ERGENS IN ITALIË, 1944.
Joey?
- Ik ben aan het lezen, Mittens.
Over die blondjes uit de ruimte? - Pirate Women Of Venus?
Sorry, die heb ik geruild.
Voor een pakje sigaretten. - Verrek.
Die cover was gaaf.
Jij rookt toch niet? Geef op. - Vraag je het eindelijk?
Dat kost je al je snoeprepen.
Allemaal?
Die tabak ruikt toch zo lekker. - Geef hier.
Hoe is het met je enkel, Phillips? - De koude doet geen deugd.
Ik kan wel een verpleegster gebruiken. - Ik ook, Doc.
Ik ook.
Snowman voor Scotty 1.
Waar ben je nou, Scotty?
Ik kan hem niet bereiken. Ik hoor alleen maar dit.
Vreemd, nog nooit zoiets gehoord.
Blijf proberen.
Snowman voor Scotty 1. - Mag ik je kompas eens?
Bedankt.
Hoe lang blijven we hier, sergeant?
Jongens, blijf zo zitten.
Perfect.
Wie ben jij? - Waar kom je vandaan?
Ik zit nu bij jullie. Charlie Dolan. - Dé Charlie Dolan?
Ik vrees van wel. - De schrijver. Staat in alle kranten.
Weet ik. Korporaal Mittinsky, aangenaam.
Schrijft u een verhaal over ons? - Zoiets.
Mag ik een peuk van u, korporaal?
Is dat de zippo van generaal Patton? - Klopt.
Bedankt voor de sigaret.
Mr Dolan, ik ben Joseph Verona, uit New Jersey.
Heel mooi, Joey. Tot later.
De zoon van Angelo en Rose Verona.
Sergeant Stone? Charlie Dolan. - Weet ik.
Waar blijft dat interview? - Later.
Een peuk, Mittens. - Hoe staan we ervoor?
Mittens, heb je sigaretten?
Sir, we kunnen niet langer wachten op de anderen.
En de radio doet het niet. Laten we nu vertrekken.
Sergeant, ik ben je geleuter zat. Ik heb de leiding, het wordt tijd...
Zie je wel? Daar zijn ze.
Luitenant... Groentje.
Zoek dekking.
Terugtrekken.
Rode kruis.
We moeten hier weg. - Links van je.
Ren het bos in.
Ze hebben 'm te pakken. - Nee, kijk.
Wacht je op meer moffen? Wij zijn de enigen. Vooruit.
We zijn veilig nu. - Ik dacht dat u er geweest was.
Het is dus waar. De ijzeren sergeant krijg je niet kapot.
Zei ik iets verkeerds? - Die onzin wil ik niet horen.
Weet je wat me redde? M'n helm. Staal, overheidsspul.
Meer niet. Geen geluk of magie. Geen beschermengel. Begrepen?
Heren, we gaan. Mittens voorop.
De radio zijn we kwijt. - Viel hij niet meer te redden?
Nee, sir. - Waar zat je met je gedachten?
Ik dacht aan m'n gesneuvelde makkers.
En aan hoe u die opdracht weigerde.
Als u de leiding had, was dit nooit gebeurd.
Denk je er zo over? - Inderdaad.
Wat voor opdracht? - Wat doe je daar?
Nota's maken. - Lekker, hoor.
Lopen we nog ver door? M'n poten doen pijn.
Wat vreemd. Het kompas werkt niet.
Een nieuw wapen van de moffen? Magnetische stralen?
Moet je Buck Rogers horen. - Vast een ijzerbedding.
Waar zijn we, sergeant? - Geen idee. Op vijandelijk gebied.
Grappig, zulke bossen hebben we in Illinois ook.
Kijk maar uit voor sluipschutters. - Sluipschutters? Welnee.
We zijn te diep in het bos.
We zijn hier alleen met de beren.
Mortier.
Wat was dat? - Bliksem misschien?
Je vrouw en kind?
Dat waren ze ooit. - Heb je ze lang niet meer gezien?
Twee jaar.
Nu heb ik de sergeant en Joey. Hebt u een meisje?
Nee, dat past niet bij m'n beroep.
Ik kan me geen vrouw meer inbeelden. - Ik wel. Jammer genoeg.
Je bent al bij de sergeant sinds Noord-Afrika?
Kan hij ons hieruit redden? - Als iemand dat kan, is hij het wel.
Ik wil geen gedoe, maar hij is niet erg vriendelijk.
Hij maakt geen vrienden omdat hij ze niet graag verliest.
Wie is Velma?
U stelt een hoop vragen. - Ik ben reporter. Je vrouw?
Velma was een buurmeisje. Ze sloeg Mittens altijd verrot.
Is dat zo?
Als ik een mof was, waren jullie dood. Beter opletten. Verona, op wacht.
Mittens?
Ik weet dat je er bent. Schei maar uit.
Pestkop.
Mittens? Ik krijg genoeg van je.
Wat is er? Terug naar je post. - Eerst even iets doen.
Wat is het koud.
Neem maar wat koffie. - Bedankt.
Meneer Dolan, zag u iemand het wel eens begeven?
U weet wel. Vermoeidheid, shellshock.
Maar al te vaak.
Vannacht heb ik echt iets gezien.
Iets vreemds.
Vertel. - Een man in het donker.
Een mens was het niet echt. Het leek wel...
Een monster.
Met grote ogen en een harig hoofd.
En een plakkerig ei. Toen ik weer ging kijken, was het weg.
Ik word stapelgek. Nietwaar, meneer Dolan?
Welnee, je zag vast een eland.
Een eland. Tuurlijk, dat was het.
Een eland.
Het was ook erg donker. En ik voel me niet gek.
Ik zit ook voor het eerst vast op vijandelijk gebied.
Zelfs de sergeant is ongerust, hij bleef de hele nacht wakker.
Jouw beurt, Dolan.
Ik heb een hert gezien. Ik lust wel een stukje vlees.
We pakken het. - Geen geschiet daarbuiten.
Het is maar één schot. - Lukt u dat met één schot?
Ze noemen me Bullseye Dolan. Waar was het, Mittens?
Ik vraag het de sergeant. - Laat hem maar.
Hij viel net in slaap. Hij lust ook wel een biefstuk.
Goed dan. Eén schot, meer niet.
Mittens, weet je dit wel zeker?
Hier stond hij, in het maanlicht.
Net een standbeeld. Koning van het bos.
Hij stond te schijten.
Hier heeft hij van gegeten en ging toen die kant op.
Naar het water toe. - Ben jij een Indiaan?
Ja, Mahatma Ghandi is m'n oom.
Wijsneus.
Nog twee spelers in de negende inning.
Stan, het is aan jou of het is voorbij.
Daar komt de worp.
Homerun. Het publiek wordt gek.
Weet je, knul...
Ik zag hier al veel malloten, maar jij spant de kroon.
Hoe krijg ik anders de World Series te zien?
Je moest me wakker maken. - Mocht niet van Dolan.
Mocht niet van Dolan? Waar is die pennenlikker?
Op jacht.
Op jacht naar wat, soldaat? - Mittens had een hert gezien.
Dus we zitten in Duits gebied en Mittens en Dolan gaan op safari?
En straks nog een borrel bij Mussolini?
In het gareel. Nu. - Ja, sir.
Klote. Raap op.
Hoorde je wat?
Ja, het komt daar vandaan.
Krijg nou wat.
Wat heeft de SS hier te zoeken?
Wegwezen. - Wacht. Het kamp is verlaten.
Waar zijn ze gebleven? - Op zoek naar ons.
Wacht, dat kan niet. Dit zijn de zware jongens.
Die houden zich niet met ons bezig. Er is daar wat gaande.
Manoeuvres. - Op 15 kilometer van het front?
Dat geloof ik niet. En jij ook niet.
We gaan wat dichterbij. Het is verlaten.
Op jacht gaan was oké, maar nu kap ik ermee.
Ik wandel geen SS-kamp binnen voor jouw verhaaltje.
Oké, korporaal. Ik ben getikt, het spijt me.
Wacht. - Wat nou weer?
Ik wil even pissen.
Schiet op dan. - Doe ik.
Mittens moet beter weten. - Het was Dolans idee.
Misschien zijn ze verdwaald. Dat lukt hier makkelijk.
Ik krijg hier de kriebels. Die grote, enge bomen.
Lijkt wel een sprookje. - Vooruit.
Als ze niet verschijnen voor het donker, gaan wij alleen terug.
We kunnen Mittens toch niet achterlaten?
Alles oké?
Wat is dat nou? - Het lijkt wel verbrand.
Is het heet? - Nee, koud.
Hartstikke koud. Raar spul. Van een motor?
Geen idee. Het bevalt me niks.
Schiet op, Dolan.
Dolan.
Smeerlap.
Wat is dit nou weer?
Een geheim wapen van de nazi's?
Mijn God.
Er ligt nog meer van dat spul.
En de bomen lijken afgebroken.
Ik heb meer aan m'n hoofd dan een vliegtuigcrash.
Ik ben m'n regiment kwijt en weet niet eens waar ik ben.
Zal ik bovenop die heuvel gaan kijken? - Ja, doe maar.
Sergeant, kom snel hierheen.
Dit moet u zien. Echt wel.
Wat is er?
Lieve hemel.
Je bent een idioot. Wegwezen.
En dit dan? - Laat liggen.
Kom op.
Een enorm ding. Een nieuwe zeppelin?
Geen idee. Die markering is me onbekend.
Een geheim wapen van de moffen? - Of van ons.
Of misschien... - Wat, Joey?
Laat maar.
Laten we het vanbinnen bekijken.
Dit moet toch open kunnen?
Achteruit, het werkt nog. - Er kunnen overlevenden zijn.
Lijkt hier wel een stoombad.
Ik hoor zuigers van een motor.
Kijk, daar is een deur.
Voorzichtig, Joey. - Het houdt ons wel.
Hou vol.
Volhouden, Joey.
Bedankt, sergeant. - We gaan.
We kunnen toch wat rondkijken?
Wie zou dit gebouwd hebben? - De luchtmacht zeker niet.
Moet je kijken. Klinkt als een motor.
Wegwezen, dit ontploft zo. - Kom nou, ga eens op avontuur.
Joey, gaat het? - Ja. Ogenblikje.
Sergeant.
Jeezes, wat een geur. - Dat is hij.
Mijn God. Wat is dat?
Hij lijkt op de kerel die ik gister zag.
Ik dacht dat ik gek was en durfde het niet te vertellen.
Snapt u het niet? Dit is een ruimteschip van Mars.
Welnee. Doe normaal, Joey.
Het is een dier. Een experiment van de nazi's.
Ongelooflijk. Er moet licht bij. - Niks aanraken.
Lekker, hoor. - Er is nu toch licht.
Deze stoel is leeg. De co-piloot loopt rond daarbuiten.
Verkenningsfoto's. Die kerels schieten plaatjes.
Ik krijg wat van dat lijk. Die deur moet open.
Laat mij maar. - Nee, je hebt al genoeg aangericht.
Een soort periscoop?
Niet gemaakt voor mensen, sergeant.
Ziet u iets? - Ja.
De kleuren kloppen niet. Wacht even.
Moffen.
Vuile, stinkende moffen.
Ik heb alle knoppen en schakelaars geprobeerd.
Ze zijn binnen.
Het lijken er wel vijftig.
We hebben munitie zat.
Verona, denk als een Marsman. Er moet ergens een luik zijn.
Zo'n stom ding.
Frisse lucht. Een ventilatieschacht.
Die mof op die motor. - Niet nu, we moeten dit opblazen.
Ben je gek? U gelooft het niet, maar dit is echt een ruimteschip.
Je gaat te ver, soldaat.
Maar als ik gelijk heb, is dit grootser dan de oorlog.
Een andere planeet. Een andere beschaving.
De moffen willen dit ding hebben. Het is onze taak en plicht.
Met een granaat in die uitlaat nemen we de motor te pakken.
We moeten het nu meteen doen.
Laat ze vliegen, knul.
Die mof had Dolans aansteker. - Dan kregen ze hen toch te pakken.
Met wat geluk kunnen we het spoor van die motor volgen.
Kom op, Joey.
Fritz, wat waren dat voor explosies?
Dat schip dat jullie neerhaalden? We hebben jullie door.
Hou op. Zo gaan we er nog aan.
In tegendeel, knorrige korporaal.
Als ze denken dat we meer weten, houden ze ons in leven.
Voor hoe lang? - Toch beter dan dood zijn?
Hans?
Het is retekoud, heb je dekens? - Schei uit. Slaap wat.
Ik slaap niet in een kooi. - Ik bekijk het zo.
Wanneer ik slaap, ben ik elders.
Ik moet praten om warm te blijven. M'n arm doet zo'n pijn.
Hans, volgens de voorwaarden van Genève,
moet je gevangenen voorzien van warm voedsel en geschikt onderdak.
Alsook alle andere voorwaarden. Begrijp...
Jij krijgt geen kerstkaartje, makker.
Ik ben kolonel Manheim.
Jullie worden nu verhoord. - Wacht even.
Ik ben correspondent. Een burger.
Dit kun je niet maken.
Mittinksy, George R. Korporaal, Amerikaans leger.
Je bent een nul, mof.
Is dat alles?
Hou op, verdomme. Ik zal praten.
Nu ben je redelijk.
Wat weet je over de raket en waar zijn jullie andere soldaten?
Wees geen mietje. Ik kan het wel aan.
Dolan, Charles Francis.
Correspondent in burgerdienst, uit St. Louis, USA.
Serienummer C19717139.
Francis?
Wat moet je van me?
Wat is dat voor iets? - Wat weet je hiervan?
Ben je gek? Hier weet ik niks van.
Dit wezen heb je nooit eerder gezien?
Vergeet het maar.
Dat zou ik me herinneren. - Je liegt.
Dit wordt alleen maar moeilijker, meneer Dolan.
Ik lieg niet.
Sloeg ik nou net Hitler? - Reken maar, kampioen.
Jammer dat ons einde nabij is.
Hans, laat die honden hun bek houden.
Verona, hoe kom jij hier? - Luister nou maar.
We hebben een plan om jullie te bevrijden.
En die rare kerel daar? - Het ruimtemannetje ook.
Hallo, Joey. - Mittens, alles oké?
Geweldig. Ik sloeg Hitler neer.
Is het zo erg?
Daar komt die dikke mof.
We zijn erbij. Naar de truck.
Mittens, nu.
Zet je schrap.
Cadeautje voor je. - Velma.
De groeten, Fritz.
Dekking.
Bedankt, hoor.
Hun distributieriem is stuk. Pech voor die moffen.
Wat nu, sergeant?
We moeten die truck lozen. We zijn bijna thuis.
Sinds dat schip ontploft is, werkt het kompas weer.
Dolan, dit heb je nodig. Mittens?
Joey?
Mack, jij gaat met ons mee.
Wat betekent dat gezicht? - Een grafkelder. M'n opa sprak erover.
Dan overnachten we hier. Dolan? Bug?
Wat heb jij? - Niks. Ik heb respect voor de doden.
Die lijken zijn jaren geleden al weggehaald, Mittens.
Waarom doet hij niks?
Moet hij soms bedelen om pinda's?
Hij zit daar maar.
Wat een verhaal.
Ik heb een fortuin over om te weten waar hij aan denkt.
Misschien slaapt hij.
Geef hem wat ruimte, jongens. - Heb je alles gevonden?
Hoe is het met 'm? - Wie weet.
Joey, de rantsoenen. - Ik rammel.
Dolan? Loop even mee.
Waarom?
Wat wordt het, Joey? Goulash of rundsvlees?
Beiden, we hebben bezoek.
Zou hij van Venus komen?
Denk eens na. Op Venus is geen leven.
Hij komt vast van Mars.
Mars?
Wat scheelt er? - Hoe pas jij in dit plaatje?
Hoezo? - Luister goed.
Ik kreeg je onlangs zomaar toegewezen.
En plots heb ik een ruimteschip, een sprinkhaan en een stel moffen.
Te gek, hè? - Vertel, wie heeft je gestuurd?
De inlichtingendienst? De OSS?
Roosevelt wist hiervan, hè? - Ben je nou helemaal?
Je mocht het niet weten, maar ik schrijf over jou.
De Ijzeren Sergeant. Het is waar, Stone.
Je wordt een legende voor die soldaten.
Je zou al vaak gesneuveld zijn, maar je komt altijd terug.
Behalve zulke leugens, heb je niks te publiceren.
Ik ben maar een stumper in deze oorlog.
Tot ik naar huis mag.
Kom, we gaan terug.
Wat hoor ik over Mittens en Hitler? - Je had het moeten zien.
Bonen lust hij niet. - Wij ook niet.
Hij dronk toch wat water. Zit er nog iets in?
Nee.
Wacht even.
Ik bof vandaag.
Hij eet het op.
Hij eet ervan. Hij houdt van tabak.
Geef hem er nog eentje. Niet zo gierig.
Wat is dat?
Hij wil ruilen.
Wacht nou.
Alles oké? - Kijk.
Hallo, soldaat.
Ik droom. - Ik dacht van niet.
Jeetje.
Hallo.
Schei uit, ik ga m'n gang. Waar waren we?
Geef op.
Kunnen we een blondje regelen?
Wat flik je nou? Ik zal je...
Rustig maar.
Het was een ongelukje. - Hij probeert te praten.
Niet schieten. Hij wil wat vertellen.
Wat zegt hij?
Hij is een soldaat uit de ruimte. - Een reden te meer.
Niet doen. Het is geen beest. Hij is duidelijk intelligent.
Wat als de moffen hem weer te pakken krijgen?
Kijk, hij is bang. - Dat is logisch.
Mijlenver weg van huis in een vreemd land.
En ze willen hem afmaken. Klinkt dat bekend?
Wat kijk je nou?
Hij slaapt vast in zo'n ei. - Hij heeft er flink aan geknabbeld.
Charlie, jij hebt niks gezien? - Sorry.
We gaan achter hem aan. - Welke kant op?
Het noordoosten. Richting z'n ruimteschip.
Hij weet niet dat het ontploft is.
Hij moet nog in de buurt zijn.
Wacht. Wat is dat nou?
Hier blijven. - Lijkt op iets uit de expo.
Kom op.
Bij welk leger horen jullie eigenlijk?
Ze zijn duidelijk buitenaards.
Joseph Verona van de aarde. Aangenaam.
Ik ben Mittinsky, zeg maar Mittens. - Terug in het gelid, verdomme.
Is dit geen list van de moffen?
Dat ding zal een vertaler zijn.
Waar komen jullie vandaan?
Wacht, ik heb een heleboel vragen. Hoe is het daarboven?
Hoe werken die lasers? - Hebben jullie ook blondjes mee?
Rakian is een vrouwtje.
Daar dachten we niet aan.
Graag gedaan, meneer.
Mevrouw.
Dat was het dan?
Wij riskeren ons leven en jullie smeren 'm?
Help ons om terug te geraken.
Dankzij jullie stikt het hier van de moffen.
Sergeant.
Zoek dekking.
Verona.
Op de grond. Zoek nou dekking.
Jeezes.
Mittens, Joey werd geraakt.
Alles komt goed, Joey. Je gaat naar huis.
Meneer Dolan? - Ik ben er, knul.
We hebben dat interview nog niet gedaan.
U gaat hier toch over schrijven, hè?
Reken maar, knul.
Dan weten de jongens thuis ervan.
Joey Verona ontmoette de ruimtemannetjes.
Moeten we niet bidden?
Daar is het te laat voor.
Met al hun kennis hadden ze iets kunnen doen voor Joey.
De moffen komen eraan uit het zuidwesten.
Stop die radio in je oor.
Radio in je oor.
De vijand komt eraan, op zoek naar jullie.
Samen kunnen we ze pakken met...
Wij helpen jullie niet om je eigen soort te doden.
De nazi's zijn onze soort niet, vrind.
Laat maar, Mittens.
We klaren de klus zelf wel. - Met ons drieën?
Zoals ik al zei tegen Joey.
Als de moffen iets willen, moeten wij het ze beletten.
Mittens. Charlie.
Wat zullen ze nu doen? - Een nieuwe aanval lanceren.
Munitie? - Laatste magazijn.
Ik ook. En granaten? - Eén, maar die bewaar ik.
We moeten ze afhouden tot die raket opstijgt.
Leeg. - Ik ook. Wat nu?
Onze munitie is op.
Ik wil ons overgeven aan jullie bevelhebber.
Ik moest je maar gewoon afmaken.
Maar als je ons naar het wezen brengt,
mogen jullie terugkeren naar jullie linies.
Afgesproken, Fritz.
Handje schudden?
Hij heeft het echt gedaan.
We grijpen onze kans. - Niet zonder de sergeant.
Er blijft niks van hem over.
Pech gehad, Dolan. We zijn allemaal de sigaar.
Zag je dat? - Waar kwam het vandaan?
Dank je.
Hoe werkt zo'n ding?
Pak het zo beet.
Laat maar zien wat we hiermee kunnen.
Met zulke wapens zijn onze jongens thuis met de kerst.
Wacht nog even met die plumpudding.
Nee, het zijn er te veel.
Lekker bezig, luizenkop. Zeker weten.
En nu terug de ruimte in.
Bedankt om ons te redden.
Dank je, luis.
Dolan.
KILROY WAS HIER
Onze linie moet wat verderop zijn. We hebben het gered.
Wij twee. Je moet hierover schrijven. Voor de sergeant en Joey.
Daar heb ik over nagedacht.
Ik kan het niet. - Hoezo niet?
Er zijn helemaal geen bewijzen.
Mijn redacteur laat me opsluiten.
En dan jouw verhaal over Hitler. Wie zal dat geloven?
Schrijf er toch maar over.
Verkoop het aan die blaadjes van Joey.
Daar zit wat in.
De laatste.
Kijk.
Waarom schiet hij niet?
Krijg nou wat.
Een peuk, Mittens.
Heren?
We gaan.
Vertaling: Wess Lee