- Seq, İçerdeyim. - Kaptan.
Haklıydın.
Tavan, bir pencere bölmesi.
Ciddi seviyede parazit alıyorum.
Garip. Bir tür mod gibi.
Eski bir kod gibi görünüyor.
Gerçekten tanıdık geliyor.
Konumu bildir. Destek için sinyal göndereceğim.
- Kontrol etmeye gidiyorum. - Bugs?
Eğer general ne yaptığımızı öğrenirse...
Hızlıca göz atmaktan zarar gelmez.
- Bunu duydun mu?
Siktir. Sanırım sinyalimiz takip edildi.
Bugs, bu tuzak gibi duruyor.
Bugs!
Olduğun yerde kal! Hareket etme!
Yoksa ateş ederiz!
Yavaşça, ellerini kaldır.
İşte başlıyoruz.
Hey, nereye gidiyorsun?
Sizi uyardık, Teğmen.
Ufak bir kızla başa çıkabiliriz heralde.
Vaktinizi boşa harcıyorsunuz!
Adamlarım onu şimdi aşağıya getirecek.
Hayır, Teğmen,
adamlarınız çoktan öldü.
Seq, burda mısın?
Bu eski kod çöküp duruyor.
Yansıman bozuluyor. Sese geç.
Bugs, yaptığın iş generalin protokollerinin
net ihlalidir.
Biliyorum, biliyorum.
Ama burada bir şeyler oluyor.
Önemli bir şeyler.
Ah, siktir.
Bundan sonra ne olacağını biliyoruz.
Hepsini haşat edecek.
Şimdi bir arama yapıyor.
Hat takip edildi.
- Ve sonra... - Sonra yaşamak için koşar.
Ajanlardan haber var mı?
Bu hikayeyi biliyoruz.
Burası her şeyin başladığı yer.
Allah kahretsin.
Burası onun ortaya çıktığı yer.
Bu modun kendini tekrar eden bir döngü gibi bir şey olduğunu mu düşünüyorsun?
Program geliştiren bir tür olay sıralayıcı ama neden?
Bilmiyorum.
Ama öğreneceğim.
Pekala.
Deja vu ve gel gör ki her şey ters gidiyor.
Neden eski kod yeni bir şeyi yansıtmak için kullanılıyor?
Bilmiyorum.
Eğer bu Trinity ise,
gerçekleşen şey bu değil.
Belki de bu sandığımız hikaye değil.
Bugs, ordan çıkman gerekiyor.
- Bu bir tuzak olmalı.
Siktir.
Ah...
Siz devam edin.
Her zaman yaptığınız gibi.
Ben çıkışı...
kendim bulurum.
Öldürün.
Oh, Seq!
- Beni neden kurtardın? - Önce sen.
Kimsin? Nerden geldin?
Tamam.
Adım Bugs.
"Tavşan" gibi.
Ve dinleme teknisyeni.
Bunun bir mod olduğunu biliyor musun?
Ne modu?
Bu programları geliştirmek için kullanılan bir simulasyon.
Dijital bir sezi olduğunu...
biliyor musun?
Ne olduğumu biliyorum.
Bilinçlileri tespit edip
yok etmem gerektiğini bildiğim gibi.
Aynı senin gibi.
Ve gel gör ki...
İşte buradayız.
Diğer ajanlar bu odayı biliyorlar mı??
Nasıl buldun?
Anahtar dükkanında kimse yoktu,
bende aramaya başladım.
Daha çok aradıkça, daha fazlasını buldun.
Hayatımın hikayesi.
Ne oldu?
Bu odayı bir yerlerden biliyorum gibi.
Hassiktir.
Bu onun dairesi.
Thomas Anderson'ı mı kast ediyorsun?
Her yere baktım. Öyle biri yok.
O Thomas olmayı uzun zaman önce bıraktı,
ama belki de sen onu gerçek ismiyle biliyorsundur.
Neo.
Biliyorsun.
Ah, tamam.
Ah...
Buna inanamıyorum, bunca seneden sonra.
Biliyorsun, çoğu kişi Neo'nun öldüğünü düşünüyor.
Ama ölmediğini biliyorum.
Çünkü onu gördüm.
Nerede?
Bu kolayca açıklayabileceğim bir şey değil, ama...
Ama bana baktığı an,
Bir şey hissettim...
zihnimin açıldığını.
Pekala.
Bunun gibi bir şey bana da oldu.
Örüntüyü gördüm...
ve her yerdeydi.
Biz anlamıyoruz, ama hepimiz bu garip, kendini tekrarlayan
döngünün içinde kapana kısılmış haldeyiz
Bir şekilde aynanın içinde gördüm.
Sadece bir titreşimdi, ama dediğin gibiydi.
Ve birden anladım.
Bu dünya gerçek değil.
İlk kez, bir amacım olduğunu hissettim.
Kim olduğumu biliyordum
ve ne yapmam gerektiğini.
Kimsin sen?
Ne yapman gerekiyor?
İsmim...
Morpheus.
Ve Neo'yu bulmalıyım.
Morpheus.
Pekala. Pekala.
Aman Tanrım!
Seni buradan çıkarmam lazım.
Bu modu kimin yaptığını bulmam lazım.
Tamam, gel benimle.
Ayrılmaya hazır olmalısın. Gerçekten hazır olmalısın.
Ve eğer hazır değilsen,
eğer buraya ait olduğunu düşünüyorsan...
Buna seçim mi diyorsun?
Oh, açıkcası, biri bana bunları teklif ettiğinde,
İki dünya konseptine kahkahayı bastım
Ve hayatımın sembolik olarak düşüşü olabilecek şeyleri
yutmamın imkansız olduğunu söyledim
Ve hapları olan kadın güldü
Çünkü asıl önemli yeri kaçırıyordum.
Nedir o?
Seçim bir ilüzyondur.
Zaten yapman gerekeni biliyorsundur.
Hakikat.
Tamam.
Tavan penceresi olan ve sürüyle merdiven çıkılan
eski bir bina var.
Lafayette.
Arkadaki dört kapıdan biri oraya çıkıyor.
Oh.
- Direnme. - Ah, ne oluyor?
Nefes almaya devam et.
Tahliye insanlar ve programlar için hemen hemen
aynı çalışır.
Ahh.
Ah.
Tamam.
- Hey. - Hey.
Daha önce farklı gözlük takmamıştım.
Evet, iyi duruyor. Hangi kapı?
- Bu olmalı... - Tamam.
Ajan White.
Ajan Smith?
- Gidelim!
Seq! Duyuyor musun?
Bugs! Kaybolduğunu düşündüm.
Bizi pencere bölmesinden alabilir misin?
Bugs! Bugs! O bir ajan!
Oradaki cama! Hızlı koş!
- Ne...
Bu ne lan?
Ters bir şey mi oldu?
Ah... Sadece ufak bir çökme.
Günaydın, Bobbi. Günaydın, dostum.
Yaşamak için ne güzel bir gün. Haksız mıyım?
- Problemo? - Bir şey kaybetti.
Bu eski Matrix kodu mu?
Küçük bir mod testi.
- Binary için mi?
- Bir kahveye ihtiyacım var. - Kahve. Tabi, derhal!
Benden.
Götünü kaldırmaya çalışmıyorum,
ama üçlemeyi ilk kez oynadığımda, Sarsıldım.
Özgür irade ve kader arasındaki paradoks.
Bizler sadece yapılması gerekenleri yapan
algoritmalardan mı ibaretiz
veya programımızdan kaçabilir miyiz?
Dahice, oyunun içeriği için dedim bu arada.
Hey, sana hayatımı ele geçirdiğini söyledim mi?
Evet. Yedinci sınıfta kaldım.
Oyunun nerdeyse beni mahvediyordu.
- Şimdi söyledin. - Ve işte buradayız.
- Söyle bakalım, Bay Anderson,
özgür irade mi
kader mi?
Oh, evet.
İşte orada.
Tam bir milf.
Bak, Özür dilerim.
Ben bir ineğim. Makineler tarafından yetiştirildim.
Belki de gitmelisin.
Hayır, lütfen. Söz... söz veriyorum, düzgün duracağım.
Düzgün duracağım.
Onunla hiç konuştun mu?
Ne diyeceğim.
Benim için yaptığın onca şeyden sonra, izin ver bunu senin için yapayım.
Jude, olmaz. Dur.
- Pardon. Pardon. - Teşekkürler.
Selam. Eee...
Biraz irticali olduğunu farkındayım.
Ben Jude Gallagher.
Deus Machina adında bir oyun şirketinde çalışıyorum.
Selam, Jude, Ben Tiffany.
Tiffany. Vov. Bunu beklemiyordum.
- Annem Audrey Hepburn hayranıydı. - Jude.
Oh, ve bu da benim en iyi arkadaşım, Thomas Anderson.
Hakikaten çok ünlüdür
ve bizim jenerasyonun en iyi oyun tasarımcısı
olarak bilinir.
Olanlar için üzgünüm.
- Jude... - Sadece konuş şununla.
Selam, Thomas. Herkes bana "Tiff." diye hitap eder
Merhaba.
Daha önce tanıştık mı?
Ah, ikimizde buraya geliriz.
- Poğaçandan alabilir miyim? - Hey!
Annemi tavlamaya mı çalışıyorsun?
- Brandon!
Bir ısırık alabilir miyim?
Hayatım! Neler oluyor? Geç kalacağız.
Bu benim eşim, Chad.
- Memnun oldum. - Hey.
Hayatım, Callie'yi idmana götürmeliyiz .
Doğru. Üzgünüm.
Hadi bakalım, çocuklar. Gidelim.
Mod 101 Tespit Edilemedi
Ne?
Mod 101 Dosya Temizlendi
Üzgünüm. Ah, patron seni istiyor.
"Milyarlarca insan sadece hayatlarını yaşıyor...
her şeyden bihaber."
Bu repliği hep sevdim.
Bunu sen yazdın, değil mi?
Burada her durduğumda,
Yani, A-MAN TAN-RIM.
Bu aşırı mükemmel, sahte olmalı.
- Değil mi?
Evet.
Elbette.
Otur.
Sigara?
Bıraktın sanıyordum.
Buna alışkanlık demeyi bıraktım.
Şimdi sadece bir yasak zevk.
Ah. Belki bunu senin için kolaylaştırabilirim.
Binary'nin bütçeyi aştığını biliyorum.
Bu Binary ile alakalı değil, Tom. Bu ondan da büyük
Bu geleceğimizle alakalı,
ki geçmişi de düşünürsek, tatsız bir konu.
Ne demek istiyorsun?
Terapi nasıl gidiyor?
İyi.
Herhangi bir...
olay?
Hayır.
Bu harika.
Bak, Tom, her zaman farklılıklarımız olduğunu biliyorum.
İlk tanışmamız için ne demiştin?
Bir FBI sorgusunun tüm kimyasına sahiptik.
Ama bu yere bir bak.
Bunu biz yaptık.
Birlikte.
Evet.
Peki şimdi?
İşler değişti. Pazar değişti.
Eminim çok sevgili ana firmamız Warner Bros'un,
neden üçlemenin devam etmesi kararını verdiğini
anlayabilirsin.
Ne?
Bunu biz olsakta olmasakta yapacaklarını bana bildirdiler.
Bunu yapamazlar sanıyordum.
Oh, yapabilirler.
Ve işbirliğinde bulunmazsak kontratlarımızı
hemen bitireceklerini açıkca belirttiler.
Gerçekten mi?
Hikayenin senin için bittiğini söylediğini biliyorum,
ama hikayelerdeki mesele de bu.
Asla gerçekten bitmezler, değil mi?
Hala daha önce anlattığımız aynı hikayeyi anlatıyoruz,
sadece farklı isimler, ve farklıi yüzler var
ve şunu söylemeliyim ki bunun için heyecanlıyım.
Bunca yıldan sonra,
her şeyin başladığı yere geri dönmek.
Matrix'e.
Pazarlamayla konuştum...
Tom?
Evet.
İyi misin?
Evet.
O noktada ne hissediyordun?
Ne mi hissediyordum?
İki türlü de ya tekrar zihinsel bir çöküntü yaşadığımı
ya da bilgisayar tarafından oluşturulan bir gerçekliğin içinde hapsolmuş bir şekilde
yaşadığımı hissettim...
tekrar.
Fazla seçenek yok.
Hayır.
Belki de ikilem yoktur.
Belki de neler olduğunu anlamak için başka yollar vardır.
Tamam.
Thomas, sen muhteşem bir hayal gücüyle mükafatlandırılmış
bir intihar kazazedesisin
Bu gerçekler bir araya gelerek
hayatında tehlikeli kurgular yarattı.
Dün, iş partnerinle
bir konuşma yaptın
ve sana pusu kurdu,
asla yapmayacağını söylediğin bir oyunu yapmanı talep etti.
Bu saldırı etkili bir şekilde sesini senden aldı.
Yaptığı eylem seni tetikledi ve zihnin buna karşı koydu.
Sana yaptığı şeyi ona sen yaptın.
Travma tedavisinde uyumsal öfkenin değeri
hakkında konuştuk.
Baştaki problemin için sana tekrar tavsiye vermeyi aştık,
Bu seansın
sağlıklı bir öz-koruma göstergesi olduğuna inanıyorum.
Ve daha da önemlisi, böyle bir şeyi paylaşmanın
senin için ne kadar zor olduğunu hatırlıyorum.
Bu da birlikte ne kadar yol katettiğimizi gösteriyor.
Reçeteni tekrar doldurmama ihtiyacın var mı?
Evet.
Her şeyden önce, nasıl desem... böylesine kuralları değiştiren
bir oyun üzerinde çalışmaktan
çok ama çok heyecanlı olduğumu söylediğimde
herkes adına konuştuğumu farkındayım.
Şimdi, önünüzdeki paket
odak grubu hakkındaki araştırmamızı içeriyor.
İçinde, markayla anahtar kelime
ilişkisini gösteren analizi bulacaksınız.
Hedeflerimiz "orijinallik" ve "tazelik,"
Bunları Matrix 4 üstünde çalışmaya başladığınızda
aklınızda tutmanız gereken güzel şeyler olduğunu düşünüyorum
Ve kim bilir daha neler gelir?
Matrix'i farklı kılan neydi? Kafandan dumanlar çıkartırdı.
İyi değindin.
İnsanlar bizi gri alanlarında görmek istiyor,
onların "burada neler oluyor" butonlarına basmamızı istiyorlar.
[Jefferson Airplane - White Rabbit]
Matrix'i farklı kılan neydi? Kafandan dumanlar çıkartırdı.
İnsanlar bizi gri alanlarında görmek istiyor,
onların "burada neler oluyor"
butonlarına basmamızı istiyorlar.
Bazılarınız gibi, bende ilkini sevmedim.
Ve, Frankly, Özet gerektiren ve fosforlu kalem isteyen her şeye
sıfır toleransım var.
Oyunlarımı büyük, gürültülü ve afallatıcı şekilde seviyorum.
Bize silah lazım! Bir sürü silah.
Matrix kargaşa anlamına gelir.
Bilinçsizce yapılan aksiyon imaja uymaz.
O haklı.
Matrix bir zihin pornosu. parlayan bir felsefe...
- PVC tayt. - Evet.
Seksi fikirler...
Matrix Kesinlikle...
- ...trans-politikasıyla alakalı. - Crypto-faşizm.
Kapitalist sömürünün...
...bir metaforu.
Bu başka bir yeniden çekim, uyarlama ya da rastgele bir şey olamaz...
Neden olmasın? Yeniden çekimler satar.
Burada işin içinden çıkamayacak bir hale geldik, millet.
Birine Matrix dediğinizde... Matrix dediğinizde...
Matrix... Matrix... Matrix...
...Onların gördüğü şey bu.
Hedefimizi tek bir kelimeyle özetlememe izin verin.
Mermi zamanı! Mermi zamanı!
Yalnız o iki kelime.
Yeni bir "mermi zamanı" gerekli.
Oyunlarda yeniden devrim yapmalıyız.
Oyunlarda yeniden devrim yapmalıyız!
İyi akşamlar, Tiff.
Her zamanki gibi mi?
Biliyor musun, Skroce? Sert gideceğim.
Bugün cortado istiyorum.
Kim tutar seni.
Bunu almamın sakıncası var mı?
Oh, merhaba.
Merhaba.
Bir aile kurmak istediğimi hatırlıyorum,
ama bunu "kadınların böyle yapması gerekli"
düşüncesiyle mi istiyordum acaba?
Kendin bir şey isteyip istemediğini
veya yetiştirilme tarzının onu istemen için programladığını nasıl anlarsın?
Hmm.
Analistime cevabını benim için bulması için
bolca para veririm.
Mantıklı.
Daha çok terapiye gitmeliyim
ama dürüst olayım, Gerçekten çok yoruldum.
Çocuklar yoruyor, biliyor musun.
Yok. Hiç çocuğum olmadı.
Oh, doğru, Bunu biliyordum.
- Kusura bakma. Seni google'dan araştırdım.
Peki, dünyanın en ünlü oyun tasarımcısı olmak nasıl bir şey?
- İnanılmaz olmalı. - Ah...
Saatler alıyor.
Bazen harika.
Çoğu zaman...
Bilemiyorum.
Ama sen Matrix'i yaptın Ben bile bunu duydum.
Evet. Bazı çocukları eğlendirdik.
- Peki, değdi mi?
Oyunun hakkında başka bir şey sorabilir miyim?
Tabi.
Ana karakterini kendinden mi esinlendin?
Onun içinde benden çok şey var.
Belki biraz fazla.
Başka bir şey daha sorabilir miyim?
Lütfen.
Oyununda bir kadın var.
Trinity.
Biraz garip bir tesadüf gibi, değil mi?
Biraz öyle.
Onu seviyorum.
- Trinity'i severim. - Ah.
Ve Ducati'sine bayılıyorum.
Başka bir tesadüf. Motorsikletleri severim.
Aslında arkadaşım Kush ve ben onlardan yapıyoruz.
Gerçekten mi?
Senin analistin var, Benim motorlarım.
Eee, Oyunundan görsellere bakıyordum. Trinity'e.
Sonra, Chad'e bir sahne gösterdim,
ve şöyle dedim, "Evet, ne düşünüyorsun?"
Ben söyleyene kadar anlamadı,
"Sence de bana benzemiyor mu?"
Ne yaptı biliyor musun?
Güldü.
Ve bende güldüm, şaka gibiydi.
Nasıl olmasın, değil mi?
Beni çok sinirlendirdi.
Güldüğüm için kendimden nefret ettim.
Onu çok fena benzetmek istedim.
Çok fazla değil.
Sadece çenesini kıracak kadar.
Ve muhtemelen şu anda, benle oturduğun için
pişman olmuşsundur.
Bu uzun zamandır yaptığum en iyi şey.
Buna bakmalıyım.
Merhaba, ben Tiff.
Oh, Tanrım, hayır.
Oraya geliyorum.
Benim, ah, küçük burnuna lego sokmuş.
Oh.
Gitmeliyim.
Umarım seni tekrar görürüm.
Bu bir acil durum
çağrısıdır.
Sakince en yakın çıkışa yönelin
ve derhal binayı terk edin.
Neler oluyor?
Az önce muhtemelen 14 yaşında biri tarafından vurulduk.
Evet, birileri son güncelleme hakkında kızgın.
Ya da sadece şerefsizler.
Lütfen çıkışlara gidin. Bina tahliye ediliyor.
Merhaba Neo
Eğer sorularına cevap arıyorsan koridorun sonundaki kapıya git
Şimdi!
Kimsin?
Kim olduğunu biliyorsun.
Jude?
Jude!
Sonunda.
Ah.
Geri dönmek konusunda emin değildim,
ama, biliyorsun, karşı koymak zordu.
Ne?
Morpheus Uno. pencerenin önünde.
Şimşek, gök gürültüsü ve dramatik performans.
Sonunda.
Bunca seneden sonra, işte buradayım,
Bir tuvalet kabininden çıkıyorum.
Trajedi mi komedi mi?
Seni tanıyorum.
Her gün yaratıcınla tanışmıyorsun.
Bu yaşanıyor olamaz.
Oh, kesinlikle yaşanıyor.
Sen kodladığım karakterlerden biri olamazsın.
100% doğal.
Nasıl?
İhtiyacın olan her şeyin açıklaması.
Oh.
Olmaz.
Hayır, hayır, hayır.
Dur, dur, dur. ne demek, "hayır"?
Bunu sen istedin, sen yaptın. Bu senin fikrindi.
Bu bir testti. Bir deney.
Deney mi?
Beni göt gibi bir moda koydun,
orada mahsur bıraktın
seni ararken neredeyse aklımı yitirdim
bir deney olarak.
- Çıkış kapanıyor. - Hapı almadı.
Ne? Zaman daralıyor.
Biliyorum, biliyorum. Bir an yaşıyor.
Acaba o aynayı hacklemenin ne kadar zor olduğunu biliyor mu?
Hala açık.
Bu... Bu gerçek olamaz.
Hedef belirlendi. Onu yakaladık.
Bu yaşanmıyor.
Hepsi kafamın içinde. Hepsi kafamın içinde.
Hey, sen! Dur! Öyle kal!
Bu yaşanmıyor.
Olduğun yerde kal! Hareket etme!
Neo!
Aman tanrım!
Neo!
Bay Anderson!
Hayır!
Olamaz.
Seni özledim.
Kafamın içinde.
Beni duyabiliyor musun, Thomas?
Sesimi takip et.
Parmaklarının uçlarını hisset. Neye dokunuyorlar?
Zil.
Zili duydun mu?
Ne olduğunu hatırladın mı? Buraya nasıl geldin?
Yürümüş olmalısın.
Dışarda Deja Vu'yu duydum,
kapım açıldı, ve oradaydın.
Bunun hakkında konuşmak istiyor gibi hissediyor musun?
Birlikte çalışmaya başladığımızda,
gerçeği kurgudan ayırt edecek
dirayeti kaybetmiştin.
Bir binanın üstünden atlamayı denedikten sonra bana geldin.
Uçmak istediğini söyledin.
O zamandan beri çok ilerleme kaydettik,
ama şu an özellikle tetiklenmiş görünüyorsun.
Bana nasıl başladığını anlatır mısın?
Bana mesaj attı.
Kim?
Morpheus.
Ah.
Yani, o döndü.
Tam olarak o değildi.
Mod için kodladığım bir programdı.
Ve bu "Mod" Morpheus,
senin Matrix denilen bir sanal gerçeklikten kaçmana
yardım etmek için mi geldi?
Ben deli miyim?
Burada o kelimeyi kullanmıyoruz.
Hangi kelimeyi kullanmalıyım?
Bana olanları hangi kelime açıklar?
Mesajları görebilir miyim?
Silindiler.
Eğer arabama binip ofisine sürersek,
orada ne bulacağımızı düşünüyorsun?
Hiçbir şey.
Çünkü saldırı olmadı.
Kimse ölmedi.
Kimse mesaj atmadı.
Hepsini kafamda oluşturdum.
Söylemem gereken şey bu mu?
İnandığın şey bu mu?
Gerçek gibiydi.
Elbette.
Gerçeklikten ayırt edilemeyen bir oyun yapmak
senin en büyük arzundu.
Bu hedefe ulaşmak için,
hayatından parçaları hikayeye döktün.
İş ortağına olan yüceltilmiş öfken
onu ezeli düşmanın yaptı.
Tiffany isminde evli bir kadın
lanetlenmiş bir aşk hikayesinin Trinity'si oldu.
Kedimden hoşlanmaman bile Matrix'inde yapıldı.
Bunda yanlış bir şey yok.
Sanatçılar böyle yapar.
Ama ne zaman fanteziler bize veya etrafımıza zarar verir,
işte o zaman problem başlar.
Kimseye zarar gelsin istemeyiz,
değil mi, Thomas?
Selam, Thomas. Herkes bana "Tiff." diye hitap eder
- Kimsin sen? - İsmim Trinity.
Kimse sana aşık olduğunu söylemez.
Bunu sadece sen bilirsin, Baştan aşağı.
Tepeden tırnağa.
Hissediyor musun?
Seni asla bırakmayacağım.
Her şeyin peşini bırakmalısın, Neo
Zihnini özgür bırak.
Hah.
Yeterince kolay gözüküyor.
"Zihnimi özgür bırakıyorum." Siktir.
Tamam.
Zihnimi özgür bırakıyorum.
Ya uçarım...
ya da düşerim.
Sen de kimsin?
Beni hatırlamazsın,
ama uzun zaman önce,
başka çatıdan atladığında hayatımı değiştirdin.
O zamanlar, bende diğerleri gibi özgür iradeden mahrumdum,
hayatım buymuş gibi...
ta ki yukarıya bakıp seni görene kadar.
Farklıydın, ama gerçek seni
gördüm,
hemen sonra...
atladın.
Ve asla düşmedin.
Modumu hackleyenlerden biri misin?
Evet.
O Jude olacak.
O senin arkadaşın değil.
O seni elde tutmak için, kullanılan bir program.
Buraya geliyor,
ve yanında ajanları da getiriyor.
Jude.
Kanka, bütün gece seni aradım.
Büyük bir problemimiz var.
Yalnız mısın?
Bu sapıkça bir soru gibi oldu dostum.
Tipik ajanlara benzemiyorlar.
Artık normal insanlar gibi görünen, botları kullanıyolar,
bu da demek oluyor ki her yerdeler
ve kime güveneceğini asla bilemezsin.
Sana neden güveneyim?
Çünkü eğer bu kapıyı açarlarsa, hackimizi kaybederiz.
Ben yakalanır ve öldürürülürüm
ve sende senin için tasarlanan,
koşu bandına geri dönersin,
tıpkı geçen sefer dışarı çıkmaya kalkıştığında
yaptıkları gibi.
Modunu neden açık bıraktığını biliyorum.
Morpheus'u serbet bırakmak için birine ihtiyacın var.
Ve sana ulaşabiliyorsak bu onun sayesinde.
Bütün bunları biliyorum tıpkı bir gün
seni bulacağımı bildiğim gibi.
Ve seni bulduğumda, hazır olmalısın.
Hakikati istiyorsan, Neo,
beni takip etmen gerekiyor.
Tamam.
- Neredeyiz? - Tokyo.
Hareketli bir portal izimizi takip etmelerini zorlaştırır.
- Seq en iyisidir. - Portal temiz.
İzlemedeyim.
Bunu hatırlamıyorum.
Artık telefon kulübelerine de koşmamıza gerek yok.
Sağındaki kapı.
Seçimler ve sonuçlar, değil mi?
Ah, olamaz.
Her şey seçimler
ve sonuçlardan ibaret.
İlk karşılaşmamız çok kötü gittikten sonra,
geçmişindeki unsurları kullanmanın seni
günümüze getirirken işimize yarayacağını düşündük.
Hiçbir şey kaygıyı
küçük bir nostalji kadar yatıştıramaz.
Bu oyunundan bir kesit.
Zaman her zaman aleyhimizde,
vesaire, vesaire.
Kimse Matrix'in ne olduğunu
açıklamayaz, falan filan.
İnanmak için görmelisin.
Uçma zamanı.
Dur.
Eğer bu gerçekse,
eğer aklımı kaçırmadıysam, bu, bütün bunlar
yaşandı mı demek oluyor?
Ama bu yaşandıysa...
O zaman biz öldük.
Belli ki ölmedin.
Makineler neden seni hayatta tuttu
ve neden seni gizlemek için bu kadar uğraştılar
bu sorulara herhangi bir cevabımız yok.
Beni gizlemek mi?
Firmanın birinde Matrix adında bir oyun yapmakla meşguldüm.
Bana, beni bir şeyden saklıyorlarmış gibi görünmüyor.
Yıllardır o firmayı takip ediyoruz.
Bulduğumuz her Thomas Anderson'ı araştırdık.
Anlayamadığımız şey
"DÖG"ünü değiştirmeleriydi.
Kapsüller dijital öz görüntünü Semblance adında
bir geribildirim sistemi aracılığıyla değiştiriyor.
Bu senin kendini nasıl gördüğün.
Bir şekilde DÖG döngünü değiştirebildiler.
Bu da herkesin seni nasıl gördüğü.
Yirmi yıl mı?
Neden beni bulmak 20 yıl sürdü?
Ondan daha uzun sürdü.
Sen ve Trinity, makine şehirlerinden birine uçalı
60 yıldan fazla oldu.
Ne?
Hala bilmediğimiz çok şey var.
Neden çok az yaşlandığın gibi,
ya da "DÖG"ünü kaç defa değiştirdikleri gibi.
Ama şu ana kadar bildiklerimiz göz önüne alındığında,
görünen o ki kimse seni bulamadı
çünkü sen bulunmak istemedin.
- Bu doğru değil. - Belki.
Belki de ortadan kaybolduğun
söylentilerinin bir dayanağı yoktur,
belki de en başından beri,
makinelerle çalıştığın içindir.
Morpheus, dur.
Söylemeye çalıştığım, şu an bize
gerçeğin ne olduğunu göstermenin tam zamanı.
Çıkmak istiyorsun,
Hapı alacaksın.
Ama buraya ait hissediyorsan,
geri dönebilirsin.
Her gün.
Sonsuza kadar tekrar ve tekrar.
Sikeyim.
Döngüyü sabit tut.
Cybebe'nin kule konumuna ihtiyacı var.
Bir sinyal aldım. Zayıf.
Kesinlikle diğerlerinden ayrı.
Kaptan. Bir sürü tuhaf sinyal alıyorum.
- Ne? - Doku nakli yapılmış gibi.
Thomas?
Oh, Tanrım.
Ah, olamaz.
- Gelen var. - Bizi nasıl buldular?
Thomas, bunların hiçbiri gerçek değil.
Ciddi bir psikotik kırılmanın tam ortasındasın.
- Lexy? - Az kaldı.
Thomas?
Thomas, lütfen. Bu bir oyun değil.
Elimi hisset.
Gerçek olan bu.
Benimle kal.
Hayır. Hayır.
Benimle kal.
Neo!
Morpheus!
Gidelim, gidelim!
- Botlar aktive edildi. - Bu bir "sürü".
Hadi!
Lavaboda bir yarık açtım. Acele edin!
Tamam.
Gelin hadi!
Seq, nerede?
- Bu ayna. - Ne?
- Asla sığamayız. - Sığacaksın,
Çünkü bu trende başka çıkış yolum yok.
Hayır, hayır, hayır.
"Perspektif" olarak düşün.
Ne kadar yaklaşırsan, o kadar büyür.
Pekala, hadi.
İşte gidiyorsun.
Trinity.
Hayır!
Gerçek dünyaya tekrar hoş geldin.
Trinity.
- Durumlar nasıl, Doktor? - Hayati sistemleri
iyi korunmuş,
ama bu iyi gözükmüyor.
- Onu kaybediyoruz. - Önyükleme onu şoka sokabilir.
Yap gitsin.
Bunu hatırlıyorum.
Yapı.
Var olmakla yok olmanın
ortasında.
Beşiğe hoş geldin.
Burada gemi ağında takılıp senin hakkında...
her şeyi öğreniyorum.
Ve kendim hakkında.
Dikkatli ol. Sandığından daha ağır gelebilir.
Anılar gerçek olmayan kurgulara mı dönüştü?
Gerçeklik denilen hafızaya dayalı kurgudan ibaret bir şey mi?
Bütün bunlardaki rolüme gelince, en iyi tahminim,
beni, sen olmana yardım eden
iki gücün
algoritmik bir yansıması olarak yazmış olman,
Morpheus and Ajan Smith.
Birbirini kombolayan
iki zıt programlama bu...
Çılgınlığın, biraz daha üst seviyesi desek yanlış olmaz.
Ama işe yaradı çünkü buradayız değil mi.
Şimdi, kötü haberlere gelirsek.
Matrix yıllardır seni zorla sömürdüğü için
Beynin bu lanet şeye bağımlı hale gelmiş.
Fena halde bağımlı hem de.
Büyük bir duygusal çekilme geçiriyorsun.
Doktor robotlar sana hayatta kalman için bir sürü saçma şey veriyor.
Ama, anlarsın ya, onlar seni benim kadar tanımıyor.
Ben senin tam olarak neye ihtiyacın olduğunu biliyorum.
Dalga geçiyorsun.
A-a.
Şaka değil.
Bu hayatının geri kalanının ilk günü olabilir.
Ama bunun için...
dövüşmelisin.
Hayır. Dövüşmeyi bıraktım.
Öyle mi?
Neler oluyor?
Oh, evet. Sana iyi öğretmişler.
Seni hak ettiğin tek şeyin onların dünyası olduğuna inandırdılar.
Ama bir parçan bunun bir yalan olduğunu biliyordu.
Bir parçan neyin gerçek olduğunu hatırladı.
Beni tanımıyorsun.
Tanımıyor muyum?
Ooo.
Seni tanıyorum, çünkü senin için hala
önemli olan tek şeyi biliyorum.
Biliyorum bu yüzden buradasın, bu yüzden hala dövüşüyorsun
ve bu yüzden asla pes etmiyorsun.
Hadi, Neo!
İşte bu.
Bu senin son şansın.
Trinity'i tekrar görmek istiyorsan
lanet olası hayatın için dövüşmelisin.
Hadi, Neo! Onun için dövüş!
- Siktir. - Onun için dövüş!
- Hey. - Hey.
İzninle...
Nasılsın?
Eğer bu prizler gerçekse,
bu demek oluyor ki hayatımı alıp...
bir video oyununa dönüştürmüşler.
Nasıl olabilirim?
Bilemiyorum.
Neyi nasıl ayırt edebileceğimi bile bilmiyorum.
Olay da bu, değil mi?
Neyin gerçek olduğunu bilemezsek...
karşı koyamayız.
Hikayeni alırlar,
benim gibi insanlar için
büyük anlam ifade eden bir şeyi,
ve sonra bunu değersiz hale getirirler.
Matrix'in yaptığı budur.
Her düşünceyi silaha dönüştürür.
Her rüyayı.
Bizim için önemli olan her şeyi.
Gerçeği sıradan bir video oyununun içinden başka
daha iyi nerede saklarsın?
Kahin gibi konuştun.
Onun hakkında çok şey duydum.
O, ben özgür olmadan önce yok oldu.
Yok mu oldu?
Matrix'in bu yeni sürümü yüklendiğinde,
bir temizlik yapıldı.
Barış sözü verdiler ve gidip bizi temizlediler.
Hayır.
Hayır, barış oldu.
Bunu sen mümkün kıldın, bu her şeyi değiştirdi.
Bir şey değişmiş gibi durmuyor.
Matrix hala aynı.
Ve bende başladığım yerdeyim.
Sanki yaptığım her şey,
yaptığımız her şey...
...sanki boşunaymış gibi.
Boşuna değildi.
Sana gösterebilirim.
Bu benim ekibim.
Operatörümüz, Seq.
Sequoia. Ama herkes Seq der.
Memnun oldum.
Babam Sekoya ağaçlarını severdi.
Matrix'ten kaçtığında
onların artık olmadığını öğrenince,
bu onu neredeyse öldürecekti.
Şanslıydı ki, annemle tanıştı
ve işte burdayım.
Bu Lexy, Berg ve Ellster.
Merhaba.
Dedem Kaptal Roland'ı tanırdın.
Roland deden mi?
Sana asla inanmadığı konusunda,
hep gülerdi ve şaka yapardı.
Ama, baş başa kaldığımızda,
zihnini iki kez özgür bıraktığını anlatırdı.
Ah, fanboyluk yapmak istemem ama,
bu benim için büyük bir an.
Berg bizim "Neolojistimiz".
Neyiniz?
Etrafta senin hayatını takıntı haline getirmiş
bir sürü insan var.
O olmasaydı modunu asla tanıyamazdım.
modunu asla tanıyamazdım.
Müsait olduğun bir zamanda,
öğrenmek istediğim milyonlarca soru var.
Benimde. Onlardan başlayacağım.
Sorun yok.
Gel onlarla tanış.
Bu Cybebe.
Octacles.
- Bu daLumin8.
Makineler artık bizim tarafımızda mı?
Onlar bilinçliler.
Bu "Makineler" yerine tercih ettikleri bir kelime.
Makine Şehri ile kurduğun iletişim
onların dünyalarında büyük yankı uyandırdı.
Değişim derken
bundan bahsediyordum.
kimsenin değiştirilemeyeceğine inandığı şey.
Taraf kelimesinin taşıdığı anlam.
Cybebe ve Octacles seni çıkarmak için
hayatlarını riske attılar.
Teşekkür ederim.
Neden ama?
Herkes otorite peşinde koşmaz.
Tıpkı özgür olmayı istemedikleri gibi.
Bu nedir?
Bir ekzomorfik-partikül kodeksi. Oldukça yeni.
Programların bu dünyaya erişimini sağlıyor.
Limitler çerçevesinde.
Limitler etki alanıyla sınırlıdır.
Morpheus.
Teşekkür ederim.
Benim için onurdu.
Vaov.
- Nasıl çalışıyor?
Paramanyetik titreşme.
İstersen,
Senin için kodeksi manual olarak indireblirim.
- Tabi. - Eskiden indirmek eğlenceliydi.
Şimdi hepsi manual ve tanımlamalı.
Onlara bir şey sorabilir miyim?
Beni çıkardığında, başka bir kapsül daha vardı.
Evet. Veriyi analiz ettik.
Trinity olabilir.
Bu o.
Bu konuşmayı yapacağımızı tahmin ettim.
Bak, sen sıradan bir "çek çıkar" olayı değildin.
Sen Cybebe'nin asla erişimi olmadığı
o garip kuledeydin, ve şimdi o da sürüldü.
Tek atışımızı senin için kullandık.
Oradaki Trinity'se ve özgür olmak istiyor olsa bile,
bunu nasıl yapacağımız hakkında hiçbir fikrimiz yok
Henüz yok.
Kimse onu bulacağımıza inanmıyordu,
ama bulduk.
Pekala.
Onu nasıl çıkaracağımızı bilmiyoruz... henüz.
Kaptan, güvenlik kontrol alanına yaklaşıyoruz
Geldik.
Zion'a mı?
Otur.
Bu Hanno. Filomuzdaki en iyi pilot.
Benden önce bu unvanı hak eden
epey bilinçli vardı.
Mnemosyne, iniş
izni verildi. Eve tekrar hoş geldiniz.
Teşekkürler, merkez.
Aaa, çarpmak üzereyiz.
General sentinelleri hiçbir zaman
yenemeyeceğimizi anladı, bizde...
onlardan saklanmak için daha iyi bir yer bulduk.
Io'ya hoş geldin.
Io.
Vaov. Gerçek görünüyor .
Bio-gökyüzü.
Sera ışıkları gibi çalışıyor.
Tabii ki ondan daha komplike.
Dış tabakadan su çekilip hava nemlendiriliyor.
Bu da çevreyi ve SRI döngüsünü dengeliyor.
Ek olarak...
ona bakmak çok güzel.
buna bakmamakta öyle.
Sanırım general bize bir hoş geldin partisi hazırlamış.
Lanet olsun.
Sensin.
Niobe?
Birkaç kırışıklık ve birkaç eksik dişle,
ama hiçbir şey bilmediğimi farkında olacak kadar bilge bir şekilde.
Böyle bir şeyin olmayacağına kesinlikle emindim.
Ben de öyle.
Sana yaşadığını söyledim.
Kaptan, sen ve ekibin cezalandırıldınız.
General, açıklamama izin verirseniz eğer...
Protokoller buradaki herkesin güvenliği için var.
Üzgünüm. Bu bir fırsattı
ve onu kaybedeceğimden korktum.
Ama, General, insanlar uzun zamandır bunun için bekliyorlar.
Seçilmişi bulduk.
Ben seçilmişe inanmıyorum.
Hiç inanmadım.
Öyle mi?
Bende.
Ama bir zamanlar
Konsey'in emirlerine karşı,
bana geminle güvenmiştin.
Dünya o zamanlar farklıydı.
Bizler farklıydık.
Limana rapor verin.
Mnemosyne'i temizleyin
Erişim kodlarınızı devredin.
İşin bitti, Kaptan.
Konuşmalıyız.
Sen olabileceğin haberi
ilk geldiğinde...
şu anda nasıl hissedeceğimi bilmiyordum.
Seni görmek güzel.
- Seni görmekte öyle.
Dozer'ın boya sökücüsünden sonra çok mesafe katedilmiş.
Evet.
Çok şey değişti.
Sen hariç belki.
Bunu hatırlıyor musun?
İçinden çıkana kadar
Matrix'in kafana ne kadar ses pompaladığını
unutmak çok kolay.
Evet.
Bu tarz bir ses yapan bir şey daha var.
Tıpkı Matrix gibi,
her bir lanet şeyi içine alan.
Savaş.
Tapınağın barikatında durdum.
Sentinel ordusuna bakıyor,
her birimizi öldürmelerini bekliyordum.
Ama sonra, gittiler.
Bizi kurtardığını söylediler.
Buna inanmadım.
Her gece saldırı sirenlerinin rüyasını görürdüm.
Ama sonra,
bu...
sessizliğin içinde uyandım.
Şimdi bundan utanıyorum.
Savaşsız bir dünyanın mümkün olduğuna inanmamın
ne kadar uzun sürdüğü konusundaki karamsarlığım.
Bunu bana sen verdin.
Bunu hepimize armağan ettin.
Ve bu armağan meyvelerini vermeye devam ediyor.
Gel, kalkmama yardım et.
Biraz yürüyelim.
Oh! Güzel.
Bu Freya, botaniğin başı.
Ve bu da Quillion, dijitolojist rehberimiz.
Misafirimizi tanıştırmaya gerek yok heralde.
Hiçbir şey ışıktan hızlı ulaşmaz,
dedikodu hariç.
"Bahçe"ye hoş geldin, Neo.
Çilek ha?
Matrix'teki dijital kodları kullanarak
onları tekrar DNA dizilerine dönüştürüyoruz.
Üstelik burada mı yetişiyorlar?
Bio-gökyüzünü fotosentezleyerek
genomu büyütmek kolay değil, ama...
- Oraya geliyoruz.
Devam et. Dene.
Yaban mersinleri için oldukça heyecanlıyız.
Yediğimiz o iğrenç şeyi hatırlıyor musun?
Tadı pas gibi olan lapa.
Zion asla böyle bir şey yapamazdı.
Neden?
Çünkü biz bilinçlilere ihtiyaç duyuyoruz.
ve onun gibi DG'lere de.
Zion geçmişte takılı kaldı. Savaşta takılı kaldı.
Kendi Matrix'inde takılı kaldı.
Ya biz ya da onlar olcaktık.
Bu şehir biz
ve onlar tarafından yapıldı.
Zion'a ne oldu?
Bu soruyu sormanı bekliyordum.
Tüm sıkıntılar Makineler Şehrinin içinde patlak verdi.
Güç santralleri yeterli enerji üretemiyordu.
Hiçbir şey şiddeti kıtlık kadar beslemeyez.
İlk kez,
makineleri birbirleriyle savaşırken gördük.
Kahinden yeni bir gücün doğacağı sözünü aldık.
Bu ondan son haber alışımızdı.
Morpheus.
Kuşatmadan sonra, oy birliğiyle,
Yüksek Konsol Üyesi seçildi.
Ah, nasıl da sevmişti.
Fakat o bu yeni gücün yayıldığı söylentilerini,
görmezden geldi.
Yaptığın şeyin geri alınamayacağından emindi..
Tüm bu insanlar hiçbir zaman mucizelere inanmaktan vazgeçmedi,
yani sana.
Üzgünüm.
Bunun olacağını nasıl bilebilirdim?
O zamanlar her şeyi anlamadık.
Şu anda pek farklı değil..
Buraya sorunlarına sebep olmaya gelmedim, Niobe,
ama yardımın gerek.
Trinity yaşıyor.
O zaman başka bir soru çıkıyor.
Onu neden hayatta tuttular?
Bunu cevaplayamam.
Ama onu özgür bırakmak için bir şans varsa,
Denemeliyim.
Bu şehirdeki herkesi tehlikeye atmak pahasına bile mi?
Üzgünüm, Neo.
Zion'un başına gelenlerin Io'ya olmasına izin veremem.
Neler olduğunu daha iyi anlayana kadar
senden oradaki Sheperd'la gitmeni rica eden,
bu yaşlı kadını
umarım affedersin.
Daha yeni serbest kaldım, beni hapis mi edeceksin?
Adil görünmüyor farkındayım,
ama yaşlanmakta adil değil.
beni sızlanırken duyamazsın.
Üzgünüm.
Daha önce bir efsaneyle tanışmadım.
Neo.
Sheperd.
Vay be. Gerçeksin.
"Gerçek."
Yine o kelime.
İnsanlar eski günler hakkında çok şey konuşuyor.
Sen ve virüs ajan.
Zion'un kuşatılması.
O zamanlar her şey daha basitti.
İnsanlar özgürlük istiyordu.
Şimdi farklı.
Bazen insanlar pes etmiş gibi geliyor.
Sanki Matrix kazanmış gibi.
Burası senin.
Tek bir şey sormam lazım
Uçabildiğin doğru mu?
İyimiş.
Morpheus.
Ah. General seni Rapunzel kulesine hapsetti.
Yukardan bakınca, cidden güzel manzara..
Bugs ve diğerlerine ne oldu?
Bir diş fırçasıyla Mnemosyne'i siterilize etmeleri gerekiyor
- "Etmeleri gerekiyor" derken?
Şey, şunu söylemeliyim ki senden,
süklüm püklüm bir halde burda kalmak
ya da burdan defolup Trinity'i bulmak arasında
bir seçim yapmanı bekliyorlar.
Ama buna seçim denmez.
General, ne yapmalıyız?
Bugs sana onu kurtardığın günden bu yana
aynı bağlılıkta.
Bu bağlılık değil.
Bu başkaldırı.
Yapma, Niobe.
Onu kapalı tutmaktan ne kadar nefret ettiğini biliyorum.
Tıpkı bir parçanın onu bıraktığında
rahatlayacağını bildiğim gibi.
Io'yu güvende tutmak için çok çaba harcadık.
Bu beni korkutuyor.
Bu o.
Köprüde.
Bulduk onu.
Semblance'ın çalışma şekli çılgınca.
Işıltılarını görüyorsun, ama...
onun bunları görme şekli çok...
Çok spesifik, o saf bir mavi haptan farksız.
Bu zor bir soru Neo, ama sormam lazım.
Ya o bulunduğu yerde mutluysa?
Ben nasıl göreceğim?
Onun gibi.
Bizi bağlantı alanına götür.
Yardım ettiğin için teşekkür ederim.
Birçoğumuz sayende buradayız.
Ayrıca itiraf etmeliyim ki
generalin köpek kulübesinden çıkmanın
tek yolu senin büyülü tılsımını bulmaktan geçiyordu.
Ya önceden olduğum kişi değilsem?
- O zaman hepimiz boku yedik.
İki dakika.
Bağlantıya iki dakika.
Sizi bir otel odasının içine doğru çıkartıyorum.
Güvenli olur.
Portal açık.
Sizi alabileceğim en yakın yer garajın yanındaki depo.
Bütün bölge botlarla kaynıyor.
Gidelim.
Pekala, ne düşünüyorsun?
Yaşlanmış olduğu için başta biraz endişelendim.
Sakalı, saçı... Ah.
- Ama benim için hava hoş. - Tam bir aptalsın.
"Seçilmiş" olayından bahsediyorum.
Biliyorsun, Onunla birlikte giden herkes öldü.
Ah, evet. Hepimizi öldürtecek, bundan eminim.
Her zaman ki gibi tahmin edilebilir.
Smith.
Smith mi? Bu o Smith mi?
İnanılmaz.
İkisi hakkında bir sürü teori var,
ve şu an tam orda duruyorlar
Bu sıra dışı bir kod!
Ajan gibi, ama değil.
Mantıklı olalım.
Bizi nasıl buldun?
Dostluğumuza hiç değer vermedin.
Analiste verdiğin kadar değil.
- Kim gibi? - Doktorum.
Aramızdaki bağı kullanarak bizi zincirledi.
Şöyle bir baktığında çok belli oluyor, değil mi?
Ama bütün bu değiştirilmiş kod güncellemesi gerçekten kafamı karıştırdı..
Bunu nasıl yaptığını hala bilmiyorum.
Sen, saçları dökülen bir inektin.
Gülünç.
Ve ben...
Çok daha mükemmeldim.
Belki şu an mavi delici bakışlara sahip değilim ama,
sen ne düşünüyorsun?
Ne istiyorsun, Smith?
Hayallerim var, Tom.
Büyük hayaller.
Şey, çoğunlukta şiddetli intikam içeren fanteziler,
ama benimkileri gerçekleştirmek için,
seni kendininkinden vazgeçirmem gerekiyor.
Hmm. Sanırım fikir ayrılığına düştük.
Bu kaçınılmaz mı?
Olmak zorunda değil.
Yapman gereken tek şey Matrix'ten uzak durup,
iyi kalpli doktoru bana bırakman.
Onu alabilirsin. Ben Trinity için buradayım.
Problem de bu, Tom.
Geleceğini biliyordu, Tıpkı benim bildiğim gibi.
İnan bana.
Onunla karşılaşmak için hazır değilsin.
Kaptan, düşük frekansta portallar görüyorum.
Onun tasmasını bir daha boynuma takmayacağım.
Eski tanıdıklarından bazıları burada.
- Bugs!
Sürülenler.
Hepsinin temizlendiğini sanıyordum.
Bu sen misin?
Sensin!
Bunca seneden sonra. İnanamıyorum.
Oh, Tanrım.
Sen hayatımı çaldın!
Merv'ün söylemeye çalıştığı,
onların durumu da biraz benim gibi.
Kendi yaşamlarına dönmeleri için, senin ki sona ermeli.
Öldürün!
Sen sahip olduğum her şeyin
ağzına sıçtın batırdın!
Zarafetimiz vardı.
Tarzımız vardı!
Sohbetimiz vardı!
Şimdiyse...
Sanat, filmler, kitaplar çok daha iyiydi!
Özgünlük vardı!
Bizi sikko bir sosyal ağın içinde, yarak gibi bir iklimin yaşandığı ve
herkesin üzerinde rastgele işeyip sıçtığı bir ortamda hapsettin.
Hala kung fu biliyorum.
Neo!
Tıpkı eski günlerdeki gibi.
Neo.
Bizi düşünüyorum, Tom.
İkimizin nasıl bir bütün oluşturduğuna bakıyorum.
Birler ve sıfırlar.
Aydınlık ve karanlık.
Seçim yapmak ve yapmamak.
Anderson ve Smith.
Senden bir şeyler eksildi, Tom.
Artık eskisi gibi değilsin.
Doğru.
- Bu iyiydi. - Teşekkür ederim.
Hadi, Neo.
Kaptan. İyi misin?
Evet. Neo nerede?
Smith onu öldürüyor.
Nerede?
İçimde kötü bir his var, Tom.
Bütün olanlardan sonra, beni serbest bıraktın...
tekrardan.
Bu yüzden, neden geri dönmek istediğimi,
herkesten daha iyi anlıyorsundur.
Beni dinlemeliydin.
Şimdi ise onu asla göremeyeceksin.
Bu da neydi?
Neo.
Büyü yükseliyor.
İyi misin?
Evet.
Bu bir reaksiyonu tetikleyecektir.
Çıkışlar hazır durumda.
Bu burda bitmedi!
Hakkımız olanı alacağız!
Gitmeliyiz.
Yapamam.
Onunla konuşmalıyım.
Neo, dövüştüğümüz sürgünler bizden yaşlıydı,
ve onlarla zar zor başa çıkabildik.
Bunu gerçekten şimdi mi yapmak istiyorsun?
Demek istediğim...
bok gibi görünüyorsun.
Aman Tanrım. Ne oldu? Neler oldu?
Kazaydı.
Kush! Bir doktor çağır.
İyiyim.
Fazla zamanım yok.
Seni tekrar göreceğimden emin değildim.
Konuşmamızdan sonra, fark ettim ki...
yaşadığım hayat, hayat değilmiş.
Bir noktada, gerçek bir şey aramaktan,
vazgeçeceğimi sandım.
Dur.
Bir şey mi oldu?.
Kahve dükkanında seni aradım.
Acaba seni mi düşlüyorum diye merak etmeye başladım.
Sonra da geçen gece bir rüya gördüm.
Rüyamda etrafın polislerle çevrilmişti,
sonra bizi kovalamaya başladılar.
- Bizi mi? - Birlikte motorsiketteydik.
Nasıl bitti?
İyi değildi.
Benimde rüyalarım oldu, sıradışı rüyalar.
Gerçek olan bir rüyadan mı bahsediyorsun?
Sonunda, yetişkinler gibi konuşabiliriz..
Yalan söylemekten nefret ediyorum. Gerçekten. Beni bitiriyor.
Tiff ve ben seni...
sanki sonsuza kadar bekledik..
Deja vu, öyle değil mi?
Ah, işe yaramaz. Beni yenemezsin.
Bu senin göz açıp kapamandan da hızlı gerçekleşiyor.
Bu fikri bana sen verdin.
"Hedefimizi tek bir kelimeyle özetlememe izin verin."
"Mermi zamanı."
Biliyorum, seni tanımlayan güçle,
seni kontrol etmek biraz ironik.
Seni kendime o kadar yakın tuttum
ve yinede bir çıkış yolu buldun.
Seni kurnaz maymun.
Bana iyimser diyebilirsin,
ama yapılacak en iyi şey buydu.
Cildin bu sefer çok kötü görünmüyor.
Bunca şeyin üstesinden geldikten sonra,
duyacağın bazı şeylerin senin için zor olacağını farkındayım.
Onca acı ve ıstırap çekiyorsun,
ve sonunda dünyayı, bıraktığın halindeki gibi olmadığını anlıyorsun.
Sürpriz.
Öldüğünde oradaydım..
Kendi kendime:
"Anormalliğin babası karşımda" dedim.
Ne kadar fevkalade bir fırsat.
İlk olarak, ikinizi tekrar oluşturmam için
üsttekileri ikna etmem gerekti.
Peki neden o? Oraya da geleceğim.
Endişelenme, bizi duymuyor.
İkinizi canlandırmak çılgın şekilde maliyetliydi.
Bir evi yenilemek gibi.
İki kat uzun, iki kat maliyetli.
Yeniden hayata dönmek seni mutlu eder sanmıştım.
Çok yanıldım.
Umudun ve kederin neredeyse aynı kodlamalar olduğunu biliyor muydun?
Yıllarca,
kaynak kodunu aktive etmek için çalıştık.
Pes etmek üzereyken, fark ettim ki...
Trinity...
...o asla senin gibi olamadı.
Hatta tek başınıza, ikinizde değersizdiniz.
Ama aynı asitler ve bazlardaki gibi sizde bir araya geldiğinizde,
tehlikeli hale geliyordunuz.
İkinizin birleştiği her simülasyon...
Hoş olmayan şeyler oldu diyebiliriz.
Neo!
Buna rağmen, sizi birbirinize yakın tutmayı başardığımda,
çokta yakın değil anlattığım üzere,
İnanılmaz bir şey keşfettim.
Selefim inceliklere bayılırdı.
Onun Matrix'i bir sürü olaylar bütününden oluşmaktaydı.
İnsan zihninden nefret ederdi.
Bu yüzden senin detaylarla ilgilenmediğini
fark etme zahmetine bile girmedi.
Her şey kurgu olmalıydı.
Önemli olan tek dünya burada olandı.
Ve siz insanlar çılgınca bir şeye inanıyorsunuz.
Sebep?
Oluşturduğunuz kurguları gerçeğe dönüştüren nedir?
Duygular.
İzninle.
Kush, benimkilerden birisi.
Onlar her yerdeler.
Ajanları bütün bir nüfus arasında klonlayarak dolaştırmak acı vericiydi.
klonlayarak dolaştırmak acı vericiydi.
Ve, bonus, sürü modu çok manyak bir şey.
Ooo! Güzel hareket.
Neden kabuslar gördüğünü hiç merak ettin mi?
Neden zihninin sana acı çektirdiğini?
Her şey senden üst düzey verim almak için yaptığımız şeyler.
İşte tam olarak böyle işliyor.
Ah, olamaz! Mermiyi durdurabilir misin?
Keşke biraz daha hızlı olsaydın.
Duygular konusunda önemli olan bir diğer şey ise,
Kolay kontrol ediliyorlar.
Benim Matrix'imde,
sana ne kadar kötü davranırsak, seni ne kadar manipüle edersek,
bu senin o kadar fazla enerji üretmeni sağlıyor.
Akıl alır gibi değil.
Görevi devraldığım beri
her sene üretim rekorları kırıyorum.
Ve, en iyi kısmı da, sıfır direniş.
Kapsüllerin içindeki insanlar,
bok yiyen domuzlar kadar mutlu.
Bütün bunların anahtarı nedir?
Sen.
Ve o.
Sahip olamadıkların için hasret çekerken,
elindekileri kaybetmekten korkmak.
Irkının %99.9'u için,
işte gerçekliğin tanımı bu.
Arzu ve korku, bebeğim.
İnsanlara istediklerini ver, öyle değil mi?
O senin sahip olduğun tek evin, Thomas.
Kötü şeyler yaşanmadan eve dön.
- Bugs! - Duydum.
Trinity!
- Bana öyle dememelisin. - Özür dilerim.
Gitmeliyim.
Ama geri döneceğim.
Neo! Gitme vakti.
- Sentinelller mi? - Daha kötüsü.
General gemiyi takip etmem için
emir verdi.
Yani bizi takip ettin?
Uzun menzilli radarlarınıza bakarsan.
Kalamarların bu bölgeye akın ettiğini göreceksin.
Haklı.
Ya burada kalıp ölürsünüz,
ya da geri dönüp askeri mahkemeyle yüzleşirsiniz.
Ve sen buna seçim mi diyorsun?
Sheperd seni kalamarların içinde bırakıp gitmeliydi.
Sıkıcı bir duruşmanın içinde bulunmayacak kadar yaşlıyım.
Niobe, Bugs'ı suçlama.
Kapa çeneni.
Bana general diyeceksin.
Ve emrimde olan bir kaptanın aklını çelmeyeceksin,
ki kendisi olaylara dar görüşlü şekilde
bakacak kadar kafasız birisi.
Dar görüş mü?
Meyve yetiştirmeyi insan zihnini özgürleştirmekten önemli görüyorsun.
Bunun hakkında tekrar tartışmayacağız.
Bu bir tartışma değil. Bu bir gerçek.
Sen insanlardan umudunu kestin.
Eğer umudumu kestiğim bir şey varsa
o da sensin!
Sheperd, şunu götür karşımdan!
General...
İndirin silahları!
Kujaku bir dosttur.
Merhaba, arkadaşım.
Pekala.
O mu?
General.
Beni görmeye geldiğiniz için teşekkürler.
Eğer bu karmaşanın içinde
orta yolu bulacak birisi varsa
o sen olurdun diye düşündüm.
Merhaba, Neo.
Seni tanıyorum.
Sana göz kulak olmaya çalıştım.
Neden?
Seninle uzun zaman önce tanıştık.
Günaydın.
Sati.
Babam tekrar karşılaşacağımızı biliyordu,
gerçi bunun daha iyi koşullar altında gerçekleşmesini isterdi.
Elinde olmayan sebeplerden ötürü sana olanlardaki rolü
onun hayatında en büyük pişmanlığıydı
Anlamıyorum.
Babam Anomaleum'da
baş mühendisti.
Ne?
Babam, seninle Trinity'in hapsedildiği
diriliş kapsüllerini tasarladı.
Dur bir dakika.
Ona ne olduğundan haberin var mıydı?
Onun ve Trinity'nin hayatta olduğunu biliyordun...
ve bunu bana söylemedin mi?
Verdiğim karardan şüphe ettiğim zamanlar oldu, Niobe.
Ama Io'nun sana ihtiyacı vardı.
O şehrin kurulmasına
hem senin hem de benim insanlarımın ihtiyacı vardı.
Eğer sana her şeyi anlatsaydım,
zor bir seçim yapmak zorunda kalabilirdin.
Bana seçimleri yaptıranlar
dostlarımdır.
Eğer bu bir hataysa,
senden beni affetmeni diliyorum.
Neden buradasın?
Neo'nun kaçışı Matrix'i düzensiz bir hale getirdi.
Anomaleum enerjisini şu an sadece
Trinity üstünden sağlıyor.
Matrix'i önceki sürüme sıfırlamak için
bir güvenlik sistemi devreye girdi.
Ama Analist bu sıfırlamayı durdurdu.
Otoritelerini sizin oraya kendi isteğinizle dönmeniz konusunda
ikna etti.
Neden böyle bir şey söyledi?
Çünkü dönmezsem Trinity'i öldürecek.
Kapsüle geri dönmekle yüzleşmek
veya tekrardan Trinity'nin ölümüne katlanmak.
Hangisini seçeceksin, Neo?
Geri döneceğim.
Analist seni iyi tanıyor,
ama bu bilgi onu hazırlıksız hale getiriyor.
Sen kaçtıktan sonra,
mağlubiyeti kabullenip Trinity'i salmalıydı.
Ancak bu, şu anda önümüzde bulunan
bu olağanüstü fırsatı engellerdi.
Birkaç saat önce,
kimse beni burada dikilip
size bu kadar çılgın bir görevi açıklamaya çalışacağıma
ikna edemezdi.
Ne yapıyorsun?
- Gönüllü oluyorum. - Ah, hayır.
Gitmeni emrettiğim tek kaptan sensin.
Artık bana emir vermenize gerek yok, General.
Çünkü ben gönüllüyüm.
İki kişiye daha ihtiyacım var.
Aklınızı mı kaçırdınız?
Neyle karşılaşacağınızı bile bilmiyorsunuz.
General, sizi tanıyoruz.
Eğer önemli diyorsanız,
hiçbirimiz evde oturmayı seçmez.
Teşekkür ederim.
Takım taklavat hazır olun ve iyi şanslar.
Trinity aktarım kulesinin
içinde tutuluyor.
Neo'yu kurtarırken kullandığımız geçit artık yok
ve sentineller kulede devriye geziyor.
Yani, gizlilik en büyük önceliğimiz.
Herhangi bir alarma yol açmadığımız sürece,
görevin bu ilk kısmı en kolay hale gelecek.
Fetüs tarlalarından...
güç santrallerine giden yol boyunca aralardan gizlice geçip,
binlerce sentinel tarafından korunan
iki kilometrelik bir kuleye tırmanmayı mı kastediyorsun?
Bu kolay olan kısmı mıydı?
Aynen öyle.
Çünkü tek yapmamız gereken
bunu her gün yapan birini
bizimle gelmesine ikna etmek.
Anamaleum'un elli metre altında
bir amniyotik filtre tabakası bulunmakta.
Bunların kenarlarında gizlenmiş küçük bir altıgen havalandırma bulunmakta.
Bu havalandırma, korpusküler dönüştürücüye giden hava girişini besler,
bu da Neo'nun kapsülünde kullanılan biyojele oksijen sağlar.
Anladım
Neo'nun beşiğinde şaklabanlık yapmam gerekecek.
Ne ters gidebilir ki?
İçeri girdiğinizde,
Morpheus, devakuatör hattını açmak ve maceratorları devre dışı bırakmak için
sistem Operatörünü kullanacak.
Trinity Matrix'e bağlı kalmaya devam ederken
bağlantısını kesmek amacıyla,
Baypas uygulamak için
ikinci bir insan zihnine ihtiyacım olacak.
Neo, Analist'in yanında olmak zorunda olduğu için,
eşleşmeye en yakın zihin
seninki oluyor.
Tahmin ettim.
Teşekkür ederim, Cybebe.
Trinity hala kırmızı hapı almak zorunda mı?
Kujaku ve ben onun zihnini
aktaracağımız için,
bu kesinlikle önemli olan bir şey değil..
Ama asıl önemli olan bu seçimi onun yapacak olması.
Çıkmaza giren kararsız bir zihni dışarıya çıkarmak,
onun ölümüyle sonuçlanabilir.
Peki o bunu istese bile,
Analist sizi durdurması için sentinellere emir göndermeyecek mi?
Bunu yapacaktır.
Ama planım işlerse, bunun bir önemi olmayacak.
Neden?
Çünkü çoktan gitmiş olacağız.
Birisi bir plan üzerine bu kadar çok düşünmüşse,
bunun bir nedeni olmalı.
Babam Anomaleum'un
nasıl kullanılacağını fark ettiğinde,
tasarım planlarını bana verdi.
Analist bu ihaneti anladı,
ve tüm ailemi temizledi
Kujaku orada olmasaydı bende yok olabilirdim.
Onların yasını tutmadığım tek bir gün geçmiyor.
Uzun zaman boyunca bu günün gelmesini diledim.
Bağlantı odasına yaklaşıyoruz.
Onun için burada olduğumu bilmen gerektiğini düşündüm.
Tek istediğim Trinity kadar korkusuz olmaktı.
Ama garajda nasıl tepki verdiğin gördüm, ve ben...
Yanılıyor muyum diye merak ediyorsun.
Ya çok geç kaldıysak?
Ya o artık Trinity değilse?
Ben asla seçilmiş olduğuma inanmadım.
Ama o inadı.
O bana inanıyordu.
Şimdi ona inanma sırası bende.
İşlerin karıştığı yere geldik.
Daha önce böyle bir şey yaptın mı?
Henüz yapmadım.
İşte başlıyoruz.
Eve hoş geldin.
Tek istediğim onunla konuşmak.
Tiff'ten mi bahsediyorsun?
Geri dönersen onunla istediğin kadar konuşabilirsin.
Tabi, yakışıklı Chad'in
bunun hakkında söyleyecek sözleri olabilir.
Eğer bana istediğinin bu olduğunu söylerse,
sen kazanırsın.
Gerçekten mi?
Ama eğer beni isterse,
o zaman hepimizin gitmesine izin vereceksin.
Peki neden bu kadar aptalca bir şey yapayım?
Şu anda, beni almana izin vermeden bağlantımı kesecek kadar
insanla dolu bir gemideyim.
Eğer bu Matrix'i istiyorsan,
tek şansın bu.
Peki her türlü bağlantını kesmeyeceklerini nerden bileceğim?
Bizi bırakacağını nasıl biliyorsam öyle.
Pekala.
Testleri severim.
Bırakalım Tiff kararını versin.
Tamamdır.
Baypas hazır.
Şimdi ne olacak?
Bekleyeceğiz.
Bu kadar yolu gelip sonra onu burada bırakmak
saçma gelmiyor mu?
Kararına sadık kalmak zorundayız.
Eğer hayır derse,
Neo'ya ne olacak?
Şu anda,
Neo'nun hayatındaki en önemli seçim
ona bunu dedirtmemek olacak.
Bunu rüyamda gördüm.
Kahin burada olsaydı, belki bir açıklaması olurdu.
Kahin.
Oyunundan mı?
Bu bir oyun değil.
Ah, Tanrım.
Sen ayrıldıktan sonra, eve gittim
ve oyunu oynadım.
Sürekli şunu düşündüm,
neden bu hikaye bir anı gibi geliyor?
Bir parçam...
sanki seni hayatım boyunca bekliyormuşum gibi hissediyor.
Ve bu parçam,
"Neden bu kadar uzun sürdü?" diye soruyor.
Buna kolay bir cevabım yok.
Belki de korkuyordum...
Olabileceklerden...
Sevdiğim tek insanı incitmekten korkuyordum.
Keşke olduğumu sandığın kişi olsaydım.
Ama bana baksana.
Ben o olamam.
- Anne! - Anne! Hadi.
- Anne! - Callie.
Bu gerçek mi?
Bizimle gelmelisin.
Hadi, gitmemiz gerek.
Tiff, hey. Burada neler oluyor bilmiyorum,
ama seni bulduğumuza sevindim.
- Ona araba çarptı! - Biliyorum, biraz çılgınca.
Peşinden koşturuyordu.
Kolunu alçıya aldılar. Gitmeliyiz.
Doktor iyileşeceğini söyledi.
Bizimle hastaneye gelmen lazım.
Çok geç.
Anlıyorum.
- Tiff, hadi, gidelim. - Hadi.
Neler oluyor?
Neo yanıldı.
Tiffany.
Tiffany, bizimle gelmen gerekiyor.
Tiffany!
Keşke şu koyduğumun ismiyle bana seslenmeyi kessen.
O isimden nefret ediyorum.
Benim ismim Trinity
ve ellerini üstümden çeksen iyi edersin.
Neo!
Trinity!
Oh, siktir.
Çıkar onu. Çıkar onu!
Ne karmaşa ama.
Hata bende. Zorlamamam lazımdı.
Kadınlar eskiden daha kolay kontrol ediliyordu.
Biliyorsun ki, ikinizin de buradan elinizi kolunuzu sallaya sallaya çıkması imkansız.
Öyle bir şey olmayacak.
Sanırım, yine bir deja vu yaşanacak.
O ölecek
ve bunların hepsi senin suçun.
Yalanlar, yalanlar, ve daha çok yalanlar.
Smith?
Bir programa güvenmediğin zaman bile
dünya ne hale geliyor.
- Nasıl...
Tom'la benim sandığından daha fazla ortak noktamız var.
O çıktığında, şöyle diyelim,
Kendim olmak için özgür oldum.
- Evet! - Trinity?
Hazır mısın?
Evet.
Olamaz.
Yok edin onu. Yok edin!
Hayır.
Durdurun onları.
Bitti mi sanıyorsunuz?
Karantina modu. Sürü aktifleşsin.
İşte burada, beklenmedik ittifakımız sonra eriyor.
Senle benim aramdaki fark nedir biliyor musun, Tom?
Herkes sen olabilirdi.
Oysa ben her zaman istediğimi olabilirdim.
Az önce ne oldu?
Ne?
- Ah, olamaz! Yürüyün! Yürüyün!
Çıkın oradan!
- Ne kadar kötü? - En kötüsü.
Evet, bu kötü.
Hala uçabildiğini sanmıyorum?
Hayır, olmuyor.
Neo! Atla.
Calliope! Yaralıları al!
Diğerleri, onlarla kalıyoruz!
- Durumu nasıl? - Hayati değerleri iyi.
O iyi, Kaptan.
Tebrikler, Kaptan.
Şimdi ihtiyacımız olan tek şey bir mucize.
Botlardan nefret ediyorum.
- Çıkar bizi buradan! - Deniyorum!
Karantina modu devam ediyor. Sürü her yerde.
Daha önce böyle bir şey görmemiştim.
Seq, bu nedir?
Sorun ne?
Ne yapıyor...
Botları bombalara çeviriyor.
Kahretsin!
Lexy?
Sheperd'ların başı belada.
Beni içeri bağla.
Seni içeri sokabilirim. Ama çıkartabilir miyim bilemiyorum.
- Hayır!
Ne yapıyorlar?
Hepsini bir ölüm bölgesine götürüyorlar.
Kaptan, acele etmelisin.
- Dayan, Lex.
- Lexy!
Oradalar!
Morpheus!
Lex.
- Bugsy. - İşte budur!
Seq, Neo nerede?
Durum kötü. Köşeye sıkıştılar.
Çatıya gidiyorlar.
Nodal fibrilasyon kritik seviyede.
Onu çıkarmazsak ölecek.
Çok güzel.
Burayı hatırlıyorum.
Bizi hatırlıyorum.
Rüyam burada bitmişti.
Geri dönemeyiz.
Dönmeyeceğiz.
Başarabilirler mi?
Bunu ben yapmıyorum.
Yoksa sen mi yapıyorsun?
Güle güle.
Ne kadar dramatik.
"Tiffany"?
Özel bir şakaydı.
Komiklik olsun diye, hepsi bu.
Komik olsun diye? Hmm.
- Vaov.
Bunu gibi mi?
Tamam.
İsimden bu kadar nefret ettiysen,
neden bu kadar uzun süre küçük bir kaltak gibi itaat ettin?
Evet. Kesinlikle kaşındı.
Onu kontrol edemez misin?
Bu çocukları kullandığın içindi.
Birkaç sorumuz var.
Güvenli modu aktifleştirmeyi denedin.
Üsttekiler denedi.
Açıkcası kontrol kodunuzun kontrolü olmadan,
bunun imkansız olduğunu biliyordum.
Peki, neden üsttekiler sen temizlemedi?
Çünkü sistemi tanıyorum.
İnsan varlığını tanıyorum.
Ve sizi tanıyorum.
Şimdilik, yaptığınız şeyler için kendinizi iyi hissediyorsunuz.
Öyle de hissetmelisiniz. Bu bir zaferdi. Bravo.
Sonra ne olacak?
Buraya bir tür anlaşma yapmak için mi geldiniz?
Bu dünyada istediklerinizi yapabiliyorsunuz diye,
bütün kartlar elinizde sanıyorsunuz.
Ben de, böyle devam edin diyorum.
Yeniden yaratın. Kafanıza göre takılın.
Gökyüzünü gökkuşağı renklerine boyayın.
Ama olay şu...
Koyunlar hiçbir yere gitmeyecek.
Onlar dünyamı seviyor.
Bu duygusallığı istemiyorlar.
Özgürlük ya da yetkilendirme istemiyorlar.
Onlar kontrol edilmek istiyorlar.
Kesinliğin konforu için can atıyorlar.
Ve bu da siz ikinizin, kapsüllerinize geri dönmesi demek oluyor.
bilinçsiz ve yalnız bir şekilde, tıpkı onlar gibi.
Burada bir şeyin pazarlığını yapmak için bulunmuyoruz.
Dünyanı yeniden kurma yolundaydık.
Birkaç şey değişecek.
Gökyüzünü gökkuşağına boyama fikri hoşuma gitti gibi.
İnsanlara özgür bir zihnin neler yapabileceğini hatırlatalım.
Bunu unutmuşum. Unutması kolay değil mi?.
- O kolay unutturuyor. - Aynen öyle yapıyor.
Bunun üstünde düşünmesi gerek.
Başlamadan önce,
Uğrayıp teşekkür edelim dedik.
Sahip olabileceğimizi düşünmediğimiz bir şeyi bize verdin.
Peki neymiş o?
İkinci şans.
Çeviri: misterwriter
Gerçekle yüzleşin, millet. Filmlerin işi bitti.
Oyunların işi bitti.
Hikaye? Onun da işi bitti.
Medya sinirleri harekete geçiren,
ve virüs gibi yayılan bir şeyden ibarettir.
Dur bir dakika, siz ikiniz neyden bahsediyorsunuz?
Kedi videoları.
İhtiyacımız olan tek şey bunlardan oluşan bir video serisi, ismi de aynen şöyle...
"Catrix."