♪ Przychodzimy na świat
♪ Tak bezbronni
♪ I słońce posyła nam swój dar
♪ Z każdym dniem
♪ Nowy spełnia się sen
♪ Z każdym snem
♪ Życie nabiera barw
♪ I każdy z nas
♪ Już czuje zew
♪ Z każdą chwilą
♪ I ze wszystkich stron
♪ Przybywamy na znak
♪ Wiemy, że właśnie tak
♪ Wiruje w nas
♪ Wieczny życia krąg
♪ Bo początek i kres
♪ Miłość, żal i gniew
♪ Jeden mają rytm
♪ Jak noc i dzień
♪ Tutaj każdy z nas
♪ Swe odnajdzie miejsce
♪ A krąg życia
♪ Krąg życia niech trwa
♪ Bo początek i kres
♪ Miłość, żal i gniew
♪ Jeden mają rytm
♪ Jak noc i dzień
♪ Tutaj każdy z nas
♪ Swe odnajdzie miejsce
♪ A krąg życia
♪ Krąg życia niech trwa
KRÓL LEW
Życie nie jest fair, co?
Widzisz, ja...
Ja nigdy nie będę królem.
A ty...
nie ujrzysz następnego dnia.
Adieu.
Czy matka nie mówiła ci, abyś nie bawił się jedzeniem?
Czego chcesz?
Król Mufasa tu idzie.
Nie byłeś na porannej ceremonii. Przygotuj sobie dobrą wymówkę.
No, widzisz, Zazu.
Straciłem lunch.
Zaraz stracisz o wiele więcej.
Król jest zły jak niedźwiedź z chorą łapą.
Trzęsę się ze strachu!
Nie patrz tak na mnie, Skaza.
Ratunku!
Skazo?
Puść go.
W samą porę, Wasza Wysokość.
Mój starszy braciszek zstąpił z wyżyn swego tronu,
aby zadawać się z pospólstwem.
Nie widzieliśmy cię na prezentacji Simby.
To było dzisiaj?
Tak mi przykro!
Zupełnie wyleciało mi to z głowy.
Mimo że głowę masz jak sito,
jako brat króla powinieneś być pierwszy w kolejce!
I byłem, dopóki nie urodził się ten futrzak.
Ten „futrzak” to mój syn, a twój przyszły król.
Zacznę ćwiczyć pokłony!
Nie odwracaj się do mnie plecami.
O, nie, Mufasa.
To ty nie powinieneś tego robić.
Czy to ma być wyzwanie?
Co za burzliwy charakterek.
Przez myśl mi to nie przeszło.
Szkoda. Czemu nie?
Przy rozdawaniu rozumów dostałem jego lwią część.
Ale co się tyczy zwierzęcej siły...
obawiam się, że tego mi natura poskąpiła.
W każdej rodzinie znajdzie się czarna owca.
W mojej są dwie -
i zawsze zdołają zepsuć podniosłe uroczystości.
Co ja mam z nim zrobić?
Byłby z niego ładny chodnik.
Zazu!
I można by mu przetrzepać skórę,
gdyby się zabrudził.
Simba.
Tato!
Musimy iść, tato! Obudź się!
Przepraszam.
Tato!
Twój syn już nie śpi.
Przed wschodem słońca jest twoim synem.
Wstawaj, tato.
Obiecałeś!
Dobrze. Już wstaję.
Tak jest!
Spójrz, Simba.
Nasze królestwo to tereny, których dotykają promienie słońca.
Ojej!
Czas króla jako władcy zaczyna się i kończy jak wschód i zachód słońca.
Pewnego dnia słońce zajdzie nad moim panowaniem,
a wzejdzie nad twoim.
I to wszystko będzie moje?
Tak.
Wszystko, czego dotyka światło.
A co z tym ciemnym miejscem?
To nie jest nasze.
Nie wolno ci tam chodzić.
Król może robić, co zechce.
Bycie królem to coś więcej niż spełnianie swoich zachcianek.
Więcej?
Simba...!
W przyrodzie wszystko egzystuje w delikatnej równowadze.
Jako król musisz rozumieć tę równowagę i szanować
wszystkie stworzenia,
od pełzającej mrówki po skaczącą antylopę.
Ale my przecież jemy antylopy.
Tak, Simbo, ale daj mi wyjaśnić.
Po śmierci nasze ciała zasilają trawę,
a antylopy żywią się trawą.
Wszyscy jesteśmy częścią wielkiego kręgu życia.
Dzień dobry, panie!
Dzień dobry, Zazu.
Przynoszę poranny raport.
Słucham.
Pszczoły bzyczą, że pumy wpadły w tarapaty.
- Doprawdy? - Małpy małpują.
Co robisz, synku?
Poluję.
Może stary wyga pokaże ci, jak to się robi.
Mówiłem słoniom, żeby zapomniały, ale nie mogą.
- Zazu, możesz się odwrócić? - Tak, panie.
Trzymaj się blisko ziemi.
Gepardom się nie układa.
Przy ziemi. Dobrze.
- Co się dzieje? - Lekcja łowów.
A, łowy.
Łowy? Och, nie, panie. Nie mówisz poważnie.
- To takie upokarzające. - Zrób to bezgłośnie.
O czym tam szepczecie?
Bardzo dobrze.
- Zazu! - Tak!
Nowiny z podziemia.
A teraz...
Panie! Hieny na naszym terytorium!
Zabierz Simbę do domu.
Nie mogę iść z tobą?
Nie, synu.
Nigdy nigdzie nie chodzę.
Pewnego dnia ty będziesz królem, paniczu.
Będziesz się mógł wtedy uganiać za tymi głupimi padlinożercami
od świtu do nocy.
Wujku Skazo! Wiesz co?
Nie cierpię zgadywanek.
Będę królem Lwiej Skały.
Świetnie!
Tatuś pokazał mi całe królestwo,
którym będę zarządzał!
Cóż, wybacz, że nie skaczę z radości.
Mam chore plecy.
Wujku, a kiedy ja zostanę królem, to kim ty będziesz?
Małpim wujkiem.
- Jesteś taki dziwny. - Nie masz pojęcia, jak bardzo.
Więc ojciec pokazał ci całe królestwo?
Calusieńkie.
I to, co jest poza wzniesieniem na północnej granicy?
No, nie. Powiedział, że tam mi nie wolno chodzić.
Ma całkowitą rację.
To niebezpieczne.
Chodzą tam jedynie najdzielniejsze lwy.
Ja jestem dzielny. Co tam jest?
Przykro mi, nie mogę ci powiedzieć.
Dlaczego nie?
Dbam jedynie o dobro mojego ulubionego bratanka.
Akurat! Jestem twoim jedynym bratankiem.
Tym bardziej muszę cię chronić.
Cmentarzysko słoni to nie miejsce dla młodego księcia. Oj!
Cmentarzysko? Ojej!
No i wygadałem się.
Jesteś taki mądry, że wcześniej czy później
i tak byś się dowiedział.
Ale obiecaj mi coś.
Obiecaj, że nigdy nie odwiedzisz tego okropnego miejsca.
Nie ma sprawy.
Dobry chłopiec.
Idź się teraz pobawić.
I pamiętaj,
to nasz mały sekret.
- Cześć, Nala. - Cześć, Simba.
Słyszałem o ekstra miejscu. Chodźmy.
Jestem w trakcie kąpieli.
Pora i na twoją.
Mamo!
Wichrzysz mi grzywę!
Jestem już czysty. Możemy iść?
Dokąd idziemy?
Oby nie do jakiejś dziury.
Nie, to fajne miejsce.
Gdzie jest to fajne miejsce?
- Przy wodopoju. - Przy wodopoju?
Co tam jest takiego fajnego?
Pokażę ci, jak dojdziemy.
Mogę pójść z Simbą, mamo?
Co o tym sądzisz, Sarabi?
Cóż...
Prosimy.
Niech idą.
- Tak! - Dobra nasza!
Ale Zazu pójdzie z wami.
Nie, tylko nie Zazu.
Z życiem.
Im prędzej tam dojdziemy, tym prędzej będziemy mogli wracać.
To dokąd tak naprawdę idziemy?
Na cmentarzysko słoni.
Ojej!
Zazu usłyszy.
To jak się go pozbędziemy?
Spójrzcie tylko na tych dwoje.
Na sawannie kiełkuje romans.
Wasi rodzice będą zachwyceni,
zwłaszcza że jesteście sobie przeznaczeni.
Prze-co?
Przeznaczeni. Zaręczeni.
Jesteście narzeczonymi.
To znaczy...?
Pewnego dnia się pobierzecie.
Nie mogę się z nią ożenić. To moja kumpelka.
To by było zbyt dziwaczne.
Przykro mi,
gołąbeczki, ale nie macie wyboru.
To nasza tradycja.
Kiedy zostanę królem, zniosę ją.
Nie za mojej kadencji.
W takim razie zwalniam cię.
Jedynie król może mnie zwolnić.
On jest przyszłym królem.
Więc musisz robić, co ci każę.
Jeszcze nie.
Ale obawiam się,
że z takim podejściem będziesz żałosnym królem.
Ja to widzę inaczej.
♪ Potężnym królem będę więc
♪ Ostrzegam - bój się lwa
♪ Ejże, kto to widział króla zwierząt
♪ Z grzywą niczym pchła
♪ Poćwiczyć jeszcze
♪ Muszę tylko mój królewski szyk
♪ Dostojne kroki, władcze oko
♪ I ten złowieszczy ryk
♪ Na razie nie ma czym tu Chwalić się
♪ Strasznie już być tym królem chcę
Jeszcze daleka droga, panie, jeśli sądzisz...
- ♪ Nikt nie powie: „Zrób to” - Miałem na myśli...
- ♪ Nikt nie powie: „Zmykaj” - Chodziło mi o to...
- ♪ Nikt nie powie: „Przestań” - Nie masz pojęcia, że...
- ♪ Nikt nie powie: „Czekaj” - Czekaj, aa!
♪ Wreszcie mogę iść, gdzie chcę
O, na pewno nie.
♪ Wreszcie nikt nie wtrąca się
♪ Już czas, żebyśmy pogadali
♪ Jak ze ssakiem ptak
♪ Rad płynących z dzioba
♪ Król nie słucha tak czy siak
♪ Oj, chyba antymonarchistą
♪ Stanę się od dziś
♪ Żegnaj, służbo Żegnaj, Afryko
♪ Bo precz stąd czas mi iść
♪ Ten smarkacz bardzo szarogęsi się
♪ Strasznie już być tym królem chcę
♪ Ruszaj się, kto stoi
♪ Stawaj, kto gdzieś pędzi
♪ Zawsze mnie zobaczysz
♪ Tutaj, tam i wszędzie
Czekaj!
♪ Niech wieść się niesie Wobec oraz wszem
♪ Powtórzcie dziobem, pyskiem Piórem, kłem
♪ Król Simba Będzie panem naszych ziem
♪ Strasznie już być tym królem chcę
♪ Strasznie już być
♪ Tym królem chcę
Pani wybaczy, ale...
Złaź ze mnie!
Simba?
Nala!
Udało się!
Zgubiliśmy go.
Jestem genialny.
To był mój pomysł, geniuszu.
Ale ja go wprowadziłem w życie.
- Z moją pomocą! - Czyżby?
- Mam cię. - Puszczaj!
Znowu cię mam.
To tu. Dotarliśmy na miejsce.
Strasznie tu.
Tak.
Czyż nie jest wspaniale?
Możemy mieć poważne kłopoty.
Wiem!
Ciekawe, czy jego mózg się zachował?
Jest sposób, żeby się przekonać.
Chodźmy sprawdzić.
Nie ma mowy! Sprawdzać to ty będziesz
- siniaki na swojej pupie. - O, kurczę!
Jesteśmy poza terytorium stada.
Bananowy dziób ma pietra.
Dla ciebie „pan Bananowy Dziób”, futrzaku.
Grozi nam prawdziwe niebezpieczeństwo.
Co mi tam.
Lubię ryzyko.
Śmieję się niebezpieczeństwu w twarz.
No proszę, Banzai, co my tu mamy?
Nie mam pojęcia, Shenzi.
Co o tym sądzisz, Ed?
Tak myślałem.
Trójka obcych!
Weszliśmy na wasz teren przez przypadek.
Błąd w nawigacji.
Chwileczkę.
Znam cię. Jesteś popychadłem Mufasy.
Jestem królewskim majordomusem.
Wobec tego ty jesteś...
Przyszłym królem.
Wiesz, co robimy z królami, którzy tu zabłądzą?
Nie możecie mi nic zrobić.
Właściwie to mogą. To ich terytorium.
Mówiłeś, że to parszywi i głupi padlinożercy.
K-nie k-mów k-głu k-pi.
Kogo nazywasz k-głu k-pim?
Spójrzcie na słońce!
- Czas w drogę! - Skąd ten pośpiech?
Zostańcie na obiedzie.
Przyrządzimy sobie lwa po królewsku!
Chwila, moment, mam pomysł!
Ja chcę lewburgera! Co wy na to?
O co chodzi, Ed?
Czy zamawialiśmy na wynos?
Nie, dlaczego?
Bo się właśnie wynoszą!
- Zgubiliśmy ich? - Chyba tak.
Gdzie Zazu?
Mały majordomus skończy zaraz
w ptakowarze.
Tylko nie ptakowar!
Może byście się czepili kogoś równego sobie?
- Jak na przykład ciebie? - Oj.
Bu!
Simba!
Chodź tu, koteczku.
Tylko na tyle cię stać?
Spróbuj jeszcze raz.
- Proszę! Wygrałeś! - Cicho!
- Już się zamykamy! - Jest nam naprawdę przykro.
Zbliżcie się jeszcze kiedyś do mojego syna...
To jest... twój syn?
- To twój syn? - Wiedziałeś o tym?
Nie. Ja? Nie wiedziałem… A ty?
- A skąd. - Nie.
Ed?
Pa.
- Tato... - Nie posłuchałeś mnie.
- Tato... przepraszam. - Wracajmy do domu.
Byłeś bardzo odważny.
Zazu.
Tak, panie?
Odprowadź Nalę do domu. Muszę porozmawiać z synem.
Chodź, Nala.
Simba... powodzenia.
Simba!
Bardzo mnie zawiodłeś.
- Wiem. - Mogłeś stracić życie.
Nie posłuchałeś mnie,
a co gorsze, naraziłeś Nalę na niebezpieczeństwo.
Chciałem być odważny jak ty.
Jestem odważny tylko wtedy, kiedy muszę.
Simba... odwaga
nie polega na szukaniu kłopotów.
Ale ty nie boisz się niczego.
Dzisiaj się bałem.
- Naprawdę? - Tak.
Myślałem, że cię stracę.
Czyli królowie też czasem się boją.
- Ale wiesz co, tato? - Co?
Te hieny miały większego pietra.
Bo nikt nie zaczyna z twoim tatą.
- Chodź tu do mnie. - Och, nie!
Chodź tu!
Mam cię!
Tato?
- Jesteśmy kumplami, tak? - Tak.
I zawsze będziemy razem, tak?
Powiem ci coś,
co powiedział mi kiedyś mój ojciec.
Spójrz na gwiazdy.
Tam z góry spoglądają na nas
wielcy królowie wszech czasów.
- Naprawdę? - Tak.
Kiedy poczujesz się samotny,
pamiętaj, że ci królowie
będą nad tobą czuwać.
I ja też.
Przez tego wszarza Mufasę nie będę mógł siedzieć przez tydzień.
To nie jest śmieszne, Ed.
Zamknij się!
Przestańcie wreszcie.
- To on zaczął. - Spójrzcie na siebie.
Dlatego dyndamy na końcu łańcucha pokarmowego.
Nie cierpię dyndania.
Gdyby nie te lwy, władza byłaby w naszych rękach.
Nie cierpię lwów.
- Są wszędobylskie. - Włochate.
- Śmierdzące. - A do tego...
- Pa-sku-dne! - Pa-sku-dne!
Nie wszystkie lwy są takie złe.
A, Skaza. To ty.
Myśleliśmy, że to ktoś ważny.
Jak Mufasa.
- Tak. - Rozumiem.
- Ten to ma władzę! - A żebyś wiedział.
Drżę na dźwięk jego imienia.
- Mufasa! - Zrób to jeszcze raz.
Mufasa!
Mufasa! Mufasa!
To mnie łaskocze.
Otaczają mnie sami idioci.
Ty jesteś jednym z nas. Jesteś naszym kumplem.
To zaszczyt.
Podoba mi się to. Nie jest królem, ale mimo to jest taki poprawny.
Przyniosłeś nam coś na ząb,
Skazo, stary druhu? Przyniosłeś?
Chyba na to nie zasługujecie.
Podałem wam te lwiątka na talerzu,
a wy nie potrafiliście się ich pozbyć.
No, wiesz...
one nie były same.
Tak. Co mieliśmy zrobić?
Zabić Mufasę?
Dokładnie.
♪ Nie macie za grosz wyobraźni
♪ Intelekt - no, szkoda mi słów
♪ Lecz mówię dziś do was wyraźnie
♪ Niech lepiej mnie słucha, kto zdrów
♪ Wysilcie choć trochę mózgowia
♪ Za wiele wymagam czy nie?
♪ O królach i tronach tu mowa
♪ A dotyczy to tak was, jak i mnie
♪ Bowiem czeka was życiowa szansa
♪ Przyjdzie czas na odmianę, kto wie?
♪ Epoka przepychu się skrada po cichu
A co będzie z nami?
♪ Słuchajcie uszami
♪ Zachęcam do zgody
♪ A będą nagrody
♪ Kiedy spełni się to, o czym śnię
♪ Choć się prawo obejdzie nie raz
♪ Przyjdzie czas
Tak, przyjdzie czas. Niech przychodzi. Ale na co?
Na rychłą śmierć króla.
- A co, jest chory? - Nie, my go wykończymy.
- I Simbę też. - Dobra myśl. Po co nam król?
Bezkrólewie, lalala lalala.
- Durnie! Będzie inny król! - Powiedziałeś, że...
Ja będę królem!
Słuchajcie mnie,
a już nigdy więcej nie dotknie was głód.
- Hurra! - Niech żyje król!
Niech żyje król! Niech żyje król!
♪ Król, król, król
♪ Tak, świetnie Będziemy mieć chody
♪ Padać mu inni będą do stóp
♪ No cóż, quid pro quo Do roboty
♪ Zagonię was wnet jako król
♪ Nie plotę wam żadnych andronów
♪ Zaszczyty czekają u drzwi
♪ Należą się mnie, no bo komu?
♪ Lecz przy mnie zyskacie i wy!
♪ Bowiem czeka nas zamach sezonu
♪ Przyjdzie czas już niebawem, tuż tuż
♪ Pośpiechu nie lubię
♪ Ostrożnej rachubie
♪ Tysiącom wyrzeczeń
♪ Zawdzięczam to, Że cześć należną monarsze
♪ Oddadzą mi starsze
♪ I młodsze zwierzęta co tchu
♪ Oto plan mój I kłów moich blask
♪ Przyjdzie czas
♪ Oto plan nasz I kłów naszych blask
♪ Przyjdzie czas
Zaczekaj tu. Twój ojciec ma dla ciebie wspaniałą niespodziankę.
Co to takiego?
Gdybym ci powiedział, nie byłoby niespodzianki.
Będę udawał zaskoczonego.
Niegrzeczny chłopiec.
- Powiedz, wujku. - O, nie, nie.
To tylko dla was obu.
No, wiesz, coś w rodzaju... przygody dla ojca i syna.
Pójdę po niego.
- Idę z tobą. - Nie.
Nie. Zostań tu na tej skale.
Nie chcesz chyba wpaść w tarapaty,
tak jak było z hienami?
- Słyszałeś o tym? - Wszyscy o tym słyszeli.
- Naprawdę? - O, tak.
Miałeś szczęście, że tato cię uratował.
Tak między nami,
poćwicz lepiej ten swój ryczek.
No dobrze.
Wujku Skazo, czy ta niespodzianka mi się spodoba?
Niespodzianka jest zabójcza.
Siedź cicho.
Nic na to nie poradzę. Jestem głodny. Muszę zjeść coś mięsnego.
Ani kroku.
Złapię jedną z tych chorych sztuk.
Nie. Mamy czekać na sygnał od Skazy.
Oto i on. Idziemy.
„Ryczek”. Też mi.
Spójrz, panie, stado ruszyło.
- To dziwne. - Mufasa, szybko.
Stado w wąwozie.
- Simba tam jest. - Simba?
Zazu, pomocy!
Ojciec jest w drodze! Trzymaj się!
Prędzej!
Tam, na drzewie!
Trzymaj się, Simba!
To straszne, Skazo!
Co my zrobimy? Co zrobimy?
Wiem! Polecę po pomoc. Tak właśnie zrobię... Oj!
Tato!
Skazo!
Bracie! Ratuj!
Niech żyje król.
Nie!
Tato!
Tato?
Tato, wstawaj.
Musisz wstać.
Tato?
Musimy wracać do domu.
Pomocy!
Niech ktoś mi pomoże.
Ktokolwiek.
Pomocy.
Coś ty najlepszego narobił, Simbo?
Ojciec chciał mnie uratować przed stadem gnu.
To był wypadek. Nie chciałem, żeby do tego doszło.
Oczywiście. Oczywiście, że nie.
Wiem, że nie zrobiłeś tego umyślnie.
Ale król nie żyje.
I to przez ciebie.
Co na to powie twoja matka?
Co ja teraz zrobię?
Uciekaj, Simba.
Uciekaj i nigdy tu nie wracaj.
Zabić go.
Ojej!
Jest tam.
Idź po niego.
Nie ma mowy.
Nie chcę mieć całego tyłka w kolcach tak jak ty.
Musimy dokończyć robotę.
Nie przeżyje na tej pustyni.
A gdyby wrócił, to wtedy go zabijemy.
Tak jest! Słyszałeś?
Jeśli tu kiedykolwiek wrócisz, zabijemy cię!
Śmierć Mufasy to straszna tragedia.
Ale strata Simby, który dopiero co rozpoczynał życie...
To dla mnie
głęboka, osobista strata.
Z ciężkim sercem obejmuję tron.
Ale podniesiemy się z popiołów tej tragedii,
aby powitać początek nowej ery,
w której lew i hiena będą wspólnie budować
wspaniałą i świetlistą przyszłość.
Wynocha stąd!
Uwielbiam grę w kręgle z sępami.
Zawsze ich zaskoczymy.
Hej, Timon, spójrz, co znalazłem.
To coś chyba wciąż żyje.
W porząsiu, co my tu mamy?
Rany, to lew! Uciekaj, Pumba, gazu!
To tylko mały lewek, Timon.
Spójrz na niego. Jest taki słodki i bezbronny.
- Zatrzymamy go? - Czyś ty zwariował?
To jest lew. Lwy jedzą takich gości jak my.
- Ale on jest malutki. - Wkrótce urośnie.
Może trzymać z nami.
To najgłupsza rzecz, jaką słyszałem.
Może trzymać...
Hej, mam. A jak będzie trzymał z nami?
Lew do obrony to nie taki głupi pomysł.
Zatrzymamy go?
Oczywiście. Kto tu jest mózgiem?
No właśnie.
Rany, ale piecze. Zabierajmy go do cienia.
- W porządku, mały? - Chyba tak.
Mało co nie umarłeś.
Uratowałem cię.
Pumba pomógł. Troszeczkę.
Dzięki za pomoc.
Hej, dokąd to?
Donikąd.
Wygląda ponuro.
- Na mój gust jest złotobrązowy. - Mówię, że jest przygnębiony.
Co cię gryzie?
Nic. Jest na górze łańcucha pokarmowego.
Łańcuch pokarmowy!
To skąd jesteś?
Co za różnica? Nie mogę tam wrócić.
Jesteś wyrzutkiem. Świetnie. To tak jak my.
- Co zbroiłeś? - Coś strasznego,
- ale nie chcę o tym mówić. - My nie chcemy o tym słuchać.
Czy możemy ci jakoś pomóc?
A potraficie zmieniać przeszłość?
W takich okolicznościach mój kumpel Timon mówi,
że nie należy zapominać o przeszłości.
Nie, nie.
Amator.
Połóż się, zanim zrobisz sobie krzywdę.
Musisz zapomnieć o przeszłości.
W życiu dochodzi do tragedii i nic na to nie możemy poradzić.
- Racja. - Nie!
Kiedy świat się na ciebie wypina,
ty się wypnij na świat.
Nie tak mnie uczono.
Może potrzebna ci nowa lekcja.
Powtarzaj za mną.
Co?
„Nie martw się”.
♪ Hakuna matata
♪ Jak cudownie to brzmi
♪ Hakuna matata
♪ To nie byle bzik
♪ I już się nie martw
♪ Aż do końca twych dni
♪ Naucz się tych dwóch Radosnych słów
♪ Hakuna matata
Hakuna matata?
- Tak. To nasze motto. - Co to jest motto?
Nic. Coś ci się mota.
Te dwa słowa rozwiążą wszystkie twoje problemy.
To prawda. Spójrz na Pumbę.
♪ Otóż... gdy był z niego mały wieprz
♪ Gdy był ze mnie mały wieprz
- No, pięknie. - Dzięki.
♪ Woń przykrą rozsiewał, Kiedy kończył jeść
♪ Innym jego kompanię Trudno było znieść
♪ Mówią o mnie, żem cham
♪ Jam subtelny gość
♪ Przykre, że przy mnie wciąż Ktoś zatykał nos
- ♪ Och, co za wstyd - ♪ Było mu wstyd
- ♪ Cały świat mi zbrzydł - ♪ Był brzydszy niż ty
♪ Czułem się paskudnie
- ♪ A może cudnie? - ♪ Zawsze, gdy...
Pumba, nie przy dzieciach.
O, przepraszam.
♪ Hakuna matata
♪ Jak cudownie to brzmi
♪ Hakuna matata
♪ To nie byle bzik
♪ I już się nie martw
♪ Aż do końca twych dni
I tak śpiewaj, mały.
♪ Naucz się tych dwóch
♪ Radosnych słów
♪ Hakuna matata
Witamy w naszych skromnych progach.
- Mieszkacie tu? - Mieszkamy, gdzie chcemy.
Dom jest tam, gdzie położysz tyłek.
Jest piękny.
Umieram z głodu.
Mógłbym połknąć całą zebrę.
Zebry nam się akurat skończyły.
Antylopę?
- Hipcia? - Nie.
Jak chcesz z nami mieszkać, musisz jeść jak my.
Dobre miejsce na posiłek.
Fuj, co to?
Jedzonko, nie widać?
Ohyda.
Smakuje jak kurczak.
Śliski, ale pożywny.
To prawdziwe rarytasy.
Pikantne i lekko chrupiące.
Z czasem je polubisz.
To wspaniałe życie, mały.
Żadnych zasad, odpowiedzialności.
Te są z kremem.
A przede wszystkim żadnych zmartwień.
I co ty na to, mały?
A, co mi tam. Hakuna matata.
Śliski, ale pożywny.
Dobra nasza.
♪ Hakuna matata
♪ Hakuna matata, hakuna
♪ I już się nie martw
♪ Aż do końca twych dni
♪ Naucz się tych dwóch
♪ Radosnych słów
♪ Hakuna matata
♪ Tak jest
♪ Nikt nie wie
♪ W jakich byłem tarapatach
♪ Nikt nie zna
♪ Moich trosk
Zmień trochę ton, Zazu.
Zaśpiewaj coś bardziej skocznego.
♪ Świat nie jest taki duży
Nie, nie! Tylko nie to.
♪ Mam całą kolekcję orzechów kokosowych
♪ Stoją sobie w rządku
♪ Duże, małe Niektóre wielkości głowy
U Mufasy nie musiałbym tego robić.
Coś ty powiedział?
- Nic. - Znasz prawo.
Nie wspominaj tego imienia w mojej obecności. Teraz ja jestem królem!
Tak, panie, ty jesteś królem.
Wspomniałem go tylko dla zilustrowania różnic
w twoim podejściu do zarządzania.
- Hej, szefie. - O co chodzi tym razem?
- Mamy z tobą do pomówienia. - Zostaw to mnie.
Nie ma jedzenia, wody.
Jest pora obiadu, a nie ma co jeść.
Polowanie jest zajęciem lwic.
- Tak, ale one nie chcą polować. - Zjedzcie Zazu.
Nie smakowałbym wam.
Jestem żylasty i ostry w smaku...
Nie bądź śmieszny, Zazu. Wystarczy dodać czosnku.
Narzekałem, że za Mufasy było źle.
- Coś ty powiedział? - Mu...
Powiedziałem... ¿Qué pasa?
Dobrze. A teraz wynocha.
Jesteśmy wciąż głodni.
Wynocha!
- Dobra robota, Simba. - Dzięki.
- Pękam w szwach. - Ja też.
Nażarłem się jak świnia.
Pumba, ty jesteś świnią.
A, racja.
- Timon? - Tak?
Zastanawiałeś się kiedyś, co to są te migające punkciki tam w górze?
Nie muszę się zastanawiać. Ja to wiem.
Co to takiego?
Świetliki.
Świetliki, które przylepiły się do tej atramentowoczarnej mazi.
Aha.
A ja myślałem, że to są kule gazowe
palące się miliardy kilometrów stąd.
Tobie wszystko kojarzy się z gazem.
A jak ty myślisz, Simba?
Cóż, nie wiem.
No, mów.
My ci powiedzieliśmy nasze wersje. Prosimy.
No więc...
ktoś mi kiedyś powiedział,
że wielcy królowie wszech czasów patrzą na nas tam z góry.
Naprawdę?
Znaczy, że gapi się na nas zgraja zmarłych gości?
- Kto ci coś takiego powiedział? - Tak, tak.
- Co za bałwan to wymyślił? - Tak, to głupie, co?
- Zaraz pęknę ze śmiechu. - Tak.
Powiedziałem coś nie tak?
Simba?
On... żyje? On... żyje!
Nadszedł czas.
♪ W wielkiej dżungli, rozległej dżungli
♪ Śpi dziś sobie lew
♪ W wielkiej dżungli, rozległej dżungli
♪ Śpi dziś sobie le...
Nie słychać cię. Daj drugi głos.
Pumba?
Timon?
Pumba?
Pumba!
Pumba! Hej, co jest grane?
Ona zaraz mnie pożre!
Rany, dlaczego ja zawsze muszę ratować twój...
Nic się nie martw, jestem tu z tobą.
Wszystko będzie dobrze.
Bierz ją! Za łeb!
Łap za szyję! Złap ją za szyję!
Mówiłem, że się nam przyda.
Nala?
Czy to naprawdę ty?
- Kim jesteś? - To ja. Simba.
Simba?
Ojej! Skąd ty...
- Ojej! - Skąd ty się wziąłeś?
Tak się cieszę!
- Co się tu dzieje? - Co ty tu robisz?
To raczej co ty tu robisz?
Hej! Co się tu wyprawia?!
Timon, to jest Nala. Moja najlepsza przyjaciółka.
- Przyjaciółka? - Tak. Pumba, chodź do nas.
Nala, to jest Pumba. Pumba, Nala.
- Miło mi. - Cała przyjemność po mojej stronie.
Chwila, moment! Wyjaśnijmy coś sobie.
Ty znasz ją, a ona ciebie.
Ale ona chce zjeść jego. Czy nikomu to nie przeszkadza?
- Czy ja coś przeoczyłem?! - Spokojnie, Timon.
Poczekaj, aż wszyscy się dowiedzą, że żyjesz.
Ciekawe, co twoja mama na to powie?
Ona nie musi wiedzieć. Nikt nie musi wiedzieć.
Muszą. Wszyscy myślą, że nie żyjesz.
Naprawdę?
Tak. Skaza powiedział nam o szarżującym stadzie.
Tak? I co wam jeszcze powiedział?
Nieważne. Ty żyjesz. A to oznacza... że jesteś królem.
Królem? Czy tobie się lwy nie pomieszały, panienko?
Królem?
Wasza Wysokość, spadam do twych stóp.
- Przestań. - Nie „spadam”, tylko „padam”.
I przestań w końcu. On nie jest królem, prawda?
- Prawda. - Simba!
Nie jestem królem. Miałem nim być,
ale to było dawno temu.
Chwila, moment. Jesteś królem, a my nic o tym nie wiedzieliśmy?
- Nie zmieniłem się. - Masz władzę.
Możecie nas zostawić na chwilę samych?
Cokolwiek ma do powiedzenia,
może to powiedzieć przy nas.
Może lepiej zostawcie nas samych.
Już się zaczyna. Myślisz, że znasz gościa...
Timon i Pumba -
z czasem da się ich pokochać.
Co się stało? O co chodzi?
To tak, jakbyś wrócił z zaświatów.
Nie wiesz, ile to będzie dla wszystkich znaczyło.
Ile to znaczy dla mnie.
- Już dobrze. - Tęskniłam za tobą.
Ja za tobą też.
Mówię ci, Pumba. Coś tu śmierdzi.
Och, przepraszam.
Nie ty! Chodzi o nich!
O niego, o nią, o to, że są sami.
A co w tym złego?
- ♪ Czuję, co się święci - Co?
- ♪ Opętał ich miłości duch - O?
♪ Dam głowę, Że w tym naszym trio
- ♪ Zostanie tylko dwóch - Och.
♪ Ta noc karesom sprzyja
♪ Miłosny tchnęła czar
♪ W tej sytuacji romantycznej
♪ Co będzie, strach się bać
♪ Miłość rośnie wokół nas
♪ W spokojną, jasną noc
♪ Nareszcie świat
♪ Zaczyna w zgodzie żyć
♪ Magiczną czując moc
♪ Mam jej wyznać miłość?
♪ Jak wytłumaczyć mam
♪ Kim jestem, co się stało...
♪ Co robić, nie wiem sam
♪ Jest tak zamknięty w sobie
♪ Lecz nie wierzę, że
♪ Nie będzie królem, skoro ma
♪ Królewski ton i gest
♪ Miłość rośnie wokół nas
♪ W spokojną, jasną noc
♪ Nareszcie świat
♪ Zaczyna w zgodzie żyć
♪ Magiczną czując moc
♪ Miłość rośnie wokół nas
♪ Jej zapach jest tuż tuż
♪ Kochać to
♪ Pokochać troski swe
♪ Przetrwać pośród burz
♪ Jeśli on zakocha się
♪ Nasze sielskie dni
♪ Odchodzą w dal
♪ I nie ma rady
♪ Już po nim
♪ Czas na łzy
Czyż tu nie jest cudownie?
Jest pięknie.
Ale czegoś tu nie rozumiem.
Żyłeś przez cały ten czas.
Dlaczego do nas nie wróciłeś?
Chciałem się usamodzielnić, żyć własnym życiem.
Podoba mi się to.
Potrzebujemy cię w domu.
- Nikt mnie nie potrzebuje. - Ależ tak. Jesteś królem.
Przerabialiśmy już to. To Skaza jest królem.
Skaza pozwolił hienom zagarnąć obszary stada.
- Co? - Wszystko przepadło.
Nie ma jedzenia, wody.
Jeśli czegoś nie zrobisz, wszyscy pomrą z głodu.
- Nie mogę wrócić. - Czemu?
- Nie zrozumiałabyś. - Czego?
To nieważne. Hakuna matata.
- Co? - Hakuna matata.
Nauczyłem się tego tutaj. Czasami dzieje się coś złego...
Simba...
..i nic nie możemy na to poradzić. Więc po co się zamartwiać?
- Bo to twój obowiązek. - A ty? Ty też odeszłaś.
Aby sprowadzić pomoc. I znalazłam ciebie.
Nie rozumiesz tego? Jesteś naszą jedyną nadzieją.
- Przykro mi. - Co się z tobą stało?
- Nie jesteś Simbą, którego znałam. - Masz rację. Nie jestem nim.
- Jesteś usatysfakcjonowana? - Nie. Rozczarowana.
Zaczynasz mówić jak mój ojciec.
Przynajmniej jedno z nas to robi.
Nie będziesz mi mówić, co mam robić z własnym życiem.
Nie wiesz nawet, co przeżyłem.
Więc mi powiedz.
- Daj spokój! - W porządku!
Nie ma racji. Nie mogę wrócić.
Czego bym dowiódł? To by niczego nie zmieniło.
Nie da się zmienić przeszłości.
Mówiłeś, że zawsze będziesz przy mnie!
Ale nie jesteś.
I to przeze mnie.
To moja wina.
♪ Asante sana, sok z banana
Mógłbyś z tym skończyć?
Nie mogę. I tak się odrodzi.
Dziwna małpa. Przestań się za mną włóczyć.
- Coś ty za jeden? - Pytanie brzmi: kim... ty jesteś?
Myślałem, że wiem. Ale teraz nie jestem taki pewien.
Ja wiem, kim jesteś. Sza. Słuchaj. To sekret.
♪ Asante sana, sok z banana...
Dość już! Co to ma znaczyć?
Że to ty jesteś pawianem, a nie ja.
Chyba ci się coś pomyliło.
To nie mnie się pomyliło.
- Ty nawet nie wiesz, kim jesteś. - A ty pewnie wiesz.
Pewnie. Jesteś synem Mufasy.
- Żegnam. - Zaczekaj!
Znałeś mojego ojca?
Poprawka - znam twojego ojca.
Nie chcę cię rozczarować,
ale on nie żyje... już od wielu lat.
Znowu się mylisz!
On żyje, pokażę ci go.
Chodź za starym Rafiki. On zna drogę. No, chodź!
Nie ociągaj się. Szybciej!
- Zaczekaj. - Dalej.
Zwolnij.
Stój!
Spójrz w dół.
To nie mój ojciec, tylko moje odbicie.
Nie.
Przyjrzyj się uważnie.
Widzisz?
On żyje w tobie.
Simba.
Ojcze?
Zapomniałeś o mnie, Simba.
Nie. Jakże bym mógł?
Zapomniałeś, kim jesteś, a przez to zapomniałeś i o mnie.
Poszukaj w swoim sercu.
Jesteś czymś więcej niż tym, kim się stałeś.
Musisz zająć swoje miejsce w kręgu życia.
Nie mogę tam wrócić. Nie jestem już tym, kim byłem.
Pamiętaj, kim jesteś.
Jesteś moim synem i jedynym prawdziwym królem.
Pamiętaj, kim jesteś.
Nie! Proszę, nie opuszczaj mnie!
Pamiętaj.
- Ojcze! - Pamiętaj!
Nie opuszczaj mnie.
Pamiętaj.
Co to było?
Och, ta pogoda.
- Bardzo dziwna, nie sądzisz? - Tak.
Wiatr się zmienia.
Zmiany są dobre.
Tak, ale nie są łatwe.
Wiem, co muszę zrobić, ale powrót oznacza stawienie czoła przeszłości.
Tak długo przed nią uciekałem.
Aj! Rany! A to za co?
Nieważne. To już przeszłość.
Tak, ale nadal boli.
O, tak, przeszłość może boleć.
Możesz albo przed nią uciekać,
albo... się czegoś nauczyć.
Widzisz? Więc co zamierzasz zrobić?
Najpierw zabiorę ci tę laskę.
Nie! Tylko nie laskę!
- Hej! Dokąd to? - Wracam do domu!
To dobrze! Nie trać czasu!
Jedzonko...
Hej, obudź się.
Już dobrze. Spokojnie! To tylko ja!
Nie rób tego więcej.
Mięsożercy! Och!
- Widzieliście Simbę? - Był przecież z tobą.
Nie mogę go znaleźć. Gdzie on się podział?
Nie znajdziecie go tutaj!
Król powrócił do domu.
Nie do wiary. Wraca do domu!
Do domu? Jak to?
Hej, co się tu dzieje?
- Co to za małpa? - Simba musi się zmierzyć ze Skazą.
- Z kim? - Ze Skazą.
- Kto ma skazę? - Nie, to jego wuj.
- Ta małpa to jego wuj? - Nie! Simba wraca do domu,
aby zmierzyć się z wujem i objąć tron.
Simba, zaczekaj!
- Straszne, nieprawdaż? - Nie chciałem ci wierzyć.
Co cię skłoniło do powrotu?
W końcu ktoś nalał mi oleju do głowy
i mam na dowód guza.
Poza tym to moje królestwo.
Jeśli nie będę o nie walczył, to kto to zrobi?
- Ja. - To będzie niebezpieczne.
Niebezpieczeństwo? Śmieję mu się w twarz. Ha ha ha!
Nie widzę w tym nic śmiesznego.
Timon, Pumba, co wy tu robicie?
Do usług, mój panie.
Będziemy walczyć z twoim wujem... o to?
Tak, Timon. To mój dom.
Trzeba go będzie trochę odnowić.
Jeśli to dla ciebie takie ważne, będziemy z tobą do końca.
- Hieny. Nie cierpię hien. - Jaki masz plan,
żeby je obejść?
- Żywa przynęta. - Dobry pomysł. Hej!
Musicie odwrócić ich uwagę.
Mam założyć spódniczkę i tańczyć hula?
♪ Jeśli na mięso wam ślinka leci
♪ Zróbcie z Pumby Pyszny kotlecik
♪ Zapraszam drużynkę Na pyszną świnkę
♪ Stańcie tylko w kolejce
♪ Czy na boczek
♪ Macie ślinkę?
♪ Zapraszam na dużą świnkę
♪ Najecie się do syta!
Nala, znajdź moją matkę i zbierz wszystkie lwice.
Ja poszukam Skazy.
Sarabi!
Tak, Skazo?
Gdzie twoja grupa myśliwych? Niech się biorą do roboty.
Jedzenia nie ma. Stada odeszły.
Nie chce się wam poszukać.
To już koniec. Nic nie zostało.
Mamy tylko jedno wyjście. Musimy opuścić Lwią Skałę.
- Nigdzie nie pójdziemy. - Skazujesz nas na śmierć.
- Niech będzie. - Tak nie można.
Jestem królem. Mogę robić, co zechcę.
Gdybyś chodź w połowie dorównywał Mufasie...
Jestem 10 razy potężniejszy!
Mufasa? Nie, ty nie żyjesz.
Mufasa?
Nie. To ja.
Simba! Ty żyjesz? Jak to możliwe?
To nieważne. Wróciłem.
Simba?
Simba! Nie spodziewałem się zobaczyć cię...
żywego.
Daj mi choć jeden dobry powód, abym nie rozerwał cię na strzępy.
Zrozum, Simba.
Obowiązki zarządzania królestwem...
Nie należą już do ciebie. Ustąp z tronu, Skazo.
Oczywiście, mógłbym.
Ale jest jeden mały problem.
Widzisz ich?
Oni uważają mnie za króla.
A my nie. Simba jest prawowitym władcą.
Wybór należy do ciebie.
Ustąp z tronu albo walcz.
Czy wszystko musi się kończyć przemocą?
Nie chciałbym być odpowiedzialny za śmierć członka rodziny.
- Zgodzisz się, Simbo? - To ci się nie uda, Skazo.
Mam to już za sobą.
A co z twoimi poddanymi?
Oni też mają to za sobą?
O czym on mówi, Simbo?
Nie zdradziłeś im swojego małego sekretu?
Teraz masz okazję.
Powiedz im, kto odpowiada za śmierć Mufasy.
Ja.
To nieprawda.
Powiedz, że to nieprawda.
- To prawda. - Widzicie? Przyznał się!
- Morderca! - Nie! To był wypadek.
Gdyby nie ty, Mufasa wciąż by żył. To twoja wina, że nie żyje!
- Zaprzeczasz temu? - Nie.
- Więc jesteś winny. - Nie, nie jestem mordercą!
Znowu jesteś w tarapatach,
ale tym razem tatuś ci nie pomoże
i wszyscy wiedzą, dlaczego!
Simba!
Ten widok coś mi przypomina.
Gdzie ja to już widziałem? Niech się zastanowię.
A, tak. Pamiętam.
Twój ojciec wyglądał dokładnie tak samo, zanim zginął.
A oto mój mały sekret.
To ja zabiłem Mufasę.
Morderca!
- Proszę, nie. - Powiedz im prawdę.
Prawdę? Prawda jest w oczach...
Dobrze już.
Dobrze.
To ja go zabiłem.
Głośniej, żeby cię słyszeli.
To ja zabiłem Mufasę!
Przepraszam. Pardon. Chciałem przejść. Gorąco tu.
- Chcę wyjść! - Chcę wejść!
Proszę, nie zjadajcie mnie.
Puszczać ich!
- Co to za świnia? - Do mnie mówiłeś?
- Nazwał go świnią! - Do mnie mówiłeś?
- Nie trzeba było tego robić. - Do mnie mówiłeś?!
Jak dla was... pan Świnia!
A macie, wy głupie...
A masz, a masz!
Uciekajcie, wy żółte brzuchy!
- Morderca. - Simba, proszę.
- Okaż łaskę. Błagam cię. - Nie zasługujesz, by żyć.
Ależ, Simba, ja należę... do rodziny.
Prawdziwym wrogiem są hieny.
To ich wina. To był ich pomysł.
Dlaczego miałbym ci wierzyć?
Do tej pory tylko mnie okłamywałeś.
Co zamierzasz zrobić?
Nie zabijesz własnego wuja.
Nie, Skazo.
Nie jestem taki jak ty.
Och, dziękuję. Jesteś naprawdę szlachetny.
Wynagrodzę ci to, obiecuję. Co mam zrobić, żebyś mi zaufał?
Mów. Zrobię, co zechcesz.
Uciekaj.
Uciekaj stąd, Skazo,
i nigdy tu nie wracaj.
Tak.
Oczywiście.
Jak sobie Wasza Wysokość...
życzy!
O, moi przyjaciele.
Przyjaciele? Powiedział, że jesteśmy wrogami.
Ja też tak słyszałem.
- A ty, Ed? - Ed?
Nie. Pozwólcie mi wyjaśnić. Nic nie rozumiecie!
Nie miałem na myśli... Nie!
Nadszedł czas.
Pamiętaj.
♪ Tutaj każdy z nas
♪ Swe odnajdzie miejsce
♪ A krąg życia
♪ Krąg życia niech trwa
♪ A krąg życia
♪ Niech trwa