jú félagar, eða hvað?
Matt sagði að það hefði verið mikið um að vera hér í gæmótt.
Nei, það var ekkert...
Stundum er draugalegt hérna en líka leiðinlegt. Hringdu næst.
-Fimm mínútur, Helen. -Allt í lagi.
Komið og kveðjið Simon.
-Hefurðu flogið í þyrlu áður? -Nei.
„Við sjáumst seinna. -Eg næ ekki að sjá myndina.
Þú missir ekki af neinu. Hún er rusl. Vertu kátur.
Amy! Ekki nota starfsmannasalernið. Vatnskranamir virka ekki.
Einmitt.
Susan, er allt í lagi?
Nei.
-Hvað er að? -Ég veit það ekki.
Roy!
Svona já.
Hún fer Í ranga átt.
Ekki hafa áhyggjur. Hún
Roy!
Simon?
Hvað er að, Amy?
Hvað í andskotanum?
Ég sæki lykilinn... Bíddu hér.
-Hvar er öndunartækið þitt? -Ég vil komast út!
Vertu rólegur. Andaðu eðlilega.
Hvað í andskotanum...?
Fjandans..
Hún vill eiga mig... Vélstúlkan.
Maggie sagði mér frá henni.
Ekki hreyfa ykkur! Við komum og sækjum ykkur.
Vertu róleg, Amy!
-Hvað er um að vera? -Sæktu dr Marcus.
Army... -Þetta er í lagi. Vertu rólegur.
Vertu róleg, Amy.
' Ekki hreyfa þig, Amy. I guðanna bænum, ekki hreyfa þig.
Komið, niður!
Börnin róuðu sig loksins.
-Mér þykir þetta leitt. -Þetta var ekki þín sök.
Gott að þetta var ekki ég. Ég sat einu sinni föst Í sex tíma.
Ef það væri ekki nóg var mamma mín með. Ef þið þekktuð hana...
-Líttu til með börnunum, Perez. -Ég var að því.
Gerðu það þá aftur.
-Hvíldu þig. Ég tek vaktina. -Nei, ég er í lagi.
-Takk. -Allt í lagi, eins og þú vilt.
Matt?
Amy. Ég veit hvað þú gerðir
Meiri dagurinn, eða hvað?
Hræddi ég þig?
Hvað er að?
Ekkert...skiptir ekki máli.
-Hvað ertu að gera? -Ekkert.
Þarftu hjálp?
-Hvemig gengur með börnin? -Vel, það gengur mjög vel.
-Sérstaklega með Maggie. -Já, þér líkar við hana.
-Hún er munaðarlaus? -Og með slímseigjusjúkdóm.
Oheppin stúlka. „Astandið er mjög alvarlegt.
Eina sem við getum gert er að auðvelda henni lífið.
Málið með Susan hefur ekki hjálpað til.
Maggie var mjög hænd að henni.
Hún eignast ekki vini
- Mérerkalt Ég ætla að sækja peysu.
-Maggie! Hvað gerirðu hér? -Sástu hana?
Ekki byrja á þessu aftur. Vö tölum ekki meir um þetta.
Þú fórst upp í lyftunni. Þú hlýtur að hafa séð hana.
Ég sá hana ekki því það er enginn þar.
Hún er ekki til... Bara hér inni.
Ég lýg þessu ekki, Amy. Það var hún sem meiddi Simon.
Enginn meiddi Simon.
Afhverju getur þá enginn útskýrt hvað gerðist?
Spurðu Susan. Hún segir þér það.
Robert, þú verður að segja mér hvað kom fyrir...
„.. Simon.
Hann braut lærlegginn á tveimur stöðum. Af hverju?
Samkvæmt þessari röntgenmynd var bara eitt brot. Bara eitt.
Þessi var tekin 3 mínútum síðar. Tvö brot. Hvernig skýrirðu það?
Við vitum ekki hvað gerðist.
Þess vegna var hann undir eftirliti og fluttur til London.
Susan hætti því að hún var hrædd, var það ekki?
-Hvað ertu að fara? -Segðu mér.
Jú, það var kannski ástæðan.
Afsakið ef ég er að trufla.
Mig langar að tala við Susan.
Ég skal sjá um þetta.
Takk.
Afsakaðu hana. Ertu vinur Susan?
„Nei, ég þekki hana ekki. Ég vildi bara tala við hana.
Ég vinn á spítalanum.
Susan dó í gær. Hún keyrði út af.
Hræðilegur harmleikur.
Mér þykir það virkilega leitt.
Þú ert líka áhyggjufull?
Susan var það.
Frá því hún var lítil trúði hún mér fyrir öllu.
Upp á síðkastið hafði hún
Susan sagði mér ekkert.
Hvað sem það var, þá ákvað hún að leita annarskonar hjálpar.
Hvers konar hjálpar?
Til hamingju með afmælið. Ég var lengi að finna þig.
Nú þegar þú ert 16 er tími til kominn að þú hljótir álög mín.
Þyrnirós...
Þyrnirós.
Ekki snerta þetta
Ég get ekki beðið eftir að sjá framan í þig, er þú sérð líkið.
Þyrnirós.
Vaknaðu, Þymirós.
Vaknaðu.
Guð minn góður,
Ég var alveg grunlaus.
Afhverju leitaðirðu að henni?
Ég vildi fá að vita af hverju hún var svona hrædd.
-Hvað ertu að tala um? -Þú sást hvað gerðist í lyftunni.
-Og ég hef heyrt ýmislegt. -Er það? Ertu að tala um drauga?
Ef þú vilt afsaka mig, ég ætla að votta foreldrum Susan samúð.
Veistu hver Charlotte er?
-Maggie talar um... -Frú Nichols...
Maggie er mjög sérstök, eins og þú hefur tekið eftir.
Ef hún vill ímynda sér eitthvað, leyfðu henni það þá.
-En þú ert of gömul til þess. -Einhver er ábyrgur.
Abyrgð? Ekki láta mig hlæja. Frú Nichols, ég veit hver þú ert.
Þú skilur að ég réð þig ekki án þess að kanna feril þinn.
Ekki láta mig sjá eftir því.
Líkaði ykkur hún?
Komið nú.
Þessu trúi ég ekki. Maggie án herra Syfjaðs.
Veistu hvað ég held?
Ég held að prinsinn bjargi henni, af því hann er ástfanginn.
-Það held ég líka. -Þess vegna kyssir hann hana.
-En það verður að vera ástarkoss. - Ástarkoss?
-Hvemig er ástarkoss? -Koss á munninn.
Er Simon kominn aftur?
Amy!
Ekki snerta hana.
Hvað er um að vera?
Spurðu börnin. -Ég er búinn að því.
-Eina sem þau sáu varst þú. -Eitthvað gerðist þarna, Robert.
-Af hverju trúirðu mér ekki? -Það hlýtur að vera skýring.
-Maggie hefur séð hana. -Hún er með virkt ímyndunarafl.
-Það var eitthvað undir lakinu. -Þú verður að taka þig taki.
Börnunum líður betur núna.
-Ef þið þurfið eitthvað... -Þetta nægir, takk.
Ég get tekið við...
-Þetta hjálpar örugglega ekki. -Hvað veist þú? Þú þekkir mig ekki.
Nei, en ég veit hvað gerðist
Folder sagði mér það.. Þetta voru mistök.
Já, þetta voru mistök
Já, ég hefði átt að segja það... við mömmu hans.
Nei þetta var vanræksla. Þetta var helvítis vanræksla.
-Þegiðu! Ekki snerta mig. -Þetta er erfitt starf.
Og það reynir líka á
Við gerum öll mistök. Ég geri það, en þau mega ekki elta mann alltaf.
Gerðu það, ekki segja mér
Ég á við að kannski er það þetta sem þú ert hrædd við.
Hlustaðu á mig. Þetta er fyrsta starfið síðan þá.
Það er eðlilegt að þú sért ekki alveg komin yfir það.
Meinarðu að ég ímyndi mér allt? Að ég sé orðin galin?
Nei, en kannski ofvemdar þú börnin-
-af því að þú ert hrædd.
Kannski hrædd við sjálfa þig. Ég veit það ekki.
-Ég er að reyna að hjálpa þér. -Farðu til fjandans!
Þetta er mjög fallegt.
Hvað er þetta?
Hann mun ekki svara þér. Adam er einhverfur.
Hann veit oft ekki af okkur.
Faðir Tom sagði að þú myndir kannski hafa samband.
Það er ekki honum líkt að senda fólk til okkar.
-Hann sagði að þið töluðuð við Susan. -Hún kom fyrir nokkrum vikum.
Margir sem eru hræddir eða vilja svör gera það.
Veist þú hvað lífið er, frú Nichols?
Það er bara ferð milli tveggja heima. Heims hinna lifandi...
„.og heims hinna dauðu.
Heimamir eru aðskildir.
Við getum ekki séð hinn heiminn, hversu mjög sem við vildum.
Hann er ekki til fyrir okkur,
En til er fólk sem nálgast hinn heiminn-
-sem getur séð hluti í honum. Hluti sem eru nálægt okkar heimi.
Susan var að nálgast.
Þess vegna gat hún séð.
Charlotte...
Í þessum spítala er eitthvað úr hinum heiminum-
-sem af einhverri ástæðu nálgast okkar heim.
Eitthvað sem ekki samþykkir eða skilur-
-að það er dáið.
-Einhver sem dó á spítalanum? -Málið er ekki hvar fólk dó.
Ekki einu sinni hvar það lifði. Það er miklu einfaldara en svo.
Þeir halda sig nærri því elskaða. Það er það sem heldur þeim hér.
Adam... Hann virðist hafa verið meðvitaður um þig.
Hann hefur aldrei áður gefið neinum gjöf.
-Það er annar sem getur séð hana. -Susan sagði okkur það.
Stelpan þarf allan kærleika þinn. Hún þarfnast hans virkilega.
Hún á erfitt með að anda.
-Folder var að leita að þér. -Hvað er að?
Maggie...
Bíðið aðeins.
Hún er stöðug núna.
Henni sló aftur niður. Það gerist oftar núna.
-Hæ, hvernig líður þér? -Vel, takk.
Ég lagði honum fyrir utan.
Manstu eftir börmunum sem töluðu um Charlotte.
Þú verður að gera mér greiða.
Amy... Þetta er rangt. Skýrslumar eru trúnaðarmál.
-Það er mér sama um. -Alltí lagi þá...
Þau sem við leitum að...
Marvin Jones. Fyrir mörgum árum.
Hann talaði oft um hana. Eg minnist hans enn.
Hann var líflegur strákur. Hann dó á skurðarborðinu.
Evelyn Thomas - á 9. áratugnum.
Algjör engill. Hún kallaði hana "leynivin“.
LATIN
Gleymdu þessu.
-Amy, hvað er málið? -Ég veit það ekki enn.
Maggie, ég þarf að spyrja þig. Þú verður að segja satt.
Lofarðu því?
Þetta snýst um Charlotte.
Hefurðu í alvöru séð hana?
EKKI SNERTA
EKKI ÞÍNIR
Við förum núna.
-Hvernig líður börnunum? -Þau eru með Helen.
-Þau virðast ekkert vita. -Gott, en Maggie?
Henni líður vel. Hún er aftur komin á deildina.
Hvemig á að útskýra þetta?
Hann er dáinn og enginn getur útskýrt hvernig. Og Simon...?
Mér er skítsama hvað þú heldur. Við verðum að koma börnunum burt.
-Það er eitthvað illt... -Nú er nóg komið!
Við höfum öll áhyggjur. Þú verður að taka þig taki.
Kannski gerði ég mistök eftir allt saman.
Hlustaðu... Þetta verður ekki betra þó þú reiðist.
Aég að troða Í mig pillum og láta sem ekkert hafi gerst?
Eða flýja, eins og Susan? Það ætla ég ekki að gera.
Ég ætla ekki að bregðast börnunum, ekki aftur.
Helen!
Ömurlegt, eða? Veðrið var fínt Í morgun og nú er hellingning.
„ þaðrignir og rignir. Ég átti aldrei að flytja frá Madrid.
Ég er ekki með regnhlíf og þarf að labba heim.
Ég nenni ekki að þvo sleppinn aftur.
Skilurðu ekki hvað gerðist? Roy er dáinn.
-Þú vissir... Susan sagði þér, eða? -Nei.
-Susan var biluð. -Nei...hún var það ekki
Hættu að láta eins og ekkert sé. Það hjálpar okkur ekki.
Gerðu það... hylmdu yfir
-Ertu viss? -Já, mér líður val.
Dr Kerry sagði að ég væri nógu hraust til að vera á fótum.
Þama.
-Hvemig veistu? -Susan sagði mér það.
Maggie, þú verður að fara Í rúmið.
Gerðu það Maggie,
Farðu nú.
Amy, hlauptu!
-Farðu í rúmið... Hvar er Folder? -Hún er farin heim.
-Herra Syfjaður? -Gerðu það Maggie farðu í rúmið.
Army... -Bíddu hér.
-Líttu á hana, Robert. -Þetta er bara ljósmynd, Amy.
-Margar stúlkur heita Charlotte. -Vélstúlkan.
Gerðu það...
Það er engin Charlotte.
Hvar er sýningarvél Roys?
-Hvað er þetta? -Osteogenesis imperfecta.
Veldur beinþynningu.
Þetta er sjaldgæft. Stökkbreyting í beinvefnum.
Beinin verða óeðilega stökk og brotna mjög auðveldlega.
Jesús... Þeir vissu ekki mikið á þessum tíma.
Meðferðin var frumstæð.
Guð minn góður.
Skapsveiflur eru algengar. Sársaukinn verður að reiði.
Robert... Ég veit ekki hvernig, en stúlkan er hér enn.
Maggie sagði satt. Hún sá hana.
Susan líka. Þess vegna fór hún.
-Af hverju bara þær? -Susan var dauðvona.
Það þarf til þess að geta séð. Og Maggie...
Þú veist.
Hugsaðu um allt sem hefur gerst.
Hún vill að allir þjáist eins og hún. Þess vegna brýtur hún hluti.
-Þetta er að gerast aftur. -Það eru 40 ár síðan.
-Af hverju einmitt núna? -Ég veit það ekki.
En ég veit að hún er hér.
-Þú ætlast þó ekki til að ég trúi. -Eg hef líka séð hana.
-Hvað? -Hún var þama.
Beint fyrir framan mig.
Allt í lagi. Við verðum að fara.
Ég hringi á St James. Marcus er þar.
Ég segi að hér sé neyðarástand og að hann verði að sækja okkur.
Þú ferð upp til Helen og gerir börnin klár. Við förum.
-Hvað er um að vera? -Flýttu þér.
Enginn sónn. Hlýtur að vera stormurinn.
Folder býr skammt frá. Eg get hringt hjá henni.
klæðið ykkur í úlpumar.
-Erum við að fara? -Já.
-Í þyrlunni? -Nei, ekki í kvöld Nicholas.
Hvar er Maggie?
- Helen. -Eg er að koma elskan.
-Hvað er um að vera? -Ég veit ekki.
Hún er að reiðast.
Richard ofandar. Hann þarf færanlegan búnað.
„Gáðu í kjallaranum. Ég held að það sé til þar.
„-Égkem strax aftur -Eg þarf að taka þetta úr.
-Af hverju ertu ekki hjá bömunum? -Við verðum að koma þeim burt.
Þú verður að húngja í St James og fá þá til að koma. Núna!
-Ertu orðin galin?
-Gerðu það...
- Nálinbrofnaði. Eg næ henni úr. Slakaðu á.
Farið frá!
Farið frá, sagði ég!
-Þetta er "glerstúlkan". -Þú hefðir átt að skilja það.
-Þú hefðir átt að hlusta á mig. -Þér er varla alvara?
Þetta var svo fáránlegt.
Ég var nýbyrjuð þegar það gerðist. Þetta var mikið hneyksli.
-Hvað ertu að tala um? -Hjúkrunarkonan.
-Hún var ráðin til að sjá um stúlkuna. -Hvað gerðist?
Ég veit það ekki alveg. Stúlkan var að ná framförum.
Læknarnir ætluðu að senda hana á annað sjúkrahús þegar henni fór aftur.
Enginn skildi neitt,
Hvað þá?
Hjúkrunarkonan var sökuð um að hafa orsakað beinbrotin.
Hún vildi ekki að hún yrði flutt. Hún var komin með þráhyggju.
Rannsókn fór fram og hún var rekin.
Hún þoldi ekki tilhugsunina um að vera aðskilin frá barninu.
-Það var þá sem það gerðist. -Hvað gerði hún?
Hún kæfði hana.
Hún setti á sig stoðtæki stúlkunnar og stökk ofan í lyftustokkinn.
Það varð allt vitlaust. Það átti m.a.s. að loka spítalanum.
A endanum lokuðu þeir bara annarri hæðinni og allt gleymdist.
-Helen? -Hvar ertu búin að vera?
-Eru allir tilbúnir? -Állir fyrir utan Richard.
-Bíddu hjá Richard. Hvar er Robert? -Ég veit það ekki.
-Ég vissi ekki hvar þú varst. -Farðu með bömin og haldið hópinn.
Matt?
-Robert, hvar varstu? -Það er ekki hún.
Stúlkan hét Mandy Phillips. Þetta stendur allt hérna.
Hjúkrunarkonan hennar hét Charlotte Rivers.
Hún er öðruvísi. Hún er vélræn.
Þau vilja vera nálægt
Þess vegna byrjaði þetta núna.
Hún olli beinbrotunum, svo stúlkan yrði ekki flutt.
Hún er að gera það sama aftur.
Hún hefur verið hér því að hún þarfnast barnanna.
Nú förum við!
Þetta byrjaði þegar átti
Við megum ekki fara.
Helen!
Þetta verður í lagi.
-Hún leyfir þeim ekki að fara. -Við verðum að halda þeim hér.
Komið nú!
Flýtið ykkur og hlaupið!
-Farið aftur inn! -Við verðum að komast burt.
Þú verður að hlusta á okkur, Helen.
-Kannski skjátlast okkur. -Nei.
-Nei! Nei! Nei! -Þið eigið að flytjast héðan.
-Gerðu eitthvað, Robert! -Þið megið ekki fara með börnin.
Ég er ábyrgi barnalæknirinn hér. Börnin eru Í stórhættu.
-Hvar eru hin? -Hérna.
-Bíddu... Af hverju gerist ekkert? -Veit það ekki. Ég skil ekki.
Kannski er allt í lagi.
Ég skal taka hann. Komdu nú.
Dr Kerry, gerðu það.
Hvar er Maggie? Eg finn hana ekki.
Helen! Hvar er Maggie?
-Hvar er Maggie?! -Hún vildi fá teppið sitt.
-Guð minn góður... Uppi. -Hvað?
Þess vegna gerir hún ekkert. Hún er með Maggie.
Maggie!
Amy!
-Ég vildi bara fá herra Syfjaðan. -Allt í lagi. Vertu róleg...
-Hún hleypir mér ekki burt. -Þetta verður í lagi, Maggie.
Ekki hreyfa þig.
Svona, svona. Allt verður í lagi.
Hlustaðu á mig. Þú verður að vera hér.
Þetta er allt í lagi.
Hún mun sjá um þig. Hún er mjög góð.
Þú verður ánægð hérna.
Haltu fast um herra Syfjaðan. Eins fast og þú getur.
Við fundum hjúkrunarfræðing, með mörg beinbrot. Hann lífir.
Maggie...
Maggie?
Maggie, nei...
Nei, gerðu það...
Amy!
-Nei,hún er... -Láttu mig fá hana.
Hún er dáin.
Ég kalla á hjálp.
Það skiptir engu máli. Þetta er búið. Börnin eru farin.
Ekkert heldur henni hér lengur.
Hún er farin.
Ég sá hana.
Ég mun deyja.
Mér er sama hvað þú sást. Ég ætla að koma þér út.
Hún hefur misst mikið blóð.
Við þurfum 3 einingar.
Hún andar ekki.
Ég þarf að barkaþræða.
Tilbúin..? Við missum hana.
Hlaðið upp í 200. Farið frá.
Guð minn góður! Hlaðið upp í 360, og frá.
Allt í lagi, hjartahnoð. Komdu nú, Amy!
-Komdu aftur, Amy! -Þetta er tilgangslaust.
Hlaðið aftur upp í 360.
-Frá! Andskotinn! -Hún er látin.
Hlaðið aftur upp í 360.
Komdu nú, Amy! Hlaðið aftur!
Hættu!
Hlaðið aftur upp í 360...
Veistu hvað ég held?
Ég held að prinsessan þurfi koss til að bjargast
„Astarkoss.
Hlaðið upp í 360... Frá.
Amy!
Hvernig líður þér?
Það er heimsókn til þín.
Við sáum fréttina í sjónvarpinu. Læknirinn sagði okkur hvað gerðist.
Þú varst mjög heppin.
-Af hverju? -Þú ert hér enn.
Af hverju sá ég hana?
-Ég hefði ekki átt að... -Stundum er best að spyrja eki.
Hún þarf að hvílast núna.
Bless.
Robert.
-Hefur nokkur annar komið? -Ekki svo ég viti. Af hverju?
Þú mátt ekki kenna þér um.
Stelpan þarfnaðist þín. Þú varst með henni til enda.
Og hún vissi það.
Ég veit.
Ekki fara langt.
Það er ekki hvar þau dóu. Eða hvar þau lifðu.
Það er miklu einfaldara. Þau bíða hjá því sem þeim var kært.
Það heldur þeim hér.
Ekkert annað.
Íslenskur texti: Böðvar Yngvi Jakobsson