Śnieżny Dzień
Na podstawie książki autorstwa Ezry Jacka Keatsa.
Pewnego zimowego ranka Piotruś obudził się
i wyjrzał przez okno.
W nocy spadł śnieg.
Pokrył wszystko w zasięgu wzroku.
Piotruś, śniadanie!
Wspaniały pomysł. Cudownie.
Mamo?
Jestem w kuchni.
Nieźle napadało. Już jest prawie gotowy.
Na pewno pomoże.
Dobrze. Do zobaczenia wieczorem.
Dzień dobry, mamo.
Witaj, kochanie.
Widziałaś moją rękawiczkę?
Tę, którą znalazłam przy słoiku z ciastkami?
Dzięki!
Ktoś tu ma dobry humor.
Widziałaś ten śnieg? Na pewno sięga aż po czubki drzew!
Z pewnością.
Chcę wspinać się i zjeżdżać ze śnieżnych gór.
A jutro będzie jeszcze lepiej!
Wiesz, jaki mamy dziś dzień, prawda?
Oczywiście.
Tatuś jest w pracy?
Nie. Dał wolne wszystkim pracownikom.
Wyszedł coś załatwić.
Kupuje prezenty?
Nie powiem ci.
Ale mówił, że ma ważne sprawy.
No tak! Mój zjazd na jabłuszku też nie może czekać.
Dobry plan.
Znajdziesz czas, żeby pomóc babci?
Musi przynieść jedzenie na wieczorne przyjęcie.
Zapiekankę z serem?
Uwielbiam zapiekankę z serem babci.
Bardziej niż...
Niż jedzenie lodów z czekoladą i tęczową posypką na Księżycu!
Ja też.
Odkąd byłam małą dziewczynką,
jedliśmy na Wigilię zapiekankę babci.
Bez niej nie ma Świąt.
Tak jak bez racuchowego bałwana.
Zrobiliśmy go w zeszłe Święta?
Tak. Pamiętam to.
No proszę.
Nie wiedziałam, że stworzyliśmy świąteczną tradycję.
Tak. Teraz musimy dodać śnieg.
Proszę.
Ostrożnie. Nie za dużo.
Musisz zostawić miejsce na zapiekankę z serem!
Nie mogę się doczekać!
Idealny.
Proszę. Ciepło i miło.
Gotowy do akcji!
Zmykaj, mój mały rycerzu!
Po śniadaniu założył kombinezon i wybiegł na zewnątrz.
Wzdłuż ulicy leżały zaspy śniegu, tworząc przejście.
Cześć, Natan!
Wesołych Świąt!
Wesołych Świąt, Piotrusiu!
Wiesz, jaki mamy dziś dzień?
Idealny dzień na śpiewanie.
Piotruś, pamiętaj.
Babcia ma na ciebie oko od siebie, a ja stąd.
Baw się dobrze.
Dzięki, mamo. Niedługo wrócę.
Idę, babciu.
Piotruś szedł po śniegu, stawiając stopy na zewnątrz.
Po chwili zaczął jednak stawiać je do środka.
A później szurał nogami,
robiąc za sobą podłużne ślady.
Pieczone kasztany! Świeże, gorące kasztany!
Cześć, Piotrusiu!
Dzień dobry.
Proszę. Trzy kasztany w łupinach. Specjalnie dla ciebie.
Uwielbiam kasztany!
Ale lepiej wezmę tylko jeden.
Muszę zostawić miejsce na zapiekankę z serem babci.
Słyszałem o tej zapiekance.
Szczęściarz z ciebie!
Czemu? Dlatego, że według babci smakuje jak miłość w zimowy dzień?
To też, a poza tym masz wspaniałą rodzinę,
z którą spędzasz Święta.
A pan nie?
Ja też! Ale moje dzieci są dorosłe, mieszkają w Filadelfii i Kalifornii.
W Święta wszyscy są zajęci, ale spotykamy się, kiedy możemy.
Pan jeździ do nich metrem?
Nie, metro tam nie dojeżdża.
W takim razie spotkajcie się w pół drogi!
Ciekawy pomysł.
Chyba tak zrobię.
Proszę, Piotrusiu.
Zostanie mnóstwo miejsca na osławioną zapiekankę z serem.
Dzięki! Do zobaczenia.
Tak. Mamy rodzinne spotkanie. A pan?
Michał!
To mój kuzyn, Piotruś.
Fajna fryzura!
Wszystko brzmiało lepiej w mieście pokrytym śniegiem.
Nawet odgłos łopaty.
Piotruś! Witaj.
Dzień dobry, pani Lee. Świetna zabawa, prawda?
Miło, że tak uważasz.
Mama chce czegoś ze sklepu?
Nie dziś.
Idę do babci. Mamy dziś duże przyjęcie.
Brzmi jak niezła zabawa.
To prawda.
Co roku w Wigilię spotyka się cała rodzina.
Jest muzyka, śpiew, mogę otworzyć jeden specjalny prezent.
Co chciałbyś dostać?
Jabłuszko, które wygląda jak latający talerz!
Będzie tak szybkie, że dolecę na Księżyc.
Na Księżyc?
Niezła wyprawa.
Robi pani tę zaspę do zabawy?
Nie. Ludzie muszą robić zakupy,
a ja muszę być na to gotowa. Śnieg utrudnia chodzenie.
Jest idealna do robienia aniołów. Chce pani spróbować?
Może później.
Teraz muszę to dokończyć.
Ale ty się nie krępuj.
Tak! Do zobaczenia później!
Pa, Piotrusiu.
Piotruś rzuca się na śnieg
i robi anioły.
Otwiera usta i łapie płatki śniegu na język.
Udaje, że smakują tak, jak cukier puder na naleśnikach.
Piotruś znalazł coś pod śniegiem.
To patyk.
Idealny, by uderzać w pokryte śniegiem drzewo.
Spadła śnieżna czapa. Pach!
Wprost na głowę Piotrusia.
Cześć, Laila.
Ale z ciebie urwis!
Według Babci urwis to moje drugie imię.
Ma całkowitą rację.
Co robisz?
Jestem dzielnym rycerzem.
Moją misją jest uratować zapiekankę z serem babci przed smokiem.
Idziesz ze mną?
Smok?
Gdzie on jest? Chowa się w śniegu?
Chyba widzę go tam.
Chodź!
Wezmę jedno takie i trzy tamte.
Kryje się w cukierni. Czeka, aż ciasteczka będą gotowe.
Musimy je ocalić.
To wygląda pysznie.
Proszę.
Dziękuję, Tom.
Ale tu cieplutko!
I cudownie pachnie.
Jesteśmy już blisko.
-Cześć, Laila. -Cześć, mamo!
Cześć, Piotrusiu. Wesołych Świąt.
Co robicie?
Szukamy smoka!
Ciasteczkowego smoka!
Naprawdę?
Obyście go znaleźli.
Potrzebuję ciasteczek dla klientów.
Tyle ciasteczek.
Mogłabym zjeść wszystkie!
Ja też!
Oby nie na raz!
Spróbujcie tego.
Może dadzą wam specjalną moc, by znaleźć smoka.
Dziękujemy.
Czy to czekolada?
Nazywają się HanukaGelt. I są pyszne!
Prawie tak dobre, jak zapiekanka z serem babci.
Prawie.
Zapiekanka z serem?
Lepsza od czekolady?
Muszę jej spróbować!
Niech pan do nas przyjdzie!
Chyba będę musiał.
Dobrze. Niech pan nie zapomni!
Mogę iść z Piotrusiem do babci?
Może kawałek. Ale pamiętaj, że mamy dziś
obiad z okazji Chanuki
i musisz mi pomóc.
Robimy latkes!
Laila! Nie zapomniałaś o czymś?
Dzięki.
Wesołej Chanuki!
Hej, mały kuzynie!
Cześć, Michał!
Chyba ktoś tu lubi śnieg.
Do zobaczenia wieczorem.
Dobra. Pa!
Co to?
Pokażę ci. Chodź.
Witam ponownie!
Piotruś, patrz!
Co roku, w szóstą noc Chanuki,
zamiast dostawać prezenty, dajemy je.
Komuś, kto potrzebuje ich bardziej niż my.
To nasza tradycja.
Też chciałbym dać prezent. Ale nic nie mam.
Ale ciężkie!
Możemy pomóc?
Witam was!
Przez śnieg ciężko je ruszyć.
Może weźcie same pokrywki?
Tak.
Pewnie!
Rycerska tarcza!
A mnie to przypomina jabłuszko z wystawy!
To prawda.
Jeśli jutro go nie dostanę, mogę użyć tego.
A kto wtedy kupi to?
Lailo, dziękujemy za ofiarowanie prezentu.
Nie mam nic do podarowania.
Pewnie, że masz. Pomogłeś mi.
Pomoc to najlepszy podarunek!
Ale ciężko go zapakować.
Wiem.
Mnie jest ciepło.
Komuś zmarzniętemu przyda się bardziej.
Dziękujemy, Piotrusiu.
A teraz idźcie się bawić,
zanim zagonię was do pracy!
Do zobaczenia, Ahmedzie!
Do zobaczenia!
Bawcie się dobrze!
Piotruś i Laila zatrzymali się, żeby ulepić bałwana.
Chodź.
Pod pobliskim drzewem
znaleźli patyk nadający się na rękę.
Znalazłam jeden!
Potrzebuje drugiego.
Tutaj.
Dokończyli swojego przyjaciela, dodając mu uśmiech.
Jak mu na imię?
Pan Śnieżek!
Ale bym chciała mieć takie jabłuszko.
Ja też.
Jeśli je dostanę, podzielimy się!
Laila! Czas do domu.
I tak muszę iść do babci.
Czeka na mnie.
Widzimy się jutro?
Do jutra, mój urwisie!
Śnieżny dzień
Jest jak dobry sen
Z okna widać wokół czystą biel
Śnieżny dzień
Napełnia mnie
Wiarą w ludzi, wiarą w sens
W biały puch
Każdy krok
Rozjaśnia mrok i skrzy się świat
Śpiewa wiatr i dusza gra
Pieśń zachwytu nad pięknem dnia
Oby mogło być tak zawsze
Jak w ten dzień
Gdy chcą bliskim serca nasze
Miłość nieść
Śnieżny dzień, cudów czas
Śnieżny dzień sprawia, że
Dusza tańczyć chce
Oby mogło być tak zawsze
Jak w ten dzień
Piotruś bawił się w alpinistę.
Udawał, że jest na szczycie wielkiej, wysokiej, białej góry.
A później zjechał z niej w dół.
Vamos, chicos!
-Przestań! -To dopiero początek!
O nie!
Uważaj!
Tutaj!
-Idę po ciebie! -Corre!
Boisz się?
Piotruś chciał dołączyć do bitwy na śnieżki starszych dzieci.
Za tobą!
c
Cuidado chicos!
Przepraszam, Piotruś!
Kryj się!
Dostałem!
Ale wielka bitwa.
Co tu robisz?
Idę do babci.
No to wpadłeś.
To rozstrzygająca bitwa na śnieżki.
Teraz cię dorwę.
Hej!
Mam cię!
Ale zimne!
Załatwię cię!
Mogę też?
No nie wiem, Piotrusiu.
Mamy już równe drużyny.
Zepsułbyś skład.
Mogę być w obu drużynach.
Jestem dobry w lepieniu śnieżek.
Nie.
To nie fair.
Jesteś za mały.
Nie jestem taki mały.
Mogę sam iść do babci.
Idę po zapiekankę z serem na Wigilię.
To może lepiej już idź.
Zaraz będzie tu gorąco.
Innym razem, dobra?
-Później? -Może.
O no, lo hizo!
Zapłacisz za to!
Piotruś podnosi garść śniegu.
Jeszcze jedną
i następną.
Lepi solidną kulę
i chowa ją do kieszeni na później.
Piotruś?
-Babcia! -Wejdź do środka.
Jestem gotowa!
Piotruś.
Dzień dobry, babciu!
Ale pachnie Wigilią!
To zapiekanka z serem.
Za tobą.
Mam cię!
Mam tego więcej!
Przestań!
Tutaj!
Wszystko w porządku?
Tak.
Nie.
Nie bawią się ze mną.
Mówią, że jestem mały.
Nie wiedzą, że najlepsze rzeczy kryją się w małych opakowaniach?
Ale czasami
są też w dużych opakowaniach.
Przeczytasz karnecik?
„Dla mojego słoneczka! Kocham cię. Babcia”.
Czekał na Wigilię, ale chyba możesz go dostać
kilka godzin wcześniej.
Czy to ono?
Jabłuszko!
Takie, jakie chciałem!
Dziękuję, babciu.
Bardzo dziękuję.
Nie ma za co, kochanie.
A teraz
zanieśmy to całe jedzenie do twojego domu.
Zapiekanka z serem!
Wiem, jak to zrobić.
Babciu!
Dziękuję ci, słoneczko.
Pójdziemy powoli, żeby nic więcej nie spadło.
Są tu wszystkie moje prezenty, nie wspominając o zapiekance.
Zaopiekuję się nimi.
Dokąd idziesz?
Za tobą!
W sam środek!
Znów to samo!
Hej!
Pani Cora.
To pani.
Dzień dobry.
Witaj, Julio.
Ponoć sądzisz, że Piotruś jest zbyt mały do zabawy.
Tak.
Nie chcę,
żeby coś się stało.
Rozumie pani?
Pamiętam, jak byłeś w jego wieku i chciałeś się bawić ze starszymi.
Wiem.
Nie znajdziecie jednego miejsca?
Ale...
Mamy już równe drużyny.
Dwa na dwa.
Nas też jest dwoje.
Wiesz, jak się mówi:
„Im więcej, tym weselej!”.
Szczególnie w Wigilię.
Chyba że boicie się trzykrotnego mistrza rzutów
ze starszej ligi?
Weźmiemy babcię.
Chodź, Piotrusiu.
Będziesz z nami.
Tak!
A co z tym?
Stoi na drodze.
Przesunę to.
Zaczynajmy!
Okrągła i zimna.
Śnieżka jest tak idealna,
że Piotruś ledwie powstrzymuje się przed rzutem.
Okej.
Zaczyna się robić poważnie.
Gotowy?
Gotowy.
Już!
Teraz!
Tak!
Mam ich!
Chodźcie!
Trafiłem cię!
Widzę cię.
Bierz go!
Mam tego więcej!
O tak. Uważaj!
Dalej!
Tak!
Uciekamy!
Udało mi się!
Dalej.
Na co czekasz?
Dobra!
Moje słoneczko!
Niezły rzut!
Skończyłam pomagać mamie. Mogę dołączyć?
Pewnie.
Im więcej, tym weselej!
Chodźmy.
Hej! Kto to zrobił?
Myślicie, że umiecie rzucać?
Pokażę wam, jak to się robi!
Lep śnieżkę.
Mam go!
Gdzie moje posiłki?
Witam!
Twoja tarcza, rycerzu.
Dobry pomysł!
Chodźmy!
Uwaga, idę!
Dopadnę cię, babciu!
Hej!
Witaj, Barbaro.
Dołącz do nas.
Przyda się pomoc.
Tak! Mówiła pani „później”.
Czy to już?
Jeszcze nie.
Zostało mi trochę pracy.
Ale już niedługo.
Super!
Niedługo to lepiej niż później!
Nie!
O nie!
Jabłuszko!
Jabłuszko zjechało z górki.
Odbijało się, obracało i ślizgało,
coraz szybciej i szybciej,
aż...
Jego nowe jabłuszko,
prezenty,
wszystko było zniszczone.
A co najgorsze,
nie było zapiekanki z serem na Święta.
Przykro mi, Piotrusiu.
Ojej.
Co za bałagan.
To nie twoja wina, słoneczko.
To nieszczęśliwy wypadek.
Większość prezentów jest cała.
Ale przykro mi z powodu jabłuszka.
Zapiekanka z serem!
No cóż,
teraz już nic nie poradzimy.
Obawiam się, że nie zdążę ugotować więcej.
Posprzątamy tu i opowiemy twoim rodzicom, co się stało.
Hej!
Wróciłeś.
Jak było...
To nie jest mina, która pasuje małemu chłopcu podczas Wigilii.
Co się stało?
Nie chcę o tym rozmawiać.
To był wypadek.
Wszystko?
Jabłuszko też?
Niestety.
Biedactwo.
Uwaga, ma śnieżkę!
Piotruś przypomniał sobie o śnieżce w kieszeni
i zaczął jej szukać.
Ale kieszeń była pusta.
Śnieżki tam nie było.
Bardzo się zasmucił.
Wesołych Świąt.
Hej! Wesołych Świąt.
Hej.
Babcia powiedziała nam, co się stało.
Chcesz o tym porozmawiać?
Nie.
Dobrze.
Może zdejmiesz te mokre ubrania?
Zaraz zaczynamy świętować.
Nie mam nastroju.
Wszyscy na ciebie czekają.
Wiedzą o zapiekance z serem?
Tak.
Są źli?
Ani trochę.
I tak będzie śpiew,
muzyka i mnóstwo miłości.
Ale czy to Święta?
Bez zapiekanki z serem?
Oczywiście,
nawet bez zapiekanki z serem.
Świąteczne tradycje są wspaniałe,
ale najważniejsze, że możemy być razem.
To czyni ten wieczór wyjątkowym.
A teraz rozgrzejemy cię w środku i od zewnątrz.
W biały puch
Każdy krok
Rozjaśnia mrok i skrzy się świat
Śpiewa wiatr i dusza gra
Pieśń zachwytu
Nad pięknem dnia
Oby mogło być tak...
Podczas kąpieli Piotruś myślał
i myślał o całym dniu.
Jak w ten dzień
Gdy chcą bliskim serca nasze
Miłość nieść
Świeże, gorące, pieczone kasztany!
Śnieżny dzień, cudów czas
Śnieżny dzień sprawia, że
Smok?
Dusza tańczyć chce
Oby mogło być tak zawsze
Jak w ten dzień
Uwaga, idę!
Jak w ten śnieżny dzień
To nie twoja wina.
Jak w ten śnieżny dzień
I mnóstwo miłości.
Śnieżny dzień
Może to nie był taki zły dzień.
Czy to nie wspaniale?
Co tam, młody?
Oto i on!
Już lepiej?
Będziemy się dobrze bawić,
nawet bez zapiekanki z serem.
Ciekawe, kto to?
Cześć.
Przyniosłyśmy wam coś.
To latkes.
Placki ziemniaczane.
To był pomysł Laili.
Dziękujemy bardzo.
Proszę, wejdźcie.
Wesołych Świąt!
Dobry wieczór!
Dobry wieczór.
Piotruś mnie zaprosił.
Przyniosłem ciasteczka, które ocaliłem przed smokiem.
Dzięki! Niech pan wejdzie.
Im więcej...
...tym lepiej!
Pewnie.
Oczywiście. Proszę.
Feliz Navidad, Piotrusiu.
Chcesz trochę tamales?
To nie zapiekanka z serem,
ale jemy je na Wigilię.
Są przepyszne.
Łał! Dziękuję.
Starszaki muszą trzymać się razem.
Wciśniemy je tutaj.
Piotruś! Zaczekaj!
Pani Lee! Przyszła pani!
Zrobiłam dla ciebie kluski.
To nie zapiekanka z serem,
ale przyrządzam je mojej rodzinie.
To „kluski długiego życia”.
Oby ci zasmakowały.
Dziękuję, pani Lee.
Nie. To ja dziękuję.
Bo uświadomiłeś mi dziś, że życie to nie tylko praca.
A jutro rano
zrobię anioła na śniegu.
Potrzeba nam muzyki.
Piotrusiu, co zaśpiewamy?
Wesołą piosenkę o śniegu.
Tę, którą śpiewał Natan.
To idealna piosenka na dziś.
Śnieżny dzień, cudów czas
Śnieżny dzień sprawia, że
Dusza tańczyć chce
Oby mogło być tak zawsze
Jak w ten dzień
Wszystko dobrze się skończyło, prawda?
Tak.
Babciu!
Patrz!
Pada śnieg!
Na zewnątrz padał nowy śnieg!
Ten dzień skończył się dobrze.
A następny
zapowiadał się jeszcze lepiej.
Jutro będzie idealny dzień na zjeżdżanie z górki.
Przepraszam.
Zapomniałam o jabłuszku.
To nic.
Możemy robić mnóstwo innych rzeczy.
Kto to może być?
Nowe jabłuszko!
No proszę.
Wnieś je do środka.
Jest karnecik.
„Od jednego rycerza dla drugiego. Potrzebujesz tego bardziej niż ja”.
To musi być świąteczna magia,
bo cóż innego?
Laila!
Po śniadaniu Piotruś zawołał swoją przyjaciółkę.
Gotowa?
Gotowa!
Wyszli razem
w głęboki,
głęboki śnieg.
Śnieżny dzień
Wokół nas miły chłód
Uśmiech, radość, oczu błysk
Śnieżny dzień
To zgody czas
Pieśń pokoju szumi wiatr
Oby mogło być tak zawsze
Jak w ten
Śnieżny dzień