Έλα κάτω. Είναι κάποιος στην ακτή.
Παραληρεί, αλλά έλεγε το όνομά σας.
Δείξε του.
Δεν είχε τίποτα, μόνο αυτό.
Και αυτό.
Ήρθες για να με σκοτώσεις;
Ξέρω τι είναι αυτό.
Έχω ξαναδεί ένα τέτοιο.
Πριν πάρα πολλά χρόνια.
Άνηκε σε κάποιον που γνώρισα σε ένα μισοξεχασμένο όνειρο.
Κάποιον που ισχυριζόταν απίστευτα πράγματα.
Ποιο είναι το ανθεκτικότερο παράσιτο;
Τα βακτήρια, οι ιοί ή μήπως τo σκουλήκι των εντέρων;
- Αυτό που λέει ο κύριος Κομπ... - Η ιδέα!
Ανθεκτική και εξαιρετικά μεταδοτική.
Αν δημιουργηθεί, είναι σχεδόν αδύνατο να σβηστεί.
Μια πλήρως σχηματισμένη ιδέα, πλήρως κατανοημένη που κολλάει.
- Κάπου εκεί μέσα. - Ώστε να τη κλέψει κάποιος σαν εσένα;
Ναι. Όταν ονειρευόμαστε, οι άμυνες της συνείδησής μας χαμηλώνουν...
και αυτό κάνει τις σκέψεις μας ευάλωτες σε κλοπή.
Λέγεται εξαγωγή.
Κύριε Σάιτο, μπορούμε να εκπαιδεύσουμε το υποσυνείδητό σας,
ώστε να αντιμετωπίζει τους ικανότερους εξαγωγείς.
- Πώς θα το κάνετε αυτό; - Επειδή εγώ είμαι ο ικανότερος.
Ξέρω πώς να ψάξω το μυαλό σας και να βρω τα μυστικά σας.
Ξέρω τα κόλπα.
Μπορώ να σας τα μάθω, ώστε ακόμα και όταν κοιμάστε,
οι άμυνές σας να μην πέφτουν ποτέ.
Αν θέλετε τη βοήθειά μου, πρέπει να μου ανοιχτείτε τελείως.
Πρέπει να ξέρω τις σκέψεις σας καλύτερα από τον καθένα.
Αν αυτό είναι ένα όνειρο και έχετε ένα χρηματοκιβώτιο, γεμάτο μυστικά,
πρέπει να ξέρω τι υπάρχει σε αυτό.
Για να πετύχει αυτό, πρέπει να έχω πλήρη πρόσβαση.
Καλό σας απόγευμα, κύριοι. Θα σκεφτώ την πρότασή σας.
Ξέρει.
Τι συμβαίνει εκεί πάνω;
Ο Σάιτο ξέρει. Παίζει μαζί μας.
Δεν έχει σημασία. Μπορώ να τις πάρω. Έχε μου εμπιστοσύνη.
Οι πληροφορίες είναι στο χρηματοκιβώτιο. Το κοιτούσε, όταν μίλησα για μυστικά.
Τι γυρεύει αυτή εδώ;
Πήγαινε στο δωμάτιο, εντάξει; Θα το φροντίσω εγώ.
Εντάξει, φρόντισέ το. Ήρθαμε εδώ για δουλειά.
Αν πηδούσα, θα επιβίωνα;
Αν η βουτιά ήταν καλή, ίσως.
- Τι γυρεύεις εδώ, Μαλ; - Σκέφτηκα ότι σου έλειψα.
Ξέρεις ότι μου έλειψες,
αλλά δεν μπορώ να σε εμπιστευτώ πλέον.
Και λοιπόν;
Ταιριάζει με το γούστο του Άρθουρ.
Το θέμα είναι μερικώς μεταπολεμικών Βρετανών ζωγράφων.
Σε παρακαλώ, κάθισε.
Πες μου. Με πεθύμησαν τα παιδιά;
Όσο δεν μπορείς να φανταστείς.
- Τι κάνεις; - Θα πάρω λίγο αέρα. Μείνε εδώ, Μαλ.
- Γύρνα. - Άσε το όπλο, Ντομ.
Σε παρακαλώ.
Τώρα το φάκελο, κύριε Κομπ.
Αυτή σου το είπε; Ή γνώριζες από την αρχή;
Το ότι είσαι εδώ για να με κλέψεις ή το ότι κοιμόμαστε στην πραγματικότητα;
Θέλω το όνομα του εργοδότη σου.
Δεν υπάρχει λόγος να τον απειλείς σε ένα όνειρο, σωστά, Μαλ;
Εξαρτάται από την απειλή. Αν τον σκοτώσω, θα ξυπνήσει.
Αλλά ο πόνος...
Ο πόνος είναι στο μυαλό.
Και κρίνοντας από τη διακόσμηση, είμαστε στο μυαλό σου, έτσι, Άρθουρ;
- Τι κάνεις; Είναι πολύ σύντομα! - Το ξέρω, αλλά το όνειρο καταρρέει.
Θα κρατήσω τον Σάιτο λίγο ακόμα. Σχεδόν τελειώσαμε.
Παραλίγο.
Σταματήστε τον!
Δε θα πετύχει. Ξύπνα τον.
Δεν ξυπνάει.
- Ρίξε του κλωτσιά. - Τι;
Ρίξε τον στο νερό.
Ήρθες προετοιμασμένος.
Ούτε ο επικεφαλής της ασφάλειάς μου δεν ξέρει για αυτό το διαμέρισμα.
Πώς το βρήκες;
Είναι δύσκολο για έναν άνδρα σαν εσάς να κρατήσει μια ερωτική φωλιά κρυφή,
ιδίως όταν εμπλέκεται μια παντρεμένη γυναίκα.
- Αποκλείεται να σου το είπε. - Και όμως εδώ είμαστε.
- Με ένα δίλλημα. - Πλησιάζουν.
- Πήρες αυτό που ήθελες. - Όχι ακριβώς.
Άφησες έξω μια βασική πληροφορία, γιατί ήξερες τι σκαρώναμε.
Το ερώτημα είναι, γιατί μας άφησες να μπούμε;
- Ήταν δοκιμασία. - Για ποιο πράγμα;
- Δεν έχει σημασία. Αποτύχατε. - Πήραμε όλες τις πληροφορίες.
Όμως η εξαπάτησή σας ήταν προφανής.
- Αφήστε με και φύγετε. - Μάλλον δεν καταλάβατε, κύριε Σάιτο.
Η εταιρία που μας προσέλαβε δε δέχεται την αποτυχία.
Ούτε 2 μέρες δε θα επιβιώσουμε.
Κομπ;
Μάλλον θα πρέπει να το κάνω λίγο πιο απλό.
Πες μας ό,τι ξέρεις! Πες μας ό,τι ξέρεις αμέσως!
Πάντα μισούσα αυτό το χαλί.
Είναι παλιό και βρώμικο, όμως σίγουρα είναι μάλλινο.
Αλλά αυτή τη στιγμή...
είμαι πεσμένος πάνω σε πολυεστέρα.
Που σημαίνει ότι δεν είμαι πάνω στο χαλί μου, στο διαμέρισμά μου.
Είσαι αντάξιος της φήμης σου, κύριε Κομπ.
Ακόμα ονειρεύομαι.
- Πώς πάει; - Όχι καλά.
Όνειρο μέσα σε όνειρο. Εντυπωσιάστηκα.
Αλλά στο δικό μου όνειρο, εγώ θέτω τους κανόνες.
Βλέπετε, όμως, κύριε Σάιτο,
δεν είμαστε στο δικό σας όνειρο, αλλά στο δικό μου.
Έκανες λάθος με το χαλί, ηλίθιε.
- Δεν έφταιγα εγώ. - Εσύ είσαι ο αρχιτέκτονας.
Πού να φανταστώ ότι θα τριφτεί πάνω του;
Αρκετά.
- Τι συνέβη με εσένα; - Είναι όλα υπό έλεγχο.
- Που να σε δω και εκτός ελέγχου. - Δεν έχουμε πολύ χρόνο.
- Θα κατέβω στο Κιότο. - Εγώ θα ελέγξω όλο το τρένο.
Δε μου αρέσουν τα τρένα. Ο καθένας για τον εαυτό του.
- Εμπρός; - Γεια σου, μπαμπά.
- Πώς είστε; - Καλά.
- Εσύ είσαι, Τζέιμς; - Ναι. Πότε θα γυρίσεις, μπαμπά;
Δεν μπορώ ακόμα, μωρό μου. Θυμάσαι που σου το είπα;
- Γιατί; - Κοίτα, σου είπα.
Λείπω, επειδή δουλεύω.
Η γιαγιά λέει πως δε θα γυρίσεις ποτέ.
Εσύ είσαι, Φιλίπα; Δώσε μου τη γιαγιά.
- Κουνάει το κεφάλι της. - Ας ελπίσουμε ότι κάνει λάθος.
- Μπαμπά; - Ναι, Τζέιμς.
Είναι και η μαμά μαζί σου;
Το έχουμε ξαναπεί, Τζέιμς. Η μαμά δεν είναι πλέον εδώ.
- Και πού είναι; - Φτάνει, παιδιά. Πείτε γεια.
Θα δώσω δώρα στον παππού να σας τα φέρει, εντάξει;
Ήρθε το ελικόπτερο στην οροφή.
- Είσαι καλά; - Μια χαρά, γιατί;
Στο όνειρο, εμφανίστηκε η Μαλ.
Λυπάμαι για το πόδι σου. Δε θα ξανασυμβεί.
- Χειροτερεύει, έτσι δεν είναι; - Η συγγνώμη αρκεί, εντάξει;
- Πού είναι ο Νας; - Δε φάνηκε. Θέλεις να περιμένουμε;
Όχι. Έπρεπε να παραδώσουμε τα σχέδια του Σάιτο στην Κόμπολ πριν 2 ώρες.
Ξέρουν ότι αποτύχαμε. Πρέπει να εξαφανιστούμε.
- Πού θα πας; - Στο Μπουένος Άιρες.
Θα κρυφτώ και ίσως δουλέψω, όταν ηρεμήσουν τα πράγματα.
- Εσύ; - Στις ΗΠΑ.
Δώσε χαιρετίσματα.
Σας πούλησε. Ήρθε σε εμένα, ικετεύοντας για τη ζωή του.
Προσφέρω σε εσάς την ικανοποίηση.
Δεν κάνω τέτοια πράγματα.
- Τι θα του κάνεις; - Τίποτα.
Δεν μπορώ να πω το ίδιο και για την Κόμπολ, όμως.
- Τι θέλεις από εμάς; - Την έναρξη.
- Είναι δυνατή; - Φυσικά και όχι.
Αν μπορείς να κλέψεις μια ιδέα από το μυαλό κάποιου,
γιατί δεν μπορείς και να φυτέψεις μία;
Εντάξει, ορίστε, σου βάζω μια ιδέα.
Ας πούμε ότι σου λέω να μη σκέφτεσαι ελέφαντες.
- Εσύ τι θα σκεφτείς; - Ελέφαντες.
Σωστά. Αλλά δεν είναι δική σου ιδέα, επειδή ξέρεις ότι σου την έδωσα εγώ.
Το μυαλό ξέρει πάντα την προέλευση μιας ιδέας.
Η πραγματική έμπνευση δεν μπορεί να αντιγραφεί.
Αυτό δεν είναι αλήθεια.
- Μπορείς να το κάνεις; - Μου δίνεις την επιλογή;
Γιατί μπορώ να τα διορθώσω και μόνος μου με την Κόμπολ.
- Τότε έχεις επιλογή. - Τότε επιλέγω να φύγω.
Πείτε τους πού θέλετε να πάτε.
Κύριε Κομπ!
Θα ήθελες να πας σπίτι σου; Στην Αμερική, στα παιδιά σου.
Αυτό δεν μπορείς να το διορθώσεις. Κανείς δεν μπορεί.
- Όπως και την έναρξη. - Κομπ, έλα.
- Πόσο περίπλοκη είναι η ιδέα; - Αρκετά απλή.
Καμιά δεν είναι απλή, όταν τη φυτεύεις σε άλλον.
Ο μεγάλος μου ανταγωνιστής είναι άρρωστος και ηλικιωμένος.
Σύντομα θα αναλάβει ο γιος του την εταιρία.
Θέλω να αποφασίσει να διαλύσει την αυτοκρατορία του πατέρα του.
- Κομπ, δεν είναι καλή ιδέα. - Περίμενε.
Αν είναι να προσπαθήσω, θέλω να μου εγγυηθείς.
- Πώς ξέρω ότι θα κάνεις αυτό που λες; - Δεν το ξέρεις.
Αλλά μπορώ.
Οπότε θα δείξεις πίστη...
ή θα γεράσεις, γεμάτος θλίψη,
περιμένοντας να πεθάνεις μόνος;
Συγκέντρωσε την ομάδα σου, κύριε Κομπ. Και επέλεξέ τους πιο σοφά.
Ξέρω πόσο θέλεις να γυρίσεις σπίτι σου.
- Δεν μπορεί να γίνει. - Μπορεί.
- Πρέπει απλώς να πάμε αρκετά βαθιά. - Δεν το ξέρεις αυτό.
Το έχω ξανακάνει.
Σε ποιον;
Γιατί πηγαίνουμε στο Παρίσι;
Θα χρειαστούμε καινούργιο αρχιτέκτονα.
Ποτέ δε σου άρεσε το γραφείο σου.
Είναι πολύ στενά για να σκεφτώ εκεί μέσα.
Είναι ασφαλές να βρίσκεσαι εδώ;
Η απέλαση μεταξύ Γαλλίας και Αμερικής είναι γραφειοκρατικός εφιάλτης.
Θα το έκαναν πιο γρήγορα στην περίπτωσή σου.
Σου έφερα αυτά. Δώσε τα στα παιδιά, όταν μπορέσεις.
Θα χρειαστεί περισσότερα από απλά δώρα...
για να πείσεις τα παιδιά πως έχουν ακόμα πατέρα.
Κάνω αυτό που ξέρω. Κάνω αυτό που με δίδαξες.
Δε σε δίδαξα να είσαι κλέφτης.
Μου έμαθες να ταξιδεύω στα μυαλά των ανθρώπων.
Μετά από αυτό που έγινε, δεν μπορούσα να το κάνω νόμιμα.
Τι γυρεύεις εδώ, Ντομ;
Νομίζω ότι βρήκα τρόπο να γυρίσω σπίτι.
Μια δουλειά για κάποιους πολύ ισχυρούς ανθρώπους.
Κάποιους που μπορούν να αποσύρουν τις κατηγορίες μόνιμα.
Αλλά χρειάζομαι τη βοήθειά σου.
Θέλεις να διαφθείρεις έναν από τους καλύτερούς μου.
Ξέρεις τι προσφέρω. Άσε τους να αποφασίσουν οι ίδιοι.
- Λεφτά. - Όχι μόνο. Θυμάσαι.
Είναι η ευκαιρία να χτίσουν καθεδρικούς, ολόκληρες πόλεις,
πράγματα που ποτέ δεν υπήρξαν.
Πράγματα δε θα μπορούσαν να υπάρχουν στην πραγματικότητα.
Θέλεις να βρω κάποιον άλλο να σε ακολουθήσει στις φαντασιώσεις σου;
Δε θα μπουν στο όνειρο.
Απλά θα σχεδιάσουν τα επίπεδα και θα τα διδάξουν σε αυτούς που θα ονειρευτούν.
Σχεδίασέ το εσύ.
Δε με αφήνει η Μαλ.
Έλα πίσω στην πραγματικότητα, Ντομ. Σε παρακαλώ.
Τα εγγόνια σου περιμένουν τον πατέρα τους.
Αυτή είναι η πραγματικότητά τους. Με αυτή την τελευταία δουλειά θα γυρίσω.
Δε θα ήμουν εδώ, αν ήξερα άλλον τρόπο.
Θέλω έναν αρχιτέκτονα το ίδιο καλό με εμένα.
Έχω κάποιον καλύτερο.
Αριάδνη;
- Θέλω να γνωρίσεις τον κύριο Κομπ. - Χάρηκα.
Αν έχεις λίγο χρόνο, θέλει να συζητήσει μαζί σου για μια δουλειά.
- Μαθητευόμενη; - Όχι ακριβώς.
- Έχω μια δοκιμασία για εσένα. - Δε θα μου πεις για τη δουλειά πρώτα;
Πριν περιγράψω τη δουλειά, πρέπει να ξέρω ότι μπορείς να την κάνεις.
- Γιατί; - Δεν είναι ακριβώς νόμιμη.
Έχεις 2 λεπτά να σχεδιάσεις ένα λαβύρινθο που λύνεται σε 1.
Σταμάτα.
Ξανά.
Σταμάτα.
Πρέπει να προσπαθήσεις περισσότερο.
Έτσι μπράβο.
Λένε ότι χρησιμοποιούμε μόνο ένα μέρος από τις πραγματικές δυνατότητες του εγκέφαλού μας.
Αυτό όταν είμαστε ξύπνιοι.
Όταν κοιμόμαστε, το μυαλό μας μπορεί να κάνει σχεδόν τα πάντα.
Σκέψου ότι σχεδιάζεις ένα κτίριο. Συνειδητά κατασκευάζεις κάθε πλευρά.
Αλλά κάποιες φορές φαίνεται σαν να σχεδιάζεται μόνο του.
- Ναι, σαν να το ανακαλύπτω. - Όταν έχεις έμπνευση, σωστά;
Σε ένα όνειρο, το μυαλό μας το κάνει αυτό συνεχώς.
Δημιουργούμε και κατανοούμε τον κόσμο ταυτόχρονα.
Το μυαλό το κάνει τόσο καλά που δεν το αντιλαμβανόμαστε.
Μας επιτρέπει να είμαστε στο κέντρο αυτής της διαδικασίας.
- Πώς; - Ελέγχοντας τη δημιουργία.
Εδώ σε χρειάζομαι. Εσύ θα δημιουργήσεις τον κόσμο του ονείρου.
Φέρνουμε το υποκείμενο μέσα στο όνειρο...
κι εκείνος το γεμίζει με το υποσυνείδητό του.
Πώς θα τους κάνουμε να πιστέψουν ότι είναι αλήθεια;
Θεωρούμε τα όνειρα αληθινά, όσο είμαστε μέσα τους, έτσι;
Μόνο όταν ξυπνάμε, νιώθουμε πως ήταν κάτι περίεργο.
Να σε ρωτήσω κάτι.
Ποτέ δε θυμάσαι την αρχή ενός ονείρου, σωστά;
Πάντα καταλήγεις στο κέντρο των γεγονότων.
- Έτσι νομίζω. - Πώς καταλήξαμε εδώ;
- Μόλις ήρθαμε από το... - Σκέψου το, Αριάδνη.
Πώς έφτασες εδώ; Πού βρίσκεσαι τώρα;
- Είμαστε σε όνειρο; - Κοιμάσαι στη μέση της αίθουσας.
Το πρώτο σου μάθημα στο μοίρασμα ονείρων. Μείνε ήρεμη.
Αν ονειρευόμαστε, γιατί μάτωσες;
Ποτέ δεν είναι μόνο ένα όνειρο. Πονάς πραγματικά.
Όταν είσαι μέσα του, το νιώθεις αληθινό.
Τα κοινά όνειρα ήταν πρόγραμμα του στρατού.
Ήταν ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα για στρατιώτες.
Και πώς μπλέχτηκαν οι αρχιτέκτονες;
Κάποιος έπρεπε να σχεδιάσει τα όνειρα.
- Δώσε μας άλλα 5 λεπτά. - 5 λεπτά;
Μιλούσαμε για τουλάχιστον 1 ώρα.
Στα όνειρα, το μυαλό λειτουργεί γρηγορότερα...
κι έτσι ο χρόνος μοιάζει να κινείται πιο αργά.
5 λεπτά εδώ έξω είναι 1 ώρα στα όνειρα.
Ας δούμε τι μπορείς να κάνεις σε 5 λεπτά.
Έχουμε όλα τα βασικά. Βιβλιοπωλείο, καφετέρια. Σχεδόν όλα.
- Ποιοι είναι οι άνθρωποι; - Προβολές του υποσυνείδητού μου.
- Του δικού σου; - Ναι.
Εσύ ονειρεύεσαι. Εσύ δημιούργησες αυτόν τον κόσμο.
Εγώ είμαι το υποκείμενο. Το μυαλό μου το γεμίζει.
Μπορείς ακόμα και να μιλήσεις στο υποσυνείδητό μου.
Είναι ένας τρόπος να παίρνουμε πληροφορίες από το υποκείμενο.
- Πώς αλλιώς γίνεται; - Φτιάχνοντας κάτι ασφαλές,
όπως ένα χρηματοκιβώτιο ή μια φυλακή.
Το μυαλό τα γεμίζει με πληροφορίες που προσπαθεί να προστατέψει.
- Κατάλαβες; - Μετά μπαίνεις και τα παίρνεις;
Θεωρούσα τα όνειρα περισσότερο οπτικά, αλλά...
έχει να κάνει πιο πολύ με την αίσθησή του.
Τι γίνεται, όταν αρχίζεις να παίζεις με τους φυσικούς νόμους;
- Εντυπωσιακό. - Ναι.
Γιατί με κοιτούν όλοι;
Επειδή το υποσυνείδητό μου νιώθει ότι κάποιος άλλος δημιούργησε αυτόν τον κόσμο.
Όσο πιο πολύ αλλάζουν τα πράγματα,
τόσο πιο γρήγορα οι προβολές θα συγκλίνουν σε εσένα.
Να συγκλίνουν;
Διαισθάνονται την ξένη φύση αυτού που ονειρεύεται.
Επιτίθονται όπως τα λευκά αιμοσφαίρια πολεμούν μια μόλυνση.
- Τι, θα μας επιτεθούν; - Όχι, μόνο σε εσένα.
Φοβερό, αλλά σου λέω ότι αν συνεχίζεις να αλλάζεις έτσι πράγματα...
Θα πεις στο υποσυνείδητό σου να χαλαρώσει;
Υποσυνείδητο είναι. Δεν μπορώ να το ελέγξω.
Πολύ εντυπωσιακό.
Την ξέρω αυτή τη γέφυρα. Αυτό το μέρος είναι αληθινό, έτσι;
Ναι, το περνάω κάθε μέρα, καθώς πηγαίνω στο κολλέγιο.
Ποτέ μη δημιουργείς μέρη από μνήμης.
- Να φαντάζεσαι νέα μέρη. - Από κάπου χρειάζεσαι έμπνευση.
Μόνο λεπτομέρειες. Μια λάμπα, έναν τηλεφωνικό θάλαμο.
- Ποτέ ολόκληρες περιοχές. - Γιατί όχι;
Το να κατασκευάζεις ένα όνειρο από τη μνήμη σου είναι ο πιο εύκολος τρόπος...
για να χάσεις την αίσθηση του τι είναι πραγματικό και τι είναι όνειρο.
- Αυτό συνέβη σε εσένα; - Άκου. δεν έχει να κάνει μαζί μου.
Για αυτό με χρειάζεσαι να σου φτιάξω τα όνειρά σου;
Αφήστε την.
- Κομπ! - Αφήστε την!
- Ξύπνησέ με!
Κοίταξέ με. Είσαι μια χαρά.
Γιατί δεν ξυπνούσα;
Υπήρχε ακόμα χρόνος. Δεν ξυπνάς, εκτός και αν πεθάνεις.
- Θα χρειαστεί ένα τοτέμ. - Τι;
- Είναι ένα μικρό, προσωπικό... - Ωραίο υποσυνείδητο έχεις, Κομπ!
- Πολύ γοητευτική. - Βλέπω ότι γνώρισες την κυρία Κομπ.
- Γυναίκα του είναι; - Ναι. Τώρα, για το τοτέμ.
Κάτι μικρό, σχετικά βαρύ.
Κάτι που θα έχεις πάντα μαζί σου και κανείς δε θα το ξέρει.
- Όπως ένα νόμισμα; - Όχι, κάτι πιο μοναδικό.
Αυτό είναι ένα ζυγισμένο ζάρι.
Δεν μπορείς να το αγγίξεις. Θα χάσει το σκοπό του.
Μόνο εγώ ξέρω το βάρος του και την ισορροπία του.
Έτσι, όταν κοιτάς το δικό σου τοτέμ,
θα ξέρεις αναμφίβολα ότι δεν είσαι στο όνειρο κάποιου άλλου.
Δεν ξέρω, αν δεν μπορείς να δεις τι συμβαίνει ή δε θέλεις να δεις,
αλλά ο Κομπ έχει θαμμένα κάποια σοβαρά προβλήματα.
Και δεν πρόκειται να ανοίξω το μυαλό μου σε κάποιον σαν αυτόν.
Θα γυρίσει. Δεν ξαναείδα κάποιον να μαθαίνει τόσο γρήγορα.
Δε θα της αρκεί πλέον η πραγματικότητα.
Όταν γυρίσει, βάλε την να φτιάχνει λαβύρινθους.
- Πού θα πας εσύ; - Να βρω τον Ιμς.
Είναι στην Μομπάσα. Την πίσω αυλή της Κόμπολ.
- Είναι απαραίτητο ρίσκο. - Υπάρχουν κι άλλοι κλέφτες.
Δε χρειαζόμαστε έναν κλέφτη.
Χρειαζόμαστε έναν πλαστογράφο.
Τρίψε τα, όσο θέλεις. Δε θα ζευγαρώσουν.
- Ποτέ δεν ξέρεις. - Θα σου φέρω ένα ποτό.
Εσύ κερνάς.
- Η ορθογραφία σου δε βελτιώθηκε. - Άντε πνίξου.
Πώς είναι ο γραφικός σου χαρακτήρας;
- Ευέλικτος. - Ωραία.
Ευχαριστώ πολύ.
Έναρξη.
Πριν μου πεις πως είναι αδύνατο...
Δεν είναι αδύνατο, απλά είναι δύσκολο.
Ενδιαφέρον. Ο Άρθουρ μού λέει συνέχεια πως δε γίνεται.
Ο Άρθουρ. Ακόμα με αυτόν δουλεύεις;
- Είναι καλός σε αυτό που κάνει. - Ναι, ο καλύτερος, αλλά δεν έχει φαντασία.
Αντίθετα με εσένα.
Αν θέλεις να πετύχεις την έναρξη, χρειάζεσαι φαντασία.
Να σε ρωτήσω κάτι; Το έχεις ξανακάνει;
Προσπαθήσαμε. Βάλαμε την ιδέα, αλλά δεν πέτυχε.
- Δεν εισχωρήσατε αρκετά βαθιά; - Δεν είναι μόνο θέμα βάθους.
Η ιδέα πρέπει να είναι στην απλούστερη μορφή της,
ώστε να αναπτυχθεί φυσικά στο μυαλό του υποκείμενου.
Τι ιδέα θέλετε να εμφυτεύσετε;
Έναν κληρονόμο μια μεγάλης εταιρίας να διαλύσει την αυτοκρατορία του πατέρα του.
Έχεις διάφορα πολιτικά κίνητρα και αντιμονοπωλιακές αντιλήψεις.
Αλλά όλα αυτά υπόκεινται στην προκατάληψη του υποκείμενου.
- Πρέπει να αρχίσετε από τα απολύτως βασικά. - Δηλαδή;
Τη σχέση του με τον πατέρα του.
- Βρήκατε χημικό; - Όχι ακόμα.
Είναι κάποιος εδώ που λέγεται Γιουσούφ.
- Έχει δικές του συνταγές. - Πήγαινέ με σε αυτόν.
Μόλις ξεφορτωθούμε αυτόν που σε ακολουθεί.
- Αυτός στο μπαρ. - Είναι από την Κόμπολ.
Η επικήρυξη ήταν να με πιάσουν ζωντανό ή νεκρό;
Δεν έχω ιδέα. Θα δούμε, αν πυροβολήσει.
Απασχόλησέ τον. Θα σε βρω κάτω στο μπαρ σε μισή ώρα.
- Πάλι εδώ; - Δε θα το υποψιαστούν αυτό το μέρος.
Φρέντι! Φρέντι Σίμοντς. Εσύ δεν είσαι;
- Μάλλον όχι. - Δεν ονειρεύεσαι τώρα, έτσι;
Πιάστε τον!
Εκεί!
Έναν καφέ.
Να σας πάρουμε, κύριε Κομπ;
- Τι κάνεις στην Μομπάσα; - Προστατεύω την επένδυσή μου.
- Έτσι προσπαθείς να τους χάσεις; - Αυτοί είναι άλλοι.
Ο Κομπ είπε πως θα ξαναρθείς.
- Προσπάθησα να μην έρθω, αλλά... - Αλλά δε μοιάζει με τίποτα άλλο.
Είναι η υπέρτατη δημιουργία.
Ας δούμε λίγη αρχιτεκτονική του παράδοξου.
Αν είναι να φτιάξεις 3 ολοκληρωμένα επίπεδα ονείρου,
πρέπει να τελειοποιηθείς σε μερικά κόλπα.
Τι είδους κόλπα;
Στα όνειρα φτιάχνεις τα πιο απίθανα σχέδια.
Όπως δακτυλίους. Σαν τη Σκάλα Πενρόουζ.
Το ατελείωτο κλιμακοστάσιο.
Βλέπεις;
Παράδοξο. Ένας τέτοιος κλειστός δακτύλιος...
σού επιτρέπει να κρύβεις τα όρια του ονείρου σου.
Πόσο μεγάλα πρέπει να είναι τα επίπεδα;
Οτιδήποτε από έναν όροφο μέχρι ολόκληρη πόλη.
Αρκετά περίπλοκα, ώστε να κρυφτούμε από τις προβολές.
- Ένας λαβύρινθος; - Ακριβώς.
Όσο καλύτερος είναι...
Τόσο πιο πολύ χρόνο έχουμε, πριν μας πιάσουν οι προβολές.
Ακριβώς.
Το υποσυνείδητό σου μοιάζει αρκετά ευγενικό.
Περίμενε και θα δεις.
Σε κανέναν δεν αρέσει κάποιος άλλος να παίζει με το μυαλό του.
Ο Κομπ δεν μπορεί να χτίσει άλλο, έτσι δεν είναι;
Δεν ξέρω, αν μπορεί, αλλά δε θέλει.
Θεωρεί ασφαλέστερο να μην ξέρει το σχέδιο.
Δε μου λέει το γιατί, αλλά μάλλον εξαιτίας της Μαλ.
- Της πρώην γυναίκας του; - Δεν είναι πρώην του.
- Είναι ακόμα μαζί; - Όχι.
Είναι νεκρή.
Αυτή που είδες, είναι η προβολή της.
- Πώς ήταν στα αλήθεια; - Υπέροχη.
- Ψάχνετε χημικό; - Ναι.
Να φτιάξει μίγματα για κάποια δουλειά;
- Και να έρθει στην αποστολή μαζί μας. - Σπάνια πάω σε αποστολές, κύριε Κομπ.
Θα σε χρειαστούμε εκεί για να φτιάξεις μίγματα, ειδικά για τις ανάγκες μας.
- Οι οποίες είναι; - Μεγάλο βάθος.
Όνειρο μέσα σε όνειρο; 2 επίπεδα.
- 3. - Αδύνατον.
- Τόσα πολλά όνειρα μέσα σε όνειρα είναι ασταθή. - Είναι δυνατό.
- Απλά χρειάζεται να προσθέσουμε υπνωτικό. - Πολύ δυνατό υπνωτικό.
- Πόσα άτομα είστε; - 5.
6.
Μόνο αν έρθω μαζί σας, θα ξέρω πως πετύχατε.
Δεν έχουμε χώρο για τουρίστες σε μια τέτοια δουλειά, κύριε Σάιτο.
Αυτή τη φορά, φαίνεται ότι έχετε.
Αυτό είναι αρκετά καλό. Το χρησιμοποιώ κάθε μέρα.
- Σε τι πράγμα; - Θα σας δείξω.
- Ίσως δε θέλετε να δείτε. - Μετά από εσάς.
10. 12. Όλοι συνδεδεμένοι.
Έρχονται να μοιραστούν όνειρα κάθε μέρα.
Βλέπετε; Είναι πολύ σταθερό.
- Πόση ώρα ονειρεύονται; - 3 με 4 ώρες κάθε μέρα.
- Σε χρόνο ονείρου; - Με αυτό το μείγμα;
- 40 ώρες καθημερινά. - Γιατί το κάνουν;
Πες του, κύριε Κομπ.
Μετά από λίγο, μόνο έτσι μπορούν να ονειρεύονται.
- Εσύ ονειρεύεσαι ακόμα, κύριε Κομπ; - Κι έρχονται εδώ κάθε μέρα να κοιμηθούν;
Όχι.
Έρχονται για να ξυπνήσουν.
Το όνειρο έγινε η πραγματικότητά τους.
Ποιος είσαι εσύ για να διαφωνήσεις;
Θέλω να δω τι μπορείτε να κάνετε.
Ξέρεις πώς μπορείς να με βρεις.
Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.
Έντονο, έτσι;
Είστε καλά, κύριε Κομπ;
Ναι, μια χαρά.
Ρόμπερτ Φίσερ, κληρονόμος της εταιρίας ενέργειας Φίσερ Μόροου.
- Τι πρόβλημα έχετε μαζί του; - Αυτό δε σας αφορά.
Δεν είναι τυπική περίπτωση βιομηχανικής κατασκοπείας.
Θέλετε έναρξη. Ελπίζω να καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό.
Αυτό που θα φυτέψουμε, θα εξελιχθεί σε μια ιδέα.
Αυτή θα τον καθορίσει.
Ίσως τον αλλάξει τελείως.
Είμαστε η τελευταία εταιρία, πριν αποκτήσουν πλήρη ενεργειακή κυριαρχία.
Και δε θα αντέξουμε πολύ.
Σύντομα θα ελέγχουν την παροχή ενέργειας στο μισό κόσμο.
Θα γίνουν μια νέα υπερδύναμη.
Ο κόσμος θέλει ο Ρόμπερτ Φίσερ να αλλάξει γνώμη.
Κι εδώ μπαίνουμε εμείς. Πώς είναι η σχέση του με τον πατέρα του;
Οι φήμες λένε πως είναι περίπλοκη.
Δεν μπορούμε να ενεργήσουμε βασιζόμενοι στις φήμες.
Μπορείτε να μας φέρετε σε επαφή με αυτόν εδώ;
Τον Μπράουνιγκ.
Το δεξί χέρι του πατέρα και νονό του γιου.
Μάλλον γίνεται, αν έχετε τις σωστές συστάσεις.
Οι συστάσεις είναι η ειδικότητά μου, κύριε Σάιτο.
Δεν το βλέπω για συμβιβασμό. Θα πάμε στα δικαστήρια.
Κύριε Μπράουνιγκ, η πολιτική του Μορίς Φίσερ είναι πάντα να αποφεύγει τις δίκες.
Θέλεις να εκφράσουμε τους προβληματισμούς σου απ' ευθείας στον Μορίς;
- Δεν είναι απαραίτητο. - Όχι, νομίζω πως πρέπει.
Πώς είναι;
Δε θέλω να τον ενοχλώ άσκοπα, αλλά...
Ρόμπερτ, σου είπα. Βοήθησέ με να σηκωθώ.
Είσαι ξεροκέφαλος. Δεν κάνεις αυτό που σου λέω.
Σίγουρα του θυμίζει κάτι.
Εγώ το έβαλα δίπλα στο κρεβάτι του. Ούτε που το πρόσεξε.
Ρόμπερτ.
Πρέπει να μιλήσουμε για το πληρεξούσιο.
- Όχι τώρα, θείε Πίτερ. - Είναι πολύ σημαντικό να...
Τα όρνια κάνουν κύκλους.
Όσο αρρωσταίνει ο Μορίς Φίσερ, τόσο δυναμώνει ο Πίτερ Μπράουνιγκ.
Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τον Μπράουνιγκ...
και να υιοθετήσω τη φυσική του παρουσία, να μελετήσω τη συμπεριφορά του.
Στο πρώτο επίπεδο του ονείρου, μπορώ να τον υποδυθώ...
και να φυτέψω ιδέες στο συνειδητό μυαλό του Φίσερ.
Μετά, όταν τον πάμε ένα επίπεδο πιο κάτω,
η ίδια η προβολή του Μπράουνιγκ θα συνεχίσει την υποκίνηση.
Έτσι θα δώσει την ιδέα στον εαυτό του.
Μόνο έτσι θα πετύχει. Να νομίζει πως είναι δική του.
Ιμς, με έχεις εντυπωσιάσει.
Η επιβράβευσή σου είναι πάντα καλοδεχούμενη, Άρθουρ, ευχαριστώ.
Ετοιμαζόσουν να πας μόνος σου;
Όχι, έκανα μερικά πειράματα. Νόμιζα πως ήμουν μόνος.
- Δούλευα στο τοτέμ μου. - Για να δω.
Έμαθες το μάθημά σου.
Μια κομψή λύση για να ξεχωρίζω την πραγματικότητα.
- Ήταν δική σου ιδέα; - Όχι, της Μαλ. Δικό της ήταν.
Το στριφογύριζε στα όνειρα και δεν έπεφτε ποτέ.
- Ο Άρθουρ μού είπε πως πέθανε. - Πώς πάνε οι λαβύρινθοι;
Κάθε επίπεδο σχετίζεται με το τμήμα του υποσυνείδητου...
του υποκείμενου που θέλουμε να προσπελάσουμε.
Το τελευταίο θα είναι ένα νοσοκομείο για να πάει ο Φίσερ τον πατέρα του.
- Θέλω να σε ρωτήσω κάτι για αυτό το σχέδιο. - Όχι, μη μου δείχνεις λεπτομέρειες.
Μόνο αυτός που ονειρεύεται πρέπει να ξέρει το σχέδιο.
Γιατί είναι τόσο σημαντικό αυτό;
Σε περίπτωση που κάποιος από εμάς φέρει μέσα τις προβολές του.
Δεν πρέπει να ξέρει τις λεπτομέρειες του λαβύρινθου.
Εννοείς, σε περίπτωση που φέρεις τη Μαλ.
Δεν μπορείς να την κρατήσεις έξω, έτσι;
Δε χτίζεις, γιατί αν ξέρεις το λαβύρινθο, τον ξέρει κι αυτή.
Θα σαμποτάριζε όλη την επιχείρηση. Κομπ, οι άλλοι ξέρουν για αυτό;
- Όχι, δεν ξέρουν. - Αν χειροτερεύει, να τους προειδοποιήσεις.
Κανείς δεν είπε πως χειροτερεύει.
Το μόνο που με νοιάζει είναι να γυρίσω σπίτι.
Γιατί δεν μπορείς να γυρίσεις;
Γιατί νομίζουν πως τη σκότωσα εγώ.
- Σε ευχαριστώ. - Για ποιο πράγμα;
Επειδή δε ρώτησες, αν το έκανα.
"Θα διαλύσω την αυτοκρατορία του πατέρα μου."
Προφανώς, αυτήν την ιδέα ο Ρόμπερτ θα επέλεγε να την απέρριπτε,
για αυτό πρέπει να φυτέψουμε την ιδέα βαθιά στο υποσυνείδητό του.
Το υποσυνείδητο επηρεάζεται από αισθήματα, όχι από τη λογική.
Πρέπει να τη μετατρέψουμε σε συναίσθημα.
Πώς μετατρέπεις μια εταιρική στρατηγική σε συναίσθημα;
Αυτό θέλουμε να βρούμε εδώ.
Η σχέση του με τον πατέρα του είναι τουλάχιστον τεταμένη.
Μπορούμε να δουλέψουμε με αυτό;
Προτείνουμε να διαλύσει την εταιρία, αποκηρύσσοντας το γέρο.
Όχι, το θετικό συναίσθημα υπερέχει του αρνητικού πάντα.
Όλοι μας προτιμάμε την κάθαρση, τη νέα αρχή.
Ο Ρόμπερτ Φίσερ πρέπει να νιώσει θετικά για όλα αυτά.
Εντάξει, ας προσπαθήσουμε αυτό.
"Ο πατέρας μου δέχεται ότι θέλω να δημιουργήσω μόνος μου...
και όχι να ακολουθήσω τα βήματά του."
- Ίσως πετύχει. - Ίσως;
- Το "ίσως" δε μας φτάνει. - Ευχαριστούμε για τη γνώμη σου, Άρθουρ.
- Απλά θέλω συγκεκριμενοποίηση, Ιμς. - Συγκεκριμενοποίηση;
Η έναρξη δεν έχει να κάνει με την ακρίβεια.
Όταν μπούμε στο μυαλό του, θα πρέπει να δουλέψουμε με ό,τι βρούμε.
Στο πρώτο επίπεδο, θα ανοίξουμε τη σχέση με τον πατέρα.
"Δε θα ακολουθήσω τα βήματά του."
Μετά θα του ταΐσουμε το: "θα δημιουργήσω κάτι μόνος μου."
Στο τελευταίο επίπεδο θα φέρουμε το βαρύ πυροβολικό.
- "Ο πατέρας μου δε θέλει να είμαι σαν αυτόν." - Ακριβώς.
Στα 3 επίπεδα, τα όνειρα καταρρέουν με το παραμικρό.
Νάρκωση. Για να υπάρξει ύπνος με όνειρα 3 επιπέδων...
θα χρειαστεί κάποιο πολύ ισχυρό υπνωτικό.
Το μείγμα που θα φτιάξουμε δημιουργεί καθαρό δεσμό...
μεταξύ αυτών που ονειρεύονται, ενώ επιταχύνει την εγκεφαλική λειτουργία.
Με άλλα λόγια, περισσότερο χρόνο σε κάθε επίπεδο.
Η εγκεφαλική λειτουργία στο όνειρο θα είναι 20 φορές γρηγορότερη.
Με κάθε νέο όνειρο, η αύξηση είναι γεωμετρική.
- 3 όνειρα, 10 ώρες επί 20... - Δε είμαι δυνατός στα μαθηματικά.
Πόσο χρόνο μάς κάνει αυτό;
1 βδομάδα για το πρώτο επίπεδο, 6 μήνες το δεύτερο.
- Για το τρίτο... - 10 χρόνια.
Ποιος θέλει να ονειρεύεται για 10 χρόνια;
Εξαρτάται από το όνειρο.
Αφού βάλουμε την ιδέα, πώς φεύγουμε;
Ελπίζω κάτι βολικότερο από το να με σκοτώσεις.
- Κλωτσιά. - Τι είναι η κλωτσιά;
Κάτι σαν αυτό, Αριάδνη.
Η αίσθηση της πτώσης σε ταρακουνάει.
Σε βγάζει από το όνειρο.
- Θα τη νιώσουμε ναρκωμένοι; - Αυτό είναι το έξυπνο μέρος.
Άλλαξα το υπνωτικό, ώστε να αφήνει το εσωτερικό αυτί να λειτουργεί.
Έτσι, όσο βαθύς κι αν είναι ο ύπνος, η πτώση θα γίνει αισθητή.
Όπως και το κούνημα.
Το κόλπο είναι να συγχρονίσουμε την κλωτσιά, ώστε να περάσει και τα 3 επίπεδα.
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μουσική για να συγχρονίζουμε τις διαφορετικές κλωτσιές.
Δεν έχει προγραμματίσει ούτε εγχείρηση, ούτε οδοντίατρο, τίποτα.
Δε θα έκανε εγχείρηση στο γόνατο;
Τίποτα. Κι εμείς θέλουμε τουλάχιστον 10 ώρες.
Σίδνεϊ προς Λος Άντζελες. Μια από τις μεγαλύτερες πτήσεις στον κόσμο.
- Την κάνει κάθε 2 βδομάδες. - Μάλλον με ιδιωτικό τζετ.
Όχι αν προέκυπτε απρόβλεπτη συντήρηση στο αεροπλάνο του.
- Πρέπει να είναι 747. - Γιατί;
Γιατί στο 747 ο πιλότος κάθεται πάνω, η 1η θέση είναι στη μύτη...
κι έτσι δε θα περνάει κανείς. Αλλά θέλουμε όλη την καμπίνα.
Και την αεροσυνοδό της 1ης θέσης.
Αγόρασα όλη την εταιρία. Μου φάνηκε πιο νοικοκυρεμένο.
Μάλλον βρήκαμε τις 10 ώρες μας.
Αριάδνη, έκανες καταπληκτική δουλειά.
Ξέρεις πώς να με βρεις. Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.
Θυμάσαι, όταν μου ζήτησες να παντρευτούμε;
- Φυσικά. - Είπες ότι είδες ένα όνειρο.
Ότι θα γεράσουμε μαζί.
Και μπορούμε.
Δεν πρέπει να είσαι εδώ.
Αυτά είναι τα πειράματα που κάνεις μόνος σου κάθε βράδυ;
- Δεν έχει να κάνει μαζί σου. - Φυσικά και έχει.
- Μου ζήτησες να μοιραστώ όνειρα μαζί σου. - Όχι αυτά. Αυτά είναι δικά μου.
- Γιατί το κάνεις αυτό στον εαυτό σου; - Μόνο έτσι ονειρεύομαι πια.
Γιατί είναι τόσο σημαντικό να ονειρεύεσαι;
Στα όνειρά μου, είμαστε ακόμα μαζί.
Δεν είναι απλά όνειρα.
Είναι αναμνήσεις. Είπες να μην τις χρησιμοποιούμε ποτέ.
- Το ξέρω. - Προσπαθείς να την κρατήσεις ζωντανή.
- Δεν μπορείς να την ξεχάσεις. - Δεν καταλαβαίνεις.
Είναι στιγμές που μετανιώνω. Αναμνήσεις που πρέπει να αλλάξω.
Τι είναι εκεί κάτω που μετανιώνεις;
Πρέπει να ξέρεις ένα πράγμα για εμένα.
- Το σπίτι σου είναι; - Δικό μου και της Μαλ.
- Πού είναι; - Έχει ήδη πεθάνει.
Ο γιος μου, ο Τζέιμς. Ψάχνει κάτι, ίσως ένα σκουλήκι.
Αυτή είναι η Φιλίπα.
Σκέφτηκα να τους φωνάξω, ώστε να γυρίσουν και να χαμογελάσουν...
και να δω τα όμορφα πρόσωπά τους, αλλά είναι ήδη πολύ αργά.
Τώρα ή ποτέ, Κομπ.
Μετά με πιάνει πανικός. Ότι θα μετανιώσω αυτή τη στιγμή...
και ότι θέλω να δω τα πρόσωπά τους μια τελευταία φορά.
Μετά η στιγμή πέρασε.
Ό,τι κι αν κάνω, δεν μπορώ να αλλάξω αυτή τη στιγμή.
Μόλις πάω να τα φωνάξω, φεύγουν μακριά.
Για να ξαναδώ τα πρόσωπά τους πάλι, πρέπει να γυρίσω σπίτι.
Στον πραγματικό κόσμο!
- Τι γυρεύεις εδώ; - Είμαι η...
Ξέρω ποια είσαι. Τι γυρεύεις εδώ;
- Προσπαθώ να καταλάβω. - Πώς θα μπορούσες;
Ξέρεις τι σημαίνει να είσαι ερωμένη;
- Να είσαι το έτερο ήμισυ; - Όχι.
Θα σου πω ένα γρίφο.
Περιμένεις ένα τρένο που θα σε πάει πολύ μακριά.
Ξέρεις πού θέλεις να σε πάει, αλλά δεν είσαι σίγουρη.
Αλλά δε σε νοιάζει. Πώς γίνεται να μη σε νοιάζει;
Γιατί θα είστε μαζί.
- Πώς μπόρεσες να τη φέρεις εδώ; - Τι είναι αυτό το μέρος;
Η σουίτα όπου περνούσαμε τις επετείους μας.
Τι συνέβη εδώ;
Μου υποσχέθηκες! Υποσχέθηκες να είμαστε μαζί!
Πρέπει να μείνεις εδώ, τουλάχιστον για τώρα.
Είπες ότι θα είμαστε μαζί! Ότι θα γεράσουμε μαζί!
Θα γυρίσω για εσένα. Το υπόσχομαι.
Νομίζεις ότι θα την κλειδώσεις σε μια φυλακή από αναμνήσεις;
Νομίζεις πως αυτό θα την περιορίσει;
Ήρθε η ώρα.
Μόλις πέθανε ο Μορίς Φίσερ στο Σίδνεϊ.
- Πότε είναι η κηδεία; - Την Πέμπτη, στο Λος Άντζελες.
Ο Ρόμπερτ θα συνοδεύσει το φέρετρο μέχρι την Τρίτη.
- Θα έρθω μαζί σου, Κομπ. - Όχι, το υποσχέθηκα στον Μάιλς.
Χρειαζόσαστε κάποιον που καταλαβαίνει τι περνάς.
Και δεν πρέπει να είμαι εγώ,
αλλά τότε πρέπει να δείξεις στον Άρθουρ αυτά που είδα εγώ.
Κλείστε μας άλλη μια θέση στο αεροπλάνο.
Αν ανέβω στο αεροπλάνο και δε τηρήσεις τη συμφωνία,
όταν προσγειωθούμε, θα με φυλακίσουν ισόβια.
Αν γίνει η δουλειά, θα το τακτοποιήσω καθ' οδόν με ένα τηλεφώνημα.
Δε θα έχεις πρόβλημα στο αεροδρόμιο.
- Με συγχωρείτε. - Συγγνώμη, περάστε.
Αυτό μάλλον είναι δικό σας. Θα σας έπεσε.
- Θέλετε να πιείτε κάτι; - Νερό, παρακαλώ.
Δεν μπόρεσα να μην το προσέξω, αλλά...
μήπως σχετίζεστε με τον γνωστό Μορίς Φίσερ;
- Ήταν ο πατέρας μου. - Ήταν σημαντικός άνθρωπος.
- Τα συλληπητήριά μου. - Ευχαριστώ.
Στον πατέρα σας. Ας αναπαυθεί εν ειρήνη.
- Δεν μπορούσες να κατουρήσεις πιο πριν; - Συγγνώμη.
- Ήπιες πολύ τζάμπα σαμπάνια; - Πολύ αστείο.
Τώρα θα ψάχνει για ταξί στη βροχή.
- Ηλίθιε! Τι νομίζεις πως... - Απομακρύνσου.
Πρέπει να κλείσω. Ταξί!
3η και Μάρκετ, γρήγορα.
- Τι κάνεις; - Συγγνώμη, νόμιζα πως ήταν ελεύθερο.
- Μπορούμε να το μοιραστούμε. - Όχι, μπορείς να τον κατεβ...
Μέσα έχει $500. Το πορτοφόλι είναι πιο ακριβό.
- Αφήστε με στο σωστό μέρος. - Φοβάμαι πως...
Καλύψτε τον!
Τι διάολο συμβαίνει;
Αυτό δεν ήταν στο σχέδιο.
- Είσαι καλά; - Ναι, μια χαρά.
Και ο Φίσερ, εκτός αν πάθει ναυτία.
Σάιτο;
Πάρτε τον Φίσερ στο πίσω δωμάτιο!
- Πυροβολήθηκε, πεθαίνει; - Δεν ξέρω.
- Εσείς τι πάθατε; - Μας έκλεισε το δρόμο ένα τρένο.
Γιατί έβαλες τρένο στη μέση της πόλης;
- Δεν έβαλα. - Από πού ήρθε;
Γιατί μας την είχαν στημένη; Δεν ήταν απλές προβολές!
- Ήταν εκπαιδευμένοι. - Πώς είναι δυνατόν;
Κάποιος εξαγωγέας έμαθε στον Φίσερ να αμύνεται.
Το υποσυνείδητό του είναι στρατικοποιημένο. Έπρεπε να φανεί στην έρευνα.
- Τότε γιατί δεν το φάνηκε; - Ηρέμησε.
Μη μου λες να ηρεμήσω! Ήταν δουλειά σου να ξέρεις!
Έπρεπε να ερευνήσεις το παρελθόν του Φίσερ!
- Δεν είμαστε προετοιμασμένοι! - Έχουμε ξαναντιμετωπίσει ασφάλεια υποσυνείδητου.
Αν είμαστε προσεκτικοί, δε θα έχουμε πρόβλημα!
Δεν ήταν στο σχέδιο! Πεθαίνει!
- Μην το κάνεις. - Υποφέρει, θα τον ξυπνήσω.
- Δε θα τον ξυπνήσει. - Τι εννοείς;
- Όταν πεθαίνουμε σε ένα όνειρο, ξυπνάμε. - Όχι από αυτό.
Είμαστε πολύ ναρκωμένοι για να ξυπνήσουμε έτσι.
- Οπότε, τι γίνεται, αν πεθάνουμε; - Πέφτουμε σε λήθη.
- Λήθη; - Ονειρικό χάος.
- Τι είναι αυτό; - Ωμό, άπειρο υποσυνείδητο.
Τίποτα δεν υπάρχει εκεί, εκτός από ό,τι μπορεί να αφέθηκε πίσω...
από όσους μοιράζονται το όνειρο και είχε παγιδευτεί εκεί παλιά.
Στην περίπτωσή μας, τα δικά σου.
- Πόσο θα μείνουμε εκεί; - Τουλάχιστον μέχρι η νάρκωση να...
- Για πόσο, Γιουσούφ; - Δεκαετίες, ίσως για πάντα.
Ρωτήστε αυτόν που έχει ξαναπάει.
Ας τον πάρουμε επάνω.
Υπέροχα. Ευχαριστώ.
Είμαστε στο μυαλό του Φίσερ, πολεμώντας τον ιδιωτικό του στρατό...
και αν πεθάνουμε, θα χαθούμε στη λήθη, μέχρι το μυαλό μας να γίνει ομελέτα.
Ποιος ξέρει από πρώτες βοήθειες;
Ήξερες για τους κινδύνους και δε μας το είπες;
Δε θα έπρεπε να υπάρχουν κίνδυνοι. Δεν ήξερα ότι θα αντιμετωπίζαμε πυρά.
- Δεν είχες το δικαίωμα. - Μόνο έτσι θα κατεβαίναμε 3 επίπεδα.
Κι εσύ το ήξερες και δεν είπες τίποτα;
- Τον εμπιστεύτηκα. - Γιατί, σου υποσχέθηκε το μισό μερίδιό του;
Όχι, όλο. Εξάλλου, είπε πως το έχει ξανακάνει.
Πότε; Με τη Μαλ; Είδαμε τι έγινε.
Έκανα ό,τι έπρεπε για να γυρίσω στα παιδιά μου.
Κι έτσι μας έφερες σε μια εμπόλεμη ζώνη χωρίς τρόπο διαφυγής;
Υπάρχει τρόπος. Κάνουμε γρήγορα τη δουλειά...
και φεύγουμε, χρησιμοποιώντας την κλωτσιά.
Αποκλείεται. Αν πάμε βαθύτερα, είναι πιο επικίνδυνο.
Θα κάτσω σε αυτό το επίπεδο.
Η ασφάλεια του Φίσερ θα περικυκλώσει το μέρος.
10 ώρες πτήσης σημαίνουν 1 εβδομάδα σε αυτό το επίπεδο.
Αυτό σημαίνει ότι θα μας σκοτώσουν όλους. Σας το εγγυώμαι αυτό.
Δεν έχουμε επιλογή. Πρέπει να κάνουμε τη δουλειά γρήγορα.
Ο μόνος δρόμος μπροστά είναι προς τα κάτω.
Ετοιμαστείτε. Πάμε να τον ταρακουνήσουμε.
Είμαι ασφαλισμένος για απαγωγή για 10.000.000.
- Δε θα είναι δύσκολο. - Βούλωσέ το! Θα είναι.
Στο γραφείο του πατέρα σου είναι το προσωπικό του χρηματοκιβώτιο.
- Θέλουμε το συνδυασμό. - Δεν ξέρω για το χρηματοκιβώτιο.
Αυτό δε σημαίνει ότι δεν ξέρεις το συνδυασμό.
- Πες μας. - Δεν τον ξέρω.
Μια αξιόπιστη πηγή μάς είπε ότι τον ξέρεις.
Ποια πηγή είναι αυτή;
- Αυτό κοστίζει $500; - Τι έχει μέσα;
Λεφτά, κάρτες, ταυτότητα και αυτό εδώ.
- Χρήσιμο; - Ίσως.
- Σειρά σου. Έχεις 1 ώρα. - 1 ώρα;
Υποτίθεται πως θα είχα ολόκληρη τη νύχτα.
Και ο Σάιτο υποτίθεται πως δε θα είχε πυροβοληθεί.
Έχεις 1 ώρα. Βρες μας κάτι χρήσιμο, σε παρακαλώ.
- Τι είναι αυτό; - Η αξιόπιστη πηγή.
Ο θείος Πίτερ;
- Κάνε τους να σταματήσουν. - Το συνδυασμό.
- Δεν τον ξέρω. - Ο Μπράουνιγκ γιατί λέει ότι τον ξέρεις;
Δεν ξέρω. Άσε με να του μιλήσω και θα μάθω.
Έχεις 1 ώρα. Άρχισε να μιλάς.
Είσαι καλά;
Οι μπάσταρδοι με βασανίζουν επί 2 μέρες.
Έχουν πρόσβαση στο γραφείο και προσπαθούν να ανοίξουν το χρηματοκιβώτιο.
Νόμιζαν πως θα ήξερα το συνδυασμό, αλλά δεν τον ξέρω.
Ούτε εγώ.
Ο Μορίς μού είπε πως, όταν πέθαινε, μόνο εσύ θα το άνοιγες.
Δε μου έδωσε κανένα συνδυασμό.
Ίσως στον έδωσε, αλλά δεν το ήξερες ότι ήταν συνδυασμός.
- Τότε τι ήταν; - Δεν ξέρω, κάποιος συνδυασμός αριθμών...
βασισμένος στις εμπειρίες σου με τον Μορίς.
Δεν είχαμε και πολλές εμπειρίες μαζί.
Ίσως αφότου πέθανε η μητέρα σου.
Ξέρεις τι μου είπε, αφού πέθανε;
"Ρόμπερτ, δεν έχουμε τίποτα να πούμε."
Ήταν φορτισμένος.
Ήμουν 11, θείε Πίτερ.
- Πώς είναι; - Πονάει πολύ.
Στα κατώτερα επίπεδα ο πόνος θα είναι λιγότερο έντονος.
- Κι αν πεθάνει; - Η χειρότερη περίπτωση;
Όταν ξυπνήσει, το μυαλό του θα είναι χαμένο.
- Κομπ, πάλι θα τηρήσω τη συμφωνία. - Σε ευχαριστώ, Σάιτο.
Αλλά όταν ξυπνήσεις, ούτε που θα τη θυμάσαι.
Η λήθη θα γίνει η πραγματικότητά σου.
Θα χαθείς εκεί για τόσο καιρό, μέχρι να γεράσεις.
- Γεμάτος θλίψη; - Περιμένοντας να πεθάνεις μόνος.
Όχι, θα γυρίσω και θα γίνουμε πάλι νέοι.
Ανέπνευσε.
Θα μας σκοτώσουν, αν δεν τους δώσουμε το συνδυασμό.
- Μόνο λύτρα θέλουν. - Τους άκουσα!
Θα μας κλειδώσουν στο φορτηγό και θα το ρίξουν στο ποτάμι.
- Τι είναι στο χρηματοκιβώτιο; - Κάτι για εσένα.
Ο Μορίς έλεγε πως είναι το πολυτιμότερο δώρο του σε εσένα.
Μια διαθήκη.
- Η διαθήκη του είναι στους δικηγόρους. - Αυτή είναι εναλλακτική.
Θα ακύρωνε την άλλη, αν το ήθελες.
Χωρίζει τις θυγατρικές εταιρίες της Φίσερ Μόροου.
Θα ήταν το τέλος της αυτοκρατορίας που ξέρουμε.
Να καταστρέψω την κληρονομιά μου;
Γιατί να πρότεινε κάτι τέτοιο;
Δεν ξέρω. Σε αγαπούσε, Ρόμπερτ.
- Με το δικό του τρόπο. - Με το δικό του τρόπο;
Στο τέλος, με φώναξε στο νεκροκρέβατό του.
Μετά βίας μιλούσε.
Μπόρεσε όμως, να μου πει κάτι τελευταίο.
Με τράβηξε κοντά.
Κατάλαβα μόνο μια λέξη:
"Απογοητευμένος."
Πότε ήσουν σε λήθη;
Μπορεί να έπεισες τους υπόλοιπους να συνεχίσουν,
αλλά δεν ξέρουν την αλήθεια.
Ποια αλήθεια;
Ότι μπορεί να φέρεις ένα τρένο ανά πάσα στιγμή μέσα από τον τοίχο.
Ότι η Μαλ δραπετεύει από το υποσυνείδητό σου.
Και ότι όσο βαθύτερα στον Φίσερ πηγαίνουμε,
πηγαίνουμε βαθύτερα και σε εσένα.
Δεν ξέρω, αν θα μας αρέσει αυτό που θα βρούμε.
Δουλεύαμε μαζί στα όνειρα μέσα στα όνειρα.
Πίεζα συνέχεια για να πάμε βαθύτερα και μακρύτερα.
Δεν καταλάβαινα πώς οι ώρες μετατρέπονται σε χρόνια εκεί κάτω.
Ότι μπορούσαμε να παγιδευτούμε τόσο πολύ, ώστε...
όταν βρούμε την άκρη του υποσυνείδητού μας δε θα ξέρουμε τι είναι αληθινό.
Φτιάξαμε έναν κόσμο για εμάς.
Το κάναμε επί χρόνια. Χτίσαμε το δικό μας κόσμο.
- Πόσο καιρό ήσασταν εκεί; - Γύρω στα 50 χρόνια.
Πώς το άντεξες;
Στην αρχή δεν ήταν άσχημα. Νιώθαμε σαν θεοί.
Το πρόβλημα ήταν ότι ήξερα ότι τίποτα δεν ήταν αληθινό.
Τελικά, δεν άντεξα άλλο να ζω έτσι.
Για εκείνη;
Είχε κλειδώσει κάτι βαθιά μέσα της.
Την αλήθεια που ήξερε κάποτε, αλλά επέλεξε να ξεχάσει.
Η λήθη έγινε η πραγματικότητά της.
Τι έγινε, όταν ξύπνησες;
Το να ξυπνήσω μετά από χρόνια, δεκαετίες,
σαν μια γηρασμένη ψυχή που ξαναέγινε νέα;
Ήξερα ότι κάτι της συνέβη, αλλά δεν το παραδεχόταν.
Τελικά μου είπε την αλήθεια. Είχε εμμονή με μια ιδέα.
Μια πολύ απλή ιδέα που άλλαξε τα πάντα.
Ότι ο κόσμος μας δεν ήταν αληθινός.
Ότι έπρεπε να ξυπνήσει πίσω στην πραγματικότητα,
ότι για να γυρίσουμε σπίτι, έπρεπε να αυτοκτονήσουμε.
- Και τα παιδιά σας; - Τα θεωρούσε προβολές...
και ότι τα αληθινά παιδιά μας μάς περίμεναν κάπου.
- Είμαι η μητέρα τους! - Ηρέμησε.
Μπορώ να καταλάβω τη διαφορά.
Αν είναι το όνειρό μου, γιατί δεν το ελέγχω;
Γιατί δεν ξέρεις ότι ονειρεύεσαι!
Ήταν σίγουρη πως δεν μπορούσα να κάνω κάτι,
όσο κι αν προσπαθούσα, όσο κι αν ικέτευα.
Ήθελε να το κάνει, αλλά δεν μπορούσε μόνη της.
Με αγαπούσε τόσο πολύ.
Έτσι σκέφτηκε ένα σχέδιο στην επέτειό μας.
- Γλυκιά μου, τι κάνεις; - Έλα μαζί μου.
Έλα μέσα. Σε παρακαλώ, έλα μέσα.
- Θα πηδήξω και θα έρθεις κι εσύ. - Όχι. Άκουσέ με.
Αν πηδήξεις, δε θα ξυπνήσεις, αλλά θα πεθάνεις.
Έλα μέσα, σε παρακαλώ. Έλα και θα το συζητήσουμε.
Αρκετά συζητήσαμε.
Έλα στο περβάζι, αλλιώς θα πηδήξω τώρα.
Θα το συζητήσουμε, εντάξει;
- Σου ζητάω να έχεις πίστη. - Όχι, αγάπη μου.
Ξέρεις ότι δεν μπορώ. Σκέψου τα παιδιά μας.
Σκέψου τον Τζέιμς και την Φιλίπα.
Αν πάω μόνη μου, θα τα πάρουν έτσι κι αλλιώς.
- Τι σημαίνει αυτό; - Έγραψα γράμμα στο δικηγόρο μας.
Του εξηγώ ότι φοβάμαι για την ασφάλειά μου.
Ότι απείλησες να με σκοτώσεις.
- Γιατί το έκανες αυτό; - Σε αγαπώ, Ντομ.
Γιατί μου το κάνεις αυτό;
Σε ελευθέρωσα από την ενοχή του να επιλέξεις να τα αφήσεις.
Θα γυρίσουμε σπίτι, στα αληθινά μας παιδιά.
Όχι, Μαλ, άκουσέ με. Κοίτα με, Μαλ, σε παρακαλώ.
- Περιμένεις ένα τρένο. - Μαλ, μην το κάνεις!
Ένα τρένο που θα σε πάει μακριά.
- Τα παιδιά περιμένουν! - Ξέρεις πού θέλεις να σε πάει,
- δεν ξέρεις όμως σίγουρα. - Μαλ, κοίταξέ με!
- Αλλά δεν έχει σημασία. - Μαλ, να σε πάρει!
Γιατί θα είμαστε μαζί.
Αγάπη μου, κοίταξέ με. Χριστέ μου!
3 διαφορετικοί ψυχίατροι την έκριναν σώα.
Μου ήταν αδύνατο να εξηγήσω τη φύση της τρέλας της.
Κι έτσι, έφυγα.
Τώρα ή ποτέ, Κομπ.
Άφησα τα παιδιά μου πίσω και έκτοτε προσπαθώ να γυρίσω.
Η ενοχή σου την ταΐζει. Αυτό την ενδυναμώνει.
Αλλά δεν είσαι υπεύθυνος για την ιδέα που την κατέστρεψε.
Αν είναι να τα καταφέρουμε,
πρέπει να συγχωρέσεις τον εαυτό σου...
και να την αντιμετωπίσεις.
Αλλά δε χρειάζεται να το κάνεις μόνος σου.
Για τους άλλους το κάνω. Δεν ξέρουν σε τι έμπλεξαν.
Πρέπει να φύγουμε.
- Τελείωσε ο χρόνος. - Δεν ξέρω το συνδυασμό.
- Τουλάχιστον όχι συνειδητά. - Μήπως ενστικτωδώς;
Είναι κάποιος στο γραφείο του πατέρα σου, έτοιμος να βάλει το συνδυασμό.
Πες μου τα πρώτα 6 νούμερα που σου έρχονται στο μυαλό!
- Δεν έχω ιδέα. - Αμέσως!
5, 2, 8, 4, 9, 1.
Πρέπει να προσπαθήσεις πιο πολύ.
Φόρα τους κουκούλες. Θα πάμε βόλτα.
Αξίζουμε περισσότερο ζωντανοί. Με ακούτε;
Τι βρήκες;
Η σχέση του με τον πατέρα του είναι χειρότερη από ό,τι νομίζαμε.
Και αυτό πώς μας βοηθάει;
Όσο χειρότερα τα προβλήματα, τόσο μεγαλύτερη η κάθαρση.
Πώς θα τους συμφιλιώσεις έτσι όπως είναι;
- Το παλεύω. - Κάνε πιο γρήγορα.
Οι προβολές πλησιάζουν γρήγορα.
Πρέπει να φύγουμε, αλλιώς θα μας κυκλώσουν.
Μη φοβάσαι να ονειρευτείς κάτι μεγαλύτερο.
Πρέπει να κατευθύνουμε την έχθρα από τον πατέρα στο νονό του.
Να καταστρέψουμε τη μοναδική καλή του σχέση;
Θα επιδιορθώσουμε τη σχέση του με τον πατέρα του,
αποκαλύπτοντας την αληθινή φύση του νονού του.
Έπρεπε να ζητήσουμε περισσότερα από τον Σάιτο για αυτή τη δουλειά.
Η ασφάλειά του θα γίνει χειρότερη, καθώς κατεβαίνουμε.
- Ας χρησιμοποιήσουμε τον κύριο Τσαρλς. - Όχι.
- Ποιος είναι ο κύριος Τσαρλς; - Κακή ιδέα.
Θα μας πιάσει η ασφάλειά του, μόλις μπούμε στο ξενοδοχείο.
Θα χρησιμοποιήσουμε τον κύριο Τσαρλς, όπως στη δουλειά με τον Στάιν.
- Το ξανακάνατε; - Ναι, και δεν πέτυχε.
Ο στόχος κατάλαβε πως ονειρεύεται και το υποσυνείδητό του μας διέλυσε.
- Μάθατε το μάθημά σας όμως. - Χρειαζόμαστε αντιπερισπασμό.
Κανένα πρόβλημα. Τι λες για μια όμορφη κοπέλα που έχω ξαναχρησιμοποιήσει;
Να οδηγείς προσεκτικά, εντάξει; Όλα εκεί κάτω θα είναι πολύ ασταθή.
Μη βιαστείς. Έχουμε μόνο μια ευκαιρία για την κλωτσιά.
Θα σας ειδοποιήσω με μουσική. Τα άλλα εξαρτώνται από εσάς.
- Έτοιμοι; - Έτοιμοι!
Σε κουράζω;
Σου έλεγα την ιστορία μου. Μάλλον δε σου άρεσε.
Έχω πολλά στο μυαλό μου.
Να ο κύριος Τσαρλς.
Ο κύριος Φίσερ;
Χαίρομαι που σας ξαναβλέπω. Είμαι ο Ροντ Γκριν από το μάρκετινγκ.
- Κι εσείς... - Φεύγω.
Σε περίπτωση που βαρεθείς.
Μάλλον σε λήστεψε.
Εκτός αν το τηλέφωνό της έχει μόνο 6 ψηφία.
Ωραίος τρόπος για γνωριμία. Να σου κλέβει το πορτοφόλι.
- Να πάρει, άξιζε... - $500, σωστά;
Μην ανησυχείς. Οι άντρες μου ήδη το φροντίζουν.
Ποιος ή τι είναι ο κύριος Τσαρλς;
Ελιγμός, ώστε ο Φίσερ να στραφεί ενάντια στο υποσυνείδητό του.
Και γιατί δεν το εγκρίνεις;
Επειδή πρέπει να πούμε στο στόχο ότι ονειρεύεται.
- Θα τραβήξουμε πολλή προσοχή. - Δεν είπε ο Κομπ ότι δεν το κάνουμε αυτό ποτέ;
Τώρα ξέρεις πόση ώρα καταναλώνει ο Κομπ,
κάνοντας πράγματα που λέει να μην κάνουμε.
Έχετε ένα λεπτό, κύριε Σάιτο;
- Σε τρόμαξα; - Πολύ αστείο, κύριε Ιμς.
- Αναταράξεις στο αεροπλάνο; - Όχι, είναι πολύ πιο κοντά.
Είναι η οδήγηση του Γιουσούφ.
- Ποιος είπατε πως είστε; - Ο Ροντ Γκριν από το μάρκετινγκ.
Αλλά μάλλον αυτό δεν είναι αλήθεια.
Είμαι ο κύριος Τσαρλς. Με θυμάστε, έτσι δεν είναι;
Είμαι ο επικεφαλής της ασφάλειάς σας εδώ.
Κατέβα σε άλλο όροφο και να κινείσαι συνέχεια.
Πέτα το πορτοφόλι. Θα το ψάχνει η ασφάλεια.
Πρέπει να δώσουμε περισσότερο χρόνο στον Κομπ.
Ασφάλεια, ε;
- Δουλεύετε για το ξενοδοχείο; - Όχι.
Ειδικεύομαι σε ένα συγκεκριμένο τομέα ασφάλειας.
Την ασφάλεια του υποσυνείδητου.
Μιλάτε για όνειρα; Για την εξαγωγή;
Είμαι εδώ για να σας προστατεύσω.
Σας προστατεύω σε περίπτωση που κάποιος...
προσπαθήσει να μπει στο μυαλό σας μέσω των ονείρων σας.
Δεν είστε ασφαλής εδώ. Έρχονται για εσάς.
Παράξενος καιρός, έτσι;
Το νιώθετε αυτό;
Τι συμβαίνει;
Ο Κομπ τού τονίζει πόσο παράξενο είναι το όνειρο...
και το υποσυνείδητό του ψάχνει για αυτόν που ονειρεύεται.
Δηλαδή για εμένα. Γρήγορα, φίλησέ με.
- Ακόμα μας κοιτούν. - Άξιζε την προσπάθεια.
Καλύτερα να φύγουμε από εδώ.
Το νιώσατε; Έχετε εκπαιδευτεί για αυτό, κύριε Φίσερ.
Προσέξτε τον παράξενο καιρό, την αλλαγή βαρύτητας.
Τίποτα δεν είναι αληθινό. Είστε σε ένα όνειρο.
Ο ευκολότερος τρόπος να το ελέγξετε...
είναι να θυμηθείτε πώς φτάσατε στο ξενοδοχείο.
Αναπνεύστε. Θυμηθείτε την εκπαίδευσή σας.
Αποδεχτείτε το ότι είστε σε όνειρο και σας προστατεύω.
- Δεν είσαι αληθινός; - Όχι.
Είμαι προβολή του υποσυνείδητού σας.
Σας προστατεύω σε περίπτωση που εξαγωγείς σάς τραβήξουν σε όνειρο.
Αυτό ακριβώς συμβαίνει τώρα, κύριε Φίσερ.
Ναι, εντάξει.
- Μπορείς να με πάρεις από εδώ; - Αμέσως. Ακολουθήστε με.
Μείνετε εκεί.
- Χριστέ μου, τι κάνεις; - Ήθελαν να σας απαγάγουν.
Αν θέλετε να βοηθήσω, μείνετε ήρεμος.
Πρέπει να με βοηθήσετε, κύριε Φίσερ.
Αν είναι όνειρο, τότε θα πεθάνω και θα ξυπνήσω.
Δε θα το έκανα αυτό στη θέση σας, κύριε Φίσερ.
Πιστεύω ότι σας έχουν ναρκώσει. Ίσως να μην ξυπνήσετε, αυτοκτονώντας.
Ίσως να πάτε ακόμα βαθύτερα. Ξέρετε σε τι αναφέρομαι.
Θυμηθείτε την εκπαίδευσή σας.
Θυμηθείτε ό,τι σας είπα. Δώστε μου το όπλο.
- Αυτό είναι ακριβώς κάτω από το 528; - Ναι.
Σκεφτείτε, κύριε Φίσερ. Τι θυμάστε πριν από αυτό το όνειρο;
Πολλοί πυροβολισμοί. Βροχή.
Ο θείος Πίτερ.
- Θεέ μου. Μας απήγαγαν. - Πού σας κρατούσαν;
- Στο πίσω μέρος ενός φορτηγού. - Αυτό εξηγεί τις αλλαγές βαρύτητας.
Είστε στο φορτηγό αυτή τη στιγμή. Συνεχίστε.
Είχε να κάνει κάτι με ένα χρηματοκιβώτιο.
Γιατί είναι τόσο δύσκολο να θυμηθώ;
Σαν να θυμάστε ένα όνειρο, αφού ξυπνήσετε.
Χρειάζονται χρόνια εξάσκησης.
Σας τράβηξαν σε αυτό το όνειρο,
γιατί θέλουν να κλέψουν κάτι από το μυαλό σας.
Πρέπει να συγκεντρωθείτε και να μου πείτε τι είναι.
- Σκεφτείτε, κύριε Φίσερ. - Ένας συνδυασμός.
Μου ζήτησαν τους πρώτους αριθμούς που θα σκεφτόμουν.
Θέλουν να βγάλουν έναν αριθμό από το υποσυνείδητό σας.
Μπορεί να είναι οτιδήποτε. Είμαστε σε ένα ξενοδοχείο τώρα.
Ίσως αριθμός δωματίου. Ποιος ήταν ο αριθμός, κύριε Φίσερ;
- Σκεφτείτε. Είναι πολύ σημαντικό. - 5.
5, 2. Ήταν μεγάλος αριθμός.
Μας κάνει. Θα αρχίσουμε από αυτό.
- Πέμπτος όροφος. - Εντάξει.
- Θα έχεις μετρητή; - Όχι, θα το βρω μόνος μου.
Όταν θα κοιμάστε στο 528, θα περιμένω την κλωτσιά του Γιουσούφ.
- Πώς θα το ξέρεις; - Με τη μουσική.
Και όταν το φορτηγάκι χτυπήσει το φράγμα της γέφυρας, δε θα μπορεί να γίνει λάθος.
Έτσι θα έχουμε μια συγχρονισμένη κλωτσιά.
Αν είναι νωρίς, δε θα μπορέσουμε να βγούμε.
Αλλά αν αργήσει, δε θα μπορεί να μας αφήσει.
- Γιατί όχι; - Το φορτηγάκι θα πέφτει.
- Δεν μπορείτε να πέσετε χωρίς τη βαρύτητα. - Σωστά.
Είναι μαζί μου.
- Κύριε Τσαρλς. - Ξέρετε τι είναι αυτό, κύριε Φίσερ;
- Έτσι νομίζω. - Προσπάθησαν να σας κοιμίσουν.
- Ήδη κοιμάμαι. - Πιο βαθιά.
Τι εννοείς; Όνειρο μέσα σε όνειρο;
- Άλλαξες, βλέπω. - Συγγνώμη;
Με συγχωρείτε. Σας πέρασα για ένα φίλο μου.
Θα είναι σίγουρα όμορφος.
Είναι η προβολή του Φίσερ για τον Μπράουνιγκ. Ας δούμε πώς συμπεριφέρεται.
- Γιατί; - Γιατί έτσι θα δούμε,
αν ο Φίσερ έχει αρχίσει να τον υποπτεύεται, όπως θέλουμε.
- Θείε Πίτερ. - Είπες ότι σας απήγαγαν μαζί.
Όχι ακριβώς. Ήδη τον είχαν και τον βασάνιζαν.
Και τους είδες να τον βασανίζουν;
- Οι απαγωγείς δούλευαν για εσένα; - Ρόμπερτ.
Ήθελες το συνδυασμό για να πάρεις την εναλλακτική διαθήκη;
Η εταιρία είναι όλη μου η ζωή. Δε θα σε αφήσω να την καταστρέψεις.
Δε θα χαραμίσω την κληρονομιά μου. Γιατί να το κάνω;
Δεν ήθελα να ανταποκριθείς στην τελευταία πρόκληση του πατέρα σου.
- Ποια πρόκληση; - Τη διαθήκη, Ρόμπερτ.
Είναι η τελευταία του προσβολή.
Σε προκαλεί να φτιάξεις κάτι μόνος σου,
λέγοντάς σου ότι δεν είσαι άξιος των όσων έχτισε.
- Δηλαδή ήταν απογοητευμένος. - Λυπάμαι, αλλά...
έκανε λάθος.
Μπορείς να φτιάξεις καλύτερη εταιρία από εκείνον.
- Κύριε Φίσερ, λέει ψέματα. - Πώς το ξέρεις;
Αυτή είναι η δουλειά μου. Κάτι κρύβει και πρέπει να το μάθουμε.
Θέλω να του κάνεις ό,τι θα σου έκανε εκείνος.
Θα μπούμε στο υποσυνείδητό του και θα μάθουμε τι κρύβει.
- Κοιμήθηκε. - Σε ποιο υποσυνείδητο μπαίνουμε;
Στου Φίσερ.
Κατηγόρησα τον Μπράουνιγκ, ώστε να γίνει μέλος της ομάδας μας.
Θα βοηθήσει να μπούμε στο ίδιο το υποσυνείδητό του.
Η ασφάλεια θα σε κυνηγήσει ανελέητα.
Κι εγώ θα τους οδηγήσω σε λάθος δρόμο.
Κοίτα να γυρίσεις πριν την κλωτσιά.
Καληνύχτα, κύριε Ιμς.
Όλα εντάξει;
- Είσαι έτοιμος; - Ναι, εντάξει, είμαι έτοιμος.
Κομπ; Τι είναι εκεί κάτω;
Η αλήθεια που θέλουμε να μάθει ο Φίσερ.
Εννοώ για εσένα.
Το είδατε αυτό;
Ιμς, το όνειρο είναι δικό σου.
Παρέσυρε τους φρουρούς μακριά από το συγκρότημα, κατάλαβες;
- Ποιος θα πάει μέσα τον Φίσερ; - Εγώ, πάντως, όχι.
Αν μάθω εγώ το δρόμο, θα κινδυνέψουν τα πάντα.
- Εγώ το σχεδίασα. - Όχι, εσύ θα έρθεις μαζί μου.
- Μπορώ να το κάνω εγώ. - Ενημέρωσέ τον καθ' οδόν.
- Φίσερ, θα πας μαζί του. - Εντάξει, κι εσύ;
Κράτα το ανοιχτό. Θα ακούω συνεχώς.
Τα πάνω παράθυρα είναι αρκετά μεγάλα, ώστε να σας καλύπτω από αυτό τον πύργο.
- Δε θα έρθεις κι εσύ; - Για να μάθεις την αλήθεια,
πρέπει να μπεις στο μυαλό του Μπράουνιγκ μόνος σου.
Έλα, Φίσερ!
Ελπίζω να είσαι έτοιμος.
Όχι, είναι πολύ νωρίς.
Κομπ, το άκουσες;
Άρχισε πριν 20 λεπτά, αλλά νόμιζα πως ήταν ο άνεμος.
- Το ακούω. Είναι μουσική. - Τι κάνουμε;
Κάνουμε γρήγορα.
Έχουμε 10 δευτερόλεπτα για το άλμα.
Που σημαίνει πως ο Άρθουρ έχει 3 λεπτά.
- Πόσο έχουμε εμείς; - 60 λεπτά.
Προλαβαίνουν σε 1 ώρα;
- Έχουν και την κατάβαση. - Τότε θέλουν συντομότερο δρόμο.
Είναι σχεδιασμένο ως λαβύρινθος.
Πρέπει να υπάρχουν κάποιες παρακάμψεις.
- Πρόσθεσε τίποτα ο Ιμς; - Δεν πρέπει να μάθεις. Αν η Μαλ...
Δεν έχουμε χρόνο. Πρόσθεσε τίποτα;
Πρόσθεσε ένα σύστημα αγωγών που κόβει στη μέση το λαβύρινθο.
Ωραία. Εξήγησέ τους το.
Παράδοξο.
- Τι ήταν αυτό; - Η κλωτσιά.
- Κομπ! Τη χάσαμε; - Ναι.
Δεν μπορούσε να ονειρευτεί κάποιος μια παραλία;
Τι κάνουμε τώρα;
Τελειώνουμε πριν την επόμενη κλωτσιά.
- Ποια επόμενη; - Όταν το φορτηγό πέσει στο νερό.
Πώς θα πέσετε χωρίς βαρύτητα;
Ο Άρθουρ έχει 2 λεπτά κι εμείς περίπου 20.
Όλα εντάξει;
Κάτι τρέχει. Δε θα έφευγαν, αν δεν ήξεραν κάτι.
Κέρδισέ μας περισσότερο χρόνο, εντάξει;
Αυτό είναι το ασφαλέστερο δωμάτιο έξω από το οχυρό.
- Έχει παράθυρα το οχυρό; - Δε θα ήταν οχυρό, αν είχε.
Ας ελπίσουμε ότι αυτό που θα βρει ο Φίσερ, θα του αρέσει.
- Όλοι αυτοί είναι προβολές του υποσυνείδητού του; - Ναι.
- Καταστρέφεις μέρος μυαλό του; - Όχι, είναι απλά προβολές.
Φτάσαμε.
Βιαστείτε, έρχεται ολόκληρος στρατός προς το μέρος σας.
Μπήκα.
- Είναι και κάποιος άλλος μέσα. - Είναι παγίδα, Φίσερ, βγες έξω.
Λίγο πιο χαμηλά.
- Κομπ, δεν είναι αληθινή. - Πώς το ξέρεις;
Είναι μια προβολή. Ο Φίσερ, όμως, είναι αληθινός.
Ιμς, έλα στον εξωτερικό θάλαμο, αμέσως!
- Τι συνέβη; - Η Μαλ σκότωσε τον Φίσερ.
Δεν μπορούσα να την πυροβολήσω.
Είναι άσκοπο να προσπαθείς. Το μυαλό του παγιδεύτηκε.
- Αυτό ήταν, αποτύχαμε; - Τελείωσε, λυπάμαι.
Αυτό δε σημαίνει πως δε θα γυρίσω στους δικούς μου, έτσι;
Ήθελα να μάθω τι έχει εκεί μέσα. Σχεδόν τα καταφέραμε.
Ας βάλουμε τα εκρηκτικά.
Υπάρχει κι άλλος τρόπος.
Πρέπει να ακολουθήσουμε τον Φίσερ εκεί κάτω.
- Δεν έχουμε χρόνο. - Εκεί κάτω θα έχουμε.
Θα τον βρούμε.
Μόλις αρχίσει η μουσική, χρησιμοποίησε τον απινιδιστή για να τον επαναφέρεις.
Θα του δώσουμε κλωτσιά εκεί κάτω.
Βάλτε τον εκεί. Μόλις τελειώσει η μουσική,
ανατινάζετε το νοσοκομείο και θα αρχίσουμε να ανεβαίνουμε επίπεδα.
Αξίζει να προσπαθήσουμε.
Αν ο Σάιτο μπορεί να καθυστερήσει τους φρουρούς, όσο βάζω τα εκρηκτικά.
Ο Σάιτο δε θα τα καταφέρει, έτσι δεν είναι;
- Κομπ, πρέπει να προσπαθήσουμε. - Κάντε το.
Αν δεν προλάβετε την κλωτσιά, θα φύγω χωρίς εσάς.
Έχει δίκιο. Πάμε.
Μπορώ να σε εμπιστευτώ; Θα είναι και η Μαλ εκεί κάτω.
Ξέρω πού θα τη βρω. Αυτή θα έχει τον Φίσερ.
- Πώς το ξέρεις; - Θέλει να τον κυνηγήσω.
Θέλει να με κρατήσει εκεί κάτω μαζί της.
Είσαι καλά;
- Αυτός είναι ο κόσμος σου; - Ήταν.
Εδώ θα είναι κι αυτή. Έλα.
Σάιτο.
Πρόσεχε τον Φίσερ, όσο θα βάζω τα εκρηκτικά, εντάξει;
Δεν έχουμε χώρο για τουρίστες σε τέτοιες δουλειές.
Μη λες βλακείες.
Εσείς τα χτίσατε αυτά; Απίστευτο.
Χτίζαμε επί χρόνια.
Αρχίσαμε από τις αναμνήσεις.
Από εδώ.
Αυτή ήταν η γειτονιά μας. Μέρη από το παρελθόν μας.
Εκεί ήταν το πρώτο μας διαμέρισμα. Μετά μετακομίσαμε εκεί.
Αυτό ήταν το σπίτι μας, όταν έμεινε έγκυος η Μαλ.
Φτιάξατε όλα αυτά από μνήμης;
Όπως σου είπα, είχαμε πολύ χρόνο.
Αυτό τι είναι;
Το σπίτι που μεγάλωσε η Μαλ.
- Εκεί μέσα είναι; - Όχι.
Και οι δυο θέλαμε σπίτι, αλλά μας άρεσαν τέτοια κτίρια.
Εδώ δεν έπρεπε να διαλέξουμε, όπως στον πραγματικό κόσμο.
Πώς θα επαναφέρουμε τον Φίσερ;
Πρέπει να σκεφτούμε κάποιου είδους κλωτσιά.
- Τι; - Θα αυτοσχεδιάσω.
Πρέπει να ξέρεις κάτι για εμένα και την έναρξη.
Οι ιδέες είναι σαν ιοί. Ανθεκτικές και πολύ μεταδοτικές.
Ο μικρότερος σπόρος μιας ιδέας θα μεγαλώσει τόσο,
ώστε είτε θα σε χαρακτηρίσει, είτε θα σε καταστρέψει.
Μικρές ιδέες, όπως: "Ο κόσμος σου δεν είναι αληθινός."
Μια μικρή σκέψη που άλλαξε τα πάντα.
Τόσο σίγουρος για το κόσμο σου και την πραγματικότητα.
Νομίζεις πως αυτός είναι;
Ή μήπως είναι το ίδιο χαμένος όπως κι εγώ;
Ξέρω τι είναι αληθινό, Μαλ.
Χωρίς καμία αμφιβολία; Χωρίς τίποτα να σε κατατρέχει, Ντομ;
Κυνηγητό από ανώνυμες εταιρίες και την αστυνομία;
Όπως οι προβολείς που καταδιώκουν αυτόν που ονειρεύεται;
Παραδέξου το. Δεν πιστεύεις μόνο σε μια πραγματικότητα.
Για αυτό, διάλεξε. Διάλεξε να μείνεις εδώ.
Διάλεξε εμένα.
Αυτό που πρέπει να κάνω, είναι να γυρίσω στα παιδιά μας,
γιατί εσύ τα άφησες.
- Γιατί άφησες εμάς. - Κάνεις λάθος.
- Δεν κάνω λάθος. - Είσαι μπερδεμένος.
Τα παιδιά μας είναι εδώ.
Σίγουρα θέλεις να δεις τα πρόσωπά τους.
Ναι, αλλά θέλω να τα δω εκεί πάνω, Μαλ.
Εκεί πάνω;
Άκου τον εαυτό σου. Αυτά είναι τα παιδιά μας. Κοίτα.
Τζέιμς, Φιλίπα;
Μαλ, σε παρακαλώ. Δεν είναι τα παιδιά μου αυτά.
Συνέχεια αυτό λες, αλλά δεν το πιστεύεις.
- Το ξέρω. - Κι αν κάνεις λάθος;
Αν είμαι πραγματική;
Λες στον εαυτό σου ό,τι ξέρεις. Αλλά τι πιστεύεις; Τι νιώθεις;
Τύψεις. Νιώθω τύψεις, Μαλ.
Ό,τι κι αν κάνω, όσο μπερδεμένος κι αν είμαι,
οι τύψεις είναι πάντα εκεί, θυμίζοντάς μου την αλήθεια.
Ποια αλήθεια;
Η ιδέα που σε έκανε να αμφιβάλεις για την πραγματικότητα, προήλθε από εμένα.
Φύτεψες την ιδέα στο μυαλό μου;
Τι είναι αυτά που λέει;
Ήξερα ότι η έναρξη είναι πιθανή, επειδή το έκανα πρώτα σε εκείνη.
- Στην ίδια μου τη γυναίκα. - Γιατί;
Ήμασταν χαμένοι εδώ μέσα. Ήξερα πως έπρεπε να φύγουμε,
αλλά εκείνη δεν το δεχόταν.
Κλείδωσε κάτι βαθιά μέσα της.
Την αλήθεια που κάποτε ήξερε, αλλά επέλεξε να ξεχάσει.
Δεν μπορούσε να ελευθερωθεί.
Έτσι αποφάσισα να το ψάξω.
Βαθιά μέσα στο μυαλό της, βρήκα το μυστικό μέρος.
Μπήκα και φύτεψα μια ιδέα.
Μια απλή ιδέα που θα άλλαζε τα πάντα.
Ότι ο κόσμος της δεν ήταν αληθινός.
Ότι ο θάνατος ήταν η μόνη διέξοδος.
Περιμένεις ένα τρένο.
Ένα τρένο που θα σε πάει μακριά.
Ξέρεις πού ελπίζεις ότι θα σε πάει,
αλλά δεν μπορείς να είσαι σίγουρη.
Αλλά δεν έχει σημασία!
- Πες μου το γιατί! - Γιατί θα είμαστε μαζί!
Δεν ήξερα ότι η ιδέα θα αναπτυσσόταν σαν καρκίνος.
Ότι ακόμα και μετά που ξυπνήσαμε...
και επέστρεψες στην πραγματικότητα,
θα συνέχιζες να πιστεύεις πως ο κόσμος δεν ήταν αληθινός.
Ότι ο θάνατος ήταν η μόνη διέξοδος.
- Μόλυνες το μυαλό μου. - Προσπάθησα να σε σώσω.
Με πρόδωσες.
Αλλά μπορείς να το διορθώσεις.
Μπορείς να κρατήσεις την υπόσχεσή σου.
Να είμαστε μαζί εδώ, στον κόσμο που χτίσαμε.
Κομπ, πρέπει να πάρουμε τον Φίσερ.
Δεν μπορείτε.
- Αν μείνω, θα τον αφήσεις; - Τι είναι αυτά που λες;
- Ο Φίσερ είναι στη βεράντα. - Δες, αν είναι ζωντανός, Αριάδνη.
- Μην το κάνεις αυτό, Κομπ. - Δες, αν είναι ζωντανός!
Είναι εντάξει. Πρέπει να φύγουμε τώρα!
- Πάρε τον μαζί σου. - Δεν μπορείς να μείνεις εδώ μαζί της.
Δεν πρόκειται. Ο Σάιτο θα είναι νεκρός τώρα.
Άρα βρίσκεται κάπου εδώ και πρέπει να τον βρω.
Δεν μπορώ να μείνω μαζί της, επειδή δεν υπάρχει.
Είμαι το μόνο, στο οποίο πιστεύεις πια.
Όχι.
Μακάρι.
Το εύχομαι περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, αλλά...
δεν μπορώ να θυμηθώ όλη την πολυπλοκότητά σου.
Όλη την τελειότητα σου. Όλα τα ελαττώματά σου.
- Είσαι εντάξει; - Ναι.
Κοίτα πώς είσαι.
Είσαι μια σκιά. Μια σκιά της πραγματικής μου γυναίκας.
Είσαι το καλύτερο που μπορώ να κάνω, αλλά,
συγγνώμη, δεν είσαι αρκετά καλή.
Αυτό είναι αρκετά αληθινό;
- Τι κάνεις; - Αυτοσχεδιάζω.
Από εκεί. Πήγαινε!
- Με απογοή... - Το ξέρω, μπαμπά.
Ξέρω ότι απογοητεύτηκες, επειδή δεν είμαι σαν εσένα.
Απογοητεύτηκα, επειδή προσπάθησες να είσαι.
Είναι η κλωτσιά, Αριάδνη! Πρέπει να φύγεις τώρα!
Μη χαθείς! Βρες και φέρε πίσω τον Σάιτο!
- Θυμάσαι, όταν μου ζήτησες να παντρευτούμε; - Ναι.
Είπες ότι ονειρεύτηκες ότι θα γερνούσαμε μαζί.
Μα γεράσαμε. Δεν το θυμάσαι;
Μου λείπεις, όσο δε φαντάζεσαι, αλλά...
αλλά ο χρόνος μας τελείωσε και πρέπει να σε αφήσω.
Πρέπει να σε αφήσω.
Λυπάμαι, Ρόμπερτ.
Η διαθήκη σημαίνει ότι ο μπαμπάς ήθελε να γίνω ανεξάρτητος...
και όχι να ζω για αυτόν.
Αυτό θα κάνω, θείε Πίτερ.
- Τι συνέβη; - Ο Κομπ έμεινε.
- Με τη Μαλ; - Όχι, για να βρει τον Σάιτο.
Θα χαθεί.
Όχι, θα είναι μια χαρά.
Ήρθες να με σκοτώσεις;
Περιμένω κάποιον.
Κάποιον από ένα μισοξεχασμένο όνειρο.
Κομπ;
Αδύνατο.
Ήμασταν νέοι μαζί.
- Και τώρα είμαι γέρος. - Γεμάτος θλίψη.
Περιμένοντας να πεθάνω μόνος.
Γύρισα για εσένα.
Για να σου θυμίσω κάτι.
Κάτι που κάποτε ήξερες.
Ότι αυτός ο κόσμος δεν είναι αληθινός.
Να με πείσεις να τηρήσω τη συμφωνία μας;
Ναι, να έχεις πίστη.
Γύρνα πίσω, ώστε να είμαστε νέοι ξανά.
Γύρνα πίσω μαζί μου.
Ζεστή πετσέτα, κύριε; Φτάνουμε σε 20 λεπτά στο Λος Άντζελες.
Θα χρειαστείτε φόρμες ξένων υπηκόων;
- Ζεστή πετσέτα; - Όχι, ευχαριστώ.
Θα χρειαστείτε φόρμα;
- Καλώς ήρθατε, κύριε Κομπ. - Ευχαριστώ.
Καλώς ήρθες. Από εδώ.
Τζέιμς, Φιλίπα;
Κοιτάξτε ποιος ήρθε.
- Κοίτα τι φτιάχνω! - Τι φτιάχνεις;
Φτιάχνουμε ένα σπίτι στο λόφο!
Στο λόφο; Έλα να μου το δείξεις.