EEN NETFLIX ORIGINAL- COMEDYSPECIAL
'Hij is in ieder geval niet hypocriet.
Dat moet je hem nageven.'
Oké.
Ik heb een karbonaadje op. Ik wil niet opscheppen.
Maar hij zit nu in mijn buik.
Wanneer je in een restaurant eet...
eet je anders dan thuis.
Thuis zou je nooit een karbonaadje in je pan klaarmaken...
goed warm aan de ene kant, omdraaien, dan de andere kant.
Dan kijken hoe de binnenkant is.
En dan zeggen: 'Ik ga genieten van dit heerlijke karbonaadje.
Zodra hij klaar is, eet ik hem op.
Maar tijdens het wachten...
eet ik een heel brood.'
Wie doet dat nou?
'Met 35 klontjes boter eet ik het.
Dan krijg ik nog meer trek...
in het karbonaadje.'
En toetjes zijn tegenwoordig anders.
Vroeger vroeg de ober:
'Wat wilt u als dessert: kersentaart of appeltaart?'
En dan zei je: 'Kersentaart.'
Toen waren dingen nog eenvoudig.
De toetjes van tegenwoordig... O mijn god.
Hij komt aanzetten met een enorm dienblad...
met daarop alle zoetigheid die er maar bestaat.
Ik vind z'n manier van praten...
maar niets. Het is anders.
Bij het toetje zijn er opeens seksuele toespelingen.
De...
Zo van:
'Waarom zeg je zo 'ah'?'
'Kan ik u ergens toe verleiden?'
'Verleiden?'
'Houdt u van decadent?'
'Nou, ik...'
'Ik hoop dat u nog ruimte in uw buik heeft.'
'Hebben we het nog steeds over toetjes? Wat is dit?
Ik wil je niet pijpen bij de wc.'
Ik wil hem niet pijpen.
Ik ben best beet te nemen.
Ik wil niet...
'Ho even.
Ho even, maestro.
Ik dacht dat we het hadden over butterscotch pudding.
Ik ben niet geïnteresseerd in u.
Ik ga wel door, ik ben een man van m'n woord...
maar ik zeg je dit.
Het is dat ik mijn woord heb gegeven, want anders...
Ik doe dit met tegenzin.'
Voor mij is seks...
Ten eerste ben ik een oude man.
Ik ben 60...
plus 12, of zoiets.
Zo zeg ik het graag.
Ik denk dat Lincoln...
dacht dat dat zou gaan aanslaan.
Z'n vrouw zei: 'Waarom zeg je geen 87?'
Hij: 'Waarom hou jij je mond niet?
Ik ben de orator van de familie...
en jij bent de gestoorde vrouw.
Wanneer ik 80 plus 7 zeg...
gaat zoiets echt aanslaan.'
Maar dat is niet gebeurd.
Nog iets presidentieels.
Er gaat een verhaal over George Washington.
Ze zeggen dat hij als kind een kersenboom heeft omgezaagd.
Zijn ouders vroegen: 'Wie heeft dat gedaan?'
Kleine George zei: 'Ik heb hem omgezaagd.
Ik kan niet liegen.'
'Wauw. Wat een geweldig verhaal.'
Maar dan denk je erover na.
Je rijdt 's avonds naar huis.
Je komt aan en zegt: 'Wat is er met mijn boom?
Is hij omgezaagd?'
Je gaat naar binnen...
en daar staat je kind met een bijl.
Je zegt: 'Wat is er met de kersenboom?'
Hij zegt:
'Ik heb hem omgezaagd.
Ik kan niet liegen.'
Jij zegt: 'Oké.
Met dat eerste ben ik niet blij.
Het tweede maakt me bang. Jij...
Jij kunt niet liegen?
Dat kun je niet?'
Dat zou...
Dat zou me bang maken.
Ik woon nu in LA. In LA gaan we naar feestjes.
Ik ben niet goed in feestjes.
Mijn probleem is dat ik geen mening heb.
Mensen hebben meningen.
Ik niet.
Zoals politieke en...
Soms zet ik voor ik vertrek de tv aan...
en wat die man zegt, dat zeg ik dan ook.
Maar ik ben niet goed...
Op feestjes wil ik geen serieuze discussies.
Ik probeer iemand van mijn niveau te vinden.
Daar ben ik goed in. Ik kan...
Sommigen hebben een gaydar. Ze weten wie er homo is.
Dat heb ik met mannen die even slim zijn.
Ik zie iemand staan en zeg:
'Hem kan ik bijhouden.'
En dan ga ik op hem af.
Dan hebben we het een paar uur over Jughead-strips.
Mensen vragen: 'Waarom ga je dan naar feestjes?'
Dit is waarom ik ga.
Er is maar één reden.
Ik ben dol op die kleine sandwiches.
Van die driehoekjes...
zonder korsten...
en de zijden zijn even lang...
en er zit een tandenstoker in.
Met gouden cellofaan...
en rood cellofaan.
Daar eet ik er zo 30 of 40 van.
En je vindt ze alleen op feestjes.
Ik vraag wel eens in restaurants:
'Hebben jullie van die driehoekige sandwiches?'
'Nee, onze sandwiches hebben de vorm van een sandwich.'
Ik: 'O, fuck.'
En dan...
ga ik naar een kruidenier.
'Waar vind ik de sandwiches met tandenstokers erin?'
'Die hebben we niet. Heeft u al een feest geprobeerd?'
Ik: 'Daar ga ik liever...
niet heen.'
En ik drink niet, dus daarom zijn feestjes niets voor mij.
En ik gebruik geen drugs.
Vroeger wel. Toen ik jong was, gebruikte ik van alles.
Lsd was m'n krachtigste drug.
Ik weet niet of ik acid heb genomen.
Ze zeiden me vroeger:
'Wees voorzichtig met die acid.
Je krijgt er een flashback van.
Tien jaar gaan voorbij, twintig jaar...
en dan krijg je een flashback.'
Dus ik dacht: dat klinkt goed.
Ik ging naar mijn dealer Frank.
'Frank...
bestaat er een drug waarbij ik jou vijf dollar betaal...
de drug neem, high word...
en 20 jaar later weer high word?'
Hij zei 'ja'.
Ik weet mijn drugsgeld goed te besteden.
Maar wat ik wil...
is jullie jongelui vertellen...
dat het helemaal niet waar is.
Ik heb sinds mijn tienerjaren geen lsd meer gebruikt.
Er zijn tien jaar verstreken, twintig jaar.
Helaas zijn er al 30 jaar verstreken.
En nog steeds...
geen flash...
Wat was dat een bedrieger.
Ik...
Nog meer leugens van de grote acid-bedrijven.
Ik wil niet...
Ik wil niet te politiek worden...
maar als je denkt dat zij...
iets geven om jou...
Ze geven alleen om hun winst.
Daar geven ze om.
Een vriendin van me is vegetariër.
Heb je het wel eens mis gehad...
en je opeens gerealiseerd...
Want al haar argumenten zijn goed.
Ze zegt: 'Hoe kun je een dier doden...
als je hetzelfde van het land kunt halen?
Het slaat nergens op.'
Dan zeg ik: 'Ik hou van varkensvlees.'
Dus...
zij heeft gelijk...
en ik niet.
Het is gek om je te realiseren dat je het altijd mis hebt gehad.
Over het vegetarisme, niet alles.
Je realiseert je dat je er helemaal naast zat.
Je wordt wakker en zegt:
'Alles wat ik ooit geloofd heb, is niet waar.'
Dan vind ik het tijd om een touw te gaan halen...
want het gaat niet beter worden.
Ga naar de touwenwinkel, dit is wat ik aanraad...
haal een stuk touw dat zo lang is...
en ga daarna naar de krukjeswinkel.
Het is geen toeval...
dat die winkels altijd naast elkaar zitten.
Ik wil niet te politiek doen, maar...
Wanneer mensen zelfmoord plegen, begrijpt niemand dat.
Mensen zeggen dan: 'Ik begrijp het niet.'
Ik: 'O nee?
Woon je soms in een suikerspinhuisje?
Weet je niet hoe het leven is?
Hoe het alleen maar teleurstelt...
steeds erger wordt en op een ramp uitloopt?
Serieus?'
Er zijn twee redenen waarom mannen zich ophangen.
De ene is, zoals we zeiden...
om te ontsnappen aan dit waardeloze, neppe leven.
En de tweede is om ons af te trekken.
Die mannen...
Ik begrijp het niet.
Het heet auto-erotische asfyxie.
Een duur woord voor iets smerigs.
En dit is wat ik ertegen heb.
De risico-beloningverhouding...
is niet goed.
Over de beloning heb ik gelezen.
Wanneer je geen lucht meer krijgt...
wordt je orgasme...
anderhalf keer zo hevig...
als dat van twee weken geleden.
Is dat echt zo belangrijk?
Er zijn een boel dingen gaande.
Het regent in het woud.
We hebben van alles aan ons hoofd.
En dat is ons probleem?
Maar het risico... Mijn god.
Mensen vragen zich af: 'Wat gebeurt er na je dood?'
Niemand weet dat.
Mensen doen of ze het weten...
maar niemand weet wat er gebeurt na je dood.
Maar ik weet wel wat er vlak erna gebeurt.
Vlak na je dood.
Je wordt gevonden.
En dit is het probleem.
Altijd door een dierbare.
Weet je wel.
Je wilt niet dat je zoon zegt: 'Wat is dit?'
'Wat is pa... Wat...'
En zo zul je herinnerd worden.
Wat je verder ook bereikt hebt.
Mensen denken...
dat hun leven wordt herinnerd als een film.
Maar dat is niet zo.
Het is een foto.
Een foto.
Dat is helaas hoe het is.
Maar...
als je denkt dat je zoon zich jou zo herinnert:
'Mijn vader nam me mee naar Disneyland toen het snikheet was.
En hij stond in de rij voor de handtekening van Mickey Mouse.
Wel twee uur.
Voor mij. Hij wist dat het niet de echte Mickey Mouse was.
Het was een werkeloze student.
Maar voor mij bleef hij.
Pa.
Hij had twee banen...
om te kunnen zorgen voor mij...
en mijn broer en mijn moeder.
Twee banen.
Ik zal nooit vergeten dat hij 's avonds laat thuis kwam.
Ik deed of ik sliep.
Hij kwam binnen...
heel zachtjes. Hij liep naar me toe...
en zoende me op dat gebied...
tussen mijn voorhoofd en mijn neusrug.
Daar zoende hij me.
En hij zei, heel zachtjes:
'Ik hou van je, zoon'...
en toen ging hij weg.
Tijdens het ontbijt wilde ik iets tegen hem zeggen...
maar hij zat al in zijn taxi.
Dat was z'n tweede baan.'
'Maar, mijn god, mijn vader...'
Dat herinneren ze zich niet. Alleen maar...
Want...
zo zijn mensen nou eenmaal.
Als ik het zou doen... Ik denk niet dat ik het doe.
Maar je weet het niet.
Je kunt de toekomst niet voorspellen.
Misschien zeg ik op een dag:
'Ik wil zo'n orgasme...
dat...
drie gedeeld door twee keer zo sterk is als de...'
Ik wist dat ik ooit iets aan die wiskundeopleiding zou hebben.
Alleen niet wanneer.
Dit is wat ik zou doen.
Ik zou het op een echte zelfmoord laten lijken.
Want dan zou mijn zoon niet zo reageren.
Hij zou zeggen: 'O, mysterieus.
Pa is een mysterieuze man.
Dit levert een cool verhaal op.'
Dus ik zou doen of het een echte zelfmoord was.
Ik zou een afscheidsbrief schrijven.
Zou het een leuke grap zijn...
als je zomaar iemand de schuld gaf?
Zou dat...
Snap je wat ik bedoel?
Je kapper of zo.
'Het was allemaal Ralph Abernathy's schuld.'
Dan zou de politie...
naar Abernathy's kapperszaak moeten.
'Kent u een Norm Macdonald?'
'Ja, hij liet hier af en toe zijn haar knippen.'
'O, oké. Hij heeft zelfmoord gepleegd vanwege u.'
'Hier staat het. Wilt u de brief houden?'
Dan zou Ralph Abernathy de rest van zijn leven zo lopen.
Het leven is al zwaar genoeg zonder dit.
Dat is geen leuke poets.
Ik had dat nooit als een goede poets moeten zien.
Het is waarschijnlijk de slechtste poets.
Om zoiets word je tot in eeuwigheid verkracht door de duivel.
Ik ben vanuit Las Vegas hierheen gekomen.
Toen ik in de lucht zat...
Waar vertrekken vliegtuigen? Luchthavens.
Op de luchthaven werd er om mijn ID gevraagd.
'ID' is een vreemde afkorting.
Want 'I' staat voor 'I'...
en de 'D'...
staat voor 'dentificatie', dus...
de 'D' doet het meeste...
werk.
Maar Vegas was cool.
Ze hebben daar een motto.
Hun eigen slogan voor de stad:
'Wat in Vegas gebeurt, blijft in Vegas.'
Wat niet waar is.
Je kunt na een moord niet zomaar vertrekken.
Ze zullen je volgen en vinden...
en terugbrengen en berechten voor een jury.
Dus ik dacht: wat betekent het?
Dus ik dacht er...
dagen en dagen en nachten over na.
Slapeloze weken werden meer slapeloze weken.
Uiteindelijk wist ik het.
Het was zo simpel.
Ik had het meteen al kunnen zien.
Het betekent dat je naar Vegas kunt gaan...
seks kunt hebben met een prostituee...
en zij het je vrouw niet vertelt.
Ze zijn heel discreet...
de prostituees daar.
Niet van die roddelende...
kleinsteedse hoeren zoals in jouw woonplaats.
Van die flapuiten.
In de schoonheidssalon, met dat lichtblauwe ding over hun hoofd.
Wat dat dan ook is.
'Ben jij Marge Majerson?
Ben jij Neil's vrouw?
Nou, bij God...
ik heb gisteren op hem gepoept.
Voor geld.
Leuke man.'
Ik ben weg van de magische telefoons die we allemaal hebben.
Niet zo lang geleden...
waren telefoons niet magisch.
Ze werden alleen gebruikt om te bellen.
Ze konden geen foto's maken.
Als je een foto wilde maken, 20 jaar geleden...
kon je geen telefoon gebruiken.
Ik heb het geprobeerd.
'Oké, wacht even.'
'Wat doe jij nou?' 'Geen zorgen, het...'
Ik was mijn tijd vooruit...
Nee, je moest een camera gebruiken...
en er een rolletje in doen...
en dan ging je naar een Fotomat.
Geweldig.
En dan verdween een oude man achter wat kralen.
Jij: 'Wanneer krijg ik de foto's?' Hij: 'Weet ik niet.'
En dan zei jij:
'Ik bel je om de paar weken. Is dat goed?'
En op een dag kwam het nieuws dat je foto's klaar waren.
Je nam je hele familie mee...
en kreeg die envelop.
Geweldig.
Je opende het zegel...
en daar waren de foto's. Een hele hand vol.
Je zei: 'Hé, moet je kijken.
Een foto van tante Ida...
maar haar ogen zijn rood zoals bij de duivel.
Misschien is tante Ida de duivel.
Moet je zien.
Een foto van mijn hond...
maar met een hoed en een bril zodat hij net een mens lijkt.
Hij lijkt nog steeds op een hond.
Kijk, een foto van jou.
Maar moet je je jas en haar zien.
Moet je zien hoe je...
Weet je nog?'
Pas na een tijdje kreeg de foto betekenis.
Tegenwoordig is het:
'Wil je een foto zien...
van waar je een seconde geleden stond?
Ik heb er hier eentje.
Je haar zit hetzelfde.
Was te verwachten, hè?'
Heel lang geleden...
maakten ze foto's...
Ik heb thuis een foto van mijn overgrootvader...
en ik heb er maar eentje.
Toen hadden ze van iedereen maar één foto...
want ze trokken aan dat ding en dan explodeerde het.
En het was...
Het was niet leuk...
omdat het zo lang duurde.
Dus alleen mijn overgrootvader.
'Hoe lang gaat dit duren, meneer?
Wie geeft de varkens te eten?
Marjorie in ieder geval niet.'
Weet je wat ik er ook leuk aan vind? Wikipedia.
Hebben jullie dat wel eens gebruikt?
Het maakt van slimheid een democratie.
Iedereen is nu gelijk.
Vroeger had je een man die zes jaar gestudeerd had...
en als hij met mij praatte, wist ik niets.
Maar nu...
Nu is dat anders...
want ik heb mijn magische telefoon.
Dus iemand zegt tegen me: 'Hé, Norm...
heb je wel eens gehoord van ene Claude Monet?'
Ik: 'Maar natuurlijk.
Ik moet naar de wc.'
Dan ga ik naar het toilet.
Ik blijf daar zo'n 25 minuten en kom dan terug.
Dan zeg ik: 'Luister.
We hadden het over Claude Monet...
en ik hou van zijn schilderijen.
De manier waarop hij schilderde.
Hij was schilder...
en ik vind het geweldig hoe hij verf gebruikte.'
Dan zegt die man: 'Goh, Norm.
Je weet al twee jaar alles.'
Ik leer graag op mijn Wikipedia.
Ik keek omdat ik geïnteresseerd was in roem.
Want het is erg veranderd.
Toen ik jong was...
was het heel anders dan nu.
Ik vroeg me af hoeveel mensen...
echt op de maan hebben gelopen.
Dus ik pakte mijn magische telefoon en kwam erachter.
Slechts 13 of 14 in de hele geschiedenis van de wereld.
Je zou denken dat dat je erg beroemd maakt.
Maar nee.
De laatste man...
Je zou denken dat hij beroemd zou zijn.
Hij heette Harrison Schmitt.
Wie kent die nou?
Hij gaat helemaal naar de maan...
blijft daar een tijdje en komt terug.
Hij is niet beroemd...
maar een vrouw met een enorme kont wel.
Toen ik jong was...
werd een man op de maan beroemd.
Tegen een vrouw met 'n grote kont zei je:
'Kun je daar gaan staan? Want dit is...'
Harrison Schmitt.
Hoeveel maanwandelaars kennen we eigenlijk?
We kennen de eersten.
Neil Armstrong, Buzz Aldrin.
Zij gingen in Apollo 11. Neil Armstrong, Buzz Aldrin.
De derde is moeilijker. Zijn naam is Michael Collins.
En Michael Collins...
in een van de...
meest oneerlijke grappen...
Ik weet niet wat het was...
Hij ging naar de maan, maar niet op de maan.
Helemaal naar de maan...
maar dat touwladdertje...
mocht hij niet af.
Hij moest in de maancapsule blijven...
terwijl Buzz Aldrin en Neil Armstrong de maan op gingen.
Michael Collins keek uit het raam.
'Zijn ze nou aan het golfen?
Goeie genade. Ze zijn aan 't golfen.
Wacht, nu hebben ze een maanwagen.
Ik mocht maar weinig meenemen en zij hebben maanwagens.
Dit is...
Ik moet me goed houden.'
Buzz en Neil waren vast aardige mannen...
en ze wilden Michael Collins niet kwetsen.
Dus ze gingen vast terug naar de capsule...
en Michael Collins vroeg: 'Hoe was de maan?'
Zij zeiden:
'Wel leuk, als het je ding is.
Zelf geef ik de voorkeur aan de capsule.
Ik kan niet voor Buzz spreken, maar...
ik zit graag in de capsule.'
Een groot deel van je leven is saai.
Ik besloot een boek te schrijven over mijn leven.
Ze zeiden: 'Schrijf gewoon over je leven'...
Bedankt.
Het werd het beste komische verhaal ooit...
maar ik zou eigenlijk mijn memoires schrijven.
Een autobiografie.
Je vraagt je af: 'Hoe is mijn leven?'
Ik dacht erover na.
'Oké, ik word 's ochtends wakker...
en ik eet wat Count Chocula.
Dan kijk ik naar Sports Center terwijl ik mijn Count Chocula verteer.
Dan bel ik mijn vriend Fat Freddie...
en ik zeg: 'Hé...
zullen we om drie uur een broodje gaan eten?
Ik moet eerst mijn Count Chocula verteren...
maar wat denk je ervan?'
Hij: 'Ja, geweldig.' Dus ik spreek met hem af.
En onderweg haal ik wat boodschappen voor later.
En dan heb je natuurlijk nog het avondeten.
Een groot deel van mijn leven...
bestaat uit het vinden en opeten van eten.
Dat levert geen meeslepend verhaal op.
Het is ontzettend monotoon.
Wanneer je schrijft, leer je veel.
Ik bezocht een schrijver.
Hij vertelde over dingen die ik niet kende.
Metaforen. Ooit van gehoord?
'Je moet metaforen gebruiken.' 'Wat is dat?'
Hij: 'Dat is iets...
Een metafoor is:
Je kunt een paard naar water leiden...
maar hem niet dwingen te drinken.'
'Wat betekent dat nou weer?'
Hij: 'Dat betekent dat je iemand allerlei informatie kunt geven...
maar hij is degene die er iets mee moet doen.'
Ik: 'Waarom zei je dat dan niet gewoon?
Waarom haal je er een paard bij?
Ben ik zo dom dat je er een fabel van moet maken?
Een paard?'
Soms is het metaforendeel wel waar...
maar het letterlijke gedeelte niet.
Zo van: 'Dat wat je niet doodt, maakt je sterker.'
Metaforisch gezien is dat waar.
Als een vrouw je hart breekt...
of je hebt tegenslag...
dan ben je er de volgende keer beter tegen bestand.
Maar letterlijk gezien is het niet waar.
Wat je niet doodt, maakt je zwakker...
en doodt je de volgende keer waarschijnlijk wel.
Dat is waarom ik persoonlijk...
liever heb dat alles waar is.
Bijvoorbeeld: 'Uiterlijk schoon is slechts vertoon.'
Dat vind ik mooi, want zo is het.
Echt.
Wat iemand leuk maakt, zit aan de binnenkant.
Hun vriendschap, gezelligheid en hartelijkheid.
Niet die optische truc.
Letterlijk is het ook waar...
want je kunt de knapste man ter wereld zijn...
met een strakke kaaklijn...
en prachtig, dik haar.
Brede schouders en een smalle taille.
Zijn jullie geil?
Ben ik de enige?
Enorme spieren, een perfect lichaam.
Zes procent lichaamsvet.
Maar als je diezelfde man...
vilt...
dan is hij opeens...
niet meer zo mooi.
Ik word oud.
Ik vroeg mijn dokter... Ik vroeg me af...
Ik weet wat de meest voorkomende doodsoorzaken zijn.
Hartaandoeningen en kanker.
Die doen je de das om.
Ik vroeg hem: 'Wat is daarna de meest voorkomende doodsoorzaak?
Wat is de derde?'
En hij zei: 'Complicaties.'
Dat de arts het verknalt.
Hoe kan dat de derde zijn?
Dat is de derde?
Je zegt: 'Hé dok, mijn vader is dood...
en u zei dat het een eenvoudige operatie was.'
Hij: 'Ja, dat dachten we.
In het boek zag het er eenvoudig uit.
Maar als je iemand opensnijdt, is het...
allemaal rood en draderig en zo.'
'Bent u arts?' 'Nee.'
'Dan weet u dat niet.
Veel te ingewikkeld voor u.'
Je maakt je zorgen als je oud wordt.
Je wordt bang.
Ik weet nog dat mijn oma...
Ik denk dat ze toen 85 was.
Ik keek naar haar, ze zat in haar stoel.
Ze had een blauwe plek.
Hij liep van haar pols...
over haar arm, helemaal naar haar schouder.
Een grote.
Paars, groen en geel.
Van elk evenveel.
En ik zei:
'Oma, hoe komt u aan die blauwe plek?'
Mijn oma zei: 'De wind.'
'De wind?'
'Ja, herinner je je dat briesje van gisteren?'
'Ja.'
Mijn ouders waren leraar.
Iedereen vindt dat een nobel beroep.
Ze zijn goede mensen, maar weet je wat gek is?
Iedereen zegt: 'Leraren zijn de echte helden.'
Mijn ouders zijn helemaal niet heldhaftig.
En eigenlijk...
ken ik geen enkele heroïsche leraar.
En ik ken veel leraren...
want ik ben jarenlang een leerling geweest.
En ik heb nooit gezegd: 'Hé, Barney...
ik zat net te kijken naar die oude Abernathy...
de manier waarop hij het krijt wegveegt...
daar waar er krijt zit...
En ik dacht: best wel een heroïsch figuur, hè?'
Niet? Vind ik ook niet. Maar ik had het gehoord.'
Het is eigenlijk ook geen moeilijk werk.
Het is een goede baan.
Als je naar je werk gaat...
en voor groep vijf staat...
en je bent 50 keer zo groot als de mensen met wie je werkt...
heb je een goede baan.
En zij doen al het werk.
Jij doet niets.
Dat is...
En de leerlingen?
Zijn zij geen helden?
De 5-jarigen die gratis werken.
Wat heb je nodig om leraar te kunnen worden?
Welke diploma's?
Stel dat je les geeft aan groep vijf.
Wat is daarvoor nodig?
Groep zes afgerond hebben.
Met meer dan dat...
ben je te hoog opgeleid.
Ik vond school niet leuk.
De tijd ervoor wel.
Herinner je je dat nog?
Voor je naar school moest.
Dat was geweldig. Dat zal ik nooit vergeten.
Dat was de leukste tijd.
Ik vond het heerlijk.
Ik ging naar Shawn Kay en ik had een stok...
en dat was mijn hele dag.
'Shawn, ik heb een stok.' 'We gaan spelen.'
Het was zo leuk.
En opeens zat ik op school.
Ze sleepten me er naartoe. Ik heb gehuild.
'Wat is dit?'
Er waren ramen.
Je keek uit het raam...
en soms zag je de stok.
'Kent de wreedheid van deze mensen geen grenzen?'
Tegenwoordig hebben ze ADD.
Tegen kinderen zeggen ze:
'Je krijgt een medicijn.
Dan wil je niet meer naar buiten...
en rondrennen en lol hebben.
Komt goed.'
Maar nu ben ik oud.
Ik was jong.
Nu ben ik oud.
Ja.
Ik heb wel wat geleerd op school.
Nu ik oud ben, ben ik bang.
Daar zorgen de media voor.
Zo van: 'Noord-Korea.'
Ik vind het niet zo eng, maar ze maken je bang.
Maar ben je echt bang?
Word je wel eens zo wakker? Je vrouw vraagt: 'Wat?'
'Noord-Korea.'
Dat kleine landje, ergens ver weg.
'Ik ben bang, schat.'
Irak vind ik niet eng, Noord-Korea niet.
Er is maar één land dat ik eng vind in het hele land.
Of in het hele...
Hoe noem je iets dat groter is dan een land, maar kleiner dan 'n melkweg?
Aarde.
Op de hele aarde is er maar één land dat ik eng vind. Duitsland.
Ik weet niet of jullie bekend zijn met de geschiedenis...
maar voor wie dat niet is:
Duitsland...
besloot begin vorige eeuw...
een oorlog te beginnen.
En tegen wie begonnen ze een oorlog?
De wereld.
Je verwacht dat dat vijf seconden duurt...
de wereld wint en het dan afgelopen is.
Maar het scheelde niet veel.
En toen...
Ik weet niet hoe dat kan.
30 jaar verstrijken...
en Duitsland begint nog een oorlog.
En opnieuw kiezen ze als vijand...
de wereld.
En nu...
Deze keer winnen ze bijna.
Je zou denken dat de wereld zegt:
'Duitsland, je bent geen land meer, oké?
Wat is dit?
Je bent geen land meer, want je begint oorlogen...
en niemand...
Denk je dat je Mars bent?
Denk je dat soms?'
Maar oud worden is leuk.
Je gaat oude dingen bekijken.
Ken je die reclames voor oudere mensen?
Ik keek, op MeTV...
The Six Million Dollar Man.
Hij was in Parijs over de Arc de Triomphe aan het springen.
En toen kwam er toevallig...
een reclame.
Een reclame met Lee Majors...
de Six Million Dollar Man...
maar zoals hij nu is, een oude man.
Het ging over het bionische oor.
Niet het echte bionische oor...
maar een gehoorapparaat.
Dus je ziet hem over de Arc de Triomphe springen...
en dan zie je hem in een studio:
'Met deze hoor ik niet goed.
Deze is niet goed.
Deze is wel goed.
Dit is nauwelijks nog een oor.'
En jij denkt: het is wat.
Met zo'n man heb je medelijden.
Want hij is gebeld door zijn impresario.
En hij had waarschijnlijk hoop.
'Hé, Jerome. Mijn god. Ik heb al 30 jaar niets van je gehoord.
Heb je iets voor me? Laat me raden.
Ik denk dat ik het wel weet. De film die ik geschreven heb:
The Return Of The Six Million Dollar Man...
met Ben Stiller.
En dan ben ik twee minuten te zien als rechter.
Is dat het?
Nee? Wat is het dan?
Een...
Nee, niet met deze.
Wat...
Wat is dat?
Een gehoorapparaat?
Nou...
hoeveel levert zoiets op?
Grappig dat je dat zegt, Jerome...
want nu je dat zegt...
realiseer ik me dat dat een tiende is...
van wat ik kreeg voor één aflevering van...
Nee, ik hou... Sorry.
Wanneer moeten ze het weten?
O, binnen een uur?
Tja.
Dan denk ik... Ja, ik doe het.
Jerome, ik moet je iets vragen.
Kan er in het contract...
gezet worden dat...
ik verdrietig ben?'
En dan die reclames waarin je dingen hoort die je al weet.
Je hebt er eentje met William Devane:
'Hou je van goud?'
Jij: 'Ja, natuurlijk.'
'Koop een grote baar goud en leg hem in je safe.'
'Ik wou dat dat kon.'
'Weet je dat goud altijd al kostbaar was?'
'Ja, ik weet alles wat je me vertelt.
Daffy Duck heeft me dat verteld toen ik klein was.
Ik weet dat goud kostbaar is.'
Je hebt er eentje die ik niet begrijp.
Het heet 'omgekeerde hypotheek'.
Daar had ik nooit van gehoord.
Er zit een man in die zegt:
'Ik ben een man...
en ik wil u vertellen over omgekeerde hypotheken.
U weet allemaal wat een hypotheek is.
Dat is wanneer u en uw geliefde...
kapitaal bij elkaar krijgen...
wat geld...
en dat gebruiken als onderpand voor een stuk land of een huis.
En dan betaal je elke maand een hypotheek...
dat is geld aan de bank.
20 jaar verstrijken, of 30...
en je houdt een groot feest voor je vrienden.
Al je verwanten komen...
en je verbrandt de hypotheek...
en, bij God...
je bezit een stuk van de American Dream.
Maar dit is het tegenovergestelde.
Dus...
we sturen u graag wat brochures.
Dit is een foto van u zonder onderdak.'
Ik probeer een beter mens te worden. Zijn jullie religieus?
Ik half wel, half niet.
Ik probeer me aan de geboden te houden.
Aan sommige kun je je makkelijk houden...
en aan andere niet.
Zoals: 'Gij zult niet doden.'
Dat is een makkelijke.
Maar met andere heb ik moeite.
Zoals:
'Gij zult niet begeren uws naasten os.'
Welnu...
ik heb een oude, verwaarloosde os.
Gebruikt door iemand anders. Mijn eerste fout.
De verkoper...
zei niet welke ziektes hij allemaal heeft.
Dus hij loopt rond.
Hij kan niets trekken.
En hij heeft een groot ding om zijn nek.
Een bel, waardoor hij...
last van zijn nek krijgt.
En dan...
dan loop ik langs mijn buurman...
en kijk ik in zijn garage...
en daar staat de meest prachtige...
blauwgrijze...
Belgische os...
die ik ooit heb gezien.
En hij borstelt zijn glanzende...
En die mag ik niet begeren?
'Gij zult geen valse getuigenis spreken.'
Dat is een moeilijke.
Niet liegen is goed...
maar het is heel moeilijk...
om niet te liegen, want je wilt aardig gevonden worden.
Je wilt...
Er zijn allemaal redenen om te liegen.
Ik weet 'n manier om niet te liegen. Zal ik het vertellen?
Je kunt de waarheid spreken...
maar wanneer je het doet...
gebruik je een sarcastisch accent.
Ik geef een voorbeeld.
Je vrouw zegt: 'Ik zag dat je naar m'n zus keek.
Je valt toch niet op mijn zus, hè?'
En dan zeg je:
'O ja, ik was vergeten te zeggen...
dat ik op je zus val.'
'Oké, Henry. Laat maar.'
'Nee, het is waar. Ik wil het met haar doen.
Het is de enige reden waarom ik met jou getrouwd ben.'
'Ik had er niet over moeten beginnen.'
'Nee. Waarom zou je er niet over beginnen?
Jij bent hier het slachtoffer.
Tijdens onze geloften dacht ik steeds:
ik ga elk familielid...
van mijn vrouw verleiden.
Ongeacht geslacht.
Ik ga ze allemaal neuken.
En na afloop...
nodig ik ze allemaal thuis uit...
en steek ik het huis in de fik.
En dan verhuis ik en doe ik het nog eens.'
'Oké, Henry. We hoeven het niet te horen.
Je hoeft niet zo te doen.'
'Hoezo?
Jij bent de onschuldige in dit scenario.
Ik ben de man die van plaats naar plaats trekt...
hele families uitmoordt...
en hopen as van mensen achterlaat.
Ik ben de meest barbaarse...
en actiefste seriemoordenaar ooit...
alleen weet men het nog niet.'
'Ga nou maar slapen.'
'Ja, ik ga slapen.
Of misschien ga ik wel kerosine kopen.'
Dit was maar een voorbeeld.
Dit hoef je niet te zeggen.
Ik zeg maar wat.
Er zijn belangrijke dingen gaande. Het regent in het woud.
Ik wil niet te politiek doen...
maar zo is het wel.
Ik heb...
Ik heb verstand van wetenschap...
en misschien zeggen wetenschappers over tien jaar wel:
'Het is maar goed dat we dat regenwoud hebben platgebrand.
Daar bleken alle spinnen en slangen te zitten.
Daar is die dodelijke slangenkoorts ontstaan.'
Niemand weet iets.
Maar je moet blikjes klein maken...
en dat vind ik iets goeds.
Je hebt de oranje en de groene en de blauwe.
Je plet je blikjes. Dat moet je ook doen.
Ik doe het niet, maar jullie...
moeten het wel doen, want het is belangrijk.
Je doet het voor toekomstige generaties.
Dat maken ze je altijd wijs.
Ze zeggen altijd: 'Kinderen zijn de toekomst'...
wat waar is, maar ze zeiden het al toen ik een kind was.
Toen zei ik: 'Hier ben ik.' 'Nu zijn het de andere kinderen.'
Ik: 'Jij klootzak.'
Ik vermoedde al iets.
Ponzifraude herken ik heus wel.
'Nu zijn het de andere kinderen.'
Luister, ik heb genoten.
Maar ik zeg jullie dit.
Niets wat ik zei, heeft inhoud.
Ik vind...
Het geldt niet alleen voor mij.
Een groot deel van mijn act is...
kletspraat en bedriegerij.
Zoals bij een goedkope goochelaar.
Het enige wat ik zeker weet...
is iets wat we allemaal weten.
Iedereen weet het...
maar je handelt er niet altijd naar.
Het enige wat echt waar is...
is dat...
we van elkaar moeten houden.
En dat is heel moeilijk.
Heel erg moeilijk.
Moet je horen.
Een hond houdt van mensen.
Een hond houdt van iedereen.
Een hond...
Neem nou mijn hond.
Ik heb nog nooit zo'n...
Hij oordeelt niet.
Hij houdt alleen maar van me.
Als ik wakker... Hij kijkt naar me als ik slaap...
want als ik wakker word, is hij er.
'Ik hou van je.'
Hij springt op. Hij likt mijn gezicht.
'Ik hou zo veel van je. Je bent geweldig.'
Ik: 'Dank je. Jij bent ook cool. Ik hou van je.'
'Ik hou zo veel van je.' 'Ik ook van jou.'
'Weet je nog dat het bot van rubber bleek te zijn?'
'Dat was een grapje. Ik wilde je niet kwetsen.'
'Dat heb je niet gedaan. Het was grappig.'
'Je houdt zo veel van me en ik hou van jou.
Dit is geweldig.
Ik stop nooit met zoenen.'
'Ja, doe maar.' 'Ik blijf je zoenen.'
Maar dan zeg ik: 'Wegwezen.
Laat me met rust.
Ik moet dingen in een magische telefoon zetten.
Ik heb geen tijd voor dit...
hondengedoe.'
Dan zegt hij: 'Je hebt gelijk.'
'Ik hou van je...
maar ik push te veel.
Ik blijf maar pushen...
en dan raak ik je kwijt.
Ik ben waardeloos.
Ik ben echt waardeloos.
Maar wat...
als ik hier nou gewoon sta...
en naar je staar...
helemaal stil...
totdat je me aankijkt...
liefdevol...
en dat ik dan weer van je houd?'
'Ja, dat is goed.
Doe dat.'
Honden oordelen niet.
Wij wel. Al onze liefde heeft voorwaarden.
Bij mensen heb je geen onvoorwaardelijke liefde.
Maar bij honden wel.
Ze houden...
Hitler had een hond. Denk daar 's over na.
Ik ben geen fan van Hitler.
Ik mocht hem niet.
Al voor het cool was hem niet te mogen.
Maar er was ooit een hond die veel van Hitler hield.
Als hij wakker werd:
'Waar is Hitler?'
En Göring, of zoiets, zei dan:
'Hij is slechte dingen aan het doen.
Ik heb je toch uitgelegd dat hij dat doet?
Je kunt hem niet zo vaak zien.'
Hij: 'Oké. Dat weet ik.
Luister, Göring, ik hou van je.
En van Mengele, van iedereen. Jullie zijn geweldig.
Maar Hitler is de grootste man die ooit geleefd heeft.'
Dit is waarom dit niet mag worden opgenomen.
Ik wil morgen niet met Harvey Levin te maken krijgen.
'Zei jij dat Hitler geweldig was?' En wat zou mijn antwoord zijn?
'Nee, een hond.'
Dat gaat niet.
Maar...
ik wil een special...
niet afsluiten met praten over Hitler.
Ja, dat is wat ik ga doen.
Een special afsluiten...
Ik noem mijn special Hitler's Dog.
Ondertiteld door: Irene Witpaard