GROENLAND VOLGENS DE LAATSTE BRONNEN 1905
Er is daarbuiten iets!
Iver, volg ze.
Ga kijken wat het is, snel! Geef me de lantaarn.
Het is de kapitein! Het is de kapitein!
Hooo.
Ho!
Meneer, heeft u iets gevonden?
- Help Jørgensen. Z'n voeten zijn bevroren. - Oké, kom op.
- Holm komt eraan. - Snel, Unger. Haal water.
Jørgensen, til je hoofd op.
- Unger, schiet op met het water. - Komt eraan!
- Til het op. Rustig. - Het is al goed. We hebben je.
- We hebben je. - Rustig aan, Jørgensen.
Unger, het water.
- Kom op! - Het komt eraan.
Houd deze vast. Rustig aan, Jørgensen.
- Heb je wat whisky? - Ja. Geef de man een drankje.
Hier.
Wacht, wacht.
Ik doe dat wel.
Ejnar, houd hem vast.
Jørgensen, adem. Blijf ademen.
Laten we dit doen.
Oké.
- Houd hem vast. - Een, twee, drie.
Gebaseerd op een waargebeurd verhaal
Kerstavond 1909 Noordoost Groenland
Oké.
- Dank je. - Lukt het?
Mooi zo. Het ruikt naar kerst.
Een, twee, drie.
O!
- Wie heeft er honger? - Iedereen.
Uitgehongerd.
Daar gaan we, jongens.
- Ziet er geweldig uit. - Eindelijk.
Je mag er trots op zijn, zonnestraaltje.
Het wordt tijd dat we een taak voor je vonden.
Heren, mag ik uw aandacht?
- Het feest is voorbij. - Rustig, Poulsen.
- Ik wil dat jullie allemaal het glas heffen... - Natuurlijk.
... op...
op onze dierbaren thuis,
op de mannen die hun leven gaven om
de laatste onbekende delen van ons koninkrijk te verkennen.
Op de Deense expeditie.
En op jullie, omdat jullie
samen met mij hun missie vervullen.
Proost.
Halverwege.
Ah!
Onze lange zoektocht ging niet helemaal zoals gepland.
Jørgensen kan daarvan getuigen.
Zoals verwacht
was het moeilijk om sporen van de verdwenen expeditie te vinden.
Maar,
we hebben dit gevonden.
Een dagboek van één van de mannen.
En een kaart
die blijkbaar de locatie
van de steenhoop laat zien
waar Mylius-Erichsen zijn laatste verslagen van het onbekende land achterliet.
Wat is een steenhoop?
Een cairn is een stapel stenen die je van ver kunt zien.
Dus daarom wil ik nog een tocht proberen.
Wat?
Nog één?
Nou, deze keer verder, over de ijskap,
om de bevindingen op te halen die zij achterlieten.
Gaan we dan niet naar huis?
Dit is waarom we hier zijn, jongens.
Zonder deze bevindingen zou het noorden van Groenland
verloren kunnen gaan, geclaimd door de Amerikanen.
Omdat Jørgensen gehandicapt is,
en ik het niet alleen kan,
krijgt één van jullie geluksvogels een eenmalige kans.
Ik heb een vrijwilliger nodig die me vergezelt.
Heeft er al iemand zich aangemeld?
Je maakt een grapje toch?
Jørgensen's voeten waren aan gort.
Ben jij niet de volgende in de rij, Laub?
Hou je mond, Poulsen. Sommigen van ons hebben gezinnen.
Waarom wil niemand van jullie met hem mee?
Je hebt de kaart gezien.
Het is alsof je van Moskou naar Rome loopt, op zoek naar een stapel stenen.
Om nog maar te zwijgen van het samen met de kapitein te doen.
Iver kent hem goed.
Hij wist alles over hem voordat hij aan boord kwam, toch?
Ik bedoel, ik heb over hem gelezen,
maar dat heeft iedereen, nietwaar?
Niet iedereen is een fan,
Iver Iversen.
- Niet iedereen kan lezen. Toch, Unger? - Probeer dit 'ns te lezen!
Kom op!
Kapitein.
Hmm.
Ik wilde...
ik vroeg me af...
Ik weet niet hoeveel vrijwilligers u al hebt gehad...
Nou, geen enkele dus.
Wat ik probeer te zeggen is:
technisch gezien ben ik werkloos.
Mm-hm.
Zolang we hier vastzitten, is de motor niet nodig.
Ik zou graag met u meegaan, als u me toestaat.
Ik ben goed met een geweer en ik leer hoe ik de honden moet besturen.
Ik zou heel graag willen meegaan, kapitein.
Ik zal dat onthouden. Dank je, Iversen.
Dank u, kapitein.
Poulsen, geef me die hondentuigen 'ns aan.
- Wat is Iversen van plan? - Kom op.
- Het lijkt erop dat hij hulp nodig heeft. - Blijf daar.
Hé! Hé!
Jullie blijven allemaal hier, oké?
Oké.
Hé! Hé!
Hé, stop!
Blijf staan!
- Jij praat met hem. - Hé, hé!
Hier, laat me je een handje helpen.
Iversen, de honden werken voor jou.
Onthoud dat.
Op het ijs kan elke hond
honderd pond op gang trekken.
Zodra die honderd pond is opgegeten,
wel, dan wordt die hond overbodig.
Dus schieten we de slechtste hond neer,
en voeren hem aan de andere.
Dus, Iversen, word geen beste vrienden.
Je hebt gehoord dat Iversen zich vrijwillig aanmeldde.
- Dat heb ik, meneer. - Wat vind je van hem?
- Iversen? - Ja.
Eh...
Hij is een goede jongen.
- Erg dapper. - Hm.
Sterk karakter.
Heb je hem met de honden gezien?
Het is duidelijk dat hij wat harder moet werken om beter te worden.
Maar denk je dat hij het kan?
Ik geloof van wel, ja.
Dat is alles.
Doe niet zo belachelijk. Dat is vast te zwaar.
Ik zeg je, het is onzinkbaar.
Ze hebben al $ 1 miljoen uitgegeven.
Het heeft combinatieturbines en zuigermotoren
die gegarandeerd een snelheid van 21 knopen behouden.
- Vertaling, iemand, alsjeblieft? - Waar heb je het over?
Voldoet de Alabama niet aan je eisen?
Ga hierover door tegen de kapitein, en hij schiet je een kogel in je hoofd.
Ja, normaal gesproken zou ik zeggen dat Poulsen onzin praat,
maar ik moet toegeven dat ik geen twee woorden tegen hem durf te zeggen.
De kapitein is niet zo erg.
Ik moet zeggen, Iver, ik denk dat je gek geworden bent.
Wat weet je over sleeën, overleven op het ijs als het 40 graden vriest?
Ja, en ijsberen en al die andere enge shit daarbuiten.
Ik denk dat Iver die honden nu aardig onder de knie heeft.
Het is nog niet te laat om van gedachten te veranderen.
Dit is mijn derde reis hierheen en ik haat die verrekte honden nog steeds.
Als ze nog verder ingeteeld waren, zouden het sandwiches zijn.
Nee, kom op. Ze zijn geweldig.
Als je eenmaal leert om je leidende hond te vertrouwen, gaat alles zo'n beetje vanzelf.
De mijne is Björn. Hij houdt de anderen in toom.
Hij doet al het werk.
Oeh!
Kijk Iver eens met zijn nieuwe favoriete hond, Bjørn!
Ik heb het gevoel dat ik je in de steek heb gelaten.
Ah.
Je moet goed voor jezelf zorgen.
Trouwens, Iversen heeft zich aangemeld.
Wat?
Hij is een monteur.
Hij zou hier niet eens zijn als onze motor niet was uitgevallen in Reykjavik.
Zorg maar voor de Alabama voor mij.
Ik moet je dit zeggen.
Je bent geen jonge man meer.
Je riskeert je leven, Iversens leven.
Wil je dat we het opgeven zonder het te proberen?
We hebben het geprobeerd.
We hebben ons best gedaan.
Onzin.
En Naja?
Verwacht je dat ze op je wacht?
- Je hoeft niets te bewijzen. - Dit gaat niet over mij.
De instructies van de commissie waren duidelijk.
De zee gaat in juli open.
Als we in augustus niet terug zijn voordat de zee bevriest, ga je weg.
- Je staat er in principe alleen voor. - Dat is een bevel.
Iversen is de beste, zo niet de enige, man die de reis wil maken.
Ik respecteer je bezorgdheid, maar we vertrekken morgen.
Ja, kapitein.
RAMP TREFT DENEMARKEN EXPEDITIE
DAG 1 MAART 1910
Iver, ga dichter bij de kapitein staan.
Ja, dat is het.
Drie, twee, een.
Prima.
Dank daarvoor.
- Veel geluk. - Dank je.
Dank je.
Ik zie je in augustus.
Pas op jezelf, jongens!
- U ook, kapitein. - Het beste.
Veel geluk.
Dank je, Jørgensen. Dank je.
Hup!
Veel succes, kapitein.
Ga door, jongens!
Veel succes, Iver!
Hij zal het nodig hebben.
Iversen!
Achter me.
Hoooo!
Ho!
Ga door, Björn!
Ga door, jongens!
O, mijn God.
- Gaan we proberen daar te komen? - Er is altijd een weg naar boven.
We moeten gewoon de snelste route vinden.
Ik wed dat er ook een snelle weg naar beneden is.
Mm, daarom wil ik dat je je altijd concentreert.
We moeten omhoog ​​om over te steken.
Kom op.
Een, twee, drie, trek.
Een, twee, drie.
Trekken!
Dat is het. Dat is het.
Het is alsof we op de maan zijn geland.
Hoeveel kubieke meter ijs denk je dat dit is?
Moet minstens twee miljoen zijn, denk je niet?
Ik wil dat je uitkijkt waar je loopt.
Iversen, laten we loshaken.
Ik lees het artikel dat u hebt geschreven over de Deense expeditie.
Hmm.
Verbazingwekkend, niet?
Nu ben ik hier bij u en lees uw verhaal.
Heel interessant.
Ze hadden zoveel apparatuur, nietwaar? Ze hadden zelfs een automobiel.
Stel je voor! Over het ijs rijden.
Het is belachelijk.
Welk type denkt u dat het was, kapitein?
Crossley?
Hoeveel pk had de motor? Kunt u zich dat herinneren?
Was het misschien vier tot acht?
Kapitein.
Kapitein, dat is mijn leidende hond, Bjørn.
Ik denk dat hij graag in de tent wil komen. Zou dat mogen?
DAG 26
Geen wonder dat ze hier verdwaald zijn.
Inderdaad.
♪ Helemaal alleen ♪
♪ Op het ijs ♪
♪ Helemaal alleen ♪
♪ Op het ijs ♪
♪ Niemand in de buurt ♪
♪ Niemand te zien ♪
♪ Alleen ik en Ejnar ♪
♪ Op het ijs ♪
Kapitein, ik wilde vragen,
wat denkt u dat er echt is gebeurd
met de Deense expeditie?
- Met Mylius-Erichsen? - Hm.
Soms is het beter om niet te veel na te denken.
U kende hem toch goed?
Hij was een dierbare vriend.
Een goede ontdekkingsreiziger.
Maar hij wist nooit wanneer hij moest opgeven.
We hebben maar één lichaam gevonden.
De Groenlander Brønlund.
De twee anderen gingen verloren in het ijs.
Stel je voor dat je zo sterft.
Alleen op deze plek.
Zijn laatste woorden in het dagboek en de kaart waren het enige dat overbleef.
Je denkt nooit dat je het niet haalt.
Je gelooft altijd dat er een manier zal zijn.
Hallo, Björn.
Sorry dat we je buiten gelaten hebben.
De kapitein zei dat we je niet binnen kunnen hebben als je herrie maakt.
Oké?
Ja.
Kapitein, ik heb dat net opgezet.
Nou, laat me je iets laten zien.
Inuit magie.
In Alaska doen ze dit in deze omstandigheden om snel te gaan.
Zie je wel?
Gewoon een dun laagje ijs.
Kom op jongens!
Woehoe!
- Iversen! - Ja?
- Zie je de cirruswolken in het noorden? - Nee, kapitein.
Ik zie alleen maar zonneschijn!
Iversen!
De honden ruiken land! Vertragen!
Hooo!
Iversen, stop!
Stop!
Stop! Stop!
Ho!
Voorzichtig.
Oké.
- Klim nu naar beneden. - Oké.
O, shit.
Ik kan hem zien! Het is Björn.
Pak gewoon het touw.
Oké.
Ik ga hem halen.
Gaat het?
Sta op! We trekken de slee omhoog.
Laat de hond gewoon!
Ik ga hem halen! Wacht!
Nee!
Nee! Nee!
Volgens mijn berekeningen
ben ik twee weken aan hondenvoer kwijt,
Ik ben de helft van onze thee en een blikje paraffine kwijt.
Hmm.
- En Bjørn, kapitein. - Het is maar een hond, Iversen.
Jou meenemen was altijd een risico,
maar ik dacht dat je marineachtergrond je zou wapenen met de nodige discipline
om bevelen op te volgen.
Sorry, kapitein.
Nou, morgen zijn we tenminste van de ijskap af.
Kom op! Kom op!
Hup, hup, hup!
Hier.
Hé!
Kom op! Nu!
Kom op!
Goed zo.
DAG 48
Kapitein,
mag ik u een persoonlijke vraag stellen?
Zeg 't maar.
Waarom doet u dit?
Blijft u dit doen, hier,
op plekken zoals deze?
Vrijwel alleen,
uw leven riskeren.
Heeft u niet...
Wacht er bij u thuis niet een speciaal iemand op u?
Wat we doen...
je moet licht reizen.
Je kunt je gedachten niet zo'n 2.000 mijl laten afdwalen.
Dus, waarom doet u dit?
Waarom doet iemand iets? Waarom ben jij monteur?
Het is alles waar ik goed in was, motoren repareren.
Precies.
Wat zeiden ze je toen je in Reykjavik bij ons kwam?
Nou, ik weet dat het te maken heeft met de Amerikanen
en hun aanspraak op een stuk land.
Maar om eerlijk te zijn, kapitein,
was ik gewoon opgewonden om met u op reis naar Groenland te gaan
en mee te gaan op een echte expeditie.
We hebben het over onbekend land, Iversen.
En de Amerikanen beweren
dat de top van Groenland door een kanaal is afgescheiden
van de rest van het land,
maar niemand heeft dat nog bewezen.
Het is belangrijk werk.
Ik snap het.
Misschien word je zelfs beroemd, Iversen.
Ik, beroemd? Ik betwijfel of de dames voor mij in de rij zouden staan.
Wel, loop niet op de zaken vooruit.
Eerst moeten we dat verdomde ding vinden.
O.
Wat is je naam?
Wat is dat?
Ik vond ze op het schip.
- Hm. - Ja.
Je vergeet het, nietwaar?
- Ze ziet er lief uit. - Hm.
Vriendelijk en attent.
- Ik noem haar juffrouw Genegenheid. - Heb je haar een naam gegeven?
Ja.
- Juffrouw Genegenheid. - Wat voor naam is dat?
- Wat dacht je van deze? - Die kleine lachende?
Dat is kleine juffrouw Zonnestraal.
- Ze zou om mijn grappen lachen. - Ze zou lachen om die stomme naam.
Is er een die uw aandacht trekt, kapitein?
Eh...
Deze vind ik leuker. Heeft ze een naam?
Nog niet.
Ik ga haar Naja noemen.
Ja. Dat is Naja.
Nou dan.
Tenzij iemand hier van een belemmering zou weten,
zullen u en Naja vanaf deze dag samen zijn.
Amen.
Hup, hup, hup! Lopen!
Kom op!
- Heb je hem? - Ik heb hem.
Goed zo. Goed zo.
Hooo, ho, ho.
Kom op.
Iets?
Niks.
Geen leven hier. Ik heb niet eens een vogel gezien.
Geen voer voor de honden.
- Wat heb je hiermee gedaan? - Wat?
Deze.
- Ik heb niets gedaan. - Je moet iets gedaan hebben.
Het werkt niet meer. Ben je een complete idioot?
- Zonder dit zijn we de klos. - Kapitein, ik...
Repareer het gewoon. Repareer het.
Zonder de brander zijn we zo goed als dood, snap je?
- Begrijp je dat? - Kunt u de ketel aangeven, kapitein?
We zullen vanaf nu op half rantsoen moeten overgaan.
Pak nu je slee weer in.
Kom op, Iversen!
Ho! Ho!
Ho.
DAG 84
We moeten een kleine koerscorrectie maken.
- Kapitein. - Ja, Iversen?
Nou, spreek je uit, man.
Nou, we hebben geen voorraad.
Is er een punt waar we misschien...
Waar we wat?
- Accepteren dat... - Onze nederlaag accepteren, Iversen?
Wil je opgeven?
Is het te zwaar?
Mis je thuis?
Nee, kapitein. Dat is...
We hebben een kaart. We zullen het vinden.
We zullen het niet vinden door te blijven praten.
Ja, maar...
En in augustus zijn we terug op de Alabama.
We gaan terug naar één slee.
Iversen.
- Hm? - Iversen, kijk.
Wat?
Dat is een steenhoop.
Ik denk dat u gelijk hebt!
Kapitein, ze waren hier.
Ze waren hier, kapitein!
Dit is een kamp.
Pemmikan.
- En ossenstaartsoep, kijk. - Wacht.
"8 Augustus 1907."
"Omdat we zonder eten voor onszelf en onze honden zitten,
moeten we deze plek verlaten en proberen om naar de kust te gaan,
waar genoeg wild is om de 580 mijl terug naar het schip te sleeën."
Ze hadden geen eten, kapitein, maar ze lieten dit achter.
"We hebben bewijs ontdekt en in deze steenhoop achtergelaten
dat het Peary Kanaal niet bestaat."
"Navy Cliff is door land verbonden met Heilprin Land,
dus ons werk is bijna klaar."
"We hopen het schip voor eind september te bereiken, met of zonder honden."
"Luitenant Mylius-Erichsen,
leider van de Denemarken Expeditie naar Noordoost-Groenland."
Robert Peary en de Amerikanen hadden het mis.
Dit is het.
Dit is waarvoor we gekomen zijn.
Het is mooi, niet?
Mooi.
Ik begrijp niet echt waarom wat we hebben gevonden zo belangrijk is,
maar u te zien glimlachen, kapitein, u te zien lachen...
Groenland is één geheel.
De VS hebben hier geen aanspraak.
Denemarken zal je op een dag dankbaar zijn, Iver Iversen.
Het is tijd om dat te vieren. Zet nu die soep op.
Mmm.
We kunnen nu naar huis, Iversen.
Alsof je van Rome naar Moskou loopt op zoek naar een stapel stenen.
Wat zei je?
Dat zeiden de jongens op het schip.
Nou, je kunt ze nu terechtwijzen.
Op thuis, op de Alabama.
En dan het goeie ouwe thuis.
DAG 132
Denk je dat we de lever kunnen eten?
De rest is huid en been.
Zou dat niet giftig zijn?
Omdat hij stierf van uitputting?
Ach, dat moeten we niet riskeren.
Maar hoe zat het ook alweer
met een zilveren lepel in een pot met iets giftigs?
Verandert van kleur.
Precies.
Jammer dat we geen zilver hebben.
Heeft u zilver?
Dat heb ik.
Wat?
Wat is er?
U zei dat u thuis niemand had.
U reisde licht.
Het was een cadeau.
Oké, laten we het doen.
Wat zou het moeten zijn?
- Ik herinner me het niet meer. - Nee, ik herinner het me ook niet.
Zou het groen moeten worden?
Als het giftig is?
Ja. Ik denk het.
Klinkt wel goed.
- Dat is... niet groen. - Dat is meer bruin dan groen.
Groen is het zeker niet.
Shit!
Klotehonden!
Shit.
Kapitein!
Geef mij uw hand!
U bent oké. U bent oké!
Ik heb het geregeld.
Het is oké.
Ik kan niet geloven dat dit het enige is dat is gescheurd.
Zo.
Goed genoeg.
Warm genoeg, kapitein?
Zo twee honden verliezen.
Dat was onze kans.
- Wat? - De beer.
Net als wij.
Hongerig naar vlees.
Ik mis ze.
Wie?
Vrouwen.
Ik ook.
Niet op die manier.
Hun gezelschap, vrouwelijk gezelschap.
Ze zijn anders, nietwaar?
Hun stemmen, hun geur.
Ik mis hun lach.
Ik herinner me toen ik 16 was, op het punt bij de marine te gaan,
dat mijn grootvader vroeg of ik met hem mee wilde naar de haven van Kopenhagen.
Ik dacht dat we naar schepen gingen kijken, dus ging ik mee,
pakte zelfs een lunch voor ons tweeën in,
maar hij had andere plannen.
Hij wilde er zeker van zijn dat ik klaar was om te vertrekken
en, in zijn woorden, "een man te worden."
Dus nam hij me mee naar de rosse buurt
om mij kennis te laten maken met vrouwen,
om ervoor te zorgen dat ik me niet schaamde tijdens mijn reizen.
Ik deed gewoon mee.
Kwam terecht bij een oudere vrouw.
Ik moet toegeven,
ze heeft mijn kennis enorm vergroot.
Toen ik 16 was,
bracht mijn vader me naar het ziekenhuis,
naar de afdeling geslachtsziekten,
om me de ernstige gevolgen van dergelijk gedrag te laten zien.
Het was verdomd walgelijk.
Kapitein?
Wat doet u?
Kapitein. Kapitein, stop. Stop!
Wat doet u? Stop.
Wat doet u?
We moeten licht reizen als we het willen halen.
We laten alles achter wat niet absoluut noodzakelijk is.
Het is nog 200 mijl naar het schip.
DAG 164
We moeten hier oversteken.
Wat?
- Waarom kunnen we er niet omheen? - We hebben de tijd niet.
We moeten een steenhoop bouwen.
U denkt dat we het niet halen, nietwaar?
Als we het niet halen, verliezen we alles.
Als het bewijs en onze dagboeken hier in een steenhoop worden bewaard,
zijn ze tenminste te vinden.
Mooi zo.
Iversen.
We kunnen dit.
Dit is wat er met Mylius-Erichsen is gebeurd, nietwaar?
Laten we gaan.
Wat is er?
Niks.
Ik moet gewoon even gaan liggen.
Sta op. Kom op.
Kom op. Sta op.
Sta op.
Kijk.
Dat is de Alabama!
- We zijn terug! - We zijn terug!
We zijn terug!
De reizigers zijn terug!
Luid de bel!
- Hij staat op land. - Wat?
De mast, hij staat op land.
Maar waar is mijn schip?
Ik weet het niet.
Ze hebben een hut gebouwd met delen van het schip.
Hallo?
- Hallo? - Hallo?
Nee, ze hebben ons achtergelaten! Ze hebben ons achtergelaten!
Nee! Nee!
Nee, nee!
Zijn jullie gewoon vertrokken?
We hadden geen keus, meneer.
De Alabama verging, verpletterd door het ijs.
We moesten vertrekken toen we de kans hadden.
We lieten genoeg voedsel achter voor minstens een jaar.
- Laten we bidden dat ze terugkomen. - Ze willen meer dan gebeden.
U vraagt de regering om nog een reddingspoging te financieren. Klopt dat?
Luitenant Laub, het was niet uw eerste bezoek aan het noordpoolgebied, toch?
Nee, meneer. Het was mijn vierde.
En luitenant Jørgensen?
Mijn vierde ook.
En wie is deze man, Iver Iversen?
Onze monteur, meneer.
Zijn naam staat niet op de originele bemanningslijst.
Nee. Hij monsterde aan op de Alabama in Reykjavik.
Mm-hm.
En hoe komt het dat er een monteur wordt gekozen om Mikkelsen te vergezellen
op de tweede sledetocht?
- Hm? - Hij was vrijwilliger.
Vrijwilliger. Hmm...
Had hij enige ervaring als poolreiziger?
Nee, meneer.
Dit was zijn eerste keer in het noordpoolgebied.
Dus de eerste keer drie dode mannen en nu nog twee bij de reddingspoging.
Meneer, er is geen bewijs dat ze...
Bewijs!
Niemand brengt enig bewijs mee naar huis.
Jullie wisten allebei dat de kans op succes minimaal was.
Nog minder als je een onervaren groentje toestaat
om vrijwillig te overlijden.
Ik kan onmogelijk meer kosten rechtvaardigen
voor weer een nutteloze missie.
Minister, niemand wil overheidsgeld verspillen.
Meneer!
Wij werden gered door een walvisvaarder.
Misschien als we een beloning kunnen uitloven.
Dank u, luitenant.
DAG 242
Het komt goed.
Is dat zo?
Er komt een schip.
Ik kan niet geloven dat ze ons hebben verlaten.
Precies.
Hoe hebben ze ons verlaten?
Ze zijn opgepikt door een passerend schip.
Hetzelfde zal met ons gebeuren.
En als dat niet zo is?
Het is wel zo.
Ze denken dat we dood zijn.
Niemand denkt dat we dood zijn.
Volgend jaar nazomer,
komt er een schip.
Heb je de ansichtkaart?
Stel je voor dat ze ons nu zouden kunnen zien.
Waarschijnlijk beter dat ze dat niet kunnen.
Wat zou je doen als er plotseling een meisje
over het ijs naar ons toe kwam lopen?
Nou, dat gaat niet gebeuren.
Nee, maar als dat zo was?
Maar hoe dan?
Ik weet het niet.
Misschien een heteluchtballon.
Zoals Salomon Andrée.
- Is dat de man die vermist raakte? - Ja. Ik heb hem een keer ontmoet.
Ik was 15.
Ik liep helemaal van Kopenhagen naar Göteborg om hem te zien.
Hij wilde met zijn heteluchtballon naar de Noordpool vliegen.
Ik wilde met zijn expeditie mee.
- Op uw 15e? - Hm.
Ik denk dat hij dolblij was om u als ​​15-jarige te ontmoeten!
Hij legde me uit dat ik te jong was,
maar toen betaalde hij voor mij om de trein terug naar Kopenhagen te nemen.
Ik denk dat hij in zekere zin
mijn leven heeft gered.
- Kijk eens wat ik heb gevonden. - Hm!
- Wel kapot. - Jammer.
Ik snap het.
Kijk 'ns aan.
Iver.
Ja?
We moeten terug.
Naar de steenhoop.
Om de dagboeken en het bewijs te halen.
Als een beer het vindt...
- We hadden het daar nooit moeten laten. - Nu?
We moeten hier terug zijn als de zee weer opengaat.
Echt?
- Kapitein. - Ja?
Denkt u dat we een briefje moeten achterlaten?
Nee, Iver.
Zoals ik je al zei, we zijn terug voordat het ijs breekt.
Ja, maar het is 200 mijl heen en 200 mijl terug.
Kunnen we in hemelsnaam gewoon gaan?
Stel dat het waar is.
Het is niet waar.
Nou, stel dat het zo is.
Dat is 't niet.
Ze zeggen dat er waarheid in elke droom zit.
Ik hoop voor u dat er geen waarheid in mijn dromen zit.
Ik bedoel, ik zou echt niet terug kunnen.
Stel je voor dat je terugkomt in Kopenhagen.
"O, je bent terug!"
'Goed gedaan. Waar is je werk?'
'O, sorry, meneer. Opgegeten door een beer.'
De schande daarvan.
DAG 439
Nee, nee, nee.
O, shit. O, nee.
Nee, nee, nee!
Wat denk je dat dit heeft gedaan?
- Ik weet niet... - Nee?
Ik weet het niet.
Een beer.
Ja.
Ze zeggen dat er waarheid in elke droom zit, Iversen.
Ze zeggen dat er waarheid in elke droom zit.
Zie je dat?
Is dat...
Nee, dat kan niet.
Is dat het, kapitein? Is dat...
Is dat de auto... van de Denemarken expeditie?
Het is een Crossley!
Dit is belachelijk.
Hmm...
Het is een Crossley.
DAG 471
- Pas op voor die steen. - Ja.
Kapitein.
- Wat? - Kapitein, er is hier iemand.
Hallo?
"23 juli 1911."
"Op zoek naar...
Ejnar Mikkelsen."
"Geen teken."
"Joseph Motzfeldt."
"Bergen."
Had erger kunnen zijn.
Zeg het maar.
Wat moet ik zeggen?
Ik zeg alleen dat het erger had kunnen zijn. Had erger kunnen zijn.
Wat had erger kunnen zijn?
Ik zeg alleen maar...
- Als we... - Niet slim doen, Iver.
Ik weet wat je wilt zeggen.
Ja, we hadden een verdomd briefje moeten achterlaten!
Minister, toen de matroos de hut vond, was hij dichtgetimmerd.
We hebben het niet zo achtergelaten. Er is iemand geweest.
Ja, de hut.
Hmm.
Vind je het erg als we lopend praten?
Helemaal niet.
- Ik weet dat u een erg druk man bent. - Druk?
Dank je. De hele natie lijkt met een bedelnap te rammelen.
Dan is er nog die Groenlandse kwestie waar we onze eigen mensen moeten overtuigen
dat het financieel haalbaar is om die ellendige kolonies aan te houden.
wat het natuurlijk niet is,
terwijl je de rest van de wereld probeert te overtuigen
dat we nog enige schijn van controle hebben.
Heb je pijn?
Ik overleef het wel.
Goed, goed.
Over die Mikkelsen-reddingszaak.
We waarderen en begrijpen natuurlijk het belang van het werk
dat hij heeft gedaan.
De Amerikanen zijn wanhopig.
Steken overal hun vlaggetjes in het ijs
en die verdomde Peary-vent die de Noordpool claimt.
Dat kunnen we niet hebben. Het is belachelijk.
Ik ben er zeker van dat de kapitein het bewijs veilig heeft gesteld.
Maar dat weet je niet, of wel?
Ook weet je niet waar we in dat enorme land een reddingsmissie heen moeten sturen.
- Ik weet dat dit moeilijk voor je is. - Ze zullen niet nog een jaar overleven.
Als we daar geen schip krijgen voordat het ijs volgende zomer bevriest,
geven we niet alleen hen op, maar geven we ook Groenland op.
We hebben al een zeer royale beloning uitgeloofd.
Meer dan dat kan ik niet doen.
Het spijt me, luitenant.
De tijd is op.
♪ Moge God u rust geven, blije heren ♪
- Zou u dat willen, kapitein? - Eerlijk gezegd, Iver, ik weet het niet.
Dat is niets voor u.
Wat?
Om het niet te weten, uw instelling.
Kunnen we dit niet gewoon laten rusten?
Het is een tamelijk
grimmig onderwerp.
♪ O, tijding van troost en vreugde ♪
Is dit onze eerste kerst hier, in de hut?
Tweede.
Tweede?
Ja, tweede in de hut.
Derde in Groenland.
O.
- Gelukkige kerst, Iver. - Gelukkige kerst, kapitein.
Ik zal u iets vertellen waar ik zeker van ben.
Het is omdat u uw handen nog hebt, kan ik niet...
Of in ieder geval uw vingers.
Ik hou er niet van om erover te praten of erover na te denken,
maar voor mij zijn het de handen die mensen van dieren onderscheiden.
Met onze handen kunnen we alle dingen doen die dieren niet kunnen.
Dus als mijn handen verwijderd zouden worden voordat ik sterf?
Geen handen.
Ja, dan... Ja, dan zou ik u best graag opeten.
Mag ik gewoon zeggen...
Dus...
Op hoop.
DAG 793
Alles goed met u, kapitein?
Hmm.
Hier! Hier!
Hé!
Het is oké.
Naja?
Ik heb je gewoon zo gemist.
Ik ook.
Kapitein, het wordt hier koud. Kom terug naar binnen.
Gaat het?
Kapitein, heeft u...
O, ja.
Irritante kleine klootzak.
Was dit het waard?
Is dit wat je wilde?
Er is nog tijd, nietwaar?
Voor een schip?
Ja.
Voor iemand om te komen.
Het ijs is nog niet helemaal dicht, toch?
Ik ga sowieso kijken.
Water is net gekookt.
Ik maak me zorgen om hem.
Hij lijkt in orde.
We kunnen allemaal in orde lijken .
Maar vanbinnen...
is hij niet dezelfde.
Ik denk dat hij het zwaar heeft.
Ik denk dat hij mij de schuld geeft
voor het missen van het schip.
We moeten hem in de gaten houden,
ervoor zorgen dat het hem niet teveel wordt.
Gelooft u in geesten, kapitein?
Geesten?
Als... dode mensen die nog steeds hier zijn?
Doe niet zo gek.
Ik heb mijn grootvader daarstraks gezien.
Je grootvader?
Hier?
Nee. Op de heuvel.
Wat bedoel je, je hebt hem gezien?
Voel je hem? Voelde je zijn aanwezigheid?
Nee.
Ik weet het niet zeker.
Ik denk dat hij misschien is overleden
terwijl we hier waren.
Het betekent niet noodzakelijk dat hij dood is.
Nee. Misschien niet.
Het spijt me. Het spijt me echt.
- Ik wilde niet... - Nee.
- Als ik iets kan, weet je... - Ik weet het.
U bent altijd hier.
Wat als je nooit thuiskomt?
Je had alles.
- We zouden gaan trouwen. - Ik had geen alternatief.
- Ik zag geen andere manier. - Iemand anders kan dit doen. Waarom jij?
Niemand anders had dit kunnen doen.
Ik weet niet waarom ik het moest zijn, maar het was zo. Ik zou het altijd zijn.
Hoe zit het met Iver? Had hij een keuze?
Hij bood zich vrijwillig aan. Hij kende de gevaren.
Je weet toch dat niemand je komt halen?
- Ik weet 't. - Nietwaar?
Ik weet 't.
Ik had je niet moeten verlaten.
Het spijt me.
♪ De dag zit erop
♪ En de nacht komt ♪
♪ En de vogels hebben hun nest gezocht ♪
♪ De sterren ontwaken een voor een ♪
♪ De fluisterende briesjes vallen stil ♪
♪ De maan schijnt helder Met een stralend licht ♪
♪ Verzilvert vallei en heuvel ♪
♪ Manestralen die boven zacht schijnen ♪
♪ Laat me...
Wat is er?
Auw.
Nee, het is dit. Het is weerzinwekkend.
- Doe niet zo gek. Laat me kijken. - Nee.
Eruit. Ga weg! Ga weg!
♪ Het lot kan ons scheiden... ♪
Iver?
Iver!
Nee.
Het spijt me! Het spijt me!
- Prik het voor me door. - Wat?
Prik het door.
- Je maakt een grapje? - Alsjeblieft.
Binnen.
Oké. Oké.
- Oké. - Ja.
- Niet bewegen. - Hm.
Doe het gewoon!
Oké.
Drie,
twee,
een.
Ja!
Morgen, kapitein.
U heeft uren geslapen.
Ik was aan het dromen.
Ik was thuis.
Hm! Dat is fijn voor u.
Hoe gaat het met de, eh, nek?
Ik had ook een droom.
Ik voel me er bijna schuldig over.
Ik weet dat u haar hebt uitgekozen,
maar ik denk dat ze gisteravond besloot om mij te kiezen,
als u begrijpt wat ik bedoel.
Heeft u de sporen buiten gezien?
Ik ga kijken. Misschien een konijn of zo.
Ik wil het niet weten.
Het was maar een droom.
Ik wil het niet weten.
Ik ga hem vermoorden.
Je hebt haar afgepakt!
Kapitein.
Stop, stop. Stop!
- Ze was van mij! - Het is oké.
- Van mij! - Het is oké.
Kapitein, het is niet echt.
Rustig aan.
Het is niet echt.
Nee, nee, nee!
- Kapitein, leg het neer. - Doe dit niet!
Het is niet echt.
- Rustig aan. - Doe dit niet. Het is niet echt.
Het is niet echt.
- Doe dit niet! - Leg het geweer neer.
- Stop! - Het is niet echt!
- Leg het neer. - Leg het neer!
- Ejnar, stop!
Geef gewoon...
Het spijt me, Iver.
Het is nooit gebeurd.
Oké?
Hoeveel eten hebben we nog?
Bijna niks.
- Munitie? - We hadden twee dozen.
Zie je iets?
Nee.
Het is een beer!
Waar is het geweer?
- Het is in de opslaghut! - Wat?
Herrie maken. Herrie maken!
Denk je dat hij weg is?
Ik weet het niet.
DAG 865
Iver?
Iver. Iver.
De beer. De beer!
- Ja? - Ja.
Eén kans. Eén schot. Mis niet.
Een, twee, drie.
Oké. Hé.
Geef me je wapen.
Jullie zijn veilig.
Het is oké.
Jullie gaan nu naar huis.
Wat is de allerbelangrijkste taak voor een ontdekkingsreiziger?
Wanneer je naar onbekende landen reist om nieuwe delen van de wereld te ontdekken,
moet zeker gesteld worden dat de verslagen van je ontdekkingen
veilig en wel worden terugbezorgd,
met of zonder jou.
Anders is het allemaal tevergeefs.
Het bloed, zweet en tranen zouden allemaal voor niets zijn geweest.
In tegenstelling tot de geachte leden van de Deense pers,
hebben wij in de Deense regering geen seconde getwijfeld
dat kapitein Mikkelsen veilig en wel naar huis zou terugkeren.
We hebben onze rol gespeeld bij het zekerstellen
van de veilige terugkeer van een Deense held.
Zoveel mensen daarbinnen.
Hmm.
Ken je dat schip,
de Titanic?
Hmm.
Het is vertrokken en alleen maar gezonken.
Daar wilde jij op werken.
Geluk.
Ik heb altijd geluk gehad.
Nee.
Ik ben de geluksvogel.
Ik zou hier niet staan ​​als jij er niet was.
...wat me ertoe brengt om voor te lezen...
Dank je, Iver.
"Op basis van de bevindingen van kapitein Ejnar Mikkelsen,
erkennen de Verenigde Staten hierbij
dat Peary Land geen eiland is,
maar een deel van Groenland."
"De Verenigde Staten van Amerika maken geen aanspraak op..."
Iver.
- Ja? - Staat daar een vrouw?
Ja.
Kapitein...
Kapitein.
- Het doet me veel plezier... - Gefeliciteerd, heren.
Dank u.
...om als eerste de mannen te verwelkomen
die het onmogelijke mogelijk hebben gemaakt.
Eh...
Dit is Iver.
Iver Iversen.
- Een genoegen u te ontmoeten, juffrouw... - Holm.
Naja Holm.
Het is een genoegen u te ontmoeten, Miss Holm.
En u ook.
Kapitein Ejnar Mikkelsen
en Iver Iversen.
Ga. Ze wachten op je.
Ze zijn echt terug, dat beloof ik u!
- Minister. Iver Iversen. - Dank u, meneer.
Ejnar Mikkelsen en Naja Holm trouwden een jaar later
Hij wijdde zijn leven toe aan Groenland
Iver Iversen keerde nooit meer terug in het poolgebied
Ejnar en Iver bleven hun leven lang bevriend