Surviving Paradise:A Family Tale (2022) 25 fps OCR runtime 01:19:20
(ภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)
ในดินแดนนี้
ครอบครัวคือทุกสิ่งทุกอย่าง
ความผูกพันภายในฝูง
ในกลุ่ม
และหมู่พวกพ้อง
คือสิ่งที่ทำให้สมาชิกแต่ละตัวอยู่รอด
ไม่มีที่ไหนที่ความผูกพันนี้ ได้รับการทดสอบอย่างสาหัสสากรรจ์
มากไปกว่าในทะเลทรายคาลาฮารี
ที่นี่ครอบครัวได้รับการหล่อหลอม
โดยแม่ที่กล้าหาญ..
ผู้สูงวัยที่รอบรู้..
และพวกสัตว์รองบ่อนแสนทรหด
พวกมันต่างมุ่งหน้าสู่แหล่งน้ำ ที่อยู่ใจกลางผืนทะเลทรายแห่งนี้
สามเหลี่ยมปากแม่น้ำโอคาวังโก
ถิ่นของสัตว์ป่ามากมาย กว่าพื้นที่ชุ่มน้ำทุกแห่ง..
มันผ่านการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาล ที่หนักหนาสาหัสที่สุดในโลก
ท่ามกลางความโกลาหล และความยากลำบากของปีที่จะมาถึง
ชะตาชีวิตของพวกมันจะพัวพันกัน
และความสัมพันธ์ที่ไม่น่าเชื่อจะเกิดขึ้น
ไม่ใช่เพียงแค่ภายในครอบครัว แต่ระหว่างครอบครัว
และกระทั่งผืนแผ่นดินด้วย
สำหรับสิงโตเพศเมีย อายุ 2 ปีตัวนี้
ความแข็งแกร่งของครอบครัว มาจากฝูงของมัน
มันและเพื่อนๆ สิงโตตัวเมีย ควบคุมดินแดนแห่งนี้
และตัวผู้ซึ่งเป็นผู้นำ ก็รั้งตำแหน่งเจ้าป่านักล่า
แต่ในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ ความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นได้ อย่างทันทีทันใด
และทำให้ความสงบสุข ในครอบครัวปั่นป่วน
จุดอ่อนของเกราะป้องกันฝูงของมันคือตัวจ่าฝูง
การต่อสู้นับแรมปี เพื่อปกป้องครอบครัวและอาณาเขต
ทำให้สภาพร่างกายมันย่ำแย่
ความอ่อนแอของมัน ทำให้สิงโตตัวเมียไม่ปลอดภัย
และนั่นก็เปิดโอกาส
ให้สิงโตหนุ่ม วัยคะนอง 2 ตัว
เจ้าป่านักล่าเฒ่ากำหนดอาณาเขตของมัน
แต่ร่างกายมันอ่อนแอ
และมีจำนวนน้อยกว่า
ทุกปีในโอคาวังโก จะมีการเดินทางใหม่ที่อันตราย
แต่สำหรับสิงโตตัวเมียตัวนี้
ปีนี้จะเป็นปีที่อนาคตไม่แน่นอนที่สุด ที่มันเคยเจอ
แต่ละครอบครัวรับมือกับความท้าทาย ของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ
แตกต่างกัน
ฝูงหมาป่า 24 ตัว
ความแข็งแกร่งของฝูง เป็นผลงานของจ่าฝูงผู้ยิ่งใหญ่
นางหมาป่าจอมแกร่ง
มันฝึกฝนฝูงของมัน ให้ล่าเป็นหนึ่งเดียว
และแบ่งปันกันกิน
แต่ตอนนี้มันท้อง
ทีมของมันจะไร้ผู้นำ
เหมือนกับที่สามเหลี่ยมปากแม่น้ำ ต้องเผชิญกับเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่สุด
เดือนพฤษภาคม
รอบนอกของทะเลทรายคาลาฮารี เผชิญหน้ากับ ความแห้งแล้งที่รุนแรงที่สุด ในรอบหลายสิบปี
สัตว์หลายพันตัว หนีพื้นที่รอบนอกที่แห้งแล้ง
โดยการเดินทางหลายอาทิตย์
ต่างมุ่งหน้ามาที่นี่ ด้วยเหตุผลเดียวกัน
น้ำ
ฝนที่ตกลงมาเมื่อ 4 เดือนก่อน
ในที่ราบสูงแองโกแลน ทางตอนเหนือ
ในที่สุดก็ไหลลงมา
โดยผ่านคาลาฮารีสู่พื้นที่ลุ่ม บริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ
น้ำจืดมากกว่า 9 ล้านล้านลิตร
ปกคลุมผืนทะเลทราย กว้างใหญ่ไพศาล..
ทำให้มันกลายเป็น
แหล่งน้ำขนาดใหญ่ที่สุดในโลก
เมื่อน้ำหลาก สัตว์หลากฝูงก็มา..
ร่วมกับสัตว์ที่อาศัยอยู่ที่นี่ ตลอดทั้งปี
สัตว์ทุกตัวต่างก็มีบทบาท
ในการหล่อหลอมและรักษาดินแดนแห่งนี้
แม้แต่ช้างวัย 6 เดือน
ที่มาที่นี่เป็นครั้งแรก
มันไม่เคยเห็นน้ำเยอะขนาดนี้มาก่อน
อาหารก็เยอะด้วย
เมื่อมีพื้นที่ชุ่มน้ำกว้างใหญ่ไพศาล ที่มันใช้เป็นแหล่งอาหารได้
ช้างก็กลายเป็นคนสวนแบบธรรมชาติ ของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ..
ถอนต้นไม้ใบหญ้ามากเกินกว่ามันจะกินไหว
แต่การถอนต้นไม้มากเกินไป ก็ทำให้ช่องทางน้ำอุดตัน
ขัดขวางการไหลเวียนของน้ำ
สิ่งที่บรรดาคนสวนทำให้อุดตัน
ครอบครัวของฮิปโปก็คอยทะลวง
พวกมันไม่ใช่นักว่ายน้ำ ก็เลยต้องเดินใต้น้ำ
และทางที่มันผ่านก็กลายเป็น เส้นทางใหญ่ขนาดฮิปโป
ที่ต่อแม่น้ำกับบึงและบึง สู่ที่ราบลุ่มน้ำ
ทำให้น้ำไหลได้อย่างต่อเนื่อง
หล่อเลี้ยงชีวิต ในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำให้มีชีวิตชีวา
แต่น้ำที่หลากมา ไม่ใช่ข่าวดี สำหรับสัตว์ทั้งหมด
สำหรับสิงโตเพศเมียตัวนี้
มันหมายถึง การสูญเสียพื้นที่หากิน
และเจ้าป่านักล่าเฒ่า ก็ไม่รู้อยู่ไหน
ไม่ว่ามันหนีเอาตัวรอดหรือถูกฆ่า
เจ้าหนุ่มผู้บุกรุก ก็ช่วงชิงบัลลังก์ของมันมาได้แล้ว
สิงโตตัวเมียที่อยู่ในวัยเจริญพันธุ์เท่านั้น ที่อยู่ในฝูงได้
และมันก็ไม่ใช่หนึ่งในนั้น
สำหรับสิงโตตัวผู้ตัวใหม่เหล่านี้ มันก็เป็นเพียงแค่ภาระที่ต้องเลี้ยงดู
โดยที่ไม่มีประโยชน์อะไร
ถูกเนรเทศให้อยู่อย่างโดดเดี่ยว
มันจะต้องใช้ทักษะทั้งหมดที่มี เพื่อประทังชีวิตให้รอด
นางหมาป่าจอมแกร่ง อยู่ดูแลครอบครัว มาหลายอาทิตย์
เพราะใครจะทิ้ง เจ้าตัวเล็กตัวมอมแมมได้
ตอนอายุ 4 อาทิตย์ ลูกๆ ของมัน เริ่มออกสำรวจพื้นที่เป็นครั้งแรก
ทั้ง 14 ตัวเลย
เพราะไม่สามารถล่าเหยื่อเองได้ มันจึงต้องพึ่งพาเพื่อนในฝูง
ให้เอาอาหารที่มันต้องการมาให้ เพื่อมันจะผลิตนมให้ลูกๆ กินได้
แต่งานที่รังก็มีให้ทำไม่หยุดหย่อน
ปัดฝุ่นออกจากหลุม
หมัดและเห็บที่สะสมมา 3 อาทิตย์..
กลับมาที่ที่มันเริ่มขุด
ฝูงของมันกำลังออกล่า..
โดยที่ไม่มีจ่าฝูง
และน้ำที่บ่าท่วมก็ทำให้พวกมันล่าช้า
เลชเว่
แค่ตัวเดียวก็เลี้ยงได้ทั้งฝูง
ด้วยกีบเท้าที่แผ่ออกได้และขาที่ทรงพลัง
พวกมันลุยน้ำได้อย่างคล่องแคล่ว
ไม่มีจ่าฝูงเป็นผู้นำทาง
พวกมันวิ่งตามไปถึงบริเวณที่น้ำลึกมากขึ้น
ไม่เป็นผลสำเร็จ
แต่แล้ว..
ก็มีอิมพาลายืนอยู่ตัวเดียว
มันไม่มีกีบเท้าเหมือนไม้พาย และขาที่ยาวเหมือนเลชเว่
พวกมันจัดการเหยื่ออย่างรวดเร็ว เพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะกับคู่แข่ง
พวกนักล่ามักจะไล่จับตัวที่อ่อนแอ หรือบาดเจ็บในฝูง
เหยื่อที่จับได้ง่ายกว่า
ซึ่งมีผลประโยชน์ ในการลดโรคภัยไข้เจ็บในฝูง
พวกนักล่าเอาอาหารมาส่ง โดยวิธีที่ปลอดภัยที่สุด
ในกระเพาะของพวกมัน
จนกว่าพวกลูกๆ ของมันจะหาเหยื่อเองได้
พวกมันได้กินก่อน
ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่คือหัวใจหลักของพวกมัน
แม้การเรียนรู้ที่จะแบ่งปันไม่ใช่เรื่องง่าย
การเดินกลับรังพร้อมเนื้อก้อนแรก
เป็นความรู้สึกที่ดีสุดๆ
เมื่อระดับน้ำขึ้นสูงที่สุด
โอคาวังโกก็กลายเป็นสวรรค์บนดิน
สัตว์น้ำจากแม่น้ำและบึงใกล้เคียง
กระจายไปทั่วทุ่งหญ้าเพื่อขยายพันธุ์
กิ่งไม้และต้นไม้ที่ช้างโค่นล้ม
กลายเป็นเครื่องปกป้องฝูงลูกปลา
ระหว่างช่วงน้ำหลาก
สามเหลี่ยมปากแม่น้ำ มีขนาดใหญ่ขึ้นเป็น 2 เท่า
และพื้นที่สูงและแห้ง ก็กลายเป็นทำเลทอง
ต้นมะเดื่อน้ำเหมาะกับการทำรัง
สำหรับนกกินปลาหลากชนิด
สำหรับครอบครัวเหล่านี้ มันไม่สำคัญนักว่าสร้างรังที่ไหน
แต่ใช้อะไรสร้าง
ต้องเป็นวัสดุก่อสร้างคุณภาพดีเท่านั้น
ถ้าหาวัสดุที่ต้องการไม่ได้
ก็ต้องใช้วิธีขโมยจากเพื่อนบ้าน
แต่มันก็ขโมยกลับคืนมาได้เหมือนกัน
ในที่สุด
ก็ได้รังที่พร้อมจะใช้ เป็นที่เก็บสมบัติล้ำค่า
ขยับไข่เบาๆ..
เพื่อไม่ให้ถูกแดดแผดเผา
ทั้งเปลือกไข่ ทั้งเปลือกหอย
พ่อมือใหม่แน่ๆ
สัตว์ทุกตัวเร่งรีบเลี้ยงลูกๆ ให้โต
ก่อนที่น้ำจะลด..
และรังหมดสภาพการเป็นเกาะ ที่ใช้เป็นเกราะกำบัง
สิงโตตัวเมียตัวนี้หาเหยื่อไม่ได้มานาน
ในสภาพแวดล้อมที่แห้งกว่านี้ รีดบักหรือเลชเว่คือเป้าหมายที่หาได้ไม่ยาก
แต่ไม่ใช่ในช่วงน้ำหลาก ออกล่าเพียงลำพัง
แถมยังมีคู่แข่งอีกด้วย
ได้เวลาข่มให้คู่แข่งกลัว
นี่เป็นการข่มขู่เท่านั้น มันจะไม่กินซากศพ
ถ้าพวกมันฉลาด ก็ไม่ควรทดสอบความอดทนของสิงโตอีก
เมื่อถึงเดือนกันยายน อุณหภูมิก็สูงขึ้น
และระดับน้ำก็เริ่มลดลง
ทำให้แอ่งน้ำเต็มไปด้วยปลามากมาย
ช่างเป็นเวลาที่เหมาะเจาะ
บรรดาพ่อแม่เริ่มทำงาน..
ป้อนอาหารให้บรรดา สัตว์ประหลาดตัวน้อยน่ารักน่าชัง
มีแอ่งน้ำใหม่เกิดขึ้นทุกวัน เมื่อน้ำหลากเริ่มลด
ทุกตัวมีเทคนิคพิเศษ
ที่ใช้กับจะงอยปากของมัน
นกกระทุงถนัดใช้แห
นกกระเต็นปักหลัก..
ใช้การพุ่งตอปิโด
นกกระสาปากห่างเชี่ยวชาญการจิกหอยทาก
ส่วนนกกระยางดำเจ้าบทบาท
ก็ใช้วิธีกางปีกให้เกิดร่มเงา เพื่อหลอกให้ปลาเข้ามาซ่อนตัว
เรียบร้อย
วิธีแตกต่างแต่เป้าหมายเดียวกัน
เพื่อให้ลูกๆ เติบโตแข็งแรงโดยเร็ว
ลูกนกกระทุงตะกละตะกลามที่สุด
พวกมันกินอาหารมากถึง 30 มื้อต่อวัน
บรรดาพ่อแม่รู้จัก
กฎสำคัญของชีวิตครอบครัว ในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเป็นอย่างดี
ยิ่งลูกๆ แข็งแรงมากเท่าไร โอกาสรอดชีวิตก็มีมากขึ้นเท่านั้น
เมื่อระดับน้ำหลากเริ่มลด
และทะเลทรายเริ่มร้อนขึ้น
พื้นที่หากินเริ่มแห้ง
ทำให้นักล่า กลับมาได้เปรียบอีกครั้ง
แต่การล่าเพียงลำพัง โอกาสจับเหยื่อได้ ของสิงโตตัวเมีย มีน้อยมาก
นับวันมันก็ยิ่งอ่อนแอลงเรื่อยๆ
ที่แย่ไปกว่านั้น
มันกำลังเข้าสู่ฤดูสืบพันธุ์
กลิ่นของมันจะลอยไปเข้าจมูกสิงโต ที่อยู่บริเวณนั้น
รวมทั้งพวกที่มันต้องหลีกเลี่ยง
สิงโตหนุ่มที่ทำลายครอบครัวของมัน
แต่พอพื้นที่ล่าเหยื่อ เริ่มกลับสู่สภาพปกติ
สิงโตที่ตัวใหญ่กว่า ก็มาป้วนเปี้ยนแถวๆ นั้นด้วย
แผงคอสีเข้มและเสียงคำรามทุ้มๆ ของมัน
แสดงให้เห็นว่า มันเป็นสิงโตหนุ่มฉกรรจ์
มันมีความเสี่ยง
แต่ถ้าอยู่ร่วมกันได้
ตัวผู้ก็จะช่วยป้องกันอันตราย และช่วยล่าเหยื่อได้
แต่พันธไมตรีของมัน เป็นแค่เพียงช่วงสั้นๆ
เพียงไม่กี่วัน หนุ่มแปลกหน้าเดินจากไป
มันต้องโดดเดี่ยวอีกครั้ง
แต่คราวนี้ตั้งท้อง
มันไม่ได้ล่าเหยื่อแค่เพื่อตัวเองอีกต่อไปแล้ว
ทุกครอบครัวในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ
เกี่ยวพันอย่างใกล้ชิดกับจังหวะ ของฤดูกาลที่กำลังเปลี่ยนแปลง
ระดับน้ำลดลงอย่างมาก
จนกลายเป็นโคลน
สนุกสำหรับลูกช้าง..
แต่เป็นสัญญาณว่าโขลงของมันควรย้ายถิ่น
เมื่อเข้าสู่ฤดูร้อนอย่างเต็มตัว
บรรดาฝูงสัตว์ก็ต้องใช้ประโยชน์ จากส่วนที่ยังหลงเหลืออยู่ให้เต็มที่
มันเรียนรู้โดยการสังเกต
แต่บางอย่างก็ยังทำได้ไม่ดีนัก
อย่างเช่นการคอยจับตาดูให้ดี เพื่อจะได้ไม่ถูกทิ้งไว้ตัวเดียว
มันกำลังถูกพาไปสถานที่พิเศษ
ดงปาล์มพัด
ต้นไม้ชนิดนี้ชอบเกลือที่หลงเหลืออยู่ หลังจากน้ำหลากแห้งเหือดไป
และผลของมันที่อยู่บนยอด
ก็เป็นที่ชื่นชอบของช้าง
การเก็บเกี่ยวของกินรสโอชะ
ต้องใช้เคล็ดลับที่ช้างพังหนัก 4 ตัน เท่านั้นที่จะทำได้
การเขย่าแต่ละครั้งทำให้ผลของมัน ร่วงลงมาหลายร้อยลูก
มันเขย่าให้ร่วงลงมาเพียงพอสำหรับทุกตัว
อาหารอันทรงคุณค่านี้
ไม่ได้มีไว้สำหรับครอบครัวนี้ และไม่ใช่แค่วันนี้
ช้างคือผู้แจกจ่าย
เมล็ดปาล์มพัดตัวหลัก
บรรพบุรุษของลูกช้างตัวนี้ ทิ้งผลไม้ชนิดนี้ไว้ให้
และมันก็จะทำแบบเดียวกัน ให้กับลูกหลานรุ่นต่อๆ ไป
โขลงนี้จะนำเมล็ดพันธุ์ ไปไกลหลายไมล์
ไม่ว่ามันจะถ่ายมูลที่ไหน เมล็ดก็สามารถงอกรากได้
ซึ่งเป็นวิธีกระจายพันธุ์ให้ สามเหลี่ยมปากแม่น้ำ ที่สำคัญอีกอย่างหนึ่ง
นี่จะเป็นอาหารอิ่มท้อง มื้อสุดท้ายของพวกมัน
จากนี้ไป การลดน้อยลง
ของอาหารและน้ำจะเป็นปัจจัย บ่งชี้ทุกย่างก้าวของพวกมัน
ฝูงหมาป่าผ่านฤดูน้ำหลากมาได้
แต่ก็ไม่สมบูรณ์แบบซะทีเดียว
สมาชิก 1 ตัว ต้องตายไป
และตัวที่ล่าเก่งๆ ก็ทิ้งจ่าฝูง และลูกๆ ของมันไป
มีหลายปากท้องต้องป้อน
แต่มีอาหารไม่พอเพียง
ได้เวลาพวกมือใหม่ก้าวออกจากรัง
และเริ่มหาอาหารด้วยตัวเอง
การผจญภัยอันยิ่งใหญ่ครั้งแรกของพวกลูกๆ
การออกสำรวจพื้นที่พร้อมกับพวกผู้ใหญ่
แม้ว่าจะเป็นการขวางทางมากกว่าช่วยเหลือ
ขาเล็กๆ ของมันจะช่วยให้มันเดิน ได้ไกลถึง 15 กิโลเมตรต่อวัน
นางหมาป่าจอมแกร่งต้องเสริมสร้างทีมขึ้นใหม่ เพื่อให้เป็นเครื่องจักรไล่ล่าที่มีประสิทธิภาพ
และถ่ายทอดวิถีนักล่าชั้นยอด ให้กับบรรดาลูกๆ ของมัน
น้ำหลากที่ลดลง
ทำให้เกิดสภาพแวดล้อมที่ยอดเยี่ยม สำหรับการบุกรุก
ตั๊กแตน
อากาศที่ร้อนขึ้น ทำให้เกิดการฟักตัวขนานใหญ่
ปากที่หิวโหยนับ 10 ล้านปาก รุมกัดกินต้นไม้ที่กำลังแห้งตาย
จอมปลวกเก่าแก่ดูจะเป็นสิ่งเดียว ที่ไม่ได้รับผลกระทบ
จากพลังมหาศาลต่างๆ ซึ่งรุมเร้าสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอยู่
เดือนตุลาคม
ภายในระยะเวลาแค่ 2 เดือน
ความแห้งแล้งได้เปลี่ยนสภาพ พื้นที่เขียวชอุ่ม
ให้กลายเป็นทุ่งแห้งแล้ง ที่เต็มไปด้วยฝุ่น
ฝูงสัตว์ทั้งหลายต่าง ก็พยายามหาแหล่งน้ำ
ไม่ว่าจะหาเจอที่ไหนก็ตาม
พวกมันคือเหยื่ออันโอชะ ของสิงโตหนุ่ม 2 ตัวนี้
ซึ่งโตวันโตคืนและแข็งแรงขึ้นทุกวัน
พวกมันเดินตามฝูงควายทุกฝีก้าว
การเฝ้าสะกดรอยตามฝูงเดิม
สิงโตตัวเมียต้องรักษาระยะห่าง จากตัวผู้เอาไว้เพื่อความปลอดภัย
ในสภาพร่างกายที่เปราะบางแบบนี้ มันจำเป็นต้องกินอาหารอย่างมาก
แต่การล่าเหยื่อตัวใหญ่ขนาดควาย
โดยลำพังนั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย
อย่างดีที่สุดมันก็แทะเล็มเศษอาหาร ที่เหลือทิ้งไว้โดยสิงโตตัวผู้
แทะเล็มเท่าที่จำเป็นเพื่อประทังชีวิต
ฝูงสัตว์และสัตว์ที่ล่าพวกมันเป็นอาหาร เดินทางเพราะความแห้งแล้ง
มารวมตัวกันที่ใจกลางสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ
ซึ่งมีแหล่งน้ำแหล่งสุดท้ายเหลืออยู่
ลูกช้างและโขลงของมัน
นับวันก็ยิ่งต้องเดินทางไกลขึ้น
แม้ว่าสายตาของมันจะไม่ดี แต่การได้ยินและการดมกลิ่นดีเยี่ยม
ทำให้ช้างรับรู้ภยันตรายได้จากระยะหลายไมล์
จระเข้แม่น้ำไนล์
บางตัวอาจตัวยาวถึง 6 เมตร หนัก 1 ส่วน 3 ตัน
แต่ส่วนใหญ่พวกมันจะตัวเล็ก ยาวแค่ประมาณ 1 เมตร
ช้างที่แก่กว่าโชว์ให้ลูกช้างดู วิธีมุ่งหน้าไปหาน้ำ
โดยการเดินหลบเลี่ยงเครื่องกีดขวาง บนทางแปลกๆ เส้นนี้
ในที่สุดก็ถึง
แต่ถ้ายังไม่ถนัดการใช้งวง
การดื่มแบบใช้หน้าจุ่ม ก็เป็นวิธีที่ใช้ได้
ลูกช้างกำลังเรียนรู้..
แบบล้มลุกคลุกคลาน
แหล่งน้ำนี้เป็นสิ่งที่ประทังชีวิต ของช้างโขลงนี้
และช้างยังใช้มันเพื่อปกป้องผิวหนัง จากดวงอาทิตย์ด้วย
โคลนช่วยระบายความร้อนในตัวของมัน ขณะที่มันระเหย
และฝุ่นก็ไปติดอยู่ตามซอกผิวหนัง
เพื่อทำหน้าที่เป็นครีมกันแดด
พื้นที่แบบนี้เป็นที่นิยมอย่างมาก
แต่ช้างโขลงนี้ยังไม่พร้อมที่จะไป จากบ่อโคลนของพวกมัน
ช่วงเวลาที่ลำบากแบบนี้ เป็นการสอนสัตว์ที่กำลังเติบโตหลายอย่าง
การรบกวนแร้งที่กินอิ่มท้องแล้ว คงเป็นบทเรียนที่ดีสำหรับ..
อะไรสักอย่าง
ไฮยีนาอยู่ตัวเดียวตามลำพัง..
เป็นบทเรียนที่ซีเรียสกว่า
การทดสอบระดับความเครียด ช่วยเตรียมพวกมัน
สำหรับการเผชิญหน้ากับคู่แข่ง
ในอนาคต
แต่พวกมันยังต้องเรียนรู้ บทเรียนที่สำคัญที่สุด
ศิลปะ..
ของการล่าเหยื่อ
นางหมาป่าจอมแกร่งกลับมาเป็นผู้นำอีกครั้ง
มันสั่งให้ทีมวิ่งไล่เหยื่อลงไปในบ่อโคลน
เพื่อทำให้มันวิ่งได้ช้าลง
การสอนของมันได้ผล
พวกมันได้เรียนรู้ ว่าควรเล็งตัวไหน..
และปล่อยตัวไหนไป
ยิ่งนานวันพวกมันยิ่งฉลาดขึ้น และใกล้ชิดกันมากขึ้น
ปลายเดือนตุลาคม อุณหภูมิสูงขึ้นถึง 45 องศาเซลเซียส
ไม่มีฝนแม้แต่หยดเดียว
ในช่วงปีหลังๆ ฤดูแล้งที่นี่ มีะระยะเวลายาวนานขึ้น
อากาศร้อนมากยิ่งขึ้น
ปีนี้กำลังจะกลายเป็น ปีที่แห้งแล้งที่สุดในศตวรรษ
ทุกวันเหมือนกับการเสี่ยงโชค
เพื่อหาน้ำให้เพียงพอ ที่จะประทังชีวิต สมาชิกในโขลงให้อยู่รอด
ลูกช้างและแม่ของมันต้องการน้ำมากที่สุด
มันเหมือนเป็นนักโทษในดินแดนนี้
ที่ไม่กี่เดือนก่อนมีของกินมากมาย
ความอยู่รอดของมันอยู่ในกำมือ
ของผู้นำแก่ที่ชาญฉลาด
ช้างแม่แปรก
มันเดินบนทางเส้นนี้
ตั้งแต่มันยังเป็นลูกช้างอายุน้อย
สมองที่เต็มไปด้วยความทรงจำของมัน
จดจำแผนที่เก่าแก่เอาไว้
ว่าแหล่งน้ำแหล่งสุดท้ายอาจจะอยู่ที่ไหน
ครอบครัวเป็นมากกว่าแค่ช้างโขลงเดียวกัน
ครอบครัวคือความทรงจำ
และนั่นคือสิ่งที่สร้างความแตกต่าง
ระหว่างความเป็นและความตาย
ความรอบรู้ดั้งเดิมของครอบครัว นำทางพวกมัน ไปสู่แหล่งน้ำที่เหลืออยู่ไม่กี่แห่ง
ในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ
ทุกหยดของน้ำปนโคลนคือสิ่งประทังชีวิต
แต่เจ้าตัวน้อยยืดงวงไม่ถึงน้ำ
มันก็เลยลงไปทั้งตัวซะเลย
แต่การขึ้นจากบ่อไม่ง่ายนัก
สำหรับลูกช้างต้วมเตี้ยม ครอบครัวที่เต็มไปด้วย ความรักคือพันธมิตรที่ทรงพลังที่สุด
จะมัวเสียเวลาไม่ได้
พวกมันต้องการน้ำเพิ่ม
และพวกมันพร้อมที่จะฝ่าพายุเพื่อหามันให้เจอ
ในที่สุดเมฆก็เริ่มก่อตัว
เซลล์พายุยักษ์
ช้างได้ยินคลื่นความถี่ต่ำของเสียงฟ้าผ่า
และจับเค้าพายุได้ ในระยะไกลถึง 200 กิโลเมตร
แต่ในอาณาเขตที่ไม่มีฝน แม้แต่หยดเดียว ภายใน 7 เดือน
หญ้าที่แห้งผากก็เหมือนระเบิดเวลา
ช้างที่โตเต็มวัยในฝูงเคยเห็นไฟมาก่อน
พื้นที่มากถึง 4,000 ตร.กม. ของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำถูกไฟไหม้ทุกปี
พวกมันรู้ว่าต้องเกาะกลุ่มกันเอาไว้ เวลาพยายามจะเลี่ยงเปลวไฟ
ไฟไหม้สร้างความเสียหายมาก..
แต่ก็ไม่ได้ทำลายหมดทุกอย่าง
การแทะเล็มของสัตว์ทำให้ปริมาณ ของเชื้อเพลิงที่จะไหม้ไฟน้อยลง
และพื้นที่ซึ่งถูกไฟไหม้ ก็จะกลายเป็นเส้นทางใหม่
สำหรับช่วงน้ำหลากปีหน้าไหลผ่าน
พื้นที่สามเหลี่ยมปากแม่น้ำ ฟื้นสภาพตัวเองได้เสมอ
เพราะผู้อยู่อาศัย ไม่เคยหยุดทำหน้าที่ของตัวเอง
ในที่สุดฟ้าก็ให้น้ำ
ภัยแล้งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่จำได้
ก็ถูกหยุดยั้ง
ในช่วง 5 เดือนจากนี้ไป
ฝนจะตกที่นี่มากถึงครึ่งเมตร
พื้นที่ซึ่งเคยถูกไฟไหม้
จะกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
ฝูงสัตว์ถูกปลดปล่อย จากแหล่งน้ำของพวกมัน
และสัตว์นักล่าก็แผ่ขยายกันออกไป
ทำให้สัตว์กินพืชต้องย้ายที่ไปเรื่อยๆ
เปิดโอกาสให้ต้นไม้ใหม่ๆ ได้เติบโต
และป้องกันไม่ให้จุดใดจุดหนึ่ง สูญเสียพื้นที่สีเขียวมากเกินไป
ความสมดุล..
ได้รับการรักษาไว้
และที่มาพร้อมๆ กับฝน..
ก็คือลูกสิงโต 4 ตัว
การกำเนิดของต้นไม้ใหม่ๆ ทำให้มีการ ออกลูกออกหลานมากมาย
มันเคลื่อนย้ายลูก ทุกๆ 2-3 วัน..
เพื่อป้องกันไม่ให้กลิ่น เป็นที่ดึงดูดใจศัตรู
แต่มีใครบางคนเห็น การย้ายที่ครั้งสุดท้ายของมัน
สิงโตหนุ่ม 2 ตัว เห็นรอยเท้าของพวกมัน
พวกมันจะไม่ยอมให้ลูก ของสิงโตหนุ่มตัวอื่นอยู่ใกล้ๆ
มันตัวเล็กแค่ครึ่งเดียวและมีจำนวนน้อยกว่า
พวกมันไม่มีทางจะหนีได้
สัญชาตญาณของมันคือ การพาลูกไปยังที่ที่ปลอดภัย
แต่ลูกๆ ของมันไม่รู้ตัวว่า กำลังเผชิญหน้าใครอยู่
มันหาลูกตัวหนึ่งไม่เจอ
มันจะยอมสู้จนตาย เพื่อปกป้องครอบครัว..
แต่พวกสิงโตตัวผู้ ไม่อยากเสี่ยงเจ็บตัวมากไปกว่านี้
เป็นเพราะความกล้าหาญของแม่ ลูกอีก 3 ตัวของมัน รอดชีวิตมาได้
มันไม่มีเวลาจะมัวพักผ่อน
ลูกๆ คือทุกอย่างที่มันมี
สำหรับแก๊งหมาป่า ชีวิตสุขสันต์กันอีกครั้ง
แม่ของพวกมันกล้าเผชิญหน้า
ความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่มันเคยเจอ
นำฝูงของมันที่เหลือแค่ครึ่งเดียว
ผ่านความโหดร้ายของสภาพแห้งแล้ง
และเปลี่ยนบรรดามือใหม่ไร้โชค
ให้กลายเป็นทีมที่ทุ่มเทและประสบความสำเร็จ
การหวนกลับมาของพวกมันสำเร็จลุล่วง
เจ้าช้างน้อยใจเด็ดผ่านพ้นปีแรก ในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำมาได้..
และมันก็มีส่วนในการทะนุบำรุงป่า
ด้วยต้นกกทุกต้นที่มันเหยียบย่ำ
เมล็ดปาล์มทุกเมล็ดที่มันทิ้งไว้
ถ้ามันรับมือสภาพแวดล้อมที่รุนแรงยิ่งขึ้น
ได้อีก 30-40 ปี
ทั้งไฟป่า น้ำท่วม และความอดอยาก..
สุดท้ายมันก็จะได้เป็นช้างแม่แปรก
และถ่ายทอดทุกอย่างที่มันเรียนรู้
ไปสู่ช้างรุ่นต่อไป
ตอนนี้มันอายุ 4 เดือน
ลูกๆ ของแม่สิงโตแข็งแรงขึ้น
และเป็นตัวของตัวเองมากขึ้นทุกวัน
มันเลี้ยงดูลูกๆ อย่างดีด้วยตัวมันเอง
เกมที่เล่นเป็นการฝึกฝน เพื่อใช้ในชีวิตจริง
เพื่อสอนพวกมันให้จับเหยื่อเหมือนแม่
ครั้งหนึ่งมันสูญเสีย สิ่งที่มีค่าที่สุดไป
แต่ตอนนี้มันมีฝูงของมันเอง
ลูกๆ ของมันจะได้เรียนรู้ ความสำคัญของครอบครัว
นี่เป็นแค่หนึ่งในหลายๆ ครอบครัว ที่ช่วยทะนุบำรุงดินแดนแห่งนี้ไว้
สัตว์เหล่านี้จะยังคงปรับตัวต่อไป
เท่าที่มันจะทำได้..
เมื่อเผชิญหน้ากับการคุกคามที่เพิ่มมากขึ้น
สภาพอากาศของโลกที่เปลี่ยนแปลง..
นับวันยิ่งโหดร้ายมากขึ้น รุนแรงมากขึ้น
อาวุธที่ดีที่สุดในการต่อสู้เพื่อดำรงชีวิต ก็คือการมีกันและกัน
เพราะโชคชะตาของพวกมันเชื่อมโยงอยู่กับ ดินแดนกว้างใหญ่ไพศาลแห่งนี้
ดินแดนแสนงดงาม
ที่เปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ
สามเหลี่ยมปากแม่น้ำโอคาวังโก
คำบรรยายโดย แมนนี่ หิรัญ
[THAI]