แฮร์รี่ พอตเตอร์กับห้องแห่งความลับ
ฉันปล่อยเจ้าไม่ได้ เฮ็ดวิก
เขาไม่อนุญาตให้ใช้ เวทย์มนตร์นอกโรงเรียน
- ถ้าหากลุงเวอร์นอน - แฮร์รี่ พอตเตอร์
เป็นเรื่องจนได้
อยู่นั่น เวอร์นอน
ขอเตือนไว้นะ ถ้าแกคุมนกนั่นไม่ได้ ต้องปล่อยมันไป
มันเบื่อ
ถ้าผมปล่อยให้มันออกไปเที่ยว สักชั่วโมงนึง
แกจะได้ส่งจดหมายลับ ให้พวกเพื่อน ๆ น่ะเหรอ ไม่ได้
แต่ผมไม่ได้รับข่าว จากเพื่อนคนไหนเลย
สักฉบับ
ตลอดฤดูร้อนนี้
ใครอยากเป็นเพื่อนนายมั่ง
ฉันคิดว่าแกน่าจะมีความกตัญญู
เราเลี้ยงแกมาตั้งแต่ยังแบเบาะ ให้ทานอาหารที่เหลือจากบนโต๊ะ
กระทั่งยกห้องนอนที่สอง
ของดัดลี่ย์ให้อย่างมีน้ำใจ
- อย่าเพิ่งจ้ะลูก คอยให้พวกเมสันมาก่อน - ซึ่งอีกไม่กี่นาทีนี้
มาทบทวนรายการกันอีกครั้งดีมั้ย
เพ็ททูเนีย ตอนที่พวกเมสันมาถึง คุณจะ...
อยู่ในห้อง รอต้อนรับสู่บ้านเราอย่างสง่างาม
- ดี แล้วดัดลี่ย์จะ... - ยืนรอเปิดประตูให้
ประเสริฐมาก
แกล่ะ
ผมจะอยู่ในห้องนอน เงียบกริบ เหมือนผมไม่มีตัวตนในโลก
ถูกต้องที่สุด
ถ้าฉันมีโชค อาจเป็นวันที่ยิ่งใหญ่ในอาชีพฉัน
ห้ามแกทำอะไรเลอะเทอะ
แฮร์รี่ พอตเตอร์ ช่างเป็นเกียรติอย่างสูงครับ
- คุณคือใคร - ด๊อบบี้ครับ เอลฟ์ประจำบ้าน
ผมไม่อยากจะเสียมารยาท
แต่นี่ไม่ใช่เวลาที่ผม จะควรมีเอลฟ์ในห้องนอน
ใช่ครับ ด๊อบบี้เข้าใจดี
เพียงแต่ด๊อบบี้มีอะไรจะบอกคุณ
มันพูดยากนะครับ ด๊อบบี้ไม่รู้จะเริ่มยังไง
- นั่งลงเถอะ - นั่งลง นั่งลง
ด๊อบบี้ ขอโทษที ผมไม่ได้ตั้งใจดูถูกคุณ
ดูถูกด๊อบบี้
ด๊อบบี้ได้ยินว่าคุณยิ่งใหญ่ครับ
แต่ไม่เคยมีพ่อมดคนไหน บอกให้ด๊อบบี้นั่ง อย่างเท่าเทียมกัน
คุณคงไม่เคยเจอ พ่อมดที่ดี ๆ มากสินะ
ไม่เคยเลย
พูดแบบนั้นมันไม่ดีเลยนะ
- ด๊อบบี้เลย - หยุดนะ
ด๊อบบี้ หยุดเถอะ
อย่าตกใจ เสียงแมวน่ะครับ
- ด๊อบบี้เลว - เงียบทีเถอะ
เป็นอะไรไป
ด๊อบบี้ต้องลงโทษตัวเองครับ
ด๊อบบี้เกือบพูดไม่ดี ถึงครอบครัวตัวเอง
- ครอบครัวคุณ - ครอบครัวพ่อมดที่ด๊อบบี้รับใช้ครับ
ด๊อบบี้ต้องรับใช้ ครอบครัวเดียวไปตลอดกาล
ถ้าพวกเขารู้ว่าด๊อบบี้มาที่นี่
แต่ด๊อบบี้ต้องมา ด๊อบบี้ต้อง ปกป้องแฮร์รี่ พอตเตอร์ มาเตือนเขา
ปีนี้แฮร์รี่ พอตเตอร์ต้องไม่กลับไป
ที่โรงเรียนพ่อมดแม่มด และเวทย์มนตร์ศาสตร์ฮอกวอตส์
มีการวางแผน แผนการที่จะทำให้เกิดสิ่งเลวร้ายมาก
สิ่งร้ายกาจอะไร ใครวางแผนกัน
บอกไม่ได้
- เอาล่ะเข้าใจแล้ว บอกไม่ได้ - อย่าให้ผมบอกเลย ผม...
- ด๊อบบี้ วางโคมไฟลงซะ - ไอ้ด๊อบบี้ไม่รักดี
แล้วพอพวกเขาเล่นมาถึงหลุมเก้า
เอาโคมไฟมา
ด๊อบบี้ หยุดนะ
- ปล่อยนะ - เข้าไปอยู่เงียบ ๆ
- แกทำอะไรบ้า ๆ อยู่บนนี้ - ผมกำลังจะ...
แกทำให้มุขตลก เรื่องนักกอล์ฟญี่ปุ่นพังหมด
ขอโทษฮะ
ขืนแกทำเสียงอีก แกจะไม่ได้ผุดได้เกิดเลย
- ซ่อมประตูด้วย - ครับผม
เห็นมั้ยว่าผมต้องกลับไป
นี่ไม่ใช่โลกผม ผมอยู่ในโลกคุณ ฮอกวอตส์
เป็นที่เดียวที่ผมมีเพื่อน
เพื่อนที่ไม่เคยเขียนถึง แฮร์รี่ พอตเตอร์เหรอ
ผมคิดว่าเขาคงจะ...
เดี๋ยว คุณรู้ได้ยังไงว่าเพื่อน ๆ ไม่เคยเขียนถึงผม
แฮร์รี่ พอตเตอร์ ต้องไม่โกรธด๊อบบี้นะครับ
ด๊อบบี้หวังว่า ถ้าแฮร์รี่ พอตเตอร์คิดว่าพวกเพื่อนลืมเขา
แฮร์รี่ พอตเตอร์ จะไม่อยากกลับไปโรงเรียนอีกครับ
- เอามานี่ เร็ว - ไม่
ด๊อบบี้ กลับมานี่
ด๊อบบี้ ขอร้องล่ะ
แฮร์รี่ พอตเตอร์ บอกก่อนว่าจะไม่กลับไปโรงเรียน
ไม่บอก ฮอกวอตส์คือบ้านผม
งั้นด๊อบบี้ต้องทำครับผม เพื่อผลดีต่อแฮร์รี่ พอตเตอร์
กว้างไกลเกินกว่าสายตาจะเห็น ของอาคารและลึกเท่านี้
ช่างคนหนึ่งพูดว่า ดูน้ำทั้งหมดนั่นซิ
ช่างคนที่สองว่า นั่นขนาดข้างบนเท่านั้นนะ
คุณ เมสัน
เวอร์นอน บอกฉันว่าคุณเป็นนักกอล์ฟที่เก่งมาก
ผมเล่นเป็นครั้งคราว
คุณนาย เมสัน
ชุดของคุณสวยดีนะคะ
ชุดทุกตัวของฉันสั่งตัดน่ะค่ะ
ดัดลีย์
อยากจะพูดอะไรหรือเปล่า
- พุดดิ้ง - พุดดิ้ง พุดดิ้งอะไร
ผมขอโทษจริงๆ หลานชายผมเอง สติไม่ค่อยดี
เป็นโรคแพ้คนแปลกหน้า ต้องเก็บตัวไว้ข้างบน
เรามีไอศครีมนะคะ
แกไม่มีวันกลับไปโรงเรียนนั่นอีก
แกไม่มีวันได้พบกับเพื่อน ๆ ประหลาดของแกอีก
สวัสดี แฮร์รี่
รอน เฟรด จอร์จ มาทำอะไรกันที่นี่
มาช่วยนายซิถามได้ เร็วเข้าเอาหีบมา
ถอยไปหน่อย
เอาเลย
- เวอร์นอน อะไรน่ะ - อะไรน่ะ
พอตเตอร์
อะไรฮะ พ่อ
เร็วเข้า
เร็วฮะ พ่อ
- เร็วหน่อย - เร็วเข้า แฮร์รี่
มันจะหนีไปแล้ว
- ได้ตัวมันแล้ว แฮร์รี่ - มานี่ซะดี ๆ
- ปล่อยผมนะ - อย่าหนีนะ
แกกับเจ้านกพิราบไม่มีวันหนีไปได้
- ปล่อยนะ - ไป
- ได้ - ได้เลย
ไม่นะ
พ่อ เป็นอะไรไป
เวรจริง ๆ
เกือบลืมเน่ะ แฮร์รี่ สุขสันต์วันเกิด
เข้ามาสิ
เอาล่ะ เร็วหน่อย
เงียบหน่อย
- นายว่าเรากินได้มั้ย - แม่ไม่รู้หรอก
ถึงบ้านแล้ว
มีแค่นี่แหละ บ้านเรา
น่าอยู่จะตาย
หายไปไหนมา
แฮร์รี่ วิเศษจังเลยที่ได้เจอเธอ
เตียงว่างเปล่า ไม่มีโน้ต ไม่มีรถ
อาจไปชนตาย อาจถูกคนเห็น
แน่ละเธอไม่เกี่ยวนะ แฮร์รี่
แฮร์รี่อดอยาก หน้าต่างก็ถูกติดลูกกรง
หวังว่าแม่ คงจะไม่ต้องทำอย่างนั้นบ้างนะ
มาแฮร์รี่ ถึงเวลากินอาหารเช้าแล้ว
เอ้านี่จ้ะ แฮร์รี่ จัดการซะ
นั่นแหละ ตามสบาย
- เห็นเสื้อหนูมั้ย - แมวมันเอาไปใส่จ้ะ
หวัดดี
ฉันทำอะไรเหรอ
จินนี่พูดถึงนายตลอดเลย น่ารำคาญชะมัด
- อรุณสวัสดิ์ วีสลีย์ - อรุณสวัสดิ์ฮะ
- เมื่อคืนบุกค้นตั้งเก้าหลัง - ค้น
พ่อทำงานกระทรวงเวทย์มนตร์ กองการ ใช้สิ่งประดิษฐ์ของมักเกิ้ลในทางที่ผิด
พ่อชอบมักเกิ้ล บอกว่าหลงใหลน่าทึ่ง
แล้วไง
เธอคือใครน่ะ
อ้อ ขอโทษครับ ผมแฮร์รี่ครับ
พระเจ้า เธอจริง ๆ เหรอ
รอนเล่าเรื่องเธอให้เราฟัง มาตั้งแต่เมื่อไหร่
เมื่อเช้านี้
ลูกเราขับรถเสาคาถาของคุณ ไปเซอร์เรย์เมื่อคืน
จริง ๆ เหรอเนี่ย เป็นยังไงบ้าง
ทำอย่างนั้นมันผิดนะลูก ผิดมากเลยละ
แฮร์รี่ เธอต้องรู้เรื่องของมักเกิ้ลมาก
บอกหน่อย เป็ดยางทำงานยังไง
นั่นแอรัลกับจดหมาย
ไปเอามาทีซิจ้ะ เพอร์ซี่
- แอรัล - เป็นอย่างนี้เรื่อย
ดูจดหมายฮอกวอตส์ของเรา เขาส่งมาให้แฮร์รี่ผ่านเราด้วย
ดัมเบิลดอร์คงรู้ว่านายอยู่นี่ แฮร์รี่ ไม่พลาดเลยสักตาเดียว
- ไม่นะ - งวดนี้ไม่ใช่ถูก ๆ
- ตำราคาถาเล่มเดียวยังแพงมาก - เราจักการได้
มีร้านเดียวที่เราจะได้ชุดนี้ครบ ตรอกไดแอกอน
ใช่
เอานะ แฮร์รี่ เธอไปก่อนเลย
แฮร์รี่ไม่เคยเดินทาง ด้วยผงฟลูมาก่อน
ผงฟลู
งั้นลูกไปก่อน แฮร์รี่จะได้รู้ไว้
เข้าไปเลย
นั่นแหละ
ไปตรอกไดแอกอน
เห็นมั้ยง่ายจะตายไป อย่ากลัวน่า
เถอะน่า
เข้าไปซิ ยังงั้นระวังหัว
ใช่แล้ว อย่าลืมเอาผงฟลูไปด้วย
ยังงั้น ดีมาก
อย่าลืมว่าต้องพูดให้ชัดเจนแจ่มแจ้ง
ตรอกเดียวก่อน
- เขาพูดว่าไงนะ - ตรอกเดียวก่อน
ฉันก็ว่าอย่างนั้น
อย่าแตะต้องอะไรทั้งนั้น เดรโก
ครับพ่อ
คุณ มัลฟอย มีอะไรให้รับใช้ครับ
และนายน้อย มัลฟอย ยินดีรับใช้เช่นกัน
ผมจะเอาของที่เข้ามาวันนี้ให้ดู ราคาสมเหตุสมผลมาก
- วันนี้ฉันไม่ได้มาซื้อของ ฉันเอาของมาขาย - ขายของเหรอครับ
เดรโก
นายก็รู้อยู่ ไม่แปลกใจเลยว่ากระทรวงเวทมนตร์...
...กำลังบุกรุกเข้าไปในบ้านส่วนตัวมากขึ้น
แม้กระทั่งข่าวลือ ของกฎหมายป้องกันมักเกิ้ลฉบับใหม่
ผมเกรงว่า พ่อมดเลือดบริสุทธิ์น้อยลงทุกที
ไม่ใช่กับฉัน
ฉันนำชองบางอย่างมาจากบ้าน ที่อาจทำให้...
...ทางกระทรวงเกิดความอับอายได้ ยาพิษและอื่นๆ
ดูนั่นสิ
ของบางอย่างไม่ได้มีไว้ขาย
ผมเข้าใจ มันมีคุณสมบัติพิเศษ
ใครบางคนไม่อยากเห็นมันอยู่ในมือคนไม่ดี
นายเก็บกล่องไว้ได้
ฉันบอกว่าไง
- ห้ามแตะอะไร - ใช่แล้ว
ขอโทษครับพ่อ
เราไปกันได้แล้ว
ยินดีที่ได้ทำธุรกิจกับคุณครับ คุณ มัลฟอย
ยินดีเสมอ
- หาอะไรอยู่เหรอ - เปล่า ผม...
ผมเข้าร้านผิด
ขอโทษครับ
ขอบคุณครับ
- หลงทางหรือเปล่า น่ารัก - เปล่าครับ ขอบคุณ ผมกำลังจะไป...
ไปด้วยกัน เราจะช่วยเธอหาทางกลับเอง
- อย่า ผม... - แฮร์รี่
แฮกริด
มาทำอะไรอยู่ข้างล่างนี่ มานี่
ตรอกน้อกเทิร์น
เลอะเทอะใหญ่ แฮร์รี่มาด้อมๆ แถวตรอกน้อกเทิร์น ถิ่นกระจอก
ไม่อยากให้ใครเห็นเธอแถวนี้ เขาจะคิดว่าเธอทำไม่ดี
ผมหลงทาง
เดี๋ยวก่อน แล้วคุณล่ะไปแถวนั้นทำไม
ฉันรึ อ๋อ ฉันก็.. กำลังหาซื้อยาไล่ตัวทากกินเนื้อ
พวกมันทำกะหล่ำปลี ที่โรงเรียนพินาศหมด
แฮร์รี่ แฮกริด
สวัสดี เฮอร์ไมโอนี่
- ดีใจจังที่ได้พบกัน - ฉันก็ดีใจ
ทำไมแว่นตาเป็นยังงั้นล่ะ
อ๊อคคูลัส รีพาโร
ฉันจะต้องจำคาถานี้ไว้ให้ขึ้นใจเลย
เธอสบายแล้วสิ ฉันไปละนะ
- โอเค บาย - ขอบคุณ บาย
ไปเถอะ ใคร ๆ เป็นห่วงกันใหญ่
ผู้วิเศษ
กิลเดอรอย ล็อกฮาร์ต
แฮร์รี่
โล่งอก หวังว่าเธอคงไม่หลงไปไกลนะ
ท่านผู้มีเกียรติทั้งหลาย คุณกิลเดอรอย ล็อกฮาร์ต
นั่นเขาล่ะ
แม่เป็นแฟนเขา
ขอทางไปหน่อยครับ ขอทางหน่อย
ขอโทษที เด็กน้อย นี่จะลงเดลี่ พรอเฟ็ต
นั่นแฮร์รี่ พอตเตอร์นี่
แฮร์รี่ พอตเตอร์
ขอโทษทีคุณนาย
ยิ้มกว้าง ๆ แฮร์รี่ เราสองคนจะได้ขึ้นหน้าหนึ่งด้วยกัน
ท่านผู้มีเกียรติ เป็นช่วงเวลาที่พิเศษสุด
หนุ่มน้อยแฮร์รี่ เข้ามาในร้านตัวบรรจงและหยดหมึก
เพื่อซื้ออัตชีวประวัติของผมผู้วิเศษ
ซึ่งให้บังเอิญที่ขณะนี้กำลังฉลอง
การเป็นหนังสือขายดีที่สุด มา 27 สัปดาห์แล้ว
เขาไม่ทราบด้วยว่า ผมยินดีอภินันทนาการเขา
ด้วยหนังสือทั้งชุด
โดยไม่คิดเงิน
เอ้า คุณผู้หญิง
แฮร์รี่ เอามานี่ ฉันจะได้ให้เขาเซ็น
ทุกคนไปคอยอยู่ข้างนอก ไปเลยรอน
นายต้องชอบแน่ ๆ ใช่มั้ย พอตเตอร์
ไม่อาจแม้แต่เข้าไปในร้านหนังสือ โดยไม่ลงหน้าหนึ่ง
อย่ายุ่งกับเขา
โอ้โฮ พอตเตอร์ นายมีแฟนแล้วเหรอ
พอ เดรโก สุภาพหน่อย
คุณพอตเตอร์
ลูเซียส มัลฟอย พบกันเสียที
ขออภัย
แผลเธอเป็นตำนาน
เช่นเดียวกันพ่อมด ตนที่ทำให้มันเกิดขึ้น
โวลเดอมอร์ฆ่าพ่อแม่ผม
เขาเป็นอะไรไม่ผิดกับฆาตกร
เธอคงเป็นคนกล้ามาก ที่เอ่ยนามของเขา
หรือไม่ก็โง่เง่า
ความกลัวชื่อ มีแต่จะเพิ่มความกลัวสิ่งนั้น
และคุณคงเป็นคุณเกรนเจอร์
เดรโกเคยเล่าเรื่องเธอ กับพ่อแม่ให้ฟังแล้ว
มักเกิ้ล ใช่มั้ย
ไหนดูซิ ผมแดง หน้าตาไร้อารมณ์
ปอน ๆ ซื้อแต่หนังสือมือสอง
เธอต้องเป็นพวกวีสลีย์แน่
เด็ก ๆ ในนี้มันบ้า ออกไปข้างนอก
- แหม ๆ วีสลีย์ผู้พ่อ - ลูเซียส
ได้ยินว่ากระทรวงยุ่งมาก การบุกค้นทั้งหลายนั่น
หวังว่าเขาคงจ่ายค่าล่วงเวลา
แต่ตัดสินด้วยสภาพของสิ่งนี้ ผมว่าไม่
การทำให้หมู่พ่อมดเสื่อมเสีย คงไร้ประโยชน์
ถ้าคุณไม่ได้ค่าเหนื่อยอันสมควร
เรามีความคิดเห็นแตกต่างกัน ว่าอะไร ทำชื่อเสียงให้พ่อมดกันแน่ มัลฟอย
เห็นได้ชัด
การคบหาสมาคมกับมักเกิ้ล
คิดว่าครอบครัวคุณ คงไม่ตกต่ำกว่านี้อีกแล้ว
เจอกันที่ที่ทำงาน
เจอกันที่โรงเรียน
- 10:58 เร็วเข้า - รถไฟจะออกแล้ว
เฟรด จอร์จ เพอร์ซี่ ไปก่อน
โอเค
นำไปเลยจ้ะ
มาจินนี่ ไปหาที่นั่งกัน
ไปเถอะ
- ทำไมถึงทำงั้นล่ะ - ขอโทษ
เราคุมรถเข็นไม่อยู่ฮะ
- ทำไมเราผ่านไม่ได้ - ไม่รู้สิ
ทำไมประตูถึงปิดได้นะ
รถไฟออกเวลา 11 โมงตรง เราไปไม่ทันแล้ว
แฮร์รี่ ถ้าเราเข้าไปไม่ได้
แม่กับพ่ออาจออกมาไม่ได้
ฉันว่าเราน่ากลับไปคอยที่รถนะ
รถ
เอาหล่ะ
ตอนนี้เราก็แค่ตามหารถไฟไป ฮอกวอต
รอน นายแน่ใจนะว่านายรู้วิธีบินไอ้นี่
ไม่มีปัญหา
ระวัง
รอน จะบอกให้นะ
พวกมักเกิ้ล ไม่คุ้นเคยกับการเห็นรถเหาะได้
จริง
โอเค
ปุ่มล่องหนไม่ยอมทำงาน
ลดระดับหน่อย เราต้องหารถไฟให้เจอ
ได้
ทีนี้เราต้องตามรถไฟให้ทัน
เราคงอยู่ไม่ไกลนักหรอก
- นายได้ยินมั้ย - เราคงอยู่ใกล้ ๆ แล้วล่ะ
เดี๋ยวนะ
รถไฟด่วนฮอกวอตส์
แฮร์รี่
เกาะไว้
จับมือฉัน
จับไว้
พยายามอยู่ มือนายชุ่มเหงื่อไปหมด
- ฉันว่าเราเจอรถไฟแล้ว - ใช่
ยินดีต้อนรับ
ขึ้น ขึ้น
มันไม่ทำงาน
เลี้ยว รอน ระวังต้นไม้
หยุด ๆ ๆ
- ไม้ของฉัน ดูไม้ของฉันซิ - ยังดีที่ไม่ใช่คอนาย
- เกิดอะไรขึ้น - ไม่รู้สิ
ไปเถอะ ไป เร็วสิ
สแคบเบอร์ เป็นอะไรรึเปล่า
รถ
พ่อต้องฆ่าฉันแน่
เจอกัน เฮ็ดวิก
มีเอลฟ์ประจำบ้านอยู่ในห้องนอนฉัน
เราผ่านแผงกั้น ไปยังชาลา 9 3/4 ไม่ได้
และเราเกือบถูกต้นไม้ฆ่าตาย
ต้องมีใครสักคน ไม่อยากให้ฉันกลับมานี่
เอาล่ะ ฟังให้ดีเด็กน้อย
คืนนี้อาจเป็นคืนสุดท้าย ที่เธอจะได้อยู่ที่นี่
ลำบากแน่ ๆ
มีมักเกิ้ลไม่ต่ำกว่า เจ็ดคนที่เห็นพวกเธอ
รู้มั้ยว่าเธอทำสิ่งที่ร้ายแรงขนาดไหน
พวกเธอเสี่ยงต่อการเปิดเผย เรื่องของพวกเรา
ยังไม่รวมความเสียหาย ของต้นวิลโลว์เก่าแก่
ที่อยู่มาก่อนพวกเธอจะเกิดเสียอีก
ผมว่ามันทำเราเสียหายมากกว่าฮะ ศจ.สเนป
เงียบนะ
จะบอกอะไรให้ ถ้าพวกเธอ อยู่บ้านสลิธีรินที่ฉันดูแลอยู่ละก็
เธอทั้งคู่ จะถูกส่งขึ้นรถไฟกลับไปคืนนี้
- เพราะว่ามัน - ไม่ต้องหรอก
ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์ ศาสตราจารย์มักกอนนากัล
อาจารย์ใหญ่
เด็กพวกนี้ได้ละเมิดกฎข้อห้ามใช้ เวทย์มนตร์ของพ่อมดไม่บรรลุนิติภาวะ
- ดังนั้น - ผมรู้กฎของเราดีทุกข้อ
เพราะบางข้อผมเป็นคนเขียนขึ้นมาเอง
ในฐานะหัวหน้าของบ้านกริฟฟินดอร์
ศจ.มักกอนนากัล จะเป็นผู้ตัดสินลงโทษเอง
พวกเราจะไปเก็บของนะฮะ
เธอกำลังพูดถึงเรื่องอะไรหรือ
ก็เรากำลังจะโดนไล่ออกใช่มั้ยครับ
วันนี้ยังก่อน คุณวีสลีย์
แต่ฉันต้องย้ำกับเธอทั้งคู่ ถึงความร้ายแรงของสิ่งที่ทำลงไป
ฉันจะเขียนถึงครอบครัวพวกเธอคืนนี้ และเธอทั้งสองจะถูกกักบริเวณ
และตอนนี้ผมขอแนะนำ ให้เราทุกคนกลับไปร่วมงานเลี้ยง
มีคัสตาร์ดทาร์ตแสนอร่อย ที่ผมอยากลองชิมมากที่สุด
คุณ ฟิลซ์ คุณทำไอ้นี่ตก
อรุณสวัสดิ์ ทุกคน
- อรุณสวัสดิ์ ทุกคน - สวัสดี ศาสตราจารย์สเปราต์
ขอต้อนรับสู่เรือนกระจกสาม ปีสองมารวมกันทางนี้
วันนี้เราจะเปลี่ยนกระถาง ให้เป็นต้นแมนเดรก
ใครพอจะบอกได้ ถึงคุณสมบัติของแมนเดรก
คุณเกรนเจอร์
แมนเดรก หรือแมนดรากอร่า
ใช้เพื่อทำให้คนที่ถูกสาป แปลงร่างกลับคืนสภาพเดิม
แต่เสียงร้องของแมนเดรก ทำให้คนที่ได้ยินถึงตายได้
ดีมาก ให้กริฟฟินดอร์ สิบแต้ม
ต้นแมนเดรกของเรายังคงเล็กอยู่มาก
เสียงจึงยังฆ่าพวกเธอไม่ได้
แต่ก็จะทำให้สลบไปหลายชั่วโมง ฉันจึงต้องแจกที่ปิดหู
เพื่อป้องกันเสียง
ขอให้ทุกคนสวมมันไว้เดี๋ยวนี้ เร็วเข้า
ปิดให้สนิท และดูฉันให้ดี
เธอต้องจับแมนเดรกให้แน่น
แล้วดึงมันออกจากกระถางอย่างแรง
จากนั้น
ก็ใส่ลงไปในอีกกระถาง
และเติมดินลงไปนิดหน่อยเพื่อให้อบอุ่น
คุณลองบัตท่อมคงใส่ที่ปิดหูไม่แน่น
- เปล่าครับ เขาแค่เป็นลมไป - ใช่ เอาล่ะ ปล่อยเขาไว้ก่อน
เอ้า เริ่มได้แล้ว มีกระถางเยอะแยะแถวนี้
จับต้นแมนเดรกแล้วก็ดึงขึ้นมา
- นิกเกือบหัวขาดมา - สวัสดี เพอร์ซี่ คุณเคลียร์วอเตอร์
สวัสดี เซอร์นิโคลัส
เชื่อเลย คราวเคราะห์
- เคราะห์ร้าย - หวัดดี แฮร์รี่
ผมคอลิน ครีฟวีย์ อยู่บ้านกริฟฟินดอร์
ยินดีที่รู้จัก
ไม่ทราบว่าเพื่อนของคุณ จะถ่ายภาพผมยืนคู่กับคุณได้มั้ย
ผมจะเอาไปให้พ่อดูว่าผมเจอคุณจริงๆ
เขาเป็นคนส่งนม เป็นมักเกิ้ลกันทุกคนยกเว้นผม
ไม่มีใครรู้มาก่อนว่าที่ผมทำได้เป็นเวทมนต์ จนกระทั่งได้รับจดหมายจากฮอกวอต
ทุกคนคิดว่าผมเป็นบ้า
ไม่แปลกใจเลย
รอน นกฮูกนายนี่
ไอ้เจ้านกตัวอันตราย
ไม่นะ
ทุก ๆ คน วีสลีย์ได้จดหมายกัมปนาท
เปิดเถอะ รอน ฉันไม่เคยเปิดของยาย ร้ายกาจมาก
โรนัลด์ วีสลีย์
แกกล้าดียังไงถึงขโมยรถนั่น เป็นเรื่องที่น่ารังเกียจที่สุด
พ่อแกกำลังถูกที่ทำงานสอบสวนอยู่
เป็นความผิดของแกทั้งหมด
ถ้าขืนแกยื่นนิ้วเท้า ล้ำเส้นอีกนิ้วเดียว
เราจะเอาตัวแกกลับบ้าน
จินนี่ลูกรัก ยินดีด้วยที่ได้อยู่กริฟฟินดอร์
พ่อกับแม่ภูมิใจในตัวลูกจ้ะ
ขอแนะนำตัว อ.วิชาป้องกันตัว จากศาสตร์มืดคนใหม่
ฉันเอง
กิลเดอรอย ล็อกฮาร์ต
เหรียญตราแห่งเมอร์ลิน ชั้นสาม
สมาชิกกิตติมศักดิ์ของสันนิบาต ต่อต้านศาสตร์มืด
และผู้ชนะห้ารางวัล
จากแม่มดรายสัปดาห์ ด้วยรางวัลยิ้มมีเสน่ห์
แต่ไม่พูดถึงเรื่องนั้น
ฉันไม่ได้จัดการผีสาวแบนชี ด้วยการยิ้มให้
ฉันเห็นพวกเธอทุกคน ซื้อหนังสือของฉันครบชุด ดีมาก
ตอนนี้ ฉันคิดว่าเราควรมาเริ่มการเรียนวันนี้ ด้วยการตอบคำถาม
ไม่ต้องกังวล
แค่เพื่อจะดูว่าพวกเธออ่านมาดีแค่ไหน
ขอบคุณค่ะ
พวกเธอจะจำได้ดีแค่ไหน
ดูคำถามพวกนี้สิ เกี่ยวกับเขาทั้งหมดเลย
''กิลเดอรอย ล็อกฮาร์ต ชอบสีอะไร''
''ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในปัจจุบัน ของ กิลเดอรอย ล็อกฮาร์ต คืออะไร''
พวกเธอมีเวลา 30 นาที เริ่มได้...
...ณ บัดนี้
ไม่มีใครจำได้ว่าสีโปรดของผมคือ ม่วงอ่อน
แต่คุณ เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ ตอบได้
ความไฝ่ฝันของฉัน คือการกำจัดโลกของความชั่วร้าย
และอยากมีธุรกิจผลิตภัณฑ์ดูแลเส้นผม ดีมาก
เอาล่ะ ขอเตือนไว้
เป็นงานของฉัน ที่จะสอนให้พวกเธอ
ต่อสู้กับสัตว์ที่ร้ายกาจที่สุด
เธออาจจะพบกับ ความกลัวที่ร้ายที่สุดในห้องนี้
รู้ไว้ว่าเธอไม่มีอันตราย ถ้ามีฉันอยู่ตรงนี้
แต่เธอจะต้องไม่ร้องกรี๊ด
เพราะอาจทำให้มันโกรธ
พิกซี่ จากคอร์นวอล
เพิ่งจับได้สด ๆ ร้อน ๆ
หัวเราะไปเถอะ คุณฟินนิกัน
พิกซี่อาจจะฉลาดแกมโกง และชั่วร้ายอย่างนึกไม่ถึง
ดูซิว่าจะจัดการยังไง เอาเลย
สนุกละทีนี้ ช่วยกันจับเร็วสิ แค่พิกซี่เอง
- อยู่เฉย ๆ ที่นั่นแหละ - ปล่อยผมลงเถอะ
- ปล่อยฉันนะ - หยุด อยู่เฉย ๆ
เพสกี่พิกซี่ เพสเตอร์โนมี่
พวกเธอสามคน จัดการเอาที่เหลือใส่กรงนะ
เอายังไงล่ะทีนี้
อิมโมบูลัส
ทำไมต้องเป็นฉันทุกที
ตลอดหน้าร้อน ฉันวางแผนโปรแกรมควิดดิชใหม่
เราต้องฝึกให้เร็วขึ้น หนักขึ้น นานขึ้น
อะไร ไม่อยากจะเชื่อเลย
- นายจะไปไหน ฟลินต์ - ซ้อมควิดดิช
- ฉันจองสนามให้กริฟฟินดอร์วันนี้ - เย็นไว้ วู้ด ฉันมีใบอนุญาต
มีปัญหาแล้วซิ
ฉันศจ.เซเวอรัส สเนป อนุญาติให้ทีมสลิธีริน
ฝึกซ้อมที่สนามได้ในวันนี้ เพื่อฝึกซีกเกอร์คนใหม่
ซีกเกอร์คนใหม่ ใคร
- มัลฟอย - ใช่แล้ว
และยังมีเรื่องใหม่แห่งปีอีก
นั่นมันนิมบัสรุ่น 2001 เอามาจากไหน
ของขวัญจากพ่อของเดรโก
เห็นมั้ย ไม่เหมือนกัน พ่อฉันจ่ายได้สบายอยู่แล้ว
ไม่มีใครในกริฟฟินดอร์ ต้องใช้เงินซื้อตำแหน่ง
เขามีฝีมือกันจริง ๆ
ไม่มีใครขอความเห็นเธอ ยายเด็กเลือดสีโคลนโสโครก
แกต้องชดใช้คราวนี้ กินทากซะ
เป็นอะไรมั้ย รอน
บอกหน่อยซิ
- หันเขามาหน่อยซิฮะ แฮร์รี่ - ไม่ คอลิน หลีกไป
พาเขาไปหาแฮกริดเถอะ
เขารู้ว่าต้องทำไง
นี่เป็นอุปกรณ์รุ่นพิเศษ
ทำอะไรไม่ได้ ต้องคอยให้มันหยุดเอง
- โอเค - ให้ออกมาดีกว่า
- รอนพยายามเสกคาถาใส่ใคร - มัลฟอย เขาเรียกเฮอร์ไมโอนี่
คือผมไม่รู้ว่ามันหมายความว่าอะไร
เขาเรียกว่าเลือดสีโคลน
- ไม่ใช่มั้ง - มันคืออะไร
มันคือเลือดไม่บริสุทธิ์ เป็นคำหยาบ สำหรับคนที่เกิดจากมักเกิ้ล
คนที่พ่อแม่ไม่ใช่ผู้วิเศษ อย่างฉัน
มันไม่ใช่ภาษา ที่ใช้กันในหมู่คนที่เจริญแล้ว
คืออย่างนี้ แฮร์รี่ พ่อมดบางพวก อย่างเช่นครอบครัวมัลฟอย
คิดว่าตัววิเศษกว่าคนอื่น เพราะเป็นพวกเลือดบริสุทธิ์
น่ารังเกียจมาก
น่าขยะแขยง
มันน่าเกลียดที่จะเรียกเลือดโสโครก
เพราะพ่อมดแม่มดที่มีอยู่ตอนนี้ ก็เป็นลูกผสมทั้งนั้น
แล้วพวกเขาก็ยังไม่เคยคิด คาถาที่เฮอร์ไมโอนี่เสกไม่ได้
มานี่มา
เธอเคยคิดถึงเรื่องนี้สักครั้งบ้างไหม
แฮร์รี่ แฮร์รี่ แฮร์รี่
เธอคิดว่าจะมีอะไร
ที่ดีไปกว่าการถูกทำโทษ
ให้ช่วยตอบจดหมาย จากบรรดาแฟน ๆ ของฉันมั้ย
ก็ไม่เชิงฮะ
ชื่อเสียงมันไม่ถาวรหรอกนะ แฮร์รี่ ความมีชื่อเสียงเกิดจากการกระทำ
จำเอาไว้นะ
มา
มา...
หาฉัน
- อะไรนะ - อะไรเหรอ
เสียงนั่น
เสียง
- ไม่ได้ยินเหรอฮะ - เธอพูดถึงเรื่องอะไรน่ะ
ฉันว่าเธอคงจะรู้สึก ง่วงนอน
ให้ตาย ดูเวลาซิ เราอยู่นี่เกือบสี่ชั่วโมง
น่ากลัวนะ เวลามักโบยบินตอนเราสนุก
น่ากลัว
เลือด
ได้กลิ่นเลือด
ให้ฉันฉีกแก
ให้ฉันฆ่าแก
ฆ่า
- ฆ่า - แฮร์รี่
- ได้ยินหรือเปล่า - อะไร
- เสียงนั่น - เสียง เสียงอะไร
ฉันได้ยินครั้งแรก ในห้องของล็อกฮาร์ต และเพิ่ง...
ได้เวลาฆ่า
มันเคลื่อนที่ ฉันคิดว่ามันกำลังจะฆ่า
- ฆ่า - แฮร์รี่ รอฉันด้วย
แปลกจัง
- ไม่เคยเห็นพวกแมงมุมทำแบบนี้มาก่อน - ฉันไม่ชอบแมงมุม
นั่นอะไร
ห้องแห่งความลับได้ถูกเปิด ศัตรูของทายาทจงระวัง
มันถูกเขียนด้วยเลือด
โอ๊ะ ไม่
แมวของฟิลซ์
คุณนายนอร์ริส
เหล่าศัตรูของทายาทจงระวัง
แกเป็นรายต่อไป เลือดสีโคลน
เกิดอะไรขึ้นที่นี่ เร็วเข้า ถอยไป ถอยไป
พอตเตอร์
เธอทำอะไร
คุณนายนอร์ริส
- แกฆ่าแมวของฉัน - เปล่าฮะ เปล่า
ฉันจะฆ่าแก
- ฉันจะฆ่าแก - อาร์กัส
อาร์กัส ฉัน...
ทุกคนกลับไป ที่หอคอยของพวกเธอเดี๋ยวนี้
ทุกคนยกเว้น
เธอสามคน
เรเวนคลอ ตามฉันมา
มันยังไม่ตาย อาร์กัส มันถูกสาปให้เป็นหิน
ว่าแล้วเชียว โชคไม่ดีที่ผมไม่อยู่ด้วย
ผมพอรู้จักคาถาแก้คำสาป ที่อาจช่วยมันไว้
แต่ฉันไม่อาจรู้ว่ามันถูกสาปอย่างไร
ถามเขา เขาเป็นคนทำแบบนี้
คุณก็เห็นที่เขาเขียนบนกำแพง
ไม่จริงครับ ผมสาบานว่า ไม่ได้แตะต้องคุณนายนอร์ริส
- โกหก - ขออนุญาต อาจารย์ใหญ่
พอตเตอร์กับเพื่อน อาจอยู่ในที่และเวลาไม่เหมาะสม
อย่างไรก็ตาม
สถานการณ์ก็ยังน่าสงสัยอยู่
ผมจำได้ว่าไม่เห็นพอตเตอร์ ในห้องทานอาหาร
ผมเกรงว่า เป็นเพราะผมเองแหละ เซเวอรัส
คือแฮร์รี่ ช่วยผมตอบจดหมาย บรรดาแฟน ๆ
แล้วหนูกับรอนก็กำลังไปตามเขาค่ะ
เราเพิ่งพบเขาตอนที่เขาบอก
- อะไร คุณเกรนเจอร์ - ตอนที่ผมบอกว่าผมไม่หิว
เรากำลังจะกลับห้องนั่งเล่น ตอนที่เห็นคุณนายนอร์ริส
- ถือว่าบริสุทธิ์จนกว่าพิสูจน์ได้ เซเวอรัส - แมวของผมถูกสาปเป็นหิน
- ผมต้องการเห็นคนถูกลงโทษ - เรารักษาอาการเธอได้ อาร์กัส
เท่าที่ฉันรู้ มาดามสเปราต์ เพิ่งจะปลูกต้นแมนเดรก
พอโตแล้ว เราจะเอามาผสมยา ชุบชีวิตคุณนายนอร์ริส
เอาเป็นว่าตอนนี้
ผมขอแนะนำให้ทุกคนระวังตัว
อย่างมาก
- มันแปลกพิกล จริงมั้ย - แปลก
เธอได้ยินเสียงนั่นเพียงคนเดียว
แล้วคุณนายนอร์ริสก็ถูกสาปเป็นหิน แปลกมาก
เธอว่าฉันควรบอก อ.ดัมเบิลดอร์กับคนอื่นมั้ย
จะบ้าเหรอ
อย่า แฮร์รี่ แม้แต่ในโลกของพ่อมดแม่มด การได้ยินเสียงไม่ใช่เรื่องดี
เธอพูดถูก รู้มั้ย
ทุกคนฟังทางนี้
วันนี้เราจะเรียน การใช้คาถาเปลี่ยนสัตว์
ให้กลายเป็นแก้วใส่น้ำ
แบบนี้
หนึ่ง สอง สาม เวรา เวอร์โท
ทีนี่ตาพวกเธอ ใครจะเริ่มเป็นคนแรก
คุณวีสลีย์ หนึ่ง สอง สาม เวราเวอร์โท
เวรา เวอร์โท
ต้องเปลี่ยนไม้กายสิทธิ์แล้วล่ะ คุณวีสลีย์
- ไง คุณเกรนเจอร์ - ศาสตราจารย์คะ
พอจะเล่าเรื่อง ห้องแห่งความลับให้ฟังได้มั้ยคะ
คงพอได้
พวกเธอก็รู้
ฮอกวอตส์ถูกก่อตั้งขึ้น มากว่าพันปีแล้ว
โดยพ่อมดแม่มดที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ในยุคนั้น สี่คน
ก็อดดริก กริฟฟินดอร์ เฮลก้า ฮัฟเฟิลพัฟ
โรวีน่า เรเวนคลอ และซัลลาซาร์ สลิธีริน
ผู้ก่อตั้งทั้งสาม ทำงานปรองดองเป็นอย่างดี
- เว้นอยู่คน - ทายซิว่าใคร
ซัลลาซาร์ สลิธีริน ต้องการให้คัดสรร
นักเรียนที่จะเข้ามาเรียนที่ฮอกวอตส์
เขาเชื่อว่าการเรียนเวทย์มนตร์
ควรสงวนไว้ ในหมู่ครอบครัวผู้วิเศษเท่านั้น
หรือเลือดบริสุทธิ์
เมื่อชักจูงให้คนอื่นคล้อยตามไม่ได้ เขาจึงตัดสินใจทิ้งโรงเรียนไป
ตามตำนานที่เล่าขาน
สลิธีรินได้สร้าง ห้อง ๆ หนึ่งซ่อนเอาไว้ในปราสาทแห่งนี้
รู้จักในชื่อห้องแห่งความลับ
ไม่นานก่อนที่เขาจะจากไป เขาปิดมันไว้
จนกว่าทายาทที่แท้จริงจะมาที่นี่
ทายาทเท่านั้น
ที่จะสามารถเปิดห้องลับออกได้
และปลดปล่อยความน่ากลัวออกมา และเมื่อทำเช่นนั้น
จะกวาดล้างบรรดาผู้ที่
สลิธีรินเคยบอกว่า ไม่คู่ควรแก่การร่ำเรียนเวทย์มนตร์
พวกลูกมักเกิ้ล
ได้มีการค้นโรงเรียน มาหลายครั้งหลายหนเต็มที
แต่ไม่เคยพบห้องแห่งความลับ
อะไรคือสิ่งที่ตำนานว่า ซ่อนอยู่ในห้องนั้นคะ
เชื่อกันว่าห้องนั้นเป็นที่ซ่อนของสิ่งที่
ทายาทของสลิธีรินเท่านั้น สามารถควบคุมได้
ว่ากันว่าเป็นที่อยู่ของ
สัตว์ดุร้าย
เธอว่าจริงมั้ย ห้องแห่งความลับมีอยู่จริงหรือ
จริง ไม่เชื่อเหรอ มักกอนนากัลวิตก อาจารย์ทุกคนด้วย
ถ้าห้องแห่งความลับมีจริง และถูกเปิดออก นั่นคือ
ทายาทแห่งสลิธีรินกลับมาฮอกวอตส์แล้ว คำถามคือ เขาเป็นใคร
ลองคิดดู ใครที่คิดว่า พวกเกิดจากมักเกิ้ลเป็นคนเลว
- ถ้าเธอกำลังพูดถึงมัลฟอย - ใช่ เธอก็ได้ยิน
แกเป็นรายต่อไป เลือดสีโคลน
ฉันได้ยิน แต่มัลฟอย ทายาทแห่งสลิธีริน
บางทีรอนอาจพูดถูก ดูครอบครัวเขาสิ
ทุกคนอยู่บ้านสลิธีรินมาตลอด หลายศตวรรษ
แครบกับกอยล์ต้องรู้ บางทีเราอาจหลอกให้พวกเขาพูดได้
พวกเขาไม่โง่ขนาดนั้น เราน่าจะมีวิธีอื่นนะ
บอกให้ มันยากมากแน่ ๆ
ไม่พูดถึงการทำผิดกฎโรงเรียนสัก 50 ข้อ
อันตรายมาก ๆ
มอสเต โพเทนเต้ โพชั่นส์
นี่ไง น้ำยาสรรพรส
ต้มอย่างถูกต้อง น้ำยาสรรพรส มีสรรพคุณในการทำให้ผู้ดื่ม
เปลี่ยนสภาพเป็นคนอื่นได้ชั่วคราว
ถ้าแฮร์รี่กับฉันดื่ม เราจะกลายเป็นแครบและกอยล์
- ร้ายกาจ มัลฟอยต้องบอกเราทุกอย่าง - ถูกต้อง
แต่ฉันไม่เคยเห็นสูตรยุ่งยากขนาดนี้
- ต้องใช้เวลานานแค่ไหน - เดือนนึง
เดือนนึง
เฮอร์ไมโอนี่ ถ้ามัลฟอยเป็นทายาทแห่งสลิธีริน
เขาอาจทำร้ายลูกมักเกิ้ล ไปได้ครึ่งโรงเรียนแล้ว
รู้แล้ว
แต่นี่เป็นแผนเดียวที่เรามี
สลิธีรินทำแต้มได้อีกแล้ว
กริฟฟินดอร์ - สลิธีริน
นำกริฟฟินดอร์ไป 90/30
เย้
เป็นยังไง หัวแผลเป็น
ระวังตัวด้วย แฮร์รี่
วู้ด ระวัง
แฮร์รี่ถูกลูกบลัดเจอร์ไล่ล่าอยู่
ต้องมีคนก่อกวนแน่ ๆ
ผมจะหยุดมัน
ต่อให้ไม้ดี ๆ ยังเสี่ยง อาจโดนแฮร์รี่เข้า
ฝึกเต้นบัลเล่ต์อยู่หรือ
ตามฉันไม่ทันหรอก พอตเตอร์
ไปเถอะ
แฮร์รี่ พอตเตอร์ จับลูกสนิชได้ กริฟฟินดอร์ชนะ
ฟินิเต้ อินแคนเททั่ม
- ขอบใจ - เธอเป็นอะไรมั้ย
ฉันคิดว่าแขนฉันหัก
ไม่ต้องห่วง ฉันจะซ่อมแขนให้เธอ
- อย่าฮะ - เด็กน้อยเขาไม่รู้ตัวว่าพูดอะไร
เอาล่ะ ไม่เจ็บสักนิด
เบรเคี่ยม อีเม็นโด
ใช่ บางทีมันเกิดขึ้นได้
แต่ตอนนี้
เธอไม่เจ็บแล้วนะ และที่สำคัญ กระดูกไม่หักแล้ว
หัก ไม่เหลือกระดูกต่างหาก
งอแขนง่ายขึ้นเยอะ
คุณมัลฟอย เลิกอารมณ์เสียไปได้แล้ว ขอทางหน่อย
ควรจะพาเขามาทันที
ฉันต่อกระดูกได้ในพริบตา แต่ปลูกใหม่
คุณทำได้ใช่มั้ยคะ
ฉันทำได้แน่อยู่แล้ว แต่ว่ามันจะเจ็บมาก
เธอต้องรับศึกหนักหน่อยนะ การปลูกกระดูกใหม่ค่อนข้างยุ่งยาก
นึกว่าเหมือนอะไร น้ำฟักทองเหรอ
ฆ่า
ได้เวลาฆ่า
สวัสดี
ด๊อบบี้
แฮร์รี่ พอตเตอร์ ควรฟังคำเตือนของด๊อบบี้
แฮร์รี่ พอตเตอร์ควรกลับไปบ้าน เมื่อพลาดรถไฟ
คุณนั่นเอง คุณทำให้ แผงกั้นประตูปิด ไม่ให้เราผ่าน
ใช่แล้วครับ
- คุณทำให้ผมกับรอนเกือบถูกไล่ออก - อย่างน้อยคุณควรอยู่ห่างจากที่นี่
แฮร์รี่ พอตเตอร์ต้องกลับบ้าน
ด๊อบบี้คิดว่า ลูกบลัดเจอร์น่าจะทำให้แฮร์รี่
คุณเป็นคนทำให้บลัดเจอร์ไล่ล่าผม
ด๊อบบี้รู้สึกเศร้าใจมากครับ
ด๊อบบี้ต้องเอาเตารีดทับมือ
คุณควรไปก่อนที่กระดูกผมจะงอก ไม่งั้นผมจะบีบคอซะ
ด๊อบบี้คุ้นกับคำขู่จะฆ่าครับ ด๊อบบี้ถูกขู่วันละห้าครั้งที่บ้าน
คุณคงไม่บอกว่า ทำไมถึงอยากจะฆ่าผม
ไม่ฆ่าคุณครับ ไม่เคยฆ่าคุณ
ด๊อบบี้จำได้ว่า ก่อนที่แฮร์รี่ พอตเตอร์
จะมีชัยต่อคนที่ไม่ควรเอ่ยชื่อ
พวกเอลฟ์อย่างเรา ถูกกระทำเหมือนสัตว์
ใช่ ด๊อบบี้ยังคงถูกกระทำเหมือนสัตว์
ทำไมคุณใส่ปลอกหมอนล่ะ
นี่หรือครับ เครื่องหมายการเป็นทาส ของเอลฟ์ประจำบ้าน
ด๊อบบี้จะเป็นอิสระ ถ้าเจ้านายของเขายื่นเสื้อผ้าให้
ฟังก่อน
ฟังนะ
เรื่องเลวร้ายที่สุด กำลังจะเกิดที่ฮอกวอตส์
แฮร์รี่ พอตเตอร์ต้องไม่อยู่ที่นี่
เพราะประวัติศาสตร์จะซ้ำรอยอีกครั้ง
คุณหมายความว่ามันเคยเกิดขึ้นแล้ว
ไม่ควรพูดอย่างนั้นเลย
- ด๊อบบี้ เลว - ด๊อบบี้ หยุด
หยุด ด๊อบบี้
มันเคยเกิดขึ้นเมื่อไหร่ ใครเป็นคนทำ
ด๊อบบี้พูดไม่ได้ครับ ด๊อบบี้เพียงอยากให้ แฮร์รี่ พอตเตอร์ปลอดภัย
ไม่ บอกมานะ เขาเป็นใคร
วางเขาลง
- เกิดอะไรขึ้น - ถูกทำร้ายอีกรายแล้ว
ฉันว่าเขาถูกสาปเป็นหิน มาดามพอมฟรีย์
บางทีเขาอาจถ่ายรูป คนที่ทำร้ายไว้ได้นะ
หมายความว่าไง อัลบัส
หมายความว่า
นักเรียนของเราตกอยู่ในอันตราย
- จะให้ฉันบอกคนอื่นว่าไง - ความจริง
บอกว่าฮอกวอตส์ไม่ปลอดภัยอีกต่อไป
เป็นอย่างที่เรากลัว มิเนอร์ว่า
ห้องแห่งความลับถูกเปิดอีกครั้งแล้ว
อีกครั้ง แปลว่าห้องแห่งความลับ เคยถูกเปิดมาก่อน
ใช่แล้ว ไม่เห็นรึไง
ลูเซียส มัลฟอยต้องเคยเปิดมัน ตอนเรียนที่นี่
- และเขาเป็นคนบอกเดรโกว่าทำยังไง - อาจเป็นไปได้
เราคงต้องคอยน้ำยาสรรพรส เพื่อจะรู้ความจริง
ช่วยตอบที ทำไมถึงต้องต้มยานี้กลางวันแสก ๆ
กลางห้องน้ำหญิง ไม่คิดว่าเราจะถูกจับได้หรือ
ไม่ ไม่มีใครเคยเข้ามาที่นี่
- ทำไม - เมอร์เทิลจอมคร่ำครวญ
ใครนะ
เมอร์เทิลจอมคร่ำครวญ
- ใครคือเมอร์เทิลจอมคร่ำครวญ - ฉันนี่ไง
ฉันไม่หวังให้เธอมารู้จักฉัน
ใครจะไปสนใจคนน่าเกลียด ไร้ความสุข
อย่างเมอร์เทิลขี้แย
เธอขี้น้อยใจน่ะ
มาทางนี้
มาทางนี้ ทุกคนมองเห็นฉันมั้ย
ทุกคนได้ยินฉันนะ
ดีมาก
สืบเนื่องจากเหตุร้าย ในช่วงหลายอาทิตย์
ศจ.ดัมเบิลดอร์ได้อนุญาต ให้ฉันเปิดชมรม
การต่อสู้ตัวต่อตัว เพื่อฝึกให้พวกเธอป้องกันตัว
อย่างที่ฉันทำมานับครั้งไม่ถ้วน
รายละเอียดหาอ่านได้จากหนังสือฉัน
ล็อกฮาร์ต จะสาธิตงั้นเหรอ กล้าชะมัด
- จัสติน ฟินช์-เฟล็ทชลีย์ จากบ้าน ฮัฟเฟิลพัฟ - ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันคือ...
ฉันรู้ว่านายเป็นใคร เราพวกเดียวกันเกิดจากมักเกิ้ล
ขอแนะนำให้รู้จักผู้ช่วยของฉัน
ศาสตราจารย์สเนป
ผู้ซึ่งใจกว้าง ยอมช่วยสาธิตการต่อสู้อย่างสั้น
แต่ฉันไม่อยากให้พวกเธอต้องกังวล
เธอจะได้อ.วิชาปรุงยาคืนหลังการต่อสู้ ไม่ต้องกลัว
หนึ่ง
สอง
- สาม - เอ็กซ์เปลเลียร์มัส
- เขาไม่เป็นไรใช่มั้ย - ใครสน
ความคิดดีมากที่เลือกใช้คาถานี้
อย่าถือสานะ เห็นได้ชัดเจนว่าคุณจะทำอะไร
ถ้าผมจะหยุดคุณ ก็คงทำได้สบาย
มันคงดีกว่า ถ้าเริ่มด้วยการสอนนักเรียน
ให้สกัดคาถาที่ไม่เป็นมิตร ศจ.
ชี้แนะได้ยอดเยี่ยมมาก
ขออาสาสมัครหนึ่งคู่ พอตเตอร์ วีสลีย์ เธอเป็นไง
ไม้ของวีสลีย์สร้างความเสียหาย แม้คาถาง่าย ๆ
พอตเตอร์อาจต้องไปห้องพยาบาล ในกล่องไม้ขีด
ผมขอเสนอนักเรียนจากบ้านของผม
มัลฟอย ดีมั้ย
- โชคดี พอตเตอร์ - ขอบคุณครับ
ชูไม้เตรียมพร้อม
- กลัวหรือ - คอยดูละกัน
พอฉันนับถึงสาม
ร่ายคาถาปลดอาวุธคู่ต่อสู้ แค่ปลดนะ
เราไม่ต้องการให้เกิดอุบัติเหตุ หนึ่ง
- สอง - เอฝเวอร์ที สเตตั้ม
ริกทูแซมปร้า
บอกว่าแค่ปลดอาวุธ
เซอร์เพิ่นซอร์เทีย
อย่าขยับ พอตเตอร์ ฉันจะกำจัดมัน
ให้ผมทำ อัลลาร์เท แอสเซนดาเร
วิเพร่า แอฟเวิ่นเนสก่า
นายเล่นอะไรอยู่
นายเป็นพาร์เซลเมาธ์ ทำไมไม่บอก
- อะไรนะ - เธอพูดกับงูได้
ฉันรู้ ฉันบังเอิญ ปล่อยงูเหลือมใส่ดัดลี่ย์ที่สวนสัตว์
ครั้งเดียว แล้วไง พนันได้ว่าหลายคนที่นี่ก็ทำได้
ไม่ได้หรอก นี่ไม่ใช่ความสามารถดาษดื่น
นี่มันแย่
อะไรแย่ ถ้าฉันไม่ห้ามงูนั่นไม่ให้ทำร้ายจัสติน
- นายพูดกับมันงั้นหรือ - นายอยู่ด้วย นายก็ได้ยิน
ฉันได้ยินนายพูดพาร์เซล ภาษางู
ฉันพูดอีกภาษาหรือ
แต่ฉันไม่รู้ตัวเลย
ฉันจะพูดอีกภาษานึงโดยไม่รู้ตัวได้ไง
ไม่รู้ล่ะ แต่ฟังดูเหมือนเธอสั่งงูให้ทำร้าย
แฮร์รี่ ฟังฉันให้ดี
มีเหตุผลที่สัญลักษณ์สลิธีรินเป็นรูปงู
ซัลลาซาร์ สลิธีริน เป็นพาร์เซลเมาธ์ เขาคุยกับงูได้
ก็นั่นนะสิ
ตอนนี้ทั้งโรงเรียนต้องคิดว่า นายเป็นเหลนของเหลนเขาไปแล้ว
ฉันไม่ใช่
ไม่มีทาง
เขามีชีวิตอยู่ตั้งพันปีมาแล้ว
เธออาจเป็นเชื้อสายก็ได้
ฉันคือใคร เฮ็ดวิก
ฉันเป็นอะไร
แล้วเจอกันที่ห้องนั่งเล่นนะ
ฉันบอก จัสติน ให้อยู่แต่ในหอนอน
ฉันเผื่อไว้กรณี พอตเตอร์ หมายหัวเขาไว้เป็นเหยื่อรายต่อไป
เลยให้เขาอยู่เงียบๆน่าจะดีกว่า
แต่ทำไมเขาจะต้องทำร้าย จัสติน ด้วยหล่ะ
ก็ จัสติน เผลอพูดกับ พอตเตอร์ เรื่องที่เขาเกิดจาก มักเกิ้ล
นายคิดว่าพอตเตอร์ เป็นทายาทแห่งสลีธีรินจริงๆเหรอ
ฮันนาห์ เขาพูดภาษาพาร์เซลได้
ทุกคนรู้ว่านั่นเป็นเครื่องหมายของพ่อมดมืด
เคยได้ยินมาบ้างมั้ยว่าใครสามารถพูดกับงูได้
พวกเขาเรียกว่า "พวกลิ้นงู"
แฮร์รี่ ดูเป็นคนดี
และหลังจากนั้น เขาจะเป็นคนที่ทำให้ คนที่เธอก็รู้ว่าใครหายตัวไป
นั่นถึงเป็นเหตุว่าทำไม คนที่เธอก็รู้ว่าใครต้องการฆ่าเขาตั้งแต่แรก
ไม่ต้องการให้ เจ้าแห่งศาสตร์มืดผู้อื่นสู้กับเขา
สวัสดี แฮร์รี่ เป็นอะไรหรือเปล่า
แฮกริด คุณมาทำอะไรที่นี่
ถูกฆ่าเป้นตัวที่ 2 แล้วในภาคเรียนนี้
ตอนนี้ฉันคิดว่ามันเป็นสุนัขจิ้งจอก หรือไม่ก็ผีดูดเลือด
ฉันเลยมาพบ ดัมเบิลดอร์ เพื่อขออนุญาต
ที่จะได้ร่ายเวทย์มนต์รอบๆเล้าไก่
เธอแน่ใจนะว่าไม่เป็นไร เธอดูกลัวแล้วร้อนรน
ไม่มีอะไรหรอก
ผมคงต้องไปแล้ว ผมมีเรียนอีกหลายวิชา
ฉันต้องการเลือด
พวกมันทุกคนต้องตาย
ฆ่า
ถึงเวลาฆ่า
จับได้คาตา
ฉันจะเอานายออกให้ได้ พอตเตอร์
คอยดูสิ
เปล่า คุณฟิลช์ คุณไม่เข้าใจ
อาจารย์ครับ
ผมไม่ได้ทำ
เรื่องนี้อยู่เหนือความรับผิดชอบฉัน
ศจ.ดัมเบิลดอร์ รอพบเธออยู่
เชอร์เบ็ทรสมะนาว
ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์
วุ่นวายใจหรือ
ผมสงสัยว่า คุณส่งผมไปถูกบ้านหรือเปล่า
จริงอยู่ การคัดสรรเธอ ไปอยู่บ้านไหนเป็นเรื่องยาก
แต่ฉันขอยืนยันสิ่งที่ฉันพูดไปแล้ว
เธอจะไปได้สวยที่สลิธีริน
คุณผิด
แฮร์รี่
อาจารย์ครับ
นกของอาจารย์ ผมไม่ได้ทำอะไรเลย
- มันลุกเป็นไฟเอง - ถึงเวลาพอดี
มันดูแย่มาหลายวันแล้ว
เสียดายที่เธอมาเห็นมัน ในวันเผาตัวพอดี
ฟอกส์ เป็นนกฟีนิกซ์ แฮร์รี่
มันจะลุกเป็นไฟ เมื่อถึงเวลาที่มันจะตาย
แล้วหลังจากนั้น
เกิดใหม่จากเถ้าถ่าน
เป็นสัตว์น่าพิศวง ฟีนิกซ์
สามารถแบกของที่หนักมหาศาล
และน้ำตามีอำนาจเยียวยา
ศจ.ดัมเบิลดอร์ครับ เดี๋ยว เชื่อผม
ไม่ใช่ แฮร์รี่
ผมเตรียมสาบาน ต่อหน้ากระทรวงเวทย์มนตร์
พอที
ฉันไม่คิดว่า
- แฮร์รี่จะทำร้ายใครได้ - ท่านคิดถูกแล้ว และ
ใช่ งั้นผม
- ผมไปคอยหน้าห้อง - ดี
- อาจารย์ไม่คิดว่าเป็นผมหรือฮะ - เปล่า แฮร์รี่
ฉันไม่คิดว่าเป็นเธอ
แต่ขอถามเธอหน่อย
เธออยากเล่าอะไรให้ฉันฟังมั้ย
ไม่ครับ
ไม่มี
ถ้างั้นก็ดี
เธอไปได้
ทุกคนดูนั่นสิ ทายาทของสลีธีริน
ระวังนะ เขาเป็นพ่อมดที่ร้ายกาจมาก
ดูสิ แฮร์รี่ เฟร็ด กับ จอร์จ หัวเราะเยาะนายอยู่
ก็มีแต่พวกเขานั่นแหละ
นักเรียนครึ่งโรงเรียนคิดว่านายออก ไปที่ห้องแห่งความลับทุกคืน
ใครจะไปสน
บางทีพวกเขาพูดถูก
แฮร์รี่ แฮร์รี่
ไม่เอาน่า
ฉันไม่เคยรู้ว่าฉันพูดภาษางูได้
มีอะไรที่ฉันยังไม่รู้เกี่ยวกับตัวฉันอีก
ลองคิดดู
บางทีเธออาจทำบางอย่าง
บางอย่างที่เลวร้าย
โดยที่เธอไม่รู้ตัว
เธอไม่ควรเชื่อแบบนั้น แฮร์รี่ ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้ทำ
และถ้าจะให้เธอรู้สึกดีขึ้น มัลฟอย จะอยู่ที่นี่ช่วงวันหยุด
แล้วนั่นทำให้รู้สึกดีขึ้นได้ไง
เพราะในอีกไม่กี่วันน้ำยาสรรพรสจะพร้อมใช้
ในอีกไม่กี่วัน
เราจะได้รู้ความจริง ว่าใครคือทายาทของสลีธีริน
ทุกอย่างพร้อมแล้ว เหลือเพียงแต่ ชิ้นส่วนของคนที่เราจะแปลงร่าง
แครบกับกอยล์
เราต้องแน่ใจว่า แครบกับกอยล์ตัวจริง
ต้องไม่โผล่เข้ามา ตอนเรากำลังซักถามมัลฟอย
- ยังไง - ฉันเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว
ฉันเอายานอนหลับใส่เข้าไปในเค้ก
ออกฤทธิ์ค่อนข้างแรง
พอพวกเขานอนหลับผล็อย
เอาไปซ่อนในตู้เก็บไม้กวาด ดึงผมมาสองสามเส้น
และเอาเสื้อของพวกเขาใส่
- แล้วเธอล่ะจะไปดึงผมใคร - ดึงมาเรียบร้อยแล้ว
มิลลิเซนต์ บัลสโตรด สลิธีริน
ได้มาจากเสื้อคลุมเขา
ฉันจะไปตรวจน้ำยาสรรพรสดู
ให้แครบและกอยล์เจอนี่แล้วกัน
รอน ฉันน่าจะเป็นคนทำนะ
ใช่
วิงการ์เดียม เลวิโอซ่า
ลาภปาก
ทำไมถึงโง่ขนาดนี้
เร็วเข้าจัดการซะ
พวกเธอได้เส้นผมมามั้ย
ชุดอะไรน่ะ
ชุดคลุมของบ้านสลิธีริน ฉันต้องแอบเข้าไปเอามาจากห้องซักรีด
เราจะต้องดื่มไอ้นั่นจริงๆเหรอ
อืม
เรามีเวลาแค่ชั่วโมงเดียว ก่อนกลายร่างเดิม
ใส่เส้นผม
รสชาติของแครบ
เชียร์ส
ฉันต้องแย่แน่ ๆ
เหมือนกัน
แฮร์รี่
รอน
โอ้โฮเฮะ
เสียงเรายังคงเหมือนเดิม
นายต้องดัดเสียงให้เหมือนแครบ
- โอ้โฮเฮะ - เยี่ยมยอด
- เฮอร์ไมโอนี่ หายไปไหน - ฉัน
ฉันไม่ไปดีกว่า เธอไปกันสองคนแล้วกัน
เฮอร์ไมโอนี่ เป็นอะไรไป
ไปเถอะ อย่ามัวเสียเวลา
ไปเถอะ
ฉันว่าห้องนั่งเล่นสลิธีรินไปทางนี้
ขอโทษที
นายมาทำอะไรที่นี่
คือว่า นายมาทำอะไรแถวนี้
ฉันบังเอิญเป็นพรีเฟ็คท์ของโรงเรียน
ส่วนนายสิเป็นนักเรียน ที่ไม่มีธุระมาเดินร่อนเร่แถวนี้ยามวิกาล
ชื่ออะไรนะนายน่ะ
- ฉัน - แครบ กอยล์ พวกแกหายไปไหนมา
มัวแต่กินไม่เลิก อยู่ที่ห้องโถงกลางล่ะสิ
ทำไมต้องสวมแว่นตาด้วย
- อ่านหนังสือ - อ่านหนังสือเหรอ
ไม่ยักรู้ว่าอ่านออก
มาจุ้นจ้านอะไรแถวนี้ วีสลีย์
ระวังคำพูดหน่อย มัลฟอย
นั่งลง
ไม่บอกไม่รู้หรอกว่า พวกวีสลีย์มีเลือดบริสุทธิ์
ถือเป็นความน่าอดสูของโลกพ่อมดเรา ทุกคนเลย
เป็นอะไรไป แครบ
ปวดท้อง
ฉันแปลกใจที่เดลี่ พรอเฟ็ตไม่รายงานข่าว การทำร้ายร่างกายนักเรียนที่นี่
ฉันคิดว่า ดัมเบิลดอร์วิ่งเต้นปิดข่าวน่าดูชม
พ่อบอกเสมอว่าดัมเบิลดอร์ เป็นสิ่งที่เลวร้ายที่สุด...
- ที่เกิดขึ้นที่นี่ - พูดผิด
อะไรนะ
แกว่ามีใครที่นี่ เลวร้ายกว่าดัมเบิลดอร์หรือ
บอกมาซิ
แฮร์รี่ พอตเตอร์
ดีมาก กอยล์
พูดอีกก็ถูกอีก
นักบุญพอตเตอร์
และผู้คนมักจะคิดว่า มันเป็นทายาทสลิธีริน
แต่นายคงรู้สิว่าใครเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง
ไม่รู้เหมือนกัน เมื่อวานนี้ก็บอกทีแล้วไง
จะต้องให้บอกอีกสักกี่ครั้ง
ของแกหรือ
แต่พ่อของฉันพูดว่า
50 ปีมาแล้วนับแต่ห้องนั้นถูกเปิด
พ่อไม่บอกว่าใครเป็นคนเปิด บอกแค่ว่าถูกไล่ออก
ครั้งสุดท้ายที่ห้องแห่งควาบลับถูกเปิด มีเลือดสีโคลนคนหนึ่งตาย
พนันได้เลยว่าอีกไม่นาน ต้องมีพวกมันอีกคนถูกฆ่าตายด้วย
สำหรับฉันแล้ว
ขอให้เป็นยายเกรนเจอร์ทีเถิดน่า
แกสองคนเป็นอะไรไป
ทำท่าแปลก ๆ พิกล
มันปวดท้องน่ะ
ใจเย็น
แผล
ผม
จะไปไหนกันน่ะ
เกือบไปแล้ว
เฮอร์ไมโอนี่ ออกมา เรามีเรื่องเล่าเยอะแยะ
ไปให้พ้น
ขอให้ได้เห็น น่าเกลียดพิลึก
เฮอร์ไมโอนี่
เป็นอะไรไป
จำที่ฉันบอกเธอได้มั้ย
น้ำยาสรรพรส ให้ใช้เปลี่ยนรูปของมนุษย์เท่านั้น
มันเป็นขนแมว ที่ฉันดึงมาจากเสื้อมิลลิเซนต์ บัลสโตรด
ดูหน้าฉันสิ
ดูหางเธอสิ
นายได้คุยกับเฮอร์ไมโอนี่หรือยัง
อีกสองสามวัน คงออกจากห้องพยาบาลได้
ตอนเธอเลิกไอออกมาเป็นขนแมว
นี่อะไร
เมอร์เทิลจอมคร่ำครวญ คงทำน้ำท่วมห้อง
- จะขว้างอะไรใส่ฉันอีกล่ะ - เรื่องอะไรฉันจะไปขว้างเธอ
ไม่รู้สิ อยู่ดี ๆ ไม่ยุ่งกับเรื่องของใครแท้ ๆ
ยังมีคนนึกสนุกขว้างหนังสือใส่ฉัน
แต่ถึงเขาขว้างใส่เธอ ก็ไม่เจ็บปวดอะไร
เพราะมันทะลุตัวเธอออกไป
เอาสิ ขว้างหนังสือใส่เมอร์เทิลเลย เพราะเธอไม่รู้สึก
สิบคะแนนถ้าขว้างทะลุท้องเธอได้
ห้าสิบคะแนนถ้าขว้างทะลุหัว
- ใครจะมาขว้างเธอ - ไม่รู้ ฉันไม่เห็นเขา
ฉันกำลังนั่งอยู่บนคอห่าน คิดถึงความตาย
มันก็ตกลงมาใส่หัวฉันเลย
มีชื่อบนสมุดบันทึกนี้ด้วย
"ทอม มาร์โวโล ริดเดิ้ล"
ทอม มาร์โวโล ริดเดิ้ล
เดี๋ยวนะ ฉันรู้จักชื่อนั้น
ทำไมฉันถึงรู้จักชื่อนั้น
แน่นอน คืนนั้นฉันถูกขัง
ฉันถูกสั่งให้ขัดเครื่องเงิน ในห้องเก็บถ้วยรางวัล
ฉันจำได้
เพราะฉันเอาแต่อ้วกเป็นตัวทาก ลงในถ้วยรางวัลของ ทอม ริดเดิ้ล
- ถ้วยรางวัลจากอะไร - เขาได้ถ้วยรางวัลมาเมื่อ 50 ปีก่อน
กิจกรรมพิเศษของโรงเรียนหรืออะไรบางอย่าง
50 ปีที่แล้ว เธอแน่ใจเหรอ
ใช่สิ ทำไมหล่ะ
จำที่ มัลฟอย พูดไม่ได้เหรอ
- ครั้งสุดท้ายที่ห้องแห่งความลับถูกเปิด - 50 ปีที่แล้ว
- นั่นหมายความว่า - ทอม ริดเดิ้ล อยู่ที่นี่
ที่ ฮอกวอตส์ ตอนที่เกิดเรื่อง
ถ้าเขาเขียนถึงสิ่งที่เขาเห็นหล่ะ
มันเป็นไปได้ที่เขารู้ว่า ห้องแห่งความลับอยู่ไหนและเปิดมันยังไง
แม้แต่จะรุ้ว่ามีตัวอะไรอยู่ในนั้น
ถ้ายังงั้น ใครก็ตามที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้
ก็จะไม่ต้องการให้ใคร มาเจอสมุดบันทึกนี้ ถูกมั้ย
เป็นทฤษฎีอันยอดเยี่ยม เฮอร์ไมโอนี่ แต่มีเพียงข้อบกพร่องเดียว
ไม่มีอะไรเขียนไว้ในสมุดเล่มนี้
ขอโทษนะครับ
ทอม มาร์โวโล ริดเดิ้ล
ผมชื่อ
แฮร์รี่
พอตเตอร์
หวัดดีแฮร์รี่ พอตเตอร์ ผมชื่อทอม ริดเดิ้ล
คุณรู้อะไร...
เกี่ยวกับห้องแห่งความลับมั้ย
รู้
บอกผม...
ได้มั้ย
ไม่
แต่แสดงให้ดูได้
ผมจะพาคุณย้อนหลัง กลับไปห้าสิบปีก่อน
13 มิถุนายน
ขอโทษฮะ บอกหน่อยเกิดอะไรขึ้น
ทอม ริดเดิ้ล ใช่มั้ย
หวัดดี ได้ยินผมมั้ย
ริดเดิ้ล
มา
ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์
ดัมเบิลดอร์
เธอไม่น่า เดินเพ่นพ่านข้างนอกยามวิกาล
ครับ อาจารย์ คือว่าผม...
ผมอยากเห็นด้วยตัวเองว่า ข่าวลือนั่นจริง
ฉันเกรงว่าใช่ เป็นเรื่องจริง
แล้วเรื่องโรงเรียน ผมไม่มีบ้านให้กลับไป
พวกเขาคงจะไม่ปิดฮอกวอตส์จริง
ฉันเข้าใจ แต่เกรงว่า
อาจารย์ใหญ่ดิพพิตไม่มีทางเลือก
แต่ถ้าทุกอย่างจบ ถ้าตัวการถูกจับได้
เธอมีอะไรที่...
อยากจะบอกฉันมั้ย
ไม่ครับ ไม่มี
เอาล่ะ ถ้างั้น ไปได้แล้ว
ราตรีสวัสดิ์ครับ
- ฉันจะพาออกไปนะ - สวัสดี แฮกริด
ฉันจำเป็นต้องจับนายแล้วล่ะ ฉันว่านายคงงไม่ได้ตั้งใจฆ่าใคร แต่
ไม่ได้ นายไม่เข้าใจ
พ่อแม่ของเด็กที่ถูกฆ่าจะมาพรุ่งนี้ อย่างน้อยสิ่งที่ฮอกวอตส์จะทำได้
คือประหารสิ่งที่ฆ่าลูกสาวพวกเขา
มันไม่ได้ทำ อาราก็อก ไม่เคยฆ่าใคร
สัตว์ประหลาดไม่ใช่สัตว์เลี้ยง
- ถอยไปเดี๋ยวนี้ - ไม่
- ถอยไปซะ - ไม่
ซิสเท็ม แอพแพริโอ
อาราเนีย เอ็กซูเมีย
อาราก็อก
ฉันปล่อยแกไม่ได้
พวกเขาจะยึดไม้แก แฮกริด แกจะถูกไล่ออก
แฮกริด
รอน รอน ตื่นสิ
อะไร เกิดอะไรขึ้น
แฮกริดเป็นคนเปิดห้องแห่งความลับ เมื่อ 50 ปีที่แล้ว
เป็น แฮกริด เอง
ไม่ใช่แฮกริด ต้องไม่ใช่เขา
เราไม่รู้จักทอม ริดเดิ้ลด้วยซ้ำ ฟังดู เหมือนพวกชอบสอดแนมเรื่องคนอื่น
สัตว์ร้ายฆ่าคนไป ถ้าหากเป็นพวกเราทำล่ะ
แฮกริดเป็นเพื่อนเรานะ ทำไมไม่ถามเขาล่ะ
คงน่าฟังนะ หวัดดี แฮกริด
บอกหน่อย เคยปล่อยสัตว์ บ้าเลือด ขนดกในปราสาทมั้ย
บ้าเลือด ขนดกเหรอ ถ้างั้นเธอคงไม่ได้เจอกับฉันแล้วจริงมั้ย
จริง
แล้วนั่นอะไรฮะ
ยาไล่พวกทากกินเนื้อ สำหรับแมนเดรก
อย่างที่ศจ.สเปราต์บอก ต้องรอให้โตอีก
หลังจากที่สิวหาย เราก็จะตัดมัน แล้วก็เอาไปเคี่ยว
และทำให้พวกที่ อยู่ในห้องพยาบาลคืนร่าง
แต่ว่าตอนนี้ เธอทั้งสามคน
ต้องระวังตัวไว้ให้ดี
สวัสดี เนวิล
ฉันไม่รู้ว่าใครทำ แต่นายควรไปดู
เร็วเข้า
ต้องเป็นคนในกริฟฟินดอร์แน่ คนนอกไม่มีทางรู้รหัสผ่าน
นอกจากไม่ใช่พวกนักเรียน
ไม่ว่าเป็นใคร ต้องมาค้นหาอะไรสักอย่าง
แล้วก็เจอด้วย
บันทึกของทอม ริดเดิ้ลหายไป
เอาล่ะ ฟังให้ดี
เราเล่นให้ดี ฮัฟเฟิลพัฟไม่มีทางชนะได้
เราแกร่งกว่า เร็วกว่า เก่งกว่า
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่พวกเขากลัว ว่าแฮร์รี่ จะสาปให้เป็นหิน...
- ถ้าบินมาใกล้ - นั่นก็ด้วย
ศจ.มักกอนนากัล
- ยกเลิกการแข่งขัน - ยกเลิกควิดดิชไม่ได้
เงียบ เธอกับลูกทีมต้องกลับไป หอกริฟฟินดอร์เดี๋ยวนี้
พอตเตอร์ เธอกับฉันต้องไปหาคุณวีสลีย์
มีบางอย่างที่เธอทั้งสองคนต้องดู
เตือนไว้ก่อน อาจเป็นเรื่องน่าตกใจ
เฮอร์ไมโอนี่
เธอถูกพบที่หน้าห้องสมุด
กับสิ่งนี้
มีความหมายอะไรกับพวกเธอมั้ย
ไม่ฮะ
ขอให้ทุกคนฟังให้ดี
เนื่องจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น กฎต่อไปนี้จะมีผลบังคับใช้โดยทันที
ทุกคนจะต้องกลับมาห้องนั่งเล่นรวม ภายในเวลาหกโมงเย็นของทุกวัน
จะมีอาจารย์เดินนำพวกเธอ ตอนเปลี่ยนชั่วโมง
ไม่มีการยกเว้น
ฉันจำเป็นต้องบอกว่า
นอกจากว่าเราจะจับตัวผู้ทำร้ายได้
โรงเรียนของเราอาจจะต้องถูกปิด
เราต้องไปคุยกับแฮกริด ฉันไม่เชื่อว่าเป็นเขา
แต่ถ้าเขาเป็นคนปล่อยสัตว์ร้าย เมื่อครั้งก่อน
เขาต้องรู้ว่า จะเข้าห้องแห่งความลับ ได้ยังไง นั่นคือการเริ่มต้น
แต่มักกอนนากัลบอกแล้ว
เราออกจากหอคอยไม่ได้ นอกจากไปเรียน
ถึงเวลาใช้ผ้าคลุมล่องหน ของพ่ออีกแล้ว
- พร้อมมั้ย - พร้อม
ใครน่ะ
หวัดดี
- นั่นอะไรฮะ - อ๋อ เปล่านี่ ฉันนึกว่าเธอเป็น...
ไม่มีอะไร เข้ามา ฉันเพิ่งชงชาเสร็จ
แฮกริด คุณสบายดีนะ
สบายดี ไม่เป็นอะไร
คุณรู้เรื่องเฮอร์ไมโอนี่แล้วยัง
ฉันรู้แล้วล่ะ
คือเราอยากถามอะไรคุณหน่อยฮะ
คุณรู้มั้ย ใครเป็นคนเปิดห้องแห่งความลับ
สิ่งที่พวกเธอ ต้องเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องนี้
เร็ว คลุมผ้าไว้
อย่าพูดอะไรนะ เงียบไว้ทั้งคู่
- ศจ.ดัมเบิลดอร์ครับ - สวัสดี แฮกริด
เราเข้าไปได้หรือเปล่า
ได้ครับ เชิญครับเชิญ
นั่นนายของพ่อ
คอร์นีเลียส ฟัดจ์ รัฐมนตรีกระทรวงเวทย์มนตร์
แย่ลงแฮกริด เรื่องยุ่งมากขึ้น จนต้องมา
ทำร้ายลูกมักเกิ้ลสามครั้ง แย่ลงเรื่อย ๆ แล้ว
- กระทรวงจึงต้องยื่นมือเข้ามา - แต่ผมไม่
คุณก็รู้ผมไม่เคย ศาสตราจารย์
ผมอยากให้เข้าใจ คอร์นีเลียส
ว่าผมเชื่อ
ในตัวแฮกริดเต็มที่
อัลบัส นึกดูสิ แฮกริดมีประวัติไม่ดีอยู่
- ผมต้องพาเขาไป - เอาไป
เอาไปไหน ไม่ใช่คุกอัซคาบันนะ
เราไม่มีทางเลือก
มาอยู่นี่แล้วหรือ ฟัดจ์
ดี
แกมาทำอะไรที่นี่ ออกไปจากบ้านฉัน
เชื่อฉันซิ
ฉันไม่ได้พอใจอะไรที่ต้องเข้ามาอยู่ใน
แกเรียกว่าบ้านรึ
ไม่นะ
ฉันโทรไปที่โรงเรียน เลยทราบว่าอาจารย์ใหญ่อยู่ที่นี่
คุณต้องการอะไรจากผมกันแน่
คณะกรรมการและผมตัดสินใจว่า ถึงเวลาที่คุณต้องหลีกทาง
นี่เป็นคำสั่งพักงานของคุณ
คุณจะเห็นลายเซ็น 12 ชื่อบนนี้
เรารู้สึกว่า คุณควบคุมอะไรไม่ได้แล้ว
และด้วยเหตุร้ายที่เกิดขึ้น
จะไม่เหลือลูกมักเกิ้ลที่ฮอกวอตส์
ไม่อาจเดาได้ว่า จะเป็นการสูญเสียร้ายแรงแค่ไหน
แกไล่ศจ.ดัมเบิลดอร์ไปไม่ได้
ไล่เขาไปแล้ว พวกลูกมักเกิ้ลจะไม่มีโอกาสรอด
จำคำผมไว้ ต่อไปต้องมีการตาย
คิดว่างั้นหรือ
สงบอารมณ์ไว้ แฮกริด
ถ้าคณะกรรมการต้องการ
ผมจะไป เพื่อหลีกทางให้
แต่ยังไง
คุณจะพบว่าความช่วยเหลือจะมาหา
ผู้ขอร้องเสมอ
เมื่อคุณอยู่ที่ฮอกวอตส์
เป็นความรู้สึกที่สูงส่ง
เชิญได้
ฟัดจ์
ไป แฮกริด
เออ
ถ้า...
ถ้าใครก็ตามกำลังมองหาอะไรอยู่
สิ่งที่พวกเขาต้องทำก็คือ ตามพวกแมงมุมไป
มันจะพาไปถูกที่
ฉันบอกได้แค่นี้แหละ
และใครก็ต้องให้อาหารเจ้าเขี้ยวแทนผม
เด็กดี
แฮกริดพูดถูก
ไม่มีดัมเบิลดอร์ซะคน ต้องเกิดเหตุร้ายแน่
ดูนั่น
เร็วเข้า
มาเถอะ เขี้ยว
เร็วเข้า
อะไร
นายได้ยินที่แฮกริดพูด ตามพวกแมงมุมไป
แต่ว่ามันมุ่งหน้าไปทางป่าต้องห้ามนะ
ทำไมแมงมุม ทำไมถึงไม่ตามผีเสื้อนะ
มีบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ตรงนั้น ฟังสิ
- เสียงเหมือนอะไรบางอย่าง ใหญ่ๆ - ใหญ่งั้นเหรอ
แฮร์รี่ นั่นรถของเรา
มันคงอยู่ที่นี่ตลอดเวลา แล้วป่าทำให้มันเป็นสัตว์
เร็วเข้า เราไม่อยากหลงทางหรอก
แฮร์รี่ ฉันไม่ชอบเลย
- ฉันไม่ชอบจริง ๆ นะ - ชู่วว์
เรากลับกันดีกว่า
อย่าเพิ่ง
นั่นใครน่ะ
อย่าขวัญเสีย
แฮกริด
นั่นนายเหรอ
เราเป็นเพื่อนของแฮกริด
คุณล่ะ คุณคืออาราก็อกใช่มั้ย
ใช่
แฮกริดไม่เคยส่งใครมา ที่รังของเรามาก่อน
เขากำลังเดือดร้อน ที่โรงเรียนมีนักเรียนถูกทำร้าย
เขาคิดว่าแฮกริดทำ
เขาคิดว่า แฮกริดเปิดห้อง แห่งความลับ เหมือนคราวก่อน
เรื่องมุสา
แฮกริดไม่เคยเปิดห้องแห่งความลับ
- งั้นคุณก็ไม่ใช่สัตว์ร้าย - เปล่า
เจ้าสัตว์ร้ายนั่นเกิดในปราสาท
ฉันมาหาแฮกริดจากแดนไกลโพ้น ในกระเป๋าของนักเดินทางคนหนึ่ง
แฮร์รี่
แต่ถ้าคุณไม่ใช่สัตว์ร้าย แล้วอะไรฆ่านักเรียนเมื่อ 50 ปีก่อน
เราไม่เอ่ยถึงมัน
เป็นสัตว์โบราณ ที่พวกเราแมงมุมกลัวมากกว่าสิ่งใด
คุณเคยเห็นมันมั้ย
ฉันไม่เคยเห็นส่วนอื่น ๆ ของปราสาท นอกจากกล่องที่แฮกริดเลี้ยงฉันไว้
มีคนพบศพเด็กหญิงในห้องน้ำ
พอฉันถูกกล่าวหา แฮกริดก็พามาที่นี่
- แฮร์รี่ - อะไร
ขอบคุณฮะ
เราไปล่ะ
ไปรึ
อย่าดีกว่า
ลูก ๆ ของฉัน ไม่เคยทำร้ายแฮกริดตามคำสั่งฉัน
แต่ฉันไม่อาจห้ามพวกเขา ให้ละเว้นเหยื่อ
ที่หลงเข้ามาในถิ่นเราอย่างเต็มใจ
ลาก่อน เพื่อนของแฮกริด
ขวัญเสียได้หรือยัง
มีคาถาบ้างมั้ย
มี แต่ฤทธิ์ไม่แรงพอ ที่จะต้านทั้งหมดไหว
เฮอร์ไมโอนี่มัวไปอยู่ที่ไหนนะ
ไปเถอะ
อาราเนีย เอ็กซูเมอ์
ไป
โชคดีที่รอดมาได้
อาราเนีย เอ็กซูเมอ์
- ขอบใจนะ - เรื่องเล็กน้อยน่ะ
พาเราไปจากที่นี่
ด่วน
เร็วเข้า เร็ว เร่งเครื่องหน่อย
เร็วเข้า
พาเราบินขึ้นไป
เกียร์สำหรับบินติด
- เร็วเข้า ดึง - กำลังดึง
ตามแมงมุมไป
แฮกริดออกจากคุกอัซคาบันเมื่อไหร่ ฉันจะฆ่าซะ
มีประโยชน์อันใดที่ส่งเราไปในนั้น
- เราได้รู้อะไรบ้าง - เรารู้อย่างหนึ่ง
แฮกริดไม่เคยเปิดห้องแห่งความลับ
เขาบริสุทธิ์
อยากให้เธออยู่ด้วย เฮอร์ไมโอนี่
เราต้องการเธอ
ยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ
- อะไรน่ะ - รอน
ทำไมเฮอร์ไมโอนี่ ถึงอยู่ที่ห้องสมุดวันที่ถูกทำร้าย
ตามมา
ในบรรดาสัตว์ร้ายที่อยู่ในดินแดนเรา
ไม่มีอะไรร้ายกาจกว่า บาซิลิสก์ ซึ่งมีชีวิตยืนยาวอยู่ได้หลายร้อยปี
ผู้ใดสบตาเจ้างูยักษ์นี้ จะล้มตายฉับพลัน
แมงมุมจะหนีเมื่อเจอมัน เจ้านี่แหละ
สัตว์ร้ายในห้องแห่งความลับก็คือ บาซิลิสก์
ฉันถึงได้ยินเสียงมันพูด มันเป็นงู
แต่ถ้าหากมันฆ่าโดยวิธีสบตาคน ทำไมไม่มีใครตาย
ก็เพราะไม่มีใครสบตามันน่ะซิ
อย่างน้อยก็ไม่ได้สบโดยตรง
คอลินเห็นมันผ่านกล้องถ่ายรูป
จัสตินคงเห็นบาซิลิสก์ ผ่านตัวนิกหัวเกือบขาด
นิกสบตามันอย่างเต็มที่ แต่เขาเป็นผี ไม่สามารถตายได้อีก
และเฮอร์ไมโอนี่ มีกระจกเงา
พนันได้เลยว่า เธอใช้กระจกส่องดู ตามซอกมุม เผื่อมันจะโผล่ออกมา
แล้วคุณนายนอร์ริสล่ะ
ฉันแน่ใจว่า ไม่มีทั้งกล้องถ่ายรูปหรือกระจกเงา
น้ำไงล่ะ
คืนนั้นมีน้ำนองอยู่ทั่วพื้นห้อง มันเห็นแค่เงาบาซิลิสก์ในน้ำนั่น
แมงมุมหนีเมื่อมันมา
- ลงตัวเป๊ะ - แต่บาซิลิสก์ไปไหนมาไหนได้ไง
งูยักษ์โสโครกปานนั้น ต้องมีคนเห็นบ้าง
- เฮอร์ไมโอนี่มีคำตอบไว้ด้วย - ท่อน้ำ มันเลื้อยไปในท่อน้ำ
จำที่อาราก็อกพูดได้มั้ย เรื่องเด็กหญิงเมื่อ 50 ปีที่แล้ว
เธอตายในห้องน้ำ ถ้าเธอไม่เคยจากมันไปล่ะ
เมอร์เทิลจอมคร่ำครวญ
นักเรียนทุกคน กลับไปหอคอยของตนโดยเร็วที่สุด
อาจารย์ทุกคน เชิญที่ระเบียงชั้นสองด่วน
อย่างที่คุณเห็น ทายาทใหม่ของสลิธีริน ทิ้งข้อความใหม่ไว้อีก
สิ่งที่เรากลัวกันเกิดขึ้นอีกแล้ว
นักเรียนคนหนึ่งถูกสัตว์ร้ายลักพาตัว ไปไว้ในห้องแห่งความลับ
พวกนักเรียนจะต้องกลับบ้าน นี่คือจุดจบของฮอกวอตส์
ขอโทษที เผลอหลับ ผมพลาดอะไรไป
เด็กหญิงคนหนึ่งถูกสัตว์ร้ายลักพาตัวไป เวลาของคุณมาถึงแล้ว
- เวลาของผม - คุณเพิ่งบอกเมื่อคืนนี้เอง
ว่ารู้มาตลอด ว่าทางเข้าออก ห้องลับนั่นอยู่ที่ไหน
ตกลงตามนั้น เราจะปล่อยให้คุณจัดการสัตว์ร้าย
- ฝีมือคุณเลื่องลือกันเป็นตำนาน - ดีมาก
ผมจะไปห้องทำงานเพื่อรวบรวม...
เตรียมตัวให้พร้อม
ใครคือเหยื่อ ที่ถูกสัตว์ร้ายจับไป มิเนอร์ว่า
จินนี่ วีสลีย์
โครงกระดูกของเธอ จะอยู่ในห้องนี้ชั่วนิรันดร์
จินนี่
ล็อกฮาร์ตอาจไร้ประโยชน์ แต่เขาต้องพยายามเข้าไปในห้องนั้น
อย่างน้อยเราคงพอบอกอะไรที่เรารู้
ศจ.เรามีข่าวสำคัญมาให้ครับ
จะไปไหนหรือครับ
ใช่ ๆ มีเรื่องด่วน หลีกเลี่ยงไม่ได้ ต้องไปละ
- แล้วน้องสาวผมล่ะฮะ - เออ...
นับว่าเคราะห์ร้ายมาก ไม่มีใครเสียใจเท่าฉัน
อ.สอนวิชาป้องกันตัว จากศาสตร์มืด ยังไปไม่ได้
ตอนรับงานนี้ไม่มีอะไรแบบนี้ระบุอยู่
จะหนีไปเหรอฮะ
- ทั้ง ๆ ที่มีวีรกรรมอย่างที่เขียนไว้ - หนังสืออาจทำให้เข้าใจผิด
- แต่อาจารย์เขียน - เด็กเอ๋ยใช้สามัญสำนึกบ้าง
หนังสือฉันคงขายไม่ได้ถึงครึ่ง ถ้าคนไม่คิดว่าฉันทำ
หลอกกันนี่
คุณขโมยความชอบของคนอื่น เป็นของตัวเอง
มีอะไรบ้างที่คุณทำได้
ดีที่เธอเอ่ยขึ้นมา ฉันมีพรสวรรค์เรื่องคาถาความทรงจำ
มิฉะนั้นพวกพ่อมดแม่มด คงคุยฟุ้งไปหมดแล้ว
ฉันก็ไม่มีวันขายหนังสือได้
ที่จริงฉันต้องเสกคาถา ลบความจำเธอด้วย
ไม่มีวันซะล่ะอาจารย์
ใครน่ะ
หวัดดี แฮร์รี่
- จะเอาอะไร - อยากรู้ว่าเธอตายยังไง
น่ากลัวมากเลย
มันเกิดขึ้นในห้องนี้เลยแหละ
ฉันมาซ่อน เพราะโอลีฟ ฮอร์นบี้ล้อฉันเรี่องแว่นตา
ฉันกำลังร้องไห้ และได้ยินเสียงคนเข้ามา
- เขาเป็นใคร - ไม่รู้ซิ ฉันกำลังเสียใจ
แต่เขาพูดตลกดี เหมือนภาษาที่คิดเอง
และฉันรู้ว่าเป็นเด็กผู้ชายพูดอยู่ ฉันเลยเปิดประตูออกมาเพื่อไล่เขา และ...
- แค่นั้นเหรอ - แค่นั้นเหรอ ตายยังไง
จำได้แต่ว่า เห็นตาคู่หนึ่งใหญ่เบ้อเริ่มสีเหลือง ๆ
อยู่ที่อ่างล้างมือนั่น
ตรงนี้แน่
ตรงนี้ รอน ฉันคิดว่านั่นคือทางเข้าห้องแห่งความลับ
พูดไปเลย แฮร์รี่ พูดเป็นภาษาพาร์เซลนะ
เก่งจริง ๆ แฮร์รี่ ดีมาก ถ้างั้นฉันขอลา
ไม่จำเป็นที่ฉันจะอยู่
จำเป็นแน่
- คุณก่อน - นักเรียน มันจะดีตรงไหน
คุณลงก่อน ดีกว่าเราลง
พูดงั้นก็ถูก
แน่ใจเหรอว่าไม่อยากลงไปก่อน
ข้างใต้นี้โสโครกจริง ๆ เลย
- เอาล่ะ ไปเถอะ - อ้อ แฮร์รี่
ถ้าเธอตายในนั้น ฉันยินดีให้เธอแชร์ส้วมฉัน
ขอบใจ เมอร์เทิล
จำไว้นะ มีอะไรเคลื่อนไหวละก็ หลับตาทันทีเลยนะ
เดินไป
ทางนี้
- อะไรน่ะ - มันดูเหมือนกับงู
- มันเป็นคราบงู - โครต ๆ เลย
ตัวที่ลอกคราบนี้ ต้องยาว 60 ฟุตแน่ ๆ หรือกว่านั้น
หัวใจสิงห์จริง ๆ
การผจญภัยจบตรงนี้ แต่อย่ากลัว
โลกจะรับรู้เรื่องราวเรา ว่าฉันมาสายเกินกว่าช่วยชีวิตเด็ก
น่าเศร้า ที่เธอสองคนเสียสติไป
เมื่อแลเห็นร่างแหลกเหลวของเด็กนั่น
เอ้า
เธอก่อนนะ นายพอตเตอร์
กล่าวอำลาความทรงจำของเธอ
อ๊อบลิวิเอท
แฮร์รี่
- รอน เป็นอะไรหรือเปล่า - สบายดี
สวัสดี
คุณคือใคร
- รอน วีสลีย์ - งั้นหรือ
แล้วผมล่ะคือใคร
ล็อกฮาร์ตเสียความทรงจำไปแล้ว เขาไม่รู้เลยว่าเขาคือใคร
มันเป็นที่ที่แปลกมากเลยว่ามั้ย
คุณอยู่นี่เหรอ
- เปล่า - จริงเหรอ
- ให้ฉันทำยังไง - รออยู่แถวนี้
ลองยกก้อนหินบางก้อนออก เราจะได้กลับออกไปได้
- ฉันจะออกไปหาตัวจินนี่ - ได้
จินนี่
จินนี่ ตายไม่ได้นะ ตื่นเถอะ ตื่นสิ
ตื่นเถอะนะ
ไม่ตื่นหรอก
ทอม ทอม ริดเดิ้ล หมายความว่าไง ไม่ตื่น
- เธอไม่ - ยังมีชีวิต แต่น้อยนิดแล้ว
- คุณเป็นผีเหรอ - เป็นความทรงจำ
ที่เก็บรักษาไว้ในบันทึกมา 50 ปี
ตัวเย็นเหมือนน้ำแข็ง จินนี่ ตายไม่ได้นะ ตื่นสิ
คุณต้องช่วยผมนะ ในนี้มีบาซิลิสก์
มันไม่มาจนกว่าจะถูกเรียก
- ขอไม้ผมเถอะ - ไม่จำเป็นต้องใช้มัน
- เราต้องรีบไป เพื่อช่วยชีวิตเธอ - ฉันทำยังงั้นไม่ได้
ขณะที่จินนี่อ่อนแอลง ฉันแข็งแรงขึ้น
ใช่แฮร์รี่ จินนี่ วีสลีย์ เป็นผู้เปิดประตูห้องแห่งความลับ
ไม่ ไม่จริง ไม่มีทาง
จินนี่ปล่อยบาซิลิสก์ ให้จัดการเลือดสีโคลนกับแมว
จินนี่เป็นผู้เขียนคำขู่ไว้บนกำแพง
- ทำไม - เพราะฉันสั่งให้เธอทำ
ฉันสามารถเกลี้ยกล่อมใครต่อใครได้ โดยเขาไม่รู้ตัวว่าทำอะไร
เรียกไงดี เหมือนถูกสะกดไว้
แต่พลังอำนาจของบันทึก เริ่มทำให้เธอกลัว
และเธอพยายามกำจัดมันในห้องน้ำหญิง
ใครจะเป็นผู้เจอมันนอกจากเธอ
บุคคลที่ฉันกระวนกระวาย จะเจอที่สุด
ทำไมคุณถึงอยากพบผมนัก
ฉันรู้ว่าต้องคุยกับเธอ เจอเธอถ้าทำได้
ฉันถึงแสดงให้เธอเห็น การจับกุมเจ้าโง่แฮกริด
- เพื่อให้เธอไว้ใจฉัน - แฮกริดเป็นเพื่อนผม
- คุณใส่ความเขาใช่มั้ย - จะเชื่อคำพูดฉันหรือแฮกริด
มีแตดัมเบิลดอร์ที่คิดว่าเขาบริสุทธิ์
ดัมเบิลดอร์เห็นตัวจริงของคุณ
เขาคอยจับตาฉันอย่างใกล้ชิด จนน่ารำคาญ
ฉันรู้ว่าไม่ปลอดภัยที่จะเปิดห้องนี้อีก ระหว่างฉันอยู่ที่โรงเรียน
ฉันเลยตัดสินใจทิ้งสมุดบันทึกไว้แทน
รักษาร่างอายุ 16 ไว้ในกระดาษ
เพื่อสักวันหนึ่งฉันจะได้นำใครอีกคน
ทำงานอันสูงส่ง ของซัลลาซาร์ สลิธีรินให้สำเร็จ
แต่คราวนี้คุณทำไม่สำเร็จ
อีกสองสามชั่วโมง น้ำยาแมนเดรกจะพร้อม
ทุกคนที่ถูกสาปเป็นหิน จะหายดีเหมือนเดิม
ฉันบอกแล้วไง การฆ่า เลือดสีโคลน ไม่สำคัญต่อฉันอีกแล้ว
หลายเดือนที่ผ่านมา ฉันมีเป้าหมายใหม่ คือตัวเธอ
ทำไมเด็กคนหนึ่ง ที่ไม่มีเวทย์มนตร์คาถาเป็นพิเศษ
ถึงเอาชนะพ่อมดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคได้
ทำยังไงถึงหนีรอดมาได้ โดยมีแค่รอยแผลเป็น
ในขณะที่อำนาจ ของลอร์ดโวลเดอมอร์ถูกทำลาย
ทำไมคุณถึงสนใจ โวลเดอมอร์เกิดหลังยุคคุณนะ
โวลเดอมอร์ คือ อดีต ปัจจุบัน และอนาคตของฉัน
ทอม มาร์โวโล ริดเดิ้ล
ฉัน คือ ลอร์ด โวลเดอมอร์
คุณคือทายามสลิธีริน
- คุณคือโวลเดอมอร์ - เธอคงไม่คิดว่า
ฉันจะใช้ชื่อของพ่อ ที่เป็นมักเกิ้ลสกปรกตลอดไป
ฉันคิดชื่อใหม่ของฉันขึ้นมาเอง ชื่อที่ฉันรู้พ่อมดทุกแห่งหน
จะต้องไม่กล้าเอ่ย เมื่อฉัน เป็นผู้วิเศษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
อัลบัส ดัมเบิลดอร์ คือผู้วิเศษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
ดัมเบิลดอร์ถูกขับออกจากปราสาทนี้ โดยแค่ความทรงจำของฉัน
ตราบใดที่ยังมีผู้จงรักภักดีเขาอยู่
ฟอกส์
นี่คือสิ่งที่ดัมเบิลดอร์ส่งมา ให้ผู้ปกป้องเขา
นกร้องเพลงกับหมวกเก่า ๆ
มาทดสอบอำนาจของลอร์ดโวลเดอมอร์ ทายาทซัลลาซาร์ สลิธีริน
กับผู้มีชื่อเสียงแฮร์รี่ พอตเตอร์
ภาษางู ช่วยเธอไม่ได้พอตเตอร์ มันเชื่อฟังแต่ข้า
ไม่
นกเจ้าอาจทำให้บาซิลิสก์ตาบอดได้ แต่มันยังได้ยินเสียงเจ้า
ใช่ พอตเตอร์ พิธีกรรมใกล้จะสมบูรณ์แล้ว
จินนี วีสลีย์จะต้องตาย และฉันจะยุติการเป็นความทรงจำ
ลอร์ดโวลเดอมอร์จะกลับมา
อย่างมีชีวิตชีวา
จินนี่
ยอดเยี่ยมทีสุด จริงมั้ย
พิษของบาซิลิสก์ จะแทรกซึมทั่วร่างอย่างรวดเร็ว
คิดว่าเจ้าจะมีชีวิตอยู่ ได้ไม่ถึงหนึ่งนาที
เจ้าจะได้ไปอยู่กับ แม่เลือดสีโคลน แฮร์รี่
น่าขำที่สมุดเล่นเล็ก ๆ ทำความเสียหายยับเยิน
ด้วยมือของเด็กหญิงเล็ก ๆ คนหนึ่ง
นั่นจะทำอะไรน่ะ
อย่า
จินนี่
หนูเองค่ะ หนูสาบานได้ หนูไม่ได้ตั้งใจ
ริดเดิ้ลใช้ร่างของหนู และ...
คุณเจ็บ
อย่าตกใจ
จินนี่ เธอต้องออกไปจากที่นี่
เดินไปตามทางนี้แล้วจะพบรอน
เจ้าเก่งมากเลยฟอกส์
ฉันพลาดเพราะยังเร็วไม่พอ
จริงสิ
น้ำตานกฟีนิกซ์สมานแผล
ขอบใจ
ไม่เป็นไร
มันจบแล้ว
เป็นแค่ความทรงจำ
อัศจรรย์ เหมือนมีเวทย์มนตร์คาถา
เธอคงสำนึก แน่ล่ะ
ว่าสองสามชั่วโมงที่ผ่านมา เธอละเมิดกฎของโรงเรียนเป็นโหล
ครับผม
และมีหลักฐานมากพอ ที่จะไล่เธอสองคนออก
- ครับผม - ครับผม
ดังนั้นมันเป็นเหตุผลเพียงพอ
ที่เธอทั้งสองจะได้รางวัล
ทำความดีพิเศษให้กับโรงเรียน
ขอบคุณครับ
เอาล่ะ คุณวีสลีย์ ขอแรงหน่อย
ให้นกฮูกส่งเอกสาร ปล่อยตัวพวกนี้ไปอัซคาบัน
ฉันเชื่อว่า เราอยากได้กรรมการคืนมา
แฮร์รี่ ก่อนอื่น ฉันขอขอบใจเธอ
เธอต้องแสดงความจงรักภักดีต่อฉัน ในห้องนั้น
ถ้าไม่งั้นฟอกส์คงไม่บินไปหาเธอ
และ
ข้อสอง
ฉันรู้สึกว่ามีอะไรกวนใจเธอ
ถูกต้องมั้ย แฮร์รี่
มันแค่
ผมช่วยไม่ได้ที่สังเกตเห็นบางอย่าง
มันเป็นความละม้ายคล้ายคลึงกันระหว่าง ทอม ริดเดิ้ล กับผม
ฉันรู้
ทำไมเธอพูดภาษาพาร์เซลได้ แฮร์รี่
ก็เพราะ ลอร์ดโวลเดอมอร์ พูดภาษาพาร์เซลได้
ถ้าฉันเข้าใจไม่ผิด
เขาถ่ายทอด พลังอำนาจบางอย่างให้เธอ
ในคืนที่ฝากรอยแผลให้กับเธอ
โวลเดอมอร์ ถ่ายทอดพลังบางอย่างให้ผม
โดยที่ไม่ได้ตั้งใจ
แต่ ใช่
งั้นหมวกคัดสรรพูดถูก ผมควรอยู่บ้านสลิธีริน
ใช่แล้วแฮร์รี่ เธอมีคุณสมบัติหลายอย่าง ที่โวลเดอมอร์ต้องการ
ความตั้งใจแน่วแน่ มีไหวพริบคล่องตัว
และที่ไม่อยากบอก ไม่ยึดมั่นในกฎข้อบังคับ
ทำไมหมวกคัดสรร ยังให้เธออยู่กริฟฟินดอร์
- เพราะฉันขอมัน - นั่นแหละแฮร์รี่
ที่ทำให้เธอต่างจากโวลเดอมอร์
ไม่ใช่ความสามารถ ที่แสดงถึงความเป็นเรา
เป็นที่ทางเลือกของเรา
ถ้าอยากได้ข้อพิสูจน์ว่า สมควรเป็นกริฟฟินดอร์
ฉันขอแนะนำให้เธอดูสิ่งนี้ใกล้ ๆ
ระวังหน่อย
ก็อดดริค กริฟฟินดอร์
เด็กกริฟฟินดอร์ขนานแท้เท่านั้น ถึงจะดึงออกได้
ด๊อบบี้
นี่นะหรือเจ้านายคุณ คุณรับใช้ครอบครัวมัลฟอย
กลับไปโดนดีแน่ ๆ
หลีกไปให้พ้น
จริงของเขา คุณกลับมา
พอพวกกรรมการได้ข่าวว่า ลูกสาวของอาร์เธอร์ วีสลีย์
ถูกจับไปขังในห้อง ก็เรียกตัวผมกลับมาทันที
- ตลกที่สุดเลย - แปลกมากกว่า กรรมการหลายคนเล่าว่า
คุณขู่จะสาปครอบครัวของพวกเขา
ถ้าเขาไม่ยอมให้ผม ถูกพักงานในตอนแรก
- กล้าดียังไง - คุณว่ายังไงนะ
สิ่งที่ผมห่วงใยมีอยู่อย่างเดียว และตลอดไป
คือสวัสดิภาพของโรงเรียนนี้
และแน่นอนของนักเรียน
ได้ยินว่า คุณจับตัวผู้กระทำผิดได้แล้ว
อ๋อ ใช่
แล้ว
เขาคือใคร
โวลเดอมอร์
เพียงแต่หนนี้ เขาเลือกที่จะกระทำผ่านคนอื่น
โดยใช้สมุดนี้
งั้นหรือ
เคราะห์ดีที่คุณพอตเตอร์ของเรา ค้นพบมันเข้า
หวังว่าจะไม่มีของ ของลอร์ด โวลเดอมอร์
ตกหล่นไปเข้ามือผู้บริสุทธิ์อีก
ผลร้ายที่ตามมา ต่อผู้รับผิดชอบ
มันหนักหนาสาหัส
ดี เราหวังว่าคุณพอตเตอร์
จะบังเอิญอยู่ใกล้ ๆ เพื่อช่วยเสมอ
อย่าห่วง ผมอยู่แน่
ดัมเบิลดอร์
มาด๊อบบี้ กลับกันเถอะ
ผมขอสมุดนั่นได้มั้ยครับ
คุณมัลฟอยครับ
คุณมัลฟอย
ผมมีของคืนให้คุณ
เหรอ ฉันไม่รู้ว่าเอาอะไรมาพูด
ผมคิดว่าคุณรู้
คุณแอบใส่สมุดบันทึก ในหม้อใหญ่ของ จินนี่ วีสลีย์
ที่ตรอกไดแอกอนวันนั้นไง
แกเห็นงั้นหรือ
แกมีข้อพิสูจน์มั้ย
มา ด๊อบบี้
เปิดดูซิ
ด๊อบบี้
เจ้านายให้ถุงเท้าแก่ด๊อบบี้
ฉันเปล่านะ
เจ้านายให้เสื้อผ้าด๊อบบี้เป็นของขวัญ
ด๊อบบี้เป็นอิสระ
แกทำให้ฉันเสียคนใช้
อย่าทำอะไรแฮร์รี่ พอตเตอร์
พ่อแม่แกก็ยุ่งไม่มีใครเกิน
จำไว้นะ พอตเตอร์ สักวัน
แกจะต้องเจอหนักกว่านี้
แฮร์รี่ พอตเตอร์ปล่อยด๊อบบี้ ทำไงด๊อบบี้จะทดแทนบุญคุณให้ได้
- สัญญาฉันมาก่อน - ได้เลยครับ
อย่าพยายามช่วยชีวิตฉันอีก
- ดีใจจัง เซอร์นิโคลัส - ขอบใจ
- สวัสดีค่ะ เซอร์นิโคลัส - สวัสดี
- ดีใจที่ได้เห็น - ขอบคุณ
สวัสดี
- เฮอร์ไมโอนี่ ยินดีด้วย - ขอบคุณ เซอร์นิโคลัส
แฮร์รี่ เฮอร์ไมโอนี่มา
- ยินดีด้วย เฮอร์ไมโอนี่ - ดีใจที่ได้กลับมา
ยินดีด้วยนะ เหลือเชื่อเลยเธอทำได้
เธอช่วยฉันสางตั้งเยอะ
- ไม่มีเธอ ก็ไม่มีทาง - ขอบใจ
ทุกคนฟังทางนี้หน่อย
ก่อนที่เราจะเริ่มงานเลี้ยง
ขอเสียงปรบมือดัง ๆ ให้กับศจ.สเปราต์ มาดามพอมฟรีย์
ที่ได้รับความสำเร็จ ในการใช้น้ำแมนแดรก
รักษาให้กับผู้ต้องคำสาปทุกคน
อีกเรื่องเนื่องจากเหตุการณ์ไม่สงบ
ที่เกิดขึ้น
โรงเรียนจึงขอยกเลิกการสอบทั้งหมด
ตายแล้ว
ขอโทษที่ช้า
นกฮูกที่ไปส่งเอกสารปล่อยตัว หลงทางและสับสน
นกตัวนั้นชื่อแอรัล
ผมขอถือโอกาสแถลงข่าว ถ้าไม่ใช่เพราะแฮร์รี่ กับรอน
และเฮอร์ไมโอนี่ล่ะก็
ผมคงจะยังอยู่ที่ที่ทุกคนรู้ว่าอยู่ที่ไหน
ผมขอขอบคุณจากใจ
ไม่มีฮอกวอตส์ ถ้าไม่มีแฮกริด
ผมคือใคร กิลเดอรอย ล็อกฮาร์ต