Dostarczone przez wybuchoweSkull https://twitter.com/kaboomskull
Obywatele! Podczas ich nalotów nad naszymi miastami
wróg zrzuca liczne bomby ogniowe.
Bomby te mogą powodować rozległe pożary.
Jednak zapobieganie takim pożarom
zależy przede wszystkim od populacji.
SCHRONIENIE POWIETRZA
Niech ktoś pomoże!
Pomóż mi!
Zamknij się, suko! Zabije cię!
Vaga, uważaj!
Rzuć broń, kolego. Poderżnę jej gardło.
Ty sukinsynu!
Zatrzymać!
Dranie zniknęli.
Jesteś ranny?
Krwawisz.
W porządku, wszystko w porządku.
Po prostu zrelaksuj się, dobrze?
-Co to jest? - Zabrali mi kartki żywnościowe.
Właśnie dostałem je dzisiaj.
Dobra, wstańmy. Chodź, zaczynamy.
Wszystko będzie dobrze.
Odprowadzę cię do domu.
Shota, jesteśmy w pobliżu.
-Uważaj na konwój. -Potwierdzam, wyglądam.
DEMYANSK
Do odległej krainy
Mój drogi przyjaciel odlatuje
Nasze rodzime wiatry podążają w nocy
A jego ukochane miasto rozpływa się w błękitną mgłę
Widzę konwój! Widzę konwój!
Przygotuj się, Shoto.
Trzymaj się, Nikanor. Zaraz zrobi się gorąco.
Załadowany!
Jak się masz, Nikanor? Wciąż żywy?
To Nikodim, starszy porucznik.
Ze mną wszystko w porządku.
Tylko trochę wstrząśnięty. Latanie do tyłu nie jest łatwe.
Jak na nowicjusza dobrze sobie poradziłeś.
Kiedy powróci mój drogi przyjaciel?
Nasze rodzime wiatry Na pewno pojadę się z nim spotkać
I jego ukochane miasto Na pewno się uśmiechnie, aby go powitać
Messerschmitty, sir! Messerschmitty!
Sir, oni wracają! Pokonują to!
Starszy porucznik!
To ja, Nikodimi!
Starszy porucznik!
To ja, Nikodimi!
Nikolay, spójrz!
Messerzy są na naszej szóstce!
-Idą na nas! -Widzę ich.
Jesteśmy na miejscu. Rozłóż formację!
Karabin maszynowy utknął!
Co się stało, Ivan, skończyła się amunicja?
Świetna robota, przyjacielu. Piękna!
Tracimy paliwo. Przygotowanie do lądowania.
Uważaj, nadlatujące myśliwce!
Rusz to! Nadciągają wojownicy!
Szybciej, idź dalej!
-Dowódca! -Wiem.
Shota,
bomba dymna utknęła.
- Czy wrócimy do bazy? - Spróbujemy wylądować tak jak jest.
Trzymaj się, Shota.
Nikołaj.
Nikołaj!
Strzała...
Musimy podpalić samolot.
Szybko, wynoś się!
Pośpiesz się! Wynosić się!
Shota, wystarczy.
Zostaw karabin maszynowy. Ona jest skończona.
Oto jest...
Ty mały skurwielu...
-Co się trzyma? -Niemców.
Karabin maszynowy jeszcze nie jest gotowy.
Teraz skończyła!
Osłaniaj mnie!
Chodźmy, Shoto.
Ogień!
Nikołaj...
Szybko, chodź!
Shota?
-Cholera. -Uspokój się.
Zgłosimy to starszemu porucznikowi. Nie zajdzie daleko.
MOSKWA
DEMYANSK
WALDAY
WYSZYNY WŁOCZOK
MOSKWA
Oto jesteśmy. Do widzenia, Olga. Dbać!
Gonczarowa! Jutro punktualnie o siódmej. Nie spóźnij się!
Ty?
Nie rozpoznałem cię od razu.
No te okopy przeciwczołgowe nie kopać się.
Minął miesiąc od ostatniego lotu, ale nadal dostaję racje.
Wydaje się niesprawiedliwe.
W każdym razie... To dla ciebie.
Co z tobą?
W porządku. My, piloci, dostajemy mnóstwo.
nie mogę.
Wyglądać.
Nic mi nie jesteś winien.
I zabrali twoje znaczki, prawda?
Och, a to...
Nawiasem mówiąc, jestem Nikolay.
Olga Gonczarowa.
Feldgendarmerie. Co oni tu do diabła robią?
Nastąpił nalot, Starszy porucznik. Bojownicy.
Zginęło trzech mężczyzn.
Jak dziwnie. Myśliwiec pistoletowego kalibru?
Gdzie go znalazłeś?
W tym wąwozie tam. Pod drzewem.
Czy mogę zapytać, co cię tu sprowadza, Starszy porucznik?
Szukamy rosyjskiego pilota.
Jest gdzieś w tej okolicy.
Mam dzisiaj nowego ptaka.
Jadę do Tushino z moim strzelcem jutro ją zdobyć.
Nowy ptak?
Samolot. Ił-2.
Słyszałeś kiedyś o tym?
Nie. Nie mam.
To model testowy. Wkrótce będą setki.
Niemcy nazywają to „czarną śmiercią”.
Co z tobą? Co robisz?
SILVA
Pracuję tam.
Gonczarowa?
Teatr operetkowy. Żartujesz!
Myślałeś, że jestem kopaczem rowów?
Nigdy wcześniej nie byłam w operetce.
Pokażesz mi?
To będzie musiało nastąpić po wojnie.
Teatr został ewakuowany i jestem...
Wiesz... utknąłem tutaj.
Nikołaj!
-Hej. -Hej.
Dlaczego nie napisałeś, że przyjeżdżasz?
Nie wiedziałem do wczoraj.
Ale nie mogę zostać. Przepraszam.
Wygląda na to, że to cześć i do widzenia w jednym.
O której musisz wyjść?
Jutro o szóstej.
Poszedlbys ze mna?
-Muszę iść. -Poczekaj chwilę.
Nie masz pojęcia jak ciężko jest po prostu czekać.
Nawet nie wiedząc, gdzie jesteś lub jeśli wszystko w porządku.
Myślałem, że raz zostałeś ranny.
Tutaj...
I tu...
-Olgo... -Czekać.
Nie jesteś teraz sam. Jest nas dwóch.
Nie zapominaj, że jest nas dwóch.
Obiecaj mi, że wrócisz.
Wiesz, że trwa wojna. A ja jestem żołnierzem.
Wiem. Tak.
Wiem, że jesteś najodważniejszy,
najsilniejszy żołnierz tam.
Obiecaj mi, że wrócisz. Przysięgnij.
Obiecuję.
Po prostu leż tam, pilot.
I nie chwytaj broni.
Zachowaj spokój i nie ruszaj się, jeśli chcesz żyć.
Tam.
Zatrzymać.
O tam!
Gdzie jest twoja broń?
Nie rozumiem.
Twój pistolet? Huk huk!
Moi dobrzy żołnierze, nie mam broni.
Tutaj. Zabiłem go tym kijem.
Nie możesz już strzelać w lesie, zostaniesz zabity.
Wilk wpadł do dołu, potem uderzyłem go tym.
Zaraz na karku.
Czy on mówi zabił to kijem?
Wygląda jak to.
Jezu, co my tu do diabła robimy?
Oni chodzą dookoła zabijanie wilków drewnianymi kijami.
Powiedz mu, żeby się zamknął.
Trwać.
Rusz to!
Trwać!
Chodźmy.
Daj spokój.
Postój.
Dalej, kochanie,
przynieś nam szmaty i gorącą wodę. Możesz zobaczyć, jaki jest zły.
Trwać.
Matka Boga...
- Czy to byli Niemcy, tato? - Idź po lekarza i pospiesz się.
Nie ma tu nic do zobaczenia. Wyjrzyj przez okno.
Nikogo tam nie widzę.
Cóż, doktorze? Jaki jest werdykt?
Jestem medykiem.
I jest źle.
Odmrożenie.
Czy on umrze, medyku?
Musi być operowany i szybko.
Możesz to zrobić?
Nie.
Myślę, że może mieć podwójne zapalenie płuc.
Zabierzmy go do piwnicy, Ignat.
Tata.
Dlaczego go tu przyprowadziłeś?
On tego nie przeżyje.
Po prostu sprawiaj nam więcej problemów.
Spójrz, medyk idzie na całość, i wszystko na nic.
Zamykasz usta.
Przestań gadać.
Jest jednym z naszych.
Spójrz na jego papiery, i naszywki na jego koszuli.
A co masz?
Kutas w spodniach?
Jesteśmy otoczeni przez wroga.
Jeśli zdobędziesz czerwonego dowódcę stąd z papierami i bronią,
będą na ciebie patrzeć inaczej.
Nie ma dokąd go wyciągnąć, tato.
Niemcy lada dzień zdobędą Moskwę.
Jeśli to zrobią, będziesz musiał go dalej.
Nie siedzisz tutaj, zięć czy nie.
masz zamiar przynieść Armia Czerwona z powrotem tutaj z tobą.
MOSKWA
Niemcy są tutaj.
Hej, kowalu. Starszy porucznik potrzebuje twojej pomocy.
Oh okej. Czy to się złamało?
Jest trochę wygięty. Motocykle nie wytrzymują długo na naszych drogach.
Daj mi chwilę.
Dostań się do tego.
-Dziękuję, możesz iść. -Tak, starszy poruczniku.
O mój Boże...
Mówi pan biegle po rosyjsku, oficerze.
To nie twoja sprawa. Nie biegaj ustami.
Mamy już raport o tobie.
Mówi, że jesteś kolektywnym rolnikiem, bolszewik.
Że twój zięć jest w Armii Czerwonej.
Sierżant wszystko pomylił. Pan...
Nie ma nadziei w naszym języku. Jak możemy mu to wytłumaczyć?
Włożyli prawie wszystkich w kołchozach.
A co do mojego zięcia... Tak, jest w wojsku.
Ale co możesz zrobić? Dostał wezwanie i tyle.
To było przed wojną.
Dlaczego nie odszedłeś ze swoimi ludźmi, Bolszewicki?
Gdzie bym poszedł?
To jest mój dom.
A gdzie jest teraz twój zięć?
-Kto wie? -Spokojny!
Moja głowa.
Co to było?
Szczury.
Tu jest ciepło.
Więc wciąż się czołgają.
Pewnie...
Szczury.
Motocykle nie wytrzymują długo na naszych drogach.
Daj mi chwilę.
Na Twojej nodze!
Chodź ze mną!
O ścianę!
-Co się dzieje, oficerze? - Stań twarzą do ściany!
Jak daleko myślisz jesteśmy z naszych żołnierzy?
Kto wie?
Zmierzamy do nich, ale odchodzą od nas.
Wstyd i do myślenia były tuż pod naszymi nosami.
Musieli od razu wyruszyć, sir. Tak jak wszedłeś do domu.
-Będziesz potrzebował moich ludzi? -Nie.
Córka powiedziała jest ich tylko trzech.
Pilot jest ciężko ranny. I nie mają broni.
Wyruszamy o świcie.
To oni.
Zniknęły ślady stóp. Wszystko pokryte śniegiem.
Starszy poruczniku, czy powinniśmy zawrócić?
Są blisko. Ty, 50 metrów po lewej, a ty po prawej.
Gówno widzę!
Powinniśmy go na chwilę zostawić. Idź zobaczyć, gdzie jedziemy dalej.
To jak cholerna apokalipsa.
Jest parawan.
Jakieś cztery kilometry do przodu.
Jeśli przejdziemy przez to,
dotrzemy tam, gdzie musimy iść.
Jeśli pójdziemy teraz.
Powinniśmy wrócić po kapitana.
cholera jasna!
Musimy się stąd wydostać. W pobliżu musi być więcej Niemców.
To jest piekielny bałagan wciągnąłeś mnie.
Oddajmy go Niemcom, nie możemy?
Potraktują nas dobrze.
Ty draniu, uratowałem cię.
Zabrałem cię do mojego teścia.
Idź do diabła, ty niewdzięczny gówniarze! Ty i ten twój pilot!
Będę żył dalej.
Kapitan!
-Zamrażać! -W porządku, to tylko ja.
Mam jednego z nich.
-Kto strzelał? -Brak pomysłu.
Może on?
To nie byłem ja.
To był pilot!
Ten czerwony!
Pokażę ci.
Słyszysz to?
To nasze oddziały.
Nie są daleko.
Po prostu trzymaj się tam.
Wkrótce się ściemni.
-Sprawdź te fajerwerki! - Masz więcej papierosów?
Nie.
Yermku!
Co masz?
Coś pełza po naszej drodze, sierżancie.
Może być Niemcem albo jakieś zwierzę, nie jestem pewien.
Może to aligator?
Na co czekasz?
-Idź Sprawdź. Zabierz ze sobą Filipowa. -Tak jest.
Co to jest
Brak pomysłu.
Może zwierzę, może Niemiec...
To nasi chłopcy, sierżancie.
Chodź, pomóż mu wejść.
Dobra, zaczynamy... Weź go.
- On nie jest martwy, prawda? - On oddycha.
Zrobiliśmy to.
Wsiadaj, kolego.
Mówiłem ci, że nam się uda.
Dobra, teraz ostrożnie.
Potrzebujemy tu medyka!
Jest już za późno...
Kapitan Komlev, pilot.
Gangrena w obu kostkach, rana postrzałowa prawej goleni,
rana na przedramieniu.
Podwójne zapalenie płuc, częściowe odmrożenie tkanek miękkich.
-Czy to wszystko? -TAk.
Więc zabierasz mnie na autopsję? Jestem chirurgiem, nie patologiem.
Jego serce bije dobrze.
Cóż, mój wkrótce się wyda. Nie mogę znieść patrzenia, jak umierają na mnie.
Obudziłeś się, kolego?
-Woda... -Co?
Woda.
Czy możesz mieć wodę? Co powiedzieli lekarze?
Dobra, chwileczkę.
Nie śpisz?
TAk.
Bolą mnie nogi.
Pielęgniarka!
-Mogę dostać zastrzyk? -Nie ma miodu. Musisz trochę poczekać.
Pielęgniarka!
Musisz... wytrzymać, wiesz.
Moja ręka... też była...
na początku w ogniu.
Pomyślałem sobie, dlaczego spalanie? Odeszło.
Pieprzyć tę wojnę, prawda, kolego?
Ale spójrz na to w ten sposób, mogłeś umrzeć, ale tego nie zrobiłeś.
To jak druga szansa, drugie życie.
Wszystko będzie dobrze.
Czas jest wspaniałym uzdrowicielem.
NIKOLAY KOMLEV
Sierociniec w Saratowie.
Nikołaj!
Pietrowicz jest tutaj.
-Kadkow! -Tutaj!
-Kołmykow! -Tutaj!
Yevseev!
On jest martwy. Trzy dni temu.
-Dzhamalijew! -To ja.
-Zacharow! -Tutaj!
To wszystko, towarzysze. Nie więcej na dzisiaj.
Pozwól mi pomóc.
Sprowadź tu rannych.
Kto jest ranny?
Przyprowadź go tutaj. On krwawi.
Dalej, chodźmy.
Lekkomyślna polityka gangu Hitlera kosztują Niemców
miliony istnień na froncie radziecko-niemieckim.
Miliony? Naprawdę?
OLGA, MOJA MIŁOŚĆ
SCHRONIENIE POWIETRZA
SILVA
Te są dla Ciebie.
Lekarz pomoże Ci je przymierzyć.
Koncert wkrótce się zaczyna. Przybył Nieczajewa.
Jest niesamowita.
Chcesz, żebym cię zabrał?
Witajcie, towarzysze!
W porządku, muszę iść.
Dziś nasz główny zespół z Teatru Moskiewskiego
wykona dla Państwa koncert patronacki.
Aby otworzyć, przedstawiamy wam renomowany wykonawca,
Czczony Artysta Republiki,
i wielokrotna laureatka Nadieżda Nieczajewa!
W towarzystwie artystów naszego teatru
Lidiya Maksimova i Olga Gonczarowa.
Proszę ich powitać!
Dziękuję Ci.
Towarzysze! Moi drodzy przyjaciele.
Chciałbym rozpocząć dzisiejszy koncert
z piosenką do muzyki Matwienki. Teksty Andreyeva.
„Ty i ja jesteśmy przeznaczeni do ponownego spotkania”.
Ty i ja podzielamy to szczere przekonanie
Czuję w środku pewność, że to prawda
Ty i ja jesteśmy predestynowani do ponownego spotkania
Jak tylko ta długa wojna się skończy
Ty i ja jesteśmy predestynowani do ponownego spotkania
Jak tylko ta długa wojna się skończy
Zranione nocne niebo Zagoi się, gdy nadejdzie świt
Od kul ochroni nas los
Ty i ja jesteśmy predestynowani do ponownego spotkania
Jak moje serce przepełnia się, gdy czekam!
Chociaż rozstanie to taka straszna nędza
Gdy nasza własna ojczyzna płonie
-O co chodzi? -Co?
Ty i ja jesteśmy predestynowani do ponownego spotkania
Dlaczego nie napisałeś, że przyjeżdżasz?
Nie masz pojęcia jak ciężko jest po prostu czekać.
O co chodzi?
Obiecaj mi, że wrócisz.
Przysięgnij.
Ty i ja jesteśmy predestynowani do ponownego spotkania
Zwycięstwo prześwituje przez straszną mgłę wojny
Nie bać się To wszystko już niedługo minęło
Chociaż zatriumfować Jest trudna droga do ciosania
Ty i ja jesteśmy predestynowani do ponownego spotkania
Jak tylko ta długa wojna się skończy
Ty i ja jesteśmy predestynowani do ponownego spotkania
Jak tylko ta długa wojna się skończy
Dziękuję, towarzysze! I szybki powrót do zdrowia!
-Dziękuję Ci. -Do widzenia.
Och, to ty...
Widziałem wszystkie jej filmy. Jest niesamowita, prawda?
Wiesz, mam marzenie. Chcę zobaczyć Nadieżdę na scenie.
W prawdziwym teatrze. Nawiasem mówiąc, jestem Val ya.
-Lidija. -Olga.
-Przyjdź do nas! -Jesteś pewny?
Oczywiście.
I tam idziemy.
Przekroczyłeś siebie.
Twoje rany otworzą się i...
I to wszystko pójdzie na marne.
Żadnego wstawania przez tydzień.
Zabierz protezy do mojego gabinetu.
Ogólnie rzecz biorąc, wcale nie jest źle.
Prawdopodobnie będziesz szedł szybciej niż ja wkrótce.
Czy będę mógł latać, doktorze?
Wątpię.
Chociaż słyszałem o takim angielskim pilocie jak ty...
Mówią, że lata z protezą.
Naprawdę?
Cóż, Anglicy mi się nie zgłaszają.
Może tak, a może nie.
Będę.
N. KOMLEV
Dziękuję bardzo za bilety!
nie byłem w teatrze sprzed wojny.
Wiesz, byłem w szkolnym klubie teatralnym.
Witam.
Znacie się?
Przyniosłem darmowe bilety do teatru.
A ty tu jesteś...
Więc żyjesz...
Ale dlaczego...
Nie wiem jak to powiedzieć, Olga.
Lepiej pójdę.
W sierpniu straciliśmy tankowiec.
Do widzenia, Nikołaj.
Operowali trzy razy. Taki wstyd, w końcu nie dotarł do lata.
Wiesz, kapitanie Komlev chce wkrótce grać w piłkę nożną...
-Na jego protezach nóg. -Protetyczne nogi?
-Stracił nogi? -No tak.
Sama amputowałam je zimą.
Chyba sobie żartujesz.
Jak poszło?
Zostałem zwolniony.
W porządku.
Przejdę aż do samego Kalinina.
-Co to jest? -Co?
"Drodzy Rodzice,
Mam się dobrze.
Tato, wykonuję operacje teraz na własną rękę."
Jako generał i wielki człowiek w medycynie, Mam nadzieję, że jesteś dumny, że to wiesz.
Wyjąłem nawet wyrostek robaczkowy.
Wyobraź sobie, że, zapalenie wyrostka robaczkowego zdarza się również na wojnie.
Niektóre kule łapią, niektóre łapią zapalenie wyrostka robaczkowego.
To dziwne.
Cała ta wojna to paradoks.
Mam tu ze sobą rannego pilota.
Mówiąc medycznie, powinien być martwy jakiś czas temu.
Ale on żyje.
Jesteśmy tu we dwoje i oboje żyjemy.
Co dalej?
Staram się o tym nie myśleć.
Jesteśmy tu we dwoje
i oboje żyjemy.
"Co dalej?
Staram się o tym nie myśleć. Wojna wykonuje swoją pracę, a ja swoją.
Po przeniesieniu. Wyślę ci nowy kod identyfikacyjny jednostki.
Bardzo za tobą tęsknię.
Pozdrawiam, Misza.
Szczerze...
Nie wyobrażam sobie go w mundurze.
I nie ma zdjęć.
Pozwolenie na zabranie głosu?
Wojskowy lekarz dywizji, sir?
Pozwolenie udzielone.
Postradałeś rozum?
Jak zamierzasz latać? W jaki sposób?
Nie możesz nawet chodzić bez laski.
A ty chcesz latać. To wykluczone.
To całkowicie niemożliwe!
Angielski pilot Douglas Bader utrzymywany w locie.
Wyjątek tylko potwierdza regułę.
Tak, ale ten wyjątek może walczyć i zestrzel niemieckie samoloty.
Misha cię uratowała
abyście mogli żyć.
Musisz żyć dalej.
Żyj długo.
Życie musi być warte przeżycia.
Kiedy się tam czołgałem w lesie,
Chciałem żyć, by móc walczyć.
Pokonaj nazistów.
Dla mojej partnerki Shoty.
Dla twojego syna.
Dla niej.
Dlaczego nic nie powiesz?
Z pewnością musisz zrozumieć.
Mój mąż jest pilotem.
A pilot musi latać.
Teraz czekaj, chodź naprawdę.
Kapitan!
-Postój! -Siódmy!
Uwaga!
Dzień dobry, Majorze!
-Czy Jak-9 jest gotowy? - Nie wysłali żadnych chłodnic oleju.
- Czy poszedłeś do dywizji? - To było szalone, sir.
Nie miałem czasu.
Nie miałeś czasu?
A czas na picie?
Jak nie jest gotowy, ale miałeś czas na alkohol?
To nie była zabawa, sir.
Nie spałem całą noc, sprawdzając silniki były ciepłe.
Było mi tak zimno, że musiałem się rozgrzać.
Spójrz, przejdź do dywizji, rób wszystko, co trzeba,
płakać, błagać, nie obchodzi mnie to. Ale przygotuj tego Jaka do wieczora!
-Zrozumiany? -Tak, zrozumiano.
Dzień dobry, Majorze!
Słuchamy romantycznych piosenek, prawda?
Nie proszę pana. Rozmowa radiowa.
Brzmi jak ruch kleszczowy.
-Kto się w to złapał? - Pilot i strzelec.
- Wydaje mi się, że brzmi jak Ił-2. -"Myślę, że"?
Cóż, nie myśl za bardzo.
Prawdopodobnie z trzeciego szturmu Pułku, sir. Dwadzieścia kilometrów stąd.
Oto one!
Zostałem trafiony!
-Widzisz Messera? -Jeden odwraca się, wchodzi na naszą szóstkę!
Sir, amunicja się kończy, dwa przeładowania i wylatujemy.
Chodźmy stąd!
Messer jest blisko.
Faceci nie żyją! Samolot już prawie nie ma!
- Skończyliśmy! -Zdobądź tam posiłki!
Uruchomić silnik!
Kapitanie, nie mam amunicji!
Usłyszałeś mnie? Wychodzę!
Jesteśmy w gorącej strefie, sir. Nikogo tu nie ma.
Wznawiamy nasze poszukiwania.
Znajdziemy ich.
Wygląda na to, że je zgubiliśmy.
Jest most.
Mamy jeszcze dwa pociski, możemy spróbować.
Oszalałeś? Chodźmy stąd!
To nie były moje rozkazy. Kazano mi zniszczyć most.
Na naszym ogonie jest Messer!
Oto one.
Jak do diabła z tym!
Numer pięć, to numer jeden.
Wracamy do domu.
Rozumiem. Jest zmarnowany.
Nie, nie jest.
Myślisz, że jestem ślepy? Ledwo stoi na nogach!
Nie ma żadnych.
To są protezy nóg.
✰ Made by SimpleFileTranslator App from play store download and make subtitle for any Language ✰