- Hej, zatrzymaj na rogu!
Zaczekaj tu.
How.
Dzień dobry, sir.
Tak?
- Chciałbym zobaczyć się z szefem. - Mówiłeś, że jak się nazywasz?
- Nie mówiłem. - Ostrożny, tak?
Pan Boot jest właścicielem i wydawcą.
W porządku. Powiedz panu Boot że pan Tatum chciałby się z nim zobaczyć
Charles Tatum z Nowego Jorku.
W jakiej sprawie?
Chłopcze, po prostu zapytaj go czy chciałby zarabiać 200$ tygodniowo
Powiedział pan, że co sprzedaje-- ubezpieczenia?
Nie mówiłem.
Ostrożny, co?
[dzwonek]
To coś niezwykłego? Kto to powiedział?
- Cóż, pan Boot powiedział. Ja oprawiłam.
W porządku. Chciałbym powiedzieć coś takiego!
Jeśli bym mi się udało wyhaftowałabyś mi to?
- Pan Tatum? - Tak, sir.
- Śmiało, o co chodzi? - Cóż, panie Boot, Przejeżdżałem przez Albuquerque.
Jadłem tu śniadanie. Czytałem pana gazetę.
- Pomyślałem, że byłby pan zainteresowany moją opinią. - Żeby pan wiedział.
Cóż, sir, myślałem, że zwymiotuję.
Nie chcę by pan myślał, że oczekiwałem poziomu New York Times'a.
Ale nawet jak na Albuquerque... to jest aż za bardzo Albuquerque.
W porządku. Zwracam panu 5 centów.
Teraz wytłumacz pan, o co chodziło z zarabianiem 200$ tygodniowo?
- Najwyraźniej nie jest pan zaznajomiony z moim nazwiskiem. - Nie mogę zaprzeczyć.
A to dlatego, że nie otrzymuje pan tutaj wschodnich gazet.
Pomyślałem, że raz na jakiś czas mógłby podrzucić jedną od Super Chief...
i mógłbyś zobaczyć jak redaguję
Charles Tatum? Pracowałem w Nowym Jorku, Chicago, Detroit -
- O co chodzi z 200 dolarami? - Zaraz do tego dojdę.
Panie Boot, jestem pracującym-za-250-dolarów-na tydzień-dziennikarzem.
- Może być za 50. - Dlaczego jest pan dla mnie taki dobry?
Znam się na tym z każdej strony.
Umiem pisać, edytować, drukować, pakować i sprzedawać.
- Nie potrzebuję nikogo nowego teraz. - Mogę zająć się wszelkimi newsami.
I jeśli nie zdaży się nic ciekawego, to wyjdę i pobiję psa.
- Powiedzmy 45. - Czemu stałeś się taki tani?
Dobre pytanie, biorąc pod uwagę, że byłem najlepszy gdziekolwiek tylko pracowałem.
Byłby pan zaszczycony wiedząc że zostałem zwolniony z 11 gazet...
z łącznym nakładem siedmiu milionów..
z powodów, którymi nie chcę pana zanudzać
Śmiało, niech pan nudzi.
Jestem całkiem niezłym kłamcą. Sporo kłamałem w swoim czasie.
Kłamałem ludziom noszącym pasy. Kłamałem ludziom noszącym szelki.
Ale nigdy nie byłem tak głupi by okłamywać człowieka...
który nosi pasy i szelki.
- Może pan powtórzyć? - Wydajesz mi się ostrożnym człowiekiem
Człowiekiem, który sprawdza, i to sprawdza podwójnie
Więc powiem, czemu byłem zwalniany
W Nowym Jorku zniesławiłem kopalnię
W Chicago - zacząłem coś z żoną wydawcy
W Detroit - zostałem złapany na piciu
- In Cleveland... - Zrozumiałem.
Teraz, znalazłem się w Albuquerque, bez pieniędzy...
z wypalonym łożyskiem, złymi oponami i parszywą reputacją
Złe opony mogą być niebezpieczne.
Mam tylko jedną szansę by wrócić tam, gdzie pasuję
pracy w małomiasteczkowej gazecie takiej jak twoja...
i czekać z nadzieją, modląc się o coś dużego i znaczącego
coś na czym mogę się zatrzasnąć
coś, co serwisy informacyjne będą pożerać i modlić się o więcej
Tylko jedno dobre uderzenie - moja specjalność
i wtedy wytoczą przede mną czerwony dywan
Ponieważ kiedy cię potrzebują wtedy wybaczają i zapominają
Do tego czasu, panie Boot, dostanie pan najlepszego dziennikarza jakiego pan kiedykolwiek miał.
Powiedzmy 40. Kiedy zaczynam?
Nienaciskaj.
- Mam nadzieję, że nie wystraszyłem pana. - Cóż, nie wiem.
Nie obawiam się zniesławienia, ponieważ jestem prawnikiem.
Sprawdzam kilka razy każde słowo które drukuję
Pewnie. Pas i szelki.
Co do tej żony wydawcy - powinieneś wiedzieć, że pani Boot została już trzykrotnie babią.
Jeśli byś chciał się do niej dobrać, to by jej schlebiało.
Co do picia - pijesz dużo?
Nie za dużo. Ale często.
Mamy tu zasady sklepu. Żadnych trunków na terenie lokalu.
- A jak z paleniem? - Oczywiście.
I... płacę 60$ za tydzień w tym sklepie.
Biorę!
- Gdzie moje biurko? - Tuż obok moich drzwi.
Możesz pracować gdzie indziej w soboty.
Im wcześniej tym lepiej.
Dzięki, Geronimo. Weź to do grawernika.
- Co to za bałagan? - Oni nie mają tu ani trochę posiekanej wątróbki drobiowej.
- Przyniosłem ci trochę chicken tacos. - Chicken tacos?
Nie będą ci siekać wątróbki nigdy więcej
Nikt inny jej nie kupuje. I koniec z konserwowym czosnkiem.
Kiedy historia tej spieczonej Syberii zostanie napisana...
te wstydliwe słowa będą żyć w niesławie.
"Brak siekanej kurzej wątróbki"
"Brak konserwowego czosnku"
Brak Lindy's. Brak Madison Square Garden.
Brak Yogi Berra. (łapacz drużyny New York Yankees)
Co pani wie nt Yogi Berra, panno Deverich?
- Słucham? - Yogi Berra!
Yogi? To coś religijnego, zgadza sie?
Żeby pani wiedziała - wierzę w New York Yankees.
Wie pan, co jest nie tak z Nowym Meksykiem, panie Wendell?
Too much outdoors (?).
Daj mi osiem tych patykowatych drzew...
przed Rockefeller Center każdego dnia...
To będzie mi wystarczeć
Brak metra, pachnącego słodko-kwaśnie.
Czego używacie by robić tu hałas?
Brak pięknego krzyku od 8 milionów mrówek...
bijatyk, przeklinania, miłości.
Brak pokazów specjalnych. Brak Południowego Pacifiku.
Brak małych damulek wzdłóż zatłoczonego baru.
I najgorsze ze wszystkich, Herbie...
brak 80 piętra z którego można skoczyć gdy tylko ci się spodoba
Czy to jedna z twoich "długogrających przemów", Chuck?
Daj posłuchać drugiej strony!
W porządku. Zagram dla ciebie.
Kiedy tu przybyłem, myślałem, że to będzie 30-dniowy odcinek, może 60.
Teraz jest roczny.
Wygląda na życiową sentencję.
Gdzie to jest? Gdzie jest bochenek chleba z pilnikiem w środku?
Gdzie ta wielka historia która mnie stąd wyciągnie?
Jeden rok, i jaki jest nasz hit?
Wyścig mydelniczek.
Tornado - to nas pomija i idzie do Texasu.
I stary głupiec który gadał, że jest prawdziwym Jesse Jamesem...
dopóki nie okazało się, że to on był złodziejem kurczaków z Gallup...
o imieniu... hm, Schimmelmacher.
Utknąłem tu, ludzie. Utknąłem na dobre.
Chyba że...
panna Deverich, zamiast pisania domowych wskazówek...
o tym, jak usunąć chili z niebieskich jeansów...
zaangażuje się w morderstwo.
Co pani na to, panno Deverich?
Mógłbym dokonać cudów z pani rozczłonkowanym ciałem
Oh, panie Tatum! Doprawdy!
Albo pan, panie Wendell.
Jeśli tylko by pan rzucił tym cygarem przez okno...
naprawdę daleko, prosto do Los Alamos
I bum!
Wtedy by była świetna historia!
Mówiłem ci - żadnego alkoholu w biurze
Myślałem, że mogę ci zaufać
Co za podejrzliwą naturę Pan ma, panie Boot.
Ładna, nieprawda?
Robię takie każdej nocy kiedy jestem w domu, z zapałek i wykałaczek
To mnie uspokaja.
Wybacz, Tatum.
- Może potrzebujesz zmiany. - Może.
Mam wiadomość dla ciebie. Wyjeżdżasz z miasta na kilka dni.
- Jak daleko i w którym kierunku. - Los Barrios County.
Mają tam polowanie na grzechotniki, chcę byś się tym zajął.
- Polowanie na grzechotniki? - Zgadza się.
Weź Herbiego ze sobą. Niech się rozwinie.
Polowanie na grzechotniki. Czyż to nie podniecające?
Definicja "wstrzymać tłoczenie! dajcie to na pierwszą stronę!"
polecenia "bądź gotowy na zmianę!"
Miłego weekendu, Chuck. Poznaj okolicę.
I nie martw się. Zaopiekuję się gazetą.
Najwyraźniej zaczynamy nasz kolejny rok z prawdziwym uderzeniem.
Dobrze, chłopcze - pakuj się.
Wiesz, to mogłaby być całkiem dobra historia, Chuck. Nie sprzedawaj jej za szybko.
To niezły widok: tysiąc grzechotników w zaroślach...
i mnóstwo ludzi wyganiających je dymem, walących je po głowie.
Wielka sprawa... Tysiąc grzechotników w zaroślach.
Daj mi 50 takich zgubić gdzieś w Albuquerque.
Jak tego leoparda w Oklahoma City.
Całe miasto w panice.
Opustoszałe ulice. Zabarykadowane domy.
Ewakuowali dzieci.
Każdy był uzbrojony.
Pięćdziesiąt grasujących zabójców. Pięćdziesiąt.
Jeden po drugim, zaczyli je łapać
Złapali 10, 20.
Napięcie rośnie. Mają 40, 45. Mają 49.
Gdzie jest ostatni grzechotnik?
W przedszkolu? Kościele?
Zatłoczonej windzie? Gdzie?!
Poddaję się. Gdzie?
W szufladzie mojego biurka, chłopcze.
Ukryty. Tylko nikt o tym nie wie, rozumiesz?
Historia dobra na kolejne trzy dni.
Kiedy jestem przygotowany i gotowy, wychodzimy z czymś extra.
"Sun-Bulletin dopadł nr 50."
Skąd bierzesz takie pomysły?
Herbie, chłopcze, jak długo chodziłeś do tej, hm, szkoły dziennikarstwa?
Trzy lata.
Trzy lata odpłyneły.
Ja nie chodziłem do żadnej szkoły, ale wiem, jak stworzyć dobrą historię.
Bo zanim pracowałem w gazecie Sprzedawałem ją na rogu ulicy.
Wiesz jaka była pierwsza rzecz którą odkryłem?
Złe wieści sprzedają się najlepiej.
Bo dobra nowina to żadna nowina.
Lepiej zatankujmy.
Hej! Jest tu kto?
Hej
Obsługa!
Ktokolwiek?
Przepraszam, że przeszkadzam
Chciałbym kupić trochę benzyny.
Hej, jest coś niedorzecznego w tym miejscu.
Tu jest tylko starsza pani, która...
Co władze by robiły tutaj, w tym starym Indiańskim Schronisku?
Może dostali nakaz dla Siedzącego Byka for that Custer rap (?).
Dalej, Herbie. Zajrzyjmy. To nic nie kosztuje.
Mogę wziąć benzynę w drodze powrotnej.
Tzn. jeśli ta kobieta skończy się modlić.
- Kto? - Ta starsza kobieta w środku.
- Za co się modliła? - Nie wiem.
Ale cokolwiek to było, modliła się za to bardzo mocno.
Hmm... Może to się łączy. Zobaczmy.
Oh. Myślałam, że jesteś doktorem.
- Co się stało? Ktoś jest ranny? - Jeszcze nie wiemy.
- Tamtędy, wzdłóż gór. - Co się stało?
Mieliśmy kłótnię dziś rano.
- Oh. Naprawdę? - Głupoty.
Każdy mu mówił: "Nie zbliżaj się do tego miejsca. Nie zbliżaj się".
Ale Leo... Uparty jak osioł.
On zawsze wraca kopać te Indiańskie garnki.
- Kim jest Leo? - Moim mężem.
Oh. Cóż, przykro mi to słyszeć. Wskakuj.
- Mieszkasz w okolicy? - Ta.
Jestem pani Leo Minosa.
Posiadamy to stoisko handlowe koło autostrady
Najlepszy sklep w dolnym Escudero.
Tak nazywają to miejsce - Escudero?
Mamy kilka innych nazw tylko dla nas samych.
Naprawdę Indianie żyli tutaj 450 lat tego?
Nie wiem. Nie żyję tutaj aż tak długo.
To tylko tak wyglada.
Powiedz, jeśli panowie zatrzymaliby się by zobaczyć ten broken-down cliff dwelling (?)
na pewno mielibyście udany dzień.
Przyjrzyjmy się faktom. Jesteś jego ojcem?
Zgadza się.
- Jak długo był w środku? - Blisko 6 godzin.
Jak głęboko może być?
Około 250 lub 300 stóp,
Najlepsze co mogliśmy zrobić to zejść do połowy drogi
Uważaj na siebie. kołysanie jest silne w tych starych ścianach.
zaczniesz się ślizgać na piasku i zablokujesz całość
Wtedy... żegnaj Leo.
- Czy ta kawa jest dobra i gorąca, Lorraine? - Pewno, że gorąca.
Kanapki są okryte kocem. Tak jak papierosy.
- Jak Mama? - Dobrze, jak sądzę.
- Jak znajdę drogę? - Podążaj za liną. Zostawiliśmy ją tam.
Następnie - krzycz. On odkrzyknie.
Czekaj minutę.
Nikt nie chodzi gdzieś póki ja tak nie powiem.
Jest mu zimno. Jest głodny. Musimy mu dać do zrozumienia, że cokolwiek robimy.
Mam ręce pełne roboty, bez ciebie tam w środku.
- Ktoś musi pójść. - Może ci Indianie?
Co powiesz, wodzu? Ty powinieneś znać drogę całkiem nieźle.
Oni nie wejdę. Nigdy.
- Złe duchy. - Dajcie spokój.
Co ty za to otrzymasz, kilka dolców?
On mówi, że to jest święta góra.
Góra Siedmiu Sępów.
Rozumiem.
Zrób kilka zdjęć, Herbie.
Twój ruch, policjancie.
- Więc jak będzie? - Myślę. Nie poganiaj mnie. Coś zrobię.
Mógłbyś przynajmniej dać temu biedakowi bilet na parking bez ograniczeń.
- Daj mi to. - Za kogo się masz że się tak wtrącasz?
- Daj mi swoją latarkę. - Kim on jest?
Jestem tym gościem który schodzi do jaskinii.
A ty jesteś gościem który czekał zbyt długo. A teraz daj mi latarkę.
- Czekaj, ty... - Zamknij się.
Idziemy, Herbie.
Thanks, mister, and God bless you.
- Przekaż im, że go wyciągniemy stamtąd. Niech się nie martwią. - Dobrze.
Jasne. I przekaż, że urządzamy mu wielkie przyjęcie powitalne dla niego.
Z orkiestrą dęta i całą resztą.
Oto lina.
Mam nadzieję, że zbliżymy się do niego.
No.
Uważaj na te skały.
Ten starzec na pewno wygląda źle.
- Widziałeś jego twarz? - No.
Jak twarz tych ludzi których widziałeś wokół kopalni węgla...
z około 84 ludźmi zamkniętymi w środku.
Jeden lepszy niż 84. Nauczyli cię tego?
- Czego? - Jak zaintrygować ludzi.
Bierzesz gazetę, czytasz o 84 ludziach, lub 284.
Albo milionie, jak głodujących Chińczyków.
Czytasz o tym, ale to z tobą nie zostaje.
Z jednym jest inaczej. Chcesz wiedzieć o nim wszystko.
W ten sposób intrygujesz ludzi.
Ktoś zupełnie sam, jak Lindbergh przecinający Atlantyk...
lub Floyd Collins.
Floyd Collins. Nie kojarzysz??
Nie bardzo.
Nigdy nie słyszałeś o Floydzie Collinsie?
1925 rok. Kentucky.
The guy pinned way down in that cave.
One of the biggest stories that ever broke.
Pierwsza strona w każdej gazecie w kraju przez tydzień.
Powiedz, co wyniosłeś z tej szkoły dziennikarskiej - reklamę?
Cóż, może coś o tym słyszałem
Może słyszałeś reportaż w gazecie Louisville...
za który dostał Nagrodę Pulitzera.
Lepiej nie wygłupiać się tutaj.
Tutaj. Potrzymaj to.
Daj mi to...
I kamerę...
Masz kilka żarówek?
Zostań tu.
Ten piasek jest coraz gorszy, daj mi sygnał, byle głośno.
- Nie podoba mi się jak to wygląda, Chuck. - Mi też nie, chłopcze.
Ale lubię niezwykłości.
Halo!
Tutaj!
Tu.
Tutaj.
Witaj, Leo. Jak się czujesz?
Już nie tak źle.
Sądziłem, że nikt już nie przyjdzie.
Cokolwiek cię boli? Jakaś złamana kość?
Sądzę, że nie.
Możesz wyciągnąć stamtąd nogi?
Myślisz, że nie próbowałem?
They're pinned under me (?)
Może... Może mogę pomóc.
Hej, uważaj! Uważaj!
Chcesz sprowadzić mi te skały na głowę?
Nie wiedziałem, że tu jest tak niestabilnie.
Wszystko się nieźle trzęsie.
To stare miejsce... Rozlatuje się od dawna.
Wygląda na to, że musimy je odrzucić jedno po drugim
Nie próbuj tego sam. Trzeba to rozgryźć.
Tak jak są teraz, jeśli jedno pójdzie to wszystko pójdzie - dach i cała reszta.
Rozumiem. Cóż...
Owiń się tym kocem.
I skorzystaj z kawy którą masz w środku.
Dziękuję, mister. Papieros.
- Twoja żona je wysłała. - Naprawdę??
Zabawne. Ona zawsze nie lubiła, kiedy palę.
- Hej, jakie jest twoje imię? - Charlie Tatum.
Przejeżdżałem obok punktu handlowego kiedy o tym usłyszałem.
A co się stało pozostałym?
Słyszałem ich, ale udali się dalej.
- Czemu nie zrobią czegoś by mnie stąd wyciągnąć? - Spokojnie, Leo. Wyciągną cię.
Ale wiesz, co właśnie powiedziałeś. Trzeba pomyśleć, może skombinować jakieś narzędzia.
Nie zostawię mnie tu na noc, racja?
Będą pracować najszybciej jak umieją, ale muszą to zrobić właściwie.
No, wiem. Tylko to ciężka góra.
Powiedz mi, Leo. Jak to się stało?
Ja... chyba tym razem wlazłem za głęboko.
You've got to to find a good one (?)
A tam jest nieźle wyczyszczona ściana.
Znalazłem coś pięknego / But I found me a beauty. Warte 50 dolarów za dzień.
Jest tam cała podłoda zawalona pode mną.
Może oni nie chcieli bym ją miał.
Oni? Jacy "oni"?
Martwi Indianie. Są tu. Wszędzie.
To mogiła, mister, ze mumiami liczącymi sobie 400 lat.
Oni chowali je tutaj z tymi słojami obok...
wiesz, pełnymi kukurydze i wampum (?)
To przydatna wiedza, Leo. Mów dalej.
Może... Mnie obserwują.
cały czas, gdy tu jestem i zbieram rzeczy, wściekają się
Złe duchy, ta?
Wyśmiejesz mnie, pomyślisz że wariuję.
Ale kiedy leżysz tutaj samemu, zaczynasz myśleć...
Wyświadcz mi przysługę, możesz?
Podnieś ten słoik jeszcze raz. I spójrz na mnie.
- Hej, co ty wyprawiasz? - Robię zdjęcie.
- Po co? - By zamieścić je w gazecie.
- Jakiej gazecie? - Tej z Albuquerque.
- Moje zdjęcie? - Naturalnie.
- Szczerze? - Wszyscy chcą wiedzieć jak wyglądasz.
Napiszę historię. Chcą wiedzieć o tobie wszystko.
- Będą ciągnąć do ciebie. - Jak ci się to podoba. Ja w gazecie.
- Zróbmy jeszcze jedno, Leo. - Daj mi wpierw wytrzeć twarz.
Zatrzymaj.
I nic nie mów o tych Indiańskich duchach.
- Nie chcę by myśleli, że się boję. - Nie martw się, Leo.
Jestem twoim kumplem.
Wiem. Dlatego mogę z tobą gadać.
Jasne, że możesz.
Wiesz, będąc w armii bałem się też całkiem nieźle.
Jak wtedy, gdy mój ekwipunek (?) wyladował we Włoszech.
Tylko w armii, tam jest to inne..
Wtedy wszyscy są przestraszeni.
Twoja łódź przygotowuje się do przybicia. Wiesz, że umrzesz.
I wtedy ktoś zaczął śpiewać.
Miękko.
Po nim kolejny.
Niedługo, ty również śpiewasz. Pretty soon, you're singin' too.
* Hut-Sut Rawlson on the rillerah *
* And a brawla brawla sooit *
* Hut-Sut Rawls-- *
Cóż, zadziałało, nie? Nic ci się nie stało.
Nic. Z wyjątkiem świnki, którą złapałem w Neapolu.
Zapal sobie, Leo. Będę spadał.
- Wolałbym byś mógł zostać nieco dłużej. - Ja również.
Ale jest sporo do roboty na zewnątrz, trzeba to zorganizować.
Chcesz wyjść, no nie?
Wyglada na to, że przede mną długa noc.
Żadne takie. Dalej, Leo.
* Hut-Sut Rawlson on the rillerah *
* And a braw--
Powiedziałem "dalej", teraz! Razem!
* Hut-Sut Rawlson On the rillerah *
* And a brawla brawla sooit *
* Hut-Sut Rawlson on the rillerah *
* And a brawla sooit
* Hut-Sut Rawlson on the rillerah *
* And a brawla brawla sooit *
* Hut-Sut Rawlson on the rillerah *
* And a brawla braw
* The brawla is the boy and girl *
* The Hut
* Hut-Sut Rawlson on the rillerah *
* And a brawla brawla sooit *
* Hut-Sut Rawlson on the rillerah *
* And a brawla sooit
* Hut-Sut Rawlson on the rillerah-- *
Co to za pomysł? Oszalałeś?
To było tylko kilku śpiewających kumpli, co w tym złego?
Mam parę obrazków. Chroń je własnym życiem.
Ruszajmy się.
Co się stało?
- Nie powiesz mi? - Cicho, Herbie. Cicho.
Piszę motyw przewodni historii.
- Więc, co to za historia? - Duża.
Tak duża jak tylko może, tak sądzę. Może większa od Floyda Collinsa.
- Ulepszony Floyd Collins. - Jak to?
O mnie.
Pamiętasz o tym, prawda?
Klątwa starego Egipskiego Faraona gdy ci przyszli ograbić jego grób.
Jak to brzmi na oko?
Król Tut w Nowym Meksyku.
Klątwa starego Indiańskiego Wodza.
Biały człowiek w połowie pochowany przez rozgniewane duchy.
Co one zrobią? Oszczędzą go? Zmiażdżą go?
Powiedz mi wprost - jak to wygląda? Czy go wyciągną?
- Hm? Jasne. - Jak szybko?
Nie wiem.
Floyd Collins czekał 18 dni
Nie potrzebuję 18 dni.
Jeśli miałby to na jeden tydzień...
- O, bracie. - Żartujesz, Chuck.
Tak naprawdę nie liczysz na coś takiego.
Nie liczę na nic.
Nie sprawiam, że coś się dzieje. Ja tylko o nich piszę.
- Dosiągnąłeś go? - Widziałem go. Rozmawiałem z nim.
Nie mogłeś go przyciągnąć? Jest żywy?
- Możesz być pewny jednego. Wyciągniemy go. - Dziś? Dziś w nocy?
Obawiam się, że nie. Nie możemy dziś nic tu zrobić.
- Jutro? - Jak tylko zbierzemy ekipę inżynierów.
Zbiorę ich, pani Minosa. Najlepszych. I lekarza.
- I szeryfa. - Szeryf utknął w Los Barrios do poniedziałku.
- Lepiej ze mną porozmawiaj. - W Los Barrios, ta?
Założę się, że poluje na grzechotniki. Zapewne doktor tak samo.
Jak ci się to podoba? Człowiek może tu umrzeć, i...
- Przepraszam, pani Minosa. - Wiem wszystko o tym szeryfie.
Zatrzymuje się co tydzień na steka i nigdy nie bierze rachunku.
On by tu był. Oni wszyscy by tu byli...
Szeryf, lekarz, inżynier.
- Macie tu telefon? - No.
Zacznijmy. Mamy sporo do wytelefonowania.
- Jest w środku. - Okay.
Napełnij go, Herbie. Wracamy do miasta.
Racja.
Tutaj.
To numer doktora.. Dr Hilton.
Numer szeryfa też tu jest.
Och, to jest szeryf? "Gus Kretzer."
Zrobimy tu coś. Zobaczysz.
Do jutra, to miejsce będzie zapchane...
nawet jeśli będę musiał zadzwonić do Santa Fe i wyciągnąć gubernatora z łóżka.
Sprawiłbym kłopot zatrzymując się na noc?
60 przepięknych pokoi. The Escudero Ritz.
Co to będzie - widok na ocean czy może coś górskiego?
Cokolwiek. Koja, dwa krzesła i będzie w porządku.
Centrala?? Dajcie mi Albuquerque 4923.
- Jaki tu numer? - Escudero 2.
Escudero 2.
Halo?
Sun-Bulletin? Mówi Tatum.
Daj mi pana Boota, szybko.
Boot? Tu Tatum.
Nie, wszystko w porządku. Ładny kraj.
Jestem w bajecznym miejscu zwanym Escudero...
oddalonego o jakieś 3 godziny drogi.
Zapomnij o grzechotnikach. Mamy tu coś lepszego.
Ptaki. Sępy. Siedem takich.
Jak się z tym czujesz?
"Klątwa Góry Siedmiu Sępów"
Oczywiście, że nie wiesz o czym mówię, ale zaraz ci powiem.
Czekaj aż zobaczysz zdjęcia. Herbie ci je pokaże.
Nie, nie piłem, panie Boot.
Może trochę podniecony, ponieważ jeśli dziś nie wybuchnie wojna...
to to jest twoją pierwszą stroną.
Ile płacę, pani Minosa?
Nie, proszę pana, nie wezmę od pana żadnych pieniędzy...
nie po tym, co zrobił pan dla mojego chłopca.
Cześć. Witam.
Szef budowy się pokazał?
- Albo szeryf? - Jeszcze nie.
Z tego co mówisz, sądziłam że potrzebny będzie gubernator.
- I marines. - To wszystko jest załatwione.
Dostaną zespół inżynierów, maszyny również...
i są w drodze z Los Barrios teraz, niedziela czy nie.
- Tak, tak. - Rozmawiałem z lekarzem.
Zabieramy go jak tylko oczyszczą przejście.
I szeryf będzie na stanowisku również.
Ta, ta, ta, ta...
Kiedy powiem, że dostarczę, to dostarczę.
Gdzie są starsi?
Udali się na wczesną mszę.
Co to było za stukanie na maszynie przez całą noc?
Z góry to brzmiało jak "Saber Dance".
Uznałem, że w tymi wszystkimi problemami i tak nie zaśniesz.
Miałem wystarczająco snu. Całe pięć lat.
Co jeszcze można robić w Escudero,
oglądać album rodzinny?
Skąd to masz? Od Mamy Minosa.
Proszę, proszę.
Wczoraj w ogóle nie słyszałeś o Leo.
Dziś - nie możesz się nim nasycić.
Urocze.
Ładnie wyglądał jako dziecko w tym mundurku, prawda?
On i osiem milionów innych.
Widzisz nasze ślubne zdjęcia? Pewnie nawet mnie nie rozpoznasz.
Jasne, że rozpoznam. Byłaś wtedy brunetką.
W'45? Nie, w '45 byłam ruda.
Widzisz jak chuda byłam?
W szpitalu w Baltimore powiedzieli, że mogę mieć gruźlicę.
Nigdy byście tak nie pomyśleli patrząc na mnie dziś.
You don't look like a chest case to me. (?)
Jeśli może mi to jedno oszczędzić, chciałabym je wziąć ze sobą...
Na wypadek, jakbym zapomniała jak wygląda.
Która godzina?
Za kwadrans szósta. Po co to wszystko?
- Łapię wczesny autobus.. - Dokąd?
Stąd. Jak najszybciej. Najdalej gdzie się dostanę za 11 dolarów.
Mam dosyć tego miejsca.
- Cóż, wybrałeś dobry czas. - Wyjeżdżałam już wcześniej.
Raz dotarłam aż do Dodge City, w Kansas
wielkim, niebieskim kabriolecie który zatrzymał się tu po benzynę
Musiał kosztować z 4 tysiące
Ale Leo zabrał mnie spowrotem.
Powiedziałam mu, że się przejadę.
Powiedziałam mu, że nie jest mi tu dobrze.
- To nie dla mnie. - A co jest?
Założę się, że wziął cię na wspólny "dime a dance" w Baltimore.
- Nightclub. - Saloon.
Dobrze. Saloon. Wiesz co mi powiedział?
Że ma 1600 akrów w Nowym Meksyku...
i duży interes.
Spójrz tylko. Sprzedajemy osiem hamburgerów na tydzień i skrzynkę napów gazowanych.
I raz na jakiś czas dywan Navajo.
Ożenił się z tobą, prawda? Przyniósł tutaj, nakarmił, zajął się tobą.
I jestem mu wdzięczna. Dziękowałam mu przez 5 lat.
To czyni nas...
Żegnaj, robotniku.
Miłe jesteś.
Naskoczyłaś na niego tym razem, nie?
Nie może biec za tobą, leżąc tam ze skałami na jego nogach.
I kto to mówi Tak ci zależy na Leo...
Mówię o tobie. Ty pracujesz dla gazety.
Wszystko czego chcesz to móc coś wydrukować.
Skarbie, lubisz te skały tak samo jak ja.
Proszę pani...
Przepraszam. Mamy tu trochę zamieszania...
Jesteśmy na właściwej drodze do Escudero?
To jest Escudero.
- To ta góra? - On wciąż tam jest?
To jest ta góra, i on wciąż w niej jest.
- Co jeszcze chcecie wiedzieć? - Nie.
Tylko się zatrzymaliśmy by rzucić okiem.
Nazywam się Federber. Jesteśmy w drodze do Bottomless Lake.
Przed nami tydzień wędkowania i pływania łódką.
- Pomyślałem, że skoro jesteśmy tak blisko... - Cieszę się, że wpadliście.
Jak o tym usłyszałeś?
- Rodzina? - Przyjaciel.
Nie czytasz gazet? Pełno tam tego.
- Masz jedną? - Jasne. Kupioną w Albuquerque.
Podejdź, Nellie. Przesuń się.
Dzięki.
Myśleliśmy, że będzie tu wielu kopaczy.
- Gdzie są wszyscy? - Wystraszyli się tych Indiańskich duchów?
Kiedy zaczną cokolwiek robić?
W każdej chwili. Są w drodze. Prawda, mister?
Myślę, że wszystko jest w porządku, jeśli my tam podjedziemy, nie?
Proszę bardzo. Obsłużcie się.
Co powiesz, Nellie? To tylko pół godziny.
Dobrze. Później zjemy tu miłe śniadanie.
Jeśli to nie będzie przeszkadzać rodzinie.
- Nie ma sprawy. Dostaniecie śniadanie. - Dziękuję.
Obudź dzieci, Nellie. Powinny to zobaczyć.
To bardzo pouczające.
Walter, Willie. Pobudka.
Wiesz, wyglądasz całkiem nieźle.
Chcesz usłyszeć, co o tobie napisałem?
"Pogrążona w smutku żona z załzawioną twarzą...
starając sie wywawlczyć drogę do jaskini by być ze swoim mężem"
- Mocne. Będziesz musiał przerobić tylko mnie. - Nie ma na to szans.
W ten sposób czyta się to najlepiej. W ten sposób to musi być.
Jutro, i następnego dnia.
Ludzie lubią, jak się z nimi pogrywa w ten sposób.
Zrozum.
Jest nas tu trzech pochowanych. Leo, ja i ty.
Wszyscy chcemy się stąd wyrwać i to zrobimy!
Tylko ja wrócę z podniesioną głowa. Też możesz jeśli zechcesz.
Nie z tymi 11 śmierdzącymi dolarami.
Widziałeś tych ludzi. Dla ciebie, oni są tylko parą ludzi, nie?
Dla mnie to tylko początek.
Dla mnie to pan i pani Ameryka.
Wcześniej nie byłem pewny, ale teraz wiem na pewno.
Zmierzają po to. Wypchają się tym...
opowieść i hamburgery.
Ty sprzedasz wszystkie hamburgery, hod dogi, napoje...
i te dywany Navajo.
Będzie tak bogato, że nie domkniesz kasy na koniec dnia.
Kiedy zmienili kolor twoich włosów musieli też zmienić coś w mózgu.
- Witam, panie Minosa. Jakieś nowe wieści o Leo? - Jeszcze nie.
Pan Tatum jest tam teraz razem z doktorem.
Dobrze.
Hej! To będą dwa kawałki.
- Jestem z prasy. - 25 centów.
- Prasy. Nigdy nie płaciliśmy. - Wszyscy płacą.
Pani Minosa tak powiedziała. Dwa kawałki.
Ruszać się.
We'll have that air going in about 20 minutes, Doctor. (?)
Mógłbym tego użyć dla siebie.
- Dziękuję, doktorze. - Przyślę trochę Aureomycin (rodzaj antybiotyku).
Co 4 godziny?
Tak. Kofeina, jeśli poczuje się słabo...
i Demerol, jeśli ból stanie się bardziej uciążliwy.
- Powiedzmy, co trzy godziny. - Rozumiem.
Jak tylko będę mógł się do niego zbliżyc zrobię mu zastrzyk przeciw tężcowi.
Ale to jest wszystko na razie. W każdym razie, do końca tygodnia.
Ale wycigniemy go do tego czasu?
Och, na pewno.
Doktorze?
On jest trudnym gościem, prawda?
Leo? Gorzej nie będzie.
Chodził z rozerwanym wyrostkiem przez trzy dni...
bo obiecał żonie, że zabierze ją na tańce.
Jak tylko go wyciągniecie, zacznę nad nim pracować.
Dzwoń po mnie w dzień lub nocy.
- Napewno, doktorze. Narazie. - Do widzenia.
Dzięki wielkie.
Zabawne. Teraz muszę płacić, by cię zobaczyć.
- Witaj, chłopcze. - Czytałeś?
Czytałem. Nieźle, nie?
Boot flashed a couple hundred words over the wires, and they came back for more. (?)
- Chcą wszystkiego co mamy. - Tak, domyśliłem się.
Telegrafujemy o wszystkim. Co za przełom dla mnie.
Jeśli to nas trzyma, trzeba za tym iść zamiast się przyglądać.
- To będą cztery strony! - Lubisz to teraz, nie?
Cóż, każdy lubi przełomy. Nie sprawiliśmy, że to się stało, nie?
Smollett! Jak to wygląda?
Jeszcze nie wiemy. Mnóstwo problemów.
Jesteśmy zajęci robieniem przegród i krzyżowaniem podpór.
Ale to strare ściany... Sam nie wiem.
W porządku, szefie, zacznij przynosić do środka robotników.
Wygląda, jakbyśmy wszyscy byli tu od dłuższego czasu.
Przyniosłem ci wystarczająco dużo na te kilka dni... ubrania.
- Butelek. - Zachowaj je. Żadnej gorzały.
- Nie na czas trwania. - Hej, ty!
Szeryf chce cię zobaczyć.
Nie marnuj jego czasu, nie zostanie tu długo.
- Może ty również. - Co ty nie powiesz?
Powiedzieć ci o czymś? On cię nie lubi.
A chciałem mu się oświadczyć.
On nie je steków.
Może woli surowe hamburgery, a może mleko.
To tylko niemowle.
Spróbuj z lizakiem, szeryfie.
A może z moim prawym ramieniem?
Polubiłby to. Ty też, prawda?
Ty jesteś ten Tatum który dobijał się przez telefon całą noc?
Nie dobijałem sie, tylko groziłem.
Nie zrobisz tego to cię ukrzyżuję. To wszystko, pamiętasz?
Myślę, że muszę kazać moim chłopcom wyrzucić cię zza granicę kraju.
Wyrzucić menedżera twojej kampanii?
Potrzebujesz pomocy, Kretzer.
Może zanim cię wywalę, wrzucę cię do ciupy na jakiś czas.
Marnując twój czas na polowanie na grzechotniki.
- Tu sa twoi wyborcy. - A co ty wiesz o wyborcach?
Jest siedmiu w Escudero, siedmiuset tam.
Będziemy mieć duży piknik, i wygłoszę przemowę - również dobrą.
Potem usiądziemy do pokera,
a ty zaczynasz mnie niepokoić... w środku rozgrywki.
Co tam masz, parę dwójek?
Tu jest lepiej.
A tutaj mamy asa w rękawie.
- Wezmę kawę. - Dwa cukierki.
- Kilka hamburgerów. - Ile za te kanapki?
Chodź, Mama. Potrzebuję pomocy.
Jesteśmy zapchani.
Dalej.
Co pan na to, szeryfie? Do jutra pana nazwisko będzie na wszystkich gazetach...
człowieka, który przybył tu niemal natychmiast, by pomóc pokierować akcją.
Do czwartku, każdy w stanie będzie cię znać.
Gus Kretzer, niestrudzony urzędnik którzy nigdy się nie oszczędza.
Będę to wypiętrzał każdego dnia.
Sześć dni czegoś takiego, i zrobię z ciebie bohatera.
Wybory masz pewne. Pewne?
Ludzie będący przeciwko tobie będą na ciebie głosować.
Okay, jestem bohaterm.
Co chcesz w zamian?
Oto układ.
Na pewno przyjdzie tu jakiś inny dziennikarz...
próbujących uciąć kawałek historii, będzie ich sporo.
Może wszyscy stąd aż po Nowy Jork.
To moja historia.
Chcę ją zachować.
Ty mi pomożesz.
Panie Tatum, przenosimy pana do mojego pokoju.
Jest dobry, ma wygodne łóżko.
Och nie, panie Minosa. Nie chcę nikogo podsiadać.
- Mama i ja znajdziemy sobie miejsce. To będzie zaszczyt. - Okay. Dzięki.
Herbie, rozpakuj dla mnie, możesz? I zostań.
Zrobimy kilka zdjęć szeryfa.
Najwyraźniej robię się zbyt stary by się czołgać.
- Może kubek kawy? - Może dwie.
Za chwilę.
- Jakie wieści? - Nienajlepsze.
Pod nami musi być spora usterka,
- Jak długo to zajmie? - Nie bylibyśmy w stanie wydostać się z powrotem.
Trzeba najpierw zrobić wiele podpór.
To oznacza umieszczenie tam tych drzewnych grodzi.
- Wtedy wszystko będzie usztywnione. - Jak długo?
Kiedy to będzie zrobione, będziemy w stanie zacząć...
przenosić te ciężkie płyty i kamienie...
wtedy cały ten kram nie zawali się na nas... i na niego.
- Jak długo? - Cóż, Gus, nie umiem powiedzieć dokładnie.
Ale raczej nie zmieścimy się w mniej niż 16 godzinach.
Yhym.
Może uda się w 12, jeśli poślę po jeszcze jedną ekipę.
Mimo że niektórzy nie chcą tu pracować...
Przez tą klatwę o której pisałeś
Panie Smollett, nie jestem inżynierem,
ale pański sposób...
te niszczejące ściany i kamienne płyty...
Czy to nie jest nieco niebezpieczne dla pańskich ludzi?
Nie po usztywnieniu ścian.
Załóżmy, że zaczniemy wiercić z góry...
na dół.
Przecinając wszystkie kamienie?
Wiesz jak długo by to zajęło?
Ty mi powiesz.
Sześć, może siedem dni.
To poważna, duża robota.
Ma pan odpowiednie wiertła?
Tak, ale to nie jest niezbędne.
Gdy tylko podeprzemy co trzeba, myślę że...
Za dużo myślisz. Pozwól jemu myśleć.
Ale on się myli.
- Uważam... - Znowu myślisz, Sam.
Kilka lat temu, byłeś kierowcą ciężarówki.
Teraz ja jestem szeryfem, a ty wykonawcą.
Chcesz być znowu kierowcą ciężarówki?
Dobrze, Gus. Jeśli tak chcesz,
Ja... Ja poślę po wiertło.
Ale ten gość tam... przez siedem dni.
Wiem o czym myślisz, panie Smollett, i musi pan jedno wiedzieć.
Leo to twardy chłop, doktor sam mi to powiedział.
Ma najlepszą opiekę, więc się nie martw.
Cukru?
- Może papierosa? - Kilka hotdogów, proszę.
Nie chcesz wypłaty? Mamy cztery hamburgery i cztery kawy.
- To będzie 1.20. - Może pani rozmienić z 50?
- Hej, może jedno tutaj, Chuck? - Okay, chłopcze.
Zrób kilka panu Smollettowi,
człowiekowi który wie, jak ocalić życie Leo Minosa.
Będziesz największych wykonawcą w swoich fachu, jestem pewny.
Teraz chodźmy po to wiertło.
Żegnam panów. Mnóstwo do roboty.
Tak?
Dalej, dalej. O co chodzi?
Spotkałem mnóstwo twardogłowych w moim życiu, ale ty...
Jesteś o wiele twardszy. Za bardzo.
To pobudzenie czy podryw? Bo jeszcze tego nie rozgryzłem.
Sama się zastanawiam nad czym innym.
Zebrałam 70 dolców jak narazie. Do nocy, powinno być 150.
Siedem razy 150... To ponad tysiąc.
To pierwszy tysiąc jaki bym miała.
Dziękuję.
Bardzo dziękuję.
Zobacz, pani Minosa, pani mąż utknął pod górą.
Ty jesteś chora od zmartwień. Tak się ta historia potoczy.
Teraz ten uśmiech ma zniknąć.
To był miły dzień, Chuck. Czuję się uśmiechniętą.
Słyszałaś. Ma zniknąć.
Zmuś mnie.
Tak lepiej.
I nie wycieraj tych łez. Tak właśnie powinnaś wyglądać.
Załóż obrączkę.
Wracaj i handluj swoimi hamburgerami.
Witam wszystkich.
Tutaj stacja radiowa KOAT, Albuquerque.
Bob Bumpas mówi i przynosi wam kolejny gorący raport...
na temat operacji ratowniczej Leo Minosa.
- Ześlijcie więcej osłon! - Wszystko zaczeło się trzy dni temu,
wiertło skróciło drogę do Leo już o 57 stóp.
Usłyszcie tylko głos Sama Smolletta, człowieka dowodzącego wiertłem.
To on, razem z szeryfem Kretzerem i załogą ochotników,
niezmordowanie walczy przeciw upartym skałom i niewielkiej ilości czasu...
liczy się życie ludzkie!
Jeśli jest ktoś, kto może przepędzić Klatwę Góry, to są właśnie oni.
Panie i panowie, coś niezwykłego się tu dzieje,
dokładnie na wprost tego 400-letniego klifu.
Powstaje nowa wspólnota...
prawdziwe miasto z namiotów, ciężarówek i przyczep.
Stojąc tu, widzę różne tablice rejestracyjne...
z Kaliforni, Arizony, Texasu i Oklahomay.
A kolejne auta już się wlewają!
I więcej ochotników do pomocy ze wszystkich Stanów.
Najlepsi dziennikarze z największych gazet w kraju są tutaj.
Najbardziej niezrównanym spośród nich jest, oczywiście!, Chuck Tatum.
odważny reporter który pierwszy nawiązał kontakt z Leo w sobotę.
Później spróbujemy pozyskać pana Tatuma do rozmowy.
W międzyczasie, na pewno chcecie posłuchać miejscowych...
którzy zebrali się w nadziei i modlitwie za ratunek Leo.
- Ten pan tutaj - jak się pan nazywa? - Uh, Federber. Al Federber.
Czym się pan zajmuje, panie Federber?
Ubezpieczenia, w Gallup.
Czuj się jak w domu, panie Fedeber. Proszę mówić prosto do mikrofonu.
Jesteśmy z Gallup.
To pani Federber i chłopcy.
To wspaniałe widzieć człowieka i jego rodzinę którzy przybyli z tak daleka...
by do nas dołączyć w czasie tych niespokojnych dni.
Cóż, szczerze mówiąc...
Słyszałem jak rozmawiałeś z innymi ludźmi w radiu ostatniej nocy.
Byliśmy w tamtej przyczepie jedząc kolację.
I powiedzieli, że byli tu pierwsi.
Och, nie lubię nazywać innych kłamacami, to takie nieładne!
Moja żona mnie poprze.
Nellie, kto tu był pierwszy? Powiedz im.
My. Nie kłamałabym na taki temat.
Jestem pewny, pani Federber.
Teraz, panie Federber, jaka jest pana reakcja na tą niesamowite pracę tutaj?
Myślę, że to wspaniałe.
Wybiegam naprzeciw częstym wypadkom. Wiem o czym mówię.
Zajmuję się zabezpieczeniami.
Nigdy nie wiesz, kiedy coś się wydarzy.
I sure hope Leo had the good sense to provide for an emergency like this.
Now, you take my outfit-- Pacific All-Risk. We have a little policy that covers--
Dziękuję. Dziękuję bardzo, panie Federber.
Przykro mi, że przerywamy,
ale widzę, że to pora na pana Tatuma i jego pierwszą dziś wizytę u Leo.
Bądź blisko gdy przeniesiemy mikrofon bliżej do krawędzi.
Postaramy się usłyszeć cię i powiedzieć kilka słów gdy będziesz w zasięgu.
W międzyczasie...
Potrzymaj to, chłopcze.
Pani Minosa, mają różaniec w małym kościele dziś wieczór.
Chcę, byś tam była.
Nie chodzę do kościoła. Kneeling bags my nylons.
Zarabiasz wystarczająco, by kupić sobie następną parę.
Chcę byś tam była, ponieważ wysyłam Herbiego by zrobił kilka zdjęć. Rozumiesz?
Okay.
Ale tylko dlatego, bo ładnie o mnie pisałeś w dzisiejszej gazecie.
Umiesz korzystać ze słów, to pewne.
"Sylwetka jasnowłosej piękności...
na wydłużonym cieniu zarysu góry" - koniec cytatu.
Jutro to będzie wczorajsza gazeta.
i zawiną w nią rybę.
I jeszcze jedno, mister. Nie policzkuj mnie więcej.
Kupiłaś papierosy dla Leo?
Real Havana. Najlepsze jakie znajdziesz w Albuquerque.
Mam robotę dla ciebie. Weź panią Minosa... Chciałem powiedzieć: Lorraine
Bądź pewny że dojdzie do kościoła dziś wieczorem.
Chcę jej zdjęcie i jej koralików.
- Jeśli nie ma jakiś, zdobądź je dla niej. - Jasne.
I co powiesz na zdjęcie lekarza...
wiesz, z modną fryzurą...
- egzorcyzmującego wszystkie złe duchy? - Powoli łapiesz.
- To będzie wiadomość. - Dzięki.
- Kiedy dostanę twoje odbitki w Albuquerque... - Koniec z odbitkami.
Nie dla Boota w każdym razie. Nie pracuję już dla niego.
- Ty też nie. Odeszliśmy. - Razem?
- Mam nadzieję, że z tobą w porządku. - Jasne, Chuck.
Nie ma czegoś, co mógłbyś zrobić źle, póki ja się tym interesuję.
Ale nie rozumiem. Odejść w środku historii kiedy zaczyna się taka lawina?
To najwłaściwszy czas by to zrobić, chłopcze!
Będą dociekać każdego słowa - każda gazeta od NYC po LA.
więc teraz zakręcimy kurek. Tak po prostu.
Patrz na ich, z językami na wierzchu.
Zatrzymaj przy tym namiocie. Zobacz gości z gazety.
Słuchaj, nie obchodzi mnie skąd pochodzisz...
Nowy Jork, Filadelfia, Chicago albo i Książyc.
Nikt nie zejdzie na dół zobaczyć Leo.
- A co z Tatumem? - Poza regułą.
- Dlaczego? - Ponieważ tam jest niebezpiecznie.
Ponieważ ścianą może zawalić się na ciebie.
Ponieważ jestem szeryfem i jestem odpowiedzialny za bezpieczeństwo wszystkich.
- Co z Tatumem? - Poza regułą. Słyszałeś mnie!
Co z Tatumem?
Powtarzasz się.
To całkiem miłe miejsce które dla was poprawiłem.
- Głupio by było wycinać wszystkie kable i cię wyrzucać. - Nie próbuj, szeryfie.
Nie nabierzemy się na taki nonsens od J. Edgara Hoovera, nie mówiąc już od tobie.
przybyliśmy tu robić swoje
- I będziemy to robić! - Poza regułą!
Teraz ty się powtarzasz.
Jak do tego doszło, że jest poza regułą?
How come he goes in as much as he wants to? What about Tatum?
Dokładnie. A co z panem Tatum?
Witam.
Wygląda znajomo!
Dobrze cię widzieć, Mac.
Pan McCardle. Pracowaliśmy razem w Nowym Jorku.
Czy to nie Jessop... wielkoduszny Mickey Jessop.
Dzięki za te 50 dolarów których mi nie wysłałeś.
Widać nie dostał mojego telegramu.
No proszę. Josh Morgan. Gdzie to było?
Boston? Chicago? Wszystko co wiem, to że dostał przepukliny.
Urządzony, no nie, Chuck? Masz wszystko - Leo, szeryf.
Próbowaliśmy rozmawiać z ojcem, matką, żoną, i co zdobyliśmy?
- "Spytaj Tatuma! Spytaj go!" - Jest przyjacielem rodziny.
A teraz co macie? Mądrzy jesteście.
Wielkomiastowi dziennikarze.
Dużo tu dobrej historii leży tu, cała wasza.
Aura, tłum, Indianie.
W środku ręcznie robiony dywan.
Cicho, Chuck. Jesteśmy kumplami. Jesteśmy na tej samej łodzi.
Ja jestem w łodzi. Wy jesteście w wodzie.
Teraz popatrzę jak pływacie... koledzy.
Zawsze wiedziałem, że jesteś wszą.
Spokojnie, panie Morgan.
Mówisz do oficera.
Ta drobna odznaka nic ci nie da. Złożymy protest.
Złóż pozew szeryfowi. Jest moim przełożonym.
W porządku, więc skierujemy się wprost do Santa Fe, do gubernatora.
- I wiesz co on zrobi. - Żebyś wiedział. To dobry człowiek, i podejmie działanie.
- Zadzwoni do szeryfa. - I napiszę mu list i powiem, że wykonuję swoje obowiązki.
Wtedy porozmawasz z gubernatorem jeszcze raz, a on porozmawia z prawnikiem generalnym.
I z tego co wiem, wyrzuci mnie stąd.
Ale do tego czasu, koledzy... Leo wyjdzie,
a historia się skończy!
Wybaczcie mi, panowie. Mam spotkanie z Leo.
Popcorn! Popcorn!
Tylko byś nie myślał, że jestem kompletną wszą,
Mam kilka wieści dla ciebie.
Put it on a Teletype.
Powiedz swojej gazecie, że jestem dostępny.
Wygląda na to, że szykują się trzy lub cztery dni gorących rzeczy.
Wyjątkowych. I ja ich pilnuję.
Więc posłuchajmy ich ptaszków.
Dalej, chłopcze.
"Wybierz ponownie szeryfa Kretzera"
Oczywiście, trudno powiedzieć na co możemy trafić.
Uderzysz w skałę, a następnie te warstwy łupków,
Dlatego nazywamy to warstwową formacją,
- i to trochę zmienia... - Zaczekaj chwilę!
To pan Tatum zmierzający do klifu.
Spróbuję ściągnąc go do mikrofonu.
Panie Tatum! Panie Tatum!
Dobrze. Zmierza w tę stronę teraz.
Panie Tatum, proszę poświęcić nam pan kilka chwil.
Słowo lub dwa nt Leo i jak to wszystko na dole wygląda.
Cóż, robimy postęp. Dobry postęp.
Ale liczy się każda sekunda.
Jestem pewny, że twoja publiczność mi wybaczy,
tak jak panu Smollettowi jeśli wróci na swoje miejsce przy wiertle.
Nie wiem, czemu musieli użyć wiertła. Nie musieli zaczynać od góry.
- Jest szybsza droga wyciągnięcia go. - Jak się nazywasz?
Kusac. Mam wiele doświadczenia w górnictwie...
Wydobywanie srebra, tak dokładnie... w Virginia City.
- Ja to widzę tak... - Śmiało, panie Kusac. Jesteśmy zainteresowani.
Mieliśmy kilka cave-ins (?)
Jedna o której wiem była głębsza od waszej.
Był pan w "cave-in" osobiście, panie Kusac?
- Nie osobiście. - Ja byłam. Oczywiście, może nie nazywała się dokładnie "cave-in",
ale utknąłem raz w windzie,
w sklepie w którym pracuję, pomiędzy piwnicą i subbasement (?).
To było na 6 godzin, zanim mogli mnie wyciągnąć,
i musieliby do tego użyć lampy górniczej
Prosto z góry. Tak po prostu.
Obawiam się, że muszę już wracać do mojej załogi
Jak próbuję powiedzieć, nie musieliśmy głęboko wiercić.
Jedynie pociągneliśmy drewniane podparcie na całej długości korytarza.
Skoro mogliśmy tak zrobić w Virginia City, czemu nie możemy tutaj?
Nie mówisz mi niczego, czego nie wiem.
Wiem wszystko o podpieraniu...
Panie Kusac, widzi pan, to jest klif, nie kopalnia srebra.
Myślę, że to to samo. Ludzie są pod ziemią i trzeba ich wyciągnąć.
Wyciągnął ich pan, panie Kusac?
Obawiam się, że nie. Przybyliśmy za późno.
A więc, uważam że powiniliśmy to robić metodą Smolletta - od góry.
Dziękuję, panie Tatum. Bardzo. Panu też, panie Smollett.
Wiem, że mówię do wszystkich słuchających radia
kiedy wyrażę swój wielki podziw dla was obojga.
Pan Tatum zbliża się teraz do wejścia...
do urwiska, by zacząć kolejną ze swoich ryzykownych podróży...
w podziemnym labiryncie tych przerażających gór.
Gdy macha do tłumu wywołuje potężne wiwaty.
Czołem, Leo. Co powiesz??
Spóźniłeś się dziś.
Wybacz. Co za różnica? Co się stało?
- Jadłeś? - Nie jestem głodny.
- Wziąłeś leki? - Ta.
Tego popołudnia, kiedy przyjdzie doktor, daj sobie kolejny zastrzyk.
Nie chcę kolejnego zastrzyku. To to wiertło.
Mów sobie, Leo, że są coraz bliżej.
Nie wytrzymam tego. W ogóle się nie zatrzymuje.
Jakby ktoś wiercił mi w głowie!
Posłuchaj tego! Wystarczy, by obudzić martwego, mówię ci! Ja...
Przestań!
Przepraszam.
Masz. Przyniosłem ci gazetę.
Dzięki.
Wczoraj, czytałem że było na zewnątrz 2.000 ludzi,
Dziś jest ponad 3.000
Kim oni są? Czego chcą?
- To twoi przyjaciele. - Naprawdę?
Myślę, że każdy ma mnóstwo przyjaciół, o których nie wie.
Jak ci goście wiercący dla mnie.
Lub ty, Chuck. Nawet o tobie nie wiedziałem tydzień temu.
A teraz jesteśmy przyjaciółmi.
Pewnie jesteś moim najlepszym przyjacielem.
Leo, kiedy się stąd wydostaniesz,
bardziej niż prawdopodobne, że wybiorę się do Nowego Jorku.
Więc już cię nie zobaczę?
Nie. Chciałem powiedzieć, że jak już będę w NYC,
Będę cię sprowadzał na wizytę przez kilka tygodni... lub jak długo zechcesz.
Zostań ze mną.
A byłeś kiedy w Nowym Jorku?
- Byłem w Baltimore. Nigdy w Nowym Jorku.
Będziemy mieć ubaw. Zobaczysz.
Pożyjemy tam trochę.
Nowy Jork. Lorraine powiedziała mi wiele o tym mieście.
Mówi o mnie? Jest zmartwiona?
Jasne. Wszyscy się martwią o ciebie.
- Chuck, jaki dziś dzień? - Środa.
Myślisz, że jest szansa, by mnie wyciągneli do piątku?
- Piątek miał być specjalny. - Robimy co możemy.
Będzie 5 lat od kiedy ja i Lorraine jesteśmy małżeństwem.
Wiesz, nie było za dobrze między nami.
Może teraz to się zmieni.
Może zaczniemy od nowa.
Może wezmę ją ze sobą w podróż do Nowego Jorku.
Jest taka ładna.
Tu jesteś! Get yourself a red hot (?)
A show-stoppin' monster za dychę!
Nie możemy im pozwolić wjeżdżać tutaj, Lorraine! To nie karnawał!
Cicho, Papo. Powiedziałam im, że na to pozwalam.
Ale ja nie. Nie chcę ich tu.
Płacą za to. Dużo.
Spójrz na nich. Sprzedają balony, lody, hot dogi.
Wszyscy płacą.
Czemu nie zamkniemy tego miejsca i powiemy im, by poszli do domu?
Ponieważ nie pójdą do domu.
Tylko zaparkują po drugiej stronie autostrady i zjedzą gdzie indziej.
Czemu mamy nie mieć czegoś z tego?
Nie chcę ich pieniędzy. Chcę Leo.
A dla kogo są te pieniądze? Dla niego, gdy wyjdzie.
Zawsze chciał ulepszyć to miejsce. zbudować coś dla turystów,
kupić nowy samochód, trochę odłożyć w banku.
To ułatwi mu życie. Prawda, Papo?
Panie Tatum!
- Jak się ma? - Całkiem nieźle.
- Mocno go boli? Śpi trochę? - Tak, trzyma się.
Powinieneś go zobaczyć - pali cygaro, czyta gazetę.
Robi plany!
Doktor powiedział, że ma się najlepiej jak można było oczekiwać.
- Co to znaczy? - Że będzie dobrze.
Że wszystko będzie dobrze, tak?
- Jak się ma, mister? - Widziałeś go?
- Został wyciągnięty? - Wszystko z nim dobrze?
Co ma do powiedzenia?
Jak sądzisz, kiedy go wyciągną?
Śmiało. Chyba potrzebujesz się napić.
Dołączysz się?
Wygląda na to, że mam tylko szklanki dla świeczek.
Sensacyjne rękopisy wysyłasz.
- Jestem zadowolony, że ci się spodobały. - Muszę codzień coś ekstra dodawać.
Obieg skoczył do 8,000.
Po co przybyłeś? Przybić mi medal?
Już masz medal. A ja wiem, jak go dostałeś.
Co jeszcze wiesz?
Słyszałem o kilku rzeczach w Albuquerque o tym, jak manipulujesz historią.
Nie spodobało mi się.
Teraz jestem tu i podoba mi się nawet mniej.
Załóżmy, że skończysz owijać w bawełnę.
Tatum, zrobiłeś zamieszanie wokół tego szeryfa aKretzer...
żebyś zatrzymał całą historię.
To wszystko ustawione, tak?
Och. Przez minutę byłem wystraszony.
Myślałem, że zrobiłem coś naprawdę złego.
Zrobiłeś. Kretzer powinien zostać wywlany, nie wybrany ponownie.
Jeden z tych dni, kiedy dostaję fakty i je drukuję.
Myślę, że jest skorumpowany. przegniły, nie dobry.
Dla mnie był dobry.
Więc będzie jeden oszust więcej na stanowisku szeryfa. Kogo to obchodzi?
Mnie. Nie zawieram układów... Nie moja gazeta...
Nawet jeśli sprzedaje się 8000 na dzień.
Halo. Kto w Chicago?
Powiedz im, że pan Tatum będzie gotów do rozmowy za pół godziny.
Teraz, panie Boot, wysłałem panu telegram z rana.
- Najwyraźniej nie dostałeś go. - Nie, nie dostałem.
Ponieważ mogłeś sobie oszczędzić podróży. Odchodzę.
Nie pracuję już dla ciebie.
Przykro mi to słyszeć, Chuck.
Nie prawda. Nie jestem twoim typem dziennikarza.
Nie pasuję do twojego biura.
nie z tym hasłem na ścianie.
To staje na mojej drodze.
Więc trochę cię martwi.
Nie wystarczająco by mnie zatrzymać. Podążam swoją drogą,
i jeśli trzeba dobić targu ze zgniłym szeryfem, to nie mam nic przeciwko.
A jeśli mam ochotę na Indiańskie klątwy...
i żonę o złamanym sercu czekającą na Leo, to również się zgadzam. - Nie ze mną.
Wielu innych w tym biznesie też.
Dziennikarstwo poniżej pasa. O to czym to jest.
Nie poniżej. Prosto w jelita, panie Boot.
- Ludzie zainteresowania. - Słyszałeś mnie.
Z tego co wiem, to Leo nawet tam nie ma.
Jest. Zadbałem o to.
Czekałem długo na swoją kolej.
Teraz gdy zdobyłem coś dużego,
Mam zamiar to wykorzystać.
Tak? Jaka gazeta?
Powiedz Filadelfii, by oddzwoniła za 30 minut.
Wiesz co, Chuck?
Miałem tego lekarza przez cały czas.
Witam, panie Boot.
Chodź, Herbie. Weź swoje rzeczy, wracamy.
Tatumem interesują się teraz więksi ode mnie.
Śmiało, Herbie. Może Boot ma rację.
Może lepiej wróć z nim.
Ale powiedziałeś, że mogę zostać z tobą.
Daj mu dobrą radę, Chuck. Znasz się na tym.
Jest wystarczająco dorosły by samemu podejmować decyzje.
Wszyscy w tej grze podjeli samodzielnie decyzję.
Ja tak samo.
Halo. Tak?
Jasne, jestem gotów rozmawiać z Nowym Jorkiem. Połącz ich.
Niech ci go nie będzie żal.
Myślisz, że Albuquerque Sun-Bulletin...
to wszystko co ten dzieciak chce od życia?
Czemu myślisz, że znasz wszystkie odpowiedzi?
Jesteś staromodny - wysokie buty, pas i szelki.
Już się takich nie nosi.
Zajrzyj do kalendarza, panie Boot. Jest XX wiek. Jego druga połowa!
Nie oczekuj od młodego, by stał w miejscu. Chce ruszyć do przodu.
Ruszyć!
Ruszyć dokąd?
Halo. Kto?
Pan Nagel? We własnej osobie!
No, no.
Powiedz mi, panie Nagel, naprawił pan strop w biurze?
Ten który pan zniszczył gdy przestał korzystać z moich usług.
W porządku, Tatum. Jesteś zabawnym gościem.
I obiecuje się mocno śmiać.
Ale teraz... Co z tą historią Minosa?
Tak, pogoda jest dobra w Nowym Jorku.
Nie, nie pada. Tak, ona wciąż tu jest.
Dalej, Tatum. Ile chcesz za historię Minosy? Na wyłączność!
Co? Wiesz, że jest wojna w... w świecie?
Dam ci tysiąc dolarów.
Co ty myślisz, że mam tu katastrofę samolotu lub czworaczki?
To jest poczytna konstrukcja.
Będzie trwać przez kolejne 4 dni.
Nadejdzie kilka pięknych tekstów.
Mów szybciej. Jest lista oczekujących.
Więc myślisz, że mnie masz?
W porządku, może masz! Dam ci tysiąc za dzień... Jak długo to potrwa.
Panie Nagel, pann nie rozumie.
To nie chodzi o 1000 za dzień.
Ale o moje biurko. Chcę je odzyskać gdy to się skończy.
Słyszałeś mnie. Stare biurko, stara praca.
Here, here, lover boy, watch that ceiling.
Tak lepiej.
Teraz zatelegrafuj mi kontrakt.
Pierwszą historię dostaniesz za godzinę.
Och, jeszcze jedno.
Chcę zobaczyć kwiaty na moim biurku.
z małą wstążka - "Witaj w domu"
This means you too, fan. We're rounding third.
Jestem tuż za tobą, Chuck.
* We're comin' we're comin', Leo *
* So, Leo, don't despair
* While you are in the cave-in hopin' *
* We are up above you gropin'
* And we soon will make an openin' *
* Leo
* We're closer we're closer, Leo *
* And soon you'll breathe fresh air *
* While you are in the devil's prison *
* Keep that spark of life a-fizzin' *
* We'll soon have you out of prison, Leo *
* Oh, Leo, Leo
* Leo, Leo
* Be steadfast and keep your spirits high *
* We're comin' we're comin', Leo *
Chciałbym skorzystać z okazji...
i podziękować ludziom słuchających audycji
za tysiące listów i telegrafów które zasypały to miejsce.
Chciałbym tylko móc sięgnąć i uścisnąć każdemu z was rękę,
każdemu z osobna!
Ale chcę wyjaśnić wam jedno, dobrzy ludzie z Los Barrios County.
Kiedy przyjdzie czas wyborów,
Nie chcę by to co teraz robię wpłyneło na wasz głos ani trochę.
Bo wszystko co robię tu jest moim obowiązkiem jako szeryfa.
* We're comin' we're comin', Leo *
* Leo, don't despair *
* While you are in the cave-in hopin' *
* We are up above you gropin'*
* And we soon will make an openin', Leo *
* We're closer we're closer, Leo *
* And soon you'll breathe fresh air *
* While you are in the devil's prison *
* Keep that spark of life a-fizzin' *
* We'll soon have you out of prison, Leo *
* Oh, Leo, Leo
* Leo, Leo
* Be steadfast and keep your spirits high *
- Śpiewaj głośniej! * We're diggin' we're diggin', Leo *
* We've come to set you free
* We can look you in the eye
* When you are free beneath the sky *
Hej, może więcej lodu?
- Tak, panie Tatum? - Zamknij drzwi.
Co zarząd może dla pana zrobić?
Powiem ci. Możesz przestać pogrywać z tymi z prasy.
- Są mili. - Są sprytni
Wciągną cię w grę dwudziestu pytań.
I wezmą od ciebie 20 odpowiedzi.
I jedna z nich może być niewłaściwa.
Nie martw się, panie Tatum. Chcą bym coś dla nich napisała.
- Co? - O moim życiu z Leo... w trzech częściach.
Dostanę za to 750$
Powiedz im, że nie umiesz literować.
Powiedziałam im, że nie jestem zainteresowana 750$.
I nie jesteś zainteresowana tysiącem, a nawet dwoma i trzema, rozumiesz?
Nie jestem zainteresowana również trzyczęściową historią.
Myślę nad czterema częściami.
Jak się stąd wydostanę, rozmyślam nad Nowym Jorkiem.
Może wpadnę tam na ciebie.
Może postawisz mi drinka lub dwa.
Może nawet gdzieś mnie zabierzesz?
- Gdzie? - Nie będziesz się mnie wstydzić.
Kupię nową wyprawkę i będę wyglądać naprawdę dobrze.
Czemu nie zmyjesz tej platyny z głowy?
Tu radio KOAT, Albuquerque.
Mówi Bob Bumpas, o 10 rano...
specjalne nadanie z Escudero.
To piąta noc wielkiego wiercenia...
i kopania w drodze po Leo.
Grupa ratownicza jest teraz zaledwie oddalona od celu o 26 stóp.
Jak tak dalej pójdzie, wyciągną Leo do jutrzejszej nocy.
Więc po 129 godzinach bycia pochowanym za życia,
w końcu wolność wydaje się być w zasięgu wzroku.
Teraz przyłóż do prawej strony, Leo.
Pod ramieniem.
Trochę niżej.
Kaszlnij przez usta.
Przesuń trochę.
Oddychaj. Przez usta.
- Nie mogę. - Nie mów, proszę. Tylko oddychaj.
Teraz, z drugiej strony.
Nie mogę dłużej. Chcę Ojca Diego.
Zamknij się, Leo. Rób co doktor ci każe.
Chuck, nie... nie pozwól mi umrzeć bez księdza.
Nie potrzebujesz księdza. Nie umierasz.
Powiedz mu, że nie umiera, doktorze.
Wszyscy kiedyś umrą, Leo. Ja. Tatum. Ty.
Ale wciąż masz przed sobą sporo czasu.
Potrzebujesz tylko pomocy. Daj teraz na lewą stronę.
Wyżej... Tutaj. Oddychaj.
Nigdy mnie nie wypuszczą.
Oni pójdą nawet ze mną, za okradanie ich grobów.
Nigdy mnie nie wypuszczą.
- Zapalenie płuc. (łac. pneumonia) - Jak źle?
Sam ci powiedział.
- Nikt dziś na to nie umiera. - On tak.
Nie można leżej w takim miejscu przez 5 dni i nocy w tej samej pozycji.
Co pan może?
Damy mu trochę oxygenu i pomożemy w oddychaniu.
Jak długo będzie się trzymał?
Och... 12 godzin.
Jeśli nie znajdzie się w szpitalu, do jutra rana będzie martwy.
Chuck. Chuck!
- Tak, Leo? - Powiedz im, by przestali wiercić.
To bez sensu. Nigdy im sie nie uda.
Przestań tak myśleć. Gadasz bzdury.
Wyjdziesz do jutra rana.
Nie, nie wyjdę.
Nigdy do mnie nie sięgną do jutra rana.
Sam się tego domyśliłem.
Wyjdziesz stąd w ciągu 12 godzin. Trzymaj się!
Nie kłamałbyś mi teraz, prawda, Chuck?
Leo, spójrz na mnie.
Nie, ty... tybyś nie kłamał.
Nie musiałeś. Nigdy.
Masz.
Jak ci się podoba ten głupi wąż?
Karmię go mięsem. Serem.
A nawet kilkoma robalami.
Niczego nie dotknął. A wiesz co chiał?
Gumy do żucia!
Ale tylko w tym srebrnym papierku.
Spójrz na niego. Zyskuje na wadze.
Chuck, myślałem, że jak już go wyciągniemy razem jutrzejszej nocy.
Będzie wolny, więc zróbmy z tego coś ważnego.
Kiedy go wyciągną, uściskam mu rękę.
Ale muszę być tym pierwszym.
Następnie wygłoszę przemowę, z samej góry.
Chcę byś coś mi napisał. Coś miłego i prostego.
Hej, co to jest?
Czemu ich odsyłasz? Jakie nowe rozporządzenia?
O co z tym chodzi?
Czytałeś. Musimy wyciągnąć Leo przez jutrzejszym rankiem.
- Zrobimy to drugą stroną. - Jaką drugą?
Tą którą mogliśmy pójść na samym początku - łatwą drogą.
Czemu tak?
Powiem ci.
Ponieważ gość tam umiera.
To nie jest dobre dla historii.
Kiedy masz zainteresowanie wielu twoją historią,
musisz im dać bardzo interesujące ich zakończenie.
Kiedy oparzysz ludzi w ten sposób,
nie rób z nich idiotów.
Niechcę im dać trupa. Dlatego.
- Ale kto powiedział, że umrze? - Ja.
Może umrze, może nie, ale jedno wiem na pewno.
Jeśli zrobimy taką zamianę, będziemy musieli się sporo tłumaczyć.
Ludzie zechcą dużo wiedzieć,
szczególnie od twoich kolegów po fachu.
Jak, na przykład, czemu wzieliśmy się za wiercenie?
Czemu zmarnowaliśmy pięć dni?
Najpierw go wyciągnijmy. Potem będziemy myśleć, co powiedzieć.
Czemu mamy nadstawać nasze karki? Czemu nie zostać przy wiertle?
Przyspieszymy jak tylko damy radę, i jeśli go wyciągniemy na czas, fajnie.
Jeśli się spóźnimy - cóż, zrobiliśmy co w naszej mocy.
Historia będzie lepsza, jeśli się nie spóźnimy.
Posłałem po Smolletta.
Smollett to mój człowiek, i odbiera rozkazy u mnie.
Poczekaj minutę, Gus.
Usiądź.
Kiedy Smollett przyjdzie, możesz dać mu swój rozkaz.
Powiedz mu, by przebił się przez klif.
Daj go tu i niech go wyciągnie.
Nie przez klif.
Już go nie wyciągniesz tą drugą.
Dlaczego?
Bo łomotaliśmy tym wiertłem zbyt długo.
Tych ścian już nie można podeprzeć.
Puścić tam ludzi by zaczeli pracować, będą pogrzebani razem z nim.
Nie patrz tak na mnie.
Nigdy nie chciałem użyć wiertła.
Nigdy nie chciałem się w to pakować.
Wiesz o tym.
Przepraszam, panie Nagel. Jeszcze ne wrócił.
Nie, nie wiem gdzie jest.
Cóż, tak, panie Nagel, zostawiłem mu wszędzie wiadomość, by zadzwonił do NYC
Wiem, że ma już mało czasu.
Oczywiście, że nie odpowiedział, panie Nagel.
Nie było go całą noc.
Tak, wiem, ile mu pan płaci.
Jeśli Tatum powiedział, że wyśle więcej, to wyśle więcej.
Chuck! Chuck!
Gdzie byłeś, Chuck?
Tu jestem, Leo.
Tutaj.
Myślałem, że poszedłeś.
Załóż to spowrotem, i weź długi wdech.
Już poranek, prawda?
Leo, musisz wdychać ten oxygen.
Piątek rano.
Dalej, dalej tam w górze.
Rób tyle hałasu ile dasz radę. Pośpiesz się.
Wszystko ustawione.
Mam już jedną nogę.
Widzisz?
Przestań tak mówić, Leo.
Dziś pięć lat.
Mam nadzieję, że nie znalazła prezentu.
Chcę go dać osobiście.
Ukryłem go w dobrym miejscu...
W schowku naszego pokoju, w moim starym plecaku.
Nigdy tego nie znajdzie.
Chcę, by to założyła.
She'll look like a million.
Czemu tu tak gorąco? Tak gorąco. Why is it so hot in here? It's so hot.
Bo za dużo mówisz.
Nie bądź tak głupi, wytrzymaj ile tylko możesz!
Wdychaj ten oxygen. Wdychaj!
Niechcesz wyciągnąć tej nogi?
Chcę, oczywiście. Bardzo.
Żebym mógł zejść na dół, wejść do domu,
po schodach do naszego pokoju.
I dać jej prezent.
Po schodach.
W górę.
Nie powiedziałam, byś wszedł.
Więc wyjdź, możesz? Chciałam cię zaskoczyć.
Zmieniam wygląd. W stronę jasnego brązu, ponownie.
Tak miałem zanim zaczełam się wygłupiać z tym.
Zetnę je na krócej też. Jak myślisz?
Herbie szukał cię przez całą noc. Gdzie byłeś?
- Co to? - Bierz.
Co to?
- Prezent. - Dla mnie?
- To twoja rocznica, pani Minosa. - Och.
Dalej. Otwórcz. On chciał byś to miała.
"Paryskie futro."
Prosto z Albuquerque.
Wspaniałe, prawda.
Ze skóry grubych szczurów.
- Załóz je. - Skarbie.
Nie chciałbyś bym zakładała takie rzeczy.
On ci to kupił, no nie? Teraz to załóż.
Nie ja. Mam wystarczająco by kupić sobie prawdziwe futro - z srebrnego lisa.
- On chce byś to założyła - Nie dbam o to, czego...
Ja dbam.
- Nie cierpię tego, Chuck. - Nie zdejmuj tego.
- To tak, jakby on mnie dotykał. - Wiesz, co powiedział?
He said you'll look like a million.
- Puść mnie, Chuck. - Wiesz co jeszcze powiedział?
Powiedział, że może go pokochasz po tym, co mu się stało.
Może zaczniecie od nowa.
- Puść! - Mówił tylko o tobie.
- Myślał tylko o tobie. - Chuck!
Możesz sobie kupić tuzin srebrnych lisów, ale nosić będziesz to.
Przestań, Chuck!
Przestań! Nie mogę oddychać!
- On też nie może.
Teraz to noś.
* Hut-Sut Rawlson on the rillerah *
* And a brawla, brawla sooit
* Hut-Sut Rawlson on the rillerah *
* And a brawla sooit
* Hut-sut Rawl... * - Leo.
Ojciec Diegos?
- To ty, Ojcze? - Tak, Leo.
Chuck jest z tobą?
Jestem tuż obok, Leo.
Dostała prezent, Chuck?
Założyła go.
Na... naprawdę?
Jak wyglada? Czy dobrze jej z tym?
Tak, Leo.
Dzięki, Chuck.
Jestem gotów.
Bless me, Father, for I have sinned.
I'm sorry.
Amen.
Kto tam wszedł?
Wezwij je!
Zatrzymaj wiertło. Zatrzymaj wszystko.
Cisza!
Cicho wszyscy!
Wyłączyć muzykę i słuchać!
Tu mówi Charles Tatum!
Słuchajcie mnie!
Słuchaj! Słuchać!
Leo Minosa nie żyje.
Umarł kwadrans temu...
z wiertłem będącym tylko 10 stóp nad nim.
Nic więcej nie możemy zrobić.
Nikt nie może już więcej zrobić.
Nie żyje. Słyszycie mnie?
Teraz do domu, wszyscy!
Przedstawienie skończone.
Daj mi Chicago!
To dziennikarska gorączka.
Daj mi New York. Longacre 57598.
Co oni z tym robią?
Zabierają. Rozkaz z Nowego Jorku.
Nigdy nie słyszałem nikogo tak wściekłego jak Nagel.
Też tego nie łapię, Chuck. Gdzieś ty był?
Co to za pomysł nieochraniania własnej gazety?
Miałeś wszystko dla siebie. Miałeś to pierwszy.
Powiedział mi, bym ci przekazał - jesteś zwolniony.
Zrób mi drinka.
Wynieśli więc twój intrument, ta? Na czym będziesz więc grać?
Miałeś wszystko przygotowane, prawda Tatum?
Wszystko z wyjątkiem zakończenia. Na czym się poślizgnąłeś?
Spadaj.
Przez gorzałę wyleciałeś z kolejnej roboty?
Wielki Tatum. Lepiej wytrzyj swoją gębę.
Spadać. Spadać.
Słyszeliście go. Na zewnątrz, wszyscy.
Gdzie pójdziesz, Tatum?
Może dziaciak załatwi ci pracę w szkolnej gazetce.
Połącz z Nowym Jorkiem. Chcę pogadać z Nagelem.
Nie spóźniłes się trochę, Tatum?
Gazeta jest już na ulicy.
Nie stój tak, Herbie. Daj Nagela.
Czym chcesz im zaimponować? Materiałem o splataniu dywanów?
- To powinno być warte tysiąc na dzień. - Daj mi Nowy Jork.
Tatum, byłeś dla nas dobry. My będziemy dobrzy dla ciebie.
Oto wskazówka, dostaliśmy ją od szeryfa.
Chce wyciągnąć Leo i dać mu wielkie pożegnanie.
Wyjść.
- Wyjść! - Widzimy się w Nowym Jorku. Kiedy odbierzesz nagrodę Pulitzera.
Wyść!
Okay, zostań. Nagel.
Halo, Nagel? Tatum.
Czekaj minutę. Nie krzycz na mnie!
Jasne. Jasne, zawiodłem cię.
Wiem, że na ulicy są... inne gazety.
Jasne, Tak. Inni dostali historię. Ale to niewłaściwa historia.
Zamknij się, ja mówię!
Leo Minosa nie umarł.
Został zamordowany.
To wszystko na co cię stać?
Cicho, Tatum. Marnujesz swój oddech.
Teraz opowiem ci historię zza kulis.
Wypiłeś wczoraj, piłeś całą noc i wciąż jesteś pijany.
W porządku, jestem szalony!
Ale tylko dlatego, że dałem ci szansę!
A ja oddam ci twoje pieniądze, warte... moją specjalność.
Coś co przyprawie pozostałe gazety o ból głowy.
Hej, Nagel, nie stawiaj na mnie krzyżyka!
Nie teraz. Posłuchaj tego.
"Reportar trzymał zagrzebanego przez 6 dni!"
Teraz przygotuj się na resztę.
Nagel! Nagel!
Nagel!
Nowy Jork?
Prowadzi wielkomiejską gazetę.
Ten łysy idiota!
Nie uwierzyli mi.
Ty mi wierzysz, prawda?
Wierzę ci, Chuck.
Pozwój mi pomóc. Zabiorę cię do lekarza, lub szpitala.
Zapomnij o doktorze.
Mamy coś do zrobienia.
Dla przykładu, wybrać ponownie szeryfa.
Dalej, chłopcze. Mamy mało czasu.
Dalej, Herbie. Marnujesz mój czas.
Siadaj.
To twoje biurko.
Teraz do roboty.
Co z wami?
Nigdy wcześniej mnie nie widzieliście?
Dalej! Jestem spóżniony!
Wasza gazeta pójdzie do druku za godzinę!
Panie Boot!
Boot! Panie Boot!
Gdzie Boot?
Tak, Chuck.
Co by pan powiedział, gdyby zarabiał tysiać dolarów na dzień, panie Boot?
Jestem dziennikarzem pracującym za tysiąc dolarów na dzień.
Możesz mnie mieć za darmo.