เปิดตาสิจ๊ะ
เวทมนตร์เรามาจากนี่เหรอคะ
ใช่จ้ะ
เทียนเล่มนี้มีปาฏิหาริย์ มอบให้ครอบครัวเรา
แล้วเราได้ปาฏิหาริย์มายังไงคะ
นานมาแล้ว...
ตอนที่ลูกสามคนของยายเพิ่งเกิด...
คุณตาเปโดรของหนูกับยาย ถูกบีบให้ต้องทิ้งบ้าน
ถึงจะมีหลายคนตามมาด้วย...
เพราะหวังว่าจะเจอบ้านใหม่...
พวกเราก็ยังหนีอันตรายไม่พ้น...
และคุณตาของหนูต้องเสีย
แต่ในช่วงที่มืดมนที่สุด...
พวกเราก็ได้รับปาฏิหาริย์
เทียนเล่มนั้นกลายเป็นไฟวิเศษ ที่ไม่มีวันดับ
และมันให้พรเรา มอบที่พักพิงให้เรา
ดินแดนมหัศจรรย์
เมืองเอ็นกันโต้
เกิดปาฏิหาริย์ขึ้น
รวมทั้งบ้านเรา...
กาสิต้าของเราเอง...
ก็มีชีวิตให้เราพักพิง
เมื่อลูกๆ ของยายโตถึงวัยหนึ่ง...
ปาฏิหาริย์มอบพรวิเศษให้แต่ละคน เพื่อช่วยเรา
และเมื่อลูกๆ พวกเขาโตถึงวัยหนึ่ง...
พวกเขาก็ได้เวทมนตร์ด้วย
ใช่จ้ะ
และเมื่อรวมกัน พลังวิเศษของครอบครัวเรา...
ทำให้บ้านใหม่ของเราเป็นสรวงสวรรค์
คืนนี้เทียนเล่มนี้ จะมอบพรวิเศษให้หนู ที่รัก
ทำให้ชุมชนเราเข้มแข็งขึ้น บ้านเราแข็งแกร่งขึ้น
ทำให้ครอบครัวหนูภูมิใจ
จ้ะๆ กาสิต้า จะไปแล้วจ้ะ
ยายว่าหนูจะได้พรอะไรคะ
หนูคือเด็กมหัศจรรย์ มีราเบล มาดรีกาล
ไม่ว่าพรนั้นคืออะไร...
มันจะต้องพิเศษเหมือนกับหนู
เมืองเวทมนตร์คนมหัศจรรย์
ทำให้ครอบครัวเธอภูมิใจ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณตา
นี่ งานรับพรวิเศษมีเมื่อไหร่
งานลูกพี่ลูกน้องฉันมีคืนนี้
เขาได้พรอะไรเหรอ
เดี๋ยวก็จะรู้แล้ว
แล้วพรพี่คืออะไร
ใครถามล่ะ
เรา!
งั้น "เรา" ฉันพูดถึงแต่ตัวเองไม่ได้ ฉันก็แค่คนในบ้านมาดรีกาลที่น่าทึ่ง
ครอบครัวมาดรีกาลที่น่าทึ่งคือใคร
ถ้าไม่ตอบคงถามไม่เลิกใช่ไหม
กาสิต้า ช่วยฉันหน่อย
ลิ้นชัก
พื้น
ประตู
ไปกัน
นี่แหละบ้านฉัน พร้อมหน้าเรามีกันทุกรุ่นเลย
มีดนตรีรอบตัว ทำนองลีลาออกแบบตามใจ
เรารวมเป็นครอบครัว หมู่ดวงดาวที่ฉันคุ้นเคย
ต่างก็ส่องแสงจ้า ประกายสว่างต่างกันไป
โว
และนี่หัวหน้าอาบัวล่า ยายพวกเรา
คือผู้ที่พามาตั้งบ้านเรือนกันเข้า
ผ่านพ้นเวลา ได้รับพรมาไม่เบา
เธอฟังเอาไว้ ต้องจาระไนยืดยาว เอ้า
เข้ามาเจอกับครอบครัวมาดรีกาล
บ้านฉันนั่นคือครอบครัวมาดรีกาล
พวกเรารีบไป
ที่ใครๆ เหมือนจะ มีคาถาเวทมนตร์มากมายด้วยกัน
และฉันก็เป็นครอบครัวมาดรีกาล
- พระเจ้า นี่ไงพวกเขา - มีพลังอะไรมั่ง
- หนูจำได้ไม่หมด - หนูไม่รู้อันไหนของใคร
รู้แล้วๆ ใจเย็น
- ไม่มีทางใจเย็นได้หรอก - เล่าให้หมดเลยนะ
- พลังพี่คืออะไร - บอกทีทุกคนทำอะไรได้มั่ง
เพราะแบบนี้ถึงไม่ให้เด็กกินกาแฟ
น้าของฉัน เป๊ปป้า ทำฟ้าใสไม่ก็เมฆมา
อารมณ์ถ้าไม่ค่อยดี อุณหภูมิจะพลอยแปรปรวน
แล้วก็น้าบรูโน่
เราไม่พูดกันเรื่องบรูโน่
ได้ยินว่าแกเป็นหมอดู อยู่ๆ ก็ไปไม่หวน
โอ นั่นแม่ฉันเอง ฮูเลียตต้า ใช่เลยนี่
ด้วยรสมือปรุงอาหารเยียวยาได้ดี
เป็นต้นตำรับสำรับสร้างความสุขี
ถ้าเธอประทับใจ เดาอารมณ์ฉันสิ
แม่อ่ะ
เข้ามาเจอกับครอบครัวมาดรีกาล
บ้านฉันนั่นคือครอบครัวมาดรีกาล
เฮ้ ขอผ่านหน่อย
คงฟังดูเหมือนจะ มีคาถาเวทมนตร์มากมายด้วยกัน
แต่ฉันนี่ก็เป็นครอบครัวมาดรีกาล
- เรามีคู่เขยแห่งครอบครัวมาดรีกาล - ครอบครัวมาดรีกาล
- เข้ามาอีกสองคนในครอบครัวมาดรีกาล - ครอบครัวมาดรีกาล
ทั้งน้าฟีลิกซ์คู่น้าเป๊ปป้า และก็พ่อคู่แม่ฮูเลียตต้า
- ทำให้อาบัวล่าได้เป็นอาบัวล่ามาดรีกาล - อาบัวล่ามาดรีกาล
รีบเลย รีบเลย
ทุ่มเทเพื่อผู้คน อุทิศให้ด้วยใจ
เพื่อปาฏิหาริย์ดีงาม ที่ตามมาช่วยไว้
เมืองเราย่อมเพิ่มพูน และโลกยังหมุนเปลี่ยน
ต้องเชิดชูปาฏิหาริย์ ให้ยังสุกสว่างด้วยความพากเพียร
ตอกย้ำลูกหลาน ให้ดำเนินรอยตามด้วยความพากเพียร
เดี๋ยว คนไหนพี่สาว คนไหนลูกพี่ลูกน้อง
บ้านพี่คนเยอะจริงๆ
พี่จำหมดได้ไงฮะ
โอเคๆ ใจเย็น
โอ๊ย เด็กเยอะแยะเต็มบ้านฉัน เพราะงั้นตั้งใจฟังเข้า
ก็เพราะว่าถึงช่วงเวลาพบ รุ่นหลานบ้านเรา
คุณพี่โดโลเรส ได้ยินแค่เข็มตก
กามีโล่ช่างแปลง อันโตนิโอพรจะมาแล้วนี่
- พี่สาวฉันสองคน อีซาเบล่าและลุยซ่า - อีซาเบล่าและลุยซ่า
หนึ่งแกร่ง หนึ่งหวานหยด ลีลาเธองามเหลือที่
- อีซาเบล่า - ปลูกดอกไม้ให้ทั้งเมืองชื่นตา
อีซาเบล่า
ไม่มีที่ติ ล้ำเลอค่า
ลุยซ่า ลุยซ่า
และลุยซ่ายอดหญิงแกร่ง
สวยสง่าคู่เคียงกับแข็งแรง
- ไปเตรียมตัวเร็ว - มาแล้วค่ะ คุณยาย
นี่แหละคือครอบครัวมาดรีกาล
ใครเป็นใครในครอบครัวมาดรีกาล
ที่ใครๆ เหมือนจะ มีคาถาเวทมนตร์มากมายด้วยกัน
เราเป็นอย่างนี้ไง ในครอบครัวมาดรีกาล ไปละนะ
แล้วพลังของพี่คืออะไร
ต้องรีบไปละหนู และนี่คือพวกมาดรีกาล
เธอคงจะพอรู้เรื่องครอบครัวมาดรีกาล
ทำไมมันถึงวนมาเข้าตัวจนได้ ทำพลาดแล้วนั่น
ถ้างั้นขอทบทวน เรื่องครอบครัวมาดรีกาล ไปเลย
- บอกหน่อยเรื่องมีราเบล - เริ่มต้นที่อาบัวล่า
ยังมีน้าเป๊ปป้าคุมฝนและก็เมฆ
บอกหน่อยเรื่องมีราเบล
แม่ฉัน ฮูเลียตต้า จะทำให้เธอยิ้มร่าแค่ลองชิมอะเรป้า
- บอกหน่อยเรื่องมีราเบล - พ่อฉัน อะกุสติน
สุดหวาดเสียว แต่หวังดีเป็นที่สุด
บอกหน่อยเรื่องมีราเบล
ไหนว่าสนใจคนไหนทำอะไร มีพี่สาวและญาติฉันไง
มีราเบล
และนี่คือกามีโล่ จะทำทุกวิถีทางให้ยิ้มจนได้
อีกคน โดโลเรส จะไกลแค่ไหนก็ยังได้ยินสบาย
อ้อ นี่คุณมารีอาโน่
คุณคงได้แต่งพี่สาวของฉันนะ
รู้แล้วเงียบไว้ เธอค่อนข้างนางพญาน่ะ
เริ่มพูดมาก ขอบใจ ฉันต้องรีบไปแล้วจ้ะ
- ที่บ้านฉันเลิศสุด - มีราเบล
- และฉันก็มีบ้าน... - มีราเบล
เอ้อ...
มีราเบล
มัวทำอะไรอยู่
เด็กๆ ถามเรื่องครอบครัวเราและ...
พี่เขากำลังจะบอก ว่าพี่ได้พลังสุดเจ๋งอะไรค่ะ
อ๋อ มีราเบลไม่ได้จ้ะ
พี่ไม่ได้พรวิเศษเหรอ
มีราเบล มีของมาส่ง
ฉันมีของมาให้ เพราะเธอเป็นเด็ก บ้านมาดรีกาลคนเดียวที่ไม่ได้พร
นี่คือ "ของพิเศษที่ไม่พิเศษ" เพราะเธอไม่ได้พรวิเศษ
ขอบคุณค่ะ
อ้อ ฝากบอกอันโตนิโอว่าโชคดี
งานรับพรวิเศษครั้งก่อนกร่อยมาก
ครั้งนั้นเป็นงานของเธอที่ไม่สำเร็จ
ถ้าหนูเป็นพี่ หนูคงจะเสียใจแย่เลย
น้องๆ จ๊ะ ฉันไม่เศร้า
เพราะความจริง จะได้หรือไม่ได้พรวิเศษ
ฉันก็พิเศษไม่ต่างจากทุกคนในครอบครัว
ใครอยากได้สีชมพูอีก
เอ้า ทุกคน ให้วางเกวียนไว้ไหน
สงสัยพรของพี่คือการหลอกตัวเอง
ฉันทำสายรุ้งแล้ว
ยกพวกถาดออกไป
ขอโทษ ขอโทษค่ะ
โดโลเรส ได้ยินว่าจะมีใครมาช้าไหม
ยกขึ้นสูงอีก สูงอีก
- นี่ ตรงโน้นดีแล้ว - ใช่ๆ
กามีโล่ เราต้องการโฮเซ่อีกคน
โฮเซ่
ลุยซ่า ยกเปียโนขึ้นข้างบนด้วย
ได้เลยค่ะ ระวัง น้องสาว
คืนของลูกฉันต้องเพอร์เฟกต์ แต่นี่ยังเลย
แขกจะมาแล้ว
ยังไม่พร้อมเลย
ดอกไม้ปลิวแล้ว
มีใครพูดถึงดอกไม้เหรอ
อีซาเบล่า
นางฟ้าของเรา นางฟ้าของเรา
ไม่ต้องปรบมือค่ะ
- ขอบใจจ้ะ - โอ้ นิดหน่อยค่ะ
อย่าหาว่าพี่สอนนะ
ถ้าเธอไม่พยายามเกินเหตุ ก็คงไม่เกะกะแบบนี้
ที่จริง อีซซ่า นี่เขาเรียกว่าช่วย
และฉันไม่ได้เกะกะ พี่ต่างหาก
ขอทางค่ะ
ลูกรัก โอเครึเปล่า ลูกไม่ต้องทำเกินตัวก็ได้
หนูรู้ค่ะ มาม๊า
หนูแค่อยากช่วยงาน เหมือนคนอื่นๆ ในบ้าน
แม่พูดถูก ลูกรัก
นี่งานรับพรครั้งแรกหลังจากงานลูก ลูกคงรู้สึกแย่
- ผึ้งต่อยค่ะ - พ่อเคยมาแล้ว
ตอนพ่อกับน้าฟีลิกซ์แต่งเข้าบ้านนี้
เขยคนนอกที่ไม่มีพลังวิเศษ ไม่มี ไม่มีวันมี...
อยู่ท่ามกลางคนวิเศษ ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึก...
ว่าไม่วิเศษ
โอเคค่ะ ปาป๊า
- แค่จะบอกว่าพ่อเข้าใจ - อ้ำ
ลูกรัก ถ้าลูกอยากหาคนคุย...
หนูต้องยกของออกไป บ้านตกแต่งตัวเองไม่ได้ค่ะ
โทษที แกทำได้ สวยด้วย
- ฟังแม่นะ จำไว้ - ใช่ จำไว้
- ลูกไม่ต้องพิสูจน์อะไร - ลูกไม่ต้องพิสูจน์อะไร
"ลุยซ่า"
"อีซาเบล่า"
"คุณยาย"
- พวกคุณมาตั้งวงตรงนี้ - เก็บกวาดห้องซะ
ฉันไม่สนว่าห้องจะใหญ่แค่ไหน
มีใครเห็นตี๊ปเล่ของฉันไหม
อีกหนึ่งชั่วโมง
ไม่นะ ไม่ๆ
หลานน่าจะให้คนอื่นทำงานตกแต่งดีไหม
ไม่ค่ะ ที่จริงหนูทำพวกนี้ มาเซอร์ไพรส์คุณยาย
มีราเบล ยายรู้ว่าหลานอยากช่วย
แต่งานคืนนี้ต้องสมบูรณ์แบบ
ทั้งเมืองพึ่งพาครอบครัวเรา พรวิเศษของเรา
กับเราบางคน วิธีช่วยที่ดีที่สุดคือถอยออกมา
ให้คนอื่นในบ้านทำสิ่งที่เขาถนัดแทน
ได้รึเปล่า
ค่ะ
- เป๊ปป้า มีเมฆบนหัวลูก - รู้แล้ว มาม๊า
แต่หนูหาอันโตนิโอไม่เจอ แม่จะเอาอะไรกับหนู
มาม๊า ดีกับมีราเบลหน่อยได้ไหมคะ
แม่ก็รู้ว่าแกคงทำใจยากกับคืนนี้
ถ้าครั้งนี้พิธีรับพรไม่สำเร็จอีก...
คืนนี้จะแย่สำหรับเราทุกคนแน่
อันโตนิโอ
ทุกคนตามหาเธออยู่
ของขวัญชิ้นนี้จะทำลายตัวเอง ถ้าเธอไม่มาเอา...
ในสาม...
สอง...
หนึ่ง
กังวลเหรอ
เธอไม่มีอะไรต้องห่วงหรอก
เธอจะได้พรวิเศษและเปิดประตูนั่น
แล้วมันจะเป็นเรื่องที่เจ๋งที่สุด
พี่มั่นใจ
ถ้าไม่สำเร็จล่ะ
ถ้าเป็นแบบนั้นซึ่งไม่มีทางหรอก...
เธอก็จะอยู่ในห้องเด็กกับพี่
ตลอดไป
แล้วเธอจะเป็นของพี่คนเดียว
ผมอยากให้พี่ได้ประตูจัง
รู้อะไรไหม
เธอไม่ต้องห่วงพี่
เพราะพี่มีครอบครัวที่น่าทึ่ง
มีบ้านที่น่าทึ่งมาก
และมีน้องที่น่าทึ่ง
เห็นเธอได้พรวิเศษและได้ประตู
แค่นั้นพี่ก็มีความสุขที่สุดแล้ว
แต่เสียดาย พี่คงจะคิดถึง รูมเมทแสนดีคนนี้
พี่รู้ว่าเธอรักสัตว์
พี่เลยทำนี่ให้ ตอนที่เธอย้ายไปอยู่ห้องใหม่สุดเจ๋ง
เธอจะได้มีอะไรไว้กอด
เอาล่ะ หนุ่มน้อย พร้อมรึยัง
โทษที ขอกอดชื่นใจอีกที
โอเคๆ เราไปแล้ว
นี่บัตรรับ
ซาซีเลีย มือมา
มาแล้วลูกป๋า
ดูลูกสิ โตแล้วนะ
เป๊ปปี้ที่รัก คุณจะทำลูกเปียกหมดแล้ว
นายจะทำให้ปาป๊าภูมิใจ
ป๋าไม่พูดงั้นซะหน่อย
คุณยายบอกได้เวลาแล้ว
เราจะรออยู่ที่ประตูลูกนะ
โอเคๆ
ก็ได้ ผมไม่เล่นแล้ว
เมื่อ 50 ปีก่อน
ในช่วงที่มืดมนที่สุด...
เทียนเล่มนี้มอบปาฏิหาริย์ให้เรา
และมอบเกียรติสูงสุดแก่ครอบครัวเรา
ให้ใช้พรของเรารับใช้ชุมชนที่รักนี้
คืนนี้ เรามาชุมนุมกันอีกครั้ง
เป็นอีกก้าวหนึ่งสู่แสงไฟวิเศษ...
เพื่อทำให้เราภูมิใจ
พี่ไปไม่ได้
อยากให้พี่อยู่
มาเถอะ ไปที่ประตูของเธอกัน
"อันโตนิโอ"
"เอ็ม"
เธอจะใช้พรที่ได้ เชิดชูปาฏิหาริย์ของเราไหม
เธอจะรับใช้ชุมชนนี้...
และทำให้บ้านเราเข้มแข็งขึ้นไหม
ฉันเข้าใจแกพูด
ได้สิ พวกเขามาได้
เรามีพลังวิเศษใหม่แล้ว
ข้างในใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ
อันโตนิโอ
แกอยากไปไหนนะ
- เยี่ยมมาก - โอเค เก่งมาก
น่าทึ่งมากเลย
ยายรู้ว่าหลานจะต้องทำได้
พรวิเศษที่พิเศษเหมือนกับหลาน
ต้องถ่ายรูปเก็บไว้
ทุกๆ คน มาๆๆ
คืนนี้ยอดเยี่ยม สมบูรณ์แบบมาก
ทุกคน พูดพร้อมกัน
ครอบครัวมาดรีกาล
ไม่เจ็บสักนิด จะโกรธทำไม
ไม่ต้องไปคิด และโทษอะไร
ก็ฉันเป็นส่วนหนึ่ง ในครอบครัวมาดรีกาล
ฉันเข้าใจ เรื่องแค่นี้ฉันเข้าใจ
จะขอยืนข้างและชื่นชมเรื่อยไป
ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจ
เคลื่อนภูเขาก็ไม่ไหว
เสกดอกไม้บานไม่เป็น
อีกนานไหม ที่ฉันต้องทนเก็บและซ่อนเร้น
จนกว่าปาฏิหาริย์จะมา
ไม่อาจซ่อมแซมทุกสิ่ง
ไม่อาจขืนคุมดินและฟ้า หรือว่าลมพายุ
ไม่อาจฝืนเก็บกดทุกข์ ที่ใครกันจะรับรู้
รอความหวังแค่ปาฏิหาริย์จะมา เมื่อไรจะมา
เดินเดียวดายเพียงลำพัง
คอยความหวังวันข้างหน้า
ตรงประตูบานนั้นหนา อยากส่องประกาย
เหมือนทุกคนทำได้
ขอได้ไหม แค่สักครั้ง
ขอได้ไหม ให้ฉันบ้าง
ไม่อยากแอบอยู่ข้างๆ อย่างที่เป็นมา ลองเปิดดวงตา
ลองเปิดดวงตา ลองเปิดดวงตา
เคลื่อนเขาสูงก็สู้ตาย
เสกต้นไม้มากมายก็เอา
มีคนไหนช่วยได้หรือเปล่า ไปทางไหนเล่า
รอความหวังที่ปาฏิหาริย์จะมา วันไหนจะมา
ฉันพร้อมสร้างและพร้อมแก้
ยอมทำแน่ แค่เขาจะรู้
ตัวตนแท้จริง พร้อมแสดงให้เขาดู
ไม่ไหวแล้วนะ กว่าปาฏิหาริย์จะมา ไม่รอดีกว่า
มาเลยนี่ไง ฉันเตรียมพร้อมนี่ไง
เฝ้าอดทนด้วยความมุ่งมั่นหมดหัวใจ
ไหนล่ะพร เหมือนที่ให้เมื่อก่อนนั้นทุกเวลา
บอกกับฉันปาฏิหาริย์จะมา
หรือว่าเลยวันปาฏิหาริย์จะมา
กาสิต้า
"อีซาเบล่า"
"ลุยซ่า"
มาเต้นกันครับ คุณยาย
บ้านเราแย่แล้ว บ้านเราแย่แล้ว
กระเบื้องตกลงมา บ้านเกิดรอยแตกเต็มไปหมด
และเทียนวิเศษก็กำลังจะดับ
พาไปซิ
อะไรเนี่ย
"กามีโล่"
ไม่ นั่น...
เมื่อกี้ตรงนั้นร้าว
มีรอยแตกเต็มไปหมด
บ้านดูมีปัญหา แล้วเทียนนั่นก็...
คุณยายคะ หนูรับรอง...
พอได้แล้ว
บ้านมาดรีกาลไม่มีปัญหาอะไร
เวทมนตร์เรายังแข็งแรง
เหล้าเราก็แรงด้วย
เอ้า เพลงมา
ถ้าหนูมโนไปเอง แล้วมือหนูมีแผลได้ไง
หนูไม่มีวันทำลายคืนของอันโตนิโอ
แม่คิดแบบนั้นจริงๆ เหรอ
แม่คิดว่าวันนี้ลูกคงทำใจยากมาก
นั่น...
หนูก็คอยช่วยดูแลครอบครัวนะ
หนูอาจไม่แข็งแรงเหนือมนุษย์ แบบพี่ลุยซ่า
หรือเกิดมาเพอร์เฟกต์ อย่างอีซาเบล่า เจ้าแม่เป๊ะเว่อร์
ชีผมสวยปั๊วะปังทุกวัน แต่...
ช่างเถอะ
แม่อยากให้ลูกมองตัวเองแบบที่แม่เห็น
ลูกเป็นแบบนี้ก็เพอร์เฟกต์แล้ว
ลูกก็พิเศษเหมือนคนอื่นๆ ในครอบครัว
แม่เพิ่งรักษามือหนู ด้วยเค้กข้าวโพดไส้ชีส
แม่รักษามือลูก ด้วยความรักที่แม่มีให้ลูกสาว
ลูกที่แสนฉลาด...
- จิตใจดี แว่นก็เท่... - พอเถอะ
มาม๊า
หนูมั่นใจว่าเห็นค่ะ
มีร่า บรูโน่ น้องชายแม่หลงทางมาแล้ว
แม่ไม่อยากให้ลูกเป็นเหมือนเขา
ไปนอนเถอะ
เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็รู้สึกดีขึ้น
เปโดรคะ
ฉันต้องการคุณ
เกิดรอยร้าวในกาสิต้าเรา
ถ้าครอบครัวเรารู้ว่า จริงๆ แล้วเราเปราะบางแค่ไหน...
ถ้าปาฏิหาริย์เรากำลังจะหายไป
เราจะเสียบ้านไปอีกไม่ได้นะ
ทำไมถึงเป็นแบบนี้
ช่วยเปิดตาฉันที
ถ้าคำตอบอยู่ที่นี่ ขอให้ฉันได้เห็นมัน
ช่วยฉันปกป้องครอบครัวเรา
ช่วยฉันรักษาปาฏิหาริย์ของเราไว้
ฉันจะกอบกู้ปาฏิหาริย์เอง
เดี๋ยว แล้วเราจะช่วยยังไง
ฉันต้องหา ว่าเกิดอะไรขึ้นกับปาฏิหาริย์
โอ้ ฉันไม่รู้เลย
แต่มีคนนึงในบ้านที่ได้ยิน ทุกเรื่องของทุกสิ่ง
ถ้าจะมีใครรู้ว่าเวทมนตร์มีปัญหาอะไร
เฮ้ย
ก็คือเธอ
พี่โดโลเรส ว่าไง
ในบรรดาลูกพี่ลูกน้อง ฉันชอบพี่ที่สุด
ฉันรู้สึกว่าคุยกับพี่ได้ทุกเรื่อง
พี่ก็คุยกับฉันได้ทุกเรื่องนะ
อย่างเรื่องปัญหาเวทมนตร์เมื่อคืน ที่ดูไม่มีใครกังวล
แต่พี่อาจได้ยินเรื่องที่ฉันน่าจะรู้
กามีโล่ เลิกปลอมเป็นโดโลเรสซะ แล้วยกอาหารไปซะ
ไม่ลองไม่รู้
คนที่กังวลเรื่องเวทมนตร์ก็มีแต่เธอ
และหนูในผนังกำลังคุยกัน
และลุยซ่า ฉันได้ยินตาเขากระตุกทั้งคืน
เอ้ามาแล้ว
ทุกคน มานั่งที่โต๊ะ เร็วเข้า มาเร็ว
- พี่ลุยซ่า - ทุกๆ คน
เราต่างรู้สึกขอบคุณ ที่อันโตนิโอได้รับพรวิเศษ
ผมให้พวกเขาช่วยอุ่นเก้าอี้ให้ยาย
ขอบใจจ้ะ โตญีโต้
ยายเชื่อว่าวันนี้เราจะหาทาง นำพลังเธอไปใช้ประโยชน์
ลุยซ่า โดโลเรสบอกว่าพี่กำลังสติแตก
พี่พอจะรู้เรื่องเวทมนตร์เมื่อคืนไหม
- พี่รู้ - มีราเบล
- ถ้าเธอไม่ตั้งใจฟัง ยายจะช่วย - ที่จริง...
กาสิต้า
อย่างที่ยายบอก...
เราต้องห้ามมองข้าม คุณค่าของปาฏิหาริย์
ฉะนั้นวันนี้ เราต้องทำงานหนักขึ้นสองเท่า
- หนูจะช่วยพี่ลุยซ่า - หยุดนะ
ก่อนอื่น มีเรื่องประกาศ
ยายคุยกับกุซมันส์แล้ว เรื่องให้มารีอาโน่มาสู่ขออีซาเบล่า
โดโลเรส เรามีฤกษ์ดีไหม
คืนนี้ เขาอยากมีลูกห้าคน
วิเศษเลย
หนุ่มรูปงามกับอีซาเบล่า ผู้เพียบพร้อมของเรา
จะสร้างลูกหลานสืบทอดพรวิเศษ
และทำให้เราสองครอบครัวแข็งแกร่งขึ้น
โอเค คนทั้งชุมชนกำลังรอพึ่งพาเรา
ครอบครัวมาดรีกาล
ลุยซ่า เดี๋ยว อะไร
- โทษที - เป็นอะไรมากไหมเนี่ย
นี่ ลุยซ่า รอด้วย
- ลุยซ่า เปลี่ยนทางแม่น้ำได้ไหม - รอแป๊บ
- ลุยซ่า ลาหลุดออกไปอีกแล้ว - เดี๋ยวจับให้
ลุยซ่า
รอฉันด้วย
พี่เล่าเรื่องเวทมนตร์มานะ
เกิดอะไรขึ้น พี่ปิดบังอะไรอยู่
ไม่มี ฉันมีงานล้นมือ เธอกลับบ้านไปเถอะ
ลุยซ่า บ้านผมมันเอียง...
โดโลเรสบอกว่าตาพี่กระตุก พี่ไม่เคยเป็น
พี่ต้องมีเรื่องกังวลแน่
หลบไป เดี๋ยวฉันก็ทำลาหล่นพอดี
ลุยซ่า พี่ก็แค่...
- บอกมาว่าเรื่องอะไร - ไม่มีเรื่องต้องบอก
หน้าพี่มันฟ้องว่ามีเรื่องกังวล
ลุยซ่า ถ้าพี่รู้ว่าอะไรทำร้ายเวทมนตร์
มันจะยิ่งแย่เพราะพี่ไม่บอกฉัน...
ไม่มีโว้ย
ว้าว โทษที
ก็อึ้งเหมือนกัน ฉันหมายถึงว่า...
ทำไมจะต้องมีอะไร
ฉันปกติดี เวทมนตร์ปกติดี
ลุยซ่าปกติดี ฉันไม่ได้กังวลอะไรสักนิด
ตาพี่กระตุกอีกแล้ว...
ฉันน่ะแข็งแกร่ง เธออย่าเพ้อสิ
ฟาดให้สิ้น แค่ก้อนหินก้อนเบ้อเร่อนี่
โอเค
เข็นภูเขาหนัก ชักกะเย่อตึก
ด้วยคุณค่าที่เจิดจ้ากว่าที่เธอนึก
แน่นอน...นี่ พวกแกจะไปไหน
งานจะแสนยาก ไม่เคยเชิดใส่
หนังก็หนา ดังเหล็กกล้าที่เป็นเลิศไง เพชรที่ว่าแข็ง
ทุบจนเม็ดมันป่นแป้ง
ขว้างมาซิจะรีบงับ ใส่เต็มที่ อัดให้ยับ แต่ว่า...
ใต้ภาพอันเลิศเลอ สุดจะเหวอ และหวั่นไหวดุจนักไต่เชือกที่พร้อมพลาด
ใต้ภาพอันเลิศเลอ นี่เฮอร์คิวลิสคิดบ้างไหม
ว่าจะไม่ไปต่อกรเซอร์เบอรัส
ใต้ภาพอันเลิศเลอ
ใครๆ คงพากันเมิน ถ้าไม่มีพลังที่เกินค่า
จุดอ่อนที่เลวร้าย
เป็นฟางเส้นสุดท้าย ที่ทำให้อูฐตาย
อะไรที่ทำมันตาย
เพราะเกิดแรงดันที่หยดๆๆ และก็ไม่ยอมหยุด
โว
เกิดแรงดันที่บิดๆ จนจะดีดพุ่งปรู๊ด
โวโอโอ
ยื่นมาให้พี่สาว ยกให้เขาซึมซับมัน
เอามาเลยที่เกินกำลัง จะตั้งรับมัน
ฉันเป็นใคร ถ้าฝืนดันไปต่อไม่ได้
ถ้าแพ้พ่าย ก็มีแรงดันที่จับๆๆ และบังคับใจอยู่
โว
มีแรงดันที่อัดๆๆ ดั่งประทัดรอปะทุ
โวโอโอ
ยื่นมาให้พี่สาวผู้สุดห้าวรับเข้าไป
ดูกันเลยว่าทนได้อีกยาวสักเท่าไร
ฉันคือใครถ้าแม้มันเกินแบกไหว
ถ้าเอาไม่อยู่
ใต้ภาพอันเลิศเลอ
มันช่างกดดันกันเสมอ เหมือนจะเจอวันที่มันระเบิดมา
ใต้ภาพอันเลิศเลอ
นี่เรือยังจะเดิน ไม่สะเทินภูเขาที่เผชิญหน้า
ใต้ภาพอันเลิศเลอ คุณค่าชีวิตแต่เริ่มมา
ถ้าหากไม่เป็นอย่างเดิมล่ะ มันเรียงเป็นโดมิโน่
โดนลมเริ่มโน้ม จะค้ำอย่างไรไม่ให้มันล้ม
ก็มันยิ่งถายิ่งโถม สักครั้ง
ถ้าได้ปล่อยวาง
ทิ้งน้ำหนักบ้าง ไม่ต้องคาดหวังใด
คงจะมีที่ว่างได้ผ่อนคลาย
ฉันจะเจอบ้างไหม
ลิ้มรสความว่างเปล่า ยิ่งวัดคุณค่าเรา
ยิ่งเพิ่มแรงดันเข้า เร่งเร้าไป
ทำเท่าไร แค่นี้ที่เข้าใจ
เกิดแรงดันที่หยดๆๆ และก็ไม่ยอมหยุด
โว
เกิดแรงดันที่บิดๆ จนจะดีดพุ่งปรู๊ด
โวโอโอ
ยื่นมาให้พี่สาวที่ไม่เคยเหนื่อยล้าง่าย
ยังต้องฝืนดึงไว้ จะยืนหนึ่งในงานท้าทาย
แม้จะซวนเซแต่จะทรุดไม่ได้สักนิด
ห้ามพลาดผิด
แค่มีแรงดันที่จับๆๆ และบังคับใจอยู่
โว
มีแรงดันที่อัดๆๆ ดังประทัดรอปะทุ
โวโอโอ
ยื่นมาให้พี่สาว และไม่ต้องสงสัยกัน
ถ้าเป็นเธอเจอจังๆ จะยังรอดไหมนั่น
ฉันคือใครถ้าไม่ดีพออย่างที่คิด
ห้ามหัก ห้ามพัก
ห้ามพลาดผิด ไร้แรงดัน
ฉันว่าพี่แบกอะไรไว้มากเกินไป...
ฉันคงจริงจังมากไป
ใช่
มีบางอย่างที่เธอควรรู้
เมื่อคืน ตอนเธอเห็นรอยร้าว
ฉันรู้สึก... อ่อนแอ
อะไรนะ
- ลุยซ่า ไหนล่ะลา - มาแล้วค่ะ
เดี๋ยวๆ พี่หมายความว่าไง
พี่คิดว่าอะไรทำร้ายเวทมนตร์
ไม่รู้ แต่เคยได้ยินพวกผู้ใหญ่พูด
ก่อนน้าบรูโน่จากไป...
น้าเห็นนิมิตที่ไม่ดีเกี่ยวกับมัน
น้าบรูโน่เหรอ น้าเห็นอะไรเหรอ
ไม่มีใครรู้ พวกเขาไม่เจอนิมิตนั่น
แต่ถ้าเวทมนตร์มีปัญหา เริ่มจากหอคอยบรูโน่สิ
ไปหาคำทำนายนั่น
เดี๋ยว จะหาคำทำนายยังไง ฉันต้องมองหาอะไร
ถ้าเธอหาเจอ จะรู้เอง
แต่ระวังด้วย
มันมีเหตุผลที่ที่นั่นเป็นที่ต้องห้าม
ช่างเป็นคู่สร้างคู่สมกัน
เยี่ยมไปเลยค่ะ
แบบนี้ดีต่อเอ็นกันโต้มาก
"บรูโน่"
กาสิต้า
แกหยุดทรายไม่ให้ไหลได้ไหม
แกช่วยในนี้ไม่ได้เหรอ
ฉันไม่เป็นไร
ฉันต้องทำให้ได้
เพื่อแก เพื่อคุณยาย...
อาจจะเพื่อฉันนิดหน่อย
"หาคำทำนาย แล้วช่วย..."
"อนาคตของเจ้ารออยู่"
โอ้ หวัดดี
บันไดเยอะชะมัด
แต่อย่างน้อยฉันก็มีเพื่อน
ไม่ละ พูดปุ๊บ บินหนีปั๊บเลย
เอาก็เอา
ขอต้อนรับสู่ครอบครัวมาดรีกาล
มีบันไดตั้งหลายขั้นในกาซ่ามาดรีกาล
คงคิดว่ามีวิธีอื่นที่จะขึ้นบันไดสูงแบบนี้ได้ เพราะเรามีเวทมนตร์ แต่นี่ไม่มีไง
บันไดจะเยอะไปไหนเนี่ย
น้าบรูโน่ ห้องน้านรกชัดๆ
จะบ้าตาย
โอเค ต้องทำได้สิ
นกป๊อด
ว่างเปล่า
อะไรทำร้ายเวทมนตร์
ฉันเหรอ
ไปไหนมา ทำไมดูลุกลี้ลุกลน
ขอโทษค่ะ หนู...
แล้วผมไปเลอะอะไรมา
พลังฉัน
- หนูกำลังสูญเสียพลัง - ว่าไงนะ
หนูกับมีราเบลคุยกัน ว่าหนูแบกอะไรมากไป
หนูเลยพยายามไม่ขนเยอะ แต่หนูรู้ว่าทำงานไม่ทันแน่
แล้วจะทำให้ทุกคนผิดหวัง
หนูรู้สึกแย่มาก เลยขนลาไปหมดทีเดียว
แต่พอจะโยนลาใส่โรงนา จู่ๆ มันก็...
หนักมาก
เธอทำอะไรลงไป ไปพูดอะไรกับพี่เขา
เปล่าค่ะ หนูไม่...
มีราเบล ยายต้องไปรับกุซมันส์ เรื่องงานหมั้นของอีซาเบล่า
อยู่ให้ห่างจากลุยซ่า จนกว่ายายจะคุยกับพี่เขา
คืนนี้จะให้มีปัญหาอีกไม่ได้
และไม่ว่าหลานทำอะไรอยู่ หยุดทำซะ
ทำไมหนูอยู่ในนิมิตของน้า บรูโน่
คุณน้า! ตกใจหมด
โทษที น้าไม่ได้ตั้งใจ...
ชิ่ว ชิ่ว ชิ่ว!
น้าแค่จะมาเก็บของของโตญีโต้...
แล้วน้าก็ได้ยินชื่อที่เราห้ามพูดถึง
เริ่ดจริง ตอนนี้น้ามีฟ้าร้อง เดี๋ยวก็มีฝนลงเม็ด
เม็ดฝนก็จะกลายเป็นสายฝน...
ฟ้าใสไว้ ฟ้าใสไว้
ท้องฟ้าใส
น้าเป๊ปป้าคะ ถ้า...
ถ้าเขามีนิมิตถึงใครสักคน มันจะหมายความว่าไง
เราไม่พูดเรื่องบรูโน่
หนูรู้ หนูแค่สมมุติ ถ้าเขาเห็นน้า...
มีราเบล ขอที เราต้องเตรียมต้อนรับกุซมันส์
หนูแค่อยากรู้ว่าส่วนมากเป็นเรื่องดี หรือไม่ค่อยดี
- มันเป็นฝันร้ายเลยล่ะ - ฟีลิกซ์
ต้องให้เธอรู้ เป๊ปปี้ เธอต้องรู้ได้แล้ว
เราห้ามพูดเรื่องบรูโน่
เขาจะเห็นเรื่องที่ไม่ดี จากนั้น...
ตู้ม! มันก็จะเป็นจริง
บอกว่าห้ามพูดถึงบรูโน่
ถ้าไม่เข้าใจสิ่งที่เขาเห็นล่ะ
งั้นก็ต้องคิดให้ออก เพราะเธอได้เจอแน่
เราไม่พูดกันเรื่องบรูโน่-โนวโนวโนว
เราไม่พูดกันเรื่องบรูโน่
- แต่งานแต่งงานน้านั่นไง - งานแต่งงานเรานั่นไง
ตอนที่เราเตรียมพร้อม ฟ้าใสไม่มีเมฆมาคอยบัง
ต้องไม่มีเมฆมาบดบัง
บรูโน่เข้ามาด้วยรอยยิ้มน่ากังขา
ฟ้าร้อง
งั้นฉันไม่ต้องเล่าก็ได้ละมั้ง
ขอโทษที่รัก เธอเป็นคนเล่า
บรูโน่บอกจะมีฝนมา
ทำไมต้องแกล้งเรา
และกรอกใส่ในสมองของน้า
อาบัวล่าต้องเอาร่มมาให้
แต่งกันกลางพายุฝนฟ้า
วันที่แสนงดงาม อย่างไรก็ตาม
เราไม่พูดกันเรื่องบรูโน่-โนวโนวโนว
เราไม่พูดกันเรื่องบรูโน่
เฮ้
ก็ไม่เคยจะชิน บรูโน่มะงึมมะงำถลำชน
ฉันชอบได้ยิน ที่เขามาพึมมาพำและพร่ำบ่น
ฟังซะจนรู้ว่านั่นเขา ด้วยเสียงทรายร่วงหล่นไหล
หนักและก็ซับซ้อนที่มีพรลึกล้ำจน
ทำให้อาบัวล่าและทั้งบ้านกลืนกล้ำทน
สับและสนในคำทำนายที่เขาไม่เคยเข้าใจ
เธอเข้าใจใช่ไหม
ตัวก็สูงยาว หนูยั้วเยี้ยเต็มตัว
เมื่อเขาเรียกชื่อเรา เมื่อนั้นโลกมืดมัว
ล่วงรู้ฝันข้างใน ชอบหลอนให้เรากลัว
เราไม่พูดกันเรื่องบรูโน่-โนวโนวโนว
เราไม่พูดกันเรื่องบรูโน่
เขาทักว่าต้องเสียปลาทอง เช้าขึ้นปากอ้า
โนว โนว
เขาบอกว่าอีกหน่อยพุงพลุ้ย ก็เป็นเหมือนอย่างว่า
- โนว โนว - เขาทักว่าต่อไปผมจะร่วงไม่เหลือ
ก็ร่วงหมดเลยจ้ะ
โนว โนว
ถูกทักอย่างไรก็เหมือนคำกำหนดชะตา
เขาบอกฉันว่าสักวันสิ่งที่ฝัน
เป็นดังคิดในชีวิตที่เบื้องหน้า
เขาบอกฉันว่าพลังจะสะพรั่ง
ดังลูกไม้หวานล้ำและเลอค่า
มารีอาโน่มาโน่นไง
เขาเคยบอกคนที่ฉันนั้นเฝ้าปอง
เกินเอื้อมมือคว้าไปได้
มีคู่ที่หมั้นหมายจอง
- ดังได้ยินเสียงเขาเลย - เฮ้ซิส
ไม่ต้องเลยสักนิด ห้ามเธอพล่าม
ดังได้ยินเสียงเขาเลย
บรูโน่ ใช่ อย่างไรกันบรูโน่
ช่วยบอกได้ไหม บอกความจริง บรูโน่ อยากรู้ทุกเรื่องของบรูโน่
อีซาเบล่า มาแล้วหวานใจ
มาทานข้าวกัน
- งานแต่งงานน้านั่นไง - งานแต่งงานเรานั่นไง
- ฟ้าใสไม่มีเมฆมาคอยบัง - ต้องไม่มีเมฆมาบดบัง
"ลุยซ่า"
เขาบอกฉันว่าพลังจะสะพรั่ง
- ฟ้าร้อง - งั้นฉันไม่ต้องเล่าก็ได้ละมั้ง
มารีอาโน่มาโน่นไง
- บรูโน่บอกจะมีฝนมา - ทำไมต้องแกล้งเธอ
- กรอกใส่ในสมองของน้า - อาบัวล่าต้องเอาร่มมาให้
แต่งกันกลางพายุฝนฟ้า
เขามาแล้ว ห้ามพูดกันเรื่องบรูโน่
ทำไมฉันต้องพูดเรื่องบรูโน่
พูดไม่ได้เลยเรื่องบรูโน่
นี่ฉันไม่น่าถามเรื่องบรูโน่
มีราบู พร้อมไปปาร์ตี้รึยัง เพราะพ่อ...
หนูแอบเข้าหอคอยบรูโน่
หนูเจอคำทำนาย ครอบครัวมีภัย
เวทมนตร์ใกล้หมด บ้านใกล้แตก พลังลุยซ่ากำลังหาย
หนูคิดว่าทั้งหมดก็เพราะหนูมั้ง
ป๊า
เราห้ามพูดอะไร คุณยายอยากให้คืนนี้สมบูรณ์แบบ
จนกว่ากุซมันส์จะกลับ ลูกไม่ได้เข้าหอคอยบรูโน่
เวทมนตร์ไม่ได้ใกล้หมด บ้านไม่ได้ใกล้แตก
พรของพี่ลุยซ่าไม่ได้จะหาย
ห้ามให้ใครรู้ ทำตัวปกติที่สุด
ต้องห้ามให้ใครรู้
ฉันรู้แล้ว
ได้รู้กันทั้งบ้านแน่
กินได้แล้ว
กุซมันส์และมาดรีกาลดองกัน จะดีกับเอ็นกันโต้มากๆ
ใช่ ขอให้คืนนี้ไม่มีเรื่องเลวร้าย
ดื่มให้คืนที่เพอร์เฟกต์
อะโวคาโดไหม
กามีโล่ ทำหน้าดีๆ
น้ำไหม
มีราเบล
ขอครีมหน่อย
ป๊า ครีมค่ะ
...นิมิตของบรูโน่
เป๊ปป้า ก้อนเมฆ
ฟ้าใสไว้ ฟ้าใสไว้ ฟ้าใสไว้
นิมิตของบรูโน่
มีราเบล
มีอะไรรึเปล่า
ทุกอย่างเยี่ยมมาก เธอแค่ตื่นเต้นน่ะ
ที่นายมาสู่ขอ น่าจะขอเลย
- ใช่ - รีบสู่ขอเร็วๆ ยิ่งดี
ที่จริงผมว่าจะ...
คุณจะขอพอดี แจ๋วเลย
ไหนๆ ทุกคนที่นี่ก็มีพรสวรรค์...
มารีอาโน่ของฉันอยากเริ่มด้วยบทเพลง
ลุยซ่า ช่วยยกเปียโนมาทีได้ไหม
ได้ค่ะ
จริงๆ แล้ว ประเพณีครอบครัวเราจะร้องทีหลัง
อีซาเบล่า ผู้งามสง่าที่สุดในมาดรีกาล
คุณมาถูกทางแล้ว
บุปผาที่งดงามที่สุดในเอ็นกันโต้...
ไม่
ทั้งเอ็นกันโต้นี้เลย...
คุณจะแต่งงาน...
ไม่!
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
มีราเบลเจอนิมิตของบรูโน่ เธออยู่ในนั้น
เธอจะทำลายเวทมนตร์ แล้วเราทุกคนต้องตาย
คุณยาย ขอร้อง มันต้องมีคำอธิบายสิ
ฉันเกลียดเธอ
- ฉันไม่เอาไหน - ลุยซ่า
เธอทำอะไรลงไป
หนูไม่ได้ทำอะไรเลย มันเป็นนิมิตของน้าบรูโน่
เวทมนตร์ยังแข็งแกร่ง ทุกอย่างยังปกติ
เราคือครอบครัวมาดรีกาล
มีราเบล
เดี๋ยว!
ไม่เป็นไร หม่ามี้ หายใจเข้าลึก ออกยาว
หยุดนะ!
หยุดสิ!
ไม่นะ ไม่
ช่วยด้วย ช่วย...
กาสิต้า กาสิต้า
ช่วยด้วย
เหงื่อเยอะนะเนี่ย
ไม่นะ!
- บาย - ว่าไงนะ
ไม่ เดี๋ยวก่อน
เดี๋ยว เดี๋ยว!
ทำไมน้ามาเอานิมิตไป
เคาะๆๆ เคาะไม้แก้เคล็ด
มันหมายความว่าไง
เพราะแบบนี้น้าถึงกลับมาหรือว่า...
น้าบรูโน่คะ
เคาะๆๆ เคาะไม้แก้เคล็ด
เธอไม่ควรได้เห็นนิมิตนั่น ใครก็ไม่ควรเห็น
- แต่... - ปาเกลือไล่เสนียด
น้ำตาล
เดี๋ยวนะ
น้าอยู่ในนี้คอยซ่อมรอยร้าวเหรอ
นั่นเหรอ ไม่ใช่ๆ น้ากลัวไม่กล้าเข้าใกล้
คนที่ซ่อมพวกนี้คือแอร์นันโด้
- ใครคือแอร์นันโด้ - ฉันคือแอร์นันโด้ ฉันไม่กลัวอะไร
จริงๆ แล้วคือน้าเอง
น้าบอกแล้วพรที่แท้ทรูของน้า คือการแสดง
ฉันชื่อฮอร์เก้ ฉันเป็นมือฉาบ
น้าอยู่หลังบ้านนี่นานแค่ไหนแล้ว
น้าไม่เคยจากไป
น้าออกจากหอคอยมา อย่างที่เห็น บันไดเยอะเกิน
ที่นี่ ติดกับห้องครัวเลย
แถมมีความบันเทิงฟรี
เธอชอบอะไรล่ะ กีฬาไหม
เกมโชว์ หรือละครน้ำเน่า
รักของพวกมันไม่สมหวัง
หนูไม่เข้าใจค่ะ
เธอเป็นอาเขา แต่เธอความจำเสื่อม
เธอจึงจำไม่ได้ว่าเป็นอาเขา
มันเป็นเหมือนความรักต้องห้าม...
หนูไม่เข้าใจว่า ทำไมน้าออกมาแต่ไม่ไปไหน
เพราะภูเขารอบเอ็นกันโต้สูงมาก
อย่างที่บอก ของกินก็ฟรี มีทุกอย่าง
พวกแกชอบของกินฟรีใช่ป่ะ
หิวตลอด กินไม่เคยอิ่มเลย
"บรูโน่"
พลังวิเศษของน้าไม่ได้ช่วยครอบครัว
แต่น้าก็รักครอบครัว รู้ไหม
น้าแค่ไม่รู้จะทำ...
ยังไงเธอก็ควรไปซะเพราะว่า...
น้าไม่มีเหตุผลจริงๆ แต่ถ้าน้ามี เธอคงคิด...
"ฉันควรไป แบบนั้นล่ะดีแล้ว"
ทำไมหนูอยู่ในนิมิตของน้า
น้าบรูโน่คะ
หนูแค่อยากทำให้ครอบครัวภูมิใจ
สักครั้ง
แต่ถ้าหนูควรหยุด...
ถ้าหนูกำลังทำร้ายครอบครัว...
แค่บอกมา
น้าบอกเธอไม่ได้
เพราะน้าไม่รู้
น้าเห็นนิมิตนี้ ในคืนที่เธอไม่ได้พรวิเศษ
คุณยายเป็นห่วงเวทมนตร์
จึงมาขอให้น้าดูอนาคต ดูว่ามันหมายถึงอะไร
แล้วน้าเห็นเวทมนตร์อยู่ในอันตราย
บ้านเราพังพินาศ
จากนั้นแล้วจากนั้น น้าก็เห็นเธอ
แต่นิมิตไม่เหมือนกัน มันเปลี่ยนไป
และไม่มีใครตอบได้ โชคชะตาไม่ชัดเจน
เหมือนอนาคตเธอยังไม่ถูกตัดสิน
แต่น้ารู้มันจะฟังดูเป็นไง น้ารู้ทุกคนจะคิดว่า...
เพราะน้าคือบรูโน่ ทุกคนชอบคิดในแง่ลบ น้าเลย...
น้าเลย...
น้าจากมาเพื่อปกป้องหนูเหรอ
น้าไม่รู้มันจะออกมายังไง
แต่น้าเดาว่า...
ครอบครัวเรา เมืองเอ็นกันโต้...
ชะตากรรมของปาฏิหาริย์เอง...
ทั้งหมดนี้ขึ้นอยู่กับเธอ
หรือน้าอาจคิดผิด
อย่างว่ามันคือสิ่งลี้ลับ เพราะแบบนี้นิมิตนี่...
ถ้าน้าช่วยได้มากกว่านี้ น้าจะช่วย
แต่น้ารู้เท่านี้แหละ
โชคดี น้าก็อยากเห็นมากกว่านี้
ใช่
ใช่แล้ว
น้าอยากเห็นมากกว่านี้ ก็ดูอีกสิ
ดูนิมิตอีกสักครั้ง
ไม่ๆ คือน้าเลิกดูอนาคตแล้ว
- แต่น้าดูได้ - ก็น้าไม่ดู
น้าจะพูดว่าน้าแบกโลกนี้ ไว้คนเดียวไม่ได้ จบนะ
ถ้าโชคชะตาขึ้นอยู่กับหนู หนูจะบอกให้ดูนิมิตอีก
มันอาจบอกหนูว่าต้องทำไง
ต่อให้น้าอยากดู แต่น้าไม่อยาก เธอทำถ้ำดูดวงของน้าพังแล้ว
นั่นแหละปัญหา เพราะน้าต้องใช้พื้นที่โล่งกว้าง
- งั้นเราจะหา - ที่ไหนล่ะ
ใช้ห้องผมสิ
พวกหนูเล่าให้ผมฟังแล้ว อย่ากินพวกมันนะ
ครอบครัวเราต้องการให้ช่วย ส่วนน้าก็ต้องการออกจากที่นี่
นายควรบอกฉันทันทีที่เห็นนิมิตนั่น
คิดถึงครอบครัวมั่งสิ
ผมต้องคิดถึงลูกสาวผมสิ
เป๊ปป้า ใจเย็น
- หนูข่มเต็มที่แล้ว - ใช่
แม่โชคดีแล้วที่ไม่ใช่เฮอริเคน
มาม๊า ชอบเอาแต่ดุว่ามีราเบล
ลูกหันไปดูสิ
เราต้องปกป้องครอบครัวและเอ็นกันโต้ เราจะเสียบ้านไม่ได้นะ
ชาวเมืองกำลังกังวลเรื่องเวทมนตร์
พวกเขาอยากพบคุณ
ต้องมีเหตุผลที่มีราเบลอยู่ในนิมิตนั่น
หาเธอให้เจอ
เราอาจต้องรีบหน่อยไหม
เธอเร่งอนาคตไม่ได้
ถ้าน้าให้เธอดูที่แย่กว่าเดิมล่ะ
ถ้าน้าเห็นอะไรที่เธอไม่ชอบ เธอจะคิด...
"บรูโน่ทำให้เกิดเรื่องไม่ดี เขาน่ากลัวจัง นิมิตเขาฆ่าปลาทองฉัน"
หนูไม่คิดว่าน้าทำให้เกิดเรื่องไม่ดี
บางครั้งคนแปลกในครอบครัว ก็ถูกมองไม่ดี
น้าทำได้ค่ะ
เผื่อน้ากลัว
ฉันทำได้ ฉันทำได้ ฉันต้องทำได้
"บรูโน่"
จับไว้หน่อยก็ดีนะ
มันก็เหมือนเดิม น้าต้องหยุดแล้ว
ไม่ หนูต้องรู้ว่ามันออกมายังไง มันต้องมีคำตอบสิ
สิ่งที่เราไม่ทันเห็น
เธอกำลังเห็นเหมือนที่น้าเห็น
- ถ้ามันมีอย่างอื่น... - นั่น
อยู่ทางโน้น
ผีเสื้อ
ตามผีเสื้อนั่นไป
นั่นมันที่ไหน
มันโกลาหลไปหมดแล้ว
เป็นเทียนนั่น เทียนสว่างกว่าเดิม
- น้าคิดว่าเธอจะช่วยเทียนได้ - ยังไง
มีคนอยู่กับเธอ
- เธอสู้กับเขา - ว่าไงนะ
เดี๋ยว ไม่ใช่ๆ นั่นกอดกันเหรอ
ตกลงหนูสู้หรือกอดกันแน่
โอบกอด เธอกอดเขา
จะทำให้เทียนส่องสว่าง เธอต้องกอดเขา
ให้กอดใครล่ะ
เกือบเห็นแล้ว
- เธอคือใคร - เกือบเห็นแล้ว
น้าเห็นแล้ว
อีซาเบล่าเนี่ยนะ
พี่สาวเธอเหรอ งั้นแจ๋วเลย
เป็นแบบนี้ทั้งปี
ทำไมแค่กอดอีซาเบล่าแล้วจะช่วยได้
ไม่รู้ ครอบครัวเราพบปาฏิหาริย์ เธอจะกอบกู้ปาฏิหาริย์ไงล่ะ
ก็กอดพี่สาวไง
มีราเบล มีราเบล
มีราเบล
น้าว่าเราจะไม่มีเวลาแล้วนะ
ยังไงก็ไม่มีทางเวิร์ค
เธอจะไม่กอดหนูแน่ จบนะ เธอเกลียดหนู
ไม่รู้น้าได้ยินไหม หนูไปพังงานสู่ขอของเธอ
- ป.ล.เธอน่ารำคาญมาก - มีราเบล
- แหงล่ะต้องเป็นอีซาเบล่า - มีราเบล
เธอจะอะไรกับหนูนักหนา
เธอเสกดอกกุหลาบงี่เง่าได้
มีราเบล
ขอโทษๆ โทษที
เธอกำลังหลงประเด็น
ชะตากรรมของครอบครัว ไม่ได้ขึ้นอยู่กับเขา
ขึ้นอยู่กับเธอ
เธอคือสิ่งที่ครอบครัวนี้ต้องการ
เธอแค่ต้องมองให้เห็น
ด้วยตัวเอง พอน้าไปแล้ว
อ้าว ทิ้งกันแบบนี้เลยเหรอ
มันเป็นนิมิตของเธอ ไม่ใช่ของน้า
กลัวคุณยายจะเห็นน้าสินะ
ใช่ รู้ทันแฮะ เรื่องนั้นด้วย
นี่ พอกอบกู้ปาฏิหาริย์ได้แล้ว แวะมาบ้างนะ
พอหนูกอบกู้ปาฏิหาริย์ได้แล้ว หนูจะพาน้ากลับบ้าน
เคาะๆๆ เคาะไม้แก้เคล็ด
เธอทำได้ แค่ทำเพื่อช่วยปาฏิหาริย์
กอดก็กอด
อีซซ่า ว่าไง
ฉันรู้พวกเรามีปัญหากัน...
แต่ฉันพร้อม จะเป็นน้องแสนดีกับพี่แล้ว
งั้นเรามากอดกันเถอะ
มากอดดีกันนะ
"กอดดีกัน" งั้นเหรอ
ลุยซ่ายกเอ็มปานาด้ายังไม่ไหว
จมูกมารีอาโน่ ดูเหมือนมะละกอแบนแต๊ดแต๋
เธอบ้าไปแล้วรึไง
อีซซ่า ฉันรู้สึกได้ว่าพี่โกรธ
รู้ไหมอะไรช่วยให้หายโกรธได้ อ้อมกอดอบอุ่น
ออกไป
ทุกอย่างสมบูรณ์แบบแล้วแท้ๆ
คุณยายมีความสุข ครอบครัวเรามีความสุข
เธออยากเป็นน้องแสนดีเหรอ งั้นก็ขอโทษที่ทำลายชีวิตฉันสิ
พูดสิ ขอโทษฉันซะ
ฉัน...
รู้สึก...
เสียใจ
- ที่ชีวิตพี่โคตรจะเริ่ด - ออกไป
เดี๋ยว ได้ ฉันขอโทษ
ฉันไม่ได้คิดจะทำลายชีวิตพี่นะ
พวกเราบางคนมีปัญหาใหญ่กว่านั้น...
คนเห็นแก่ตัว ยัยเจ้าหญิงเอาแต่ใจ
"เห็นแก่ตัว" เหรอ
ฉันต้องทนทำตัวเพียบพร้อมมาทั้งชีวิต
พูดจริงๆ สิ่งเดียวที่เธอเคยทำให้ฉัน คือทำทุกอย่างพัง
ไม่มีอะไรพังซะหน่อย พี่ยังแต่งกับไอ้บื้อหน้าหล่อนั่นได้
ฉันไม่เคยอยากแต่งกับเขา ที่ทำก็เพื่อครอบครัว
โอ๊ยตายแล้ว
อีซซ่า...
เมื่อกี้พี่สารภาพซะหมดเปลือกเลย
โอเค มาหาน้องมา
มากอดกัน
อีซซ่า
ที่ทำไปนั้นมันไม่ได้ตั้งใจ
แตกต่างไป ไม่เหมือนเก่า
อีซซ่า เวลาแบบนี้เราน่าจะ...
อาจไม่ได้ดูดีพร้อมและสมบูรณ์ แต่มันสวย
ด้วยมือที่ฉันสร้าง ทำได้ใช่ไหมเล่า
เดี๋ยว เข้ามาเลย เข้ามาเลย
- คุยเพลิน เข้ามาเลยๆ - ทำได้ในแบบเรา
กอดกัน เข้ามาเลย เข้ามาเลย
ขอกอด เข้ามาเลย เข้ามาเลย
ปลูกมาแล้วกุหลาบกี่แถวกัน
และก็ลั่นทม ให้พวกท่านชม
ฝึกเดินเหินท่วงท่าเกินเทียบทัน
แสร้งทำหน้าชื่น แต่อกฉันตรม
ทำได้อีกมากแค่ไหน ถ้าคิดปลูกต้นที่ใจต้องการในตอนนี้
อย่ารีบร้อนสิ รอน้องที
ทำได้อีกมากแค่ไหน ถ้ารู้ไม่เห็นจะต้องไม่มีที่ติ
ก็แค่ปล่อยให้มันเป็น ไม่ต้องเครียดต้องเค้น
จะโหมพายุดอกฮาคารานดา
- มะเดื่อแกว่งไกว เถาโยงใย - มะเดื่อ
ไม่เป็นไร
ต้นปาล์มสุดสูงที่พุ่งเสียดฟ้า ให้เอื้อมไต่ขึ้นดังยอดเสา
ทำได้ใช่ไหมเล่า
จะเสกของประหลาด อย่างต้นหยาดน้ำค้าง
มันเป็นพืชกินแต่สัตว์ ก็ต้องจัดเล่นบ้าง
จะลองสิ่งที่ไม่ถนัดดูสักตั้ง
สุดเบื่อที่ต้องงดงาม ความจริงสิที่หวัง สักครั้ง
ดังเธอนั้นคือเรื่องราวในความฝัน มานมนานตั้งแต่ครั้งจำความได้
หยั่งรากลึกลงไปเท่าไร
เพียงแค่ฉันคงเคยชินกับภาพนั้น
แต่ดีใจที่เธอก้าวออกมาไกล
- ฉันก้าวไกลแค่ไหน - เธอก้าวไกลแค่ไหน
ทะลุฟ้าก็จะไปให้ได้ ไปเลย
จะโหมพายุดอกฮาคารานดา
- มะเดื่อแกว่งไกว - ไป
- เถาโยงใย - เอา
ต้นปาล์มสุดสูงที่พุ่งเสียดฟ้า ให้เอื้อมไต่ขึ้นดังยอดเสา
ทำได้ ทำได้
ทำได้อีกมากแค่ไหน ถ้าเราเปิดใจให้รับรู้เพียงแค่ตอนนี้
ใจเรียกร้อง มันก็ต้องสิ
ทำได้อีกมากแค่ไหน เมื่อรู้ว่าฉันไม่ใช่ไม่มีที่ติ
- ก็เป็นเรื่องธรรมดา - เฮ้ ดูดีๆ นี่พี่ฉันมา
- เปิดตัวจัดเต็มด้วยตาเบบูญ่า - ตาเบบูญ่า
- เปลี่ยนทางไป - เปลี่ยนทางไป
- สร้างแนวใหม่ - มันเร้าใจ
มองเห็นได้ไกลกว่าเดิม เมื่อได้เธอช่วย
มาเปิดดวงตาให้เรา
ทำได้ใช่ไหมเล่า
ต้องบอกกับทุกคนเขา
- ทำได้ใช่ไหมเล่า - ได้หมดแหละ ไม่ต้องเดา
ทำได้ในแบบเรา
เธอนี่ทำฉันเสียนิสัยชะมัด
มันเกิดอะไรขึ้น
คุณยายคะ ไม่เป็นไร ทุกอย่าง...
เรากำลังจะกอบกู้ปาฏิหาริย์ เวทมนตร์...
เธอพล่ามเรื่องอะไร
ดูบ้านเราก่อน ดูพี่สาวของเธอ
ขอร้อง... อีซาเบล่าไม่มีความสุข
เขาไม่มีความสุขแน่ล่ะ เธอทำลายงานสู่ขอของเขา
ไม่ ไม่ใช่ พี่ต้องการให้หนูทำลายงานพี่
แล้วเราก็ทำทั้งหมดนี้
เทียนสว่างกว่าเดิมและรอยร้าว...
- มีราเบล - หนูถึงได้อยู่ในนิมิต
หนูกำลังกอบกู้ปาฏิหาริย์
เธอต้องหยุดได้แล้ว มีราเบล
บ้านเริ่มแตกก็เพราะเธอ
บรูโน่ทิ้งบ้านก็เพราะเธอ
ลุยซ่ากำลังเสียพลัง อีซาเบล่าคุมตัวเองไม่ได้
ก็เพราะเธอ
ยายไม่รู้ทำไมเธอไม่ได้พรวิเศษ
แต่มันไม่ใช่ข้ออ้าง ให้เธอมาทำร้ายครอบครัว
ยังไงหนูก็ไม่มีวันดีพอสำหรับยาย
ใช่ไหม
ไม่ว่าหนูจะพยายามแค่ไหน
ไม่ว่าเราทุกคนจะพยายามแค่ไหน
ลุยซ่าก็ไม่มีวันจะแข็งแรงพอ
อีซาเบล่าไม่มีวันจะเพอร์เฟกต์พอ
น้าบรูโน่ไปจากพวกเรา เพราะยายมองน้าแต่ในแง่ลบ
บรูโน่ไม่เคยแคร์ครอบครัวนี้
น้ารักครอบครัวเรา
หนูรักครอบครัวนี้ เราทุกคนรักครอบครัว
ยายต่างหากที่ไม่เคยแคร์
- ยายนั่นแหละที่ทำลายบ้านเรา - อย่าบังอาจ...
ปาฏิหาริย์กำลังจะหมดไปก็เพราะยาย
ไม่นะ ไม่ๆ
เทียนวิเศษ
กาสิต้า พาฉันขึ้นไป
ไม่
"อันโตนิโอ"
ระวัง อันโตนิโอ
เราต้องรีบออกไปแล้ว
มีราเบล มีราเบล
มีราเบล เราต้องหนีแล้วนะ
- มีราเบล - มีราเบล
มีราเบล ช่างมัน
มีราเบล บ้านกำลังจะถล่มแล้ว
- มีราเบล ออกมา - มีราเบล
ไม่นะ
มีราเบล
มีราเบล เจ็บตรงไหนไหม
มีราเบล
ฮูเลียตต้า มาเร็ว
ฮูเลียตต้า
อย่าขยับ เดี๋ยวแม่มานะ
มันเป็นแบบนี้ได้ไง
มา ให้หนูช่วยค่ะ หนูช่วยยายเอง
- ทุกคนเป็นอะไรไหม - อันโตนิโอ ไม่ร้องนะ ที่รัก
มันเป็นไปได้ไง เอ็นกันโต้พังแล้ว
เราจะทำยังไงดี
พลังของผม ไม่อยู่แล้ว
แล้วอันโตนิโอล่ะ เขาจะทำไง
มีราเบล
มีราเบล มีราเบลไปไหน
ลูกไปไหนแล้ว
มีราเบล
ยังหาพี่เขาไม่เจอเหรอ
- มีราเบล - มีราเบล
มีราเบล
หนูขอโทษ
หนูไม่ได้อยากทำร้ายเรา
หนูแค่อยากจะ...
เป็นอย่างอื่นที่ไม่ใช่ตัวหนู
ยายไม่กล้าที่จะกลับมาที่นี่อีก
แม่น้ำนี้คือที่ที่เราได้รับปาฏิหาริย์
ที่ที่คุณตาเปโดร...
ยายนึกว่าชีวิตพวกเราจะเปลี่ยนไป
คิดว่ายายจะเป็นผู้หญิงคนใหม่ได้
ยายได้รับปาฏิหาริย์
ได้รับโอกาสอีกครั้ง
แล้วยายกลัวจับใจว่าจะเสียมันไป
กลัวจนลืมไปว่า เราได้ปาฏิหาริย์มาเพื่อใคร
และยายเสียใจจริงๆ
หลานไม่เคยทำร้ายครอบครัวเรา มีราเบล
ที่เราพังพินาศ...
ก็เพราะยายเอง
คุณยายคะ
ในที่สุดหนูก็เข้าใจ
ยายเคยสูญเสียบ้าน
สูญเสียทุกสิ่ง
ยายต้องทุกข์มามาก...
ตัวคนเดียว
ฉะนั้นเพื่อจะไม่ให้มันเกิดขึ้นอีก
เรามีวันนี้ได้ก็เพราะยาย
เราได้รับปาฏิหาริย์ก็เพราะยาย
พวกเราเป็นครอบครัวได้ก็เพราะยาย
และจะไม่มีอะไรที่แตกสลาย
แล้วเราจะแก้ไขไม่ได้... หากช่วยกัน
ยายเคยขอให้คุณตาเปโดรช่วย
มีราเบล
ตาส่งหลานมา
เธอไม่ได้ทำนะ
เธอไม่ได้เป็นคนทำ
ผมเป็นคนให้เธอเห็นนิมิตเอง
เป็นเพราะผม
ผมบอกเอง "เอาเลย" แต่เธอร้อง...
เธอแค่อยากจะช่วย
ผมไม่สนว่าแม่คิดกับผมยังไง แต่ถ้าแม่ยังดื้อดึง...
รู้สึกเหมือนเราจะพลาดเรื่องสำคัญแฮะ
ไปเถอะค่ะ
เกิดอะไรขึ้น เราจะไปไหนกัน
บ้าน
นั่นเธอ ฉันเจอเธอแล้ว
ฉันเจอเธอหรอก
เธอกลับมาแล้ว เธอกลับมาแล้ว มาแล้ว
มีราเบล
มาม๊า
ลูกรัก แม่เป็นห่วงแทบแย่
เราหาลูกไม่เจอ
พ่อเจอผึ้งเต็มไปหมด
แต่พ่อยังโอเค
ไม่โอแน่ถ้าเราไม่มีบ้านอยู่
อะไร ก็เราไม่มีบ้าน ผมพูดไม่ได้เหรอ
นั่นอะไร ใช่บ้านเหรอ
มองดูบ้านนี้ ต้องเริ่มสร้างรากฐานขึ้นมา
มันแลดูยากเย็น แต่เราจะผ่านมันไป
ลองมองดูครอบครัว หมู่ดวงดาวชวนให้ชื่นตา
พากันส่องแสง ระยิบระยับด้วยแรงในใจ
แต่ว่าดาวเผาไหม้ส่องฉาย
และหมู่ดาวย่อมเคลื่อนจร
เรารู้ว่าเราเป็นได้
มากมายกว่าเพียงแค่พร
ต้องขอโทษที่ฉันยึดมั่นมากไป
จิตใจหวาดกลัวจะสูญเสียเธอ
ให้รู้ว่าปาฏิหาริย์ ไม่ใช่พรจากฟ้านั่น
ปาฏิหาริย์ก็คือพวกเธอ
ใช่ไหนไกล เพียงเธอ
ปาฏิหาริย์ก็คือพวกเธอ
แค่เพียงเธอ แค่เพียงเธอ
โอเค งั้นเราคงต้องพูดกันเรื่องบรูโน่
นั่นบรูโน่
ใช่ มีตั้งเยอะให้พูดกันเรื่องบรูโน่
ฉันเริ่มละกัน เป๊ปป้า ขอโทษเรื่องวันแต่ง
ไม่คิดว่ามันจะแรง
ไม่น่าทายให้เธอ รู้สึกว่าถูกแกล้ง
อยากให้รู้ให้แน่นหนัก ว่าฉันรักทั้งหัวใจ
ทั้งข้างนอกทั้งข้างใน ร้อนหรือหนาวสักแค่ไหน
ปล่อยออกไป
นั่นแหละที่ฉันคอยบอกเขาไง
มีเรื่องที่ฉันนั้นต้องขอโทษมากมาย
เฮ้ แค่ได้เธอคืนมา ก็ดีเหลือหลาย
- เจอแสงสว่างไง - คืนมืดมิดก็จบไป
และไม่ว่าจะยังไง เราจะต้องหาทางได้
ได้ยินเขาพึมพำอยู่ทุกเวลา ไม่เคยห่างหาย
นั่นอะไร
ผมว่าพวกชาวเมืองมาโน่นไง
เฮ้
หนักใดให้วาง หนักใดให้วาง
เราจะขอช่วยเหลือเธอบ้าง เราจะขอช่วยเหลือเธอบ้าง
แค่คนทั่วไป แต่เราร่วมกันสร้าง
จะทำได้ทุกอย่างให้แก่เธอ
ดังความฝันเมื่อเราได้มาช่วยกัน เธอเข้มแข็ง
- ใช่ แต่บางทีฉันก็ร้องไห้ - ก็ร้องได้
ไม่เข้มแข็งเท่าไรนะ แต่ฉันเริ่มเข้าใจ
ต้องให้ได้แดด และก็ใส่ปุ๋ยเข้าไป
มาเร็ว อยากปลูกต้นใหม่ๆ ให้ขึ้นไปไกล
ขึ้นฟ้าเลยดีไหม
ย่อมได้
ดวงดาวเผาไหม้ส่องฉาย
และหมู่ดาวพร่างพราวตา
คืนวันยังหมุนเวียนว่าย
ดูลูกสาวเราไปได้นี่หนา
ใช่เลย เขาเหมือนเธอ
เฮ้ มารีอาโน่ เศร้าน่าดู
ฉันมีรักในใจเก็บไว้มากมาย
ลูกพี่ลูกน้องที่ฉันมีอยู่ คนนี้ไง โดโลเรส
โอเค ฉันจัดการต่อเอง ไปได้
เธอชอบพูดดัง
และเธอดูแลแม่ไม่ให้ท่านผิดหวัง
และเป็นกวีช่างจำนรรจ์ แต่ละคืนที่เธอน่ะรำพัน
ถ้าหากขอได้สักครั้งที่เธอ ตื่นขึ้นมาให้เธอสังเกตฉัน
โดโลเรส ฉันเห็นเธอ
ฉันได้ยินเธอ
เยส!
ให้พวกเธอ ให้พวกเธอ
- แต่งงานกันเถอะ - ใจเย็นค่ะ
ให้พวกเธอ ให้พวกเธอ
บ้านที่รัก ดูสิหนูชอบรากฐานใหม่
มันไม่ดีพร้อมหรอก
- เราก็เหมือนกัน - จริงสิ
แต่ก่อนที่เราจะได้เข้ารับขวัญบ้านใหม่
- อะไร - ก็ต้องมีลูกบิด
เราทำอันนี้ให้พี่ฮะ
ดูเธอคอยฉายส่องทาง
ดูเธอกล้าหาญเรื่อยมา
ลองหันดูตัวเธอบ้าง
เธอคือพรของจริง เปิดเลยมะ
ลองเปิดตาสิจ๊ะ
หลานเห็นอะไร
หนูเห็น... ตัวเอง
ฉันนี่เอง
มาค่ะ เข้าบ้านกัน
เย้
เย้ ที่รัก
ทุกคน พูดพร้อมกันว่า...
ครอบครัวมาดรีกาล
บรรยายไทยโดย ศิริกมล เชฎฐ์อุดมลาภ