เดอะ ลอร์ด ออฟ เดอะ ริงส์
- เจ้าเข้ามาไม่ได้ - แกนดาล์ฟ
ข้าคือผู้รับใช้แห่งอัคนีปริศนา อำนาจของเปลวเพลิงแห่งอนอร์
จงกลับไปสู่เงามืด
ไฟกาฬไม่อาจช่วยเจ้าได้ เพลิงแห่งอูดุน
ข้าไม่ให้เจ้าข้าม
ไม่! ไม่!
แกนดาล์ฟ!
ไปสิเจ้าพวกโง่
ไม่!
แกนดาล์ฟ!
เป็นอะไรไป ท่านโฟรโด?
ไม่มีอะไร
ข้าฝันไป
มองเห็นก้นไหมเนี่ย
ไม่ อย่ามองลงไป แซม ค่อยๆ ปีน
จับไว้ คว้าไว้ด้วย ท่านโฟรโด
ท่านโฟรโด
ข้าคิดว่า ข้าเจอก้นเหวแล้ว
ปีนห้วย ใช้เชือก แล้วจะอะไรอีกหนอ
สาหัสสากรรจ์เหลือเกินงานนี้ ไม่ง่ายสักอย่าง
- อะไรอยู่ในนี้น่ะ - ไม่มีอะไร
แค่เครื่องปรุงน่ะ
เผื่อเรามีไก่ย่างหรืออะไรสักอย่าง
ไก่ย่างเหรอ
ของอย่างนี้ จะไปรู้ได้ไง
แซม แซมเอ๊ย
นี่พิเศษมากเลยนะ เกลือที่ดีที่สุดในไชร์เลย
มันเป็นของพิเศษ
เป็นส่วนหนึ่งของบ้านไง
เราทิ้งเชือกนี้ไว้ที่นี่ไม่ได้ เดี๋ยวมีคนตาม
ท่านโฟรโด ใครกันจะตามเราลงมาที่นี่
แต่จริงๆ ก็น่าเสียดายนะ ท่านหญิงกาลาเดรียลให้มาแท้ๆ
เชือกของเอลฟ์แท้
คงแกะไม่ออก เงื่อนมันแน่น
ไม่หลุดง่ายๆ แน่
เชือกเอลฟ์จริงๆ
มอร์ดอร์ ดินแดนที่เรา ไม่เคยคิดกรายใกล้
แต่เป็นที่ๆ เราต้องพยายามจะไปให้ถึง
แถมยังหาไม่เจอซะอีก
ยอมรับเถอะ ท่านโฟรโด เราหลงแล้ว
แกนดาล์ฟคงไม่ตั้งใจจะให้เรามาทางนี้
มีหลายอย่างที่เขาไม่ตั้งใจ แซม
แต่มันก็เกิดขึ้น
ท่านโฟรโด?
แหวนอีกแล้วใช่มั้ย?
มันหนักขึ้นทุกที
- มีเสบียงอะไรเหลือบ้าง? - ไหนดูซิ
แหม ดีจัง
ขนมปังเลมบาส แล้วก็นี่!
ขนมปังเลมบาสอีก
ข้าไม่คุ้นอาหารต่างถิ่น
แต่ของเอลฟ์นี่ไม่เลว
อะไรจะทำให้เจ้าท้อแท้ได้บ้างนะ แซม?
เมฆฝนนั่นมั้ง
มันดูคุ้นๆชอบกล
ก็เพราะเราผ่านตรงนี้มาแล้ว
เราเดินหลงเป็นวง
กลิ่นอะไรเหม็นๆ
ต้องมีห้วยเน่าๆ อยู่แถวนี้แน่
- ได้กลิ่นไหม - ใช่
ได้กลิ่นสิ
แถวนี้ไม่ได้มีแค่เรา
พวกขี้ขโมย พวกขี้ขโมย
เจ้าวายร้ายตัวเล็ก
มันอยู่ไหน
มันอยู่ที่ไหน
พวกมันลักของเรา
ของรักข้า
พวกสารเลว เราเกลียดมัน
สมบัติเรา เราต้องการคืน
นี่ดาบสติง
เจ้าเคยเห็นฤทธิ์มันมาแล้ว
ใช่มั้ย กอลลัม?
ปล่อยเขา ไม่งั้นข้าจะเชือดคอเจ้า
เจ็บจัง
แสบร้อน
เย็นเฉียบ
เชือกของเอลฟ์
- เอาออกไปที - เงียบน่ะ!
หมดหวังแล้วสิ ออร์คทุกตัว ในมอร์ดอร์ได้ยินหมดแล้ว
- มัดเขาทิ้งไว้ที่นี่เถอะ - อย่า!
ทำอย่างนั้นก็เท่ากับฆ่าเรา...ฆ่าเรา
ก็สมควรแล้ว
เขาอาจจะสมควรตาย
แต่ข้าเห็นแล้วอดสงสารไม่ได้
เราทำตัวดี ถ้าใครดีต่อเรา
แก้มัดเราก่อน
เราจะทำตามที่ท่านสั่ง
ขอสาบาน
ไม่มีคำสัญญาใดของเจ้า ที่ข้าจะเชื่อถือได้
เราขอสาบาน...
จะรับใช้ผู้ครอบครองแหวนวิเศษ
ขอสาบานต่อ...
ต่อแหวนวิเศษ
กอลลัม กอลลัม
แหวนนี้มีอิทธิฤทธิ์ เจ้าสัญญากับแหวนแล้วนะ
ใช่...
สาบานต่อแหวนล้ำค่า
ของรักของข้า
ข้าไม่เชื่อเจ้า!
- กลับมานี่! - เเซม!
เขาคิดจะหลอกเรา
ขืนปล่อยไปจะวกมาเล่นงานเราตอนหลับ
- เจ้ารู้ทางไปมอร์ดอร์มั้ย? - ข้ารู้
เจ้าเคยไปที่นั่น?
เคย
จงนำทางเราไปที่ประตูดำ
ไปที่ประตู ไปที่ประตู ไปที่ประตู นายท่านบอก ใช่สิ
ไม่ เราไม่กลับไปหรอก ไม่ที่นั่น ไม่ไปหาเขา
มาบังคับเราไม่ได้ กอลลัม กอลลัม
แต่เราสาบานว่าจะรับใช้ ผู้ครอบครองแหวนวิเศษแล้ว
ไม่ ที่นั่นมีแต่ เถ้า ฝุ่น และแห้งผาก แล้วก็บ่อ บ่อไฟ หลุมไฟ
แล้วก็ ออร์ค ออร์คเป็นพันๆ
แล้วดวงตามหึมาที่เฝ้ามอง เฝ้าอยู่ตลอด
กลับมาเดี๋ยวนี้ กลับมา
เห็นไหม บอกแล้วไง
มันหนีไปแล้ว เจ้าตัวร้าย
สัญญาปากเปล่าจริงๆ
ทางนี้ ฮอบบิท
ตามข้ามา
เมอร์รี่!
เเกมาสาย นายของเราเริ่มทนรอไม่ได้แล้ว
ท่านต้องการหนูจากไชร์เดี๋ยวนี้
ข้าไม่รับคำสั่งจากหนอนออร์คหรอก
ซารูแมนจะต้องได้รับรางวัล
พวกเราจะนำส่งพวกมันเอง
เมอร์รี่
เมอร์รี่ ตื่นสิ
เพื่อนของข้าป่วย
เขาต้องการน้ำ ได้โปรดเถิด
ป่วยสินะ เอายาให้มันสิ
หยุดนะ
กินยาไม่ได้เองนี่
- อย่าไปยุ่งกับเขา - ทำไมล่ะ
แกจะเอาบ้างเหรอ
งั้นก็หุบปากไว้
เมอร์รี่
หวัดดี พิพ
- เจ้าเจ็บนี่ - ข้าสบายดี
- ข้าแค่แสดง - เเสดงเหรอ
เห็นไหม หลงกลข้าอีกแล้ว
อย่ามากังวลเรื่องข้าเลย พิพพิน
อะไรน่ะ ได้กลิ่นอะไรไหม
กลิ่นเนื้อมนุษย์
พวกมันแกะรอยเรามาแล้ว
อารากอร์น
ไปเถอะ
พวกมันเร่งฝีเท้าขึ้น
คงได้กลิ่นเรา
เร็ว!
มาซิ กิมลี
เร่งติดตามสามวันสามคืน
ไม่ได้กิน ไม่ได้นอน
แถมยังไร้ร่องรอย หินจะบอกอะไรได้
ใบไม้แห่งลอเรียนไม่ร่วงโดยบังเอิญ
พวกเขาคงยังไม่ตาย
เพิ่งผ่านไปไม่เกินหนึ่งวัน เร็ว
เร็ว กิมลี เราใกล้ไล่ทันแล้ว
วิ่งข้ามทุ่งข้าไม่ไหว เราคนแคระวิ่งกวดเก่ง
ถ้าระยะสั้นๆละก็ อันตรายร้ายกาจ
โรฮาน...
ถิ่นนักรบบนหลังม้า
มีอำนาจอะไรสักอย่าง...
ทำให้พวกตัวร้ายเคลื่อนพลเร็วขึ้น
เพื่อไม่ให้เราไล่ทัน
เลโกลัส! ดวงตาเอลฟ์ของท่านเห็นอะไร?
เส้นทางวกขึ้นตะวันออกเฉียงเหนือ
พวกมันพาฮอบบิทไปไอเซนการ์ด
ซารูแมน
โลกกำลังจะเปลี่ยน...
ใครจะมีกำลังต้านทัพไอเซนการ์ด...
กับมอร์ดอร์
ใครจะขัดขืนอำนาจ ซอว์รอนและซารูแมน...
และพันธมิตรสองหอคอย
ท่านเจ้าซอว์รอน เราสองจักร่วมกัน
ครองมิดเดิ้ลเอิร์ธ
โลกเก่าจะพินาศด้วยเพลิงจักรกล
ผืนป่าจะแหลกลาญ
อำนาจใหม่จะผงาด
เราจะขับเคลื่อน กลจักรสงครามด้วยหอกดาบ...
กำปั้นเหล็กของเหล่าออร์ค
ข้าต้องการให้เตรียมอาวุธ และพร้อมเดินทัพภายในสองสัปดาห์
แต่ท่าน มีกำลังมากเกินไป
ไม่มีทางเตรียมให้ครบมือได้ทัน เราไม่มีกำลังและปัจจัยพอ
สร้างเขื่อนสิ กั้นธารน้ำ จุดเตาทั้งวันและคืน
เราไม่มีเชื้อเพลิงพอที่จะเลี้ยงไฟ
ป่าแฟงกอร์นอยู่แค่ชายประตู
- เผามันซะ - ครับท่าน
เราจะรบเพื่อท่าน
สาบานสิ
เรายอมตายเพื่อซารูแมน
พวกนักรบบนหลังม้ายึดดินแดนพวกเจ้า
ขับไล่พวกเจ้าขึ้นไปอดอยากอยู่บนเขา
พวกฆาตกร!
ไปยึดพื้นที่ของพวกเจ้าคืนมา
เผาให้ราบทุกหมู่บ้าน!
เราเพียงแต่ต้องกำจัด ผู้ที่ขวางทางเราเท่านั้น
มันจะเริ่มขึ้นที่โรฮาน...
ชาวนาพวกนี้ต่อต้านท่านมานาน
ต่อไปนี้ไม่มีแล้ว
เอโอเธน เอโอเธน...
รีบพาน้องไป เจ้าไปสองคนเร็วกว่า
แต่พ่อสั่งห้ามเอโอเธนขี่แกรูฟ
ม้าตัวโตไปสำหรับเขา
จงฟังแม่ รีบไปเตือนภัยที่เอโดราส
- เข้าใจนะ? - จ้ะแม่
ไม่ ข้าไม่อยากไป แม่จ๋า
เฟรดา แม่จะตามไปหาเจ้า
ไป!
รีบไป ลูกแม่
นายท่าน โรฮาน...
ใกล้ถึงจุดจบแล้ว
เธโอเดรด?
หาตัวพระโอรสเถิด
- มอร์ดอร์ต้องชดใช้ - ออร์คพวกนี้ไม่ได้มาจากมอร์ดอร์
ท่านเอโอแมร์ ตรงนี้
เขายังไม่ตาย
เธโอเดรด
โอรสของพระองค์บาดเจ็บสาหัส
ถูกพวกออร์คซุ่มทำร้าย
ถ้าไม่รีบป้องกัน ซารูแมนจะยึดดินแดนเรา
ไม่จริง...
ซารูแมนพ่อมดขาวเป็นมิตรเก่าของเรา
กริมา...
ออร์คบุกเข้ามาในแดนเรา
ไม่มีใครสกัดกั้น ฆ่าฟันตามอำเภอใจ
ออร์คสวมหมวกสัญลักษณ์ มือขาวของซารูแมน
ทำไมต้องกวนใจคนที่ป่วยใจอยู่แล้ว
ไม่เห็นรึไง...
ลุงเจ้าระอาเต็มทีกับความประพฤติเจ้า
ผู้กระหายสงคราม
กระหายสงคราม?
เจ้าขายตัวให้ซารูแมนตั้งแต่เมื่อไหร่?
เขาสัญญาจะให้อะไร กริมา
ถ้ามนุษย์ตายหมด เจ้าจะได้รางวัลใช่มั้ย?
เจ้าหมายปองน้องข้ามานาน
เจ้าตามตอแยนางมากไปแล้ว
ช่างสังเกตนี่ เอโอแมร์ โอรสแห่งเอโอมุนด์
เจ้าเห็นมากไป
นับแต่นี้ เจ้าถูกขับออกจากโรฮาน
และอาณาบริเวณ ถ้ากลับมาอีก...ตาย
เจ้าไม่มีอาญาสิทธิ์ใดที่นี่
คำสั่งของเจ้าไร้ความหมาย
แต่คำสั่งไม่ได้มาจากข้านะ
มาจากองค์ราชาต่างหาก
พระองค์ลงพระนามเมื่อเช้านี้
หายใจเข้าไว้ ต้องหายใจ
หายใจ สูดหายใจ
พวกมันห้อราวโดนแส้หวด
เราจะไม่ไปต่อ...
จนกว่าจะได้พัก
ก่อไฟเลย
เมอร์รี่!
เราคงคิดผิดที่ออกจากไชร์ พิพพิน
เสียงมาจากไหน?
จากต้นไม้
ว่าไงนะ?
จำเรื่องป่าโบราณ ชายแดนบัคแลนด์ได้มั้ย?
เล่ากันว่า น้ำแถวนั้น ทำให้ต้นไม้สูงใหญ่...
แล้วมีชีวิต
มีชีวิต?
ต้นไม้ส่งเสียงกระซิบ
พูดคุยกันเอง...
กระทั่งเคลื่อนไหวได้
ข้าหิวจะแย่แล้ว
สามวันได้กินแค่ขนมปังเน่าๆ
ใช่...
ทำไมเราไม่ได้กินเนื้อบ้าง?
เจ้าสองตัวนี่ไง
เนื้อสดหวานอร่อย
ไม่ได้มีไว้กิน
งั้นขอแค่ท่อนขา
ไหนๆมันไม่ต้องเดินอยู่แล้ว
- พูดแล้วน้ำลายสอ - ถอยไป เจ้าถ่อย
นักโทษต้องไปหาซารูแมน เป็นๆ ไม่เสียหาย
เป็นๆ
เป็นๆ ไปทำไม ล่าเป็นกีฬาเหรอ
พวกมันมีอะไรบางอย่าง อาวุธของเอลฟ์
เจ้านายต้องการใช้มันในการรบ
พวกมันนึกว่าแหวนอยู่กับเรา
มันรู้เมื่อไหร่ว่าเราไม่มี เราตายแน่
ขอซักคำ
งับซี่โครงสักชิ้น
มื้อนี้เรามีเนื้อกินแล้ว
พิพพิน
ไปเร็ว
เอาเลย
ร้องให้ใครมาช่วย
ร้องจี๊ดๆ เลย
ไม่มีใครมาช่วยหรอก
พิพพิน!
ตะวันแดงฉาน
มีเหตุนองเลือดเมื่อคืน
อัศวินแห่งโรฮาน...
มีข่าวอันใดจากมาร์ก?
เอลฟ์ มนุษย์และคนแคระมาทำอะไร ในริดเดอร์มาร์ก?
บอกมาเร็ว!
บอกชื่อท่านก่อน จ้าวแห่งอาชา แล้วข้าจะบอกชื่อข้า
ข้าจะตัดหัวเจ้า เจ้าคนแคระ
ถ้ามันอยู่สูงกว่านั้นอีกนิด
ท่านจะตายก่อนได้ตวัดดาบ
ข้าอารากอร์น บุตรแห่งอาราธอร์น
นี่กิมลีบุตรกลอยน์ และเลโกลัสแห่งป่าวูดแลนด์
เราเป็นมิตรกับโรฮาน และกษัตริย์ของท่าน
เธโอเดนแยกมิตรศัตรูไม่ออกแล้ว
จำไม่ได้กระทั่งญาติ
ซารูแมนสะกดให้เลอะหลง
เพื่อชิงอำนาจ
กองทหารของข้าภักดีต่อโรฮาน
เลยถูกเนรเทศออกมา
พ่อมดขาวเจ้าเล่ห์ร้ายกาจ
ลือกันว่า เขาไปไหนมาไหน...
ในสภาพชายชราเสื้อคลุมยาว
ทุกหนแห่ง สายสืบเขาเล็ดลอดเข้ามา
เราไม่ใช่สายสืบใคร
เราไล่ตามกองทหารอุรุก-ไฮข้ามแดนมา
มันจับเพื่อนเราไปสองคน
อุรุกถูกกำจัดไปแล้ว เราฆ่าเรียบเมื่อคืน
ในนั้นมีฮอบบิทสองคน ท่านเห็นรึเปล่า?
พวกเขาตัวเล็ก ท่านอาจนึกว่าเป็นเด็ก
เราฆ่าเรียบไม่เหลือ
แล้วลากศพมากองจุดไฟเผา
ตายแล้ว?
เสียใจด้วย
ฮาซูเฟล! เอรอด!
ม้าคู่นี้จะเป็นประโยชน์ต่อท่านมากกว่า
ลาก่อน
จงตามหาสหาย...
แต่อย่าหมายว่ามีหวัง...
ที่นี่ถูกสาปสั่ง สิ้นหวังทั้งปวง
ไปทางเหนือ!
เข็มขัดเจ้าตัวเล็ก
เรามาช่วยไม่ทัน
รอยฮอบบิทหนึ่ง นอนตรงนี้
นี่อีกหนึ่ง
พวกเขาคลานไป
มือถูกมัด
เชือกถูกตัดขาด
พวกเขาวิ่งมาทางนี้
ถูกไล่ตามมา
ปลดเข็มขัด!
วิ่ง!
รอยวิ่งห่างออกไป
เข้าไปในป่าแฟงกอร์น
แฟงกอร์น?
อุตริเข้าไปได้ไง
เราหนีพ้นแล้วใช่มั้ยนี่
ข้าจะควักไส้เจ้าออกมา
อย่าหนี
ต้นไม้ ขึ้นต้นไม้
มันหายไปแล้ว
เมอร์รี่!
ต้องคว้านท้องก่อน
วิ่ง เมอร์รี่
ออร์คน้อย บรู-รา-ฮรูม
มันพูดได้ เมอร์รี่ ต้นไม้พูด
ต้นไม้เรอะ?
ข้าไม่ใช่ต้นไม้
ข้าคือเอ๊นท์
ผู้ดูแลต้นไม้
พฤกษบาลแห่งพงไพร
อย่าพูดกับมัน เมอร์รี่
อย่ากระตุ้นมัน
ทรีเบียร์ด บางคนเรียกข้า
แล้วท่านอยู่ข้างไหน?
ข้างไหนรึ?
ข้าไม่เข้าข้างใคร
เพราะไม่มีใครเข้าข้างข้า ออร์คน้อย
ไม่มีใครห่วงใยป่าอีกแล้ว
เราไม่ใช่ออร์ค เราเป็นฮอบบิท
ฮอบบิท?
ข้าไม่เคยได้ยินชื่อฮอบบิท
พวกออร์คหลอกข้าอีกแล้ว
มันมากับคบไฟ
มันมากับขวาน
แทะ...กัดทึ้ง...ดึงรื้อ...โค่นเผา
- ตัวร้ายกาจ นี่แน่ะ - อย่า!
ท่านไม่เข้าใจ เราเป็นฮอบบิท
ฮาล์ฟลิง!
ชาวไชร์!
เจ้าจะใช่...
หรือไม่ใช่...
พ่อมดขาวจะรู้เอง
พ่อมดขาว?
ซารูแมน
เห็นมั้ย...
เราพาเจ้าออกมา
เร็วฮอบบิท เร็ว
ดีนะที่เราไปเจอเจ้า
ฮอบบิทผู้น่ารัก
นี่มันหล่มโคลน เขาพาเราลงในหนองแล้ว
หนอง...ใช่
มาเลยนายท่าน ทางนี้มีหมอกพราง
เร็วฮอบบิท รีบไปกัน
ข้าพบมัน จริงๆ
ข้าพบทางนี้ ทางลัดผ่านหนองน้ำ
ออร์คไม่เคยมา ออร์คไม่เคยรู้
พวกมันเดินอ้อมขอบบึงไปไกล
รีบมาเลย
เงียบกริบว่องไวให้เหมือนเงา
ข้าเกลียดที่นี่ มันเงียบเกินไป
ไม่เห็นนกหรือได้ยินเสียงมาสองวันแล้ว
ไม่ ไม่มีนกให้กินหรอก
ไม่มีนกกระดูกกรอบ
เราหิวจะตายแล้ว
ใช่ หิวแทบตาย ที่รัก
เอ้า
นี่กินอะไรกัน
อร่อยไหม
นี่จะทำให้ข้าสำลักเหรอ
เรากินอาหารฮอบบิทไม่ได้
เราต้องอดตายแน่
เออ อดตายไปเลย สมน้ำหน้า
อ๋อ เจ้าฮอบบิทใจร้าย
มันไม่สนเลย ว่าเราหิว
มันไม่สนเลย ถ้าเราตาย
ไม่เหมือนนายท่าน
นายท่านใส่ใจ
นายท่านรู้
ใช่
ที่รัก
เมื่อไรก็ตามที่มันครอบครองเรา
มันไม่มีวันปล่อยเราไป
อย่าแตะต้องข้า
มีศพในน้ำ!
ใบหน้าคนตาย
ตายหมด เน่าหมด
ทั้งเอลฟ์ ทั้งมนุษย์ ทั้งออร์ค
การรบครั้งใหญ่ในกาลก่อน
บึงมรณะ
ใช่ ใช่แล้ว นั่นชื่อของมัน
ทางนี้
อย่าไปตามแสง
ระวัง! เดี๋ยวฮอบบิทจะจม ไปอยู่กับคนตาย
แล้วได้จุดเทียนให้ตัวเอง
โฟรโด!
- กอลลัม - อย่าไปตามแสง
- กอลลัม - ท่านโฟรโด
ไม่เป็นไรนะ
สุดบรรเจิด...
แสนเลิศเลอ...
โอ้...ของรักเรา
เจ้าพูดอะไร?
นายท่านจงพักผ่อน
จะได้มีเรี่ยวแรงไปต่อ
- เจ้าเป็นใคร? - อย่าถาม...ธุระไม่ใช่
กอลลัม...กอลลัม
แกนดาล์ฟว่าเจ้าเคยเป็นพวกชาวน้ำ
เย็นเฉียบทั้งกายใจ จากบ้านไกลพลัดถิ่นมา
เขาว่าชีวิตเจ้าเศร้านัก
มืดมิดในเบื้องหน้า ตะวันลาจันทราจร
แต่ก่อนเจ้าไม่ต่างอะไรกับฮอบบิท
ใช่มั้ย?
สมีกอล
เรียกข้าว่าอะไรนะ?
ชื่อเก่าเจ้า ใช่มั้ย...
เมื่อนานมาแล้ว
ชื่อข้า
ชื่อข้า...
สมีกอล
ภูตม้าดำ!
หลบเร็ว! ซ่อนตัว!
เร็วโฟรโด ทางนี้
เร็ว เดี๋ยวมันเห็นเรา
- นึกว่าพวกนี้ตายหมดแล้ว - ตายเหรอ
ไม่ พวกนี้ฆ่าไม่ตาย ไม่
ภูติร้าย
ภูติร้ายติดปีก
พวกมันกำลังพร่ำเพรียก...
เรียกหาของรัก
ท่านโฟรโด ไม่เป็นไรหรอก
ข้าอยู่นี่
เร็วเข้า ฮอบบิท
ใกล้ถึงประตูดำแล้ว
เลือดออร์ค
ร่องรอยนี่ดูแปลกๆ
อากาศแถวนี้ทึบจัง
นี่เป็นป่าเก่า
เก่าแก่มาก
อบอวลด้วยความทรงจำ...
และความโกรธแค้น
ต้นไม้กำลังพร่ำพูดกัน
กิมลี!
ลดขวานลง
พวกมันมีความรู้สึก สหายข้า
พวกเอลฟ์เป็นคนเริ่ม
ปลุกต้นไม้ให้ตื่น สอนให้พวกมันพูด
ต้นไม้พูดได้
ต้นไม้มีอะไรต้องพูดกันด้วย หา
นอกจากว่ากระรอกถ่าย สม่ำเสมอหรือเปล่า
มีอะไรบางอย่างตรงนั้น
ท่านเห็นอะไร?
พ่อมดขาวกำลังใกล้เข้ามา
อย่าปล่อยให้พูด เขาจะร่ายคาถา
เราต้องเร็ว
พวกเจ้ามาตามรอยฮอบบิทน้อยสองคน
พวกเขาอยู่ไหน?
ผ่านทางนี้สองวันก่อน
แล้วเจอใครบางคนที่พวกเขาคาดไม่ถึง
สบายใจรึยัง?
ท่านเป็นใคร?
จงแสดงตัว
เป็นไปไม่ได้
อภัยให้ข้าด้วย
ข้าเข้าใจผิดว่าท่านคือซารูแมน
ข้าคือซารูแมน
หรือจะว่าไป คือซารูแมนอย่างที่ควรจะเป็น
ท่านร่วงลงไป...
ฝ่าเปลวไฟ...
ลงในธาร
จากห้วงลึกสู่ยอดสูง...
ข้าสู้กับบัลร็อกแห่งมอร์กอธ
จนในที่สุดข้าก็คว่ำมันลง
แล้วเหวี่ยงซากร่างลงบนเชิงผา
ความมืดครอบงำข้า
และข้าหลุดลอยจาก ห้วงความคิดและเวลา
ดาวเคลื่อนคล้อยข้ามหัวไป
แต่ละวันนานยาวราวชั่วอายุขัย
แต่ก็ใช่จะถึงจุดจบ
ข้าฟื้นคืนชีวิตอีกครั้ง
ข้าถูกส่งกลับมา...
จนกว่าภารกิจจะบรรลุ
แกนดาล์ฟ
แกนดาล์ฟ?
ใช่...
นั่นคือนามที่ใครๆเคยเรียกข้า
แกนดาล์ฟพ่อมดเทา
นั่นชื่อเก่าข้า
แกนดาล์ฟ
บัดนี้ข้าคือแกนดาล์ฟพ่อมดขาว
ข้ากลับมาหาพวกเจ้า...
ตรงจุดหัวเลี้ยวหัวต่อ
การเดินทางขั้นหนึ่งสิ้นสุดลง อีกขั้นก็เริ่มขึ้น
- เราต้องรีบไปเอโดราส ให้เร็วที่สุด - เอโดราสเหรอ
ไม่ใช่ใกล้ๆ นะ
เราได้ยินว่าโรฮานกำลังมีวิบัติ ราชามีปัญหา
ใช่ และมิใช่จะแก้ไขได้โดยง่าย
งั้น เราวิ่งมาไกลขนาดนี้ ก็ไร้ค่า
เราจะปล่อย ฮอบบิทผู้น่าสงสารไว้ที่นี่หรือ
ในที่น่าสยดสยอง มืด ชุ่ม ทึบด้วยต้นไม้
เอ้อ คือ มีเสน่ห์
ป่าที่ออกจะมีเสน่ห์ไง
การที่เมอร์รี่และพิพพินมาที่นี่ ไม่ใช่แค่เหตุบังเอิญ
พลังอันยิ่งใหญ่หลับไหลอยู่ที่มานานแล้ว
การมาของเมอร์รี่และพิพพินก็เหมือน การร่วงของหินก้อนเล็กๆ
ที่ก่อให้เกิดขุนเขาถล่มทลาย
สหายที่รัก มีสิ่งหนึ่งที่ท่านไม่เคยเปลี่ยน
ท่านยังกล่าววาจาเป็นปรัศนีย์เช่นเดิม
จะมีบางอย่างเกิดขึ้น บางอย่างที่ ไม่เคยเกินขึ้นตั้งแต่สมัยแห่งบรรพชน
พวกเอนท์จะตื่นขึ้น
- แล้วพบว่าตนเองแข็งแกร่ง - แข็งแกร่งเหรอ
โอ ยอดเลย
เพราะงั้นเลิกเป็นทุกข์ได้แล้ว นายคนเเคระ
เมอร์รี่และพิพพินออกจะปลอดภัยอยู่
ที่จริง พวกเขาปลอดภัย กว่าที่พวกเจ้าจะเผชิญเยอะ
แกนดาล์ฟคนใหม่นี่ ขี้หงุดหงิดกว่าคนแรกแฮะ
นั่นม้าตระกูลเมย์ราส...
ถ้าตาข้าไม่ฝาดไปด้วยมนต์ใด
แชโดว์แฟกซ์...
ราชาแห่งปวงอาชา
ร่วมผจญภัยกับข้ามาหลายครั้ง
โอ ป่าโรแวน
ข้าเห็นเจ้าฉายแสดง
ในฤดูร้อน
บนยอดของเจ้า สีแดงฉานฉันท์
มงกุฎที่เจ้าสวม
แหม ไพเราะเหลือเกิน
- อีกไกลไหม - บรู-รา-ฮรูม อย่าใจร้อน
บางที เจ้าอาจจะเรียกว่ามันไกล
บ้านข้าอยู่ลึกเข้าไปในป่า
ใกล้เชิงเขาโน่น
ข้ารับปากแกนดาล์ฟจะช่วยปกป้องเจ้า
และข้าจะพาเจ้าไปยังที่ปลอดภัย
ข้าว่าเจ้าต้องชอบเพลงต่อไปแน่
ข้าแต่งเองแหละ
ภายใต้หลังคาของใบไม้
ที่หลับไหล ความฝันของต้นไม้ก็เปิดเผยขึ้น
เมื่อเชิงเขาของชายป่า เป็นสีเขียวและร่มเย็น
แล้วสายลมมาจากตะวันตก
กลับมาหาข้า
แล้วบอกว่าดินแดนของข้านั้นดีที่สุด
นอน ชาวไชร์น้อย
อย่าไปกลัวเสียงจากค่ำคืน
นอนจนอรุณรุ่ง
ข้ามีธุระในป่า
มีหลายรายที่ต้องเรียก มีหลายรายที่ต้องมา
เงามืดปกคลุมแฟงกอร์น
ยามที่ป่าไม้จะเหี่ยวแห้งใกล้เข้ามาแล้ว
เงามืดที่คอยครอบงำ เริ่มก่อรูปในตะวันออกแล้ว
ซอว์รอนจะไม่ยอมให้ใครมาต่อต้าน
จากยอดสุดของบาราดดูร์ ดวงตาของมันจะเฝ้ามองตลอด
แต่มันก็ยังไม่เข้มแข็งจนไร้ซึ่งความกลัว
ความสงสัยยังกัดกินมันอยู่
ข่าวลือไปถึงมันแล้ว
ว่าทายาทแห่งนูเมอนอร์ ยังมีชีพชนม์อยู่
ซอว์รอนกลัวเจ้า อารากอร์น
มันกลัวสิ่งที่เจ้าอาจจะเป็นได้
ดังนั้นเขาจึงจะโจมตีอย่างรุนแรง และรวดเร็วกับแดนแห่งมนุษย์
เขาจะชักใยซารูแมนให้ทำลายโรฮาน
สงครามกำลังจะมาแล้ว
โรฮานต้องปกป้องตนเอง และนั่นคือ อุปสรรคแรกของเรา
เพราะโรฮานนั้นอ่อนแอ และพร้อมจะล่มสลาย
จิตขององค์ราชานั้นถูกยึดครอง ลูกเล่นเก่าแก่ของซารูแมน
การครอบงำราชาเธโอเดนนั้นแรงกล้ายิ่ง
ซอว์รอนและซารูแมน กำลังรัดบ่วงให้แน่นเข้า
แต่ไม่ว่าพวกมัน จะเจ้าเล่ห์แสนกลเพียงใด
เรายังมีข้อได้เปรียบอยู่ประการ
แหวนยังคงซ่อนตัวอยู่
การที่เราหาทางทำลายแหวน
ไม่อยู่ในความคิดของพวกมันเลย
ดังนั้นอาวุธของศัตรู กำลังเคลื่อนเข้าสู่มอร์ดอร์
ในมือของฮอบบิทตนหนึ่ง
และแต่ละวันก็นำแหวน เข้าใกล้ไฟบรรลัยกัลป์มากขึ้น
ตอนนี้ เราต้องเชื่อใจโฟรโดแล้ว
ทุกอย่างขึ้นอยู่กับความเร็ว
และความลับของการเดินทาง
อย่าเสียใจที่ตัดสินใจปล่อยเขาไป
โฟรโดต้องทำสิ่งนี้ให้เสร็จโดยลำพัง
เขาไม่ได้ไปโดยลำพัง
แซมไปกับเขาด้วย
งั้นหรือ
เป็นเช่นนั้นจริงหรือ ดี
ใช่ ดีมากเลย
ประตูดำแห่งมอร์ดอร์
โอย...คุณพระช่วย
นี่ถ้าพ่อข้ามาเห็นคงทึ่งแน่
นายท่านสั่งให้ชี้ทางเข้ามอร์ดอร์
สมีกอลคนดีก็พามาแล้ว อย่างที่นายสั่ง
ใช่ ข้าสั่งเอง
คงจบเห่ตรงนี้ละ
เราผ่านไปไม่ได้แน่
ดูนั่น...
ประตู!
ประตูกำลังเปิด
ข้าเห็นช่องทางลง
แซม...อย่า
นายท่าน!
- ข้าไม่ได้ขอให้เจ้ามากับข้า - รู้แล้ว ท่านโฟรโด
เสื้อคลุมจะช่วยซ่อนเราในนั้น ได้หรือเปล่าก็ไม่รู้
- ไปเลย! - ไม่!
อย่าไป! นายท่าน
พวกนั้นจะจับท่าน...จับท่าน
อย่าเอาแหวนไปให้เขา
เขาต้องการแหวน
เขาหามันมาตลอด
แหวนก็อยากกลับไปหาเขา
แต่เราปล่อยให้เขาได้มันไม่ได้
ไม่ มีอีกทาง
ลับกว่านี้...ทางมืด
- แล้วทำไมไม่บอกแต่แรก - ก็นายท่านไม่ได้ถาม
มีแผนอะไรแหงๆ
มีทางเข้ามอร์ดอร์อีกทางหรือ
ใช่ มีทางเดิน...
กับบันได
แล้วก็มี...
อุโมงค์
เขาพาเรามาจนถึงนี่ แซม
ท่านโฟรโด ไม่
เขาก็รักษาคำพูดนะ
ไม่
นำทางไป สมีกอล
สมีกอลคนดี มีแต่จะช่วย
ฮัลโหล
ทรีเบียร์ด
เขาไปไหนน่ะ
เมื่อคืนนี้ ข้าฝันดีมากเลย
ว่ามีถังใบหนึ่ง มียาสูบเต็มเลย
แล้วเราก็สูบมันจนเกลี้ยง แล้ว...
เจ้าก็ป่วย
ขอแค่ดมกลิ่นใบยา เอาอะไรมาแลกก็ยอมแล้ว
เจ้าได้ยินไหม
นั่นไง อีกแล้ว
บางอย่างไม่ถูกแล้ว ไม่ถูกเลย
เจ้าเพิ่งพูดภาษาต้นไม้ล่ะ
ไม่ ข้าเปล่า แค่บิดขี้เกียจ
เจ้าสูงขึ้น
- ใครนะ - เเกเเหละ
- กว่าใคร - กว่าข้า
ข้าก็สูงกว่าเจ้ามาตลอดแหละ
พิพพิน ทุกคนเขาก็รู้ ว่าข้าสิสูง เจ้าน่ะเตี้ย
ขอทีเถอะ เมอร์รี่
เจ้าน่ะเท่าไหร่นะ สามฟุตหก อย่างมาก
แต่ข้านะ ข้าเกือบสามฟุตเจ็ด
สามฟุตแปด
สามฟุตแปดเหรอ
เจ้าต้องทำอะไรสักอย่าง
เมอร์รี่ อย่า อย่าดื่มนะ
เมอร์รี่
อย่าดื่มนะ ทรีเบียร์ดบอกว่าเจ้าไม่ควรดื่ม
- ข้าจะเอา - เขาบอกว่ามันจะอันตราย
เอาคืนมา เมอร์รี่
นี่เกิดอะไรขึ้นน่ะ
มันคว้าขาข้าไว้
เมอร์รี่
ช่วยด้วย
กลับไปนอนไป
แกยังไม่ควรตื่น
กินดิน ขุดให้ลึก ดื่มน้ำ
ไปนอน
ไปนอนไป
มาสิ ป่ากำลังตื่นแล้ว
มันไม่ปลอดภัย
ต้นไม้ต่างร้อนรุ่มจนคุมไม่อยู่
ความแค้นคุกรุ่นในใจ
คิดแต่เรื่องโหดร้าย
เกลียดชังร้ายลึก
ถ้ามีโอกาสพวกเขาจะทำร้ายเจ้า
พฤกษบาลก็เหลือน้อยเต็มที
เอ๊นท์อย่างเรามีน้อยจนคุมไม่ได้
ทำไมพวกท่านจึงมีน้อย แม้ว่าอายุยืนนัก
- มีเอ๊นท์เด็กๆ ไหม - บรู-รา-ฮรูม
ไม่มีเอ๊นท์วัยเยาว์มานานจนลืมนับแล้ว
- ทำไมล่ะ - เราสูญเสียเหล่าแม่เอ๊นท์ไปหมดแล้ว
อ้าว ขออภัยด้วย
- ตายอย่างไร - ตายเหรอ ไม่
สูญหายไป
แล้วตอนนี้ เราก็หาพวกนางไม่ได้แล้ว
ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะเคยเห็น แม่เอ๊นท์ในไชร์นะ
ไม่เคยนะ
เจ้าล่ะ พิพ
แล้วหน้าตาเป็นอย่างไรล่ะ
ข้าก็จำไม่ได้แล้ว
เอโดราสกับท้องพระโรงทองเมดูเซลด์
ที่ประทับเธโอเดน ราชันย์แห่งโรฮาน
ผู้ที่จิตใจถูกยึดครอง
มนตร์ครอบงำของซารูแมนแรงยิ่ง
ฝ่าบาท...โอรสของพระองค์
สิ้นพระชนม์แล้ว
ฝ่าบาท...
เสด็จลุง
จะไม่ไปดูเขาเลยรึ?
นี่พระองค์จะไม่ทำอะไรเลย?
พูดจาระวังปากด้วยนะ
อย่าคิดว่าที่นี่จะต้อนรับเรา
โธ่ เขาคงสิ้นใจในราตรี
น่าเศร้าที่องค์ราชันย์...
ต้องสูญเสียโอรสผู้เป็นรัชทายาท
ข้าเข้าใจดีว่าเจ้ายากจะทำใจ
โดยเฉพาะในยามถูกพี่ชายทอดทิ้ง
ให้ข้าอยู่คนเดียว เจ้าอสรพิษ
เจ้าก็เหลือตัวคนเดียวแล้วนี่
ใครจะรู้ว่าเจ้ารำพึงอะไรในความมืด
ในราตรีอันเปลี่ยวเหงา...
ยามที่ชีวิตเจ้าหดเล็กลง...
ราวผนังห้องนอนบีบล้อมเข้ามา
ขังหัวใจปรารถนาในกรงทอง
งามแท้...
แต่ช่างเย็นชา...
ดุจเช้าตรู่ฤดูใบไม้ผลิ...
ที่มิอาจตัดขาดจากเหมันต์
คารมท่านคือยาพิษ
ป่าช้ายังคึกคักกว่านี้
ท่านพกอาวุธเข้าเฝ้าไม่ได้ แกนดาลฟ์ เกรย์เฮม
ตามคำสั่งของกริมา เวิร์มธัง
ไม้เท้าด้วย
คนแก่ไม่มีไม้เท้าจะเดินได้ไง
พระองค์ พ่อมดเทาแกนดาล์ฟมา
เขาคือตัวเสนียด
เดี๋ยวนี้ท้องพระโรงนี้ไม่ค่อย ยินดีต้อนรับเหมือนก่อนนะ
ราชันย์เธโอเดน
อย่าต้อนรับเขา
ทำไมข้าต้องต้อนรับท่านล่ะ?
แกนดาล์ฟ สตอร์มโครว์
ถามได้ถูกจุด ฝ่าบาท
ดึกป่านนี้แล้ว...
ยังมีนักเล่นกลโผล่มากวนใจ
แบบนี้น่าจะชื่อ "ตัวข่าวร้าย"
ผู้นำข่าวร้าย เป็นแขกที่ไม่น่าต้อนรับ
หุบปาก เก็บลิ้นสองแฉกของเจ้าซะ
ข้าไม่ได้ฝ่ามฤตยูสู้เปลวไฟ...
เพื่อมาโต้วาทีกับไส้เดือนไร้สมอง
ไม้เท้า
ข้าสั่งแล้วให้ยึดไม้เท้า
เธโอเดน...
โอรสแห่งเธงเกล...
พระองค์อยู่ใต้เงามืดนานไปแล้ว
เป็นข้าไม่กล้าขยับแน่
จงฟังข้า!
ข้าขอคลายมนตร์...
ที่สะกดพระองค์
ที่นี่เจ้าไร้อำนาจ
แกนดาล์ฟพ่อมดเทา
ข้าจะดึงเจ้า ซารูแมน ดุจถอนพิษจากแผล
ช้าก่อน
ถ้าข้าออกไป เธโอเดนก็ตาย
เจ้าฆ่าข้าไม่ได้...
เจ้าก็ฆ่าเขาไม่ได้
โรฮานเป็นของข้า
ไปซะ
ข้าจำหน้าเจ้าได้...
เอโอวีน
แกนดาล์ฟ?
สูดกลิ่นเสรีภาพอีกครั้ง เพื่อนเอ๋ย
ข้าฟื้นตื่นจากฝันอันมืดมัว
นิ้วพระองค์ก็จะฟื้นคืนเรี่ยวแรง...
หากได้จับดาบ
ข้าน้อยภักดี...
ต่อพระองค์ผู้เดียว
เล่ห์ลิ้นเจ้าเกือบทำให้ข้าต้องคลานสี่ขา
โปรดเลี้ยงข้าไว้เอาบุญ
อย่า! พระองค์ อย่า
ปล่อยเขาไป
เลือดหลั่งเพราะเขามาพอแล้ว
หลีกทางข้า!
ทรงพระเจริญ...เธโอเดน!
เธโอเดรดล่ะ?
ไหนลูกข้า?
ดอกซิมเบลเมียน...
งอกงามบนหลุมศพบรรพกษัตริย์
และจะปกคลุมหลุมศพลูกข้า
วันวิปโยคในชีวิตข้า
คนหนุ่มต้องมาตายก่อนพ่อ
ข้าต้องอยู่ต่อเพื่อรอดู...
วันสิ้นราชวงศ์ของตน
เธโอเดรดสิ้นชีพมิใช่เพราะพระองค์
แต่พ่อไม่ควรต้องมาฝังศพลูก
เขาเคยเป็นนักรบกล้า
วิญญาณเขาจะพบทาง ไปอยู่กับบรรพชน
พวกเขาไม่รู้ตัว...
ไม่มีอาวุธสู้...
พวกวายร้ายไปทางตะวันตก เผาเรียบ
กองฟาง ตู้เตียง ต้นไม้
แม่ข้าอยู่ไหน?
นี่แค่ตัวอย่างว่าซารูแมนจะส่งอะไรมา
เขายิ่งเร่งมือเพราะกลัวซอว์รอน
พระองค์ควรออกไปเผชิญหน้า
เบนเป้าจากผู้หญิงและเด็ก
พระองค์ต้องสู้
นักรบสองพันของพระองค์ไปทางเหนือ
เอโอแมร์ภักดีมั่น...
ทหารเขาจะกลับมาสู้ถวายชีวิต
ป่านนี้คงไปไกล 300 โยชน์แล้ว
เอโอแมร์ช่วยเราไม่ได้
ข้ารู้เจ้าอยากให้ข้าทำอะไร...
แต่ข้าจะไม่ยอมให้ราษฎรพลีชีพอีก
ข้าจะไม่เสี่ยงทำสงคราม
สงครามมาถึงแล้ว ไม่ว่าพระองค์จะเสี่ยงหรือไม่
เมื่อครู่ข้ายังเห็นว่า...
เธโอเดน มิใช่อารากอร์น คือราชันย์โรฮาน
แล้วองค์ราชันย์จะเอายังไง?
กษัตริย์ทรงมีบัญชาให้...
อพยพออกจากเมือง
ไปลี้ภัยในเฮล์มส์ดีพ
อย่าหอบสมบัติพะรุงพะรัง เอาไปเท่าที่จำเป็น
เฮล์มส์ดีพ
พวกเขาอพยพหนีขณะที่น่าจะยืนหยัดสู้
ใครจะปกป้องประชาถ้ากษัตริย์ไม่สู้?
พระองค์ทำในสิ่งที่คิดว่า ดีที่สุดสำหรับปวงประชา
เฮล์มส์ดีพเคยช่วยพวกเขาไว้
ร่องเขาไม่มีทางออก จะเข้าไปติดกับ
แต่พระองค์กลับคิดว่าปลอดภัย
แบบนี้จะถูกปิดล้อมสังหาร
เธโอเดนดึงดัน ข้าหวั่นใจ...
เกรงถึงจุดอวสานของโรฮาน
เดี๋ยวเขาจะต้องพึ่งท่าน อารากอร์น
ชาวโรฮานจะต้องพึ่งท่าน
ต้องยันไว้ให้อยู่
ต้องอยู่แน่
ผู้จาริกสีเทา...
สมญาที่ใครๆ เคยเรียกข้า
ท่องโลกมา 300 ชั่วคน แต่บัดนี้กลับมีเวลาไม่พอ
ถ้าโชคดี การค้นหาของข้าจะไม่สูญเปล่า
ข้าจะกลับมาในแสงอุษาของวันที่ห้า...
ยามรุ่งทิวา จงมองทิศบูรพา
ไปเถิด
ม้าตัวนี้คลั่งแล้ว ทำอะไรไม่ได้หรอก ปล่อยไว้อย่างนั้น
มันชื่อ เบรโก
เป็นม้าของญาติข้า
เบรโก
ชื่อของเจ้าสมแก่ราชันย์
ข้าเคยได้ยินถึงเวทย์มนตร์ของเอลฟ์
แต่ข้าไม่คิดว่าจะได้เห็นจาก ผู้พิทักษ์ไพรจากทางเหนือ
ท่านกล่าวภาษาเหมือนเป็นเอลฟ์เอง
ข้าถูกเลี้ยงมาในริเวนเดล...
อยู่พักหนึ่ง
ปล่อยมันเป็นอิสระเถิด
มันเห็นสงครามมาพอแล้ว
แกนดาล์ฟพ่อมดขาว
แกนดาล์ฟพ่อมดโง่
มันจะมาขี่หัวข้าด้วยอำนาจที่เพิ่งมีหรือ
พ่อมดนี้มีผู้ติดตามมาสามคน
เอลฟ์หนึ่งตน หนึ่งคนแคระ และหนึ่งมนุษย์
เจ้าโชยกลิ่นม้า
ชายผู้นี้...
- มาจากกอนดอร์หรือไร - มิใช่ มาจากทางเหนือ
ข้าคิดว่าคงเป็นหนึ่งใน ผู้พิทักษ์ไพรดูนาไดน์
อาภรณ์ไร้ราคา
แต่ทว่าสวมแหวนแปลกๆ
อสรพิษสองตัวที่มีนัยน์ตามรกต
ตัวหนึ่งกลืนกิน อีกตัวที่มีมงกุฎดอกไม้ทอง
แหวนแห่งบาราเฮียร์
งั้นแกนดาล์ฟ เกรย์เฮมคิดว่า ตัวเองได้พบทายาทของอิซิลดูร์แล้วสิ
ราชันย์แห่งกอนดอร์ผู้สาบสูญ มันเป็นคนโง่
ราชวงศ์นี้สิ้นสุดมานานแล้ว
ไม่มีความหมายใดหรอก
โลกแห่งมนุษย์ต้องล่มสลาย
ความพินาศจะเริ่มต้นที่เอโดราส
ข้าพร้อมแล้ว แกมลิง
นำอาชาของข้ามา
นี่ไม่ใช่ความพ่ายแพ้
เราจะกลับมา
เจ้ารู้เชิงดาบ
สตรีชาวเราเรียนรู้มาช้านาน
ผู้ไม่จับดาบก็ตายด้วยดาบได้
ข้าไม่กลัวตาย ไม่กลัวเจ็บ
แล้วเจ้ากลัวอะไร?
กรงขัง
ถูกจองจำจนชินสูญ สิ้นแรงใจวัยชรา
โอกาสสู้กู้อิสรา ผ่านเวลาจนล้าลืม
สมเป็นขัตติยะนารี...
นักรบสตรีแห่งโรฮาน
เจ้าไม่มีทางเป็นอย่างที่ว่าแน่
เธโอเดนจะไม่ปักหลักในเอโดราส
เมืองมีจุดอ่อน เขารู้ดี
เขาต้องคาดว่าเมืองจะถูกโจมตี...
แล้วจะหนีไปเฮล์มส์ดีพ...
ป้อมสำคัญแห่งโรฮาน
เส้นทางเข้าหุบเขาวิบาก...
ต้องไปช้าๆ...
แล้วต้องพาผู้หญิงกับเด็กไปด้วย
ส่งนักรบวาร์จของเจ้าไป
เจ้าตัวเหม็น รอกันบ้างซิ
- ทำไมต้องทำแบบนั้น? - ทำอะไร?
เรียกเขาเสียๆหายๆ พูดให้ร้ายเขาตลอด
เพราะว่า...
เพราะเขาเป็นอย่างนั้น ท่านโฟรโด
จิตใจเขาเหลือแต่ความสับปลับฉ้อฉล
ต้องการเพียงแหวน ไม่คำนึงถึงอะไรอื่น
เจ้าไม่รู้ว่าหรอกว่าแหวนทำอะไรเขา
มันยังเล่นงานเขาอยู่
ข้าอยากช่วยเขา แซม
ทำไม?
ข้าเชื่อว่าเขาจะกลับคืนมาได้
ท่านช่วยเขาไม่ได้ ท่านโฟรโด
เจ้ารู้อะไร แค่ไหนกัน? ไม่รู้ซักนิด!
ขอโทษแซม ไม่รู้ข้าพูดออกไปได้ไง
ข้ารู้...
เพราะแหวนนั่น
ท่านลุ่มหลงจนหน้ามืด
ข้าเห็น
ท่านไม่เป็นอันกินนอน
มันครอบงำท่าน...
- ท่านต้องสู้ - ข้ารู้ว่าต้องทำอะไร
แหวนถูกมอบให้ข้า มันคือภารกิจของข้า
ของข้า...ข้าคนเดียว!
ได้ยินตัวเองพูดรึเปล่า?
รู้มั้ยพูดเหมือนใคร?
เราจะเอาคืน
เราต้องการมัน
ต้องเอาของรักคืน
พวกนี้ขโมยของรักเรา
ฮอบบิทขี้ขโมย
ใจร้าย เจ้าเล่ห์ ขี้โกง
ไม่ใช่ นายท่านไม่ใช่
ต้องใช่ซิ ขี้โกง
มันจะหลอกเจ้า ทำร้ายเจ้า
นายท่านเป็นเพื่อนดี
เจ้าไม่มีเพื่อน ไม่มีใครชอบเจ้า
ข้าไม่ฟัง...ไม่ฟัง
เจ้ามันโกหก ขี้ขโมย
ไม่...
ฆาตกร
ไปให้พ้น
ไปไหนล่ะ?
ข้าเกลียดเจ้า
เจ้าจะอยู่ยังไง ถ้าไม่มีข้า กอลลัม...กอลลัม
ข้าช่วยเราไว้
ที่เราอยู่มาได้ก็เพราะข้า
ไม่จำเป็นแล้ว
เจ้าว่าไงนะ
ตอนนี้เรามีนายท่านดูแล
เราไม่ต้องการเจ้า
ว่าไงนะ?
ไปให้พ้น...
ไม่ต้องกลับมาอีก
ไม่
ไป แล้วอย่ากลับมาอีก
ไปเลย ไม่ต้องกลับมา!
เราบอกให้เขาไป
เขาไปแล้ว ดีจัง
ไป ไปแล้ว ไปเลย
สมีกอลเป็นอิสระแล้ว!
ดูนี่...
เห็นมั้ย สมีกอลได้อะไรมา
กระต่ายรุ่นกระทง...
เนื้อนุ่ม อร่อย
นี่ไง กินเลย กิน
เขาจะอ้วกแล้ว...
ทำแบบนี้ได้ไง
จะกินกระต่าย มีวิธีเดียวเท่านั้น
ทำอะไรน่ะ
โง่จัง ฮอบบิทอ้วน
ของดีๆเสียหมด
ของดีที่ไหน แทบไม่มีเนื้อ
น่าจะมีหัวมันมาเสริม
หัวมันคืออะไร
หัวมันอะไร?
มัน-ฝรั่ง
ใช้ต้ม...บด...ใส่ปรุงกับสตูว์
ทอดเหลืองอร่ามกินกับปลาทอด
แม้แต่เจ้าก็ไม่อาจเมิน
งั้นรึ...แต่เราเมิน
ปลาดีๆเอาไปทอดเสียรสหมด
เราขอแบบดิบๆ
ยังดิ้นกระแด่ว
มันทอดแย่ๆยกให้เจ้า
เจ้านี่ไม่รู้อะไรเลย
ท่านโฟรโด?
- พวกนี้เป็นใคร? - คนชั่ว
สมุนซอว์รอน
ถูกเรียกไปมอร์ดอร์
เจ้าแห่งความมืดกำลังระดมพล
อีกไม่นานคงพร้อม
- พร้อมอะไร? - ทำสงคราม
สงครามครั้งสุดท้าย ที่จะกลืนโลกในเงามืด
เราต้องรีบแล้ว เร็วเข้า แซม
ท่านโฟรโด
ดูนั่น
โอลิฟอนท์
กลับไปเล่าไม่มีใครเชื่อแน่
สมีกอล?
เราโอ้เอ้อยู่ที่นี่นานไปแล้ว
ไปเถอะ เเซม
พวกเราเป็นคนเดินทาง ไม่รู้อิโหน่อิเหน่
ดินแดนนี้ไม่มีใครเดินทางหรอก มีแต่สมุนของหอทมิฬเท่านั้น
เรามีภารกิจลับ
ใครที่อ้างว่าต่อต้านศัตรู ก็ไม่ควรจะขวางเรา
ศัตรูเหรอ
ข้าว่าความรู้สึกต่อหน้าที่ของเขา คงไม่น้อยกว่าเจ้าหรอกนะ
เจ้าคงสงสัยว่าเขาชื่ออะไร
มาจากไหน
แล้วก็ชั่วร้ายในใจหรือไม่
เพราะคำโกหกหรือคำข่มขู่ใด เขาจึงเดินทางแสนไกลจากบ้าน
หรือเขาอยากจะอยู่บ้าน...
อย่างสันติ
สงครามทำให้ใครๆ เป็นศพกันทั้งนั้น
มัดมือไว้
จริงๆ นะ คนแคระหญิงหายาก
ที่จริง รูปร่างน้ำเสียงก็เหมือนชาย
จนใครๆนึกว่าเป็นชาย
เคราไง
เลยเกิดความเชื่อผิดๆว่า...
คนแคระหญิงไม่มี
และคนแคระเกิดจากรูตุ๊ดตู่
เหลวไหลสิ้นดี
ไม่ต้องตกใจ
ข้าตั้งใจแสดงเอง
ข้าไม่ได้เห็นหลานสาวยิ้มมานานแล้ว
นางยังเป็นเด็กตอนที่พวกเขา แบกศพพ่อของนางกลับมา
ถูกพวกออร์คฆ่า
เธอได้เห็นแม่ตรอมใจตาย
แล้วเธอก็อยู่คนเดียวเพื่อคอยดูแลกษัตริย์ ที่ความกลัวเติบโตขึ้นเรื่อยๆ
เคราะห์ร้ายต้องคอยดูแลคนแก่ ที่ควรจะรักนางเหมือนพ่อแท้ๆ
กิมลี
ไม่ ทานไม่ได้
ทานไม่ได้จริงๆ
ข้าต้มสตูให้
มันไม่เท่าใด แต่ก็ยังร้อน
ขอบคุณ
- เอ้อ...อร่อย - จริงรึ
ลุงของข้าบอกเรื่องแปลกให้ข้าฟัง
พระองค์บอกว่าท่านเคยรบเคียงไหล่ กับเธงเกล ปู่ของข้า
แต่พระองค์คงเข้าใจผิด
ความจำของราชาเธโอเดนดีมาก ตอนนั้นพระองค์ยังเป็นเด็กอยู่
เช่นนั้น อย่างน้อยท่านต้องอายุหกสิบ
เจ็ดสิบเหรอ
เป็นไปไม่ได้ที่จะอายุแปดสิบ
แปดสิบเจ็ด
ท่านเป็นหนึ่งในดูนาไดน์สิ
ทายาทของนูเมอนอร์ อายุยืนดั่งรับพร
ว่ากันว่าเผ่าพันธ์ของท่านสิ้นสุดแล้ว
มีไม่กี่คนที่เหลืออยู่
อาณาจักรทางเหนือ ถูกทำลายสิ้นนานมาแล้ว
ข้าขอโทษ ได้โปรด ทาน
ดาวเอเวนสตาร์ไม่เคยหรี่แสง
ข้าจะมอบให้ใครสุดแต่ใจ
เช่นเดียวกับหัวใจข้า
นอนพักเสียเถิด
ข้ากำลังหลับ
นี่ข้าฝันไป
ถ้าเช่นนั้นก็เป็นฝันดี
หลับเถอะ
เจ้าเคยบอกข้า
ว่าวันนี้จะมาถึง
นี่ไม่ใช่จุดจบ...หากเป็นจุดเริ่มต้น
ท่านต้องไปกับโฟรโด
นี่คือชะตาของท่าน
ข้าหาเส้นทางไม่เจอ
มันอยู่เบื้องหน้าท่านแล้ว
ท่านต้องไม่ไหวหวั่น
อาร์เวน...
ถ้าท่านไม่วางใจสิ่งใด
จงเชื่อมั่นใน...
สองเรา
นางอยู่ไหน?
สตรีที่ให้จี้ท่าน
ยุคทองของเรากำลังจะจบสิ้น
หมดเวลาของอาร์เวนแล้ว
จงปล่อยนางไป
ให้นางลงเรือไปทางตะวันตก
นำหัวใจรักท่านไปสู่แดนอมตะ
ที่นั่นวันวัยไม่ร่วงโรย
แต่จะเหลือแค่รอยจำ
ข้าไม่ยอมให้ลูกสาวข้าตายที่นี่
- นางอยู่เพราะมีหวัง - นางอยู่เพราะท่าน
นางควรอยู่กับพวกเดียวกัน
ท่านจะหนีหน้าไปเช่นนี้หรือ
ท่านคิดหรือว่าจะสามารถแอบจากไป ในอรุณแรก โดยไม่มีผู้พบเห็น
ข้าจะไม่ได้กลับมาแล้ว
ท่านดูแคลนฝีมือรบของตนเอง
ท่านจะกลับมา
ข้าไม่ได้พูดถึงความตายในสนามรบ
แล้วท่านพูดอะไร
เจ้ามีโอกาสพบชีวิตใหม่
ที่ห่างไกลสงครามความทุกข์ยาก
แล้วท่านพูดอะไร
ข้าเป็นมนุษย์ เจ้าเป็นเอลฟ์
มันเป็นแค่ฝัน อาร์เวน
เป็นได้แค่นั้น
ข้าไม่เชื่อคำท่าน
นี่ของเจ้า
แต่ข้าให้ท่าน
เก็บไว้เถอะ
ท่านคะ
นางลงเรือไปแดนอมตะกับพวกพ้องแล้ว
มีอะไร?
- ฮามา? - ข้าไม่แน่ใจ
วาร์ก!
มันมาสอดแนม!
- อะไร? เห็นอะไร - วาร์ก มันโจมตีแล้ว
วาร์กบุก!
เหล่าอัศวิน ออกหน้าขบวน
งั้นข้าด้วย ช่วยที ข้าเป็นอัศวิน
เร็วซิ
เจ้ารีบพาผู้คนไปหลบในเฮล์มส์ดีพ
- ข้ารบเป็นนะ - ไม่
เจ้าต้องทำเพื่อข้า
ตามข้ามา
- บุก บุกไปข้างหน้าซิ - ลงไปข้างล่าง!
- เอาละ ไป - อย่าแตกกลุ่ม
ยื่นหน้ามารับขวานซะดีๆ
นี่ผลงานข้านะ
ไอ้ตัวโสโครก
อารากอร์น
อารากอร์น?
บอกข้าว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วจะไม่ทรมาน
เขา...
ตายแล้ว
กลิ้งตกหน้าผาไป
ไม่จริง
เอาคนเจ็บขึ้นหลังม้า
เหล่าหมาป่าแห่งไอเซนการ์ด จะวกกลับมา
ทิ้งคนตายไว้ที่นี่
ไปเถอะ
- ในที่สุดก็ถึง - เฮลม์สดีพ
ถึงเฮล์มส์ดีพแล้ว
เรารอดแล้ว
เรารอดมาได้ ท่านหญิง
ขอบคุณแม่นาง
- แม่! - เอโอเธน!
เฟรดา!
- แล้วที่เหลือล่ะ - เรารักษาไว้ได้แค่นี้ ท่านหญิง
เอาไปไว้ในถ้ำ
หลีกทางให้องค์ราชันย์!
หลีกทางให้เธโอเดน หลีกทางให้องค์ราชันย์
เหลือแค่นี้ พวกท่านรอดกลับมาแค่นี้
แต่ประชาชนปลอดภัย
เราเสียผู้กล้าเพื่อพิทักษ์ประชา
ท่านหญิง
ท่านอารากอร์น...
เขาหายไปไหน?
เขาร่วงดับ
วางกำลังทั้งหมดหลังกำแพง
กั้นประตูทางเข้า จัดวางยามรอบนอกด้วย
แล้วพวกที่สู้รบไม่ได้ล่ะ พระองค์ ผู้หญิงกับเด็ก
ให้เข้าไปในถ้ำ
เอื้อมมือของซารูแมนต้องยาวมาก ถ้าคิดว่าจะเอื้อมถึงที่นี่
เฮล์มส์ดีพมีจุดอ่อนหนึ่ง
กำแพงรอบนอกล้วนหินผา
แต่มีคูน้ำอยู่ที่ฐาน
ใหญ่กว่าร่องระบายน้ำเล็กน้อย
ไฟจะทำอะไรหินผาได้?
จะใช้อะไรทลายกำแพง?
ถ้าผ่านกำแพงได้ เฮล์มส์ดีพก็เสร็จเรา
ต่อให้มันพังก็ยังต้องใช้ไพร่พลมหาศาล
หลายพันเพื่อบุกป้อม
หลายหมื่นสิ
แต่เราไม่มีกำลังมากขนาดนั้น
อำนาจใหม่ยิ่งกล้าแข็ง
ชัยชนะอยู่แค่เอื้อมแล้ว
คืนนี้...
เลือดโรฮานจะนองแผ่นดิน
ยาตราทัพสู่เฮล์มส์ดีพ
ฆ่าเรียบอย่าให้เหลือ!
สู่สงคราม!
จะไม่มีวันพรุ่งสำหรับมนุษย์
นั่น...ควันไฟทางทิศใต้
ควันมักพวยพุ่ง...
จากไอเซนการ์ดเป็นประจำ
ไอเซนการ์ด
มีสมัยหนึ่ง...
ที่ซารูแมนชอบมาเดินเล่นในป่าของข้า
เดี๋ยวนี้เขาคิดแต่เรื่องโลหะ...
และล้อกล
เลิกแยแสสิ่งที่งอกงามได้
อะไรเหรอ
กองทัพซารูแมน
สงครามเริ่มแล้ว
ขอพลานุภาพแห่งวาลาร์จงคุ้มครองท่าน
เบรโก
อาร์เวน
ได้เวลาแล้ว
ต้องลงเรือไปวาลินอร์...ก่อนจะสายเกิน
ข้าตัดสินใจแล้ว
เขาจะไม่กลับมา
เจ้าจะรอทำไมในเมื่อไม่มีหวัง
ความหวังยังมี
ถึงเขารอดมาก็ยังต้องจากพราก
ต่อให้ซอว์รอนพ่าย อารากอร์นเป็นกษัตริย์
เจ้าได้สมหวังทุกอย่าง
เขาก็ยังต้องมีวันดับสูญ
ไม่ว่าด้วยคมดาบหรือสังขาร
อารากอร์นจะต้องตาย
ทิ้งให้เจ้าทนทุกข์โดยลำพัง
ทุกข์สาหัสยามสูญเสียเขา
เขาจะตายไป...
อย่างสง่าสมเกียรติกษัตริย์ของมนุษย์
ฝากชื่อไว้ก่อนวันอวสานโลก
แต่เจ้า...ลูกข้า
เจ้าจะต้องอยู่ต่อไปในความมืดมิด
ของคืนเหมันต์อันไร้ดาว
เจ้าต้องอยู่ที่นี่...
โศกาอาดูรอยู่ใต้ร่มป่าที่ค่อยๆหดหาย
จนกระทั่งโลกเปลี่ยนไปสิ้น
แล้วช่วงชีวิตที่ใช้ไปก็จะสูญเปล่า
อาร์เวน
ที่นี่ไม่มีอะไรให้เจ้า
นอกจากความตาย
เจ้าไม่รักพ่อแล้วรึ?
ข้ารักท่านพ่อเสมอ
กำลังศัตรูยิ่งกล้าแข็ง
ซอว์รอนจะใช้ลูกไล่ซารูแมน
ไปบดขยี้ชาวโรฮาน
ไอเซนการ์ดสำแดงศักดาแล้ว
ดวงตาซอว์รอนจับจ้องไปที่กอนดอร์
อาณาจักรเสรีชนแหล่งสุดท้าย
เขาจะรุกโจมตีอย่างรวดเร็ว
เขารู้สึกว่าแหวนอยู่ใกล้
ผู้ครองแหวนก็ยิ่งอ่อนล้าลง
ในใจเขา...โฟรโดเริ่มตระหนักว่า...
ภารกิจนี้จะปลิดชีพตน
ท่านเองก็รู้
ท่านมองออกตั้งแต่แรก
แต่เราก็ตกลงเสี่ยงด้วยกัน
ภัยมืดแผ่คลุม แหวนยิ่งแผลงฤทธิ์
มันดิ้นรนหาทางกลับสู่มือมนุษย์
มนุษย์ผู้ใจง่ายพ่ายอำนาจมัน
ขอเพียงนายกองแห่งกอนดอร์ยื่นมือไป...
ยึดแหวนเป็นของตน โลกก็จะล่มสลาย
ใกล้เต็มทีแล้ว
แหวนใกล้บรรลุจุดหมายของมันแล้ว
ซอว์รอนจะกุมอำนาจเหนือทุกชีวิต...
จนถึงจุดอวสานโลก
ยุคของเอลฟ์...
จบสิ้นลงแล้ว
นี่เราทอดทิ้งมิดเดิ้ลเอิร์ธ ให้พบชะตากรรมหรือ
เราจะทิ้งให้พวกเขาสู้โดยลำพังหรือ
มีข่าวอะไร?
มีรายงานว่าซารูแมนบุกโรฮาน
เธโอเดนพาราษฎรหนีไปเฮล์มส์ดีพ
แต่เราต้องเตรียมป้องกันชายแดนเรา ฟาราเมียร์ ออร์คเคลื่อนทัพแล้ว
ซอว์รอนก็รวมพลแล้ว
ทัพอีสเตอร์ลิงกับเซาท์ธรอน อยู่ที่ประตูดำ
- ไพร่พลเท่าไหร่? - หลายพัน...เพิ่มขึ้นทุกวัน
- มีใครป้องกันแม่น้ำทางเหนือ? - ทหาร 500 จากออสกิเลียธ
ถ้าโดนบุกเราคงต้านไม่อยู่
ซารูแมนรุกจากไอเซนการ์ด
ซอว์รอนจากมอร์ดอร์
มนุษย์ต้องรับศึกสองด้าน
กอนดอร์ก็กำลังอ่อนแอ
ซอว์รอนจะโจมตีเราเร็วๆนี้
และจะตีหนักด้วย
เขารู้ว่าเราไม่มีกำลังต้าน
คนของข้าว่าเจ้าเป็นสายสืบออร์ค
สายลับเหรอ เดี๋ยวฟังก่อนซิ
ถ้าไม่ใช่ พวกเจ้าเป็นใคร?
บอกมา
เราเป็นฮอบบิทจากไชร์
ข้าโฟรโด แบ้กกินส์ นี่แซมไวส์ แกมจี
องครักษ์ของเจ้า?
คนสวนน่ะ
แล้วเพื่อนเจ้าหายหัวไปไหน?
เจ้าตัวทุเรศ
หน้าตาอุบาทว์ชะมัด
เรามีแค่สองคน
ตอนออกจากริเวนเดลมีเจ็ดคน
ร่วงไปหนึ่งในเหมืองมอเรีย...
สองคนเป็นญาติข้า...
คนแคระหนึ่ง เอลฟ์หนึ่ง มนุษย์สอง
อารากอร์น บุตรแห่งอาราธอร์น กับโบโรเมียร์แห่งกอนดอร์
เจ้าเป็นสหายโบโรเมียร์?
ใช่
เขาเป็นสหายข้า
งั้นเจ้าคงเสียใจถ้ารู้ว่าเขาตาย
ตาย?
ยังไง? เมื่อไหร่?
เจ้าร่วมทางมากับเขา น่าจะบอกข้าได้
ถ้าอะไรเกิดขึ้นแก่โบโรเมียร์ พวกเราอยากให้เจ้าบอก
แตรเขาพัดขึ้นมาัฝ่งแม่น้ำ ยังไม่ถึงหกวันก่อน
แตกเป็นสองเสี่ยง
แต่ยิ่งกว่านั้น ข้ารู้ในใจข้า
เขาเป็นพี่ข้า
โบโรเมียร์
เมืองนี้ครั้งหนึ่งคือ อัญมณีแห่งอาณาจักรของเรา
เมืองแห่งแสงสว่าง ความงดงาม และดนตรี
และจะเป็นอย่างนั้นอีกครั้งหนึ่ง
ให้เหล่าทหารของมอร์ดอร์ได้รู้ไว้ว่า
ไม่มีอีกแล้วที่ดินแดนของประชาข้า จะตกอยู่ในมือศัตรู
ยึดนครออสกิเลียธกลับมาได้แล้ว เพื่อกอนดอร์
- เพื่อกอนดอร์ - เพื่อกอนดอร์
สุนทรพจน์เยี่ยม ยอดและสั้น
จะได้มีเวลาดื่มมากขึ้น
เสิร์ฟเอลได้ ทหารของเรากระหายนัก
จำวันนี้ไว้ น้องน้อย
วันนี้ ชีวิตเยี่ยมยิ่ง
อะไร
เขามาแล้ว
ชั่วขณะแห่งสันติ แค่นี้ก็ให้ไม่ได้
เขาอยู่ไหน
ยอดคนแห่งกอนดอร์อยู่ไหน ลูกคนโตข้าอยู่ไหน
ท่านพ่อ
ว่ากันว่าเจ้าแทบจะกำจัดศัตรู ด้วยตัวคนเดียว
กล่าวกันเกินเลย ชัยชนะเป็นของฟาราเมียร์ด้วย
ถ้าไม่เพราะฟาราเมียร์ เมืองก็ไม่แตกหรอก
ไม่ใช่เพราะไว้ใจให้เจ้าปกป้องหรือ
ข้าคงทำได้ แต่คนของเราน้อยนัก
อ๋อ น้อยเกินไป
เจ้าปล่อยให้ศัตรูเดินเข้ามา แล้วยึดไปง่ายๆ
เจ้ามักทำให้ข้าได้อาย
นั่นไม่ใช่ความประสงค์ของข้า
พ่อไม่เคยให้เกียรติเขา แต่เขาก็ทำตามท่านสั่งทุกอย่าง
- เขารักท่าน ท่านพ่อ - อย่าเอาฟาราเมียร์มากวนใจข้า
ข้ารู้ประโยชน์ของมัน และนั่นก็น้อยนัก
เรามีเรื่องเร่งด่วนกว่าต้องพูดกัน
เอลรอนแห่งริเวนเดลเรียกประชุม
เขาไม่บอกว่าทำไ แต่ข้าพอจะเดาจุดประสงค์ได้
ลือกันว่า พบอาวุธของศัตรูแล้ว
แหวนประมุข
- หายนะของอิซิลดูร์ - ตอนนี้มันตกอยู่ในมือของพวกเอลฟ์แล้ว
ทุกคนจะต้องพยายามยึดครองมันไว้ มนุษย์ คนแคระ พ่อมด
เราปล่อยให้เป็นอย่างนั้นไม่ได้ มันต้องมากอนดอร์
- กอนดอร์ - ข้ารู้ว่ามันอันตราย
แหวนนี้พยายามที่จะครอบงำ จิตใจของมนุษย์ผู้ที่อ่อนแออยู่เสมอ
แต่ เจ้า เจ้านั้นแข็งแกร่ง และความต้องการของเราก็มาก
เลือดของพวกเรากำลังไหลหลั่ง คนของพวกเราที่กำลังจะตายลง
ซอว์รอนกำลังรอเวลา มันกำลังรวมพลเพิ่ม
มันจะกลับมา
และเมื่อมันกลับมา เราจะไม่มีอำนาจใดยับยั้ง
เจ้าต้องไป
นำของขวัญอันยิ่งใหญ่นี้กลับมา
ไม่ ข้าต้องอยู่ทุี่นี่กับคนของข้า ไม่ใช่ทีริเวนเดล
- เจ้าจะขัดคำสั่งพ่อของเจ้าหรือ - ถ้าหากมีความจำเป็นต้องไปริเวนเดล
- ส่งข้าไปแทนเถิด - เจ้าเหรอ
อ๋อ ข้าเข้าใจแล้ว
โอกาสที่ฟาราเมียร์นายกองแห่งกอนดอร์ จะได้แสดงความสามารถ
ข้าว่าอย่าเลย
ข้าวางใจให้ภารกิจนี้แก่พี่เจ้าเท่านั้น
คนที่จะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง
จำวันนี้ไว้ น้องน้อย
นายกองฟาราเมียร์!
เจอตัวที่สามแล้ว
มากับข้าเดี๋ยวนี้
ข้างล่างโน่น
บุกรุกสระต้องห้าม โทษถึงประหาร
พวกเขารอคำสั่งข้าอยู่
จะให้ข้ายิงมั้ย?
หินสวยน้ำใส จิตใจเบิกบาน
ปลาสดรสหวาน
สำราญอิ่มหนำ จับปลามาหม่ำ
ชื่นฉ่ำจริงเอย
เดี๋ยว...
เจ้าตัวยุ่งนี่มีข้อผูกมัดกับข้า
และข้าก็มีข้อผูกมัดกับเขา
เขานำทางให้เรา
ได้โปรด...
ให้ข้าลงไปหาเขา
สมีกอล
นายเจ้าอยู่นี่
มาสิ สมีกอล
เชื่อนายเจ้าซิ มานี่
จะออกเดินทางเลยเหรอ?
สมีกอล เจ้าต้องเชื่อนายเจ้าสิ
ตามข้ามา มาเร็ว
มาซิ
มาซิ สมีกอล
สมีกอลคนดี ต้องยังงี้ซิ
มาสิ
อย่าทำร้ายเขา!
สมีกอล อย่าขัดขืน สมีกอล ฟังข้าก่อน
นายท่าน!
พอแล้ว
เจ้าจะนำทางเขาไปไหน?
ตอบข้าเร็ว
สมีกอล?
ร้องไห้ทำไม สมีกอล?
คนใจร้ายทำเราเจ็บ
นายท่านก็หลอกเรา
ใช่สิ เขาทำกับเราได้
ข้าบอกแล้วเขาจะหลอก
เตือนแล้วว่าเขาเจ้าเล่ห์
นายท่านคือมิตรของเรา
เพื่อนของเรา
นายทรยศน่ะสิ
ไม่ เจ้าอย่าจุ้น
อย่ามายุ่งกับเรา
ฮอบบิทโสมม!
ขโมยของรักเรา
ไม่ ไม่ใช่
พวกเขาขโมยอะไร?
ของรักข้า
เราต้องหาทางออกจากที่นี่
ท่านจงไป...ไปเลย
ท่านต้องทำได้
ใช้แหวน ท่านโฟรโด
ครั้งนี้ครั้งเดียว
สวมเเหวนซิ
หายตัวไป
ข้าทำไม่ได้
เจ้าพูดถูก แซม
เจ้าจะบอกข้าแต่...
ข้าเสียใจ
แหวนมีอำนาจเหนือข้าแล้ว
ถ้าข้าสวมมัน...
เขาจะรู้ว่าข้าอยู่ที่ไหน
เขาจะเห็น
ท่านโฟรโด...
นี่เองคำตอบของปริศนาทั้งปวง
ในแดนเถื่อนแห่งนี้ ข้ามีเจ้า...
ฮาล์ฟลิ่งทั้งสอง...
กับทหารใต้บัญชา
แหวนแห่งอำนาจอยู่แค่เอื้อม
โอกาสของฟาราเมียร์ นายกองแห่งกอนดอร์...
ที่จะแสดงฝีมือ
ไม่!
หยุดนะ!
อย่ายุ่งกับเขา
ท่านไม่เข้าใจรึไง
เขาต้องเอามันไปทำลาย
เราถึงต้องผ่านมอร์ดอร์
ไปยังขุนเขาอัคคี
ออสกิเลียธถูกโจมตี พวกเขาขอกำลังหนุน
ได้โปรด ภาระนี้ใหญ่หลวง
ท่านจะไม่ช่วยเขาเลยรึ?
ท่านนายกอง
เตรียมเดินทาง
แหวนจะไปสู่กอนดอร์
- เขายังไม่ตาย! - เขาอยู่ไหน เขาอยู่ไหน
หลีกทางข้า น่าฆ่านัก
คนผู้โชคดีที่สุด ปราดเปรียวที่สุด
ไม่ระวังตัวที่สุดเท่าที่เคยข้ารู้จัก
โชคดีมีชัย พ่อหนุ่มเอ๋ย
กิมลี องค์ราชันย์อยู่ไหน?
ท่านมาช้า
สารรูปดูไม่จืด
ทัพใหญ่เลยรึ?
- ยกมาทั้งไอเซนการ์ด - เท่าไหร่ล่ะ?
อย่างน้อยหนึ่งหมื่น
หนึ่งหมื่น?
กองทัพนั่นถูกสร้างมาเพื่อ...
ทำลายโลกมนุษย์โดยเฉพาะ
พวกมันจะมาถึงก่อนมืด
ให้มันมา!
ให้ชายฉกรรจ์ทุกคนที่พอรบได้...
พร้อมรบก่อนค่ำมืด
เราจะป้องกันทางลาด และประตูจากด้านบน
ไม่เคยมีทัพใดทะลวงกำแพงหิน...
หรือเข้ามาในปราสาทฮอร์นเบิร์กได้
พวกนี้ไม่ใช่ออร์คไร้สมอง
มันเป็นอุรุก-ไฮ
เสื้อเกราะหนา โล่ก็ใหญ่
ข้าผ่านศึกมามาก ท่านคนแคระ
ข้ารู้ว่าจะป้องกันที่มั่นยังไง
พวกมันจะกระจายดุจสายน้ำกระทบหิน
มันจะปล้นฆ่าเผาดังที่เราเห็นมาแล้ว
พืชพันธุ์ธัญญาปลูกใหม่ได้
บ้านช่องสร้างใหม่ได้
เราหลบอยู่หลังกำแพงผา...
รอให้มันล่าถอยไปเอง
พวกมันไม่ได้มาเพื่อเผาบ้านช่อง
มันมาเพื่อเข่นฆ่าผู้คน
ไม่ให้เหลือแม้ทารก
จะให้ข้าทำอย่างไร
ดูไพร่พลของข้าสิ
ขวัญกำลังใจแทบไม่เหลือ
ถ้านี่คือจุดจบ ข้าอยากให้...
พวกเขาตายอย่างไว้ลาย
ส่งพลนำสารไป...
ต้องไปขอความช่วยเหลือ
ใครล่ะจะมาช่วย?
เอลฟ์รึ?
หรือคนแคระ?
โชคด้านเพื่อน เราสู้ท่านไม่ได้
พันธมิตรเก่าตายไปแล้ว
- กอนดอร์จะมา - กอนดอร์รึ
กอนดอร์อยู่ไหน ยามแดนตะวันตกแตกพ่าย
กอนดอร์อยู่ไหน เมื่อศัตรูล้อมเราอยู่
กอนดอร์อยู่ไหนกัน
ไม่มีแล้ว ท่านอารากอร์น
เราไม่มีใคร
พาผู้หญิงกับเด็กเข้าถ้ำ
ขอเวลาอีก...
ไม่มีเวลา สงครามมาถึงแล้ว
ปิดประตู
เอ๊นท์เราไม่ยุ่งกับ...
สงครามของมนุษย์กับพ่อมด...
มานมนานแล้ว
แต่บางสิ่งกำลังจะเกิดขึ้น
ปรากฏการณ์ใหม่...
ที่ไม่ปรากฏมานาน
สภาเอ๊นท์
มันคืออะไร?
การชุมนุม
ชุมนุมอะไร?
บีช โอ๊ค
เชสท์นัท แอช
ดี...ดี...ดี
มากันเยอะดี
ทีนี้เราก็จะตกลงกันว่า...
เอ๊นท์จะเข้าร่วมสงครามหรือไม่
ถอยก่อน กลับเข้าถ้ำ
ไปเลย อย่าหยุด รีบเข้าไป
เราจะวางกำลังสำรองไว้ตามกำแพง
ไว้สนับสนุนพลธนูจากเหนือประตู
อารากอร์น ท่านต้องพักบ้าง
ไม่พร้อมเต็มที่ ก็ทำอะไรไม่ได้
ท่านอารากอร์น
ข้าจะถูกส่งไปอยู่กับพวกผู้หญิงในถ้ำ
นั่นเป็นความรับผิดชอบอันทรงเกียรติ
คอยดูแลุเด็กๆ หาอาหารและที่พัก เมือเหล่าบุรุษกลับมา
เกียรติศักดิ์อยู่ตรงไหน
ท่านหญิง คงมีสักวัน ที่ความกล้าหาญปราศจากเกียรติศักดิ์
ใครเล่าจะให้พวกเขาพึ่งพา เมื่อถึงแนวรบสุดท้าย
- ข้าขอยืนเคียงบ่าท่าน - นั่นไม่อยู่ในอำนาจที่ข้าจะบัญชา
คนอื่นๆ มิได้อยู่เพราะท่านบัญชา
พวกเขารบเคียงไหล่ท่าน เพราะพวกเขาไม่อยากจากไป
เพราะพวกเขารักท่าน
ข้าขอโทษ
ชาวนา ช่างตีเกือกม้า เด็กเลี้ยงม้า
คนพวกนี้ไม่ใช่นักรบ
- ส่วนใหญ่แก่ไป - หรือเด็กไป
ดูพวกเขาสิ ขวัญหนีดีฝ่อ
แค่มองตาก็รู้
แล้วก็ควรกลัวด้วย
แค่สามร้อยคน สามร้อยสู้กับหนึ่งหมื่น
แต่ตั้งรับที่นี่ มีทางรอดมากกว่าที่เอโดราส
พวกเขาไม่มีทางชนะได้
พวกเขาจะตายกันหมด
ถ้าเช่นนั้นข้าขอตายกับพวกเขา!
ปล่อยเขา พ่อหนุ่ม
ปล่อยเขา
ชาวบ้านที่ใช้ดาบเป็นทุกคน ถูกส่งไปรับอาวุธแล้ว
ฝ่าบาท?
ข้าเป็นใคร แกมลิง?
พระองค์คือกษัตริย์ของเรา
เจ้าเชื่อในกษัตริย์ของเจ้ารึเปล่า?
ข้ารับใช้พระองค์...
ขอติดตามพระองค์ไปจนถึงที่สุด
ไม่ว่าจะสิ้นสุดตรงไหน
ม้ากับอัศวินหายไปไหน?
ไร้สัญญาณเป่าเขา...
อดีตเลือนหายดุจสายฝนชะขุนเขา
ดุจสายลมผ่านป่า
ยุคทองสิ้นลับกับอัสดง
หลังเนินเขา...
ในเงาสลัว...
ไฉนต้องเป็นแบบนี้?
นี่มันหลายชั่วโมงแล้วนะ
ตอนนี้คงตัดสินใจอะไรได้บ้างแล้ว
- ตัดสินใจเหรอ - ไม่
เราเพิ่งแค่กล่าว...
อรุณสวัสดิ์กันเสร็จ
แต่นี่มันกลางคืนแล้วนะ
รอไปตลอดชาติไม่ได้นะ
อย่าใจร้อน
เวลาของเราจะหมดแล้ว
อย่าหยุด ไปที่กำแพงชั้นนอก
ขอดาบเจ้าซิ
เจ้าชื่ออะไร?
เฮเลธ บุตรฮามา
พวกเขาว่าคืนนี้เราไม่รอดแน่
เขาว่าหมดหวังแล้ว
นี่ดาบชั้นดี
เฮเลธ บุตรฮามา
ความหวังยังมีเสมอ
เราเชื่อในท่านมาจนบัดนี้ ท่านไม่เคยนำเราไปผิดวิถี
อภัยข้าด้วย
ข้าผิดเองที่ท้อใจ
ไม่มีอะไรต้องอภัย เลโกลัส
ถ้ายังมีเวลา ข้าจะแก้เสื้อนี่
อกมันคับไปน่ะ
นี่ไม่ใช่สัญญาณของออร์ค
ไปตามพระองค์มา
- เปิดประตู - เปิดประตู
เป็นไปได้รึนี่?
ข้านำข่าวจากเอลรอนด์แห่งริเวนเดล
เอลฟ์กับมนุษย์เคยเป็นพันธมิตรกัน
นานมาแล้วเราเคยสู้และตายด้วยกัน
เรามาเพื่อสืบทอดเจตนารมย์นั้น
ด้วยความยินดียิ่ง
เราภูมิใจที่ได้สู้เคียงข้างมนุษย์อีกครั้ง
น่าจะเลือกจุดที่ดีกว่านี้
เอาล่ะ พ่อหนุ่ม ไม่ว่าดวงหรือฝีมือ ขอให้ผ่านคืนนี้ไปได้ละกัน
มิตรของท่านอยู่นี่แล้ว อารากอร์น
ขอให้ผ่านคืนนี้ไปได้ละกัน
ฆ่าไม่ต้องปรานี...
เพราะมันจะไม่ปรานีท่าน!
- เกิดอะไรขึ้น? - จะให้ข้าบรรยาย...
หรือจะให้หาลังมาต่อขา?
อย่าเพิ่งยิง!
การศึกเริ่มแล้ว
เตรียมยิง!
เกราะมันมีช่องโหว่ที่คอ
กับใต้ท้องแขน
ปล่อยธนู
ยิงถูกบ้างมั้ย?
ระดมธนู
- ยิง! - ยิง
ส่งมาให้ข้าบ้างซิ
มันมีบันได!
ดีจัง
- ชักดาบ - ชักดาบ
เลโกลัส ข้าได้สองแล้ว
ข้าได้ 17
ข้าไม่ยอมแพ้เจ้าหูแหลมแน่
19
เมอร์รี่!
เราสรุปได้แล้ว
ว่าไง?
ข้าบอกชื่อพวกเจ้าแก่สภาเอ๊นท์
เราเลยสรุปได้ว่า...
เจ้าไม่ใช่ออร์ค
ข่าวดีนะนี่
แล้วเรื่องซารูแมนท่านตกลงยังไง?
อย่าใจร้อนซิ หนุ่มน้อยแมเรียด็อค
ใจร้อน?
เพื่อนเรากำลังแย่
ต้องรีบไปช่วย พวกเขาสู้ไม่ไหวแน่
สงคราม...ใช่
มันกระทบเราทุกฝ่าย
ต้น ราก ใบ
แต่เจ้าต้องเข้าใจ ฮอบบิทน้อย
มันต้องใช้เวลานานมาก...
ที่จะพูดอะไรสักคำในภาษาเอ๊นท์
และเราก็ไม่ยอมพูดอะไร...
ถ้ามันไม่คุ้มที่จะ...
ใช้เวลาแสนนานในการพูด
17...18...
19
20
21
ทางลาด!
แค่นี้เองรึ?
มีปัญญาแค่นี้รึ ซารูแมน?
ยิงเจ้านั่นที เลโกลัส
ฆ่ามัน!
ยันประตูไว้!
ยันไว้ อย่าถอย
อารากอร์น!
กิมลี!
ประจัญบาน!
เอ๊นท์ไม่อาจทานกระแสสงครามได้
เราต้องจำทนต่อไปเหมือนในอดีต
ท่านตัดสินใจแบบนี้ได้ไง?
นี่ไม่ใช่สงครามของเรา
แต่ท่านก็เป็นส่วนหนึ่งของโลก
มิใช่หรือ
ท่านต้องช่วย...ได้โปรด
ทำอะไรสักอย่าง
เจ้าอ่อนวัยใจกล้า เมอร์รี่
แต่บทของเจ้าในนิทานเรื่องนี้จบแล้ว
กลับบ้านซะ
ทรีเบียร์ดอาจพูดถูก
เราไม่เกี่ยว
เรื่องมันใหญ่เกินไป
ที่สุดแล้ว เราจะทำอะไรได้
เรายังมีไชร์
กลับบ้านดีกว่า
ไฟกัลป์แห่งไอเซนการ์ดจะไหม้ลาม...
ไปผลาญป่าทัคโบโรห์กับบัคแลนด์
เเละ...
ทุกสิ่งที่เขียวสดงดงามก็จะหายไป
จะไม่มีไชร์อีก พิพพิน
อารากอร์น!
ถอยเข้าป้อมก่อน
ให้ทุกคนกลับออกมา
เข้าป้อมไป
ถอยเข้าป้อม
ฮัลเดียร์
เข้าป้อม!
มีอะไร หยุดทำไม?
ฮัลเดียร์!
ยันประตูไว้!
ยันไว้!
ไปที่ประตู ชักดาบออกมา
หลีกทาง!
เราคงต้านได้ไม่นาน
- ต้านไว้ก่อน - ต้องใช้เวลาเท่าไหร่?
เท่าที่เจ้าจะให้ข้าได้
กิมลี
ท่อนซุง!
เอาไปขวางไว้
ไปเถอะ เราสู้ได้น่า
ต้องโดดไกลนะ
ช่วยโยนที
- ว่าไงนะ? - โดดไม่ไหว...
โยนข้าไปที
แล้วอย่าบอกเจ้าเอลฟ์ล่ะ
รับรองได้
อัดประตูไว้
- หลีกหน่อย - ตามข้ามา
ระวังหลังด้วย
- อีกท่อนตรงนี้ - สูงอีก
ยันประตูไว้!
กิมลี! อารากอร์น! รีบออกจากตรงนั้น
อารากอร์น!
สั่งทุกคนถอย
ถอยให้หมด
ถอย!
ถอยก่อน!
มันบุกเข้ามาได้แล้ว
ปราสาทแตกแล้ว ถอย
- ถอย! - ถอย!
เร็ว ในนั้น สั่งให้เข้าไป
เข้าไปในป้อม
ข้าจะส่งเจ้าที่ชายป่าด้านตะวันตก
เจ้ามุ่งไปทิศเหนือก็จะถึงบ้าน
เดี๋ยว! หยุดก่อน!
หยุด!
กลับหลังหัน
- หันกลับ พาเราไปทางใต้ - ทิศใต้?
นั่นจะพาเจ้ากลับไปไอเซนการ์ด
ก็ใช่น่ะซิ
เราแอบเข้าไป ซารูแมนไม่เฉลียวใจ
ใกล้ตัวยิ่งตายใจ เราจะปลอดภัย
เขาคาดไม่ถึงแน่
ข้าว่าแผนนี่ไม่เข้าท่า...
แต่คิดอีกที...
เจ้าก็ตัวเล็กมาก
เจ้าอาจคิดถูกก็ได้
งั้นไปทางใต้เลยละกัน
จับดีๆนะ เจ้าตัวจ้อยจากไชร์
ข้าเองก็ชอบไปทางใต้
มันรู้สึกเหมือนเดินลงเขาน่ะ
จะบ้ารึไง เดี๋ยวก็โดนจับอีก
ไม่หรอก
คราวนี้ไม่มีทาง
ดูนั่น!
ออสกิเลียธโดนเผา!
ทัพมอร์ดอร์มาแล้ว
แหวนจะไม่ช่วยกู้กอนดอร์
มันมีแต่อำนาจทำลายเท่านั้น
ได้โปรด
ปล่อยข้าไปเถอะ
รีบหน่อย
ฟาราเมียร์
ท่านต้องปล่อยข้าไป
แล้วยังมีครอบครัวหนูนา...
ชอบไต่ขึ้นมาจั๊กกะจี๋ข้า
พวกมันจะขึ้นมาหาที่...
ต้นไม้พวกนี้เป็นเพื่อนข้า...
รู้จักมาตั้งแต่เป็นฝักเป็นเมล็ด...
เสียใจด้วย ทรีเบียร์ด
แต่ละต้นมีเสียงพูดต่างกัน
ซารูแมน...
พ่อมดน่าจะรู้คิดกว่านี้
ไม่มีถ้อยคำในภาษาเอลฟ์...
เอ๊นท์ หรือภาษามนุษย์...
ที่จะสาปแช่งให้สาสม
ดูสิ พวกต้นไม้ กำลังเคลื่อนไหว
พวกเขาจะไปไหน
พวกเขามีธุระกับพวกออร์ค
คืนนี้ข้าจะไปเล่นงานไอเซนการ์ด...
ด้วยหินร่อนก้อนศิลา
ยอด!
มาเลยเพื่อน...
เหล่าเอ๊นท์จะออกศึก
เป็นไปได้ว่า...
เราจะไปพบจุดจบ
การเคลื่อนพลครั้งสุดท้าย...
ของพวกเอ๊นท์
ออร์คยึดชายัฝ่งตะวันออกแล้ว กำลังมันล้นเหลือ
เราจะถูกขยี้ก่อนค่ำ
ท่านโฟรโด?
แหวนเรียกหามัน ดวงตามันจะเห็นข้าแล้ว
เข้มแข็งไว้ ท่านต้องไม่เป็นไร
นำตัวเชลยไปให้พ่อข้า
บอกว่าฟาราเมียร์ส่งของกำนัลชั้นยอดมา
อาวุธที่จะช่วยพลิกชะตาเรา
อยากรู้มั้ยว่าอะไรเกิดขึ้นกับโบโรเมียร์
อยากรู้มั้ยทำไมพี่ท่านต้องตาย?
เขาจะชิงแหวนโฟรโด ทั้งที่สาบานจะปกป้อง
แถมยังจะฆ่าด้วย!
แหวนทำให้พี่ชายท่านเสียสติ!
ระวัง!
ท่านโฟรโด
พวกมันอยู่แถวนี้
พวกมันมาแล้ว
นาซกูล!
หลบที่นี่ อย่าให้มันเห็น
หาที่กำบัง
ป้อมถูกยึดแล้ว
จบสิ้นแล้ว
ไหนพระองค์ว่าป้อมนี่จะไม่มีวันล่มสลาย ตราบใดที่ประชาของท่านยังสู้
พวกเขายังสู้ สละชีพพิทักษ์มัน
พวกมันจะบุกเข้ามาแล้ว
มันผ่านประตูมาแล้ว!
มีทางอื่นที่ผู้หญิงกับเด็ก จะออกจากถ้ำมั้ย?
ไม่มีทางอื่นเลยรึ?
มีอีกทางที่ขึ้นไปบนเขา
แต่จะไปได้ไม่ไกล อุรุก-ไฮมากเกินไป
สั่งผู้หญิงกับเด็กออกไป
- ปิดทางเข้าด้วย - ล้มตายสุดคณานับ...
มนุษย์จะรับมืออย่างไร กับความชิงชังขนาดนี้
จงขี่ม้าออกไปกับข้า
ออกไปเผชิญหน้าพวกมัน
สู้ตายอย่างสมเกียรติ
เพื่อโรฮาน
เพื่อประชาชนของพระองค์
ตะวันขึ้นแล้ว
ข้าจะกลับมาในแสงอุษาอีกห้าวัน
ยามรุ่งทิวา...
จงมองด้านทิศบูรพา
ใช่...
แตรเขาแห่งเฮล์ม แฮมเมอร์แฮนด์...
จะกู่ก้องในเฮล์มส์ดีพ...
เป็นครั้งสุดท้าย
ใช่!
ยามนี้เราจะชูดาบสู้ด้วยกัน
ฮึกห้าว...เหิมหาญ
แม้พ่ายพัง
ให้เลือดหลั่งอรุณแดง
สู้ไว้ลายออร์ลิงกัส!
แกนดาล์ฟ
กษัตริย์เธโอเดนสู้อย่างโดดเดี่ยว
ไม่โดดเดี่ยวแล้ว
โรเฮียริม!
เอโอเเมร์
ทะลวงไปหาองค์ราชา
ยอด!
มือแม่นนี่
ทลายเขื่อน!
ปล่อยน้ำท่วม!
พิพพิน จับแน่นๆ
จับดีๆนะ ฮอบบิทน้อย
ทำอะไรน่ะ?
ท่านจะไปไหน?
นี่ข้านะ
แซมของท่านไง
ไม่รู้จักแซมแล้วรึ?
ข้าทำไม่ได้ แซม
ข้ารู้
ทุกอย่างผิดไปหมด
เราไม่ควรต้องมาที่นี่ตั้งแต่แรก
แต่เราก็มาแล้ว
มันเหมือนนิทานยิ่งใหญ่ ท่านโฟรโด
เรื่องใหญ่ให้เล่าขานกันมา...
ล้วนแต่ภัยร้ายน่ากลัว...
จนบางทีเราก็ไม่อยากรู้ตอนจบ
เพราะไม่มีเค้าว่ามันจะจบด้วยดี
โลกจะดีดุจโลกเดิมได้ไง
ในเมื่อมีแต่เรื่องร้าย?
ชัยชนะ!
เราชนะแล้ว
แต่ในที่สุด มันก็ผ่านพ้นไป
เงาร้ายนี้
แม้กระทั่งความมืดก็ต้องเลือนหาย
วันใหม่จะต้องมาเยือน
และแสงอรุณจะเจิดจ้ายิ่งกว่าเดิม
เรื่องพวกนี้แหละที่เราจำฝังใจ...
ที่มีความหมายบางอย่าง
แม้เราจะเล็กเกินกว่าที่จะเข้าใจ
แต่ข้าคิดว่า...ข้าเข้าใจนะ
เดี๋ยวนี้ข้าเข้าใจแล้ว
ผู้คนในตำนานพวกนั้น...
มีโอกาสจะหันหลังกลับ แต่ก็ไม่หัน
พวกเขาเดินหน้าสู้
เพราะมีสิ่งยึดมั่นในใจ
แล้วเรามีอะไรให้ยึดมั่นล่ะ แซม?
ก็โลกนี้มีความดีสถิตอยู่ไง ท่านโฟรโด
และเราควรค่าที่เราจะสู้เพื่อมัน
ข้าคิดว่าเราคงเข้าใจกันแล้วนะ โฟรโด
กฎหมายเมืองเรา กฎของพ่อท่าน
ถ้าปล่อยเขาไป ท่านต้องถูกประหาร
เช่นนั้นก็จงประหารข้า
ปล่อยพวกเขา
อย่าเข้าไปในป่า
อย่าเข้าใกล้พวกต้นไม้
สรุปยอด...
- 42 - 42 เหรอ
ไม่เลว สำหรับเจ้าชายเอลฟ์หูแหลม
ข้าเองนั่งเท่ห์บนศพที่ 43
- สี่สิบสาม - มันตายแล้วนี่
- มันยังกระตุกอยู่ - มันกระตุก
เพราะขวานข้าจามอยู่ใน ระบบประสาทมันต่างหาก
- เขาดูไม่ค่อยมีความสุขเท่าไหร่นะ - ไม่สุขเลย เมอร์รี่
แต่ว่า ข้ายังว่าข้างบน คงเห็นวิวสวยอยู่นา
ใช่สิ ที่นี่ เป็นอาคารชั้นหนึ่ง
ข้าได้ยินมาว่าพนักงานดีมากเลย
- นี่เจ้าทำอะไรน่ะ - เปล่านี่
- โลกก็กลับสู่สภาพปกติแล้ว ก็แค่นั้น - ไม่ ยังเลย
ข้าหิว
ขอให้โชคดีในการหาอะไรดีพอ ที่จะกินได้จากแถวนี้นะ
บางทีอาจจะมีแต่หนูตาย แล้วก็ขนมปังขึ้นรา
ห้องเก็บของ
เซาท์ ฟาร์ธิง
ข้าไม่อยากเชื่อเลย
เป็นไปไม่ได้
- ใช่เลย - ใบยาลองบ็อทท่อม
ใบยาที่ดีที่สุดในเซาท์ฟาร์ธิง
เหมาะสุด คนละถังเลย
เดี๋ยว
เราน่าจะแบ่งให้ทรีเบียร์ดไหม
แบ่งเหรอ
ไม่ ไม่
นี่มันต้นไม้ที่ตายแล้ว
ข้าไม่คิดว่า เขาจะเข้าใจหรอก
อาจเป็นญาติห่างๆ ก็ได้
เออ เข้าใจแล้ว
อย่าใจร้อน
ใช่เลย
บา-ฮรุม
นี่เป็นทางระบายน้ำเก่า
อยู่ใต้แม่น้ำตลอดไปถึงปลายเขตเมือง
เจ้าจะพบที่กำบังในป่าที่นั่น
นายกองฟาราเมียร์
ท่านแสดงให้เห็นถึงความสามารถแล้ว
สูงส่งยิ่ง
แคว้นไชร์คงเป็นแดน ที่ยอดยิ่งจริงๆ ท่านแกมจี
ขนาดคนสวนยังทรงเกียรติขนาดนี้
เจ้าจะใช้เส้นทางใดเมื่อถึงป่าแล้ว
กอลลัมบอกว่ามีถนน
ใกล้มินาส มอร์กุล ที่ไต่ขึ้นไปในภูเขา
ซิริธ อังกอลเหรอ
- ชื่อนี้หรือเปล่า - ไม่
ไม่ใช่
- ใช่ - โฟรโด...
ว่ากันว่ามีภัยมืดสิงสู่ ในช่องเขาเหนือมินาส มอร์กุล
- เจ้าไปทางนั้นไม่ได้ - มันเป็นทางเดียว
นายท่านบอกว่าเราต้องไปมอร์ดอร์ เราเลยต้องพยายาม
ข้าต้องไป
ไป โฟรโด ไปพร้อมกับความปรารถนาดีของมนุษย์
ขอบคุณ
ขอให้ความตายพบเจ้าอย่างรวดเร็ว หากเจ้าพาพวกเขาไปสู่ภยันตราย
มาเถอะ เร็วสิ
ท่านโฟรโดไม่ได้ตั้งใจให้ พวกผู้พิทักษ์ไพรพวกนั้นทำร้ายเจ้า
เจ้าคงรู้ใช่ไหม
เขาพยายามจะช่วยเจ้านะ
ช่วยข้าเหรอ
เพราะงั้นอย่าไปผูกใจเจ็บ
- ให้อภัยแล้วลืมซะ - ไม่ ไม่ ไม่ผูกใจเจ็บ
กอลลัม กอลลัม
นายท่านดี
- ฮอบบิทดี - ดีมากเลย
เจ้าดีมากจริงๆ กอลลัม
ซอว์รอนจะคลั่งสุดขีด แล้วแก้แค้นอย่างรวดเร็ว
ศึกเฮล์มส์ดีพยุติแล้ว
แต่ศึกมิดเดิ้ลเอิร์ธกำลังจะเริ่มขึ้น
ความหวังของเรา ขึ้นกับสองฮอบบิทน้อย
ในป่าที่ไหนสักแห่ง
จะมีชื่อเราในเพลงหรือนิทานมั้ยนี่?
ว่าไงนะ?
แบบว่า "ต่อไปนี้คือ เรื่องโฟรโดกับแหวน"
แล้วทุกคนพูดว่า "ใช่ นั่นเรื่องโปรดข้า"
"โฟรโดกล้าหาญมาก ใช่มั้ยพ่อ?"
"ใช่ ลูก"
"ฮอบบิทผู้โด่งดังที่สุด ไม่ต้องกังขา"
แล้วตัวเอกอีกตัวล่ะ
"แซมไวส์ใจเด็ด"
ข้าอยากฟังเรื่องแซมมากกว่านี้
โฟรโดคงไปไม่ถึงไหนถ้าไม่มีแซม
ท่านโฟรโด อย่าล้อข้าซิ ข้าพูดจริงนะ
ข้าก็พูดจริง
"แซมไวส์ใจเด็ด"
สมีกอล?
เราไม่รอเจ้าแล้ว มานี่เลย
นายท่าน...
นายท่านดูแลเรา
นายท่านไม่ทำร้ายเรา
นายเจ้าไม่รักษาคำพูด
อย่ามายุสมีกอล
สมีกอลผู้น่าสงสาร
นายเจ้าทรยศเรา
ใจร้าย เจ้าเล่ห์ ขี้โกง
เราน่าจะหักคอมันซะ
ฆ่ามัน! ฆ่ามัน!
ฆ่าทั้งคู่เลย
เอาของรักคืน...
แล้วเราจะได้เป็นเจ้านาย!
แต่เจ้าฮอบบิทอ้วนรู้ทัน
เฝ้าจับตาดูเรา
งั้นก็ควักลูกตามันซะ
ให้มันตาบอดคลานไปเลย
ใช่...ใช่...ดี
ฆ่าซะทั้งคู่
ตกลง... ไม่...ไม่เอา!
มันเสี่ยงไป เสี่ยงไป
เขาอยู่ไหน เขาหายไปไหน?
- กอลลัม อยู่ไหน? - สมีกอล...
เรายืมมือนางได้นี่
ใช่ นางทำได้แน่
จริงด้วย ให้นางทำ
เมื่อพวกมันตายเราก็ได้ของรักคืน
ต้องให้ตายก่อนนะ
เร็วฮอบบิท ต้องไปอีกไกล
สมีกอลจะพาไป
ตามมาเลย
ภาพยนตร์เรื่องนี้ขออุทิศให้ คาร์ลา ฟราย ไบรอัน แบนส์โกรฟ เบรนท์ รอบบ์
คนที่เรารัก