Jenny, to była wspaniała opowieść.
Rozdział 36, Mostek kapitański.
Wchodzi Ahab; potem wszyscy.
W niedługi czas po wydarzeniu z fajką, pewnego poranka zaraz po śniadaniu,
Ahab, jak to miał we zwyczaju, wyszedł na pokład po schodkach z kajuty.
Wieloryb jest biały, powtarzam — podjął znowu Ahab odrzucając młot.
Biały wieloryb. Wypatrujcie za nim ślepia;
patrzcie bystro, gdzie się pokaże biała woda. Jeśli ujrzycie choć odrobinę piany, krzyczcie!
Tommy?
Jezu.
- Co ty tutaj robisz? - Przechodziłem obok
i pomyślałem, że może strzelę po jednym ze swoim staruszkiem.
Nieźle wygląda.
Jeszcze się trzyma.
Zawsze o nią dbałeś.
Paddy Conlon.
Człowiek zasad.
Mam coś dla ciebie.
- Mama zawsze mówiła, by nigdzie nie chodzić z pustymi rękoma. - To prawda.
To już nie jest dla mnie, Tommy.
Co? Pijasz teraz co innego?
Wejdźmy do środka.
Tommy.
Chodźmy do środka.
- Podoba mi się to, co zrobiłeś z tym miejscem. - Dziękuję.
Nie widać tutaj kobiecej ręki.
Kobiety nie są już dla mnie, Tommy.
Chyba ciężko w tych czasach znaleźć kobietę, która pozwoli się bić.
Proszę.
Kawa?
- Nie widziałeś gościa 14 lat i się z nim nie napijesz? - Mówiłem ci, że już z tym skończyłem, Tommy.
Dochodzę do tysiąca dni.
- Daj spokój, to tylko drink. - Nie.
Jest nauczycielem w Filadelfii.
Pamiętasz Tess? Mają dwie śliczne córeczki.
Więc odnalazłeś Boga? To wspaniale.
Mama cały czas go wzywała, ale nie było go w pobliżu.
Być może Jezus w tym czasie przebaczał pijakom, co?
Kto wie?
Więc zapytasz o nią, czy będziesz siedział tu na trzeźwo?
- Wiem. - Wiesz? Co wiesz?
Wiesz, że jadąc na zachód nie byliśmy dostatecznie daleko od ciebie, bo trafiliśmy na ocean, więc musieliśmy jechać na północ?
Gdy wytrzeźwiałem, zatrudniłem jednego faceta, by cię odszukał.
Czy to był jeden z 12 kroków? Czy może ktoś taki, jak ty potrzebuje ich 24?
Tylko 12.
Czy ten facet powiedział ci to, co chciałeś wiedzieć?
Tylko tyle, że twoja matka umarła w Tacomie.
A ty byłeś w piechocie. To wszystko.
Tyle mi wystarczyło.
A szkoda.
Bo ominęły cię ważne szczegóły.
Usłyszałbyś o tym, jak klęcząc kaszlała krwią
w zasranej norze bez ogrzewania.
Prosiła, bym nacierał ją wodą święconą, bo, cóż, nie miała żadnego ubezpieczenia.
Cały czas czekała na twojego kumpla, na Jezusa, by ją ocalił.
Czy ten facet ci o tym powiedział?
Przepraszam, Tommy.
Dobrze wiedzieć, że ci przykro, tato.
To wystarczy.
Chyba bardziej cię lubiłem, gdy byłeś pijany.
W porządku, w porządku.
Ty powiedziałaś, że go dostanę, a ty, że nie. A może wszyscy dostaniemy jednorożca?
- Nie chcesz jednorożca? - Nie.
- Co tutaj się dzieje? Rety. - Nie jestem pewny,
ale tatuś chyba został księżniczką.
- Tatusiu, jesteś taki przystojny. - Malujemy tatusiowi twarz.
Chcesz otworzyć prezenty? Tak? Otwieramy?
- Czas otworzyć prezenty. - Chcesz to odłożyć?
Przynieście prezenty.
Zacznijmy od tego. Co ty na to, Emily?
Skarbie?
- Strasznie duże to pudełko. - To jej urodziny. Daj spokój.
Wiem, skarbie, ale jest coś takiego jak budżet. Ustanawiasz budżet i go nie przekraczasz.
Kocham was. Bądźcie grzeczne, dobrze? Tatuś was wykąpie.
Cześć, skarbie. Jestem spóźniona. Mama żegna się z dziewczynkami, zaraz wyjeżdża.
- Są nakarmione, trzeba je tylko wykąpać. - Zajmę się tym.
- Mógłbyś je położyć spać o normalnej porze? Są zmęczone po przyjęciu. - Gdzie reszta tej sukienki?
- Skarbie. - Jeśli ktoś się będzie do ciebie przystawiał, zadzwoń, dobrze?
Tak jak ty zadzwoniłeś do mnie, gdy studenciaki z Temple obiły ci twarz.
Mówiłem ci, że głównie siedzę i czytam gazetę, ale od czasu do czasu potrzebuję akcji.
W porządku. Czekaj na mnie wieczorem. Może ci pomogę z tą akcją.
Obiecanki cacanki.
Wracamy do MMA Live. Jestem John Anik, wraz ze mną w studiu są miliarder oraz promotor walk, J.J. Riley,
jak i również ekipa z Tapout, Punk i Skrape. J.J.,
co doprowadziło do tego projektu, który przedefiniował mieszane sztuki walki w Stanach?
Jestem wielkim pasjonatem MMA, a kiedy wyszedł pomysł stworzenia Sparty,
chciałem, by miała ona format Grand Prix, więc skontaktowałem się z nimi.
Gdy J.J. do nas przyszedł, powiedział, że chce stworzyć coś na wzór Super Bowl mieszanych sztuk walki.
- I zdecydował się włożyć w to 5 milionów. - Wszystko jasne, wszystko załatwione.
Król funduszy hedgingowych, J.J. Riley, przechodzi z jaskini lwa jaką jest Wall Street
do klatki, gdzie promuje największy turniej w historii MMA, typu zwycięzca zabiera wszystko.
- Fitzy nadal jest właścicielem tego miejsca? - Nie znam żadnego Fitzy'ego.
Colt Boyd prowadzi tę salę. Mogę ci w czymś pomóc?
- Jak to działa? - 35 dolarów miesięcznie z szafką.
Otwieramy o 7:00, światła gasimy o 23:00.
- Chcesz się zapisać? - Jasne.
Zapisz tu swoje nazwisko i dane kontaktowe.
Dzięki.
To też jest nauka, jasne?
Poczekaj, Tito. Mamy ciało w stanie spoczynku, a kij potrzebuje...
- Przyspieszenia. - Tak. Jeśli macie odpowiednie przyspieszenie,
- macie szansę rozwalić ciało w stanie spoczynku. Gotowi? - Bułka z masłem.
Wszyscy mają założone okulary? Zaczynaj, bułko z masłem.
W porządku. Udało się. Dobra robota, Tito.
Muszę pamiętać, by z tobą nie zadzierać. Siadajcie. Zanotujmy to.
- Rozumiemy to? - Siła równa się masa razy przyspieszenie, rozumiemy.
- Czy reszta to zrozumiała? - Tak.
- Trzecia zasada. - Chwila. Ile ten koleś ma zasad?
Ten koleś? Ten koleś wymyślił trzy zasady.
Newton, ten koleś, powiedział, że każdej akcji
towarzyszy równa, lecz przeciwnie zwrócona, reakcja.
Na przykład, jeśli K.C. nie zaprzestanie akcji wysyłania wiadomości w klasie
i nie powie swoim kumpelom, by spadały, to moją reakcją będzie wysłanie jej do gabinetu dyrektora Zito.
- To przywróci światu odpowiednią równowagę. - Panie C., już odkładam telefon.
Zanim wyjdziecie, mam testy z zeszłego tygodnia.
Pracuj. Nie świruj.
Podnieś ręce.
Zablokuj jego ręce. Zablokuj je. Głowa wyżej.
Spokojnie.
Powiedziałem coś.
Skąd ty bierzesz te dziewczynki?
Zbliża się turniej. Chcesz załatwić każdego gościa w Pittsburghu?
Fenroy, przynieś lód. I zadzwoń do tego Portorykańczyka, tego, który walczy w parterze.
- Jak przyjedzie w 20 minut, dostanie dwie stówy. - Ja mogę z nim walczyć.
Wyświadcz mi przysługę, wracaj do swojego worka. Nie chcemy, by komuś stała się krzywda. Idź.
Uważajcie na jego kark.
Rocky, co jest, Mick i Paulie zostali dziś w domu?
- Ma wyłączony telefon. - Znajdź mi kogoś według listy. Daj Joe Bonesa.
Mówię tylko, że jeśli potrzebujesz kogoś do pomocy,
to z chęcią rozgrzeję twojego chłopaka.
Walczyłeś już kiedyś?
- Ten koleś podpisał oświadczenie? - Wszystko gra.
- Jak się nazywasz? - Tommy.
- Oberwiesz tutaj, sam podjąłeś decyzję, Tom. - Jasne, żaden problem.
Wskakuj.
Zaczynamy.
- Uwaga na zęby. - Chcesz zgrywać bohatera? Dobra.
Uważaj na kopnięcia. Spokojnie.
Nie pozwól, by złapał cię od tyłu.
Osłona.
Nie odsłaniaj tyłów.
Osłaniaj się, do cholery.
Wisisz mi dwie stówy.
Tutaj. Widzi pan, to jest nowa wycena.
Tutaj jest wykaz miesięczny. A tutaj jest cała suma pożyczki, przez cały okres kredytu.
Sam pan widzi. Problem w tym, że to wszystko wywraca do góry nogami.
To hrabstwo robi oszacowanie, nie bank. Tak się przedstawiają liczby, panie Conlon.
- Brendan. - Takie są liczby, Brendan. Uczy pan matematyki, rozumie to pan.
- Uczę fizyki. - Fizyki, w porządku.
Bank musi się zastosować do nowego oszacowania. A według tych liczb,
- wasza hipoteka zostaje wywrócona do góry nogami, rozumie pan? - Boże, mówi to pan trzeci raz. Przepraszam, rozumiem to.
Pytam pana, czy jest coś, co może pan zrobić?
Nie bank, pan. Mógłby pan coś zmienić, zrestrukturyzować?
- Już dwukrotnie mieliście refinansowanie. - Bo nam pan tak doradził.
Zaprezentowałem panu taką opcję, ale wybór należał do pana.
Widzę, że wybrał pan znaczną sumę z refinansowania.
Już o tym rozmawialiśmy.
- Musiałem zapłacić za leczenie. - Racja. Przepraszam.
- Nerka pańskiej córki? - Serce.
Racja. Przepraszam. Mamy wiele takich historii.
Jeśli to moja jedyna opcja, to nie mam żadnych. A pan nawet nie stara się pomóc.
- Staram się. Słuchaj, Brendan, mogę dać ci 90 dni. - 90 dni to za mało.
Razem z żoną mamy trzy etaty.
I to nie wystarcza. Więc co pan proponuje?
Mogę zadać panu pytanie? Myślał pan o niewypłacalności?
To realna opcja. Żaden powód do wstydu w tych czasach.
Ja tak nie załatwiam spraw.
W porządku, więc stawia pan czoło przejęciu domu.
Utter jest zdominowany przez Tommy'ego Conlona, niepokonanego nowicjusza z Pittsburgha.
Cudownemu dziecku pozostał tylko jeden krok do wygrania turnieju.
- Od 5 roku życia Tommy trenuje z ojcem. - Mówisz o Paddy'm Conlonie?
- O kontrowersyjnym Paddy'm Conlonie. - Mów, co chcesz o metodach byłego żołnierza piechoty,
ale doprowadziły one jego syna do sześciu tytułów Junior Olympic, a teraz sekundy dzielą go od stanowego mistrzostwa licealistów.
I mamy zwycięstwo.
- Przyszłość nie ma granic dla tego chłopaka. - Tommy powiedział mi, że chce pobić rekord Teogenesa,
mitycznego greckiego wojownika, który był niepokonany w ponad 1400 walkach.
- Witam, jak się pan miewa? Szukam Tommy'ego Riordana. - Kogo?
Tommy'ego Riordana. Nazywam się Colt Boyd.
- Jaką ma pan sprawę do Tommy'ego? - Na razie żadną, dlatego tu jestem. Jestem menedżerem zawodników.
Tommy przychodzi na moją salę
i powalił dziś pretendenta do mistrzostwa świata w wadze średniej.
Więc chciałbym dowiedzieć się trochę więcej o tym gościu.
Może mógłbym mu pomóc. Mam wiele kontaktów, panie Riordan.
Conlon. Nazywam się Conlon.
A jeśli chce pan wiedzieć coś o Tommy'm, to musi go pan sam o to zapytać.
- Chodzi mi tylko o ogólne informacje. - Jak już mówiłem, jeśli chce pan wiedzieć coś o Tommy'm,
- to musi go pan sam o to zapytać. - Nie chciałem pana nachodzić, w porządku?
- Po prostu wpisał ten adres, gdy zapisywał się na salę. - On tutaj nie mieszka.
- W porządku. - Dobranoc.
Dobrze, słuchaj, mała, daj z powrotem mamusię.
Kocham cię. Słuchaj, właśnie zjeżdżam, muszę kończyć.
Nie, dziś mają noc z mikrofonem dla publiczności, będzie spokojnie.
Śpij dobrze. Ty też. W porządku, pa.
Czas na następną walkę.
Stojący w czerwonym narożniku, pochodzący z Ripley w Wirginii Zachodniej,
Mike "The Mutilator" Moore.
Jego przeciwnikiem w niebieskim narożniku będzie pochodzący z Filadelfii w Pensylwanii,
"Irlandczyk" Brendan Conlon.
Zaplanowane są trzy, 5-minutowe rundy,
a sędziować je będzie pan Rick Fike.
Niech zawodnicy podejdą.
Macie cały czas słuchać moich poleceń. Macie cały czas się osłaniać.
Jeśli nie macie żadnych pytań, to stuknijcie się rękawicami i wracajcie. Na moją komendę zaczynamy walkę.
Jesteś gotowy? A ty?
Zaczynajcie.
Musisz się ruszać.
- Minęło pierwszych pięć minut. - 15 następnych?
Ładna walka. Jeszcze dwa zwycięstwa i wracasz do domu z forsą.
Jak było w pracy?
Boże.
Co się stało? Mówiłeś, że to będzie spokojna noc.
Nie jestem bramkarzem w klubie.
Jak to?
Okłamywałeś mnie?
Poszedłem się zapisać,
ale płacą 9 dolców za godzinę.
Wtedy zobaczyłem znak z tą ofertą.
- Za trzy miesiące wyrzucą nas z domu. Kończą nam się opcje. - Niech wyrzucają nas za trzy miesiące.
Wolałabym wrócić do starego mieszkania, niż znów widzieć ciebie w karetce.
Myślałam, że się zgodziliśmy, że nie wychowamy naszych dzieci
w rodzinie, gdzie ojciec zarabia na życie obrywając po głowie.
Nie oddamy tego domu. On jest nasz.
Nie będziemy się cofać.
Poradzimy sobie.
Ale do tego nie będziemy wracać.
Chciałeś pogadać?
Tak.
- Chcę zacząć walczyć. - Naprawdę?
- Nie udawaj naiwniaka. Wiem, że był u ciebie facet z sali. - Colt Boyd.
Nic mu nie powiedziałem, Tommy.
Nie siedziałbym tutaj, gdybym wiedział, że coś powiedziałeś.
- Paddy, dolać ci kawy? - Nie, dziękuję.
- Skarbie, a tobie nalać? - Jasne. Dziękuję.
Zbliża się turniej. Duży turniej.
Najlepsza 16 na świecie w wadze średniej. System pucharowy. Zwycięzca bierze wszystko.
To dużo pieniędzy.
Wezmę w tym udział.
Ale jeśli chcę wystartować,
będę potrzebował trenera.
W tym byłeś dobry.
Co? Nie, nie. To nic nie zmienia, jasne?
Mówię poważnie. Będziemy trenować. To wszystko.
Nie chcę słyszeć o niczym innym, prócz treningu. Rozumiesz?
Jeśli chcesz opowiadać historie z wojny, to idź z nimi na spotkania weteranów.
Albo na spotkania AA lub do kościoła,
- czy gdzie ty tam chodzisz. - A co z Coltem Boydem?
- Co z nim? Powiedziałem, że nie trenuję z ludźmi, których nie znam. - Lepsze znane zło.
- Słucham? - Lepsze znane zło, niż nieznane.
- Twoja kawa, skarbie. - Dziękuję.
- Proszę bardzo. - Gonisz rekord Teogenessa. Będzie trochę jak za dawnych czasów.
Mówiłem ci, że to nic nie zmienia.
- Więc wbij to sobie do czaszki albo odchodzę. - W porządku.
Ty też sobie coś wbij do czaszki. To ty przyszedłeś do mnie, więc nie groź mi co pięć minut, że odejdziesz.
Skoro chodzi ci o trening, to rzuć to, co powinieneś rzucić, czyli wszelkie możliwe pigułki.
Nie chcę ich widzieć. W zasadzie, daj mi je teraz.
Wiem, że masz je przy sobie, Tommy. Przechodząc przez drzwi, brzmiałeś jak cholerne marakasy.
To nie wszystko.
Gdy przechodziłeś przez drzwi, słychać było...
Trzy.
Dobry chłopak.
Jeszcze jedno. Nie będziesz jadł tego gówna. To jest dla frajerów i starców.
Będziemy musieli cię gdzieś ulokować. Jeśli mamy zrobić to porządnie, to musisz zostać w domu.
Będę pilnował twojej diety. Będzie taka sama, jak za dawnych czasów.
Zrozumiałeś?
W porządku.
Zrozumiałeś.
- Twój brat kłamie. - Pojechali do klubu ze striptizem i powiedział, że widział pana C.
- Stał praktycznie obok niego. To było coś jak MMA. - Nie było cię tam, więc nie możesz wiedzieć.
Co to jest MMA? Że się biją ze sobą w różnych stylach?
Rzucił go na deski i...
Siadajcie. Już.
Panie C.?
Mój brat był wczoraj w klubie ze striptizem i mówił, że pan dusił innych gości.
- Czy to prawda? - Właśnie, prawda? Załatwił pan jakiś baranów?
Musi nam pan powiedzieć.
Dobra, macie mi podać przykłady form energii.
- Nie jest tak źle, jak wygląda. - Mówisz dosłownie czy w przenośni?
Bo to wygląda źle, dosłownie. A w przenośni jeszcze gorzej.
Za chwilę przybędzie tutaj kurator.
Pomóż mi, Brendan.
Mógłbyś mi wytłumaczyć, co ty, do cholery, robiłeś?
- Potrzebuję pieniędzy, Joe. - Tak, ale to jest...
Nie możemy na coś takiego pozwalać. To nie jest dorabianie sobie w Applebee's.
Cholera, Brendan.
Odkładając to wszystko na bok, czego nie możemy robić, czyś ty oszalał?
Możesz przez to zginąć. Jesteś cholernie dobrym nauczycielem.
Nie musisz stawać w ringu z tymi zwierzętami.
Kiedyś byłem jednym z tych zwierząt.
Zarabiałem walcząc.
Chyba zapomniałem to wpisać do swojego podania.
Chyba tak.
Przepraszam, Joe. To tylko...
Nasz okręg szkolny nie toleruje nauczycieli, którzy biją się w klubach ze striptizem.
- To był parking przy klubie. - Gdziekolwiek to było, nie możesz tego robić.
Jasne? To jest poważny... Cholera, już tu jest.
To poważny problem.
Facet nie był w tej szkole od czasów zamachów z 11 września.
Co zrobimy?
Będziesz odpowiadał "Tak, proszę pana" oraz "Nie, proszę pana",
i powiesz, że to się już nigdy nie powtórzy.
A potem będziemy się modlić, by był w dobrym nastroju.
UFC?
Tak.
Sukinsynu.
Co robisz?
Dziewczynki mają rano ważny recital fortepianowy.
A mamy małą awarię sprzętu.
- Jak poszło? - Zbadają twoją sprawę pod koniec semestru.
Ale do tego czasu jesteś zawieszony bez zapłaty.
Joe dał mi numer do swojego prawnika.
- Jak my zapłacimy za prawnika? - Porozmawia ze mną za darmo, jako przysługa dla Joe.
To miłe.
Mówi, że tu nie ma żadnego precedensu. Wrócisz w przyszłym semestrze.
W przyszłym semestrze?
Tess.
Te walki odbywają się wszędzie.
W przyszłym tygodniu w Lancaster, dwie kolejne w następnym tygodniu w Dover.
W Wilmington, Camden, Baltimore.
To by nas utrzymało na powierzchni.
Zamierzasz się narażać na tych walkach dla 500 dolarów?
Niektórzy płacą więcej.
Musiałbym stać na bramce miesiąc, by zarobić tyle, co wczoraj w dwie godziny.
Ci goście nie są prawdziwymi zawodnikami.
To tylko goście, którzy naoglądali się za dużo UFC w telewizji.
Jeśli masz lepszy pomysł,
to zamieniam się w słuch, ale...
Co powiemy dziewczynkom?
Będzie dobrze. Wyjdę z domu tak, jak zawsze,
ale tym razem będę chodził na siłownię.
Kaczka robi kwa, kwa, kwa, kwa.
A krowa robi mu, mu, mu.
Ale kogut, ten stary kogut, wiedział o wszystkim.
Kukuryku.
Wstajemy, młody. Ruchy.
Zobacz, co znalazłem w tej zagraconej
piwnicy.
Co powiesz na to, żeby usiąść
i to zaktualizować?
Pokażesz mi, jak blisko jesteś od pobicia tego rekordu.
Kontynuowałeś zapasy po tym, jak wyjechałeś ze swoją matką?
Tommy, powiedz coś.
Powiem ci coś.
Możesz zanieść to tam, gdzie to znalazłeś i zostawić kawę w dzbanku.
Sam potrafię ją sobie nalać. I potrafię się sam obudzić.
Nadwyrężam sobie tylko kolana wchodząc i schodząc po tych schodach.
Zostawię kawę w dzbanku do piątej, potem ją wyleję.
Rozkazuję wam się rozejść. Macie się umyć.
Możecie złożyć swój sprzęt. Kapralu Bradford.
- Zanieście to do CSC, powiadomcie ich, że wróciliśmy. - Tak jest.
Oddział, baczność.
- Proszę. Kompania W melduje powrót. - Cholera, to było brutalne.
- Widziałeś to? - Co to jest?
Mad Dog Grimes oberwał od jakiegoś kolesia na siłowni w Pittsburghu.
- Co to za Mad Dog Grimes? - Cholera, Bradford, twoja niewiedza mnie zadziwia.
- Boże. Widziałeś to? - Weź przewiń.
Tutaj, zatrzymaj, zatrzymaj.
Co jest?
O co mu chodzi?
- Muszę zobaczyć nagranie. - Jakie?
To nagranie.
- Hoolihan, zagrasz za mnie? - Weź kamerę.
To on.
Chcę, by wypełniła cię muzyka. To Beethoven. Masz oddychać.
Nie chcę, byś tak boksował. Koniec ze sztywnością, dobra? Wsłuchaj się w muzykę.
Odpręż się i oddychaj. Raz, dwa.
Jeszcze raz. Raz, dwa. Raz, dwa.
Yos.
Dobrze ci idzie. W porządku? Jeszcze dwie rundki.
Czy my się znamy?
- Kopę lat, bracie. Zbyt długo. - Niezłą masz salę.
Podoba ci się? Widzisz tę bestię?
Marco Santos. Trenuję go do Sparty.
- Niezły, co? - Niesamowity.
Sami najlepsi. Ruchy. Ruszaj się, bo zginiesz.
- Dobrze wyglądasz, bracie. - Dzięki.
- Co u dziewczynek? - Dobrze.
- Urodziła mi się jeszcze jedna, Rosie. - Wiem. Johnny C. mówił mi, że była w szpitalu przez jakiś czas.
Chciałem do ciebie zadzwonić, ale czas mijał i... Jestem dupkiem. Powinienem był zadzwonić. Przepraszam.
- Daj spokój. - Nie, Brendan. Przepraszam.
- Już jest dobrze. Nic jej nie jest. - Jest zdrowa?
Jest taka śliczna.
Świetnie cię widzieć. Więc wszystko dobrze się układa?
Cóż, mam mały problem.
- Ludzie z banku chcą odebrać mi dom. - Co?
Właśnie dlatego do ciebie przyszedłem.
Większość gotówki wkładam w to miejsce, ale powiedz, ile ci potrzeba?
Nie przyszedłem pożyczyć pieniędzy, Frank.
Miałem nadzieję,
że będziesz mnie trenował.
- Do czego? - Chcę wrócić do klatki.
Mówisz poważnie?
- Daj spokój, Brendan. - Niedawno wygrałem turniej.
Wygrałeś turniej. Więc o to chodzi.
Niech zgadnę, to było na parkingu? DJ z lokalnej rozgłośni,
kilka dziewczyn z numerami rund, więc nie mogłeś sobie darować. Mam rację?
- Ish. - Ish.
Brendan, kocham cię.
Czemu miałbym cię trenować?
Gdy byłeś po właściwej stronie trzydziestu lat, to i tak nie wyszedłeś poza pierwszą 500-tkę. Nigdy mnie nie słuchałeś.
Ty nikogo nie słuchasz. Ci goście to zwierzęta.
Jesteś nauczycielem, prawda? Jak to będzie wyglądało? Będziesz tu przychodził dwa razy w tygodniu po lekcjach?
Wyjdziesz wcześniej z meczu siatkówki dziewczyn?
Mam mnóstwo czasu. On nie stanowi problemu.
Zostałem zawieszony przez walkę na parkingu.
Muszę powalczyć z młodziakami.
Tess o tym wie?
Bo po twojej ostatniej walce, musiałem obiecać komuś karę za niewłaściwie zachowanie, siedząc w szpitalnej poczekalni. Pamiętasz?
- Byłem wtedy nieprzytomny. - Bardziej, niż nieprzytomny.
Tak.
Nie przyjdzie tu ona z dwiema dziewczynkami, by ochrzaniać Franka?
Nie przyjdzie.
Więc jak będzie, Frank?
Co mam ci powiedzieć? Mam odmówić?
Cały swój czas poświęcam Marco. Przychodzisz tu, wrzucam cię do rotacji i sparujesz.
Ale więcej nie mogę ci obiecać, Brendan.
Nic więcej nie potrzebuję.
- Doceniam to. - Żartujesz? Dzwoń, jak będziesz czegoś potrzebował.
- Dobrze. - Daj znać, jak będziesz gotowy.
Tylko wezmę swoje rzeczy z samochodu.
Teraz?
Brendan.
Brendan, to ja, tata.
- Co tu robisz? - Mam dla ciebie wieści.
- Masz coś z rękami? - Nie.
Skoro nic z nimi nie masz, to możesz zadzwonić. Taka była umowa.
- Tak, zapomniałem. - Telefon albo list, tato. To nie podlega dyskusji.
Brendan, widziałeś kiedyś, bym miał tak spokojne ręce?
Widziałeś?
- Idę do domu. - Tysiąc dni, Brendan.
Dziś mija tysiąc dni jak nie piję.
- To wspaniale, tato, ale to niczego nie zmienia. - Jak to, nie zmienia?
- Okaż serce, Brendan. - Posłuchaj mnie.
Zabierz sobie to "okaż serce" i odjedź stąd.
- Mów to komuś, kto nie zna cię tak, jak ja. - Posłuchaj.
Pomyślałem, że moglibyśmy przełamać się chlebem.
- Otworzyć nowe linie komunikacji. - Masz dwie linie komunikacji.
Telefon i pocztę.
Boże. To, że to jest wyjątkowy dzień dla ciebie, nie oznacza, że jest taki dla mnie. W środku czekają na mnie żona i dzieci,
- więc nie mam na to czasu, o cokolwiek ci chodzi. - Wiem, że czeka na ciebie żona i dzieci.
Jest tam moja wnuczka, której nie widziałem od trzech lat.
- I jeszcze jedna, której nawet nie poznałem. - A to dlaczego, tato?
Dlaczego?
- Pamiętasz, dlaczego tak się stało? - Tak.
Taki syf.
Nigdy więcej.
Całe to gówno, w którym dorastałem, tego tutaj nie ma.
Trzymaj się.
Tommy wrócił.
Jest w Pittsburghu.
- Mówisz, że Tommy jest w Pittsburghu? - Tak, przyjechał mnie odwiedzić.
Przyjechał cię odwiedzić?
Jest w domu. Trenujemy trochę u Fitzy'ego.
Pamiętasz Fitzy'ego? On już nie rządzi tym miejscem.
Trenujesz z Tommy'm?
- Z Tommy'm Conlonem? - Riordanem. Używa panieńskiego nazwiska matki.
- Pamiętam jej nazwisko. - Cóż, pomyślałem, że chciałbyś wiedzieć, że wrócił.
Dlatego tutaj przyjechałem.
- A myślałem, że chcesz się podzielić swoim tysiącem dni. - Nie, Brendan, to jest ważne.
Powiedział, że chce się ze mną zobaczyć?
On niewiele mówi.
Nie jest już tym samym wesołym dzieciakiem.
- Spójrz na siebie. Zaufany człowiek. - Że co?
Trenujecie z Tommy'm, jak gdyby nigdy nic się nie stało. Niesamowite.
Teraz wiem, po co tu przyjechałeś. By się napawać.
- Nieprawda. Przyjechałem, by odzyskać syna. - No proszę. I odzyskałeś go.
- Nie, mówię o tobie, Brendan. O tobie. - Odzyskałeś syna.
Wiesz...
Mniejsza o to. Albo ci powiem. Jednym z powodów...
Jednym z powodów, dla którego zostałem z tobą, było to, że myślałem, że w końcu zwrócę na siebie twoją uwagę.
- Ale ty nie chciałeś mnie trenować. Wolałeś Tommy'ego. - Brendan, byłem wtedy pijakiem.
- Sam wiesz, Brendan, przepraszam. - Daj spokój.
Zawsze byłeś liderem. Nigdy nie interesowali cię, co są z góry przegrani.
- Ale byłem twoim synem. - Jesteś moim synem, Brendan.
- Naprawdę? - Tak.
Ja tylko pytam, czy znalazłbyś...
Czy znalazłbyś w sercu odrobinę miejsca, by mi przebaczyć.
Tak? Dobra, przebaczam ci.
Ale ci nie ufam.
Powiedz Tommy'emu, że jeśli chce się spotkać, to znajdzie mnie tutaj.
Ale to nie są dwie różne rzeczy. Musisz ufać, by przebaczyć.
- Dobranoc, tato. - Mój Boże.
Czy to Emily? Rety, ależ ona wyrosła.
- To Rosie? - Tatusiu, kto to?
- To tylko miły, starszy pan. Chodźcie. - Może wypijemy kawę?
Najświeższa wiadomość w ESPN.
Koba wraca do Ameryki i weźmie udział w Sparcie.
Uważany za największego zawodnika, jaki kiedykolwiek żył,
potężny, mityczny Rosjanin jeszcze nigdy nie walczył na amerykańskiej ziemi w swojej legendarnej karierze.
Tommy, mam dla ciebie wieści.
Zapisałem cię do Sparty. Było trochę trudności,
ale się udało.
Wystarczy mi "dziękuję" i 10%.
- Pilar? Tutaj Tommy. - Tommy?
- Wybacz. Co u ciebie? - Dobrze. Wszystko dobrze. A u ciebie?
Dobrze. Przecież mnie znasz, Tommy.
Martwiłam się o ciebie.
- Jak się mają sprawy? Dzieci są grzeczne? - Tak, są grzeczne.
Maria urosła.
Z każdym dniem upodabnia się do Manny'ego.
- A co u małego? - Dobrze. To dobre dziecko, Tommy.
Dobry chłopiec. Dba o swoją siostrę.
To dobre dziecko. Jest nam bardzo dobrze.
Pilar, ani na chwilę nie zapomniałem,
co ci obiecałem. Co obiecałem Manny'emu.
- Nadarzyła mi się okazja i... - Doceniamy to, co robisz, Tommy.
- Pomogę wam. Zaopiekuję się wami. - Wiem.
Manny by się cieszył. Wiesz co? Za bardzo się martwisz.
Za bardzo się o nas martwisz. Nie musisz. Dajemy sobie radę.
Kapitan Pollard raz jeszcze wyruszył na Pacyfik jako dowódca innego statku,
ale i tym razem bogowie rozbili go na niewiadomych rafach i odmętach.
Po raz drugi utracił ze szczętem statek
i bezzwłocznie odżegnawszy się od morza, nigdy go już więcej nie kusił.
Przestań na chwilę. Wsłuchaj się w muzykę. To Beethoven.
Zrobisz jakiś inny ruch? Czy ciągle będziesz bił tak samo?
Odpręż się i słuchaj. Nie myśl o przegranej.
Do Sparty pozostało osiem tygodni, a J.J. Riley i ekipa Tapout wstrzymali swoje międzynarodowe turne prasowe, by do nas dołączyć.
J.J., w tym kraju nie widzieliśmy jeszcze takiego turnieju Grand Prix. Powiedz nam, czemu wybrałeś taki format?
John, dobrze wiesz, że w MMA,
danej nocy każdy może z każdym walczyć. Ale w takim formacie,
trudniej będzie wytypować zwycięzcę. Mamy cztery walki w dwie noce,
z 16 zawodników zostanie jeden. Zwycięzca będzie ostatnim na polu walki.
Oddychaj. Oczy otwarte. Musisz się ruszać.
Ruszaj się. Dobrze.
I wsłuchuj się w muzykę. Oddychaj. Łapie to. Łapie. Widzisz? Czujesz to?
Poczuj muzykę.
Są z nami Rashad Evans i Stephan Bonnar. Do Sparty pozostało pięć tygodni,
a już robi się szum wokół Walki na Wybrzeżu w Atlantic City czwartego lipca.
Wiecie, co to oznacza. Wielki Koba przylatuje do Stanów.
Ale muszę was zapytać o innych zawodników? Co oni myśleli, zapisując się do tego turnieju,
- by walczyć z gościem, którego chyba nie da się pokonać? - Chodzi o 5 milionów, to kupa pieniędzy,
ale muszą pamiętać o jednym, walczą z Kobą. Misja nie do wykonania. Gra skończona. Wracajcie do domu.
Zwycięzca zabierze ze sobą 5 milionów. Zawody w Atlantic City zdominują obchody święta 4 Lipca.
W Stanach Zjednoczonych już daję się wyczuć obecność wielkiego Koby.
Uderzył cię miękko, prawda? Płynął jak woda. Włóż tam ramię, zobaczysz, co się stanie.
Proszę bardzo. Ktoś tu idzie spać. Trenujesz z najlepszymi, by samemu takim być, Brendan.
Walka z Pittsburgha stała się najpopularniejszym klipem oglądanym w tym roku na YouTube.
Łączymy się przez satelitę z ofiarą tego incydentu, Mad Dogiem Grimesem.
Mad Dog, jaka jest twoja odpowiedź na szał wokół tego nagrania i Tommy'ego Riordana?
Ten koleś jest nikim. To był sparing.
Zapłaci za to w przyszłym miesiącu w Atlantic City.
Dobrze. Bądź w ciągłym ruchu. Marco, nauczyciel od fizyki daje ci popalić.
Widziałeś? Pięknie. Jesteś na szczycie układu pokarmowego.
Oto przyszły mistrz.
Do Sparty pozostały krótkie dwa tygodnie, J.J. Riley i ekipa Tapout już powrócili do kraju
po odwiedzeniu 10 zawodników z 10 różnych krajów.
Zatrzymali się dziś w Filadelfii, by spotkać się ze sławnym trenerem, Frankiem Campaną,
i jego najlepszym zawodnikiem, Marco Santosem.
Musisz być tam spokojny. Klatka to twój dom.
Ty ustalasz tempo. Ty ustalasz rytm.
Poczuj Beethovena. Bądź mądrzejszy, cierpliwszy.
Poczekaj, aż przeciwnik popełni błąd. A gdy go popełni, będzie to twoja chwila.
Zmusił cię do odklepania. Nauczyciel fizyki.
O to właśnie chodzi, synku.
Pokona cię. Pokona cię.
Ciśnij, Marco. Brendan ci ucieka.
Zwycięzcą poprzez odklepanie zostaje "Irlandczyk" Brendan Conlon.
...co niby szkiełko czarodzieja każdemu po kolei odsyła odbicie jego własnej, tajemnej jaźni.
Wielki znój, a mały zysk czeka tych, co chcą, by świat rozwiązał ich tajemnicę,
on sam bowiem pojąć siebie nie potrafi.
- Wszystko w porządku? Pójdziemy coś zjeść? - Nie. Wracam do domu.
Muszę zadzwonić do reszty chłopaków i ich poinformować.
- Zadzwonię do ciebie jutro. - Dobra.
Trenerze.
Wiem, że to nie jest najlepsza pora, szkoda Marco.
Więc może ja?
Mówisz o Sparcie?
Brendan, masz większe szanse na założenie boy bandu. Porozmawiamy jutro.
To turniej Grand Prix.
A to oznacza, że wszystko może się zdarzyć. Obaj dobrze o tym wiemy.
- Będą musieli mnie zabić, by wynieść mnie z tej klatki. - Tego się właśnie obawiam.
Frank, ja tego potrzebuję. Ci ludzie cię znają. Zadzwoń do nich.
Oni ci ufają.
- Wiesz, o co mnie prosisz? - Tak.
Pojedziemy do Atlantic City i po pięciu sekundach odklepiesz przegraną. Jakie to nam da korzyści?
- Nic się nie stanie. - Nie stanie się?
- Chciałbym dostawać 5 centów za każdym razem, gdy to słyszę. - Nic się nie stanie.
Zadzwonię.
Kocham swojego trenera.
Dziewczynki mają się dobrze.
Tak, powinieneś. Spędzasz teraz tyle czasu z Brendanem, że jesteś tak jakby częścią rodziny.
Tak, jest tutaj. Twój chłopak.
Frank, cześć.
To niesamowite.
Frank, nie wiem, jak ci dziękować. Nie wiem, co powiedzieć.
Słuchaj, oddzwonię do ciebie, dobra?
Na razie.
Dostałem się.
- Jadę. - Naprawdę?
Tak zdecydowałeś?
Bo bardzo mi się podobała nasza rozmowa o tym, że razem podejmiemy tę decyzję.
Mówiłeś mi, że będziesz walczył z kolesiami, którzy naoglądali się za dużo UFC.
Widziałam tego Kobę w telewizji, to właśnie jego oni oglądają.
- To kupa pieniędzy, Tess. - Gówno mnie one obchodzą, Brendan. Mówiłam ci.
Skończymy na wybieraniu twojej polisy na życie, zanim zdobędziemy tę nagrodę.
- Uważasz, że nie dam rady, prawda? - Myślę, że możesz tam zginąć.
- Nie zginę. - Nie zginiesz, ale obiecaj, że nic ci się nie stanie.
Że nie skończysz sparaliżowany w szpitalu. Nie będziemy mieli nagrody, domu.
- Musimy płacić za leczenie małej. - Tess, słuchaj, obiecuję ci.
Jeśli nie spróbuję, to za trzy tygodnie odbiorą nam dom.
Może być taka obietnica?
Więc wystartuję, w porządku?
Cieszyłbym się, gdybyś mnie wspierała.
Nie będę oglądała twoich walk. Idę zrobić dziewczynkom śniadanie.
Weekend święta 4 Lipca zaczyna się jutro,
ale fani już oblegają Atlantic City na Super Bowl mieszanych sztuk walki, Spartę.
Mamy tancerki, mamy paparazzi, mamy czerwony dywan.
Oto J.J. Riley, człowiek, który rozpoczął to wszystko.
J.J., zbiłeś fortunę na funduszach hedgingowych.
Odwróciłeś się od Wall Street i oddałeś się Sparcie.
Powiedz, dlaczego to jest dla ciebie tak ważne?
Dorastając, chcieliśmy wiedzieć, który dzieciak w okolicy jest najtwardszy. Ja chcę wiedzieć, kto jest najtwardszy na świecie.
Dlatego zorganizowałem to wszystko. O tym ludzie chcą się przekonać w sobotni wieczór.
- I tego się właśnie dowiemy. - Dziękuję, J.J. A oto ktoś, na kogo czekali fani.
Koba.
Legenda, która po raz pierwszy będzie walczyła na amerykańskiej ziemi.
Złoty medalista olimpijski we wrestlingu, mistrz świata w sambo, niepokonany w MMA.
Gdzie idziesz?
- Nie zostawiaj mnie tak. Chcą z tobą rozmawiać, nie ze mną. - Frank Campana?
- Witam. Jestem Julia, asystentka pana Riley'a. - Julia, jak się miewasz?
- Brendan Conlon? Julia, asystentka J.J. Riley'a. - Witam. Miło panią poznać.
Chciałam was powiadomić o kilku sprawach. Konferencja zaczyna się za 20 minut.
- Brendan, będziesz siedział na scenie. - Tommy.
Tommy, gdzie idziesz?
Dosłyszawszy potężny szum prującej fale szalupy, wieloryb zatoczył koło, by uderzyć na napastników swym tępym czołem.
W trakcie tej ewolucji dojrzał jednak zbliżający się czarny kadłub statku;
najwidoczniej uznał go za źródło wszelkich doznanych prześladowań,
być może też pomyślał, że ma tu do czynienia z większym i szlachetniejszym wrogiem,
gdyż niespodzianie rzucił się w stronę dziobu nadpływającego żaglowca
kłapiąc paszczęką wśród wściekłych bryzgów pian.
Ahab zachwiał się i ręką uderzył w czoło. — Ślepnę!
Jedyną osobą, której brakowało na prezentacji, był czarny koń turnieju, Tommy Riordan.
Ostatnie odkrycia donoszą, że Riordan był nie tylko żołnierzem piechoty morskiej,
ale i bohaterem wojny w Iraku, co stawia w jeszcze większym świetle
zawodnika, który, jak się wydawało, pojawił się znikąd. Starszy szeregowy Mark Bradford opowiedział w internecie,
jak Riordan ocalił mu życie w Iraku, teraz ta informacja roznosi się we wszystkich mediach.
Tommy.
- Most się po prostu zawalił. - Tommy, chodź. Musisz to zobaczyć.
Transporter przewrócił się do góry nogami i woda zaczęła się wlewać.
Woda za mocno napierała, nie mogliśmy otworzyć tylnego włazu. Tonęliśmy.
To była śmiertelna pułapka. Nie przeżyłbym kolejnej minuty.
Nagle coś wyrwało tylną rampę.
To był on.
Zanim zdążyłem mu podziękować, zniknął. Rozpłynął się jak duch.
- Tommy, czy to... Gdzie idziesz? - Przejść się.
Chcę mu podziękować.
Ocaliłeś mi życie, bracie.
Jeśli obejrzy to ktoś podczas Sparty, ktoś z Pittsburgha,
to znajdźcie Tommy'ego Riordana i powiedzie mu, że Mark dziękuje.
Ten heroiczny wyczyn uchwyciła kamera zamontowana na kasku jednego z żołnierzy w Iraku.
Brendan.
Wszędzie cię szukałem.
Jak leci?
Jakoś leci.
Pomyślałem, że moglibyśmy pójść na kawę.
Nie pijam kawy. Czego chcesz?
Nie chcesz gdzieś usiąść?
Tu mi dobrze.
Cholera, Tommy, skąd miałem wiedzieć, że już nigdy was nie zobaczę?
Zostałeś poinformowany.
Wiedziałeś.
- Wybrałeś staruszka i dziewczynę. - To nie była byle jaka dziewczyna.
Ożeniłem się z nią.
Jest moją żoną. Widzisz?
To jest Tess. A to Emily i Rosie.
- To twoje bratanice, Tommy. - Nie znam ich.
Wiem, że ich nie znasz. Oczywiście, że ich nie znasz.
Więc po co mam oglądać zdjęcia ludzi, których nie znam?
Bo to moja rodzina.
A kim ty właściwie jesteś?
Twoim bratem.
- Byłeś w korpusie? - Co?
- Nie wiedziałem, że byłeś w korpusie. - Nie byłem.
Więc nie jesteś moim bratem.
- Mój brat był w korpusie. - Jezu, Tommy.
Miałem 16 lat. Co ja mogłem wiedzieć, do cholery?
- Nie wiem, co wiedziałeś. Może zapytaj swoją dziewczynę? - To moja żona, Tommy.
A więc to tak? Zostałem z Tess, więc was już nie zobaczę? Ani jednego telefonu? Nic?
Boże, nie rozumiem tego.
Nie wybaczysz mi, ale wybaczyłeś ojcu?
Nie, to tylko stary weteran, z którym trenuję. On nic dla mnie nie znaczy.
Z tego, co słyszałem, dla ciebie on też nic nie znaczy.
Masz jaja, że mówisz o przebaczeniu.
To nie ma nic wspólnego z przebaczeniem. Mam dzieci. Mam rodzinę, którą muszę chronić.
Wszystko, co robię, robię dla nich. Ja wybaczyłem ojcu.
Tak samo, jak wybaczyłem tobie i mamie.
Ty nam wybaczyłeś?
Nie dziwię się, że zakwalifikowałeś do turnieju, Brendan. Masz jaja, człowieku.
- Zakochałem się. Co miałem zrobić? - Trzymać się planu. Pojechać z nami.
Mama cię potrzebowała, ja cię potrzebowałem. Jesteś moim starszym bratem. Opuściłeś mnie.
- Cieszę się, że zostałeś. Wszystko ci się ułożyło. - Boże.
Gdybyś wyjechał, to by ci się tak nie poszczęściło.
- Gdybyś wyjechał, musiałbyś grzebać ludzi. - Nie ty jeden cierpiałeś, Tommy.
Ja nawet nie wiedziałem, że ona była chora.
Nawet nie dostałem szansy, by pożegnać się ze swoją matką.
Nie miałeś prawa trzymać tego w tajemnicy przede mną. To nie była twoja decyzja.
Wiesz co? Chodzisz sobie ze zdjęciem swojej żony
i przebaczasz wszystkim.
Przebaczasz ojcu. Przebaczasz wszystkim.
Brendan, wiesz, jesteś pełen gówna.
Skończyliśmy, Brendan?
Zdajecie sobie sprawę, że powinniście szukać u mnie dobrej rady, gdy mamy sesję?
- Tak, dyrektorze Z. - Chcemy w weekend skorzystać z audytorium, by oglądać pana C. w Sparcie.
- Co pan na to? - Chcecie skorzystać z audytorium, by oglądać, jak zawieszony nauczyciel
angażuje się w coś, przez co został zawieszony. Dobrze usłyszałem?
Myśleliśmy, że pan tak powie, więc mógłby pan to zamienić na imprezę ze zbiórką pieniędzy.
- Muszę porozmawiać z waszymi rodzicami, bo chyba traficie do szkółki letniej. - Wszyscy chcą to oglądać.
- Już wszystkim o tym powiedzieliśmy. - A tylko na sali wszyscy się zmieszczą.
- Nie ma mowy. - A jeśli zrobimy petycję?
- Potęga demokracji. - Panie Z., prosimy.
Doceniam to, że lubicie swojego nauczyciela, naprawdę, ale nie mogę wam w tym pomóc.
Za chwilę dach Boardwalk Hall Arena eksploduje.
Być może i jest weekend święta 4 Lipca, ale dla fanów walk to jest jak wieczór wigilijny.
To jest Altlantic City. To jest Walka na Wybrzeżu,
właśnie na to wszyscy czekają.
Szesnastu najtwardszych gości w ciągu 24 godzin będzie walczyło
o największą wygraną w historii MMA. W mieście, które każdy zna z gry Monopoly,
zaczynają się zawody, gdzie zwycięzca bierze wszystko. A więc zapnijcie pasy,
rzućcie kostką i wskakujcie na pole z Reading Railroad.
Oto Sparta.
Witam, jestem Bryan Callen, obok mnie stoi autor bestsellerowych książek o sztukach walki, Sam Sheridan.
Sam, gdy J.J. wymyślił Spartę,
to chciał stworzyć, najzwyczajniej, największy w historii spektakl mieszanych sztuk walki.
5 milionów dolarów, Bryan.
J.J. Riley poparł swoje słowa czynami i wyłożył największą nagrodę, jaka kiedykolwiek była w sporcie.
To bezprecedensowe, Sam. Tak samo, jak szum wokół Tommy'ego Riordana,
bohatera wojennego, który stał się sensacją wieczoru
i przyciągnął uwagę...
- Pięć minut, Paddy. - W porządku.
I oto nadszedł moment prawdy, nadchodzi Tommy Riordan.
Tommy Riordan przyciągnął uwagę mediów, ale nadal pozostaje pytanie,
kim jest ten facet? A co ważniejsze, czy podoła temu wyzwaniu?
- Czy może wygrać? - Chciałbym wiedzieć. Chciałbym wiedzieć, kim on jest.
- A fakt, że go nie znam, jest bardzo dziwny. - W dobie internetu, gdzie nie ma żadnych sekretów,
ten facet jest całkowitą tajemnicą. Nic o nim nie znalazłem.
Tommy Riordan jest odporny na Google.
Zabierz ręce.
Pokochasz tego gościa, Sam. Żadnej muzyki przy wejściu, żadnych sponsorów, żadnych wywiadów.
Nie przyszedł na konferencję prasową, nie zrobił zdjęcia do programu.
- On łamie każdą zasadę. - Jedynym powodem, dla którego Tommy Riordan znalazł się w turnieju,
jest to, że nagranie, jak powala Mad Doga, stało się bardzo popularne.
Ale jego fani zjawili się tutaj z powodu innego nagrania.
Jest jeszcze bardziej zadziwiające, niż to z Mad Dogiem. Ten facet... Pozwólcie, że to opiszę,
tym, którzy jeszcze tego nie widzieli, a wątpię, że tacy są, Tommy Riordan wyrwał właz do czołgu
w środku bitwy, ratując dzięki temu życia, a potem odszedł, nie żądając żadnych medali.
- Wyrwał właz do czołgu. - Tommy Riordan to prawdziwy bohater wojenny. Nie ujmuję mu niczego,
to bardzo, bardzo silny facet, ale czołg nie oddaje.
- Już wcześniej sensacje z YouTube'a padały na ringu. - Sam, on wyrwał właz do czołgu.
Tommy Riordan będzie miał ręce pełne roboty ze swoim pierwszym przeciwnikiem, Francisco Barbosą.
- Nie ma co z niego szydzić. - Jest jak ośmiornica. Poważny zawodnik.
To twardy gość, zawodnik wysokiego kalibru. Zaś Tommy Riordan wziął się znikąd,
zniknie równie szybko. Ma wspaniałą historię,
ale twój chłoptaś pozostanie jedynie sensacją z YouTube'a.
Wielu fanów zgromadzonych na Boardwalk Hall ma nadzieję, że się mylisz, Sam.
Dobra, panowie, zostaliście poinstruowani. Oczekuję czystej walki.
Przez cały czas słuchajcie moich komend, cały czas się osłaniajcie.
Stuknijcie się rękawicami, cofnijcie się i do roboty.
Tommy, zablokuj narożniki, wyczuj gościa, wiesz, co robić.
Za chwilę poznamy odpowiedź na wielkie pytanie. Czy Tommy Riordan walczy na poważnie?
Obaj są prawdziwymi wojownikami. Zaraz zaczynamy.
- Walczcie. - Skup się, Tommy.
- Barbosa będzie chciał go przewrócić. - Z całą pewnością.
Barbosa na deskach. Barbosa został znokautowany.
Tommy Riordan zdecydowanie gra na poważnie.
A teraz wychodzi z klatki.
- No i złamana kolejna zasada. - Gdzie idziesz?
Francisco Barbosa leży nieprzytomny, więc odpada z turnieju, Bryan.
Potężny lewy sierpowy odsyła Tommy'ego Riordana do drugiej rundy.
- Zaczynamy. - Dobra. Jeszcze osiem.
Tak jest. Mój chłopak.
Chodź, poruszaj trochę głową.
Gotowy?
Spójrz na mnie.
Dasz radę.
Chcę to usłyszeć od ciebie.
- Dam radę. - Więc do dzieła.
J.J. Riley miał tylko 48 godzin, nawet mniej, na znalezienie zastępczego zawodnika.
- Musiał zdać się na Franka Campanę. - A ten wybrał Brendana Conlona,
czego w ogóle nie rozumiem. Jestem zszokowany.
Brendan, załatw go.
- Załatw go, synu. - Rozumiem wejście bez muzyki,
- ale czemu wybierać muzykę klasyczną do wejścia? - To Beethoven.
- To Oda do radości, Bryan. - Wybacz, człowieku renesansu.
- Załatw go, synu. - Skoro mowa o człowieku renesansu, to trzeba wspomnieć o Franku Campanie.
Bardzo niekonwencjonalny, ale zarazem jeden z najlepszych trenerów,
który jest znany z tego, że puszcza swoim zawodnikom muzykę klasyczną, by zachowali spokój,
cierpliwość i potrafili się wyciszyć podczas wielkiego napięcia.
Wiesz co, muzyka klasyczna tak bardzo pasuje do tego wszystkiego, jak Brendan Conlon do tego turnieju.
Coś ci pokażę. Widzisz to?
To, mój przyjacielu, jest Brendan Conlon.
Brendan Conlon trafi do zbiornika z rekinem. Jest pokarmem dla tego rekina.
Daj spokój, odpuść człowiekowi. Zobaczmy chociaż, jak walczy.
- On już walczył. Był w UFC. Pamiętamy go z tamtego okresu. - Ja też go pamiętam.
Pamiętam, że nie wrył się w pamięć.
Midnight Le przygotowuje się do wejścia do klatki, żeby zabrać się do roboty.
Kiedy ogłoszono walczące pary, był pewny, że będzie walczył z Marco Santosem. Pewnie się zdziwi widząc w klatce Brendana Conlona.
- Sam tego chciałeś. - Brendan zrezygnował z walk kilka lat temu.
Uczy teraz fizyki w liceum, z czego Midnight się wczoraj śmiał podczas konferencji.
Powiedział, że da nauczycielowi porządną lekcję, a śmierć to nie najlepszy pomysł na letnie wakacje.
Midnight znany jest z gadania głupot, ale i z wywiązywania się z nich.
Bez dwóch zdań, Bryan. Facet ma kłopoty. Midnight Le to niszczyciel.
Załatw go.
Dobra, panowie, zostaliście poinstruowani. Oczekuję czystej walki. Cały czas słuchajcie moich komend.
Cały czas się osłaniajcie. Stuknijcie się rękawicami, cofnijcie się i do roboty.
Baw się dobrze.
Panowie, jesteście gotowi? Gotowy?
Walczcie.
Wypracuj sobie kopnięcia.
- Dalej, Brendan. - Ruszaj się. Musisz się ruszać.
Z dala od jego nóg. Atak i obrona.
Wyrwij mu się. Odejdź od siatki.
Dalej, Brendan. Uwolnij się.
Wstawaj.
- Uważaj na tył głowy. - Midnight zdominował Brendana.
To nie potrwa długo. Nauczycielowi zabrakło odpowiedzi.
Uwolnij się.
- Założył mu duszenie. Brendan jest w tarapatach. - Koniec jest bliski.
- Czy Brendan dotrwa do końca rundy? - Jest duszony.
Do końca rundy pozostało 20 sekund, twarz Brendana robi się fioletowa. To chyba koniec.
Wstawaj. Znajdź jego nogi. Biodra. Biodra w dół.
Biodra w dół. Obniż środek ciężkości.
- Midnight ściska z całą swoją siłą. - 10 sekund. Nie odklepuj.
- 10 sekund. - Nie odklepuj. Brendan, nie waż się.
- Trzymaj się, Brendan. - Conlon stara się wytrzymać, bo za chwilę będzie miał ciemno przed oczami.
Nie odklepuj, Brendan.
Nie mogę w to uwierzyć, Sam. Już myślałem, że ten facet nam odpłynie.
Midnight też nie może w to uwierzyć.
Co ty robisz? Powinieneś był go załatwić w pierwszej rundzie.
Pięknie. Pięknie. Nie wiedział, co go trafiło.
Oddychaj. Głęboki oddech.
Małe łyczki.
Głęboki oddech. Chcę, żebyś coś zrobił.
Niech cię poszarpie. Gdy zacznie szarpać, zaczniesz go bić, a potem mu przywalisz.
Chciałbym być teraz muchą, żeby móc podsłuchać, co mówi Frank Campana.
Atak i obrona. Wymień z nim kilka ciosów.
- Świetnie ci idzie. - Trenerzy, opuścić klatkę.
Znokautuj go w tej rundzie. On nie zasługuje, by tu być.
Świetnie. Oddychaj. Ruszaj.
- I zaczynamy drugą rundę. - Spokojnie.
- Ustal tempo, Brendan. - Panowie, walczcie.
Krąż wokół niego.
Spokojnie.
Wal. Wal w niego.
Uciekaj stamtąd. Przyciśnij go.
Uciekaj stamtąd. Szybko.
Zrób coś.
Wal w niego.
- Conlon atakuje Midnighta i go powala. - Midnight próbuje...
- Powalenie nożycami. - Piękne nożyce.
- Conlon pokazuje oznaki życia i atakuje. - Kolana.
Łap go za ramię.
- Założył mu kimurę. - Niezła kimura.
Biodra do środka.
Trzymaj go. Biodra do środka.
Biodra w górę. I do środka.
- Dasz radę, Brendan. Uda ci się. - Biodra w górę i do środka.
- Ma problemy. - Tak jest, dalej.
- Trzyma go bardzo, bardzo mocno. - Midnight jest w poważnych kłopotach.
Zwolnij. Spokojnie. Uda ci się.
- Wygląda na to, że Brendan Conlon wygra ten pojedynek. - Conlon ustawił go w niebezpiecznej pozycji, Midnight ma kłopoty.
- Midnight chyba nie ma żadnych szans. - Dasz radę.
Zwolnij. Spokojnie. Uda ci się.
To się nie dzieje naprawdę.
- A jednak się dzieje. - Odklepał. Brendan pokonał Midnighta.
Nie wierzę.
Załatwiłeś go. Brawo, Brendan.
Odklepał go. Kochanie, wygrał. Udało mu się.
Brawo, Brendan.
To właśnie jest najlepsze w MMA. Można przegrać na wiele sposobów.
Jeden najmniejszy błąd i każdy może wygrać.
Właśnie chyba dlatego Frank Campana ściska swojego zawodnika. Szczerze, to chyba żaden z nich się tego nie spodziewał.
- Świetny pokaz umiejętności tego nauczyciela. - Oto oznaka filozofii Franka Campany,
- której uczą się wszyscy jego zawodnicy, jak i również Conlon. - Midnight Le jest w szoku.
Myślał, że wygrał darmowy bilet do drugiej rundy, ale jednak to on wraca do domu.
Dominował przez całą walkę, ale przegrał po technicznym finiszu.
- To był techniczny finisz, ale fartowny. - Sam nie wiem.
Możesz nazywać to fartem, ale facet zachował spokój i zaczekał na swoją szansę.
Conlon pokonuje Midnighta. Niesamowite.
Mam nadzieję, że masz rachunek za swoją złotą rybkę.
Zostało tylko ośmiu zawodników, a niedługo będzie siedmiu, ponieważ Koba przygotowuje się do swojej drugiej walki.
Wygrałem.
- Prawa ręka. - Potężna prawa ręka.
- To koniec. - A Koba nawet nie zalał się potem.
- Ale jego przeciwnik zalał się czymś innym. - To całkiem możliwe.
Koba przechodzi do jutrzejszego etapu.
Mad Dog walczy jak opętany. Jak ktoś, kto ma coś do udowodnienia,
przypominając każdemu, że jest głównym kandydatem do wygrania tego turnieju.
Chce wysłać wiadomość do Tommy'ego Riordana i oto ona.
- Nadchodzi Brendan Conlon. - Zdał szczęśliwie swój pierwszy test,
- ale teraz zmierzy się z The Dane'm. - Brendan, dasz radę.
Jesteśmy w połowie trzeciej rundy i Conlon dalej obrywa.
Nie wiem, jak Brendan Conlon znosi takie ciosy.
W obu dzisiejszych walkach został porządnie obity.
Ale nadal trzyma się na nogach, Bryan.
Dobrze. Przewróć go.
- The Dane leży. - Próbuje założyć dźwignię.
Znów chce pokazać, kto jest górą.
- Dalej, odklepuj. - Łap za palce.
- Odklepie, odklepie. - Żartujesz sobie?
- Jedna wygrana może być fartem, ale dwie już o czymś świadczą. - Chyba pójdę za modą i zacznę wierzyć.
- Chyba jestem wierzący. - Udało ci się. Brawo, Brendan.
Uda mi się.
- Dobrze, synu. - Tłum wyczekuje bohatera, Tommy'ego Riordana.
Jego chyba nie obchodzi ta sława. On po prostu przyjechał tu walczyć.
Panowie, gotowi? Gotowy?
Walczcie.
Znowu atakuje jak piła tarczowa.
Zdominował Diego Santanę.
Zdominował go, a teraz bije bez litości. Dobry Boże.
I znów wychodzi z klatki.
Tommy Riordan maszeruje przez tłum prosto do finałowej czwórki, panie i panowie.
- Gdzie on jest? - Tak, panie Conlon.
Proszę skręcić w prawo za tym białym znakiem...
Nie możesz zasnąć?
Wiem, że ta inna sprawa
męczy cię jak diabli.
Jestem z ciebie dumny, Tommy.
To, co zrobiłeś dla tego chłopaka w czołgu, to było naprawdę coś.
A co z tym, że zdezerterowałem ze swojej jednostki?
To też jest coś?
Byłem w drodze powrotnej do kraju, gdy natrafiłem na tych gości.
- Co miałem zrobić? Pozwolić im utonąć? - Nie.
- Co zrobiłeś? - Co zrobiłem?
Zmyłem się.
To dlatego przyjąłeś nazwisko matki.
To dlatego nie mogą znaleźć twoich akt z wojska.
Co tam się wydarzyło, Tommy?
- To nie jest twoja sprawa. - Daj spokój. Przecież wiesz, że służyłem.
Robiłem i widziałem różne rzeczy. Możesz mi zaufać. Zrozumiem.
Oszczędzisz mi tego współczującego ojca, tato?
- To ci nie pasuje. - Tommy.
- Ja naprawdę się staram. - Starasz się?
- Tak, naprawdę się staram. - Teraz?
Gdzie byłeś, gdy to miało znaczenie?
Potrzebowałem tego faceta, gdy byłem dzieciakiem. Teraz nie jesteś mi potrzebny.
Teraz jest za późno. Wszystko już się stało.
Ty i Brendan chyba tego nie rozumiecie.
Wyjaśnię ci coś.
Jedyną rzeczą, która łączy mnie z Brendanem Conlonem, jest to,
że nie jesteśmy ci do niczego potrzebni.
Spójrz na siebie.
Miałem rację.
Chyba naprawdę bardziej cię lubiłem, gdy piłeś. Wtedy przynajmniej miałeś jaja, nie jak teraz,
łazisz na palcach jak jakiś żebrak z wyciągniętym kubkiem.
Idź z tym gdzieś indziej. Wiesz co? Tu masz kubek.
Może to weźmiesz i kupisz sobie więcej tych zasranych kaset,
- pójdziesz do pokoju i posłuchasz sobie więcej - Nie rób tego.
historii o rybach, które nikogo nie obchodzą. Idź stąd.
Wypierdalaj stąd. Już.
Niech Bóg się nad nimi zmiłuje. Wszyscy zginą, prócz mnie.
Dranie. Dranie.
Wy dranie. Wy dranie.
Zatrzymać statek, wy dranie.
Ishmaelu. Niech Bóg się nad nimi zlituje.
Zatrzymajcie statek. Proszę, zatrzymajcie statek.
Zatrzymajcie statek. Ktokolwiek.
Ahabie.
Ty bezbożny sukinsynu. Zatrzymaj statek.
Ty bezbożny sukinsynu.
— Wieloryb! Statek! — zakrzyknęli skuleni marynarze.
Zatrzymaj.
Kapitanie,
zatrzymaj... Kapitanie, zatrzymaj...
Zatrzymaj statek, Ahabie.
Na miłość boską.
Oni są zgubieni.
Zatrzymaj statek.
Ahabie...
Zatrzymaj...
- Spokojnie, oddaj mi Walkmana. - Nie.
Spokojnie. Oddaj butelkę. Chodź tu, chodź.
Tommy.
Jesteśmy zgubieni.
Jesteśmy zgubieni, Tommy.
To koniec. Już nam się nie uda wrócić.
- Leż. - Już nam się nie uda wrócić.
Zawsze cię kochałem.
Wiesz o tym, prawda, Tommy?
Zawsze cię kochałem.
Ciebie i twojego brata. Moi dwaj synowie.
Tommy Riordan wychodzi z tunelu bez swojego trenera.
I jak zwykle, bez muzyki.
Nie powiedziałbym, że bez muzyki, Sam.
To wygląda, jak dzień zwycięstwa nad Japonią na Times Square.
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Tommy po raz pierwszy przyznaje się do swoich kolegów i wchodzi do klatki.
Mad Dog Grimes czeka na zemstę na Tommy'm Riordanie, odkąd ten drugi przyszedł do sali w Pittsburghu i go powalił.
To były bardzo długie i bardzo marne miesiące dla Mad Doga Grimesa.
Grimes naśmiewa się z Riordana mohawkiem ufarbowanym na wzór kamuflażu wojskowego,
co niezbyt podoba się obecnym tu żołnierzom.
Dobra, panowie, zostaliście poinstruowani. Oczekuję czystej walki.
Cały czas słuchajcie moich komend. Cały czas się osłaniajcie. Stuknijcie się rękawicami, cofnijcie się i do roboty.
To się nie powtórzy.
Mad Dog pali się do akcji. Nie może się doczekać, by oddać Tommy'emu. Zapowiedział szybki nokaut.
Powiedział, że położy Tommy'ego jednym ciosem. I dodał: Będą musieli mnie z niego ściągać.
Zobaczmy, co Tommy ma na to do powiedzenia.
Panowie, gotowi? Gotowy?
- Walczcie. - I zaczynamy.
- Deszcz bomb. - Proszę, przerwijcie to.
Przerwijcie walkę.
- To był chyba najszybszy nokaut, jaki widziałem. - Mad Dog Grimes został powalony. Nie rusza się.
Gdy coś takiego ma miejsce na ulicy, to cię zamykają i wyrzucają kluczyk.
Rozwijaj policyjną taśmę, Sam. On wychodzi z klatki, jakby opuszczał miejsce zbrodni.
Przez turniejem, Brendan Conlon miał szanse jak jeden do tysiąca, a teraz jest w finałowej czwórce.
- Tłum okazuje wyrazy uznania. Dostał niezłe powitanie. - Ogromne powitanie.
Facet wszystkich zaszokował.
Wszystko gra?
Masz gościa.
Drugi rząd, na dziesiątej.
Nie przeszkadza ci to?
Kocham cię.
- I nadchodzi wielki Rosjanin, Koba. - Koba jest przerażający,
a jego reputacja jest niezwykła.
Masz patrzeć na niego, gdy będzie tu wchodził.
Nie zdejmuj z niego wzroku.
Jestem z ciebie dumny, bracie. To twoja klatka.
Panowie.
Dobra, panowie, zostaliście poinstruowani. Oczekuję czystej walki.
Cały czas słuchajcie moich komend. Cały czas się osłaniajcie. Stuknijcie się rękawicami, cofnijcie się i do roboty.
Mam się martwić o Brendana? Bo się martwię. Chciałbym zatrzymać tę walkę przez jej rozpoczęciem.
- Zaraz zaczniemy. - On wygląda jak maszyna. Spójrz tylko.
Panowie, gotowi? Gotowy?
Walczcie.
Pytanie brzmi, jak długo Brendan Conlon utrzyma się przy życiu?
Skróć kąt.
- Ruszaj się. Odsuń się od niego. - Walnij go, skarbie.
Miażdżące ciosy na korpus. Conlon leży, a Koba go okłada.
Tłucze go, jakby rozbijał wołowinę.
Obrywa po dupie.
Koba go podniósł. Mój Boże.
Spokojnie, zwiąż mu ręce.
- Campana powinien poważnie się zastanowić, czy powinien wchodzić na kolejną rundę. - Ile jeden człowiek może znieść?
Walczcie.
Spokojnie, spokojnie. Odejdź od siatki.
Brendan wybiera się na przejażdżkę.
To wstrząsnęło całym budynkiem.
- Rzucił nim o siatkę jak szmacianką. - Wstawaj, wstawaj. Trzymaj się.
- Obróć się. - Koba wsiadł na Conlona
- i wykańcza go. Spójrzcie tylko. - Odejdź od siatki, Brendan.
To zastanawiające, jak Conlon znosi te uderzenia po ramionach. Po ramionach i przedramionach.
- Puść kark. - Ile można to znosić?
Wszyscy pewnie myślą nad tym, jak odwaga Conlona prowadzi go do kłopotów.
Jego odwago o mało go nie zabiła. A on sam nie ma już nic więcej do udowodnienia.
Przetrwał dwie rundy z Kobą i zastanawiamy się, co go trzyma przy siłach.
Siadaj.
Oddychaj.
Spójrz na mnie. Małe łyczki.
Trzymaj. Małe łyczki.
Po co tu jesteśmy? Po co tu jesteśmy, Brendan? Po to, aby wygrać tę walkę?
Po to, aby wygrać? Odpowiedz mi. Bo jeśli nie, to rzucam ręcznik.
Zabierzemy Tess i wrócimy do domu. Wrócimy do domu, dobrze?
Jeśli go nie znokautujesz, to przegrasz. Rozumiesz?
Jeśli go nie znokautujesz, nie będziesz miał domu.
Zaczynamy. Trenerzy, opuścić klatkę.
Panowie, walczcie.
Conlon jakimś cudem wyszedł na trzecią rundę. A Koba znów go atakuje.
Brendan zaczyna oddawać. Daje oznaki życia.
Uderza kombinacyjnie.
Okładaj go.
Powalił Kobę, ale Rosjanin zaraz wstaje.
Brendan znów atakuje, przygwożdża go do siatki.
- Koba założył mu gilotynę. - Conlon jest uwięziony w żelaznym imadle,
- Koba ściska nauczyciela z całej siły. - Biodra, biodra.
Oddychaj. Oddychaj. Wyrwij się.
Conlon próbuje się uwolnić.
Uwierzą państwo? Uwolnił się z gilotyny i przewrócił Kobę.
- Conlon zakłada dźwignię i chce, by rosyjski niedźwiedź się poddał. - Biodra, biodra.
- Jest twój, masz go. - Koba się uwalnia.
Conlon ściska niedźwiedzia.
Role się odwróciły i teraz harcerzyk atakuje niedźwiedzia.
Nauczyciel odbija się od klatki, próbując wywalczyć pozycję, ale Koba jest już na nogach. Nie chce walczyć w parterze z Brendanem
- i jego niekończącymi się pomysłami na odklepanie Koby. - Koba chce odnowić swoją dominację brutalnymi ciosami na twarz.
Ale Conlon nie okazuje strachu. To jest walka. Mamy tego wieczora wspaniałą walkę.
To był potężny cios z łokcia. Conlon zakłada dźwignię na kolano.
Założył ją bardzo głęboko.
- Głęboko. - To dla Koby bardzo bolesne.
Widzieliśmy to w walce z Midnightem, z the Dane'm, a teraz tutaj.
Nie odpuszcza. Conlon zgina to kolano z całych sił. Wkłada w to wiele wysiłku.
Koba wyje z bólu. Koba odklepuje.
Brendan Conlon pokonał Kobę. Nie wierzę. Conlon pokonał Kobę.
Pokonał Kobę. Nawet Frank Campana w to nie wierzy.
Widownia nie może w to uwierzyć. Ja nie mogę w to uwierzyć. Brendan Conlon pokonał wielkiego Kobę.
- Tess. - Udało ci się. Udało.
- Brendan pokonał mistrza świata w sambo dzięki dźwigni na kolano. - Skarbie, udało ci się.
Nie wiem, czego byłem świadkiem.
Nie wiem, jak to opisać. To chyba największa niespodzianka w historii MMA.
Nigdy wcześniej nie widziałem czegoś podobnego. Pokonał mistrza świata w sambo zakładając dźwignię na kolano.
Brendan Conlon, nauczyciel fizyki. Brendan Conlon, cywil.
Dokonał niemożliwego. Dokonał cudu.
Widownia oszalała, bo właśnie była świadkiem cudu.
Wiadomości specjalne CNN.
Zaskakujący zwrot w historii bohatera wojny w Iraku, Tommy'ego Riordana.
CNN dowiedziało się, że Riordan to tak naprawdę sierżant piechoty morskiej, Thomas Conlon,
który uciekł ze swojej jednostki na początku roku, po tym, jak w przyjacielskim ostrzale zginął jego towarzysz broni,
sierżant Manny Fernandez. Żona Fernandeza, Pilar Fernandez,
udzieliła mi przed chwilą ekskluzywnego wywiadu.
Zaczęły spadać bomby.
Zrzucały je amerykańskie bombowce. Tommy i Manny wymachiwali flagami,
by wiedzieli, że są Amerykanami, ale oni nie przestali.
Wszyscy zginęli. Wszyscy, prócz Tommy'ego.
Mój Manny zwykł mawiać,
że Tommy był bratem, którego nigdy nie miał.
Conlon, który walczy w turnieju mieszanych sztuk walki, Sparcie,
ma zostać zabrany do aresztu przez żandarmerię wojskową zaraz po dzisiejszym finale w Atlantic City.
Zobowiązał się, że jeśli wygra, to przekaże 5 milionów wdowie po poległym towarzyszu.
Właśnie otrzymaliśmy niesamowitą wiadomość, ciężko umieścić ją w kontekście, ale oto ona.
Ci dwaj mężczyźni, którzy będą dziś walczyć o mistrzostwo
i o nagrodę 5 milionów dolarów w mistrzostwach świata wagi średniej,
są braćmi.
Dobra, ściągnijmy to.
Co zrobisz?
Będę z nim walczył.
Panowie.
Panowie, to jest finał. Oczekuję czystej walki. Cały czas słuchajcie moich komend.
Cały czas się osłaniajcie. Stuknijcie się rękawicami, cofnijcie się i do roboty.
Gdzie tata?
Panowie, gotowi?
Gotowy?
Walczcie.
Spokojnie, Brendan.
Uciekaj stamtąd.
Uderzaj go.
Nie odpuszczaj. Ruszaj się.
Zwiąż go. Kontroluj jego ruchy.
Oddychaj. Nic ci nie jest. Spokojnie. Oddychaj.
Spokojnie, oddychaj. Zwiąż go, Brendan.
- Co to było? - Josh, daj spokój.
- Co to ma być? - Cofnij się.
Nie bijemy po sygnale.
Josh, co to ma być? Siadaj.
Brendan, siadaj. Spójrz na mnie. Siadaj.
Brendan, spójrz na mnie.
Spójrz na mnie, Brendan. Odpuść.
Oddychaj. Beethoven.
Atakuje ciebie, tak jak planowaliśmy. Chcę, żebyś skrócił kąt,
- uderzał i cały czas był w ruchu. - Skrócić kąt i być w ruchu.
Oddychaj, oddychaj. Spokojnie.
To nie jest twój brat, jasne?
To nie jest twój brat. On stoi ci na drodze.
- Trenerzy, opuścić klatkę. Zaczynamy. - Dodaj kilka sekund za ten cios po czasie.
Rób, co do ciebie należy, Josh.
- Walczcie. - Oddychaj.
Tempo, kontroluj tempo.
Odejdź od siatki.
Nic ci nie jest. Spokojnie. Oddychaj.
Potężny przerzut. Potężny.
Odwróć się. Nie oddawaj mu swoich pleców. Odwróć się. Dobrze.
Kontroluj ręce.
Osłaniaj się.
Tak jest, mamo. Lepiej schowaj swoją porcelanę, bo chłopcy znów się biją.
Wstawaj.
Kontroluj ręce. Zmiana, zmiana.
Biodra. Niżej. Niżej biodra.
Mój Boże. Założył silną omoplatę.
Masz go, skarbie. Niech odklepie.
Nic ci nie jest?
- To są zawody. Weź się w garść. - Siadaj.
- Wybiłem mu bark. - Spokojnie. Oddychaj.
- Słyszałem, jak pękł. - Wybiłeś mu bark? Wybij mu drugi.
- Josh. - Nie wołaj go.
Spójrz na mnie. Zostały dwie rundy.
Potrzebujemy obu rund.
Wejdziesz tam, kopniesz go w łeb i zakończysz to.
Tommy, co ty robisz?
Zamknij się. Chodź tu.
Daj spokój. Odbiło ci?
Walczcie.
Brendan, podnieś ręce.
To koniec. Co ty robisz?
To koniec, Tommy.
Zacznij walczyć.
To koniec, Tommy. Daj spokój.
Tommy, nie musimy tego robić.
Daj spokój. Czemu chcesz to robić, Tommy? Dlaczego?
W porządku? Nic ci nie jest?
Szybko, załatw go.
Dawaj.
Przepraszam, Tommy. Przepraszam.
Odklep, Tommy. Już dobrze.
Kocham cię.
Kocham cię, Tommy.