Έλα κάτω. Είναι κάποιος στην ακτή.
Παραληρεί, αλλά έλεγε το όνομά σας.
Φέρ'τε τον.
Είχε μόνο ένα πιστόλι... και αυτό.
Ήρθες για να με σκοτώσεις;
Ξέρω τι είναι αυτό.
Το έχω ξαναδεί πριν πολλά χρόνια.
Άνηκε σε κάποιον που γνώρισα σ'ένα όνειρο.
Κάποιον που ισχυριζόταν απίστευτα πράγματα.
Ποιό είναι το ανθεκτικότερο παράσιτο;
Τα βακτήρια, οι ιοί ή μήπως τα παράσιτα;
- Αυτό που λέει ο κ. Κομπ... - Η ιδέα.
Ανθεκτική και εξαιρετικά μεταδοτική.
Αν δημιουργηθεί είναι σχεδόν αδύνατο να σβηστεί.
Μια πλήρης ιδέα μένει χαραγμένη στο μυαλό.
Ώστε να τη κλέψει κάποιος σαν εσένα;
Από όνειρα, όταν οι σκέψεις είναι πιο ευάλωτες.
Λέγεται αφαίρεση.
Θα εκπαιδεύσουμε το υποσυνείδητό σας...
...ώστε να αντιμετωπίζει τους καλύτερους Συλλέκτες.
- Πώς θα το κάνεις αυτό; - Επειδή εγώ είμαι ο καλύτερος.
Ξέρω που να βρω τα μυστικά στο μυαλό σας.
Θα σας δείξω πώς να αμύνεστε ακόμα και όσο κοιμάστε.
Αν θέλετε τη βοήθειά μου, πρέπει να ανοιχτείτε τελείως.
Πρέπει να ξέρω τις σκέψεις σας καλύτερα απ'τον καθένα.
Να γνωρίζω όλα τα μυστικά στο χρηματοκιβώτιό σας.
Για να πετύχει αυτό πρέπει να έχω πλήρη πρόσβαση.
Καλό σας απόγευμα. Θα σκεφτώ τη πρότασή σας.
Ξέρει.
Τι συμβαίνει εκεί πάνω;
Ο Σάιτο γνωρίζει. Παίζει μαζί μας.
Δεν έχει σημασία. Μπορώ να τη πάρω.
Είναι στο χρηματοκιβώτιο. Το κοιτούσε.
Τι γυρεύει αυτή εδώ;
Πήγαινε στο δωμάτιο. Θα το φροντίσω εγώ.
Φρόντισέ το. Ήρθαμε εδώ για δουλειά.
Αν πηδούσα, θα επιβίωνα;
Αν η βουτιά ήταν καλή, ίσως.
- Τι γυρεύεις εδώ, Μαλ; - Σκέφτηκα ότι σου έλειψα.
Ξέρεις ότι μου έλειψες...
...αλλά δεν μπορώ να σ'εμπιστευτώ πλέον.
Και λοιπόν;
Έχει περίεργο γούστο.
Του αρέσουν πολύ οι μεταμοντέρνοι ζωγράφοι.
Σε παρακαλώ, κάθησε.
Πες μου... Με πεθύμησαν τα παιδιά;
Όσο δε μπορείς να φανταστείς.
- Τι κάνεις; - Θα πάρω λίγο αέρα. Μείνε εδώ.
- Γύρνα. - Άσε το όπλο, Ντομ.
Σε παρακαλώ.
Τώρα τον φάκελο, κ. Κομπ.
Αυτή στο είπε; Γνώριζες απ'την αρχή;
Ήρθες να με ληστέψεις ή απλά κοιμάσαι;
Θέλω το όνομα του εργοδότη σου.
Οι απειλές δεν έχουν νόημα. Είμαστε σε όνειρο.
Εξαρτάται απ'την απειλή. Αν τον σκοτώσω, θα ξυπνήσει.
Αλλά ο πόνος...
...είναι στο μυαλό. Και κρίνοντας απ'τις κραυγές σου...
...μάλλον μπήκαμε στο δικό σου, έτσι, Άρθουρ;
- Είναι πολύ σύντομα! - Το ξέρω, αλλά το όνειρο καταρρέει.
Θα κρατήσω τον Σάιτο λίγο ακόμα. Σχεδόν τελειώσαμε.
Παραλίγο.
Σταματήστε τον!
Δεν θα πετύχει. Ξύπνα τον.
Ξύπνα!
- Δώσε μου τη καρέκλα. - Τι;
Ήρθες προετοιμασμένος.
Κανείς δεν ήξερε αυτό το μέρος. Πώς το βρήκες;
Δύσκολα κρατάς ένα τέτοιο μέρος κρυφό...
...ιδίως όταν εμπλέκεται μια παντρεμένη γυναίκα.
- Αποκλείεται να στο είπε. - Να'μαστε λοιπόν.
Οι διαδηλωτές πλησιάζουν.
- Πήρες αυτό που ήθελες. - Όχι ακριβώς.
Μας απέκρυψες κάτι ακόμα γιατί ήξερες τι σκαρώναμε.
Το ερώτημα είναι γιατί μας άφησες να μπούμε.
- Ήταν δοκιμασία. - Για ποιό πράγμα;
- Δεν έχει σημασία. Αποτύχατε. - Πήραμε όλες τις πληροφορίες.
Αποκαλυφθήκατε πολύ εύκολα.
- Ώρα να φύγετε. - Μάλλον δεν καταλάβατε...
Οι εργοδότες μας δεν θα δεχτούν την αποτυχία.
Ούτε δυο μέρες δεν θα επιβιώσουμε.
Μάλλον θα πρέπει να ακολουθήσω άλλη τακτική.
Πες ό,τι ξέρεις! Πες μας, αμέσως!
Πάντα μ'άρεσε αυτό το χαλί.
Είναι παλιό και βρώμικο, όμως είναι από γνήσιο μαλλί.
Αλλά αυτή τη στιγμή...
...είμαι πεσμένος πάνω σε πολυαιστέρα.
Που σημαίνει ότι δεν είμαι αλήθεια στο διαμέρισμά μου.
Είσαι αντάξιος της φήμης σου, κ. Κομπ. Ακόμα ονειρεύομαι.
- Πώς πάει; - Όχι και τόσο καλά.
Όνειρο μέσα σε όνειρο. Εντυπωσιάστηκα.
Αλλά στο δικό μου όνειρο, εγώ θέτω τους κανόνες.
Βλέπετε, όμως, κ. Σάιτο...
...δεν είμαστε στο δικό σας όνειρο, αλλά στο δικό μου.
Έκανες λάθος με το χαλί, ηλίθιε.
- Δεν έφταιγα εγώ. - Εσύ είσαι ο Αρχιτέκτονας.
Πού να φανταστώ ότι θα τριφτεί πάνω του;
- Τι συνέβη με σένα; - Είναι όλα υπό έλεγχο.
- Μάλλον εκτός ελέγχου. - Δεν έχουμε πολύ χρόνο...
- Θα κατέβω στο Κιότο. - Εγώ θα ελέγξω το τρένο.
Μισώ τα τρένα... Ο καθένας για τον εαυτό του.
- Εμπρός; - Γεια σου, μπαμπά.
- Πώς είστε; - Καλά...
- Εσύ είσαι, Τζέιμς; - Ναι. Πότε θα γυρίσεις;
Δεν μπορώ ακόμα, μωρό μου. Θυμάσαι που στο είπα;
Αφού το ξέρεις. Λείπω επειδή δουλεύω.
Η γιαγιά λέει πως δεν θα γυρίσεις ποτέ.
Εσύ είσαι, Φίλιπα; Δώσε μου τη γιαγιά.
- Κουνάει το κεφάλι της. - Ας ελπίσουμε ότι κάνει λάθος.
- Μπαμπά; - Ναι, Τζέιμς.
Είναι και η μαμά μαζί σου;
Το έχουμε ξαναπεί, Τζέιμς. Η μαμά δεν είναι πλέον εδώ.
Και πού είναι;
Θα δώσω δώρα στον παππού να σας τα φέρει.
Ήρθε το ελικόπτερο.
- Είσαι καλά; - Μια χαρά, γιατί;
Το όνειρο, η εμφάνιση της Μαλ...
Λυπάμαι για το πόδι σου. Δεν θα ξανασυμβεί.
- Χειροτερεύει, έτσι δεν είναι; - Η συγγνώμη αρκεί, εντάξει;
- Πού είναι ο Νας; - Δεν φάνηκε. Θα περιμένουμε;
Όχι. Έπρεπε να παραδώσουμε τα σχέδια στην Cobol πριν δυο ώρες.
Ξέρουν ότι αποτύχαμε. Πρέπει να εξαφανιστούμε.
- Πού θα πας; - Στο Μπουένος Άιρες.
Θα κρυφτώ και ίσως δουλέψω όταν ηρεμήσουν τα πράγματα.
- Εσύ; - Στις ΗΠΑ.
Δώσε χαιρετίσματα.
Σας πούλησε. Ήρθε ικετεύοντας για τη ζωή του.
Προσφέρω σε σας την ευχαρίστηση.
Δεν κάνω τέτοια πράγματα.
- Τι θα του κάνεις; - Τίποτα.
Δεν μπορώ να πω το ίδιο και για την Cobol, όμως.
- Τι θες από μας; - Τη Γένεση.
- Είναι δυνατή; - Φυσικά και όχι.
Αν μπορείς να κλέψεις μια ιδέα...
...γιατί δεν μπορείς και να την φυτέψεις;
Ας πούμε ότι σου λέω να μην σκέφτεσαι ελέφαντες.
- Εσύ τι θα σκεφτείς; - Ελέφαντες.
Θα ξέρεις, όμως, πως την ιδέα στην έδωσα εγώ.
Το μυαλό ξέρει πάντα τη προέλευση μιας ιδέας.
Η πραγματική έμπνευση δεν μπορεί να αντιγραφεί.
Αυτό δεν είναι αλήθεια.
- Μπορείς να το κάνεις; - Μου δίνεις επιλογή;
Μπορώ να τα διορθώσω και μόνος μου με την Cobol.
- Τότε έχεις επιλογή. - Επιλέγω το να φύγω.
Πείτε τους πού θέλετε να πάτε.
Κύριε Κόμπ!
Θα ήθελες να πας σπίτι; Στην Αμερική, στα παιδιά σου;
Αυτό δεν μπορείς να το κάνεις. Κανείς δεν μπορεί.
Όπως και την Γένεση.
- Πόσο περίπλοκη είναι η ιδέα; - Αρκετά απλή.
Καμιά δεν είναι απλή όταν τη φυτεύεις σε άλλον.
Ο μεγάλος μου ανταγωνιστής είναι άρρωστος και ηλικιωμένος.
Σύντομα θα αναλάβει ο γιος του.
Θέλω να αποφασίσει να διαλύσει την αυτοκρατορία του.
Κομπ, δεν είναι καλή ιδέα.
Αν είναι να προσπαθήσω, θέλω να μου εγγυηθείς.
Πώς ξέρω ότι θα κάνεις αυτό που λες;
Δεν το ξέρεις, αλλά μπορώ. Μπορείς να έχεις πίστη;
Μήπως θες να γεράσεις περιμένοντας να πεθάνεις μόνος;
Φτιάξε την ομάδα σου, κ. Κομπ. Και επέλεξέ τους πιο σοφά.
Ξέρω πόσο θέλεις να γυρίσεις σπίτι σου.
- Δεν μπορεί να γίνει. - Μπορεί.
- Πρέπει απλώς να πάμε βαθιά. - Δεν το ξέρεις αυτό.
Το έχω ξανακάνει.
Σε ποιόν;
Γιατί πηγαίνουμε στο Παρίσι;
Θα χρειαστούμε καινούργιο Αρχιτέκτονα.
Ποτέ δεν σ'άρεσε το γραφείο σου.
Δεν μπορώ να σκεφτώ εκεί μέσα.
Είναι ασφαλές να βρίσκεσαι εδώ;
Η απέλαση μεταξύ Γαλλίας και Αμερικής είναι χρονοβόρα.
Θα το έκαναν πιο γρήγορα στη περίπτωσή σου.
Σου έφερα αυτά. Δώσ'τα στα παιδιά όταν μπορείς.
Θα χρειαστεί περισσότερα από απλά δώρα...
...για να πιστέψουν τα παιδιά πως έχουν ακόμα πατέρα.
Κάνω αυτά που μου έμαθες.
Δεν σου έμαθα να είσαι κλέφτης.
Μου έμαθες να ταξιδεύω στο μυαλό.
Μετά απ'αυτό που έγινε, δεν μπορούσα να το κάνω νόμιμα.
Τι γυρεύεις εδώ, Ντομ;
Βρήκα τρόπο να γυρίσω σπίτι.
Μια δουλειά για κάποιους πολύ ισχυρούς ανθρώπους.
Κάποιους που μπορούν να αποσύρουν τις κατηγορίες.
- Θέλω τη βοήθειά σου. - Θες να διαφθείρεις έναν δικό μου.
Άκου τι προσφέρω. Άσ'τους να αποφασίσουν οι ίδιοι.
- Λεφτά. - Όχι μόνο. Ξέρεις...
Την ευκαιρία να χτίσουν πράγματα που δεν υπήρχαν.
Που δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν στην πραγματικότητα.
Θες να βρω κάποιον άλλο να σ'ακολουθήσει;
Δεν θα μπουν στο όνειρο. Απλά θα το σχεδιάσουν.
Σχεδίασέ το εσύ.
Δεν μ'αφήνει η Μαλ.
Έλα πίσω στη πραγματικότητα, Ντομ. Σε παρακαλώ.
Τα εγγόνια σου περιμένουν τον πατέρα τους.
Αυτή είναι η πραγματικότητά τους. Μ'αυτή τη δουλειά θα γυρίσω.
Δεν θα ήμουν εδώ αν υπήρχε άλλος τρόπος.
Θέλω έναν Αρχιτέκτονα το ίδιο καλό μ'εμένα.
Έχω κάποιον καλύτερο... Αριάδνη;
Θέλω να γνωρίσεις τον κ. Κομπ.
Θέλει να συζητήσει μαζί σου για μια δουλειά.
- Μαθητευόμενη; - Όχι ακριβώς.
- Σου έχω ένα τεστ. - Δεν θα μου πεις για τη δουλειά;
Πριν απ'αυτό πρέπει να ξέρω ότι μπορείς να τη κάνεις.
- Γιατί; - Δεν είναι ακριβώς νόμιμη.
Έχεις δυο λεπτά να σχεδιάσεις έναν λαβύρινθο που λύνεται σε ένα.
Σταμάτα.
Ξανά.
Σταμάτα.
Πρέπει να προσπαθήσεις περισσότερο.
Καλό φαίνεται.
Χρειαζόμαστε μόνο ένα τμήμα του εγκεφάλου μας.
Αλλά μόνο όταν είμαστε ξύπνιοι. Όταν κοιμόμαστε...
Όταν κοιμόμαστε, το μυαλό είναι ικανό για όλα.
Σκέψου ότι σχεδιάζεις συνειδητά ένα κτίριο.
Κάποιες φορές φαίνεται σαν να σχεδιάζεται μόνο του.
- Ναι, σαν μια ανακάλυψη. - Όταν έχεις έμπνευση, σωστά;
Σ'ένα όνειρο, το μυαλό μας το κάνει αυτό συνεχώς.
Δημιουργούμε και κατανοούμε ταυτόχρονα.
Το μυαλό το κάνει τόσο καλά που δεν το αντιλαμβανόμαστε.
Μπορούμε να είμαστε στο κέντρο της διαδικασίας.
- Πώς; - Ελέγχοντας τη δημιουργία.
Εδώ σε χρειάζομαι. Εσύ θα δημιουργήσεις το όνειρο.
Φέρνουμε τον στόχο μέσα στο όνειρο...
...κι εκείνος το γεμίζει με το υποσυνείδητό του.
Πώς θα τους κάνουμε να πιστέψουν ότι είναι αλήθεια;
Θεωρούμε τα όνειρα αληθινά όσο είμαστε μέσα τους.
Μόνο όταν ξυπνάμε νιώθουμε πως ήταν κάτι περίεργο.
Ποτέ δεν θυμάσαι την αρχή ενός ονείρου, σωστά;
Πάντα καταλήγεις στο κέντρο των γεγονότων.
- Έτσι νομίζω. - Πώς καταλήξαμε εδώ;
- Μόλις ήρθαμε από το... - Σκέψου το, Αριάδνη.
Πώς έφτασες εδώ; Πού βρίσκεσαι τώρα;
- Είμαστε σε όνειρο; - Κοιμάσαι στη μέση της αίθουσας.
Το πρώτο σου μάθημα στα μοίρασμα ονείρων.
Αν ονειρευόμαστε, γιατί μάτωσες;
Ποτέ δεν είναι μόνο ένα όνειρο. Πονάς πραγματικά.
Όταν είσαι μέσα του το νιώθεις αληθινό.
Τα κοινά όνειρα ήταν πρόγραμμα του στρατού.
Ώστε οι στρατιώτες να συνηθίσουν τη μάχη.
Και πώς μπλέχτηκαν οι αρχιτέκτονες;
Κάποιος έπρεπε να σχεδιάσει τα όνειρα.
- Δώσε μας άλλα πέντε λεπτά. - Πέντε λεπτά;
Μιλούσαμε για τουλάχιστον μια ώρα.
Στα όνειρα, το μυαλό λειτουργεί γρηγορότερα...
...κι έτσι ο χρόνος μοιάζει να κινείται αργά.
Πέντε λεπτά εδώ έξω είναι μια ώρα στα όνειρα.
Ας δούμε τι μπορείς να κάνεις σε πέντε λεπτά.
Έχουμε όλα τα βασικά. Βιβλιοπωλείο, καφέ. Σχεδόν όλα.
- Ποιοί είναι οι άνθρωποι; - Παράγωγα του υποσυνείδητου.
- Του δικού σου; - Ναι. Εσύ απλά το φτιάχνεις.
Εγώ είμαι ο στόχος. Το μυαλό μου το γεμίζει.
Μπορείς ακόμα και να μιλήσεις στο υποσυνείδητό μου.
Είναι ένας τρόπος να παίρνουμε πληροφορίες.
- Πώς αλλιώς γίνεται; - Φτιάχνοντας κάτι ασφαλές...
...όπως ένα χρηματοκιβώτιο ή μια φυλακή.
Το μυαλό τα γεμίζει με ό,τι θέλει να προστατέψει.
- Κατάλαβες; - Μετά μπαίνεις και τα παίρνεις.
Θεωρούσα τα όνειρα περισσότερο οπτικά, αλλά...
...έχει να κάνει πιο πολύ με την αίσθησή του.
Τι γίνεται όταν παίζεις με τους φυσικούς νόμους;
- Εντυπωσιακό. - Ναι.
Γιατί με κοιτάνε όλοι;
Αισθάνονται πως κάποιος άλλος τα δημιούργησε.
Όσο πιο πολύ αλλάζουν όλα...
...τόσο το υποσυνείδητο προσπαθεί να τα συγκλίνει.
Διαισθάνεται πως κάποιος άλλος δημιουργεί το όνειρο.
Επιτίθεται όπως σε μια μόλυνση.
- Θα μας επιτεθούν; - Όχι, μόνο εσένα.
Αν συνεχίζεις να αλλάζεις τόσα πράγματα...
Θα πεις στο υποσυνείδητό σου να χαλαρώσει;
υποσυνείδητο είναι. Δεν μπορώ να το ελέγξω.
Εντυπωσιακό.
Τη ξέρω αυτή τη γέφυρα. Το μέρος είναι αληθινό, σωστά;
- Το περνάω κάθε μέρα. - Ποτέ μη σχεδιάζεις από μνήμης.
- Να φαντάζεσαι νέα μέρη. - Από κάπου χρειάζεσαι έμπνευση.
Μόνο λεπτομέρειες. Μια λάμπα, έναν θάλαμο...
- Ποτέ ολόκληρα μέρη. - Γιατί όχι;
Γιατί έτσι θα μπερδέψεις το όνειρο με τη πραγματικότητα.
- Αυτό συνέβη σε σένα; - Δεν έχει να κάνει μαζί μου.
Γι'αυτό με χρειάζεσαι να σου φτιάξω όνειρα;
Αφήστε την.
- Κομπ! - Αφήστε την!
- Ξύπνησέ με!
Κοίταξέ με. Είσαι μια χαρά.
Γιατί δεν ξυπνούσα;
Υπήρχε ακόμα χρόνος. Δεν ξυπνάς αν δεν πεθάνεις.
- Θα χρειαστεί τοτέμ. - Τι;
- Είναι ένα μικρό, προσωπικό... - Ωραίο υποσυνείδητο έχεις!
- Πολύ γοητευτική. - Γνώρισες την κα Κομπ.
- Γυναίκα του είναι; - Ναι. Τώρα, για το τοτέμ...
Κάτι ελαφρύ που θα έχεις πάντα μαζί σου.
- Όπως ένα νόμισμα; - Όχι, κάτι πιο προσωπικό.
Αυτό είναι ένα ζυγισμένο ζάρι.
Δεν μπορείς να το αγγίξεις. Θα χάσει την αξία του.
Μόνο εγώ ξέρω το βάρος του και το πώς κινείται.
Έτσι, όταν κοιτάς το δικό σου τοτέμ...
...θα ξέρεις ότι δεν είσαι στο όνειρο κάποιου άλλου.
Δεν ξέρω αν δεν μπορείς ή δεν θέλεις να δεις...
...αλλά ο Κομπ έχει θαμμένα κάποια σοβαρά προβλήματα.
Δεν πρόκειται ν'ανοίξω το μυαλό μου σ'αυτόν.
Θα γυρίσει. Δεν ξαναείδα κάποιον να μαθαίνει έτσι.
Δεν θα της αρκεί πλέον η πραγματικότητα.
Όταν γυρίσει βάλ'την να φτιάχνει λαβύρινθους.
- Πού θα πας εσύ; - Να βρω τον Ιμς.
Είναι στην Μομπάσα. Την πίσω αυλή της Cobol.
- Είναι απαραίτητο ρίσκο. - Υπάρχουν κι άλλοι Κλέφτες.
Δεν χρειαζόμαστε έναν απλό Κλέφτη.
Χρειαζόμαστε έναν Πλαστογράφο.
Τρίψτα όσο θες. Δεν θα ζευγαρώσουν.
- Ποτέ δεν ξέρεις. - Θα σου φέρω ένα ποτό.
Εσύ κερνάς.
- Η ορθογραφία σου δεν βελτιώθηκε. - Άντε πνίξου.
Πώς είναι ο γραφικός σου χαρακτήρας;
- Ευέλικτος. - Ωραία.
Γένεση.
Πριν μου πεις πως είναι αδύνατο...
Δεν είναι αδύνατο, απλά είναι δύσκολο.
Ο Άρθουρ μου λέει πως δεν γίνεται.
Ο Άρθουρ... Ακόμα μ'αυτόν δουλεύεις;
- Είναι καλός σ'αυτό που κάνει. - Ναι, αλλά δεν έχει φαντασία.
Αντίθετα μ'εσένα.
Αν θες να πετύχεις τη Γένεση, χρειάζεσαι φαντασία.
Για πες μου... Το έχεις ξανακάνει;
Προσπαθήσαμε. Βάλαμε την ιδέα, αλλά δεν πέτυχε.
- Δεν εισχωρήσατε αρκετά; - Δεν είναι θέμα βάθους.
Η ιδέα πρέπει να είναι στην απλούστερη μορφή της...
...ώστε να αναπτυχθεί φυσικά στο μυαλό του υποκειμένου.
Τι ιδέα θέλετε να εμφυτεύσετε;
Έναν κληρονόμο να διαλύσει την αυτοκρατορία του πατέρα του.
Ό,τι πολιτικά ή οικονομικά κίνητρα κι αν υπάρξουν...
...αλλά όλα υπόκεινται στη προκατάληψη του υποκειμένου.
- Πρέπει ν'αρχίσετε απ'τα βασικά. - Δηλαδή;
Τη σχέση του με τον πατέρα του.
- Βρήκατε Χημικό; - Όχι ακόμα.
Είναι κάποιος εδώ που λέγεται Γιούσουφ.
- Έχει δικές του συνταγές. - Πήγαινέ με σ'αυτόν.
Μόλις ξεφορτωθούμε αυτόν που σ'ακολουθεί.
- Αυτός στο μπαρ. - Είναι απ'την Cobol.
Η επικήρυξη ήταν να με πιάσουν ζωντανό ή νεκρό;
Δεν έχω ιδέα. Θα δούμε αν πυροβολήσει.
Απασχόλησέ τον. Θα σε βρω κάτω σε μισή ώρα.
- Πάλι εδώ; - Δεν θα το υποψιαστούν.
Φρέντι! Φρέντι Σίμονς. Εσύ δεν είσαι;
Μάλλον όχι.
Μείνε λίγο ακόμα.
Έναν καφέ.
Να σας πάρουμε, κ. Κομπ;
- Τι κάνεις στη Μομπάσα; - Προστατεύω την επένδυσή μου.
- Έτσι τους έχασες; - Αυτοί είναι άλλοι.
Ο Κομπ είπε πως θα ξανάρθεις.
- Προσπάθησα, αλλά... - Δεν μπόρεσες ν'αντισταθείς.
Είναι η υπέρτατη δημιουργία.
Ας δούμε λίγη αρχιτεκτονική του παράδοξου.
Αν είναι να φτιάξεις τρία επίπεδα ονείρου...
...πρέπει να μάθεις μερικά κόλπα.
Τι είδους κόλπα;
Στα όνειρα φτιάχνεις τα πιο απίθανα σχέδια.
Όπως δακτυλίους. Σαν τη Σκάλα Πενρόουζ.
Το ατέλειωτο κλιμακοστάσιο.
Βλέπεις;
Παράδοξο. Ένας τέτοιος κλειστός δακτύλιος...
...σου επιτρέπει να κρύβεις τα όρια του ονείρου σου.
Πόσο μεγάλα πρέπει να είναι τα επίπεδα;
Από έναν όροφο μέχρι ολόκληρη πόλη.
Αρκετά περίπλοκα ώστε να κρυφτούμε απ'το υποσυνείδητο.
- Ένας λαβύρινθος. - Ακριβώς.
Όσο καλύτερος είναι τόσο πιο πολύ χρόνο έχουμε.
Το υποσυνείδητό σου μοιάζει αρκετά ευγενικό.
Περίμενε και θα δεις.
Σε κανένα μυαλό δεν αρέσει να παίζουν μαζί του.
Ο Κομπ δεν μπορεί να χτίσει άλλο, έτσι δεν είναι;
Δεν ξέρω αν μπορεί, αλλά δεν θέλει.
Το θεωρεί ασφαλέστερο να μην ξέρει το σχέδιο.
Δεν μου λέει το γιατί, αλλά μάλλον εξαιτίας της Μαλ.
- Της πρώην γυναίκας του; - Δεν είναι πρώην του.
- Είναι ακόμα μαζί; - Όχι...
Είναι νεκρή.
Αυτή που είδες είναι η ανάμνησή του.
- Πώς ήταν στ'αλήθεια; - Υπέροχη.
- Ψάχνετε Χημικό; - Ναι.
Να φτιάξει διαλύματα για κάποια δουλειά;
- Και να έρθεις στην αποστολή. - Δεν πάω σε αποστολές.
Πρέπει να φτιάξεις διαλύματα ειδικά για μας.
- Δηλαδή; - Μεγάλο βάθος.
Όνειρο μέσα σε όνειρο. Δύο επίπεδα.
- Τρία. - Αδύνατον...
- Τόσα πολλά είναι ασταθή. - Είναι δυνατό.
- Απλά χρειαζόμαστε υπνωτικό. - Πολύ δυνατό υπνωτικό.
- Πόσα άτομα είστε; - Πέντε.
Έξι.
Μόνο αν έρθω μαζί θα ξέρω πως πετύχατε.
Δεν έχουμε χώρο για τουρίστες, κ. Σάιτο.
Αυτή τη φορά, έχετε.
Αυτό είναι αρκετά καλό. Το χρησιμοποιώ κάθε μέρα.
- Σε τι πράγμα; - Θα σας δείξω.
- Ίσως δεν θέλετε να δείτε. - Μετά από σας.
Δέκα... Δώδεκα. Είναι τόσοι πολλοί.
Έρχονται να μοιραστούν όνειρα κάθε μέρα.
Βλέπετε; Είναι πολύ σταθερό.
- Πόση ώρα ονειρεύονται; - Τρεις-τέσσερεις ώρες κάθε μέρα.
- Και η διάρκεια του ονείρου; - Μ'αυτό το φάρμακο;
- Σαράντα ώρες καθημερινά. - Γιατί το κάνουν;
Πες του, κ. Κομπ.
Μετά από λίγο, μόνο έτσι βλέπουν όνειρα.
- Εσύ ονειρεύεσαι, κ. Κομπ; - Κι έρχονται εδώ κάθε μέρα;
Έρχονται για να ξυπνήσουν. Το όνειρο έγινε η πραγματικότητά τους.
Ποιός είσαι εσύ για να διαφωνήσεις;
Θέλω να δω τι κάνετε.
Ξέρεις που μπορείς να με βρεις.
Ξέρεις τι να κάνεις.
Έντονο, έτσι;
Είστε καλά, κ. Κομπ;
Ναι, μια χαρά.
Ρόμπερτ Φίσερ, κληρονόμος της εταιρίας ενέργειας Φίσερ Μόροου.
- Τι πρόβλημα έχετε μαζί του; - Αυτό δεν σας αφορά.
Δεν είναι τυπική περίπτωση βιομηχανικής κατασκοπείας.
Θέλετε Γένεση. Ελπίζω να ξέρετε τι σημαίνει αυτό.
Αυτό που θα φυτέψουμε θα εξελιχθεί σε μια ιδέα...
Αυτή θα τον καθορίσει. Ίσως τον αλλάξει τελείως.
Μόνο εμείς τους εμποδίζουμε να έχουν το μονοπώλειο.
Δεν θα αντέξουμε πολύ. Σύντομα θα ελέγχουν...
...ολόκληρη τη παροχή ενέργειας. Μια νέα υπερδύναμη.
Ο κόσμος θέλει τον Φίσερ να αλλάξει γνώμη.
Κι εδώ μπαίνουμε εμείς. Πώς τα πάει με τον πατέρα του;
Οι φήμες λένε πως έχουν περίπλοκες σχέσεις.
Δεν μπορούμε να ενεργήσουμε με βάση τις φήμες.
Μπορείτε να μας φέρετε σε επαφή μ'αυτόν εδώ;
Τον Μπράουνιγκ. Το δεξί χέρι του πατέρα...
...και νονό του γιού.
Γίνεται, αν έχετε τις σωστές συστάσεις.
Οι συστάσεις είναι η ειδικότητά μου, κ. Σάιτο.
Δεν το βλέπω για συμβιβασμό. Θα πάμε στα δικαστήρια.
Ο Μορίς Φίσερ θέλει να αποφεύγει τις δίκες.
Θες να το πεις απ'ευθείας στον Μορίς;
- Δεν είναι απαραίτητο. - Νομίζω πως πρέπει.
Πώς είναι; Δεν θέλω να τον ενοχλώ, αλλά...
Ρόμπερτ, σου είπα... Βοήθησέ με να σηκωθώ.
Είσαι ξεροκέφαλος. Δεν κάνεις αυτό που σου λέω.
Σίγουρα του θυμίζει κάτι.
Εγώ το έβαλα δίπλα του. Ούτε που το πρόσεξε.
Ρόμπερτ, πρέπει να μιλήσουμε για το πληρεξούσιο.
- Όχι τώρα. - Είναι πολύ σημαντικό να...
Τα όρνια πετάνε γύρω-γύρω.
Όσο αρρωσταίνει ο Φίσερ, τόσο δυναμώνει ο Μπράουνιγκ.
Είχα την ευκαιρία να μελετήσω τον Μπράουνιγκ.
Την φυσική του παρουσία, τη συμπεριφορά του...
Στο πρώτο επίπεδο, μπορώ να τον υποδυθώ...
...και να φυτέψω ιδέες στο μυαλό του Ρ. Φίσερ.
Υποσεινείδητα, στο επόμενο επίπεδο...
...ο Μπράουνιγκ θα συνεχίσει την υποκίνηση.
Έτσι θα δώσει την ιδέα στον εαυτό του.
Μόνο έτσι θα πετύχει. Να νομίζει πως είναι δική του.
Ιμς, με έχεις εντυπωσιάσει.
Η επιβράβευσή σου είναι πάντα καλοδεχούμενη, Άρθουρ.
Ετοιμαζόσουν να πας μόνος σου;
Όχι, έκανα μερικά πειράματα. Νόμιζα πως ήμουν μόνος.
- Δούλευα στο τοτέμ μου. - Για να δω.
Έμαθες το μάθημά σου.
Μια κομψή λύση για να ξεχωρίζω τη πραγματικότητα.
- Εσύ σκέφτηκες το δικό σου; - Όχι, η Μαλ.
Δικό της ήταν. Το στριφογύριζε στα όνειρα.
- ο Άρθουρ είπε πως πέθανε. - Πώς πάνε οι λαβύρινθοι;
Κάθε επίπεδο σχετίζεται με το τμήμα του υποσυνείδητου...
...που θέλουμε να προσεγγίσουμε.
Το τελευταίο είναι νοσοκομείο για να πάει ο Φίσερ τον πατέρα του.
- Θέλω να σε ρωτήσω κάτι. - Μη μου δείχνεις τι έκανες.
Μόνο αυτός που ονειρεύεται πρέπει να ξέρει το σχέδιο.
Γιατί είναι τόσο σημαντικό;
Σε περίπτωση που εισχωρήσει το δικό μας υποσυνείδητο.
Δεν πρέπει να ξέρει τις λεπτομέρειες του χώρου.
Εννοείς, σε περίπτωση που φέρεις τη Μαλ.
- Δεν μπορείς να τη κρατήσεις έξω; - Όχι...
Δεν χτίζεις γιατί αν ξέρεις το λαβύρινθο, τον ξέρει κι αυτή.
Θα κινδύνευαν τα πάντα. Οι άλλοι ξέρουν γι'αυτό;
- Όχι, δεν ξέρουν. - Αν χειροτερεύει, να τους το πεις.
Κανείς δεν είπε πως χειροτερεύει.
Το μόνο που με νοιάζει είναι να γυρίσω σπίτι.
Γιατί δεν μπορείς να γυρίσεις;
Γιατί νομίζουν πως την σκότωσα εγώ.
- Σ'ευχαριστώ. - Για ποιό πράγμα;
Επειδή δεν ρώτησες αν το έκανα.
Πρέπει να φυτέψουμε την ιδέα βαθιά μέσα του.
Το υποσυνείδητο επηρεάζεται από αισθήματα, όχι απ'τη λογική.
Πρέπει να το μετατρέψουμε σε συναίσθημα.
Πώς μετατρέπεις μια στρατηγική σε συναίσθημα;
Αυτό θέλουμε να βρούμε εδώ.
Οι σχέση του με τον πατέρα του είναι τουλάχιστον τεταμένη.
Τότε ας διαλύσει την εταιρία αποκηρύττοντας τον γέρο.
Όχι, το θετικό συναίσθημα υπερέχει του αρνητικού.
Όλοι μας προτιμάμε την "κάθαρση", τη νέα αρχή.
Ο Ρ. Φίσερ πρέπει να νιώσει θετικά για όλα αυτά.
Ας προσπαθήσουμε αυτό.
"Ο πατέρας μου θέλει να πορευτώ μόνος μου...
...και όχι να ακολουθήσω τα βήματά του. "
- Ίσως πετύχει. - Ίσως;
- Το "ίσως" δεν μας φτάνει. - Ευχαριστούμε για τη γνώμη σου.
- Απλά θέλω συγκεκριμενοποίηση. - Συγκεκριμενοποίηση;
Η Γένεση δεν έχει να κάνει με την ακρίβεια.
Όταν μπούμε στο μυαλό του, θα δουλέψουμε με ό,τι βρούμε.
Στο πρώτο επίπεδο, θ'ανοίξουμε τη σχέση με το πατέρα.
"Δεν θα ακολουθήσω τα βήματά του". Μετά...
...θα του ταϊσουμε το "θα δημιουργήσω κάτι μόνος μου. "
Στο τελευταίο επίπεδο θα φέρουμε το βαρύ πυροβολικό.
"Ο πατέρας μου δεν θέλει να είμαι σαν αυτόν. "
Στα τρία επίπεδα, τα όνειρα καταρρέουν με το παραμικρό.
Νάρκωση. Για να υπάρξει ύπνος με όνειρα τριών επιπέδων...
...θα χρειαστεί κάποιο πολύ ισχυρό υπνωτικό.
Το διάλυμα που θα φτιάξουμε δημιουργεί πολύ ισχυρό δεσμό...
...μεταξύ αυτών που ονειρεύονται. Επιταχύνει την εγκεφαλική λειτουργία.
Μας δίνει περισσότερο χρόνο σε κάθε επίπεδο.
Η εγκεφαλική λειτουργία θα είναι 20 φορές γρηγορότερη.
Με κάθε νέο όνειρο, η αύξηση είναι γεωμετρική.
- Τρία όνειρα, δέκα ώρες... - Δεν μ'αρέσουν τα μαθηματικά.
Πόση ώρα μας κάνει αυτό;
Μια βδομάδα για το πρώτο επίπεδο, έξι μήνες το δεύτερο...
- Για το τρίτο... - Δέκα χρόνια.
Ποιός θέλει να ονειρεύεται επί δέκα χρόνια;
Εξαρτάται απ'το όνειρο.
Αφού βάλουμε την ιδέα, πώς φεύγουμε;
Ελπίζω κάτι βολικότερο απ'το να με σκοτώσεις.
- Κλωτσιά. - Τι είναι η κλωτσιά;
Κάτι σαν αυτό.
Η αίσθηση της πτώσης σε ταρακουνάει.
Σε βγάζει απ'το όνειρο.
- Θα τη νιώσουμε ναρκωμένοι; - Αυτό είναι το έξυπνο μέρος.
Άλλαξα το υπνωτικό ώστε να λειτουργεί το αυτί.
Όσο βαθύς κι αν είναι ο ύπνος, η πτώση θα γίνει αισθητή.
Όπως και το κούνημα.
Πρέπει να συγχρονίσουμε τη κλωτσιά σε όλα τα επίπεδα.
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μουσική αντίστροφη μέτρηση.
Δεν έχει προγραμματίσει ούτε εγχείρηση, ούτε οδοντίατρο.
Δεν θα έκανε εγχείρηση στο γόνατο;
Τίποτα. Κι εμείς θέλουμε τουλάχιστον δέκα ώρες.
Σύδνεϋ προς Λ. Άντζελες. Μια απ'τις μεγαλύτερες πτήσεις.
- Πετάει κάθε δυο βδομάδες. - Μάλλον με ιδιωτικό τζετ.
Όχι αν προέκυπτε πρόβλημα με το αεροπλάνο του.
- Πρέπει να είναι 747. - Γιατί;
Γιατί ο πιλότος κάθεται πάνω, η Α' θέση είναι μπροστά...
...κι έτσι δεν θα περνάει κανείς. Αλλά θέλουμε όλη τη καμπίνα.
Και τις αεροσυνοδούς.
Η εταιρία είναι δική μου. Δεν θα υπάρξει πρόβλημα.
Μάλλον βρήκαμε τις δέκα ώρες μας.
Αριάδνη, έκανες καταπληκτική δουλειά.
Ξέρεις πώς να με βρεις. Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.
Θυμάσαι όταν μου ζήτησες να παντρευτούμε;
- Φυσικά. - Είπες ότι είδες όνειρο.
Ότι θα γεράσουμε μαζί.
Και μπορούμε.
Δεν πρέπει να είσαι εδώ.
Αυτά είναι τα πειράματα που κάνεις κάθε βράδυ;
- Δεν έχει να κάνει μαζί σου. - Φυσικά και έχει.
- Θα μοιραστούμε όνειρα. - Όχι αυτά. Αυτά είναι δικά μου.
- Γιατί το κάνεις αυτό; - Μόνο έτσι ονειρεύομαι.
- Γιατί είναι τόσο σημαντικό; - Στα όνειρα, είμαστε ακόμα μαζί.
Δεν είναι απλά όνειρα.
Είναι αναμνήσεις. Είπες να μην τις χρησιμοποιούμε.
- Το ξέρω. - Θες να τη κρατήσεις ζωντανή.
- Δεν μπορείς να τη ξεχάσεις. - Δεν καταλαβαίνεις...
Είναι στιγμές που μετανιώνω. Αναμνήσεις που θέλω ν'αλλάξω.
Τι είναι εκεί κάτω που μετανιώνεις;
Πρέπει να ξέρεις ένα πράγμα για μένα.
- Το σπίτι σου είναι; - Δικό μου και της Μαλ.
- Πού είναι; - Έχει ήδη πεθάνει.
Ο γιος μου, ο Τζέιμς. Ψάχνει κάτι, ίσως ένα σκουλήκι.
Αυτή είναι η Φίλιπα.
Σκέφτηκα να τους φωνάξω ώστε να γυρίσουν...
...και να δω τα πρόσωπά τους, αλλά είναι ήδη πολύ αργά.
Τώρα ή ποτέ, Κομπ.
Μετά με πιάνει πανικός. Ότι θα μετανιώσω...
...και ότι θέλω να δω τα πρόσωπά τους άλλη μια φορά.
Μετά η στιγμή πέρασε.
Ό,τι κι αν κάνω, δεν μπορώ να την αλλάξω.
Μόλις πάω να τα φωνάξω, φεύγουν μακριά.
Δεν θα τα ξαναδώ αν δεν γυρίσω αλήθεια πίσω.
- Τι γυρεύεις εδώ; - Είμαι η...
Ξέρω ποια είσαι. Τι γυρεύεις εδώ;
- Προσπαθώ να καταλάβω. - Πώς θα μπορούσες;
Ξέρεις τι σημαίνει να κάνεις έρωτα;
- Να είσαι το έτερο ήμισυ; - Όχι.
Θα σου πω ένα γρίφο.
Περιμένεις ένα τρένο που θα σε πάει πολύ μακριά.
Ξέρεις πού θες να σε πάει, αλλά δεν είσαι σίγουρη.
Αλλά δε σε νοιάζει... Πώς γίνεται να μη σε νοιάζει;
Γιατί θα είμαστε μαζί.
- Πώς μπόρεσες να τη φέρεις εδώ; - Τι είναι αυτό το μέρος;
Η σουίτα όπου περνούσαμε τις επετείους μας.
Τι συνέβη εδώ;
Μου υποσχέθηκες!
Πρέπει να μείνεις εδώ, τουλάχιστον για τώρα.
Είπως ότι θα'μαστε μαζί! Ότι θα γεράσουμε μαζί!
Κάνε πίσω... Το υπόσχομαι.
Νομίζεις ότι θα τη κλειδώσεις σε μια φυλακή από αναμνήσεις;
Νομίζεις πως αυτό θα την περιορίσει;
Ήρθε η ώρα. Μόλις πέθανε ο Μ. Φίσερ στο Σίδνεϋ.
- Πότε είναι η κηδεία; - Τη Πέμπτη, στο Λ. Άντζελες.
Ο Ρόμπερτ θα φύγει με το φέρετρο μέχρι τη Τρίτη.
- Θα έρθω μαζί σου, Κομπ. - Όχι, το υποσχέθηκα στον Μάιλς.
Χρειαζόσαστε κάποιον που καταλαβαίνει τι περνάς.
Ακόμα κι αν δεν είμαι εγώ...
...πρέπει να δει ο Άρθουρ αυτά που είδα εγώ.
Κλείστε μας άλλη μια θέση στο αεροπλάνο.
Αν ανέβω στο αεροπλάνο και δε τηρήσεις τη συμφωνία...
...όταν προσγειωθούμε θα με φυλακίσουν ισόβια.
Θα το τακτοποιήσω καθ'οδόν με ένα τηλεφώνημα.
Δεν θα έχεις πρόβλημα στο αεροδρόμιο.
- Με συγχωρείτε. - Συγγνώμη, περάστε.
Αυτό μάλλον είναι δικό σας. Θα σας έπεσε.
- Θέλετε να πιείτε κάτι; - Νερό, παρακαλώ.
Δεν μπόρεσα να μη το προσέξω, αλλά...
...μήπως σχετίζεστε με τον γνωστό Μ. Φίσερ;
- Ήταν ο πατέρας μου. - Ήταν σημαντικός άνθρωπος...
- Τα συλληπητήριά μου. - Ευχαριστώ.
Στον πατέρα σας. Ας αναπαυθεί εν ειρήνη.
Δεν μπορούσες να κατουρήσεις πιο μπροστά;
- Ήπιες πολύ σαμπάνια; - Πολύ αστείο.
Τώρα θα ψάχνει για ταξί στη βροχή.
- Ηλίθιε... Τι νομίζεις πως... - Απομακρύνσου.
Πρέπει να κλείσω... Ταξί!
3η και Μάρκετ, γρήγορα.
- Τι κάνεις; - Νόμιζα πως ήταν ελεύθερο.
- Μπορούμε να το μοιραστούμε. - Όχι, μπορείς να τον κατ...
Μέσα έχει 500 δολάρια. Το πορτοφόλι είναι πιο ακριβό.
- Αφήστε με στο σωστό μέρος. - Φοβάμαι πως...
Καλύψτε τον!
Τι διάολο συμβαίνει;
Αυτό δεν ήταν στο σχέδιο.
- Είσαι καλά; - Ναι, μια χαρά.
Και ο Φίσερ, εκτός αν πάθει ναυτία.
Σάιτο;
Πάρτε τον Φίσερ στο πίσω δωμάτιο!
- Πυροβολήθηκε, πεθαίνει; - Δεν ξέρω.
- Εσύ τι έπαθες; - Χτυπηθήκαμε από τρένο.
Γιατί έβαλες τρένο στη μέση της πόλης;
- Δεν έβαλα. - Από πού ήρθε;
Γιατί μας την είχαν στημένη; Δεν ήταν απλά παράγωγα!
- Ήταν εκπαιδευμένοι. - Πώς είναι δυνατόν;
Κάποιος Συλλέκτης έμαθε στον Φίσερ να αμύνεται.
Το υποσυνείδητό του είναι εκπαιδευμένο. Έπρεπε να το ξέρω.
- Τότε γιατί δεν το ήξερες; - Ηρέμησε.
Μη μου λες να ηρεμήσω! Ήταν δουλειά σου να ξέρεις!
Έπρεπε να ερευνήσεις το παρελθόν του Φίσερ!
- Δεν είμαστε προετοιμασμένοι! - Το έχουμε ξανακάνει...
Αν είμαστε προσεκτικοί δεν θα έχουμε πρόβλημα.
Δεν ήταν στο σχέδιο! Κοίτα τον, πεθαίνει!
- Μη το κάνεις. - Υποφέρει, θα τον ξυπνήσω.
- Δεν θα τον ξυπνήσει. - Τι εννοείς;
- Όταν πεθαίνουμε, ξυπνάμε. - Όχι απ'αυτό.
Είμαστε πολύ ναρκωμένοι για να ξυπνήσουμε έτσι.
- Τι γίνεται αν πεθάνουμε; - Πέφτουμε σε λήθη.
- Λήθη; - Ονειρικό χάος.
- Τι είναι αυτό; - Τίποτα. Άπειρο υποσυνείδητο.
Εκτός απ'τα απομεινάρια των ονείρων...
...όσων εδώ πέρα έχουν παγιδευτεί εκεί ξανά.
Δηλαδή τα δικά σου.
- Πόσο θα μείνουμε εκεί; - Τουλάχιστον μέχρι η νάρκωση να...
- Για πόσο, Γιούσουφ; - Δεκαετίες, ίσως αιώνια...
Ρωτήστε αυτόν που έχει ξαναπάει.
Ας τον πάρουμε επάνω.
Υπέροχα. Ευχαριστώ.
Είμαστε στο μυαλό του Φίσερ, πολεμώντας τον ιδιωτικό του στρατό...
...και αν πεθάνουμε θα χαθούμε αιώνια στη λήθη.
Ποιός ξέρει Πρώτες Βοήθειες;
Ήξερες για τους κινδύνους και δεν μας το είπες;
Δεν θα υπήρχαν κίνδυνοι αν ήξερα τι θα αντιμετωπίζαμε.
- Δεν είχες το δικαίωμα. - Μόνο έτσι θα κατεβαίναμε τρια επίπεδα.
Κι εσύ το ήξερες και δεν είπες τίποτα;
- Τον εμπιστεύτηκα. - Γιατί, σου υποσχέθηκε τα μισά;
Όχι, όλα. Εξάλλου είπε πως το έχει ξανακάνει.
Πότε; Με τη Μαλ; Είδαμε τι έγινε.
Έκανα ό,τι έπρεπε για να γυρίσω στα παιδιά μου.
Κι έτσι μας έφερες εδώ χωρίς τρόπο διαφυγής;
Υπάρχει τρόπος. Κάνουμε γρήγορα τη δουλειά...
...και φεύγουμε χρησιμοποιώντας τη κλωτσιά.
Αποκλείεται. Αν πάμε βαθύτερα είναι πιο επικίνδυνο.
Δεν θα συμμετάσχω άλλο.
Οι άντρες του Φίσερ θα περικυκλώσουν το μέρος.
Δέκα ώρες πτήσης σημαίνουν μια εβδομάδα εδώ...
...που σημαίνει ότι θα μας σκοτώσουν όλους.
Δεν έχουμε επιλογή. Πρέπει να κάνουμε τη δουλειά.
Ο μόνος δρόμος είναι προς τα κάτω.
Ετοιμαστείτε. Πάμε να τον ξυπνήσουμε.
Είμαι ασφαλισμένος για απαγωγή για 10 εκατομμύρια.
- Δεν θα είναι δύσκολο. - Βούλωστο! Θα είναι.
Στο γραφείο του πατέρα σου είναι το προσωπικό του χρηματοκιβώτιο.
- Θέλουμε τον συνδυασμό. - Δεν ξέρω για το χρηματοκιβώτιο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ξέρεις το συνδυασμό.
- Πες μας. - Δεν τον ξέρω.
Μια αξιόπιστη πηγή μάς είπε ότι τον ξέρεις.
Ποιά πηγή είναι αυτή;
- Αυτό κοστίζει 500 δολάρια; - Τι έχει μέσα;
Λεφτά, κάρτες, ταυτότητα... και αυτό εδώ.
- Χρήσιμο; - Ίσως.
- Σειρά σου. Έχεις μια ώρα. - Μια ώρα;
Υποτίθεται πως θα είχα ολόκληρη τη νύχτα.
Και ο Σάιτο υποτίθεται πως δεν θα είχε πυροβοληθεί.
Έχεις μια ώρα. Βρες μας κάτι χρήσιμο.
- Τι είναι αυτό; - Η αξιόπιστη πηγή.
Ο θείος Πήτερ;
- Κάν'τους να σταματήσουν. - Τον συνδυασμό.
- Δεν τον ξέρω. - Ο Μπράουνιγκ γιατί λέει άλλα;
Δεν ξέρω. Άσε με να του μιλήσω και θα μάθω.
Έχεις μια ώρα. Άρχισε να μιλάς.
Είσαι καλά;
Οι μπάσταρδοι με βασανίζουν επί δυο μέρες.
Έχουν πρόσβαση στο γραφείο και θέλουν το χρηματοκιβώτιο.
Νόμιζαν πως ξέρω τον συνδυασμό, αλλά δεν τον ξέρω.
Ούτε εγώ.
Ο Μορίς είπε πως όταν πέθαινε μόνο εσύ θα το άνοιγες.
Δεν μου έδωσε κανέναν συνδυασμό.
Ίσως στον έδωσε αλλά δεν το ήξερες.
- Τότε τι ήταν; - Ίσως κάποιοι αριθμοί...
...από τις εμπειρίες σου με τον πατέρα σου.
Δεν είχαμε και πολλές εμπειρίες μαζί.
Ίσως αφότου πέθανε η μητέρα σου.
Ξέρεις τι μου είπε μετά που πέθανε;
- "Ρόμπερτ, δεν υπάρχουν λόγια. " - Ήταν φορτισμένος.
Ήμουν έντεκα, θείε Πήτερ.
- Πώς είναι; - Πονάει.
Στα κατώτερα επίπεδα ο πόνος θα είναι μικρότερος.
- Κι αν πεθάνει; - Στη χειρότερη περίπτωση...
...όταν ξυπνήσει, το μυαλό του θα είναι χαμένο.
- Θα τηρήσω τη συμφωνία. - Σ'ευχαριστώ, Σάιτο.
Αλλά όταν ξυπνήσεις ούτε που θα τη θυμάσαι.
Η λήθη θα γίνει η πραγματικότητά σου.
Θα χαθείς εκεί για τόσο καιρό, μέχρι να γεράσεις.
- Ξέρεις τι μετανιώνω; - Που θα πεθάνεις μόνος;
Όχι, ότι θα γυρίσω και θα σε ξαναδώ.
Ανέπνευσε.
Θα μας σκοτώσουν αν δεν πάρουν τον συνδυασμό.
- Μόνο λύτρα θέλουν. - Τους άκουσα!
Θα μας βάλουν στο φορτηγό και θα το ρίξουν στο ποτάμι.
- Τι είναι στο χρηματοκιβώτιο; - Κάτι για σένα.
Ο Μορίς έλεγε πως είναι το πολυτιμότερο δώρο του σε σένα.
Μια διαθήκη.
- Νόμιζα ότι είναι στους δικηγόρους. - Αυτή είναι νεότερη.
Θα ακύρωνε την προηγούμενη αν το ήθελες.
Χωρίζει τις θυγατρικές εταιρίες της Φίσερ Μάροου.
Θα ήταν το τέλος της αυτοκρατορίας που ξέρουμε.
Να καταστρέψω τη κληρονομιά μου; Γιατί να προτείνει κάτι τέτοιο;
Δεν ξέρω. Σ'αγαπούσε, Ρόμπερτ...
- Με το δικό του τρόπο. - Με το δικό του τρόπο;
Πριν το τέλος, με φώναξε στο νεκροκρέβατό του.
Μετά βίας μιλούσε.
Μπόρεσε, όμως, να μου πει κάτι τελευταίο.
Με τράβηξε κοντά. Κατάλαβα μόνο μια λέξη...
"Απογοητευμένος. "
Πότε ήσουν σε λήθη;
Μπορεί να έπεισες τους υπόλοιπους να συνεχίσουν...
...αλλά δεν ξέρουν την αλήθεια. - Ποιά αλήθεια;
Ότι μπορεί να φέρεις ένα τρένο ανά πάσα στιγμή.
Ότι η Μαλ δραπετεύει απ'το υποσυνείδητό σου.
Και ότι όσο βαθύτερα στον Φίσερ πηγαίνουμε...
...πηγαίνουμε βαθύτερα και σένα.
Δεν ξέρω αν θα μας αρέσει αυτό που θα βρούμε.
Δουλεύαμε μαζί στα όνειρα μέσα στα όνειρα.
Πίεζα συνέχεια για να πάμε βαθύτερα και μακρύτερα.
Δεν καταλάβαινα πώς οι ώρες μετατρέπονται σε χρόνια.
Ότι μπορούσαμε να παγιδευτούμε τόσο πολύ, ώστε...
...όταν βρούμε την άκρη δεν θα ξέρουμε τι είναι αληθινό.
Φτιάξαμε έναν κόσμο για μας.
Το κάναμε επί χρόνια. Χτίζαμε τον κόσμο μας.
- Πόσο καιρό ήσασταν εκεί; - Γύρω στα 50 χρόνια.
Πώς το άντεξες;
Στην αρχή δεν ήταν άσχημα. Νιώθαμε σαν θεοί.