‫لوموس ماکسیما.
‫لوموس ماکسیما!
‫هری پاتر و زندانی آزکابان
‫زیرنویس اختصاصی فیلیمو
‫مترجم ‫BehzadGdz
‫هری. هری.
‫هری، درو باز کن.
‫مارج، چقد از دیدنت...
‫عمو ورنون، می‌خواستم این فرم رو برام امضا کنین.
‫چی هست؟
‫چیزی نیست. واسه مدرسه‌ست.
‫اگر رفتارت درست باشه شاید بعدا امضاش کنم.
‫اگر اون رفتارش درست باشه منم همین کارو می‌کنم.
‫- اوه، تو هنوز اینجایی؟ ‫- آره.
‫اونجور پر رو نگو آره.
‫برادر من خیلی لطف کرده که تا الان نگهت داشته.
‫اگر جلو در خونه‌ی من گذاشته بودنش ‫قطعا می‌رفت یتیم خونه.
‫دادرز من اینجاس؟ ‫برادرزاده‌ی خوشگلم.
‫یه بوس به من بده. ‫بپر بالا. یالا.
‫چمدون مارج رو ببر بالا.
‫باشه.
‫اینو بخور پسرم. ‫آفرین قربونت برم.
‫- میل داری؟ ‫- یه کوچولو.
‫غذای خوشمزه‌ای بود پتونیا.
‫یکم دیگه.
‫من با وجود 12 تا سگ فقط می‌رسم ‫یه صبحونه انگلیسی بخورم.
‫یه ذره دیگه. حالا شد.
‫می‌خوای یکم برندی بخوری؟
‫یه ذره برندی واسه پسر ناز کوچولو موچولوم؟
‫تو به چی می‌خندی؟
‫گفتی این پسره رو کجا فرستادی ورنون؟
‫مدرسه‌ی سنت بروتوس. برای بچه‌هایی که ‫درست بشو نیستن بهترین جاست.
‫اونجا از ترکه هم استفاده می‌کنن پسر؟
‫اوه آره.
‫آره. چندین بار تا حالا کتک خوردم.
‫من اصلا این نظریه‌های مسخره و آبکی رو
‫قبول ندارم که میگن بچه‌هایی رو که ‫مستحق کتک خوردن هستن نباید کتک زد.
‫این که این پسر این شکلی ‫از آب در اومده تقصیر تو نیس ورنون.
‫همه‌اش به نسب آدم برمی‌گرده. ‫نسب بد بالاخره خودشو نشون میده.
‫گفتی بابای این پسره چه کاره بود؟
‫هیچی. کار نمی‌کرد. ‫بی‌کار بود.
‫- حتما دائم‌الخمر هم بود. ‫- دروغه!
‫- چی گفتی؟ ‫- بابای من دائم‌الخمر نبود.
‫ناراحت نباش. چیز نیس پتونیا. ‫قدرت دست من خیلی زیاده.
‫دیگه وقتشه بری بخوابی.
‫هیچی نگو ورنون. ‫تو، بیا تمیزش کن.
‫راستش ربطی به پدرش نداره.
‫همه چیز به مادر برمی‌گرده. ‫سگ‌ها هم همین جورین.
‫اگر سگ ماده مشکلی داشته باشه ‫توله‌هاشم مشکل خواهند داشت.
‫خفه شو! خفه شو!
‫خب.
‫گوش کن ببین چی...
‫ورنون!
‫ورنون! ورنون، یه کاری کن!
‫تمومش کن!
‫من گرفتمت مارج. من گرفتمت.
‫- سفت بچسب. سفت بچسب. ‫- برو اونور.
‫- ولم نکنیا! ‫- متأسفم.
‫اوه ورنون.
‫وای خدا.
‫مارج!
‫خواهش می‌کنم!
‫مارج!
‫برگرد!
‫برش گردون! ‫همین حالا برش گردون!
‫- درستش کن. ‫- نه، بلایی که سرش اومد حقش بود.
‫- نزدیک من نشو. ‫- بیرون مدرسه اجازه نداری از جادو استفاده کنی.
‫- عه، می‌خوای امتحان کنی؟ ‫- الان نمی‌ذارن برگردی.
‫هیچ جایی نداری بری.
‫مهم نیست. ‫هر جایی از اینجا بهتره.
‫به اتوبوس شوالیه خوش آمدید.
‫وسیله‌ی حمل و نقل اضطراری ‫برای جادوگران و ساحره‌های در راه مانده.
‫من استن شان پایک هستم کمک راننده‌ی امشب.
‫اون پایین چی کار می‌کنی؟
‫- افتادم. ‫- واسه چی افتادی؟
‫- عمدا که نیفتادم. ‫- زود باش دیگه.
‫منتظری زیر پات علف سبز شه؟
‫- به چی نگاه می‌کنی؟ ‫- هیچی.
‫یالا دیگه. بیا بالا.
‫نه، نه، نه. من میارمش. ‫تو برو بالا.
‫یالا.
‫برو جلو. برو جلو.
‫- راه بیفت بریم ارن. ‫- آره ارنی، راه بیفت بریم.
‫مسیر پر فراز و نشیبی در پیش داریم.
‫- گفتی اسمت چی بود؟ ‫- نگفتم.
‫- کجا می‌خوای بری؟ ‫- پاتیل درز دار. تو لندنه.
‫شنیدی؟ «پاتیل درز دار. تو لندنه.»
‫پاتیل درز دار. ‫اگر سوپ نخود سفارش دادی...
‫حواست باشه قبل از اینکه اون تو رو بخوره بخوریش.
‫- مشنگ‌ها چی؟ ما رو نمی‌بینن؟ ‫- مشنگ‌ها؟
‫اونا هیچی نمی‌بینن.
‫ولی اگر با چنگال بهشون سیخونک بزنی می‌فهمن.
‫ارنی، یه پیرزن جلوته!
‫ده، نه، هشت...
‫هفت، شش، پنج...
‫چهار، سه، سه و نیم...
‫دو، یک و سه چهارم...
‫آره!
‫اون کیه؟
‫اون مرده.
‫اون کیه؟
‫اون...
‫اون سیریوس بلک‌ـه.
‫نگو که تا حالا اسم سیریوس بلک رو نشنیدی.
‫اون یه قاتله.
‫به خاطر جرمش افتاد تو زندان آزکابان.
‫- چطوری فرار کرده؟ ‫- خب، مسئله همینه دیگه.
‫اولین کسیه که این کارو کرده.
‫از طرفدارای معروف...
‫اسمشو نبره.
‫گمونم اسم اونو شنیده باشی.
‫آره.
‫اسم اونو شنیدم.
‫ارنی، دو تا اتوبوس دو طبقه جلوته.
‫دارن نزدیک‌تر میشن ارنی.
‫ارنی، رسیدیم بهشون!
‫مراقب سرتون باشین.
‫هی، بچه‌ها؟ بچه‌ها؟
‫چرا قیافه‌تون آویزونه؟
‫داریم می‌رسیم. داریم می‌رسیم.
‫- پاتیل درز دار. ‫- ایستگاه بعدی، کوچه‌ی ناکترن.
‫آقای پاتر، بالاخره رسیدین.
‫- راه بیفت بریم ارنی. ‫- آره، راه بیفت بریم.
‫اتاق 11.
‫هدویگ.
‫پرنده‌ی باهوشی دارین آقای پاتر.
‫پنج دقیقه قبل از شما رسید.
‫آقای پاتر، به عنوان وزیر جادو، ‫وظیفه دارم به اطلاع‌تون برسونم...
‫ساعاتی قبل خواهر شوهرخاله‌ی شما...
‫در جنوب شفیلد و بالای یک دودکش مشاهده شدند.
‫سازمان معکوس‌سازی جادو‌های اتفاقی ‫بلافاصله به محل اعزام شد.
‫باد ایشون تخلیه شد و حافظه‌شون اصلاح شد.
‫هیچ خاطره‌ای از این اتفاق نخواهند داشت.
‫اینم از این.
‫مشکلی پیش نیومد.
‫سوپ نخود؟
‫نه مرسی.
‫- جناب وزیر؟ ‫- بله؟
‫- متوجه نمیشم. ‫- متوجه چی؟
‫من قانون‌شکنی کردم. جادوگران زیر سن قانونی ‫نمی‌تونن تو خونه از جادو استفاده کنن.
‫عیب نداره. وزارت‌خونه که آدما رو به خاطر...
‫باد کردن عمه‌شون نمی‌فرسته آزکابان.
‫از سوی دیگه فرار کردن از خونه در اون شرایط...
‫خیلی خیلی غیرمسئولانه بود.
‫- «در اون شرایط؟» ‫- یه قاتل فراری داریم.
‫منظورتون سیریوس بلک‌ـه؟
‫ولی اون چه ربطی به من داره؟
‫هیچی. جات امنه. ‫مهم همینه.
‫و تو فردا برمی‌گردی هاگوارتز.
‫اینم کتاب‌های جدید مدرسه‌ات. ‫با اجازه‌ات...
‫گفتم بیارن‌شون اینجا. ‫الانم تام تو رو می‌بره به اتاقت.
‫هدویگ.
‫اوه راستی هری. بهتره تا زمانی که اینجا هستی...
‫جایی پرسه نزنی.
‫خب، می‌خوای اون اتوبوس رو تکون بدی یا نه؟
‫نظافت.
‫بعدا برمی‌گردم.
‫بهت هشدار میدم هرماینی.
‫اون هیولا رو از خال خالی دور نگه دار. ‫وگرنه تبدیلش می‌کنم به دم کنی قوری.
‫گربه‌ست دیگه. چه انتظاری داری؟
‫- اقتضای طبیعتشه. ‫- گربه؟ بهت گفتن این گربه‌ست؟
‫- بیشتر شبیه یه خوک پشمالوئه. ‫- چه رویی داری.
‫اونم تویی که صاحب اون فرچه‌ی کفش بوگندویی.
‫کج‌پا، به حرفای این پسر بداخلاق توجه نکن.
‫هری.
‫- مصر چه شکلی بود؟ ‫- عالی بود. کلی چیزای قدیمی داشت.
‫مثل مومیایی، مقبره. ‫حتی به خال خالی هم خوش گذشت.
‫- مصریان باستان گربه می‌پرستیدن. ‫- آره. سوسک سرگین غلتانم می‌پرستیدن.
‫- نکنه باز داری اون عکسو نشون میدی؟ ‫- من به هیشکی نشونش ندادم.
‫نه، هیشکی. ‫به جز تام.
‫- خدمتکار شیفت روز. ‫- خدمتکار شیفت شب.
‫- آشپز. ‫- اون یارو که دستشویی رو تعمیر کرد.
‫- هری. ‫- خانم ویزلی.
‫- از دیدنت خوشحالم عزیزم. ‫- منم همینطور.
‫- همه وسایلتو خریدی؟ ‫- بله.
‫- کتاب‌هاتو چی؟ ‫- همه‌اش طبقه‌ی بالاس.
‫- لباس‌هات؟ ‫- همه چی.
‫- آفرین پسر خوب. ‫- مرسی.
‫- هری پاتر. ‫- آقای ویزلی.
‫- میشه چند کلمه باهات حرف بزنم؟ ‫- آره، حتما.
‫- هرماینی. ‫- صبح بخیر آقای ویزلی.
‫- منتظر شروع ترم جدیدی؟ ‫- آره. باید عالی باشه.
‫هری، کسانی تو وزارت‌خونه هستن که موافق نیستن...
‫این حرفا رو بهت بزنم.
‫ولی فکر می‌کنم باید حقایق رو بدونی.
‫تو در خطری.
‫خطری بزرگ.
‫این قضیه به سیریوس بلک ربط داره؟
‫در مورد سیریوس بلک چی می‌دونی هری؟
‫- فقط می‌دونم از آزکابان فرار کرده. ‫- می‌دونی چرا؟
‫سیزده سال پیش، وقتی که تو جلوی...
‫- ولدمورت. ‫- اسمشو نگو.
‫ببخشید.
‫وقتی که تو جلوی اسمشو نبرو گرفتی...
‫بلک همه چیزشو از دست داد.
‫ولی تا به امروز یه خادم وفادار باقی مونده.
‫و در نظر اون...
‫تو تنها چیزی هستی که سر راه...
‫به قدرت رسیدن دوباره‌ی اسمشو نبر وجود داره.
‫و واسه همینه که...
‫از آزکابان فرار کرده.
‫تا پیدات کنه.
‫و بکشدم.
‫هری، قول بده که هر چیزی شنیدی...
‫نری دنبالش بگردی.
‫آقای ویزلی...
‫چرا باید برم دنبال کسی که می‌خواد منو بکشه؟
‫یالا. یالا.
‫رون. رون!
‫محض رضای خدا!
‫گمش نکن!
‫من که نمی‌خواستم بادش کنم. فقط...
‫- کنترلمو از دست دادم. ‫- عالیه.
‫رون، واقعا خنده‌دار نیست. ‫شانس آورد که اخراج نشده.
‫شانس آوردم که دستگیر نشدم.
‫بازم به نظرم عالیه.
‫بیاین. همه جا پره.
‫به نظرت اون کیه؟
‫- پروفسور آر. جی. لوپین. ‫- چرا همه چیزو می‌دونی؟
‫چرا همه چیزو می‌دونه؟
‫- رو چمدونش نوشته رونالد. ‫- اوه.
‫- فکر می‌کنین واقعا خوابه؟ ‫- این طور به نظر میاد. چطور؟
‫باید یه چیزی بهتون بگم.
‫بذار ببینم درست فهمیدم؟ ‫سیریوس بلک از آزکابان فرار کرده...
‫- تا بیاد دنبال تو؟ ‫- آره.
‫ولی بالاخره بلک رو دستگیر می‌کنن مگه نه؟
‫- آخه همه دارن دنبالش می‌گردن. ‫- آره.
‫ولی خب تا حالا کسی از آزکابان فرار نکرده بود...
‫- و اونم یه قاتل روانی و وحشیه. ‫- مرسی رون.
‫چرا وایسادیم؟
‫هنوز که نرسیدیم.
‫چه خبر شده؟
‫نمی‌دونم. ‫شاید قطار خراب شده.
‫آخ، رون، پامو لگد کردی.
‫یه چیزی اون بیرون داره تکون می‌خوره.
‫فکر کنم کسی داره سوار میشه.
‫یعنی چی؟ ‫چه خبر شده؟
‫هری.
‫هری، حالت خوبه؟
‫ممنون.
‫بیا اینو بخور. کمکت می‌کنه.
‫چیزی نیست. شکلاته.
‫اون موجودی که اومد چی بود؟
‫یه دیوانه ساز بود. ‫از نگهبانان آزکابان. حالا دیگه رفته.
‫داشت تو قطار دنبال سیریوس بلک می‌گشت.
‫اگر اجازه بدین باید برم یه صحبتی با راننده بکنم.
‫بخورش. حالت بهتر میشه.
‫من چه‌ام شد؟
‫یهو بدنت خشک شد.
‫فکر کردیم تشنجی چیزی کردی.
‫اون وقت شما دو تا هم...
‫می‌دونی...
‫- بیهوش شدین؟ ‫- نه.
‫ولی حس عجیبی داشتم.
‫انگار دیگه هیچوقت شاد نخواهم بود.
‫ولی یکی داشت جیغ می‌زد.
‫یه زن.
‫کسی جیغ نمی‌زد هری.
‫«هاگزمید»
‫خوش اومدین! به یک سال دیگه در هاگوارتز خوش اومدین.
‫قبل از اینکه جشن فوق‌العاده‌مون...
‫هوش از سرمون ببره، ‫باید چند کلامی باهاتون صحبت کنم.
‫در ابتدا با افتخار به پروفسور ‫آر. جی. لوپین خوش آمد میگم...
‫که لطف کردن و پذیرفتن که...
‫استاد درس دفاع در برابر جادوی سیاه باشن.
‫موفق باشید پروفسور.
‫البته. واسه همین بود که ‫می‌دونست باید بهت شکلات بده.
‫پاتر. راست میگن غش کردی؟
‫- یعنی واقعا غش کردی؟ ‫- خفه شو ملفوی.
‫- اون از کجا فهمیده؟ ‫- ولش کن.
‫استاد درس مراقبت از موجودات جادویی ما...
‫تصمیم گرفتن بازنشست بشن...
‫تا با اعضای باقی‌مانده‌ی بدن‌شون ‫وقت بیشتری رو بگذرونن.
‫خوشبختانه باید خدمت‌تون اعلام کنم که...
‫جایگزین ایشون کسی نیست جز...
‫روبیوس هگرید خودمون.
‫و در آخر باید مورد ناخوشایندی رو مطرح کنم.
‫به درخواست وزارت سحر و جادو...
‫تا اطلاع ثانوی، هاگوارتز میزبان دیوانه ساز‌های آزکابان...
‫خواهد بود تا زمانی که سیریوس بلک دستگیر بشه.
‫دیوانه سازها در ورودی‌های مدرسه مستقر خواهند بود.
‫گرچه به من اطمینان داده شده...
‫که حضور اونا به فعالیت‌های روزمره‌ی ما آسیبی نمی‌رسونه.
‫ولی از روی احتیاط بهتون میگم.
‫دیوانه سازها موحجدات شروری هستن. ‫اونا تفاوتی بین...
‫کسی که دنبالش هستن و ‫کسانی که سر راه‌شون قرار می‌گیرن قائل نمیشن.
‫بنابراین باید به تک تک‌تون هشدار بدم...
‫که بهونه‌ای دست‌شون ندید که بهتون آسیبی برسونن.
‫طبیعت دیوانه سازها جوری نیست که بخشنده باشن.
‫ولی می‌دونین، خوشحالی در همه جا پیدا خواهد شد...
‫حتی در تاریک‌ترین لحظات...
‫فقط به شرطی که آدم یادش باشه ‫چراغ‌ها رو روشن کنه.
‫فورتونا میجر.
‫نگاه کن. ‫نمی‌ذاره برم تو.
‫- فورتوما میجر. ‫- نه، نه، صبر کنین.
‫اینو ببینین.
‫- فوق‌العاده‌ست. فقط با صدام این کارو کردم. ‫- فورتونا میجر.
‫- باشه، باشه. برین تو. ‫- ممنون.
‫بعد سه سال هنوز بیخیال نشده.
‫- آخه آواز خوندنم بلد نیست. ‫- دقیقا.
‫- سلام رفیق. ‫- سلام رفیق.
‫- ای خدا. ‫- حالم به هم خورد.
‫سبز. میمونه.
‫- این دیگه چیه؟ ‫- به این میگی میمون؟
‫دیگه بهش نده.
‫بیا نویل یه فیل رو امتحان کن.
‫- رون، بگیرش. ‫- باشه.
‫فکر کنم برنده‌مون مشخص شد.
‫- از اونا نخور! ‫- اوه نه.
‫نگاش کن. قیافه‌اشو.
‫خوش آمدید فرزندانم.
‫در این اتاق شما با هنر ناب ‫پیش‌گویی آشنا خواهید شد.
‫در این اتاق متوجه خواهید شد که ‫روشن‌بینی دارید یا نه.
‫سلام. من پروفسور تریلانی هستم.
‫ما در کنار هم به آینده خواهیم رفت.
‫این ترم به فال چای خواهیم پرداخت ‫که هنر خواندن تفاله‌های چایه.
‫خب، لطفا فنجان نفر کناری‌تون رو بردارید.
‫چی می‌بینین؟
‫حقیقت مثل جمله‌ای در دل کتاب دفن شده ‫و در انتظار خوانده شدنه.
‫ولی اول ذهن‌تون رو باز کنید.
‫- به فراتر از دنیای مادی بنگرید. ‫- چه مزخرفاتی.
‫- تو از کجا اومدی؟ ‫- من؟
‫- من که از اولش اینجا بودم. ‫- تو، پسرم...
‫حال مادربزرگت خوبه؟
‫فکر کنم.
‫من خیلی مطمئن نیستم. ‫فنجونو بده به من.
‫حیف.
‫ذهن‌تون رو باز کنید.
‫هاله‌ی تپنده‌ای داری عزیزم. ‫از این دنیای مادی خارج شدی؟
‫- فکر کنم شدی. ‫- باشه.
‫به فنجون نگاه کن. ‫بگو چی می‌بینی.
‫باشه.
‫انگار یه جور صلیب افتاده برای هری. ‫یعنی دادگاه و عذاب.
‫اون یکی هم انگار خورشیده. ‫که میشه شادی.
‫یعنی...
‫قراره رنج بکشی ‫ولی از این اتفاق خوشحال خواهی بود.
‫فنجونو بده به من.
‫وای پسر عزیزم.
‫عزیزم...
‫تو طالع نحس داری.
‫تابع؟ تابع چی؟
‫تابع نه خنگه. طالع.
‫«به شکل سگی شبح‌واره.
‫از بدترین نشانه‌های دنیاست.
‫نشانه‌ی...
‫مرگه.»
‫نکنه ربطی به سیریوس بلک داشته باشه؟
‫ول کن بابا. من که میگم پیش‌گویی علم مبهمیه.
‫طلسم‌های باستانی درس خیلی جذابیه.
‫طلسم‌های باستانی؟ ‫دقیقا چندتا درس برداشتی؟
‫یه چند تایی.
‫صبر کن ببینم. نمیشه که.
‫کلاس طلسم‌های باستانی ‫با پیش‌گویی تو یه زمانه.
‫باید همزمان تو دو تا کلاس باشی.
‫خنگ بازی در نیار. چطور ممکنه ‫آدم همزمان تو دو تا کلاس باشه؟
‫«ذهن‌تون رو باز کنید. از جشم درون‌تون ‫استفاده کنید تا آینده رو ببینید.»
‫آفرین. بیاین جلوتر. یالا. ‫اگه میشه کمتر حرف بزنین.
‫امروز یه برنامه‌ی ویژه براتون دارم.
‫یه درس بزرگ. ‫پس دنبالم بیاید.
‫خب دیگه. کمتر شلوغ کنین. ‫اونجا یه گروه تشکیل بدین.
‫صفحه‌ی 49 کتاب‌تونو باز کنین.
‫چطوری باید این کارو بکنیم؟
‫پشتشو نوازش کنین دیگه.
‫- انقدر دست و پا چلفتی نباش لانگ‌باتم. ‫- خوبم، خوبم.
‫- به نظرم بامزه‌ان. ‫- آره خیلی.
‫خدا. وضع اینجا خیلی داغون شده.
‫بذار به بابام بگم دامبلدور این هالو رو کرده معلم.
‫خفه شو ملفوی.
‫دیوانه ساز! ‫دیوانه ساز!
‫- ولش کن. ‫- باید نازش می‌کردی.
‫آره.
‫خوشگل نیست؟
‫به کج‌منقار سلام کنید.
‫هگرید، این دیگه چیه؟
‫این، رون، یه هیپوگریفه.
‫اولین چیزی که باید در موردشون بدونین ‫اینه که موجودات بسیار مغروری هستن.
‫خیلی زود ناراحت میشن. ‫و بهتره که هیپوگریفی رو ناراحت نکنین.
‫چون ممکنه این آخرین کاری باشه که می‌کنین.
‫خب، کی می‌خواد سلام کنه؟
‫آفرین هری. آفرین.
‫بیا.
‫خب...
‫باید بذاری اون حرکت اول رو انجام بده. ‫باید مؤدبانه باشه. خب...
‫بیا جلو. بهش تعظیم کن.
‫بعد منتظر باش ببین اونم تعظیم می‌کنه یا نه.
‫اگر کرد، می‌تونی بری و لمسش کنی.
‫اگر نکرد... ‫حالا بعدا به اون می‌رسیم.
‫تعظیم کن.
‫آروم.
‫برو عقب هری. برو عقب.
‫همون جوری بمون.
‫آفرین هری. آفرین. ‫بیا اینم جایزه‌ات.
‫خب، حالا می‌تونی بری نوازشش کنی.
‫برو جلو. خجالت نکش.
‫آروم. آروم.
‫سریع نه هری.
‫آروم. آفرین.
‫آروم. ‫حالا بذار بیاد جلو.
‫آروم. آروم. آروم.
‫آفرین.
‫آره!
‫آفرین هری! آفرین!
‫می‌تونه پرواز کنه؟
‫- فکر کنم الان اجازه بده که سوارش شی. ‫- چی؟
‫- یالا. ‫- هی، هی، هی!
‫بذارمت اینجا پشت مفصل بالش.
‫بپا پرهاشو نکنی. ‫چون خیلی ناراحت میشه.
‫آفرین هری. آفرین کج‌منقار.
‫عالی بود هری!
‫ول کنین بابا.
‫آفرین. آفرین.
‫- کارم واسه روز اول چطوره؟ ‫- عالیه پروفسور.
‫تو اصلا خطرناک نیستی، ‫مگه حیوون وحشی زشت!
‫ملفوی، نه!
‫نه!
‫کج‌منقار!
‫برو اونور حیوون احمق...
‫- منو کشت! ‫- آروم باش. فقط یه خراش ساده‌ست!
‫هگرید!
‫- باید بره درمانگاه. ‫- من معلمم. من می‌برمش.
‫- از این کار پشیمون میشی. ‫- کلاس تعطیله!
‫تو و اون مرغ لعنتیت!
‫خیلی درد داره دریکو؟
‫میاد و میره. ‫ولی خیلی شانس آوردم.
‫مادام پامفری گفت یه دقیقه دیرتر می‌رسیدی ‫باید دستت رو قطع می‌کردیم.
‫- تا چند هفته نمی‌تونم تکالیفمو انجام بدم. ‫- اون احمقو ببین.
‫- خیلی داره گنده‌اش می‌کنه. ‫- حداقل هگرید اخراج نشد.
‫شنیدم بابای دریکو خیلی عصبانی شده. ‫هنوز این قضیه تموم نشده.
‫- اون دیده شده! ‫- کی؟
‫سیریوس بلک!
‫دافتاون؟ ‫اون که خیلی از اینجا دور نیست.
‫یعنی به نظرتون داره میاد هاگوارتز؟
‫- با وچود دیوانه سازها جلوی درهای ورودی؟ ‫- دیوانه سازها؟
‫قبلا یه بار از دست‌شون در رفته. ‫بازم می‌تونه همین کارو بکنه.
‫آره. بلک ممکنه هر جایی باشه. ‫مثل گرفتن دود می‌مونه.
‫مثل گرفتن دود با دست خالی.
‫جالبه مگه نه؟
‫کسی دوس داره حدس بزنه...
‫و بگه چی اون تو هست؟
‫- لولو خورخوره‌ست. ‫- آفرین آقای توماس.
‫حالا کسی می‌تونه بگه ‫ لولوخورخوره‌ها چه شکلین؟
‫- هیشکی نمی‌دونه. ‫- اون کی اومد؟
‫لولو خورخوره‌ها تغییر شکل میدن...
‫و شکل موجودی رو به خودشون می‌گیرن ‫که فرد بیشتر از همه ازشون می‌ترسه.
‫- واسه همینه که خیلی... ‫- ترسناکن. بله، بله.
‫خوشبختانه ورد ساده‌ای وجود داره ‫که لولو خورخوره رو دفع می‌کنه.
‫حالا بیاید تمرینش کنیم. ‫بدون چوبستی لطفا.
‫بعد از من بگید. ‫ریدیکولوس!
‫آفرین.
‫یکم بلندتر و واضح‌تر. ‫گوش بدین:
‫ریدیکولوس! ‫ریدیکولوس!
‫- این کلاس مسخره‌ست. ‫- آفرین.
‫خب بخش آسونش رو یاد گرفتیم. ‫ورد خالی کفایت نمی‌کنه.
‫چیزی که کار لولو خورخوره رو تموم می‌کنه خنده‌ست.
‫باید مجبورش کنین شکلی به خودش بگیره ‫که به نظرتون خنده داره.
‫بذارید توضیح بدم. ‫نویل، میشه بیای جلو لطفا؟
‫بیا خجالت نکش. بیا.
‫زود باش.
‫سلام نویل. چی تو رو از همه بیشتر می‌ترسونه؟
‫پروفسور اسنیپ.
‫- ببخشید؟ ‫- پروفسور اسنیپ.
‫پروفسور اسنیپ. آره. همه رو می‌ترسونه.
‫- تو با مادربزرگت زندگی می‌کنی درسته؟ ‫- نمی‌خوام به اون تبدیل شه.
‫نه...
‫نمیشه. فقط می‌خوام لباساشو تصور کنی.
‫فقط لباساشو تو ذهنت تصور کن. خیلی واضح.
‫- یه کیف قرمز دستی داره. ‫- نیازی نیست بگی.
‫تو ببینیش ما هم می‌بینیم. ‫حالا، وقتی در کمد رو باز کردم...
‫می‌خوام این کارو بکنی. ‫ببخشید.
‫پروفسور اسنیپ رو تو لباسای مادربزرگت تصور کن.
‫می‌تونی این کارو بکنی؟
‫خب. چوبدستی رو آماده کن.
‫یک، دو، سه.
‫فکر کن نویل. فکر کن.
‫ریدیکولوس.
‫عالی بود نویل. عالی بود. ‫بسیار خب...
‫برگرد برو ته صف. ‫همه یه صف تشکیل بدین.
‫صف تشکیل بدین!
‫از همه می‌خوام چیزی که بیشتر از همه ‫ازش می‌ترسن رو تصور کنن...
‫و تبدیلش کنن به یه چیز خنده دار.
‫نفر بعد، رون!
‫تمرکز کن. با ترست مقابله کن. ‫شجاع باش.
‫چوبدستی رو آماده کن رون.
‫ریدیکولوس.
‫آره!
‫می‎‌بینین؟ آفرین. آفرین.
‫خیلی خیلی سرگرم کننده بود. ‫نفر بعدی، پروتی.
‫نشون‌مون بده چی می‌بینی.
‫آروم باش. محکم.
‫ریدیکولوس!
‫نفر بعدی! بیا جلو. بیا جلو.
‫عالیه! عالیه!
‫من اینجام!
‫ریدیکولوس!
‫خب دیگه. ببخشید. ‫واسه امروز دیگه کافیه.
‫کتاب‌هاتونو در بیارید.
‫واسه امروز بسه. ‫مرسی! ببخشید!
‫دیگه نمیشه همیشه خوش بگذره.
‫یادتون‌ باشه این سفرها به دهکده‌ی هاگزمید ‫لطفی هستن که شامل‌تون شده.
‫اگر رفتارتون باعث آبروی مدرسه بشه...
‫این لطف دیگه شامل حال‌تون نخواهد شد.
‫اگر رضایت‌نامه‌ی امضا شده نداشته باشید ‫حق سفر به دهکده رو نخواهید داشت.
‫قانونش اینه پاتر.
‫اونایی که رضایت‌نامه دارن دنبال من بیان. ‫اونایی که ندارن سر جاشون بمونن.
‫گفتم اگر شما امضاش کنین می‌تونم...
‫من نمی‌تونم. فقط اولیا یا سرپرستان ‫می‌تونن امضاش کنن.
‫چون من هیچ کدوم از اینا نیستم ‫این کار درست نیست.
‫متأسفم پاتر. ‫این حرف آخرمه.
‫بی‌خیال بچه‌ها. ‫بعدا می‌بینم‌تون.
‫پروفسور می‌تونم یه سوالی بپرسم؟
‫می‌خوای بدونی چرا نذاشتم ‫با اون لولو خورخوره روبرو بشی درسته؟
‫فکر می‌کردم واضح باشه.
‫حدس می‌زدم شبیه لرد ولدمورت بشه.
‫اولش به ولدمورت فکر کردم.
‫ولی بعدش اون شب تو قطار یادم اومد...
‫- و اون دیوانه‌ساز. ‫- خیلی جالبه.
‫این نشون میده که چیزی که بیشتر از همه چیز ‫ازش می‌ترسی خود ترسه.
‫خیلی هوشمندانه‌ست.
‫قبل از این که غش کنم...
‫یه صدایی شنیدم.
‫یه زن...
‫داشت جیغ می‌کشید.
‫دیوانه سازها مجبورمون می‌کنن ‫بدترین خاطرات‌مون رو به یاد بیاریم.
‫رنج ما میشه قدرت اونا.
‫فکر می‌کنم صدای مادرم بود...
‫شبی که کشته شد.
‫اولین باری که دیدمت ‫ بلافاصله شناختمت هری.
‫نه از روی زخمت، از چشمات.
‫به مامانت رفته. به لیلی.
‫آره.
‫آره، می‌شناختمش.
‫مامانت زمانی که ‫هیچ کس دیگه‌ای رو نداشتم کنار من بود.
‫نه تنها ساحره‌ای با استعداد بود...
‫به شدت هم مهربون بود.
‫اون توانایی دیدن زیبایی رو در وجود دیگران داشت...
‫مخصوصا در مواقعی که خودشون ‫نمی‌تونستن این زیبایی رو ببینن.
‫ولی از سوی دیگه، پدرت جیمز...
‫اون...
‫استعداد خاصی تو دردسر درست کردن داشت.
‫استعدادی که شنیدم به تو به ارث رسیده.
‫خیلی بیشتر از اون که فکر می‌کنی ‫ بهش شباهت داری هری.
‫به وقتش می‌فهمی چقدر.
‫مغازه‌ی دوک‌های عسلی عالیه ‫ولی هیچی فروشگاه شوخی زونکو نمیشه.
‫وقت نشد بریم به کلبه‌ی «شیون آوارگان».
‫- شنیدی که... ‫- ترسناک‌ترین خونه‌ی بریتانیاس. می‌دونم.
‫چه خبر شده؟
‫احتمالا نویل دوباره رمز عبور رو فراموش کرده.
‫- هی. ‫- تو اینجایی؟
‫بذارید رد شم. ‫ببخشید. من ارشدم.
‫برید عقب. همه‌تون.
‫هیچ کس اجازه‌ی ورود به خوابگاه ‫ رو نداره تا کامل بگردنش.
‫بانوی چاق! اون رفته!
‫حقشه. ‫خواننده‌ی داغونی بود.
‫اصلا خنده دار نیست رون.
‫همه آروم باشین. به گروهای چهار نفری تقسیم بشین. ‫برگردین تو سالن عمومی خودتون.
‫- ساکت. ‫- راهو باز کنین.
‫- جناب مدیر اینجاس. ‫- یالا، تکون بخورین.
‫شنیدین که. برید کنار!
‫آقای فیلچ؟ ارواح رو خبر کن.
‫بگو همه‌ی تابلوهای قلعه رو بگردن ‫ تا بانوی چاق رو پیدا کنن.
‫نیازی به ارواح نیست پروفسور.
‫بانوی چاق اونجاست.
‫زیر پاتونو ببینین! آروم‌تر!
‫حرف گوش کنین. ‫من ارشدم!
‫- برگرد اینجا! ‫- حرکت کنین!
‫بانوی عزیز، کی این بلا رو سر شما آورده؟
‫چشماش مثل شیطان بود و ‫روحش مثل اسمش سیاه بود.
‫خودشه جناب مدیر. ‫همون که همه دارن حرفشو می‌زنن.
‫اون اینجاست. یه جایی تو قلعه!
‫سیریوس بلک!
‫درهای قلعه رو ببند آقای فیلچ. ‫بقیه برن به سرسرای بزرگ.
‫من برج ستاره‌شناسی و جغددونی رو گشتم. ‫چیزی اونجا نبود.
‫- ممنون. ‫- طبقه‌ی سوم هم امنه قربان.
‫- بسیار عالی. ‫- من هم دخمه‌ها رو گشتم.
‫هیچ نشانی از بلک در هیچ جای قلعه نیست.
‫البته انتظار هم نداشتم بخواد اینجا بمونه.
‫کار فوق‌العاده‌ایه مگه نه؟
‫وارد شدن به هاگوارتز، به تنهایی...
‫- بدون این که کسی متوجه بشه؟ ‫- بله خیلی فوق‌العاده‌ست.
‫نظریه‌ای درباره‌ی این که چطوری این کارو کرده ندارین؟
‫چند تا دارم. ‫که همگی غیرمحتمل هستن.
‫باید یادتون باشه که...
‫قبل از شروع ترم... ‫من نگرانیم رو نسبت به...
‫انتخاب پروفسور...
‫هیچ کدوم از پروفسورهای داخل قلعه ‫به سیریوس بلک برای ورود به قلعه کمک نکرده.
‫من کملا مطمئنم که قلعه امنه...
‫و می‌خوام بچه‌ها رو بفرستم تو سالن گروه خودشون.
‫پاتر چی؟ ‫باید بهش هشدار داده بشه؟
‫شاید. ولی بذار فعلا بخوابه.
‫چرا که در رؤیا وارد دنیایی میشیم ‫که سراسر از آن خودمونه.
‫بذار در عمیق‌ترین اقیانوس‌ها شنا کنه ‫یا روی بالاترین ابرها پرواز کنه.
‫صفحه‌ی 394 رو باز کنید.
‫ببخشید آقا. ‫پروفسور لوپین کجا هستن؟
‫این موضوع به تو ربطی نداره، مگه نه پاتر؟
‫در همین حد بدونین که استاد شما در حال حاضر...
‫توانایی تدریس رو نداره. ‫صفحه‌ی 394 رو باز کنید.
‫گرگینه‌ها؟
‫آقا ما تازه کلاه قرمزی‌ها و قازقلنگ‌ها رو خوندیم.
‫- تا چند هفته بعد هم به اونجا نمی‌رسیم. ‫- ساکت.
‫اون کی اومد؟ ‫دیدی کی اومد؟
‫خب، کدوم یکی از شما می‌تونه تفاوت...
‫جانورنما و گرگینه رو توضیح بده؟
‫هیشکی؟
‫- چقدر ناامید کننده. ‫- خواهش می‌کنم آقا.
‫جانورنما جادوگریه که خودش ‫تصمیم می‌گیره به حیوون تبدیل بشه.
‫گرگینه حق انتخاب نداره.
‫وقتی ماه کامل میشه...
‫دیگه یادش نمیاد کیه. ‫حتی بهترین دوستش رو هم ممکنه بکشه.
‫گرگینه‌ها فقط به صدای ‫ هم‌نوعان خودشون پاسخ میدن.
‫ممنون آقای ملفوی. ‫این دومین باریه...
‫که بدون اجازه صحبت کردی خانم گرینجر.
‫نمی‌تونی جلوی خودتو بگیری...
‫یا به این که یه علامه‌ی دهر ‫غیر قابل تحمل هستی افتخار می‌کنی؟
‫- حرفش حقه. ‫- پنج امتیاز از گریفیندور کسر میشه.
‫به عنوان دارویی برای نادونی شما، تا صبح روز دوشنبه...
‫دو لوله کاغذ پوستی در مورد ‫گرگینه‌ها و نحوه‌ی تشخیص‌شون...
‫- می‌نویسید. ‫- فردا مسابقه‌ی کوییدیچه.
‫پس پیشنهاد می‌کنم خیلی مراقب باشی آقای پاتر.
‫چون از دست دادن اعضای بدنت ‫هم باعث نمیشه ازت تکلیف نخوام.
‫صفحه‌ی 394.
‫عبارت "گرگینه"...
‫از زبان آنگلوساکسون و از کلمات «ور»...
‫به معنی «انسان» و «ولف» به معنی گرگ گرفته شده. ‫ور ولف، انسان-گرگ.
‫راه‌های مختلفی برای تبدیل شدن به گرگینه وجود داره.
‫یکیش اینه که قدرت تغییر شکل داشته باشین...
‫یا توسط یه گرگینه گاز گرفته بشین...
‫برو هری! برو هری!
‫آرستو مومنتوم!
‫- به نظر یکم نامیزون میاد، نه؟ ‫- نامیزون؟
‫چه انتظاری داری؟ ‫از فاصله‌ی 30 متری افتاد!
‫باید یه بار تو رو از بالای برج بندازیم ‫ببینیم تو چه شکلی میشی.
‫بازم از حالت معمولی هری خیلی بهتر خواهم بود.
‫- حالت چطوره؟ ‫- عالیم.
‫حسابی ترسوندی‌مون.
‫- چی شد؟ ‫- از رو جاروت افتادی.
‫نه بابا؟! ‫بازی رو میگم. کی برد؟
‫هیشکی تو رو مقصر نمی‌دونه هری.
‫دیوانه‌ سازها نباید وارد محوطه بشن. ‫دامبلدور خیلی عصبانیه.
‫بعد از این که تو رو نجات داد اونا رو فرستاد رفتن.
‫یه چیز دیگه هم هست که باید بدونی.
‫بعد از این که افتادی، جاروت ‫یه جورایی افتاد رو بید کتک زن و...
‫خب...
‫در مورد جاروت متأسفم.
‫راهی برای تعمیرش وجود نداره؟
‫نه.
‫پروفسور، چرا دیوانه سازها ‫ اینجوری رو من تأثیر می‌ذارن؟
‫- یعنی، بیشتر از بقیه. ‫- گوش کن.
‫دیوانه سازها از خطرناک‌ترین موجودات روی زمینن.
‫اونا از تمام احساسات خوب ‫ و خاطرات شاد تغذیه می‌کنن...
‫تا زمانی که برای آدم چیزی جز ‫بدترین تجربه‌هاش باقی نمونده باشه.
‫تو ضعیف نیستی هری.
‫دیوانه سازها رو تو بیشتر تأثیر می‌ذارن ‫چون در گذشته‌ی تو اتفاقات وحشتناک زیادی هست.
‫اتفاقاتی که هم‌کلاسی‌هات ‫حتی قادر به تصورشون هم نیستن.
‫دلیلی برای خجالت کشیدنت وجود نداره.
‫- من می‌ترسم پروفسور. ‫- اگر نمی‌ترسیدی احمق بودی.
‫باید بدونم چطوری می‌تونم باهاشون بجنگم. ‫ شما می‌تونین به من آموزش بدین.
‫اونی که تو قطار بود رو فراری دادین.
‫اون شب فقط یه دونه بود.
‫- ولی شما فراریش دادین. ‫- من ادعای متخصص بودن ندارم هری.
‫ولی از اونجایی که دیوانه سازها ‫به تو علاقه نشون دادن...
‫شاید باید بهت آموزش بدم. ‫ولی بعد از تعطیلات.
‫فعلا باید استراحت کنم.
‫آخرین هشدار قبل از حرکت به هاگزمید! ‫زود باشین.
‫- بچه‌ها ولم کنین. ‫- خیلی هوشمندانه بود هری.
‫- ولی نه به اندازه‌ی کافی. ‫- ما یه راه بهتر بلدیم.
‫- می‌خوام برم هاگزمید. ‫- می‌دونیم.
‫ما هم می‌خوایم ببریمت اونجا.
‫- یه راه نزدیک‌تر بهت نشون میدیم. ‫- اگر ساکت شی.
‫- خدا خیرش بده. ‫- ولم کنین بچه‌ها، اه...
‫- خب هری. ‫- وقتشه به گروه آدم بزرگ‌ها بپیوندی.
‫چی کار دارین می‌کنین؟
‫- این آشغال دیگه چیه؟ ‫- میگه «این آشغال دیگه چیه؟»
‫- راز موفقیت ماست. ‫- دل‌مون نمی‌خواست اینو به تو بدیم...
‫ولی به این نتیجه رسیدیم ‫ که تو بیشتر بهش نیاز داری.
‫جورج، بفرما.
‫من رسما سوگند می‌خورم که کار بدی انجام بدم.
‫آقایان مهتابی، دم‌باریک، پانمدی و شاخدار...
‫با افتخار نقشه‌ی غارتگر را به شما معرفی می‌کنند.
‫ما خیلی بهشون مدیونیم.
‫صبر کنین ببینم. این هاگوارتزه. ‫و اون...
‫- نه، یعنی واقعا...؟ ‫- دامبلدوره.
‫- تو اتاق مطالعه‌اش. ‫- در حال قدم زدن.
‫این کارو زیاد انجام میده.
‫- یعنی این نقشه... ‫- همه رو نشون میده.
‫- این که کجان. ‫- چه کار می‌کنن.
‫- هر لحظه. ‫- هر روز.
‫- عالیه. از کجا پیداش کردین؟ ‫- از دفتر فیلچ.
‫- سال اول. ‫- هفت تا راه مخفی...
‫- به خارح از قلعه هست. ‫- ما این یکی رو پیشنهاد می‌کنیم.
‫- پشت مجسمه‌ی ساحره‌ی تک چشم. ‫- مستقیم میره به مغازه‌ی دوک‌های عسلی.
‫زود باش. فیلچ داره میاد این طرف.
‫یادت نره. وقتی کارت تموم شد یه ضربه بهش بزن و بگو...
‫«شیطنت تموم شد.» ‫وگرنه همه می‌تونن ببیننش.
‫خب، چقد می‌خوای؟
‫خوشمزه‌س.
‫میگن ترسناک‌ترین ساختمون تو بریتانیاس. ‫اینو گفته بودم؟
‫دو بار.
‫می‌خوای یکم بریم جلوتر؟
‫به سمت شیون آوارگان.
‫راستش همین جا راحتم.
‫به به، ببینین کی اینجاس.
‫اومدین دنبال خرید خونه‌ی آرزوهاتون؟
‫یکم واسه‌ات بزرگ نیس ویزلی؟ ‫مگه شما همه‌تون تو یه اتاق نمی‌خوابین؟
‫- دهنتو ببند ملفوی. ‫- خیلی دوستانه نبود.
‫بچه‌ها، فکر کنم وقتشه به ویزلی نشون بدیم ‫باید به مافوقانش احترام بذاره.
‫- نکنه خودتو میگی؟ ‫- به چه جرئتی با من حرف زدی؟
‫گندزاده‌ی کثیف!
‫کی اونجاس؟
‫- همین جوری وای نیستا! یه کاری بکن! ‫- چی کار کنم؟
‫چی شده ملفوی؟ ‫چوب اسکیت رو گم کردی؟
‫برید کنار!
‫یالا!
‫ملفوی! صبر کن! صبر کن!
‫هری!
‫لعنت بهت هری. ‫اصلا خنده دار نبود!
‫ای مارمولک‌ها! به من در مورد ‫نقشه‌ی غارتگر چیزی نگفته بودن.
‫قرار نیست نگهش داره. ‫تحویلش میده به پروفسور مک گنگال.
‫- مگه نه؟ ‫- حتما، شنل نامرئی رو هم میده.
‫اونجا رو. مادام روزمرتا.
‫- رون ازش خوشش میاد. ‫- نخیرم!
‫- پروفسور مک گنگال! ‫- کورنلیوس!
‫اجازه بدین جناب وزیر.
‫- اوه هگرید... ‫- ببخشید.
‫روزمرتای عزیزم. ‫امیدوارم کار و کاسبی خوب باشه.
‫اگر وزارت‌خونه یه شب در میون دیوانه ساز...
‫- نمی‌فرستاد تو کافه‌ام خوب می‌شد! ‫- ما یه...
‫- یه قاتل فراری داریم. ‫- سبریوس بلک تو هاگزمید؟!
‫واسه چی باید بیاد اینحا؟
‫- هری پاتر. ‫- هری پاتر؟!
‫بیا.
‫هری!
‫- جادوگرای زیر سن قانونی حق ورود ندارن. ‫- اون در کوفتی رو ببند.
‫- چه بی‌ادب. ‫- پخمه‌ها.
‫- پخمه‌ها؟! ‫- چطور جرئت کردن؟
‫- به کی گفتن پخمه؟ ‫- نیم‌وجبی‌های پر رو.
‫هیچ کس به کافه‌ای نمیاد که توش تا حد مرگ بترسه.
‫پروفسور دامبلدور نمی‌خواد دیوانه سازها اینجا باشن.
‫بگید ببینم قضیه چیه.
‫سال‌ها قبل، موقعی که والدین هری پاتر ‫فهمیدن قراره کشته بشن...
‫یادته؟ پنهان شدن. ‫افراد خیلی کمی از محل‌شون خبر داشتن.
‫یکی‌شون سیریوس بلک بود. ‫و اون به اسمشو نبر گفت.
‫بلک نه تنها اونو به خونه‌ی پاترها فرستاد...
‫بلکه پیتر پتی گرو رو هم کشت.
‫- پیتر پتی گرو؟ ‫- اون پسر خپله.
‫- که همیشه دنبال بلک بود. ‫- یادم اومد.
‫هیچ وقت نمی‌ذاشت جیمز و سیریوس ‫از جلوی چشمش دور بشن.
‫- خب چی شد؟ ‫- پیتر سعی کرد به پاترها هشدار بده...
‫و اگر به دوست قدیمیش سیریوس بلک ‫برخورد نمی‌کرد این کارو می‌کرد.
‫بلک وحشی بود. ‫پتی گرو رو نکشت.
‫نابودش کرد!
‫فقط یه انگشت ازش باقی موند. ‫یه انگشت. نه هیچ چیز دیگه.
‫شاید سیریوس بلک خودش ‫با دستای خودش پاترها رو نکشته باشه...
‫- ولی دلیل مرگ اوناست. ‫- حالا می‌خواد کارشو تموم کنه.
‫- باورم نمیشه. ‫- هنوز مونده.
‫- دیگه چی می‌تونه از این بدتر باشه؟ ‫- این: سیریوس بلک...
‫پدرخوانده‌ی هری پاتر بوده و هست.
‫رون، نگاه کن!
‫- ببخشید. معذرت می‌خوام. ببخشید. ‫- کریسمس مبارک.
‫هری، چی شده؟
‫اون دوست‌شون بود...
‫و بهشون خیانت کرد.
‫اون دوست‌شون بود!
‫امیدوارم پیدام کنه.
‫چون وقتی پیدام کنه من آماده‌ام!
‫وقتی پیدام کنه، می‌کشمش.
‫هری.
‫می‌بینم که اومدی.
‫مطمئنی هری؟ ‫این جادو خیلی پیشرفته‌ست.
‫بسیار بالاتر از سطح جادوگری معمولی.
‫مطمئنم.
‫خب، همه چیز آماده‌ست.
‫وردی که می‌خوام بهت یاد بدم ‫اسمش هست طلسم پاترونوس.
‫تا حالا اسمشو شنیدی؟
‫نه؟ خب...
‫پاترونوس یه نیروی مثبته. ‫برای جادوگری که بتونه اجراش کنه...
‫مثل یک محافظ عمل می‌کنه که دیوانه ساز ‫به جای جادوگر، از اون تغذیه خواهد کرد.
‫ولی برای این که بتونی اجراش کنی ‫باید به یه خاطره فکر کنی.
‫نه هر خاطره‌ای. یه خاطره‌ی خیلی شاد. ‫یه خاطره‌ی خیلی قدرتمند.
‫می‌تونی این کارو بکنی؟ ‫خب.
‫چشماتو ببند.
‫تمرکز کن.
‫تو خاطراتت جستجو کن.
‫خاطره‌ای پیدا کردی؟
‫بذار پرت کنه.
‫خودتو توش غرق کن.
‫حالا این ورد رو تکرار کن: ‫اکسپکتو پاترونوم.
‫- اکسپکتو پاترونوم. ‫- آفرین.
‫شروع کنیم؟ ‫چوبدستی رو آماده کن.
‫اکسپکتو پاترونوم!
‫اکسپکتو... اکسپکتو...
‫اکسپکت...
‫پاشو. آروم. ‫بشین. نفس عمیق بکش.
‫عیب نداره. انتظار نداشتم ‫دفعه‌ی اول بتونی اجراش کنی.
‫اونجوری خیلی استثنایی می‌شد. ‫بیا، اینو بخور. بهتر میشی.
‫- چه دیوانه ساز بدی بود. ‫- اوه نه، نه، نه.
‫اون یه لولو خورخوره بود هری. ‫یه لولو خورخوره.
‫دیوانه ساز واقعی خیلی بدتره. ‫خیلی خیلی بدتر.
‫از روی کنجکاوی می‌پرسم ‫به چی فکر کردی؟
‫- چه خاطره‌ای رو انتخاب کردی؟ ‫- اولین باری که سوار جارو شدم.
‫این خوب نیست. ‫اصلا خوب نیست.
‫یکی دیگه هم هست. ‫خیلی شاد نیست.
‫چرا هست.
‫شادترین لحظه‌ی عمرمه.
‫- ولی یکم پیچیده‌ست. ‫- قدرتمند هست؟
‫پس بذار یه امتحانی بکنیم. ‫آماده‌ای؟
‫آره.
‫اکسپکتو پاترونوم!
‫آره!
‫آفرین هری. آفرین!
‫- فکر کنم واسه امروز کافیه. ‫- آره. بشین. بیا.
‫اینو بخور. کمکت می‌کنه. ‫واقعا کمک می‌کنه.
‫و محض اطلاعت هری...
‫فکر می‌کنم می‌تونستی با بابات رقابت کنی.
‫و اون کارش خیلی خوب بود.
‫من داشتم به اون فکر می‌کردم.
‫و مامانم.
‫صورت‌شون رو می‌دیدم.
‫داشتن باهام حرف می‌زدن.
‫فقط حرف می‌زدن.
‫من این خاطره رو انتخاب کردم.
‫حتی نمی‌دونم واقعیه یا نه.
‫ولی این بهترین خاطره‌ایه که دارم.
‫- روز زیباییه. ‫- عالیه.
‫البته به شرطی که تیکه تیکه نشده باشی!
‫تیکه تیکه؟ ‫چی داری میگی؟
‫- رونالد موششو گم کرده. ‫- من هیچی رو گم نکردم.
‫- گربه‌ی تو اونو کشت! ‫- مزخرفه.
‫هری، تو که دیدی اون هیولای خونخوارش...
‫چطوری همیشه کمین کرده بود. ‫حالا خال خالی نیست.
‫شاید تو باید بهتر از حیوون خونگیت مراقبت کنی.
‫- گربه‌ی تو اونو کشته! ‫- نکشته.
‫- کشته. ‫- نکشته.
‫جلسه‌ی دادگاه چطور بود هگرید؟
‫خب، اولش اعضای هیئت منصفه به نوبت...
‫در مورد دلیل اونجا بودن‌مون صحبت کردن.
‫بعدش من بلند شدم و حرفامو زدم. ‫گفتم که کج‌منقار...
‫هیپوگریف خوبیه و همیشه پر‌هاشو تمیز می‌کنه.
‫بعدش لوسیوس ملفوی بلند شد. ‫خب، می‌تونین تصور کنین دیگه.
‫اون گفت کج‌منقار موجود خطرناک و مرگباریه...
‫که به محض دیدن هر کسی اونو می‌کشه.
‫خب بعدش؟
‫بعدش اون لوسیوس پیر بدترین حکم ممکن رو خواست.
‫- اخراجت که نکردن! ‫- نه، من اخراج نشدم.
‫کج‌منقار محکوم به اعدام شده.
‫عنکبوت! عنکبوت! ‫می‌خوان براشون برقصم.
‫- من نمی‌خوام برقصم. ‫- خب به عنکبوت‌ها بگو رون.
‫آره، باشه، الان میگم...
‫- پیتر پتی گرو؟ ‫- همون پسر خپله.
‫- همیشه دنبال سیریوس بلک بود. ‫- بلک وحشی بود.
‫پتی گرو رو نکشت. ‫نابودش کرد!
‫- اون چراغو خاموش کن. ‫- شرمنده.
‫- مراقب باش پسر. ‫- می‌خوایم بخوابیما!
‫شیطنت تموم شد. ناکس.
‫پاتر.
‫نصفه شب تو راهروها چی کار می‌کنی؟
‫تو خواب داشتم راه می‌رفتم.
‫خیلی شبیه پدرتی پاتر.
‫اونم فوق‌العاده مغرور بود ‫بادی به غبغبش می‌انداخت و تو قلعه قدم می‌زد.
‫بابای من اینجوری نبود. منم نیستم.
‫حالا اگر ممکنه لطف کنین ‫چوبدستی‌تون رو بیارید پایین.
‫جیب‌هاتو خالی کن.
‫جیب‌هاتو خالی کن!
‫این چیه؟
‫- یه تیکه کاغذ پوستی. ‫- واقعا؟ بازش کن.
‫رازهاتو آشکار کن.
‫بخونش.
‫«آقایان مهتابی، دم‌باریک، پانمدی و شاخدار...
‫به پروفسور اسنیپ سلام می‌کنن...
‫ادامه بده.
‫و درخواست دارن که تو کار کسی فضولی نکنه.»
‫- ای بچه‌ی بی‌ادب... ‫- پروفسور!
‫به به! لوپین!
‫اومدی تو نور ماه یه قدمی بزنی؟
‫هری، حالت خوبه؟
‫خواهیم دید.
‫یه وسیله‌ی جالب رو ضبط کردم.
‫نگاهش کن لوپین. ‫باید تو حوزه‌ی تخصصی تو باشه.
‫- مشخصا پر از جادوی سیاهه. ‫- بسیار بعید می‌دونم سوروس.
‫به نظر یه تیکه کاغذ پوستیه که با هدف...
‫توهین به هر کسی به می‌خواد بخوندش طراحی شده. ‫احتمالا از وسایل فروشگاه زونکوئه.
‫با این حال، باید ببینم جادوی نهانی توش داره یا نه.
‫چون به قول خودت تو حوزه‌ی تخصصی منه.
‫هری، میشه باهام بیای؟ ‫شب بخیر پروفسور.
‫مگه کری؟ ‫اون چراغو خاموش کن!
‫بیا تو.
‫اصلا نمی‌دونم این نقشه چطوری به دستت رسیده...
‫ولی راستش متعجب شدم که چرا تحویلش ندادی.
‫به این فکر نکردی که این نقشه تو دست سریوس بلک...
‫نقشه‌ای برای رسیدن به توئه؟
‫- نه. ‫- نه آقا.
‫باباتم هیچ وقت اهل پایبندی به قوانین نبود.
‫ولی اون و مادرت جون‌شون رو ‫از دست دادن تا تو رو نجات بدن.
‫این که تو فداکاری اونا رو با وجود یه قاتل فراری...
‫با پرسه زدن تو قلعه بی‌ارزش می‌کنی ‫راه درستی برای جبران لطف اونا نیست.
‫دفعه‌ی بعدی دیگه من برات لاپوشونی نمی‌کنم.
‫- شنیدی؟ ‫- بله آقا.
‫می‌خوام برگردی به خوابگاهت ‫ و همونجا بمونی.
‫جای دیگه‌ای هم نرو. ‫اگه بری می‌فهمم.
‫پروفسور، محض اطلاع‌تون ‫این نقشه همیشه هم درست کار نمی‌کنه.
‫الان اسم یکی رو تو قلعه نشون داد. ‫یکی رو که من مطمئنم مرده.
‫واقعا؟ کی بود؟
‫پیتر پتی گرو.
‫امکان نداره.
‫چیزی بود که من دیدم.
‫شب بخیر پروفسور.
‫ذهن‌تون رو باز کنید. ‫سعی کنید از دنیای مادی فراتر برید.
‫هنر مشاهده‌ی گوی بلورین ‫وابسته به باز کردن چشم درونه.
‫فقط در اون صورت می‌تونین ببینین. ‫دوباره تلاش کن.
‫خب، اینجا چی داریم؟
‫میشه من امتحان کنم؟
‫احتمالا طالع نحس.
‫عزیزم، از اولین لحظه‌ای که ‫پا به کلاس من گذاشتی...
‫حس کردم که تو توانایی لازم...
‫برای درک هنر پیش‌گویی رو نداری. ‫ببین، ایناهاش.
‫شاید از نظر سنی جوون باشی ‫ولی قلبی که در سینه داری...
‫مثل یک پیرزن چروکیده‌ست ‫و روحت به خشکی ورق‌های کتاب‌هاییه...
‫که از روی درماندگی بهشون چسبیدی.
‫حرف بدی زدم؟
‫هرماینی دیوونه شده. ‫البته که همیشه دیوونه بود...
‫ولی حالا دیگه واسه می‌تونن ببینن.
‫صبر کن.
‫- بهتره اینو برگردونیم. ‫- من دیگه برنمی‌گردم.
‫- باشه. بعدا می‌بینمت. ‫- می‌بینمت.
‫هری پاتر...
‫- پروفسور تریلانی... ‫- او امشب بازمی‌گردد.
‫ببخشید؟
‫امشب، او که به دوستانش خیانت کرد ‫او که قلبش با قتل سیاه گشته...
‫باز خواهد گشت.
‫خون بی‌گناهان ریخته خواهد شد...
‫و خادم و ارباب دوباره به یکدیگر می‌پیوندند.
‫ببخشید پسرم چیزی گفتی؟
‫نه.
‫هیچی.
‫باورم نمی‌شه می‌خوان کج‌منقار رو بکشن. ‫خیلی وحشتناکه.
‫- الان بدتر شد. ‫- دیدین چی گفتم. بابام گفت...
‫می‌تونم سر هیپوگریف رو نگه دارم. ‫شاید اهداش کنم به سالن عمومی گریفیندور.
‫خیلی حال میده.
‫- ببین کی اینجاس. ‫- اومدی نمایشو ببینی؟
‫تو! ای سوسک کوچولوی کثیف نفرت انگیز شیطانی.
‫هرماینی نه!
‫ارزششو نداره.
‫ملفوی، خوبی؟
‫- بریم. زود باشین. ‫حرفی به کسی نمی‌زنین، فهمیدین؟
‫- حس خوبی داشت. ‫- خوب نه، عالی.
‫نگاهش کن. عاشق بوی درختاس.
‫چرا آزادش نمی‌کنی بره؟
‫می‌فهمن کار من بوده ‫بعدش دامبلدور...
‫تو دردسر میفته. ‫دامبلدورم داره میاد.
‫گفت می‌خواد پیشم باشه وقتی...
‫وقتی اون اتفاق میفته.
‫دامبلدور مرد بزرگیه.
‫خیلی مرد بزرگیه.
‫- ما هم پیشت می‌مونیم. ‫- همچین کاری نمی‌کنین!
‫فکر کردین من می‌خوام ‫شما همچین چیزی رو ببینین؟
‫چای‌تونو بخورین و برین. ‫اوه، قبل از این که بری رون...
‫خال خالی! تو زنده‌ای؟
‫- بیشتر مراقب حیوون خونگیت باش. ‫- فکر کنم وقتشه از یکی عذرخواهی کنی.
‫درسته. دفعه بعدی که کج‌پا رو دیدم بهش میگم.
‫منظورم خودم بود!
‫خدای من. این دیگه چی بود؟
‫هگرید!
‫ای بابا.
‫نه جناب وزیر. از این طرف.
‫دیر وقته. تقریبا تاریک شده. ‫شما نباید اینجا باشین.
‫این دفعه یکی شما رو بیرون ببینه ‫به دردسر میفتین.
‫مخوصوصا تو هری. ‫الان میام!
‫یالا! یالا!
‫هگرید.
‫- مشکلی پیش نمیاد. ‫- برید. برید.
‫- اون گیاهی که اونجاست علف جاروئه. ‫- اون جا رو اون تپه.
‫- روی تپه... هگرید. ‫- پروفسور دامبلدور.
‫- عصر بخیر. ‫- جناب وزیر. بفرمایید.
‫- چای میل دارین؟ ‫- نه هگرید.
‫- آقایون. ‫- من یه فنجون چای می‌خورم.
‫خب فکر کنم بهتره بریم سر کارمون.
‫بسیار خب. به تصمیم کمیته‌ی انهدام...
‫موجودات خطرناک، هیپوگریفی به نام کج‌منقار...
‫که از این به بعد با عنوان «متهم» خطاب خواهد شد، ‫در غروب خورشید اعدام خواهد شد.
‫- عزیزم، عزیزم... ‫- چیزی نیس هگرید، آروم باش.
‫- درست میشه. درست میشه. ‫- مأمور اعدام...
‫چیه؟
‫یه لحظه حس کردم...
‫- بیخیال. ‫- بریم.
‫کج‌منقار نمی‌خواست به کسی آسیبی بزنه.
‫وای.
‫گازم گرفت. خال خالی.
‫رون، رون!
‫- رون! ‫- خال خالی برگرد.
‫صبر کن!
‫- خال خالی، گازم گرفتی. ‫- هری، می‌دونی اون چه درختیه دیگه؟
‫اصلا خوب نیست. رون، فرار کن!
‫هری، هرماینی، فرار کنین!
‫طالع نحسه!
‫- هری. ‫- رون، رون، صبر کن!
‫هری!
‫- کمک! ‫- رون!
‫- رون، رون. ‫- رون!
‫یالا!
‫برو اون ور!
‫بشین!
‫هری!
‫- ببخشید. ‫- عیبی نداره.
‫- به نظرت این به کجا می‌رسه؟ ‫- یه نظری دارم.
‫فقط امیدوارم اشتباه کنم.
‫ما تو شیون آوارگانیم مگه نه؟
‫بیا.
‫رون.
‫- رون، چیزی نیس. ‫- سگه کجاس؟
‫تله بود. اون سگ نیست. ‫یه جانورنماست.
‫اگر می‌خوای هری رو بکشی باید ما رو هم بکشی!
‫نه. امشب فقط یه نفر می‌میره.
‫پس اون یه نفر تویی!
‫می‌خوای منو بکشی هری؟
‫اکسپلیارموس.
‫به به سیریوس. ‫می‌بینم که سر و وضعت داغونه.
‫بالاخره ظاهر آدم جنون باطنش رو آشکار می‌کنه.
‫تو که جنون باطن رو خوب می‌شناسی، مگه نه؟
‫- پیداش کردم. ‫- می‌دونم.
‫- خودشه. ‫- متوجهم.
‫- بیا بکشیمش! ‫- نه! من بهت اعتماد داشتم!
‫اون وقت در تمام این مدت ‫تو دوست اون بودی.
‫اون یه گرگینه‌ست. ‫واسه همینه که سر بعضی کلاس‌ها نمیاد.
‫از کی فهمیدی؟
‫- از وقتی پروفسور اسنیپ گفت مقاله رو بنویسیم. ‫- خب هرماینی.
‫تو باهوش‌‌ترین ساحره‌ی تو این سن ‫هستی که دیدم.
‫حرف زدن بسه ریموس! ‫یالا! بیا بکشیمش!
‫- صبر کن. ‫- به اندازه‌ی کافی صبر کردم.
‫12 سال صبر کردم.
‫تو آزکابان!
‫باشه. بکشش.
‫ولی یه دقیقه صبر کن. ‫هری حق داره دلیلشو بدونه.
‫می‌دونم.
‫تو به پدر و مادرم خیانت کردی.
‫- اونا به خاطر تو مردن. ‫- نه، کار اون نبود.
‫یکی به اونا خیانت کرد...
‫یکی که تا همین اواخر فکر می‌کردم مرده.
‫- خب کی بود؟ ‫- پیتر پتی گرو!
‫و الان هم تو این اتاقه!
‫بیا بیرون، بیا بیرون پیتر!
‫- بیا بازی کنیم. ‫- اکسپلیارموس!
‫انتقام شیرینه.
‫چقدر دلم می‌خواست ‫من اونی باشم که گیرت می‌اندازه.
‫سوروس...
‫من به دامبلدور گفتم که می‌خوای ‫به دوست قدیمیت کمک کنی. اینم مدرکش.
‫آفرین اسنیپ.
‫بازم به هوش سرشارت فشار بیار ‫و نتیجه‌ی غلط بگیر.
‫حالا اگر اجازه بدی من و ریموس کاری داریم...
‫- که باید بهش برسیم. ‫- یه بهونه دستم بده. خواهش می‌کنم.
‫- احمق نباش. ‫- نمی‌تونه کاریش کنه. عادت داره.
‫- ساکت باش. ‫- خودت ساکت باش.
‫نگاه‌شون کن! ‫مثل یه زن و شوهر پیر با هم دعوا می‌کنن.
‫بدو برو با وسایل شیمیت بازی کن!
‫خودم می‌تونم بکشمت.
‫ولی چرا این فرصت رو به دیوانه سازها ندیم؟ ‫خیلی دوس دارن ببیننت.
‫چی شد؟ ترسیدی آره؟
‫بوسه‌ی دیوانه ساز. ‫ هیشکی نمی‌تونه تصورشو بکنه.
‫میگن دیدنش غیرقابل تحمله. ‫ولی من تلاشمو می‌کنم.
‫سوروس خواهش می‌کنم.
‫اول شما.
‫اکسپلیارموس!
‫- هری چی کار کردی؟ ‫- به یه معلم حمله کردی!
‫- در مورد پیتر بهم بگو. ‫- اونم با ما تو مدرسه بود.
‫فکر می‌کردیم دوست ماست!
‫- نه، پتی گرو مرده. تو کشتیش! ‫- نه، نکشتش.
‫منم همین طور فکر می‌کردم. ‫تا این که گفتی پتی گرو رو روی نقشه دیدی.
‫- خب نقشه دروغ گفته. ‫- نقشه هیچ وقت دروغ نمیگه.
‫پتی گرو زنده‌ست! ‫الانم همینجاس.
‫- من؟! دیوونه‌ست! ‫- تو نه! موشت!
‫- خال خالی سال‌هاست که تو خانواده‌ی ماست. ‫- دوازده سال؟
‫واسه یه موش ساده عمر طولانی‌ایه!
‫- یه انگشت نداره درسته؟ ‫- خب که چی؟
‫- تنها چیزی که تونستن از پتی گرو پیدا کنن... ‫- انگشتش بود!
‫بزدل کثیف انگشتشو قطع کرد ‫تا همه فکر کنن مرده.
‫- و بعدش خودشو تبدیل کرد به یه موش. ‫- نشونم بده.
‫- بده‌اش رون. ‫- می‌خواین چی کارش کنین؟
‫خال خالی!
‫ولش کنین! ‫چی کارش دارین؟
‫ریموس؟
‫سیریوس.
‫دوستان قدیمی من!
‫هری! نگاهش کن. ‫چقدر شبیه باباتی.
‫- جیمز. ما با هم دوست صمیمی بودیم. ‫- چطور جرئت می‌کنی با هری صحبت کنی؟
‫چطور جرئت می‌کنی جلوی اون از جیمز حرف بزنی؟
‫- تو لیلی و جیمز رو به ولدمورت فروختی! ‫- نمی‌خواستم!
‫لرد سیاه! نمی‌دونین چه سلاح‌هایی در اختیار داره.
‫از خودت بپرس سیریوس. ‫تو بودی چی کار می‌کردی؟
‫- تو چی کار می‌کردی؟ ‫- می‌مردم و به دوستام خیانت نمی‌کردم!
‫جیمز بود نمی‌خواست من بمیرم!
‫بابات بود از جونم می‌گذشت. ‫اون بود بهم رحم می‌کرد.
‫باید می‌فهمیدی که اگر ولدمورت تو رو نکشه ‫ما این کارو می‌کنیم. باهم!
‫نه!
‫- هری، این آدم... ‫- می‌دونم کیه.
‫ولی می‌بریمش به قلعه.
‫- خدا خیرت بده پسر. خدا خیرت بده! ‫- برو عقب!
‫گفتم می‌بریمت به قلعه.
‫بعدش می‌سپاریمت به دیوانه سازها.
‫بابت گازی که گرفتم شرمنده. ‫فکر کنم یکم می‌سوزه.
‫گاز؟ گاز؟ ‫نزدیک بود پامو بکنی!
‫می‌خواستم موشه رو بگیرم.
‫معمولا تو حالت سگ بودن اخلاق خوبی دارم.
‫جیمز چندین بار بهم پیشنهاد داد ‫که این تغییر رو دائمی کنم.
‫با دم می‌تونستم کنار بیام. ‫ولی شپش‌ها خیلی غیر قابل تحملن.
‫خب.
‫- بهتره بری. ‫- نه، نگران نباش، باشه؟
‫چیزی نیست. من می‌مونم.
‫تو برو. من می‌مونم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- خوبم. برو.
‫- به نظر خیلی دردناک میاد. ‫- خیلی.
‫ممکنه قطعش کنن.
‫حتما مادام پامفری ‫تو یه چشم به هم زدن درستش می‌کنه.
‫دیگه دیر شده. خراب شده. ‫باید قطعش کنن.
‫خوشگله نه؟
‫هرگز اولین باری که از اون درها ‫وارد شدم رو فراموش نمی‌کنم.
‫این که یه بار دیگه به عنوان یه انسان آزاد ‫این کارو بکنم خیلی خوب میشه.
‫کار خیلی شرافتمندانه‌ای کردی.
‫اون لیاقتشو نداره.
‫فکر کردم اگه بابام بود، نمی‌خواست ‫که دو تا از بهترین دوستاش...
‫قاتل بشن.
‫بعدشم، اگر بمیره ‫حقیقت هم برای همیشه ناگفته می‌مونه.
‫اگر زنده باشه تو هم آزاد میشی.
‫منو تبدیل به کرم فلوبر کن. ‫هر چیزی جز دیوانه سازها.
‫رون! من حیوون خوبی برات نبودم؟ ‫مطمئنم نمی‌ذاری منو بدن...
‫به دیوانه سازها، درسته؟ ‫من موشت بودم!
‫- دختر باهوش و مهربون! تو... ‫- برو عقب!
‫نمی‌دونم خبر داری یا نه هری...
‫ولی وقتی به دنیا اومدی، ‫جیمز و لیلی منو پدرخونده‌ی تو کردن.
‫می‌دونم.
‫درک می‌کنم که بخوای ‫پیش خاله و شوهر خاله‌ات بمونی...
‫ولی اگر یه روزی خواستی ‫ خونه‌ی دیگه‌ای داشته باشی...
‫چی؟ بیام با تو زندگی کنم؟
‫همینجوری گفتم. ‫اگر نخوای بیای هم درک می‌کنم.
‫هری!
‫ریموس، دوست قدیمی من. ‫امشب معجونت رو خوردی؟
‫تو می‌دونی واقعا کی هستی ریموس! ‫زندگی واقعی تو تو این قلبه! اینجا!
‫این جسم فقط جسمه.
‫اکسپلیارموس!
‫هری!
‫ریموس! ریموس!
‫فرار کنین! فرار کنین!
‫- بیا. ‫- صبر کنین. صبر کنین.
‫هرماینی! فکر بدیه. فکر بدیه.
‫پروفسور؟
‫پروفسور لوپین؟
‫سگ خوب. سگ خوب!
‫اینجایی پاتر!
‫سیریوس!
‫برگرد اینجا پاتر!
‫سیریوس!
‫نه. سیریوس!
‫اکسپکتو پاترونوم!
‫هری؟
‫من بابامو دیدم.
‫چی؟
‫اون دیوانه سازها رو دور کرد.
‫اون ور دریاچه دیدمش.
‫هری، اونا سیریوس رو دستگیر کردن.
‫الانه که دیوانه سازها بوسه رو اجرا کنن.
‫- می‌خوان بکشنش؟ ‫- نه، بدتره.
‫خیلی بدتر.
‫می‌خوان روحش رو از بدنش بکشن بیرون.
‫جناب مدیر. جلوشونو بگیرین.
‫- اونا فرد اشتباهی رو دستگیر کردن. ‫- درسته. سیریوس بی‌گناهه.
‫- کار خال خالی بود. ‫- خال خالی؟
‫اون موش منه آقا.
‫ولی یه موش واقعی نیست. البته بود. ‫موش برادرم پرسی بود.
‫- ولی بعدش بهش یه جغد دادن و... ‫- بحث اینه که ما حقیقت رو می‌دونیم.
‫- خواهش می‌کنم باور کنین. ‫- من باور می‌کنم خانم گرینجر.
‫ولی حرف سه تا جادوگر 13 ساله ‫ افراد زیادی رو قانع نمی‌کنه.
‫حرف بچه‌ها، گرچه راست و درست باشه...
‫برای اونایی که گوش دادن رو ‫فراموش کردن بی‌معنیه.
‫زمان چیز عجیبیه.
‫قدرتمنده...
‫و اگر باهاش بازی کنی خطرناکه.
‫سیریوس بلک بالای برج سیاهه.
‫خودت قوانین رو می‌دونی خانم گرینجر.
‫نباید دیده بشی.
‫و اگر کارت رو درست انجام بدی ‫قبل از آخرین زنگ برمی‌گردی همین جا.
‫وگرنه عواقبش خیلی وحشتناکه.
‫اگر امشب موفق بشی...
‫می‌تونی جون دو تا بی‌گناه رو نجات بدی.
‫سه بار بچرخونیش کافیه.
‫اوه راستی.
‫وقتی شک دارم به نظرم بهترین جا برای شروع ‫راهیه که ازش اومدم.
‫موفق باشین.
‫اصلا معلوم بود چی داره میگه؟
‫ببخشید رون، ولی از اونجایی که نمی‌‌تونی راه بری...
‫چی شد؟
‫- رون کجاست؟ ‫- 7:30.
‫ساعت 7:30 کجا بودیم؟
‫نمی‌دونم. می‌رفتیم خونه‌ی هگرید؟
‫بدو. نباید دیده بشیم.
‫هرماینی!
‫هرماینی! هرماینی صبر کن!
‫هرماینی میشه بگی چی کار داریم می‌کنیم؟
‫ای سوسک کوچولوی کثیف نفرت انگیز شیطانی!
‫اون که ماییم.
‫هرماینی، نه! ارزششو نداره.
‫این قضیه عادی نیست.
‫این یه زمان برگردانه هری.
‫مک گنگال اول سال بهم داد.
‫اینجوری به تمام کلاسام می‌رسیدم.
‫- یعنی تو زمان رفتیم عقب؟ ‫- آره.
‫دامبلدور مشخصا می‌خواست برگردیم به این لحظه.
‫مشخصا اتفاقی افتاده که می‌خواد تغییرش بدیم.
‫مشت خوبی بود.
‫مرسی.
‫ملفوی داره میاد.
‫- بدوین. ‫- حرفی به کسی نمی‌زنین، فهمیدین؟
‫حساب اون گندزاده‌ی از خود راضی رو می‌رسم. ‫ببینین کی گفتم.
‫- حس خوبی داشت. ‫- خوب نه، عالی.
‫یالا. باید بریم خونه‌ی هگرید.
‫نگاه کن. کج‌منقار هنوز زنده‌ست.
‫البته.
‫یادته دامبلدور چی گفت؟
‫اگر موفق بشیم جون دو تا بی‌گناه رو نجات میدیم.
‫بیا.
‫دارن میان. بهتره عجله کنم.
‫قبل از آزاد کردنش فاج باید ببیندش.
‫وگرنه فکر می‌کنه هگرید آزادش کرده.
‫خال خالی! تو زنده‌ای!
‫- بیشتر مراقب حیوونت باش. ‫- اون پتی گروئه.
‫- هری، نمیشه بری. ‫- اون به پدر و مادر من خیانت کرد.
‫- نکنه انتظار داری همین جا بشینم. ‫- آره. بایدم این کارو بکنی!
‫هری، تو الان تو کلبه‌ی هگریدی.
‫اگر بری تو فکر می‌کنی دیوونه شدی.
‫اتفاقات بدی برای افرادی که ‫با زمان بازی می‌کنن میفته.
‫ما نباید دیده بشیم.
‫فاج داره میاد.
‫و ما نمی‌ریم!
‫چرا ما نمی‌ریم؟
‫دیوونه شدی؟
‫درد داشت.
‫شرمنده.
‫داریم از در پشتی میایم. برو!
‫واقعا موهای من از پشت این شکلیه؟
‫چیه؟
‫یه لحظه حس کردم...
‫- بی‌خیال. ‫- بریم.
‫خب هری. برو.
‫برو اون ور. برو.
‫جناب وزیر، فکر می‌کنم ‫بهتر باشه منم امضا کنم.
‫باشه باشه. شاید اینجوری...
‫خب کج‌منقار. زود باش بیا. ‫باهامون بیا. یالا.
‫ادامه بده. یالا. زود باش.
‫کج‌منقار. بیا. ‫زود باش. یالا.
‫- فقط اسمت کافیه. ‫- آخه اسمم طولانیه.
‫یالا کج‌منقار.
‫یالا. ‫بیا کج‌منقار.
‫بیا این موشو بخور.
‫- بیا. زود باش کج‌منقار. ‫- بفرمایید جناب وزیر. دنبالم بیاید.
‫- اونجا رو نگاه کنید. ‫- کجا؟
‫- پشت سنگ‌ها. ‫- چیو باید ببینم؟
‫وقتی پروفسور دیپت مدیر بود ‫ اون علف جارو رو اونجا کاشت.
‫- اوه، البته، البته. ‫- و تمام اون توت فرنگی‌ها رو.
‫- بیا کج‌منقار، بیا. ‫- من توت فرنگی نمی‌بینم.
‫- اوناهاش. ‫- کجا؟
‫- اون جا. ‫- از این طرف.
‫- خب دیگه بیاید کارو تموم کنیم. ‫- بسیار خب.
‫پس کوش؟
‫همین الان دیدمش.
‫- همین یه لحظه پیش. ‫- چقدر عجیب.
‫کج‌منقار.
‫بیخیال دامبلدور. ‫معلومه یکی آزادش کرده.
‫- هگرید؟ ‫- کج‌منقار.
‫فکر نکنم منظور جناب وزیر این باشه ‫که تو کاری کرده باشی.
‫نمی‌تونستی که. ‫تمام وقت پیش ما بودی.
‫- درسته. ‫- خب، خب.
‫باید محوطه رو بگردیم.
‫اگر لازمه آسمون‌ رو هم بگردین جناب وزیر.
‫در این بین من میرم یه فنجون چای بخورم. ‫یا یه لیوان بزرگ برندی.
‫اوه، آقای جلاد. ‫نیازی به خدمات شما نیست.
‫ممنون.
‫تو این خونه لیوان کوچیک پیدا نمیشه پروفسور.
‫- یالا. ‫- از این طرف.
‫از این طرف. یالا.
‫- حالا چی؟ ‫- سیریوس رو نجات میدیم.
‫- چطوری؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- ببین لوپین اومد. ‫- ایموبولوس.
‫اسنیپ هم اومد.
‫حالا باید صبر کنیم.
‫- حداقل به یه نفر داره خوش می‌گذره. ‫- آره.
‫- هرماینی؟ ‫- بله؟
‫اون موقع، کنار دریاچه ‫وقتی با سیریوس بودم...
‫یکی رو دیدم.
‫اون بود که همه‌ی دیوانه سازها رو دور کرد.
‫با یه پاترونوس.
‫شنیدم اسنیپ داشت به دامبلدور می‌گفت.
‫به گفته‌ی اون...
‫فقط یه جادوگر خیلی قدرتمند ‫می‌تونسته اجراش کنه.
‫بابام بود.
‫بابام پاترونوس رو اجرا کرد.
‫- هری، بابای تو که... ‫- مرده. می‌دونم.
‫فقط چیزی که دیدم رو دارم بهت میگم.
‫داریم میایم.
‫می‌بینی سیریوس اونجا داره با من حرف می‌زنه؟
‫- داره بهم میگه برم باهاش زندگی کنم. ‫- عالیه.
‫وقتی آزادش کنیم دیگه ‫لازم نیست برگردم پیش دورسلی‌ها.
‫فقط خودم و اون.
‫می‌تونیم تو روستا زندگی کنیم.
‫یه جایی که بشه آسمون رو دید.
‫بعد از این همه سال تو آزکابان ‫حتما از اونجا خوشش میاد.
‫هری!
‫فرار کنین!
‫بریم.
‫- داری چی کار می‌کنی؟ ‫- جونتو نجات میدم.
‫ممنون.
‫- عالی شد. حالا داره میاد سراغ ما. ‫- آره، به اینش فکر نکرده بودم.
‫خیلی ترسناک بود.
‫بیچاره پروفسور لوپین ‫ چه شب سختی رو گذرونده.
‫سیریوس. بدو!
‫- چقدر وحشتناکه. ‫- نگران نباش.
‫بابام میاد. ‫پاترونوس رو اجرا می‌کنه.
‫الان می‌رسه.
‫درست اونجا. ‫حالا می‌بینی.
‫هری گوش کن ببین چی میگم. ‫هیشکی نمیاد.
‫نگران نباش. میاد. ‫مطمئنم.
‫- سیریوس. ‫- دارین می‌میرین.
‫هر دوتون.
‫هری!
‫اکسپکتو پاترونوم.
‫حق با تو بود هرماینی.
‫اونی که دیدم بابام نبود. ‫خودم بودم!
‫خودم رو دیدم که پاترونوس رو اجرا کردم.
‫می‌دونستم این دفعه می‌تونم...
‫چون قبلا انجامش داده بودم.
‫- می‌فهمی چی میگم؟ ‫- نه.
‫ولی من پرواز رو دوس...
‫بامباردا!
‫ من به خاطر این کار تا ابد مدیون‌تون خواهم بود.
‫مدیون هر دوتون.
‫- منم می‌خوام باهات بیام. ‫- شاید یه روزی.
‫تا چند وقتی زندگی من خیلی ‫ غیر قابل پیش‌بینی خواهد بود.
‫بعدشم...
‫- تو باید اینجا باشی. ‫- ولی تو بی‌گناهی.
‫و تو اینو می‌دونی.
‫فعلا همین کفایت می‌کنه.
‫فکر کنم از شنیدن این حرف خسته شده باشی...
‫ولی خیلی شبیه باباتی.
‫به جز چشمات.
‫- چشمات... ‫- به مامانم رفته.
‫خیلی بی‌انصافیه که من اون همه با ‫جیمز و لیلی وقت گذروندم و تو انقدر کم.
‫ولی اینو بدون:
‫اونایی که ما رو دوست دارن ‫هرگز واقعا ترک‌مون نمی‌کنن.
‫و همیشه می‌تونی...
‫اینجا پیداشون کنی.
‫تو واقعا باهوش‌ترین ساحره‌ی تو این سن هستی.
‫باید بریم.
‫- خب؟ ‫- آزاد شد. ما کارمونو کردیم.
‫چی کار کردین؟
‫شب بخیر.
‫چطوری رفتین اونجا؟
‫الان اینجا بودین ‫یهو رفتین اونجا.
‫- چی داره میگه هری؟ ‫- نمی‌دونم.
‫واقعا رون چطور ممکنه ‫آدم تو یه لحظه دو جا باشه؟
‫سلام هری.
‫دیدم داری میای.
‫بدتر از اینام بودم. باور کن.
‫- اخراج شدین؟ ‫- نه.
‫استعفا دادم.
‫استعفا؟ ‫چرا؟
‫خب، گویا یه نفر از دهنش در رفته ‫و در مورد طبیعت من یه حرفایی زده.
‫فردا این موقع جغدها می‌رسن ‫و اولیا نمی‌خوان که...
‫خب، کسی مثل من به فرزندان‌شون درس بده.
‫- ولی دامبلدور... ‫- اون همین الانش هم...
‫به اندازه‌ی کافی برای من ‫ خودشو به خطر انداخته.
‫بعدشم، افرادی مثل من...
‫خب، باید بگم که ‫دیگه به این چیزا عادت کردم.
‫چرا انقدر ناراحتی هری؟
‫کارامون هیچ تغییری ایجاد نکرد.
‫- پتی گرو فرار کرد. ‫- هیچ تغییری ایجاد نکرد؟
‫کلی تغییر ایجاد کرد. ‫تو حقیقت رو فهمیدی.
‫تو یک انسان بی‌گناه رو ‫از سرنوشتی وحشتناک نجات دادی.
‫خیلی تغییر ایجاد کرد.
‫اگر بخوام به چیزی افتخار کنم...
‫به چیزهایی که امسال یاد گرفتی افتخار می‌کنم.
‫خب، از اونجایی که من دیگه معلمت نیستم...
‫بدون هیچ احساس گناهی ‫اینو بهت پس میدم.
‫خب دیگه باید برم.
‫مطمئنم دوباره همدیگرو خواهیم دید.
‫تا اون موقع...
‫شیطنت تموم شد.
‫برید عقب وگرنه می‌برمش بالا.
‫هری.
‫از کجا آوردیش؟
‫میشه منم سوارش شم؟ ‫البته بعد از تو.
‫- چی دارین میگین؟ ‫- ساکت.
‫بذارین رد شه. ‫من نمی‌خواستم بازش کنم هری.
‫بد جوری بسته بندی شده بود. ‫اونا مجبورم کردن.
‫نکردیم.
‫- یه آذرخشه. ‫- سریع‌ترین جاروی جهانه.
‫واسه منه؟
‫- آخه کی فرستادش؟ ‫- هیشکی نمی‌دونه.
‫اینم تو بسته‌اش بود.
‫- یالا هری. ‫- آره بذار ببینیم.
‫سرعتش چقدره هری؟
‫لوموس.
‫من رسما سوگند می‌خورم که کار بدی انجام بدم.
‫مترجم ‫BehzadGdz
‫شیطنت تموم شد.
‫ناکس.