Harry Potter I ZAKON FENIKSA
Potworny dziś skwar, nieprawdaż?
A będziejeszcze gorzej. Upał dojdzie do ponad 30 stopni Celsjusza,
czyli ponad 90 stopni Fahrenheita, ajutro może dojść nawet do 100.
Pamiętajcie o ochronie przed słońcem, a na ochłodę
najlepsze przeboje w waszym radiu.
Chodźcie, chłopcy, pora wracać do domu.
No, schodźcie już.
- Musimy już iść? - Tak, musimy.
Na pocieszenie zrobię wam wasze ulubione danie.
Kwiczał jak prosię, co?
Kapitalny cios, Wielki De. Widzieliście jego minę?
Witaj, Wielki De.
Pobiliście następnego 10-latka?
- Ten sobie zasłużył. - Dokładnie.
- Pięciu na jednego. Bardzo odważne. - I kto to mówi.
Ten, który co noc jęczy przez sen. Ja chociaż nie boję się własnej poduszki.
"Nie zabijaj Cedrika".
Ten Cedrik to twój chłopak?
- Zamknij się. - "On mnie zabije, mamo".
Gdzie jest twoja mama?
Gdzie jest twoja mama, Potter?
Nie żyje?
Ona nie żyje?
Ona nie żyje, Pott?
- Dudley. - Dudley, idziemy.
- Co się dzieje? - Co ty wyrabiasz?
- Przecież nic nie robię. - Spadamy stąd, Dudley.
Chodź, Dudley, szybko.
Dudley, uciekaj.
Expecto Patronum.
Pani Figg.
Nie chowaj tej różdżki, Harry.
Jeszcze mogą wrócić.
Dementorzy w Little Whinging. Co będzie dalej?
- Cały świat stanął na głowie. - Nie rozumiem. Skąd pani wie?
Dumbledore prosił, żebym miała cię na oku.
Dumbledore panią poprosił? Pani zna Dumbledore'a?
Po tym jak Sam-Wiesz-Kto zabił w ubiegłym roku Diggory'ego,
chyba nie sądziłeś, że pozwoli ci włóczyć się samopas?
Dobry Boże, chłopcze. Podobno jesteś inteligentny.
A teraz wracaj do domu i nigdzie nie wychodź.
Wkrótce ktoś się z tobą skontaktuje. Pod żadnym pozorem nie wychodź z domu.
Upał. Tak, upał będzie wszędzie.
Będzie parno i duszno.
Dudasie?
To ty?
Dudziaczku. Vernonie, chodź tu szybko.
Musimy go zabrać do szpitala.
Kto ci to zrobił, synu?
Zadowolony z siebie?
W końcu ci się udało. W końcu przez ciebie zbzikował.
Vernonie, nie mów tak.
Spójrz tylko na niego, Petunio. Nasz syn zdurniał.
Moja cierpliwość się skończyła.
Nie zamierzam już dłużej tolerować twoich wygłupów.
- Drogi Panie Potter. - Co?
Ministerstwo zostało powiadomione, że o godzinie 18.23 dzisiejszego wieczoru
użył pan Zaklęcia Patronusa w obecności mugola.
Jako że jest to widoczne naruszenie
Ustawy o Uzasadnionych Restrykcjach wobec Niepełnoletnich Czarodziejów,
jest Pan niniejszym powoduje wydalony
ze Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie.
Z nadzieją, że miewa się Pan dobrze, Mafalda Hopkirk.
Sprawiedliwość.
Nie czuje się dobrze.
Przepraszam, Hedwigo.
Bardzo czyści ci mugole.
- Tonks, na Boga. - Nienaturalnie.
Profesor Moody.
- Co pan tu robi? - Chcę cię ocalić, ma się rozumieć.
Dokąd idziemy? Napisali, że zostałem wydalony.
Nie zostałeś. Jeszcze nie. Kingsley, ty mów.
W liście było...
Dumbledore przekonał ministra, by zawiesił twoje wydalenie
- do czasu przesłuchania. - Przesłuchania?
Nie martw się. Wyjaśnimy ci to po dotarciu do kwatery głównej.
Nie tutaj, Nimfadoro.
Nie nazywaj mnie Nimfadorą.
Lecimy w zwartej formacji. Nie łamcie szyków, nawet jeśli ktoś zginie.
Ruszajcie się, skręcajcie.
Idziemy.
Śmiało, do środka.
Nie było żadnych zgłoszeń.
Żadnych zgonów. Żadnych dowodów.
Prawie zabił Harry'ego. Jeśli to nie dowód...
Tak, ale ochrona sami-wiecie-czego jest najważniejszą...
Musimy zaufać Dumbledore'owi.
A zapewnił Harry'emu bezpieczeństwo? Musimy podjąć działania.
Korneliusz Knot to polityk, a w drugiej kolejności czarodziej.
- Wolałby to zlekceważyć... - Mówcie trochę ciszej.
Staje się coraz silniejszy. Musimy działać już teraz.
- Harry. - Pani Weasley.
Dzięki Bogu, nic ci nie jest.
Mizerniutki jesteś, ale kolacja będzie niestety dopiero po zebraniu.
Nie. Nie ma czasu na wyjaśnienia. Schodami w górę, pierwsze drzwi na lewo.
Właśnie.
Szlamy, wilkołaki, zdrajcy, złodzieje.
Gdyby moja biedna pani wiedziała jakie szumowiny kręcą się po jej domu,
co by powiedziała swojemu Stworkowi?
Co za wstyd.
- Dziwolągi. - Racja, racja, moja pani.
Najgorsze męty. Nie to co za czasów moich przodków.
Stworek jest przy pani.
Harry.
Nic ci nie jest? Słyszeliśmy, jak rozmawiali o ataku dementorów.
- Musisz nam wszystko opowiedzieć. - Daj mu odetchnąć.
A to przesłuchanie w ministerstwie. To po prostu oburzające.
Sprawdziłam to. Nie mogą cię wydalić.
- To całkowicie niesprawiedliwe. - Tak.
Sporo teraz tych niesprawiedliwości.
Co to za miejsce?
- Kwatera główna. - Zakonu Feniksa.
To tajne stowarzyszenie.
Dumbledore je założył, gdy walczyli z Sam-Wiesz-Kim.
Pewnie nie mogliście napisać o tym w liście?
Przez całe wakacje nie miałem wiadomości.
Chcieliśmy napisać, stary. Naprawdę, chcieliśmy.
- Tylko... - Tylko co?
Dumbledore kazał nam przysiąc, że nic ci nie powiemy.
Dumbledore tak kazał?
Czemu miałby mnie trzymać w nieświadomości?
To ja widziałem powrót Voldemorta,
to ja z nim walczyłem i widziałem śmierć Cedrika.
- Harry. - Poznaliśmy ten słodki szczebiot.
- Nie duś tego w sobie. Wyduś to. - Skoro już przestaliście krzyczeć...
Może chcecie usłyszeć coś ciekawszego?
Harry na pewno ma prawo wiedzieć. Gdyby nie Harry,
nie wiedzielibyśmy, że Voldemort wrócił.
On niejest dzieckiem, Molly.
Ale dorosły też niejest.
- Niejest Jamesem, Syriuszu. - Niejest też twoim synem.
Traktuję gojak syna.
- A kogo niby ma? - Cześć, Ginny.
- Ma mnie. - Jakie to wzruszające, Black.
Potterpewnie wyrośnie na zbrodniarza, jakjego chrzestny.
Nic ci do tego, Smarkerusie.
- Snape zależy do Zakonu? - Pajac.
...o twojej rzekomej zmianie.
- Ja wiem lepiej. - To może mu powiesz?
- Zostaw to. - Szybko.
- Podciągnij to. - Krzywołap.
- Przestań. - Zostaw to, ty paskudo.
- Krzywołap. Zostaw to. - Podciągnij to.
- Hermiono, nie cierpię twojego kota. - Niedobry Krzywołap.
Kolację zjemy w kuchni.
To że wolno wam już używać magii,
nie znaczy, że musicie cały czas machać różdżkami.
Cześć, mamo.
Jesteś głodny, Harry?
Na pewno nic ci nie jest? Trochę się przejęliśmy.
Harry Potter.
Syriusz.
To bardzo, bardzo dziwne.
To przesłuchanie w ministerstwie ma się odbyć przed całym Wizengamotem.
Nie rozumiem. Co ma do mnie Ministerstwo Magii?
Pokaż mu. I tak się niedługo dowie.
CHŁOPIEC, KTÓRY KŁAMIE?
Dumbledore'a też atakuje.
KNOT: "WSZYSTKO W PORZĄDKU"
Knot wykorzysta wszelkie wpływy, łącznie z Prorokiem Codziennym,
i obsmaruje każdego, kto twierdzi, że Czarny Pan powrócił.
Dlaczego?
Uważa, że Dumbledore chce jego stołka.
Nikt o zdrowych zmysłach nie uwierzy...
Właśnie o to chodzi. Jemu brakuje zdrowych zmysłów.
Jego umysł jest wynaturzony przez strach.
Strach sprawia, że ludzie robią potworne rzeczy.
Gdy Voldemort poprzednio doszedł do władzy,
niemal zniszczył wszystko, co uważamy za najcenniejsze.
Teraz powrócił i obawiam się, że minister zrobi prawie wszystko,
by nie spojrzeć tej przerażającej prawdzie w oczy.
Sądzimy, że Voldemort chce odbudować swoją armię.
Czternaście lat temu miał rzesze sprzymierzeńców.
Nie tylko w osobach czarodziejów, ale i we wszystkich istotach spod ciemnej gwiazdy.
Rekrutuje do swoich szeregów, a my próbujemy robić to samo.
Ale szukanie zwolenników nie jest jedyną interesującą go sprawą.
Sądzimy,
że Voldemort czegoś bardzo chce.
Syriuszu.
Czegoś, czego nie udało mu się poprzednio zdobyć.
Masz na myśli jakąś broń?
Nie. Dość tego. To tylko chłopiec.
Lada chwila wcielisz go jeszcze do Zakonu.
Ale ja chcę dołączyć. Skoro Voldemort zbiera armię, ja też będę walczył.
Harry.
Niniejszym zostajesz wydalony.
Przed całym Wizengamotem.
Pociągi. Metro.
Ci mugole to mają genialne pomysły.
Jesteśmy na miejscu.
Jeszcze nie wchodziłem wejściem dla odwiedzających. Będzie zabawnie.
Wyjmę tylko swoją mugolską walutę.
Straszne. Straciłem kupę galeonów na giełdzie eliksirów.
Prorok Codzienny, proszę państwa. Kto chce Proroka Codziennego?
Dumbledore: Niepoczytalny czy niebezpieczny?
- Witaj, Arturze. - Witaj, Bob.
Notatki międzywydziałowe.
Kiedyś używaliśmy sów. Potwornie brudziły.
Na brodę Merlina. Dziękuję, Kingsley.
- Zmienili godzinę przesłuchania. - Na którą?
Na za pięć minut.
Departament Tajemnic.
Jestem pewien, panie ministrze, że zrobi pan, co uważa za słuszne.
Tak, ale musimy być...
Pamiętaj, podczas przesłuchania mów tylko, gdy udzielą ci głosu.
Zachowaj spokój. Nie zrobiłeś nic złego.
Jak to mówią mugole, prawda wyjdzie na jaw.
Tak?
Obawiam się, że nie mogę ci towarzyszyć.
Powodzenia, Harry.
Przesłuchanie dyscyplinarne z dnia 12. sierpnia,
w związku z wykroczeniami Harry'ego Jamesa Pottera,
zamieszkałego numer 4 na Privet Drive, w Little Whinging, Surrey.
Osoby przesłuchujące: Korneliusz Oswald Knot, Minister...
Świadek obrony.
Albus Perciwal Wulfric,
Brian Dumbledore.
Dostał pan naszą wiadomość, że czas i miejsce przesłuchania
- zostały zmienione, tak? - Chyba ją przeoczyłem.
Jednakże dzięki szczęśliwej pomyłce, przybyłem tu trzy godziny wcześniej.
Zarzuty?
Zarzuty przeciwko oskarżonemu są następujące:
"Umyślnie, celowo
i z pełną świadomością bezprawności swojego postępowania,
użył Zaklęcia Patronusa
w obecności mugola".
- Czy zaprzeczasz, że użyłeś zaklęcia? - Nie, ale...
Czy wiedziałeś, że nie wolno ci używać magii poza szkołą,
- póki nie skończysz 17 lat? - Tak, wiedziałem, ale...
Drodzy czarodzieje Wizengamotu...
Zrobiłem to w obronie przed dementorami.
Dementorzy?
W Little Whinging?
Bardzo sprytnie.
Mugole nie widzą dementorów, prawda, chłopcze?
- Sprytnie pomyślane. - Ja nie kłamię.
- Było ich dwóch, i gdybym nie... - Wystarczy.
Przykro mi, że przerwę tę dobrze wyćwiczoną opowiastkę,
ale skoro nie ma żadnych świadków tego wydarzenia...
Przepraszam, panie ministrze, ale jednak mamy świadka.
Proszę opisać ten atak.
Jak oni wyglądali?
Cóż, jeden z nich był dość tęgi, a drugi raczej chudy.
Nie chłopcy. Dementorzy.
No tak, oczywiście. Byli duzi.
Okryci płaszczami. Potem zrobiło się zimno,
tak jakby całe szczęście odpłynęło z tego świata.
Posłuchajcie. Dementorzy nie wałęsają się po mugolskich przedmieściach
i nie wpadają na czarodziejów. To byłby niesłychany zbieg okoliczności.
Nie sądzę, że ktoś uwierzy,
iż dementorzy znaleźli się tam przypadkowo, panie ministrze.
Jestem pewna, że pana źle zrozumiałam, panie profesorze.
Dementorzy podlegają przecież Ministerstwu Magii.
Może to głupie, ale przez chwilę zabrzmiało to tak,
jakby sugerował pan, że to ministerstwo nakazało zaatakować tego chłopca.
To rzeczywiście niepokojąca kwestia, pani podsekretarz,
dlatego ministerstwo na pewno przeprowadzi pełne dochodzenie,
wyjaśniając, dlaczego ci dementorzy byli tak daleko od Azkabanu
i dlaczego zaatakowali bez pozwolenia.
Oczywiście jest też ktoś,
kto mógłby stać za tym atakiem.
Korneliuszu, błagam, posłuchaj głosu rozsądku.
Czarny Pan powrócił, a dowody na to są niepodważalne.
On nie wrócił.
Wracając do sprawy Harry'ego Pottera,
prawo jasno określa,
że magii można użyć przy mugolach w sytuacjach zagrożenia życia.
Prawo można zmieniać wedle potrzeby, Dumbledore.
Więc praktyką stało się przeprowadzanie procesu kryminalnego
do osądzenia sprawy używania magii przez nieletniego?
Kto głosuje za wyrokiem skazującym?
Kto za oczyszczeniem oskarżonego z wszystkich zarzutów?
Oczyszczony z wszystkich zarzutów.
Profesorze.
Łapa. Czyś ty postradał rozum?
Zepsujesz całą operację.
Syriuszu, co ty tu robisz? Jak ktoś cię zobaczy...
Musiałem się przecież z tobą pożegnać.
Czym jest życie bez odrobiny ryzyka?
Nie chcę, żeby znów wtrącili cię do Azkabanu.
Nie martw się o mnie.
Poza tym chciałem ci to dać.
Pierwotny Zakon Feniksa.
Marlene McKinnon.
Zabita dwa tygodnie po zrobieniu tego zdjęcia.
Voldemort sprzątnął całąjej rodzinę.
Frank i Alice Longbottom.
Rodzice Neville'a.
Spotkał ich gorszy los niż śmierć, jeśli mam być szczery.
Minęło już 14 lat.
A mnie nadal co dzień brakuje twojego ojca.
Naprawdę myślisz, że będzie wojna, Syriuszu?
Mam takie samo przeczucie jak poprzednio.
Zatrzymaj to.
To wy jesteście teraz naszą nadzieją.
Do zobaczenia w pociągu.
Do widzenia, kochanie.
Kocham cię.
Trzymaj mnie za rękę, kochanie.
Tam są. W tamtym wagonie.
Pa.
Jestem zaskoczony, że ministerstwo puściło cię wolno.
Ciesz się, póki możesz.
W Azkabanie już pewnie czeka cela z twoim nazwiskiem.
- A nie mówiłem? Totalny świr. - Trzymaj się ode mnie z daleka!
To tylko Malfoy.
Czego się spodziewałeś?
Cześć wam.
- Cześć, Neville. - Cześć, Neville.
Co to jest?
- Ale co? - To. To ciągnące powóz.
Przecież tam nic nie ma, Harry.
Powozów nigdy nic nie ciągnęło.
Nie zwariowałeś.
Ja też je widzę.
Jesteś tak zdrowy na umyśle jak ja.
To jest pomyluna...
Luna Lovegood.
Jaki ładny naszyjnik.
To mój amulet.
Odstrasza nargle.
Jesteście głodni?
Mam nadzieję, że będzie pudding.
- Co to jest nargel? - Nie mam pojęcia.
Dobry wieczór, dzieci.
W tym roku mamy dwie zmiany w kadrze nauczycielskiej.
Miło nam ponownie powitać panią profesor Grubbly-Plank.
Poprowadzi zajęcia z opieki nad stworzeniami magicznymi,
gdyż profesor Hagrid przebywa na urlopie.
Witamy także nową nauczycielkę obrony przed czarną magią,
panią profesor Dolores Umbridge.
Jestem pewien, że wraz ze mną życzycie pani profesor powodzenia.
Jak zwykle, nasz woźny, pan Filch, prosił mnie o przypomnienie wam...
Była na moim przesłuchaniu. Pracuje dla Knota.
Dziękuję, panie dyrektorze, za te miłe słowa powitania.
Jak to cudownie widzieć wasze rozpromienione,
wesołe twarzyczki, śmiejące się do mnie.
Jestem pewna, że wszyscy zostaniemy dobrymi przyjaciółmi.
- Z pewnością. - Z pewnością.
Ministerstwo Magii zawsze uważało,
edukację młodych czarodziejów za niezmiernie ważną.
Mimo że każdy dyrektor
wnosił coś nowego do tej historycznej szkoły,
postęp dla samego postępu nie będzie pochwalany.
Zachowajmy to, co musi zostać zachowane,
doskonalmy to, co można doskonalić,
i ukróćmy praktyki, które powinny zostać zakazane.
Dziękuję, pani profesor Umbridge. To było niezmiernie pouczające.
- Pouczające? Co to za ględzenie? - Co to oznacza?
Magia jest zakazana na korytarzach...
To oznacza, że ministerstwo wtrąca się w sprawy Hogwartu.
INTRYGANT?
Dean, Seamus.
- Jak wakacje? - W porządku.
Lepsze niż Seamusa.
Moja mama nie chciała puścić mnie do szkoły.
- Dlaczego? - Niech pomyśIę. Przez ciebie.
Prorok Codzienny sporo napisał o tobie i Dumbledorze.
I twoja mama w to wierzy?
Nikt nie widział śmierci Cedrika.
A Prorok wszystko ci wyjaśnił, jak twojej głupiej matce.
- Nie mów tak o mojej matce. - Nikt nie będzie nazywał mnie kłamcą.
- O co tu chodzi? - Chodzi o to, że on zwariował.
Wierzysz w te jego bzdury o Sam-Wiesz-Kim?
Tak. Wierzę.
Ktoś jeszcze ma coś do Harry'ego?
- Wszystko w porządku? - Tak.
Seamus mocno przegiął, stary.
- Ale przejdzie mu, zobaczysz. - Mówiłem, że wszystko w porządku.
Dobra. Zostawię cię z własnymi myślami.
Harry.
Dajcie go tu. Tutaj.
Dawaj, Seamus. Teraz, uderz.
Dzień dobry, dzieci.
Standardowe umiejętności magiczne.
S-U-M.
Powszechnie znane jako SUMy.
Uczcie się pilnie, a będziecie nagrodzeni.
W innym wypadku konsekwencje mogą być poważne.
Wasze nauczanie tego przedmiotu było niepokojąco fragmentaryczne.
Miło będzie wam usłyszeć, że od tej pory
trzymamy się starannie ułożonego, zatwierdzonego przez ministerstwo
kursu magii obronnej. Tak?
Nie ma tu nic o używaniu zaklęć obronnych.
Używanie zaklęć?
Na moich lekcjach nie będzie potrzeby używania zaklęć.
Nie będziemy używali czarów?
Będziecie poznawali zaklęcia obronne w bezpieczny, nie ryzykowny sposób.
Co nam to da? W razie ataku nie będziemy bezpieczni.
Uczniowie na moich lekcjach podnoszą rękę, nim zaczną mówić.
Ministerstwo jest zdania,
że wiedza teoretyczna wystarczy
do zdania egzaminów,
a przecież w szkole właśnie o to chodzi.
Jak teoria przygotuje nas do tego, co na nas czyha?
Nic na was nie czyha, mój drogi.
Kto niby miałby atakować takie dzieci jak wy?
Nie wiem. Może Lord Voldemort.
Pozwólcie, że wszystko wam wyjaśnię.
Powiedziano wam,
że pewien czarnoksiężnik znalazł się na wolności.
- To jest kłamstwo. - Nie. Widziałem go i walczyłem z nim.
Kara, panie Potter.
Cedrik Diggory padł trupem z własnej woli?
Śmierć Cedrika była tragicznym wypadkiem.
To było morderstwo. Voldemort go zabił.
Wystarczy!
Wystarczy.
Zobaczymy się później, panie Potter. W moim gabinecie.
Proszę.
Dobry wieczór, panie Potter.
Siadaj.
Napisze mi pan dzisiaj kilka linijek.
Nie, nie swoim piórem.
Dostanie pan do tego celu moje specjalne pióro.
A teraz...
Chcę, aby pan napisał: "Nie będę opowiadać kłamstw".
Ile razy?
Powiedzmy, do czasu aż dotrze to do pana świadomości.
Nie dała mi pani atramentu.
Nie będzie potrzebny.
Nie będę opowiadać kłamstw
Tak?
- Nieważne. - Zgadza się.
Bo w głębi duszy wiesz,
że zasługujesz na karę.
Prawda, panie Potter?
Kontynuuj.
- Bombonierki Lesera. - Chorujecie po zjedzeniu.
Dobry sposób na klasówkę.
Można zaoszczędzić sporo czasu spędzanego na nudnych lekcjach.
Może jeszcze jedna?
- Nie proszę, żebyś pisała to za mnie. - Daj spokój.
Byłem zajęty nauką do tych głupich SUMów.
Napiszę ci wstęp. Nic więcej.
Hermiono, jesteś naprawdę najwspanialszą osobą, jaką znam.
- A jak jeszcze kiedyś będę niemiły... - To będę wiedziała, że jest po staremu.
Co ci się stało w rękę?
Nic.
W tę drugą rękę.
- Powiedz Dumbledore'owi. - Nie.
Dumbledore ma teraz dużo spraw na głowie.
A Umbridge poczułaby, że osiągnęła cel.
Psiakość, Harry, ta kobieta się nad tobą pastwi.
- Gdyby rodzice o tym wiedzieli... - Przecież nie mam takowych, pamiętasz?
Harry, musisz to zgłosić.
- To idealnie proste. Jesteś... - Nie, wcale nie.
Hermiono, cokolwiek to jest, nie jest to proste.
Nie rozumiecie.
To pomóż nam zrozumieć.
Drogi Łapo,
mam nadzieję, że masz się dobrze.
Tutaj zaczyna się ochładzać. Zima zbliża się wielkimi krokami.
Mimo że znówjestem w Hogwarcie, czuję sięjeszcze bardziej samotny.
Wiem, że ty, lepiej niż inni, zrozumiesz mnie.
Witaj, Harry Potterze.
- Twoje stopy. Nie jest ci zimno? - Trochę.
Niestety wszystkie moje buty w tajemniczy sposób zniknęły.
Podejrzewam, że stoją za tym nargle.
- Co to za stworzenia? - To Testrale.
Są dosyć łagodne, ale ludzie ich unikają, bo są nieco...
Inne.
Dlaczego tylko my je widzimy?
Widząje tylko ci, którzy widzieli śmierć.
Byłaś więc świadkiem czyjejś śmierci?
Swojej mamy.
Była niezwykłą wiedźmą, ale lubiła eksperymentować.
Pewnego dnia jej zaklęcie nie poszło tak jak trzeba.
- Miałam wtedy 9 lat. - Przykro mi.
Tak, to było straszne.
Czasem jestem tym przygnębiona. Ale mam tatę.
Tak przy okazji, oboje ci wierzymy.
Że Ten-Którego-Imienia Nie-Wolno-Wymawiać wrócił,
i że ministerstwo i Prorok spiskują przeciwko tobie.
Dzięki. Wygląda na to, że tylko wy mi wierzycie.
Nie sądzę, że tak jest.
Ale podejrzewam, że o to właśnie mu chodzi.
Co masz na myśli?
Gdybym to ja była Sam-Wiesz-Kim,
chciałabym, abyś czuł się odizolowany od innych,
bo kiedy jesteś sam,
nie jesteś dużym zagrożeniem.
- Czy ty zamierzasz kiedyś skończyć? - Co? Jestem głodny.
Harry.
Mogę się przysiąść?
Przepraszam, pani profesor, ale co pani właściwie insynuuje?
Proszę jedynie, by w przypadku moich uczniów
stosowała się pani do określonych praktyk dyscyplinarnych.
Może to głupie, ale brzmi to,
jakby podważała pani mój autorytet w mojej własnej klasie...
Minerwo.
Nic takiego, Dolores, tylko te średniowieczne metody.
Przykro mi, moja droga.
Kwestionowanie moich metod to kwestionowanie metod ministerstwa,
a co za tym idzie, metod samego ministra.
Jestem kobietą tolerancyjną,
ale najbardziej na świecie nie znoszę nielojalności.
Nielojalność.
Sprawy w Hogwarcie mają się znacznie gorzej, niż przypuszczałam.
Korneliusz będzie musiał powziąć natychmiastowe kroki.
DOLORES JANE UMBRIDGE ZOSTAŁA MIANOWANA
WIELKIM INKWIZYTOREM HOGWARTU
MINISTERSTWO CHCE REFORMY NOWA ERA W HOGWARCIE
Co się dzieje z Dumbledorem?
Zrewolucjonizowałajuż
nauczanie obrony przed czarną magią...
RODZICE POPIERAJĄ MINISTERSTWO
...a teraz Dolores Umbridge, jako Wielki Inkwizytor, będzie mogła...
MINISTER KNOT STAWIA NA EDUKACJĘ
...zająć się pogarszającym się poziomem szkoły w Hogwarcie.
Jedno pytanko, kochaniutka.
Od kiedy dokładnie zajmuje pani to stanowisko?
Pan pierwszy zgłosił się na stanowisko nauczyciela obrony przed czarną magią?
Tak.
I nie udało się panu objąć stanowiska?
Jak widać.
NIE WOLNO SŁUCHAĆ MUZYKI podczas nauki
WYROBY WEASLEYÓW ZOSTAJĄ ZAKAZANE
ODPOWIEDNI STRÓJ I ZACHOWANIE STALE OBOWIĄZUJĄ
Przepowie mi coś pani, proszę?
Słucham?
Ruszajcie ustami.
Jedno malusie proroctwo?
Szkoda.
Nie, proszę zaczekać. Chyba jednak coś widzę.
Tak, widzę. Coś ciemnego.
Jest pani w śmiertelnym niebezpieczeństwie.
Cudownie.
Cho. O co chodzi?
Profesor Trelawney.
Przez 16 lat żyłam tu i nauczałam.
Hogwart to mój dom.
Nie może pani tego zrobić.
Właśnie że mogę.
Chce pani coś powiedzieć?
Chcę powiedzieć wiele rzeczy.
Już, już...
Profesor McGonagall, zaprowadzi pani Sybil z powrotem.
Sybil, kochana. Tędy.
Dziękuję.
Dumbledore, czy mam przypomnieć, że na mocy
Dekretu Edukacyjnego Numer 23, uchwalonego przez ministra...
Ma pani prawo zwalniać moich nauczycieli.
Jednakże nie ma pani prawa zakazać im wstępu do szkoły.
Takie prawo ma tylko dyrektor.
Na razie.
Nie macie nic do nauki?
Profesorze.
Profesorze?
Profesorze Dumbledore. Profesorze!
Profesorze Dumbledore.
Wstrętny, złośliwy, stary gargulec.
Nie uczymy się, jak się bronić. Nie uczymy się, jak zdać nasze SUMy.
Ona przejmuje kontrolę nad szkołą.
Środki bezpieczeństwa były, są i będą najważniejsze dla ministerstwa.
Co więcej, mamy przekonujący dowód,
że wszystkie te zniknięcia to sprawka
notorycznego zbrodniarza, Syriusza Blacka.
Harry.
Syriusz.
- Co ty tu robisz? - Odpowiadam na twój list.
Mówiłeś, że przejmujesz się Umbridge. Co ona robi?
Szkoli was w zabijaniu mieszańców?
- W ogóle nie pozwala nam używać magii. - Nic dziwnego.
Dostaliśmy wiadomość, że Knot nie chce was szkolić w walce.
W walce?
Co on myśli, że tworzymy tu jakąś czarującą armię?
Dokładnie tak myśli.
Że Dumbledore tworzy własne zastępy, by stanąć do walki z ministerstwem.
Z minuty na minutę popada w coraz większą paranoję.
Innym nie spodobałoby się, że ci to mówię, Harry,
ale z Zakonem nie jest najlepiej.
Knot nie chce niczego wyjawić,
a poprzednio także wszystko zaczęło się od zniknięć.
Voldemort jest w drodze.
To co możemy zrobić?
Ktoś idzie.
Przykro mi, nie mogę nic zaradzić.
Wygląda na to, że przynajmniej na razie jesteście sami.
On naprawdę gdzieś tam jest, tak?
Musimy być zdolni do obrony.
Skoro Umbridge nie chce nas uczyć, trzeba znaleźć kogoś innego.
Harry.
To szaleństwo. Kto chciałby, żebym go uczył?
Przecież jestem świrem.
Spójrz na to z innej strony, nie jesteś gorszy od tej ropuchy.
- Dzięki, Ron. - Zawsze do usług, stary.
To kto ma się z nami spotkać?
Tylko parę osób.
Urocze miejsce.
Pomyślałam, że tu będzie bezpieczniej.
Matey, wracaj tu.
Cześć.
Wszyscy wiecie, dlaczego tu jesteśmy.
Potrzebny nam nauczyciel.
Właściwy nauczyciel.
Taki, który ma doświadczenie w obronie przed czarną magią.
- Czemu? - Czemu?
Bo Sam-Wiesz-Kto wrócił, ty mule.
- To on tak twierdzi. - Dumbledore też.
Dumbledore tak twierdzi, bo mu wierzy.
Jaki jest na to dowód?
Gdyby Potter powiedział więcej o zabójstwie Diggory'ego...
Nie będę mówił o Cedriku. Jak po to przyszliście, to możecie już iść.
Hermiono, przyszli tutaj, żeby popatrzeć na dziwadło.
Czy to prawda, że potrafisz rzucić Zaklęcie Patronusa?
Tak.
Sama widziałam.
Rety, nie wiedziałem, że to potrafisz.
Zabił też bazyliszka, mieczem, w gabinecie Dumbledore'a.
To prawda.
Na trzecim roku załatwił stu dementorów na raz.
A w ubiegłym roku naprawdę walczył z Sami-Wiecie-Kim.
Chwila.
Słuchajcie, to wszystko teraz brzmi naprawdę pięknie,
ale prawda jest taka, że miałem dużo szczęścia.
Często nawet nie wiedziałem, co robię. Prawie zawsze miałem pomoc.
- On jest po prostu skromny. - Nie, Hermiono, nie jestem.
Stawianie temu czoła w życiu to nie to samo co zajęcia w szkole.
Jeśli w szkole popełni się błąd, można go naprawić następnego dnia.
W życiu tak nie jest.
Kiedy niewiele brakuje, by ktoś was zamordował,
lub gdy na waszych oczach umiera wasz przyjaciel.
Nie wiecie, jak to jest.
Masz rację, Harry, nie wiemy.
Dlatego potrzebujemy twojej pomocy.
Jeśli mamy mieć jakąś szansę pokonania...
Voldemorta...
On naprawdę wrócił.
GWARDIA DUMBLEDORE'A
Musimy znaleźć miejsce do ćwiczeń,
o którym Umbridge się nie dowie.
- Wrzeszcząca Chata. - Jest za mała.
- Zakazany Las? - Raczej niewykonalne.
Harry, co będzie, jak Umbridge się dowie?
Kogo to obchodzi.
To znaczy, to łamanie zasad jest takie ekscytujące, prawda?
Kim jesteś i co zrobiłeś z Hermioną?
Przynajmniej jedna sprawa została dziś wyjaśniona.
Czyli co?
Cho nie mogła oderwać od ciebie wzroku.
W ciągu następnych dni musimy wymyślić
kilka miejsc, w których moglibyśmy ćwiczyć.
Musimy mieć pewność, że w żadnym wypadku nas nie znajdzie.
Zrobi się, Harry.
Wszelkie organizacje uczniowskie zostają niniejszym rozwiązane.
Uczniowie niestosujący się do zarządzenia zostaną wydaleni.
Patrz gdzie idziesz, Longbottom.
Udało ci się, Neville. Znalazłeś Pokój Życzeń.
Co?
Znany też jako Pokój Pojawiam się i Znikam.
Pokój Życzeń pojawia się wtedy, gdy ktoś naprawdę go potrzebuje.
Zawsze wyposażony w to, co trzeba potrzebującemu.
Więc gdyby ktoś bardzo potrzebował ubikacji...
Urocze, Ronaldzie. Ale, tak, o to właśnie chodzi.
Świetnie. To tak jakby szkoła chciała, żebyśmy się bronili.
Expelliarmus.
Jestem beznadziejny.
Po prostu za bardzo machasz różdżką. Spróbuj tak. Expelliarmus.
Przepiszecie zatwierdzony tekst cztery razy,
żeby wam się dobrze utrwaliło.
- Nie musicie przy tym rozmawiać. - A tym bardziej myśleć.
- Expelliarmus. - Odłożyć różdżki.
Zaklęcie ogłuszające jest najbardziej przydatne.
To jak chleb powszedni czarodzieja.
No dalej, Nigel. Daj z siebie wszystko.
Drętwota!
Dobrze. Całkiem nieźle, Nigel. Dobra robota.
Nie martw się. Będę delikatny.
Dziękuję, Ronaldzie.
- Dalej, Ron. - Dawaj, Ron.
- Dasz radę. - Do dzieła, Ron.
- Zakład o sykla. - Dobra.
Drętwota.
- Dziękuję. - Zamknij się.
Pozwoliłem jej na to. Chciałem tylko być uprzejmy.
To było całkowicie zamierzone.
WSZYSCY UCZNIOWIE ZOSTANĄ PRZESŁUCHANI
W ZWIĄZKU z podejrzaną ZAKAZANĄ działalnością
No wchodź. Może filiżankę herbaty?
Skoncentruj się na tym punkcie. Spróbuj jeszcze raz.
Expelliarmus.
Bardzo dobrze. Zachowaj koncentrację.
Świetnie.
Trochę wyżej.
W porządku. Nic mi nie jest.
- Drętwota. - Drętwota.
Chętni do wstąpienia do Brygady Inkwizycyjnej
mogą zgłaszać się w gabinecie Wielkiego Inkwizytora.
Diminuendo.
Ciężka praca też jest ważna, ale najważniejsze jest coś innego,
wiara w siebie.
- Expelliarmus. - Levicorpus. Udało się.
Pomyślcie w ten sposób,
wszyscy wielcy czarodzieje zaczynali kiedyś
jako uczniowie, dokładnie tak jak my.
Jeśli im się udało, czemu ma nie udać się nam?
- Drętwota. - Expelliarmus.
Expelliarmus.
Reducto.
- Expelliarmus. - Expelliarmus.
Expelliarmus.
Fantastycznie, Neville. Dobra robota, stary.
To wszystko na dzisiaj.
Następne spotkanie będzie dopiero po świętach.
Ćwiczcie więc sami, jak potraficie najlepiej.
Wszyscy jesteście świetni. Naprawdę dobrze wam idzie.
Dobra robota, stary.
Dzięki.
Do zobaczenia po świętach.
Spotkamy się w Salonie.
- Wielkie dzięki, Harry. - Nie ma za co.
- Dziękuję bardzo. - Nic takiego. Wesołych Świąt.
- Dziękuję, Harry. - Dziękuję. Wesołych Świąt.
- Wesołych świąt. - Miłych Świąt.
- Wesołych Świąt, Luno. - Tak sobie myśleliśmy, Harry.
Moglibyśmy podsunąć Umbridge kilka Wymiotków Pomarańczowych.
Albo Karmelków Gorączkowych. Powodują ogromne ropne...
Brzmi świetnie. Czy mogę was przeprosić?
Wszystko w porządku? Podobno miałaś przejścia z Umbridge.
Tak. Wszystko dobrze.
Warto się poświęcać.
Tylko ucząc się tego wszystkiego
zastanawiam się, czy gdyby on to znał...
Cedrik znał te wszystkie zaklęcia.
Był naprawdę dobry.
Tyle że Voldemort był lepszy.
Jesteś bardzo dobrym nauczycielem.
Nigdy wcześniej nie udawało mi się ogłuszać.
Jemioła.
Pewnie pełno w niej nargli.
Co to nargle?
Nie mam pojęcia.
No ijak było?
Mokro.
To znaczy, ona jakby płakała.
Taki byłeś kiepski?
Jestem pewna, że Harry całuje powyżej przeciętnej.
Cho płacze teraz bardzo często.
Małe obcałowanko powinno ją rozweselić.
Czy wy nie rozumiecie, jak ona się czuje?
Na pewno jest jej przykro z powodu Cedrika.
Ma mętlik w głowie i czuje się winna, że pocałowała Harry'ego.
Obawia się, że Umbridge wyrzuci jej mamę z ministerstwa.
I boi się, że obleje SUMy, bo tak się wszystkim zamartwia.
Jeden człowiek nie może aż tyle czuć. To grozi wybuchem.
Mówisz tak, bo sam mieścisz tyle emocji co łyżeczka do herbaty...
Harry.
Voldemort może czegoś chcieć.
Czegoś, czego nie udało mu się poprzednio zdobyć.
Harry.
W tym śnie, stałeś obok ofiary
czy patrzyłeś na to z góry?
Ani jedno, ani drugie. Ja raczej...
Czy powie mi pan, co się dzieje?
Everardzie, Artur ma dziś służbę.
Dopilnuj, by znaleźli go właściwi ludzie.
- Proszę pana. - Fineas.
Przejdź do swego portretu na Grimmauld Place.
Powiedz im, że Artur Weasley jest poważnie ranny
i że jego dzieci zostaną niebawem przysłane świstoklikiem.
Dopadli go, Albusie. Niewiele brakowało, ale chyba przeżyje.
Co więcej, Czarnemu Panu nie udało się tego zdobyć.
Całe szczęście. Teraz musimy...
Patrz na mnie!
Co się ze mną dzieje?
Wzywał mnie pan, dyrektorze?
Severusie. Nie możemy czekać. Rano może być za późno.
Będziemy narażeni na niebezpieczeństwo.
Zdaje się, że istnieje związek
pomiędzy umysłem Czarnego Pana a twoim.
Kwestia, czy on jest tego świadom jest jak na razie niejasna.
Módl się, by nie zdał sobie z tego sprawy.
To znaczy, że jeśli będzie tego świadomy,
- uda mu się czytać w moich myślach? - Czytać, kontrolować,
pomieszać zmysły.
W przeszłości Czarny Pan często zabawiał się,
opanowując umysły swoich ofiar,
tworząc wizje doprowadzające ich do szaleństwa.
Dopiero po wydobyciu z nich ostatniego grama agonii,
gdy dosłownie błagali o śmierć,
w końcu ich zabijał.
Właściwe wykorzystanie siły oklumencji
pomoże ci ochronić się przed wtargnięciem czy wpływem.
Podczas tych zajęć będę próbował dostać się do twojego umysłu.
Ty będziesz próbował się opierać.
Przygotuj się.
Legilimens.
Skoncentruj się, Potter. Skup się.
Wesołych Świąt.
Proszę bardzo.
Tatuś wrócił.
Siadajcie, wszyscy siadajcie. Tak. A teraz prezenty.
- Wielkie pudło dla Rona. - Wielkie pudło dla ciebie. I...
Freda i George'a. Otwierajcie.
- Chcę widzieć wasze miny. - Tak.
- Przymierz to. - Dzięki, mamo. Idealne.
- Tego właśnie chciał. - Tak. Dokładnie. Dzięki, mamo.
No, dalej, podawajcie tędy.
Harry, Harry.
Jesteś w końcu.
- Wesołych Świąt. - Dziękuję.
- Miło, że jesteś z nami. - Dziękuję.
A teraz tatuś. Podajcie to tatusiowi.
- Dziękuję. - Wszyscy już mają?
Fred? George?
- Hermiono. - Świąteczny toast.
Za pana Harry'ego Pottera,
bez którego nie byłoby mnie tutaj.
- Harry. - Harry.
Harry.
Ale to pyszne. Poproszę o dolewkę.
Tatusiu, pamiętaj, co było w ostatnie święta.
Nie rozumiem, czemu nie chcesz go nosić, Ronaldzie.
Bo wyglądam w nim jak idiota.
Czyli tak jak zwykle, Ron.
Nie wiem, czemu...
Wstrętny smarkacz, bezczelnie tu stoi.
Harry Potter, chłopiec, który powstrzymał Czarnego Pana.
Przyjaciel szlamów i tym podobnych zdrajców.
- Gdyby moja biedna pani wiedziała... - Stworek!
Dosyć tego narzekania. Zmykaj stąd!
Oczywiście, panie.
Stworek zawsze służy szlachetnemu rodowi Blacków.
Przepraszam za niego.
Nigdy nie był miły, nawet w dzieciństwie.
Przynajmniej nie dla mnie.
Tutaj się wychowałeś?
To dom moich rodziców.
Zaoferowałem go Dumbledore'owi jako kwaterę główną dla Zakonu.
Jedyna pożyteczna rzecz, jaką byłem w stanie zrobić.
Drzewo genealogiczne rodziny Blacków.
Mój obłąkany kuzyn.
Wszystkich ich nienawidziłem.
Moi rodzice i ich mania czystej krwi.
Moja matka zrobiła to, kiedy uciekłem.
Urocza kobieta.
Miałem 16 lat.
Dokąd poszedłeś?
Do twojego taty.
Zawsze byłem mile widziany u Potterów.
Masz w sobie wiele z niego, Harry.
Jesteście bardzo podobni.
Nie jestem taki pewny.
Syriuszu, gdy byłem...
Gdy widziałem atak na pana Weasleya, ja nie tylko patrzyłem.
Byłem tym wężem.
A potem w gabinecie Dumbledore'a
była taka chwila, że chciałem...
Ten związek między mną a Voldemortem...
Może to dlatego, że ja sam staję się taki jak on?
Przez cały czas czuję taką złość.
A co jeśli, po wszystkim co przeszedłem,
zaszło we mnie coś złego? Może ja staję się zły?
Posłuchaj mnie bardzo uważnie, Harry.
Nie jesteś złym człowiekiem.
Jesteś bardzo dobrym człowiekiem, któremu przydarzyły się złe rzeczy.
Rozumiesz?
Poza tym świat nie jest podzielony na ludzi dobrych i śmierciożerców.
Wszyscy mamy w sobie i dobro, i zło.
Liczy się tylko to, co wybierzemy.
I tacy naprawdę jesteśmy.
Harry, czas na nas.
Jak tylko to się skończy, będziemy normalną rodziną.
Zobaczysz.
Chodź tu.
SYRIUSZ
Naprawdę?
Harry. Harry.
Hagrid wrócił.
Przepraszam.
Powtórzę to po raz ostatni.
Rozkazuję ci, byś mi powiedział, gdzie byłeś.
Przecież już mówiłem. To był wypoczynek zdrowotny.
- Zdrowotny? - Tak. Zaczerpnąłem świeżego powietrza.
No tak. Woźnemu tutaj musi być trudno o świeże powietrze.
Lepiej nie przyzwyczajaj się do powrotu.
Właściwie to nie musisz nawet się rozpakowywać.
To ściśle tajne, dobra?
Dumbledore wysłał mnie na pertraktacje z olbrzymami.
Z olbrzymami?
Znalazłeś ich?
Cóż, nietrudno ich znaleźć, szczerze mówiąc. Są bardzo duzi.
Próbowałem ich namówić do przyłączenia się.
Ale nie tylko ja chciałem ich pozyskać.
- Śmierciożercy? - Tak.
Próbowali ich przekonać do przyłączenia się do Sami-Wiecie-Kogo.
- Przekonali ich? - Przekazałem im wiadomość.
Niektórzy pewnie pamiętają, że Dumbledore był przyjaźnie nastawiony.
Oni ci to zrobili?
Nie, niezupełnie.
No dobra, masz, ty tępy psie.
Wszystko się zmienia.
Zupełnie jak poprzednio.
Idzie burza, Harry.
Lepiej się na nią przygotujmy.
Podano do wiadomości, że 10 pilnie strzeżonych więźniów
zbiegło wczoraj wczesnym wieczorem.
Oczywiście o niebezpieczeństwie powiadomiono mugolskiego premiera.
Mamy poważne powody, by podejrzewać,
że ta ucieczka została zorganizowana
przez człowieka, który sam kiedyś zbiegł z Azkabanu,
notorycznego zbrodniarza, Syriusza Blacka,
kuzyna zbiegłej Bellatriks Lestrange.
MASOWA UCIECZKA Z AZKABANU
Dumbledore ostrzegł Knota, że to może się stać.
Zginiemy przez niego, bo nie chce spojrzeć prawdzie w oczy.
Harry.
Chciałem cię przeprosić.
Nawet moja mama mówi, że to co piszą w Proroku to nieprawda.
Chcę tylko powiedzieć, że teraz naprawdę ci wierzę.
Neville?
Czternaście lat temu
śmierciożerca o nazwisku Bellatriks Lestrange
rzuciła zaklęcie Cruciatusa na moich rodziców.
Torturowała ich, próbując zdobyć informacje,
ale nic jej nie wyjawili.
Jestem dumny, że jestem ich synem.
Ale nie jestem pewien, czy chcę, żeby inni też się o tym dowiedzieli.
Oni też będą dumni, Neville. Obiecuję ci to.
To musi być silne wspomnienie, najszczęśliwsze, jakie pamiętacie.
Niech was przepełni. Próbuj dalej, Seamusie.
George, twoja kolej.
Expecto Patronum.
Pełny Patronus jest najtrudniejszy do utworzenia,
ale jego form pośrednich też można użyć w walce z przeciwnikiem.
To było świetne.
Fantastycznie, Ginny.
Pamiętajcie tylko, wasz Patronus będzie was chronił, gdy jesteście skupieni.
Skup się, Luno.
Przypomnij sobie coś szczęśliwego.
Expecto Patronum.
- Próbuję. - Wiem. Dobrze.
To naprawdę zaawansowany poziom. Idzie wam bardzo dobrze.
Expecto Patronum.
Ja to szybko załatwię.
Bombarda Maxima.
Wyprowadzić ich.
Obserwowałam ich tygodniami.
Oto oni, "Gwardia Dumbledore'a",
dowód na to, o czym mówiłam ci od samego początku, Korneliuszu.
Te wszystkie twoje obawy o Sam-Wiesz-Kogo
nigdy nie były wiarygodne.
Przejrzeliśmy twoje kłamstwa,
zasłonę dymną służącą do przejęcia kontroli nad ministerstwem.
Oczywiście.
Nie, profesorze. On o niczym nie wiedział. To ja.
Bardzo szlachetnie z twojej strony, ale jak już zauważono,
na pergaminie napisane jest: "Gwardia Dumbledore'a" a nie "Pottera".
Zleciłem Harry'emu utworzenie tej organizacji.
Ja i tylko ja jestem odpowiedzialny za ich poczynania.
Wysłać sowę do Proroka Codziennego.
Jeśli się pospieszymy, zamieszczą to jeszcze dziś.
Dawlish, Shacklebolt, zawieźcie Dumbledore'a
do Azkabanu,
by tam oczekiwał na proces w sprawie spiskowania i podburzania.
MyśIę, że z tym może być problem.
Chyba karmicie się złudnymi nadziejami, że...
Jak to się mówi?
...spokojnie się poddam.
Cóż, powiem wam jedno.
Nie mam zamiaru iść do Azkabanu.
Dość tego.
Brać go.
Może go pan nie lubić, panie ministrze,
ale nie zaprzeczy pan,
że Dumbledore ma klasę.
DOLORES JANE UMBRIDGE ZASTĄPIŁA ALBUSA DUMBLEDORE'A
JAKO DYREKTOR SZKOŁY MAGII I CZARODZIEJSTWA
Chłopcy i dziewczęta muszą zachować 20-centymetrową odległość od siebie.
Chętni do wstąpienia do Brygady Inkwizycyjnej...
Uczniowie zostaną przesłuchani w związku z podejrzaną działalnością.
Uczniowie niestosujący się do zarządzenia zostaną wydaleni.
Harry.
Zrobiłeś wszystko, co mogłeś. Nikt nie wygra z tą staruchą.
Nawet Dumbledore nie spodziewał się tego.
Harry, jeśli ktoś tu jest winny, to my.
Właśnie, to my cię namówiliśmy.
Ale ja się zgodziłem.
Tak bardzo chciałem pomóc, a tylko pogorszyłem sprawę.
W każdym razie, to już bez znaczenia.
Nie będę już tego robił. Bo tylko za bardzo się przejmujecie.
A im bardziej wam zależy, tym więcej macie do stracenia.
- Może jednak lepiej... - Co robić?
Działać w pojedynkę.
Hagrid.
Wiecie może, dokąd on nas zabiera?
Hagridzie, czemu nam nie powiesz?
Jeszcze nie widziałem tak wściekłych centaurów.
A one zazwyczaj są niebezpieczne.
Jak ministerstwo ograniczy ich terytorium,
to gotowe będą zorganizować powstanie.
Hagridzie, o co chodzi?
Przepraszam, że jestem tak tajemniczy.
Nie zawracałbym wam tym głowy, ale skoro nie ma Dumbledore'a,
pewnie niebawem zostanę zwolniony.
A nie mógłbym odejść, nie mówiąc o nim nikomu.
Graupku.
Tutaj, ty wielki błaźnie.
Graupku.
Przyprowadziłem ci kolegów.
Nie mógłbym go zostawić, bo...
Bo to mój brat.
Rety.
To znaczy, brat przyrodni.
Jest zupełnie nieszkodliwy. Tylko taki dość żywotny.
- Graupku, to nieładnie. - Hagridzie, zrób coś.
Rozmawialiśmy o tym. Miałeś nie łapać, tak?
To twoja nowa koleżanka, Hermiona.
Graupku.
Graup.
Postaw mnie na ziemi.
Już.
W porządku?
Tak.
Potrzeba mu tylko twardej ręki.
Chyba masz adoratora.
Trzymaj się od niej z daleka. Rozumiesz?
Nie będziecie musieli go karmić.
Ale musi mieć towarzystwo, kiedy mnie nie będzie.
Zajmiecie się nim, prawda?
Nie ma już nikogo poza mną.
Pozwalasz sobie na sentymenty?
- To osobiste. - Nie dla mnie.
I nie dla Czarnego Pana, jeśli nie poczynisz postępów.
Mając dostęp do wspomnień, może ich użyć przeciwko tobie.
Nie wytrzymasz dwóch sekund, jeśli wtargnie do twojego umysłu.
Jesteś taki sam jak twój ojciec.
Leniwy, arogancki.
- Nie mów źle o moim ojcu. - Słaby.
- Nie jestem słaby. - To udowodnij to.
Kontroluj swoje emocje.
Panuj nad swoim umysłem.
Legilimens.
Harry.
Syriusz.
Rzygać się chce.
Przestań.
Czy to nazywasz kontrolą?
Ćwiczymy to od wielu godzin. Potrzebuję chwili przerwy.
Czarny Pan nie robi przerw.
Ty i Black, jesteście jednakowi.
Sentymentalne dzieciaki jęczące, jakie to ich życie jest niesprawiedliwe.
Może umknęło to twojej uwadze, ale życie nie jest sprawiedliwe.
Twój święty ojciec to wiedział. Często nawet sam o to dbał.
- On był wspaniałym człowiekiem. - Twój ojciec był świnią.
- Legilimens. - Protego.
Chodźcie, Lunatyk, Łapa.
Snape. Expelliarmus.
Dobra robota, James.
- Tata. - Impedimenta.
Smarkerus. Smarkerus.
Kto chce zobaczyć Smarkerusa bez spodni?
Smarkerus. Smarkerus.
Dosyć.
To już koniec twoich zajęć.
Ja...
Wynoś się.
- Jak ci na imię? - Michael.
Twoja ręka się wygoi, Michaelu.
Tak. Wcale nie jest tak źle, jak się wydaje.
Już zaczyna znikać.
Naszych też już prawie nie widać, a ból ustępuje po pewnym czasie.
Jak już kiedyś mówiłam, panie Potter,
niegrzeczne dzieci muszą zostać ukarane.
Wiesz, George,
zawsze czułem, że nasza przyszłość wykracza poza szkolną ławę.
Fred, dokładnie to samo myślałem.
CISZA - TRWAJĄ S.U.M.y EGZAMINY S.U.M. - Rok 5
EGZAMIN: Teoria zaklęć
Pani profesor!
Proszę.
Czekam na znak.
Muszę mieć to proroctwo.
Będziesz musiał mnie zabić.
Zabiję. Ale najpierw mi je przyniesiesz.
Crucio.
Syriusz.
Harry, jesteś pewny?
Widziałem to. Tak samo jak z panem Weasley.
To te same drzwi z mojego snu.
Gdzieś je wcześniej widziałem.
Syriusz mówił, że Voldemort czegoś chce.
Nie zdobył tego poprzednio. To jest w Departamencie Tajemnic.
Harry, proszę, posłuchaj.
Może Voldemort chciał, byś to zobaczył?
Może robi krzywdę Syriuszowi, bo próbuje dotrzeć do ciebie?
To co? Mam pozwolić mu umrzeć?
Hermiono, z całej rodziny tylko on mi został.
Co robimy?
Musimy użyć sieci Fiuu.
Umbridge pilnuje wszystkich kominów.
Nie wszystkich.
Alohomora.
Powiadomcie Zakon, jeśli się uda.
- Pogięło cię? Idziemy z tobą. - To zbyt niebezpieczne.
Kiedy ty to w końcu pojmiesz? Siedzimy w tym razem.
Tak, siedzicie.
Złapałem go, jak próbował pomóc małej Weasleyównie.
Wybieraliście się do Dumbledore'a?
- Nie. - Kłamca.
- Wzywała mnie pani, pani dyrektor? - Snape. Tak.
Czas już poznać odpowiedzi, czy chce ich udzielić czy nie.
Przyniósł pan veritaserum?
Zużyła pani cały jego zapas, przesłuchując uczniów.
Ostatnie krople poszły na pannę Chang.
Jeśli nie chce go pani otruć,
a zapewniam, że zrozumiałbym takie rozwiązanie,
to nie jestem w stanie pomóc.
Dorwał Łapę.
Dorwał Łapę w miejscu, gdzie to ukryto.
Łapa? Co to Łapa? Gdzie co ukryto?
O czym on mówi, Snape?
Nie mam pojęcia.
Świetnie.
Nie mam wyboru, Potter.
Jako że to kwestia bezpieczeństwa ministerstwa,
nie zostawiasz mi
żadnego wyboru.
Zaklęcie Cruciatus rozwiąże ci język.
To niedozwolone.
Czego Korneliusz nie zobaczy, tego nie będzie mu żal.
Powiedz jej, Harry!
Co ma powiedzieć?
Jak jej nie powiesz, gdzie to jest...
Ja to zrobię.
Gdzie co jest?
Tajna broń Dumbledore'a.
Daleko jeszcze?
Już blisko.
Musiał to ukryć tak, żeby uczniowie tego nie znaleźli.
Co ty wyprawiasz?
Improwizuję.
No?
Gdzie jest ta broń?
Nie ma żadnej broni, prawda?
Próbowaliście mnie nabrać.
Wiecie,
ja naprawdę nienawidzę dzieci.
Nie wtrącaj się, centaurze. To sprawa ministerstwa.
Rzućcie broń.
Ostrzegam was, zgodnie z prawem stworzenia o prawie równej inteligencji...
Protego.
Jak śmiesz.
Obrzydliwy mieszańcu.
Incarcerous.
Proszę. Niech pani przestanie, proszę.
Dość tego. Ma być porządek.
Ty obrzydliwy potworze.
Czy ty wiesz, kim ja jestem?
Zostaw go. To nie jego wina.
Nie, on nie rozumie.
Potter, zrób coś. Powiedz im, że nie chciałam nic złego.
Przykro mi, pani profesor.
Ale nie wolno mi kłamać.
Co wy robicie?
Jestem Starszy Podsekretarz, Dolores Jane Umbridge.
Puśćcie mnie!
Dziękujemy, Graup.
Hermiono. Hermiono, Syriusz.
- Jak się wydostaliście? - Wymiotki. Nie wyglądało to dobrze.
Powiedziałem, że chcę coś zjeść.
Kazali mi siedzieć cicho i sami wszystko zjedli.
To było sprytne, Ron.
- Zdarza mi się czasem. - To było super.
To jak dotrzemy do Londynu?
Słuchajcie, nie żebym nie doceniał wszystkiego co robicie,
ale mieliście przeze mnie już dosyć kłopotów.
Gwardia Dumbledore'a miała chyba czemuś służyć.
A może to nic dla ciebie nie znaczyło?
Chyba nie powinieneś robić tego w pojedynkę.
No to jak dotrzemy do Londynu?
Polecimy, oczywiście.
Departament Tajemnic.
To tutaj.
Dziewięćdziesiąt dwa. Dziewięćdziesiąt trzy.
Dziewięćdziesiąt cztery.
Dziewięćdziesiąt pięć.
- Powinien być tutaj. - Harry.
Tu jest twoje nazwisko.
Nadchodzi ten, który ma moc pokonania Czarnego Pana.
Czarny Pan naznaczy go jako równego sobie,
ale on będzie miał moc, jakiej Czarny Pan nie zna.
Bo żaden żyć nie może, gdy ten drugi przeżyje.
Harry.
Gdzie Syriusz?
Naprawdę powinieneś nauczyć się odróżniać sny
od rzeczywistości.
Widziałeś tylko to, co Czarny Pan chciał, żebyś zobaczył.
A teraz podaj mi proroctwo.
Jeśli coś nam zrobisz, zniszczę je.
Wie, jak się w to bawić.
Malutkie, słodziutkie dzidzi.
Potter.
Bellatriks Lestrange.
Neville Longbottom, tak? Co tam u rodziców?
Lepiej, bo zaraz zostaną pomszczeni.
A teraz niech wszyscy się uspokoją.
Dobrze?
Chcemy tylko tego proroctwa.
Czemu Voldemort chciał, bym po to przyszedł?
Ważysz się wymawiać jego imię?
Ty obrzydliwy mieszańcu!
W porządku. To ciekawski chłopak. Prawda?
Proroctwa mogą wziąć tylko osoby, których one dotyczą.
Masz zatem szczęście.
Czy nie jesteś ciekaw,
jaki był powód związku między tobą a Czarnym Panem?
Dlaczego nie dał rady cię zabić,
gdy byłeś jeszcze niemowlęciem?
Czy nie chcesz poznać tajemnicy swojej blizny?
Wszystkie odpowiedzi trzymasz teraz w ręce.
Musisz tylko
oddać to mnie.
Wtedy wszystko ci pokażę.
Czekałem na to 14 lat.
Wiem.
Mogę więc jeszcze trochę poczekać. Drętwota.
Levicorpus.
Petrificus Totalus.
Dobra robota, Neville.
Drętwota.
- Drętwota. - Drętwota.
Drętwota.
Reducto.
Biegnijcie do drzwi.
Departament Tajemnic. Udała im się ta nazwa, co?
Głosy.
Rozumiecie, co mówią?
Nie słychać żadnych głosów, Harry.
Wynośmy się stąd.
Ja też je słyszę.
Harry, tam nic nie ma.
Proszę, Harry.
Stańcie za mną.
Czy wy naprawdę wierzyliście,
a może tylko byliście tacy naiwni, by sądzić,
że dzieci mająjakąś szansę w walce z nami?
Ułatwię ci to, Potter.
Oddaj mi proroctwo,
bo inaczej zobaczysz, jak umierają twoi przyjaciele.
Nie dawaj mu tego, Harry.
Nie zbliżaj się do mojego chrześniaka.
Posłuchaj mnie. Zabierz pozostałych i uciekajcie.
Co? Nie, zostaję z tobą.
Poszło ci wyśmienicie.
Pozwól, że przejmę pałeczkę.
Black.
Expelliarmus!
Ładnie, Jamesie.
Avada Kedavra.
Nie. Nie.
Zabiłam Syriusza Blacka.
- Chcesz mnie dorwać? - Crucio.
Musisz tego naprawdę chcieć, Harry.
Ona go zabiła. Zasługuje na to.
Znasz zaklęcie, Harry.
Zrób to.
Taki słaby.
To niemądre z twojej strony, że tu dziś przyszedłeś, Tom.
Aurorzy sąjuż w drodze.
Nim tu dotrą, mnie już nie będzie, a ty...
będziesz martwy.
Przegrałeś, staruszku.
Harry.
Taki słaby.
Taki bezradny.
Patrz na mnie.
Harry, nie chodzi o wasze podobieństwa.
Chodzi o różnice.
Harry?
To ty jesteś słaby.
Nigdy nie poznasz, co to miłość czy przyjaźń.
Szkoda mi ciebie.
Jesteś niemądry, Harry Potterze.
Stracisz wszystko.
On wrócił.
DUMBLEDORE, POTTER ZREHABILITOWANI
MINISTER USTĄPI?
UMBRIDGE ZAWIESZONA NA CZAS ŚLEDZTWA
TEN-KTÓREGO-IMIENIA NIE-WOLNO-WYMAWIAĆ WRACA
DYREKTOR HOGWARTU PRZYWRÓCONY NA STANOWISKO
Wiem, jak się czujesz, Harry.
Nie wie pan.
To moja wina.
Nie, wina leży po mojej stronie.
Wiedziałem, że po pewnym czasie
Voldemort dostrzeże związek między wami.
Myślałem, że gdy zdystansuję się od ciebie,
jak to robiłem od początku roku,
będzie go mniej kusiło, a przez to ty będziesz bezpieczniejszy.
Proroctwo brzmiało:
"Żaden żyć nie może, gdy ten drugi przeżyje".
To znaczy, że w końcu jeden z nas będzie musiał zabić drugiego.
Tak.
Czemu mi pan nie powiedział?
Z tego samego powodu, dla którego próbowałeś ocalić Syriusza.
I dla którego twoi przyjaciele ocalili ciebie.
Po tych wszystkich latach, po tych wszystkich cierpieniach,
nie chciałem zadawać ci jeszcze więcej bólu.
Bardzo się o ciebie troszczyłem.
Czemu nie jesteś na uczcie?
Straciłam cały swój dobytek. Podobno wszystko mi pochowali.
To straszne.
To tylko zabawa.
Ale skoro to już ostatni wieczór, muszę to wszystko poznajdywać.
Chcesz, żebym pomógł ci szukać?
Przykro mi z powodu twojego ojca chrzestnego.
Na pewno nie chcesz pomocy w szukaniu?
Poradzę sobie.
Moja mama zawsze mawiała,
że rzeczy, które gubimy, w końcu same się odnajdą.
Choć nie zawsze tam, gdzie byśmy tego chcieli.
Chyba pójdę na pudding.
Myślałem o czymś, co powiedział mi Dumbledore.
Co to takiego?
Że mimo iż stoi przed nami perspektywa walki,
to mamy coś, czego nie ma Voldemort.
Tak?
Coś, o co warto walczyć.
Harry Potter I ZAKON FENIKSA
Napisy: SDI Media Group
[POLISH]