SUÐUR AMERÍKU 1901
Þetta er siji fugl. Frekar fágætur.
Hann kemur sjaldan svona langt niður með ánni. Eitthvað hefur hrætt hann.
Við kannski? -Nei, þeir eru vanir bátnum.
Þó er sjaldgæft að sjá einhvern jafn fallegan og þig í skóginum.
Ertu að daðra við mig?
Ég dirfist ekki, frú Leiningen. Maðurinn þinn er harður maður.
Ég hafði ekki færi á að spyrja fyrr, en hversu vel þekkirðu hr. Leiningen?
Ég flutti hann upp ána á þessum báti fyrir 15 árum.
1886. Júlí '86.
Hvernig maður er hann?
Ég bið forláts?
Hvernig er hr. Leiningen?
Ég hélt þú værir konan hans, frú Leiningen?
Ég er það, en ég hef ekki hitt hann.
Hefurðu aldrei séð manninn þinn?
Ég veit það er ókurteisi að spyrja, og ég geri það ekki,
svo ég fer aftur að vinna áður en ég þoli ekki við.
Skipstjórinn er ráðvilltur.
Ég spurði um manninn minn. Nú er komið að þér.
Við nálgumst landareign mannsins þíns.
Hún hefst handan við næstu beygju.
Ég ætti að taka til dótið mitt.
Ekkert liggur á. Við komum ekki að bryggjunni hans fyrr en á morgun.
Er hún svo stór? -Það er meira við hana en stærð.
Þetta er annar heimur frú Leiningen.
Handan beygjunnar, er maðurinn þinn valdameiri en konungur.
Þú veist um mig, er það ekki?
Þú hefur ekki sagt það alla ferðina, en ég held þú vitir um mig.
Þú hést Joanna Selby. Þú ert 25 ára gömul. Þú ert frá New Orleans.
Þið giftust með staðgengli. Þið hafið aldrei hist.
Þú veist heilmikið.
Þegar þinn hluti athafnarinnar fór fram,
kom bróðir Leiningen í hans stað.
Þegar athöfnin fór fram hérna, kom ég í þinn stað. Ég var góður.
Ég framkvæmdi einnig athöfnina.
Þú ert nánast einn af fjölskyldunni.
Sem lögreglustjóri þessa svæðis fyrir stjórn mína þarf ég að vita allt,
og svo má segja að ég sé hnýsinn.
Kemur þú á land hjá manninum mínum?
Nei. Nei, ég á erindi upp með ánni sem getur ekki beðið.
Rétt áðan flaug fugl yfir okkur.
Já, ég sá hann.
Það hafa verið margir fuglar nýlega.
Ríkisstjórnin vill vita allt um þessa fugla.
Hljómar dularfullt.
Ég vona að það verði bara ráðgáta.
Í öllu falli, frá morgundeginum, hitti ég þig ekki í einhvern tíma.
En ég óska þér alls góðs í hjónabandi okkar við hr. Leiningen.
Takk, en þú hefur enn ekki sagt mér neitt frá honum, þú veist.
Eftir nokkra daga á bakaleiðinni, stoppa ég og heimsæki þig.
Þá veist þú meira um Leiningen en ég.
Hr. Leiningen kemur líklega brátt.
Jæja, bless.
Bless. Þakka þér.
Frú, þú ert mjög velkomin.
Við erum glöð að þú komst.
Við vonumst til að elska þig mikið og að þú elskir okkur mikið.
Okkur finnst þú mjög falleg.
Ég heiti Incacha. Ég er aðalmaður hr. Leiningen.
Hvað sem þú vilt, biður þú mig ...
Hvar er hr. Leiningen?
Hvað sem þú vilt, biður þú mig. Ég kem því í kring.
En hvar er hr. Leiningen? -Ég er Incacha.
Ég er aðalmaður hr. Leiningen.
Og ég er aðaleiginkona hr. Leiningen. Ég bjóst við að hitta hann hér.
Hvar er hann? -Frú, hann kemur úr skóginum.
Hann er óhreinn. Hann vill ekki hitta þig sem óhreinn maður.
Gerðu svo vel. Þú kemur?
Þakka þér.
Hann heitir Mayi. Viltu hann?
Hvað með fjölskylduna? -Þau eru fegin. Gera marga.
Mayi.
Við böðum hann.
Við böðum hann tvisvar.
Þjónar þínir, frú.
Zala, aðalstúlkan þín.
Talar þú ensku, Zala?
Já, frú.
Vonandi verðum við mjög góðar vinkonur.
Já, frú.
Hvað var hr. Leiningen að gera í skóginum?
Já, frú.
Er þetta öll enskan sem þú kannt?
Já, frú.
Hr. Leiningen? -Já, frú.
Leiningen, frú. -Ég kem strax út.
Þú ert ekki klædd. Ég ætti að koma aftur síðar.
Ég er ekki óklædd og við erum gift.
Frú ... -Ég heiti Joanna.
Ég veit það frú.
Skildu eitthvað eftir. Mér er orðið kalt.
Þú hefur skopskyn. Mér líkar það ekki í konu ...
Ég vildi bara vera vinaleg.
Og þú grípur fram í. -Viltu ekki vera truflaður?
Nei en ekki fást um það. Þú venst mér.
Ég vona það.
Þú ert ekki eins og ég bjóst við.
Er ég verri eða betri?
Bara meiri ... meiri en ég átti von á.
Ég held að ef ég hugsa málið, gætu þetta orðið gullhamrar.
Ertu að gera grín að mér, frú?
Fyrirgefðu.
Ég veit að þetta er jafn erfitt fyrir þig og það er fyrir mig.
Við förum ekki vel af stað, er það?
Nei, en ég er kannski ekki það sem þú bjóst við.
Dálítið óhreinn -grófur, jafnvel.
Ekki beint herramaðurinn sem þú gætir hafa vænst.
Ég vona að við rífumst ekki.
Ég er konan þín og ég hyggst uppfylla hjónabandsskyldur mínar með ánægju.
Ég vil þóknast þér.
Má ég tala hreint út, frú?
Endilega.
Þú þekkir mínar aðstæður.
Plantekran er langan veg frá siðmenningunni.
Ég komst ekki til að leita að konu, en ég vildi kvænast.
Bróðir þinn útskýrði það.
Þú vilt eignast börn.
Ég líka.
Þú ert mjög ... -Frökk?
Gildir einu.
Það sem ég vil segja er:
Samningurinn, gifting með millilið,
er ekki óalgeng leið til að ná í konu í frumskóginum.
Bara þú ert óalgeng.
Hvernig fann bróðir minn þig?
Hann auglýsti í blöðunum í New Orleans.
Það gleður þig að vita að það komu nærri 50 umsóknir.
Hann valdi þig. -Ekki beint. Ég sótti ekki um.
Ég hef þekkt bróður þinn lengi.
Hann bað mig að lesa umsóknirnar og hjálpa honum að velja konu.
Ég fékk áhuga. Ég ákvað að ég væri betri fyrir þig en nokkur önnur.
Bróðir þinn var ekki sammála, en ég náði að sannfæra hann.
Það var ekki auðvelt. Hann er þrjóskur, bróðir þinn.
Þú trúir því kannski ekki.
Það er í ættinni. -Í alvöru?
Ég veit af hverju hann valdi þig.
En hvað fékk þig til að giftast manni sem þú hafðir ekki séð?
Ég held að bréfin þín hafi sannfært mig. Bréfin þín til bróður þíns.
Ég fann hvað þú varst einmana. Ég vissi að þú þarfnaðist mín.
Ég þarfnast einskis.
Ekki einu sinni til barneigna?
Ég á víst að telja mig heppinn að þú hafir komið hingað.
Kannski ekki núna en þegar þú kynnist mér muntu gera það.
Kannski þegar þú kynnist mér, vilt þú ekki vera kyrr.
Hefði ég haft einhverjar efasemdir, hefði ég ekki farið frá New Orleans.
Þú ert hér og þú ert velkomin.
Við höfum stundaskrá í hitabeltinu.
Við borðum snemma, við sofnum snemma. Kvöldmatur er klukkan sjö.
Hvenær er háttatími?
Þegar þú vilt, frú. -Ég vil ekki riðla stundaskránni.
Kaffið hefur sterkari lykt en kaffið í New Orleans.
Það er sterkara.
Maturinn var góður. Mjög góður kjúklingur.
Það var eðla.
Loftslagið er mjög þægilegt. Ekki eins heitt og ég hélt.
Það er vetur.
Rétt. Við erum frekar sunnarlega.
Hversu sunnarlega? -Skiptir það máli?
Í raun ekki. Ég var bara að reyna að spjalla.
Af hverju?
Mér dettur engin ástæða í hug.
Bróðir minn skrifaði að þú lékir á píanó.
Ég vil heyra þig spila.
Við tökum kaffið í hinu herberginu.
Ég vil heyra spilað á það áður en termítarnir ná því.
Ég lét flytja það upp ána, 3.000 km.
Fyrir mig? -Nei, fyrir þá sem gæti spilað.
Ég vildi einhverja sem gæti það.
Spilaðu.
Hvað viltu heyra? -Ég veit ekkert um tónlist.
Af hverju hættirðu?
Of dapurt. Ég spila eitthvað annað.
Ég vil kaffið mitt núna. Er þér sama?
Einn mola eða tvo?
Tvo.
Svart.
Kanntu einhver tungumál?
Viltu tala á frönsku? -Ég tala ekki frönsku.
Ég var bara að reyna að sjá hvort þú værir allt sem bróðir minn sagði.
Já. Ég er alveg eins og í lýsingunni.
Ég tala nokkur tungumál, spila á píanó, tala greindarlega
og hef mjög góðar tennur.
Viltu telja þær?
Það er gert við hesta þegar maður kaupir þá. Maður telur tennurnar.
Sem betur fer hef ég allar mínar.
Þú ert líka með skap. -Já, ég veit.
Þér líkar ekki við skapstóra konu. -Mér er sama. Ég er skapstór sjálfur.
Þú kemur á óvart. -Þú ert mjög fögur.
Greind. Fær. Það hlýtur eitthvað að vera að þér.
Ég er ekki svo heppinn að fá fullkomna konu upp úr pokanum.
Eitthvað er einhvers staðar að.
Ég hélt þér líkaði ekki við mig.
Ég hélt þú værir vonsvikinn, en í staðinn óttastu mig.
Heldurðu það? -Þú leitar að galla í mér.
Hvað sem er svo þú getir hunsað mig.
Þú veist mikið um karla, er það ekki?
Þú vildir skrautmun, eitthvað fallegt sem passar við húsgögnin.
Flutt upp ána með fyrirhöfn,
þurrkað af því og passað að termítarnir nái því ekki.
Þannig er konan sem þú vildir.
Í staðinn fékkstu konu og þú óttast mig.
Ég sagði að þú vitir mikið um karla. -Meira en þú veist um konur.
Hvar lærðir þú? Af hvaða manni?
Það er það sem er að. Þú hefur verið með öðrum manni.
Ég var gift. Sagði bróðir þinn þér það ekki?
Nei.
Hann sleppti því.
Allt annað um þig, allt, en ekki þetta.
Ég lét bróðir þinn vita. Hann átti að segja þér það.
Kannski þekkti hann mig betur en ég hélt.
Hversu lengi varstu gift? -Í tæpt ár.
Hann lést. -Hvernig?
Hann drakk.
Hann var mjög hýr, mjög heillandi og oftast drukkinn.
Eitt kvöldið reið hann út, mjög hýr, mjög heillandi og mjög drukkinn.
Peningarnir sem þú sendir fyrir skuldum mínum, greiddu hans.
Hann var þá ónytjungur. -Hann er ljúfasti maður sem ég veit.
Hann var ræfill. Þú vildir hann ekki. -Ég elskaði hann.
Hversu margir aðrir voru þeir?
Frú, þú hefur séð húsið mitt.
Það tók mig sjö ár að byggja það, að gera það eins og það er í skóginum.
Þeir hlógu að mér upp og niður með ánni, en þetta vildi ég.
Ég vildi fylla það af fögrum munum.
Ég vildi fjölskyldu sem ég er stoltur af í húsi sem ég er stoltur af á jörð
sem ég tók frá ánni og skóginum með berum höndum.
Eina skilyrðið sem ég setti fyrir því sem kom hingað var að það væri nýtt.
Frú, það lék enginn á þetta píanó fyrr en þú komst hingað.
Ef þú vissir eitthvað um tónlist sæir þú að gott píanó batnar við spilun.
Þetta er ekki mjög gott píanó.
Ég er ekki búinn með þig, frú. -Jú, það ertu.
Góða nótt, hr. Leiningen.
Farðu aftur í húsið, frú.
Ég heyrði tónlistina. Ef þetta er athöfn innfæddra vil ég horfa.
Þetta er ekki staður fyrir þig. Viltu gera eins og ég segi?
Ég vil horfa. -Horfðu þá.
Þetta er drengurinn frá í gær.
Hann reynir að drepa hann. Hví stöðvarðu það ekki?
Hann stal konu. Nú fær hann refsingu. Ég stöðva það ekki. Enginn getur það.
Því er lokið, frú.
Ég legg til að þú hlustir á það sem ég segi eftirleiðis.
Hefurðu engar tilfinningar?
Og þú, ég hélt þú værir vænn og prúður.
Þú ert jafn slæmur og meistari þinn.
Dauði maðurinn var sonur hans.
Já, þú gerðir önnur mistök.
Kannski voru verstu mistökin að fara frá New Orleans.
Þú ættir að sjá við hvað er að fást hérna.
Komdu með mér, frú.
Án þessa, væri öll plantekran tveim metrum undir ánni,
þar sem ég tók hana.
Það tók mig fimm ár að ná fótfestu hérna.
Ég byrjaði með 20 ekrur og 4 menn.
Ég gleymdi næstum enskri tungu á þeim tíma. Ég var 19 ára.
Áveituskurðir, grafnir af mönnum sem höfðu aldrei séð þá áður.
Ég var með 100 menn á þeim tíma - missti tvo eða þrjá á viku.
Hausaveiðarar.
Þetta er það sem við fáum.
800 indíánar vinna hjá mér og nærri 200.000 ekrur af árbotni.
Étnir af flugum, ormum, lús og fjölda sjúkdóma sem menn fá í skóginum.
Allt fyrir þetta.
Svo vinir þínir geti drukkið kakó með morgunmatnum í New Orleans.
Farðu 15 kílómetra í allar áttir héðan og þar er siðmenning.
En farðu tíu skrefum lengra en ég hætti og þú ert í kjarrinu.
Lifandi frumskógi, þar sem enginn maður á nafn
og einu lögin eru að lifa af, jafnvel þó þú lifir eins og skepna.
Í frumskóginum er maðurinn bara annað dýr.
Ég trúi því ekki.
Kutina!
Þetta er Kutina. Hann er einn af fyrstu mönnunum sem unnu fyrir mig.
Kutina, þetta er kona Leiningen.
Hann segist vera hrifinn af þér.
Hann er siðmenntaðri en hinir. Hann er eins og Incacha. Hann er Maya.
Þeir voru einn gáfaðasti kynþáttur í sögu heimsins.
Þeir voru stærðfræðingar, arkitektar, smiðir,
en þeir voru of lengi í skóginum.
Kutina, sýndu konu Leiningen fjársjóðinn þinn.
Hér eftir skaltu vera í húsinu. Þar lýkur siðmenningunni hérna.
Þegiðu.
Það er eitthvað að fuglinum.
Hefur ekki sagt orð í þrjá daga.
Fyrr en nú.
Hann hefur reyndar talað meira en þú.
Allt sem ég segi virðist gera málin verri.
Ég er að reyna að angra þig ekki. -Ég hef tekið eftir því.
Það angrar mig.
Ég er mjög þreytt.
Góða nótt.
Frú.
Ilmvatnið sem þú notar -er það eitt af þeim sem ég lét flytja hingað?
Nei, það er mitt eigið.
Hví ertu ekki í rúminu? -Meiri hraða?
Nei. Farðu í rúmið.
Það var ólæst. Það var aldrei læst.
Mér fannst það ekki nauðsynlegt.
Ilmvatnið mitt ...
Ilmvatnið sem ég vildi að þú notaðir. Var það ekki nógu gott fyrir þig?
Hefurðu prófað það?
Þú ert konan mín!
Kannski gleymdir þú því!
Kona Leiningen.
Ég vorkenni þér.
Þetta gerist ekki aftur. -Það var ekki það sem ég átti við.
Mér er sama hvað þér finnst um mig.
Ég vil að þú farir.
Ég sé til þess þú fáir peninga.
Nóg til að bæta þér að koma alla þessa leið en ég vil að þú farir.
Ég sendi sendiboða niður með ánni. Báturinn kemur eftir nokkrar vikur.
Og þá verður því lokið? -Já.
Ég gerði mistök með því að giftast konu sem ég hafði aldrei hitt.
Þín mistök voru að koma. -Ég var að leita að svolitlu.
Ég hætti öllu til að finna það. Styrkinn sem fyrsta manninn vantaði.
Hann var væskill. -Þú líka.
Veikleiki þinn er stoltið. -Já ég er stoltur.
Of stoltur til að taka við leifum frá öðrum manni.
Kannski skilur þú ekki hvað það þýddi fyrir mig að fá þig hingað.
Ég sagði þér að ég var 19 þegar ég kom hingað.
Áður hafði ég ekki tíma fyrir konu.
Eftir það, í frumskóginum er til nafn fyrir manninn
sem fer í frumbyggjaþorpin að nóttu.
Enginn kallaði mig því nafni.
Þú sagðir að ég vissi ekkert um konur.
Það var rétt hjá þér. Ég veit ekkert um konur. Alls ekkert.
Ég hugsaði um það þegar ég sá hvernig þú varst.
Ég skildi ekki hví það skipti svo miklu að ég hefði verið gift áður.
Síðan skildi ég. Þess vegna vorkenni ég þér.
Ég læt laga þetta. Á eftir, þar til báturinn kemur,
hvort sem þú læsir þeim eða ekki skiptir mig engu.
Christopher. -Lögreglustjóri, hvað segirðu gott?
Gott að sjá þig aftur. -Gott að fá þig til okkar.
En hvað rekur Gruber hingað?
Hann kvartar yfir því að þú stelir vinnumönnum.
Einu vinnumennirnir sem Gruber hefur misst eru þeir sem unnu til dauða.
Láttu hann safna saman mönnunum. Ég sýni ykkur hverja ég á.
Jæja, bentu á mennina sem þú segir að séu þínir.
Þessir tveir eru mínir.
Ég sé hvernig þú þekkir þá.
Ef ég næ þér við að hýða mennina, ferðu frá Suður Ameríku sama dag.
Ég er með samningana þeirra.
Þú sérð krossana og fingraförin hjá nöfnunum þeirra.
Ég verð að spyrja þig. Hvar fékkstu þessa tvo menn?
Þar sem ég fæ alla mína menn. Þeir komu úr skóginum.
Láttu hann sýna þér samningana. -Ég geri enga samninga.
Hvernig heldurðu þeim? -Þeir eru bara kyrrir.
Kannski vegna þess að ég á ekki svipu.
Samkvæmt bók Grubers, eru þeir hans menn. Ég verð að skila þeim.
Fyrst þarf ég að hengja þá.
Hengja þá? Fyrir hvað? -Morð. Þeir drápu einn manna minna.
Hann reynir að blekkja mig. Hvar er sönnunin?
Þetta er það sem er eftir.
Þessi haus er nokkurra ára. Þetta er fáránlegt.
Ef þú krefst þess förum við með hausinn til skoðunar hjá sérfræðingi.
Nei. Leiningen er heiðursmaður.
Ef hann segir það eigi að hengja þá, þá skulu þeir hanga.
Jæja, það virðist allt tilbúið fyrir henginguna.
Nei, stoppið. Setjið þá niður. Slakið á reipinu!
Setjið þá niður segi ég!
Ég hélt þú værir að blekkja. Ég hefði ekki látið þetta ganga svo langt.
Ef þér er alvara með að hengja þá, eiga þeir rétt á réttarhöldum.
Ef Leiningen hengir ekki mennina vil ég fá þá aftur.
Lögin eru ekki skýr í þessu efni.
Ég verð að fletta því upp þegar ég kem aftur á skrifstofuna.
Ég gat ekki látið þig hengja þá. -Ég hélt þú gætir það ekki.
Ég varð að stöðva þig. -Ég treysti á það.
Kláraðu.
Ég get það ekki.
Byrjaðu þá aftur.
Ég vil það síður.
Lögreglustjórinn væri vonsvikinn að heyra ekki meira.
Kannski er frú Leiningen þreytt.
Það tekur tíma að venjast loftslaginu.
Ég hlakka til að heyra meira í næstu heimsókn.
Því miður verð ég ekki hérna.
Frúin lifði svo spennandi líf í New Orleans, að henni leiðist hérna.
Hún er á förum. -Mér þykir það leitt.
Ég hélt þú yrðir hrifin af landinu.
Ég er það. Það er allt sem ég bjóst við. Fallegt.
Af hverju ferðu þá?
Leiningen finnst ég ekki passa hér.
Lögreglustjórinn hefur ekki áhuga á deilum okkar.
Ég vil ekki að hann haldi að ég fari vegna þess að mér líki ekki landið.
Ástæður þínar skipta lögreglustjórann engu.
Fyrirgefðu, það er ekki rétt.
Ég væri miður mín að halda að frú Leiningen væri óánægð með landið.
Ég mun ávallt minnast þess og góðmennsku þinnar.
Góða nótt og bless.
Aðeins góða nótt, frú Leiningen.
Má ég segja eitt? -Þú mátt það ekki.
Verður uppskeran góð í ár?
Hefur þú áhuga?
Nei.
En samtal er betra en deilur.
Á hverju ári hef ég séð þig verða meira einmana og aðeins harðari.
Þú ert að verða að steini.
Ég vænti þess að uppskeran verði betri en í meðallagi.
Nei. Ekki meira. Ég verð að fara snemma á morgun.
Hvert?
Rio Negro svæðisins.
Ég var hálfnaður þangað þegar ég mætti Gruber á leið niður ána.
Hann froðufelldi, svo ég kom með honum.
Ég ræð við Gruber. Hafðu ekki áhyggjur af mér.
Ég hafði áhyggjur af Gruber.
Hvað gengur á við Rio Negro sem þarfnast þín?
Við höfum fengið skrýtnar fréttir nýlega. Ekkert ákveðið.
Vandræði? -Ég held það.
Þjónarnir þínir? -Farnir í þorpið. Þú getur talað.
Siji fuglar hafa sést eins vestarlega og í Ekvador.
Jafnvel apar eru farnir frá Rio Negro.
Eitthvað hrekur þá burt, og ég held það sé stórt.
Hvað?
Marabunta.
Heldurðu virkilega að svo sé? -Ég vona ekki.
Það hefur ekki gerst lengi.
Ég fletti því upp áður en ég fór. Það eru 27 ár síðan síðast.
100 ár væri of snemmt. Ég verð að skoða málið.
Hvernig ætlaðirðu að fara?
Upp ána að mynni Baramura, síðan yfir til stóru árinnar.
Ég kem með. Við getum farið með konuna til Baramura.
Þar getur hún náð póstbátnum.
Viltu svona mikið að hún fari?
Ef þetta er marabunta í Rio Negro, verður hún fegin.
Kannski er best að hún fari.
Ég held að mér skjátlist ekki um það sem er að gerast.
Þú hljómar óttasleginn. -Ég er það.
Ekki þú, ha?
Hvað þarf til að skelfa þig?
Ég hef enn ekki séð það.
Og þú hefur séð allt, ha?
Allt nema marabunta, held ég.
Hver er þar? -Leiningen. Má ég koma inn?
Það er opið.
Ekki verða fyrir ónæði. -Ég varð það ekki, hr. Leiningen.
Ég heiti Christopher.
Ég hef ekki spurt áður en ég vona að þér hafi liðið vel hérna.
Þessi ... herbergi voru mín. Ég hélt þér myndi líka þau.
Ég geri það.
Kannski fyrst þú ert hérna, opnarðu þessar dyr fyrir mig.
Þær virðast fastar og þú ert mjög góður í að opna dyr.
Þær eru ryðgaðar. Hlutir ryðga ...
mjög fljótt hérna.
Eða rotna.
Frumskógurinn er eyðandi. Hann gleypir allt.
Jafnvel menn, stundum.
Varstu að lesa ... Joanna?
Ég fann hana í safni þínu. Ljóð.
Ég les ekki mikið sjálfur.
Ég keypti þessar bækur eftir vikt.
Ég pantaði 400 kg af bókum.
Jæja, hver sem valdi þær fyrir þig hefur góðan smekk.
Það varst þú, var það ekki?
Af hverju að ljúga? Óttastu að mér finnist þú linur fyrir að lesa ljóð?
Kannski. Eins og Fontaine segir einhvers staðar þarna,
„Hver maður er þrír menn: Það sem honum finnst, það sem öðrum finnst
og það sem hann er í raun."
Og hvaða Leiningen er þetta?
Sá síðasti.
Hinn rétti Leiningen ... óviss, flókinn,
dálítið grobbinn, jafnvel hlægilegur stundum.
Ég hef aldrei hlegið að þér.
Ég veit og ég kann að meta það á minn hátt.
Ég skrifaði bréf.
Til bróður míns í New Orleans.
Láttu hann fá það þegar þú kemur. Hann gerir allar ráðstafanir.
Ég virðist vera að fara strax.
Á morgun. Lögreglustjórinn og ég erum á leið upp í land.
Þú kemur með okkur og síðan yfir til stóru árinnar.
Þú getur náð bát þar eftir nokkra daga,
í stað þess að bíða næsta mánaðar.
Ég vissi ekki að þér lægi svo mikið á að losna við mig.
Það er ekki það. Flýtirinn á ég við.
Ég vil ekki losna við þig. Mér líkar ekki það sem er að koma fyrir mig.
Ég held þú sjáir eftir kvöldinu.
Ég reyndi að setja þig úr jafnvægi. Ég er ekki þannig.
Ég vil ekki særa neinn.
Ég ... var særð.
En ég hef jafnað mig.
Þegar þú kemur heim, skilurðu að það var betra að hætta áður en það hófst.
Þú verður ánægðari með þínum líkum.
Kannski verð ég það.
Einn daginn finnur þú það sem þú leitar að.
Vonandi gerir þú það líka.
Já.
Jæja ...
Mig langaði að segja þetta. Við getum ekki talað á leiðinni.
Þetta er þá bless. -Mér þykir leitt að það hófst svona.
Ég veit ekki hvað fór úrskeiðis.
Ég gæti aldrei náð því úr höfðinu að þú elskaðir einhvern á undan mér.
Ég kann ekki að vera annar. Ég kann bara að vera fyrstur.
Það skiptir miklu, ég veit.
Christopher.
Líkar þér ekki lengur illa við mig? -Það var aldrei svo.
Ég kem eftir fimm daga. -Fyrr væri betra.
Trommurnar töluðu í gær. -Ég heyrði það.
Eitthvað kemur, segja trommurnar.
Segja þær hvað kemur? -Nei, bara eitthvað kemur.
Mikil vandræði segja trommurnar.
Betra að þú komir fljótt aftur. -Ég kem eins fljótt og ég get.
Ertu tilbúin, frú?
Það eru 14 afbrigði af árpöddum þar sem við förum.
Við erum vön þeim en þeim finnst þessi kjóll mjög þægilegur.
Ég lifi það einhvern veginn af.
Hún á erfitt.
En ekki ein kvörtun.
Þrjóska.
Já. Hræðilegur galli. Sem betur fer höfum við hann ekki.
Frú, ertu enn vakandi?
Já, hvað er það?
Ég fór í gegnum farangurinn þinn og fann þetta.
Vertu í því á morgun.
Þetta er við pöddum. Frá innfæddum.
Það lyktar ekki vel en það virkar.
Hvað geri ég við það? -Berð það á þig.
Áhrifin vara í tvo til þrjá daga. -Væri þér sama?
Þakka þér.
Eitthvað vakti mig.
Okkur líka.
Það tók okkur tíma að fatta það.
Þögnin.
Ég hef aldrei heyrt þögnina áður.
Það er ein leið til að vekja allt líf þarna.
Þögn.
Ekkert þar.
Það er eitthvað þarna - en það óttast ekki byssur.
Hvað er klukkan?
Næstum fjögur. Það fer að birta. Á morgun komumst við að því.
Við bíðum ekki til morguns.
Verið tilbúin að fara. Frá ánni. Við förum landleiðina.
Yfirgefið. Ekki sála á svæðinu.
Þetta þorp hefur verið hér í meira en 200 ár. Hvernig má þetta vera?
Engin merki um átök.
Þau voru ekki neydd. Þau flýðu.
Frú.
Það er Gruber.
Þeir virðast hafa náð honum á meðan hann var drukkinn.
Við förum upp eftir ánni.
Ég veit ekki mikið um þig. Ég verð að treysta þér.
Ertu hugrökk?
Já. -Ég meina mjög hugrökk.
Ég er ekki hrædd. -Hún kemur ekki með.
Við getum ekki skilið hana eftir. -Þeir verða hjá henni.
Í fimm mínútur þar til við hverfum fyrir fyrstu beygjuna á ánni.
Við verðum að taka hana með.
Hvað með bátinn sem ég á að ná?
Það verður enginn bátur -ekki núna.
Þar sem við förum, verður ekkert eftir á lífi.
Er hægt að komast á hærra svæði? -Já, þessa leið.
Við verðum að komast upp úr trjánum.
Hvað er þetta? -Marabunta.
Hermaurar. Milljarðar af þeim á göngu.
Kynslóðum saman eru þeir í mauraþúfunum -síðan, án ástæðu,
fara þeir, safna öðrum á leiðinni, þar til þeir verða eyðileggingarflóð.
Hvernig stöðvar maður þá? -Ekki. Maður fer bara frá.
Þeir halda suðaustur að landinu mínu.
Þeir verða þar eftir viku.
Þeir hljóta að senda einhvern á undan sér.
Sjáið.
Ég bíð.
Þú ættir halda niður ána. -Ég verð að komast í símskeyti.
Ég læt þig fá óþreytta ræðara.
Hvað með þig? -Ég sagði þér. Ég verð kyrr.
Þú getur ekki barist. Þú endar eins og Gruber.
Ef það er hægt að stöðva maurana, geri ég það.
Hugsaðu um menn þína. -Ég er að hugsa um þá.
Þeir voru skrælingjar. Ég tók þá úr skóginum.
Ef ég fer, fara þeir til baka, og þá lýkur siðmenningunni hér.
Ég verð kyrr og þeir líka.
Ef þú getur haldið þeim. Og ég held þú getir það ekki.
Tíminn er á þrotum. Ef þér er sama, verð ég fljótur.
Frú, mér þykir leitt hvað hefur gerst.
Ef þú ert að reyna að kveðja, skaltu hætta því.
Af hverju? -Ég verð kyrr hér.
Nei. Farðu í bátinn.
Nei.
Indíánarnir, þú vilt halda þeim hér.
Þú þarfnast þeirra og þeir eru byrjaðir að fara.
Ef ég fer og þeir sjá mig fara, hvað með þá?
Verða þeir eftir ef ég fer?
Þú ert engin smá kona.
Það er rétt. -Hvað? Þið eruð bæði orðin óð.
Leiningen, þú ert á móti skrímsli sem er 30 km langt og 3 km breitt,
90 ferkílómetrar af dauða. Þú getur ekki stoppað það.
En þeir eru minni en þumallinn minn.
Þeir eru skipulagðir. Þeir eru þjálfaður her.
Þeir hafa hershöfðingja og hugsa.
Það er það versta. Þeir hugsa.
Ég líka. Ég held að þú ættir að fara.
Þú sást hvað kom fyrir skóginn.
Á meðan þú reykir vindil geta þeir étið uxa inn að beini.
Þeir éta allt af plantekrunni og ykkur með hanni.
Ég verð kyrr ef ég get haldið nægu landi til að standa á.
Þeir gefa þér ekki svo mikið. Enginn hefur stöðvað þá.
Og margir hafa reynt.
Vertu ekki flón, Leiningen! Farðu!
Farðu á meðan þú getur!
Leiningen, ekki vera flón!
Vertu ekki flón, Leiningen!
Hvað segir hann? -Hann segir ... Leiningen ekki hræddur.
Leiningen kona ekki hrædd."
„Nú koma maurarnir."
Hann segir ... Ef þið viljið, farið. Aftur í skóginn.
Lifið eins og feður ykkar. Veiðið hver annan fyrir hausa.
Eða verðið kyrrir hjá Leiningen og hafið kjark eins og kona Leiningen."
Verða menn þínir kyrrir?
Þeir verða kyrrir í kvöld vegna skammar.
Þeir verða kyrrir á morgun því þeir þurfa þess.
Ég brenndi bátana þeirra.
Ég vildi að þú hefðir ekki gert það.
Ég líka.
Það er gert. Við erum föst hérna. Nú berjumst við.
Höggvið allar greinar sem hanga yfir díkinu.
Heldurðu að díkið stöðvi þá?
Maurar eru eingöngu landdýr. Þeir geta ekki synt. Rétt, Incacha?
Apar synda ekki heldur. Þeir fara samt yfir ár.
Greind apa er meiri en maura og minni en manna.
En þegar maurar koma, flýja apar.
Ef þeir fara yfir díkið, brennum við þetta kjarr.
Komdu öllum inn fyrir díkið. Settu verði í trén.
Christopher?
Komdu inn. Þú ættir að sjá þetta.
Náði honum í dag. Hann er eins konar njósnari.
Fallegur skratti, er það ekki?
Búinn að skoða hann í allt kvöld.
Andlit óvinar míns.
Hver veit? Kannski hefur hann skoðað mig.
Jafnvel einir eru þeir ógnvekjandi.
Þar sem þeir fara, er engu lífi eirt nema þeirra eigin.
Þetta er óvinurinn.
Ef ég væri skynsamur, Joanna, hvað myndi ég gera?
Berjast eða flýja?
Þú verður að berjast. Menn eins og þú flýja ekki.
Í öllu falli ert þú ekki skynsamur.
Þú hefðir ekki pantað konu í pósti ef svo væri.
Ég held að það eina skynsamlega sem ég hef gert sé að fá þig.
Af hverju segirðu það núna?
Kannski af því að það er of seint.
Hvað er það -maurarnir?
Þeir eru á leiðinni, 15 kílómetra héðan.
Sæktu hestinn minn. Komdu með nýja vindla.
Þeir eru á leið hingað.
Þeir fara um 9 kílómetra á dag.
Þeir koma hingað snemma á morgun.
Haltu mönnunum hér. Hleyptu af skoti ef þú þarfnast mín.
Ég verð við stífluna.
Ég vil að þú sért við hjólið nótt og dag.
Auðvitað. Þar til marabunta deyr.
Fylgstu með þeim hverja stund. Þeir eru snöggir.
Venjulegur maður endist stutt. Of lítið kjöt.
Þú endist í hálftíma, svo hafðu augun opin.
Hlustaðu eftir merkjum. Við viljum kannski skola þeim burt.
Okima, af kakóakrinum. Marabunta náði honum.
Gefðu stífluverðinum merki um að hleypa á meira vatni.
Segðu honum að opna allar gáttir. Meðan það er djúpt erum við örugg.
Þú sagðir satt um píanóið.
Það er betra þegar leikið er á það.
Það þarfnast stillingar.
Segðu mér frá konum.
Hvar á ég að byrja?
Hvar sem er. Efnið heillar mig.
Jæja, það er lítið að segja, í raun.
Það eru til karlar og konur.
Þau eru eins og ... skeiðar.
Ef þær eru líkar, passa þær vel saman.
Segðu mér frá skeiðum.
Ég held þú sért að mynda skopskyn.
Meira en það, Joanna.
Christopher, gerðu það ...
Ertu viss?
Þú ert konan mín, Joanna.
Marabunta, þeir koma yfir á laufblöðum.
Gefðu merkið -þeir fara yfir. Biddu stífluna um meira vatn.
Augun! Augun!
Við þurfum meira vatn!
Eitthvað er að við stífluna.
Gefðu merki um að hörfa.
Christopher!
Mayi. Hr. Leiningen? Hvar er hr. Leiningen?
Christopher, hví vaktirðu mig ekki?
Það var ekki ástæða til. -En húsið.
Hvað hefurðu gert við húsið, húsgögnin?
Brennd. Farin. Ekkert eftir. Nema vinur okkar hérna.
Ég byggði þennan stað af eigin vilja.
Eins og indíáni gerir brúðu úr leir.
Nú hef ég eyðilagt hann á sama hátt.
Það tók mig 15 ár að byggja paradís
og þrjá daga að breyta henni í víti.
Ég vildi konu og börn til að halda á því sem ég byggði.
Hér er erfinginn.
Þú hefur gefist upp. -Nei. Ég var sigraður.
Það er munur. Ég hef glatað öllu.
Öllu nema þér og innan skamms, kannski því líka.
Ég fer aldrei frá þér núna.
Hvers virði sem þér er það, nú þegar ég hef ekkert að gefa, elska ég þig.
Það er allt sem ég vildi.
Við byrjum héðan. Hérna hittumst við, Christopher.
Og hér kveðjumst við líka.
Maurarnir eru enn þarna úti og við höfum ekkert annað að brenna.
Kanntu að nota þetta?
Já. -Hafðu hana hjá þér. Hverja stund.
Til hvers?
Fyrir þig sjálfa, ef maurarnir komast inn.
Hvað með þig? Hvað ætlar þú að gera?
Þarna uppi. Við erum umkringd.
Hér er eina tækifæri okkar til að lifa af ef ég get sprengt hana.
Þetta er lítil stífla með gáttum.
Þær halda aftur af ánni þegar vatnsborðið stígur.
Það er hátt núna, hátt í meter.
Það er nóg. -Nóg til hvers?
Til að flæða yfir plantekruna.
Ég skila öllu sem ég tók frá ánni.
Þessi olía veitir einhverja vernd.
Opnið hliðið.
Vatnið er farið. Þeir opna hliðið.
Christopher!