‫انبساط سوار مي شود ، به پشت بام برخورد مي کند و با صداي انفجار به زمين مي افتد ...
‫من ميگو ميخورم.
‫-ميگو؟ متاسفم...
‫- شما تنها هستيد؟ ‫- بله.
‫- پس من سالاد ميخورم. ‫- با پارما، هان؟ پنير پارماژان؟
‫- و بعد؟ ‫ما پنير... سالمون داريم.
‫بنظر خوب مياد، ‫ولي متاسفم نمي تونم اونو براتون تهيه کنم.
‫مي خوايد يه آب معدني بيارم؟ ‫يا اينکه بايد از شير آب استفاده کنيم؟
‫- يه آب معدني. ‫- يه آب معدني. حتما.
‫سالادتون. نوش جان.
‫زود باش.
‫- نه. ‫- آره. زود باش.
‫نه، نه.
‫- استافر، اونو بردار ‫- کلائوس داره مياد.
‫سلام!
‫سلام، سلام!
‫استافر، فکر نکنم اونا خوششون بياد.
‫هيچ چيزي براي ناراحتي وجود نداره، هيچ اتفاقي نيفتاده
‫هيچ اتفاقي نيفتاده.
‫- سلام، سلام. ‫- سلام.
‫سلام.
‫- ببخشيد...
‫شما بايد اونو کنترل کنيد.
‫- اون هيچ کاري نميکنه. ‫- من بايد به شام بقيه رسيدگي کنم.
‫هنريک، هنريک ‫کجا داري ميري؟
‫- کجا داري ميري؟ ‫- کلائوس داره مياد.
‫بيا دوباره بشينيم. ‫همونطوري که گارسون بهمون گفت.
‫خفه شو!
‫- امروز... امروز تولدشه. ‫- تولدت مبارک، ولي امروز نيست.
‫استافر، يالا، ما داريم ميريم خونه.
‫- نه! ‫- بيخيال، الان!
‫استافر، استافر، حالا ديگه بيخيال شو. ‫هيچ اتفاقي قرار نيست بيفته.
‫- خفه شو. ‫- خوب نيست که اينجا باشيم، خب؟
‫زود باش، کريستوفر. ما داريم ميريم.
‫تو و من؟ ‫ميشه با هم بريم بيرون؟
‫- ميخواين برين بيرون؟ ‫- اگه اون دوست داشته باشه.
‫هر طور که راحتي.
‫- کلائوس داره مياد. ‫- آره، اون بايد الآن بيرون باشه.
‫- خدانگهدار. ‫- خدانگهدار، ممنون.
‫خب، استافر، بيا بريم ديگه.
‫اون قرار نيست از اين جلوتر بياد. ‫بيا بريم ديگه.
‫استافر، بيا بريم.
‫- اشکالي نداره. ‫- بيا بريم. خانم با ما نمياد.
‫استافر، بيا بريم. ‫به اندازه کافي هواتو داشتم.
‫If you're going to be like this.
‫فکر نکنم خنده دار باشه.
‫- متاسفيم، سوزان. ‫- آره، متاسفيم.
‫چه غلطي ميتونيم بکنيم؟ ‫اون ناهار برامون خوش يمن بود.
‫- شما عدالت رو رعايت مي کنيد، مگه نه؟ ‫- البته.
‫اونا فقط... ‫بهشون توجه نکن.
‫نگران نباش.
‫کارن آخرين نفري بود که به گروه ملحق شد.
‫اون واقعا مهربون بود. ‫اونجوري نبود.
‫کارن خيلي مهربون بود، ‫اما در عين حال...
‫فکر ميکنم تو هيچ چيزي وارد نمي شد.
‫نميدونم چطوري وارد کارخونه شد، ولي به هرحال اين کارو کرد.
‫من نميدونم... ‫نميدونم پيش خودش چه فکري کرده بود.
‫حق با اون بود وقتي که گفت ‫"شماها خيلي مسخره ايد."
‫آره، ما خيلي مسخره بوديم.
‫سلام، استافر.
‫سلام.
‫حالا دوباره از ماشين پياده ميشيم، ‫باشه؟
‫تو همون کسي هستي که باهش حرف زدم؟ ‫به کارخونه خوش اومديد.
‫اوه، تو يه ويلچر آوردي.
‫اونو جا نذارين.
‫ممکنه يه کمي... يه کمي احمقانه به نظر بياد.
‫اما وقتي متوجهش بشيد، ‫مي فهميد که در واقع يه محصول خارق العاده بوده.
‫هي، نه! نه! ‫نبايد اون کارو بکني.
‫اينو ببين.
‫قراره من کل توليد راکوول توي دانمارک رو از کار بندازم.
‫- و متوقف شد. ‫- نه!
‫- نگران نباشيد!
‫هي، تو! بيا اينجا! ‫نترس.
‫دکمه سبز رنگ رو فشار بده. ‫مي بينيش؟ بجنب!
‫همونطور که مي بينيد، اين ضداشتعاله. ‫هيچ چيزي نميسوزه.
‫نترس. ‫هيچ اتفاقي نمي افته. منتظر صدا بمون.
‫ميتونيم نوشابه بخوريم؟ ‫آره ...
‫اونو فشار نده... ‫فقط بذار همونجا بمونه.
‫حالا، شما فهميديد که راکوول چيه و چطور کار ميکنه
‫حالا، من ازتون مي پرسم...
‫کدوم يکي از اين خونه ها با راکوول عايق بندي شده؟
‫بله؟
‫بلند شو ...
‫خب تقريبا درست بود...
‫اونايي که فکر ميکنن اين يکي با راکوول عايق بندي شده دستاشونو ببرن بالا.
‫نسبتا زياده ...
‫فکر کنم دارم صداي ميني بوس رو ميشنوم.
‫فکرکنم دارن ميرن. ‫بپا جا نموني.
‫اونجا. اونجا تقريبا بهترين جاست.
‫- باي باي. ‫- باي.
‫اين زياده. ‫کمکمون کن، کارن.
‫کي... اون ميخواد رانندگي کنه؟
‫احتمالا خوب انجامش ميده. ‫نه، نکن ...
‫- اين واقعا فکر خوبيه؟ ‫- هيچ آسيبي نزد. کارشو خوب انجام ميده.
‫- دنده عقب، عقب!
‫متشکرم که اومديد.
‫ما يه راننده داريم ‫که خل و چله
‫تو اردوگاهمون ‫تو اردوگاهمون
‫ما يه راننده داريم ‫که خل و چله
‫تو اردوگاهمون ‫کجا بوديم ...
‫چي فکر ميکني؟
‫من فکر ميکنم خيلي خنده دار نبود.
‫چرا نبود؟
‫شما خيلي مسخره ايد.
‫- اونا کسايي ان که مسخره ان. ‫- استافر، خونسرد باش!
‫آندرس صحبت ميکنه.
‫تو هستي، کارن؟
‫يپه درست وسط کار از زيرش در رفت و اين منو عذاب ميده.
‫اون از زيرش در نرفت.
‫- تو اينطور فکر ميکني؟ ‫- اون اونجا نبود.
‫از قيافش معلوم بود.
‫شما بايد خوب به بازي ادامه بديد.
‫ولش کن.
‫تو فکر ميکني من هم بد بودم؟
‫من به هيچ کس نگاه نميکردم.
‫داشتم سعي ميکردم براي خودم احساسش کنم.
‫حتما اجازه داشتي
‫من نميتونم بگم که تو خوب بودي يا بد.
‫چي داري مينويسي؟ ‫اينکه من خوب بودم يا بد، يا اينکه... ؟
‫من داشتم مينوشتم که تو...
‫بد بودي
‫اگه بخواي ميتوني اينجا بخوابي ‫به قدر کافي اتاق داريم
‫من قرار نيست اينجا بخوابم
‫فقط ميخواستم چند لحظه بشينم
‫فکر مي کردم يپه خوب بود
‫- يپه کجاش خوب بود آخه؟ ‫- با اون ماشين خوب کار ميکرد
‫اون به همه چي ريده بود با کارکردنش روي ماشين ‫به همه چي ريده بود
‫ميدونم ‫همينش باحال بود
‫يه گزارش کوتاه از اين که ما داشتيم چي کار ميکرديم؟
‫نه، يه گزارش قابل فهم ‫من 17 تا ورژن مختلفشو شنيده ام
‫يه گزارش کوتاه؟ ‫اونا ميخواستن تا جايي که ممکنه همه چي رو به گا بدن ...
‫با سريع ترين روش ممکن ‫مگه نه، اکسل؟
‫اکسل ميگه اين ايده ي اون بوده ‫من فکر ميکنم ايده ي استافر بود
‫ايده ي من بود، ‫اما اين استافر بود...
‫که ميخواست ‫يه کاري تو اون مايه ها انجام بده
‫خنده داره. هيچکس ديگه اي نميگه که اين ايده ي تو بوده
‫چجوري ميشه؟ هيچ کدومشون!
‫آيا استافر هم ميگفت که اين يه بازيه؟
‫نه. فکر نميکنم
‫- ولي بود؟ ‫- آره، بود، واقعا
‫- صبح بخير ‫- صبح بخير، عزيزم
‫- صبح بخير ‫- صبح بخير
‫اکسل، تو يه ملاقات کننده داري.
‫- در واقع، اون کاترينه. ‫- آه، لعنتي.
‫- سلام. ‫- سلام، کاترين.
‫من کار اشتباهي انجام دادم؟ ‫تو به يوتلند نيومدي؟
‫البته. ‫من توي يوتلند بودم.
‫چون فکر کردم اين چيز خنده آور تا حدودي رقت انگيزه.
‫- پس، براي چه کوفتي برگشتي اينجا؟ ‫- نظرم عوض شد.
‫- "نظرت عوض شد؟" ‫- آره. اشتباهه؟
‫شايد تو برگشته باشي که منو دوباره برگردوني، درسته؟
‫آخه من چي بايد در تو ديده باشم؟
‫- آه، کاترين ... ‫- تو خيلي به خودت مطمئني.
‫دست به من نزن.
‫دروغ هات دارن از همه ي منافذ بدنت مي ريزن بيرون.
‫- مشکلت چيه؟ ‫- مشکلي ندارم.
‫اگه اينجوري حسش ميکني، ‫پس بجنب.
‫تو ميخواي بري بيرون؟ خوبه.
‫استافر!
‫اکسل بهم ميگه بزنمش.
‫خيلي عجيبه وقتي که من هم به خوش گذروني هاتون وارد شدم.
‫- داره برميگرده که به من برسه. ‫- کي داره برميگرده؟
‫.سه فرضيه ‫يه چيزي بهش بگو.
‫کاترين، تو اومدي به خوش گذروني ما وارد شي يا اينکه اکسل رو برگردوني؟
‫اومدم که خوش بگذرونم.
‫داري چيکار ميکني، يپه؟
‫دارم اينو گره ميزنم ... ‫دور اول درياچه.
‫نه، بيرون درياچه، ‫دور درخت نخل، توي درياچه.
‫من نميام اگر قرار باشه همه خشن يا ديوونه باشن.
‫اونجا لغزنده و خطرناکه ‫و ممکنه بيفتيد و آسيب ببينيد.
‫منظورت اينه که توي استخر عمومي لغزنده است؟
‫اکسل، تو قراره خشن باشي؟
‫- دور درياچه ... ‫- به من نگاه نکن.
‫من همه ي کصکلک بازي هاي گره زدنو بلدم.
‫- هک! ‫- يه گره توش هست.
‫چرا همه حواسشون به اين کثافتا هست؟
‫امروز کي عقل کله؟ ‫تو ديروز عقل کل بودي.
‫- دور نخل، توي درياچه. ‫- نخل؟ چي هست اصلا؟
‫- چي فکر ميکني؟ ‫- گوش کن!
‫اين ديوونه بازيه که من هميشه عقل کل باشم.
‫اين غير واقع گرايانه است.
‫- يوزفين حتي مواظب خودش هم نميتونه باشه. ‫- يه دنيا ممنون!
‫کارن، تو چطور؟
‫- ميتوني؟ ‫- آره، کارن!
‫چرا داري دوباره بازش ميکني؟ ‫بسه... بس کن!
‫از بالا گرهش ميزنم. ‫سوار ماشين شو.
‫دور نخل لعنتي و بيرون از درياچه ي تخمي.
‫نه، داخل درياچه.
‫- خب پس. ‫- اين خيلي محکم نيست.
‫شماها منو مي رونين، تابلوهاي لعنتي!
‫- دارن ميرن. ‫- دور درياچه ...
‫بيرون درياچه، دور نخل، ‫دوباره داخل درياچه.
‫من ترجيح ميدم به مسخره بازي کمک نکنم.
‫هي بچه ها، يه کمکي مي کنيد؟
‫- شکسته؟ ‫- نميتونم درستش کنم.
‫کاترين، ما بايد با هم حرف بزنيم. ‫من يه زن و يه بچه دارم.
‫کاري نميکنه.
‫چي ميخواي؟
‫شايد من يه سايز کوچيکشو خريده باشم.
‫توي بوتيک خيلي اندازه ام بود.
‫منو ميخواي؟ ‫خارج از درخواسته.
‫- غيرممکنه. ‫- توپو بهش بده.
‫درسته.
‫تو بدجنس ترين کصي هستي که تا حالا از کنارش رد شده ام.
‫هي! بس کن ديگه.
‫- من احساساتي شدنت رو از برگشت خودم احساس کردم. ‫- من احساساتي نشدم.
‫تو هم شدي.
‫اگه اين کارو باهات انجام بدم، ‫ميتوني احساسش کني؟
‫سبد؟ سبد؟... اونا سبدن؟
‫اگه به من پاس نديد به شوهرم خبر ميدم.
‫از اون انتها برو به رختکن آقايون.
‫استافر، بيا بريم. ‫بريم، خب؟
‫بله، اين استافره که مي بينيد. ‫بچرخ، استافر.
‫اونجا.
‫وقتي به کارن فکر ميکنم، ‫فکر ميکنم که ...
‫به دانمارکي چي ميشه؟ ‫پاپي؟ يه حيوون کوچولو.
‫شايد اون بيرون از ميدون جنگ وايساده بود. ‫نميدونم.
‫مشخص شد که کارن واقعا بدجوري به ما نياز داشت.
‫چرا اين کارو ميکنن؟ ‫- سوال تخمي خوبيه.
‫اونا به دنبال احمق درونشون ميگردن، کارن.
‫ايده ي جامعه اي که هر روز ثروتمند و ثروتمندتر ميشه، چيه ...
‫وقتي قرار نيست کسي رو خوشحال تر کنه؟
‫توي عصر حجر، هان؟
‫همه ي احمق ها مُردند.
‫نبايد اينطوري باشه که اين روزا هست .
‫احمق بودن...
‫يه لاکچريه ‫ولي يه قدم به جلو هم هست.
‫احمق ها مردم دنياي آينده هستند.
‫اگه کسي بتونه يه احمق رو پيدا کنه که داره تبديل به احمق خودش ميشه ...
‫ميگل، درسته؟
‫اون يه احمق شاده. ‫چون يه مرد شاده.
‫ولي مردمي هستند که واقعا مريضن.
‫ناراحت کننده است که بعضي ها واقعا نميتونن توانايي ما رو داشته باشن.
‫تو چطوري... چطوري ميتوني رفتار با احمق ها رو توجيه کني؟
‫تو نمي توني.
‫من فقط دوست دارم که... بفهمم.
‫- منظورم اينه که ... ‫- چي رو بفهمي؟
‫چرا من اينجام. ‫چرا من اينجام.
‫شايد چون تعدادي احمق اونجا هستن ...
‫که ميخوان بيان بيرون و يه انجمن داشته باشن.
‫اينطور فکر نميکني؟
‫لوسيون آفتاب ميگيري؟ ‫آورديش؟
‫- نه... فکر ميکني امروز برنزه کنه؟ ‫- اون هميشه برنزه ميکنه.
‫ممنون.
‫بعد از چند قدم، ‫تمام مسير سرازيريه.
‫باد چطوره؟
‫اينطوري!
‫استايلت، يپه! ‫آره!
‫بس کن! من موافق نيستم. ‫نگاه کن چقدر تا پايين فاصله داره.
‫- حالا، يپه، حالا! ‫- بس کن، ميگل!
‫چه حسي نسبت به يپه داشتي؟
‫خيلي خوب.
‫دوست داشتي بهش تلفن کني؟
‫- حالا؟ ‫- آره. از اون موقع بهش زنگ زده اي؟
‫- نه. ‫- دوست داري بزني؟
‫نميدونم، ‫من با هيچکس حرف نميزنم.
‫به جز گروه خودمون.
‫چرا که نه؟
‫بله، اونا يه خونواده بودن.
‫من... آره، اونا، لعنت بهش.
‫من بيرون بودم. ‫اما نه از نظر احساسي.
‫چون همشون رو دوست داشتم. ‫و اونا ميدونستن.
‫شايد ما اونقدرا که فکر ميکرديم با همديگه قوي نبوديم.
‫استافر، لعنت بهش. ‫اکسل داره شيشه هاي ساختمون رو ميشکونه.
‫کاريش نداشته باش. ساختمونا چرنديات بورژوايي هستن.
‫شکوندن شيشه ها به طور واضح، بخشي از احمق درون اکسل هستن.
‫اونجا يه مرد هم هست.
‫- چي؟ ‫- يه مرد.
‫خوبه، ميگل.
‫- اون ميگه عموته. ‫- اسوند؟
‫- اين چيزيه که اون گفت، بله. ‫- کي رسيد؟
‫- همين حالا. ‫- با کسي ملاقات کرد؟
‫- داشتن خوش ميگذروندن؟ ‫- نه، همه خوابن.
‫خدا رو شکر. اين خونه ي لعنتي اونه.
‫فکر ميکردم مال توئه.
‫خب، به نوعي هست. ‫من اونو قرض گرفتم تا زماني که فروخته بشه.
‫سلام، اسوند.
‫اين کف ها، خب ...
‫اونا طي پنجاه سال هر روز نظافت ميشدن.
‫- هر روز، پال! ‫- واو. لعنتي!
‫- اونا اينجا زندگي ميکنن؟ ‫- زندگي ميکنن؟ نه...
‫- ولي اونا اينجا خوابيدن. ‫- من دعوتشون کردم.
‫تا کمک کنم خونه کمي بيشتر به چشم بياد.
‫اونا خدمتکارهاي مجرب هستن.
‫واقعا که جالبه... ‫که تو اين همه خدمتکار ميشناسي.
‫چه حرفها، عمو! ‫ اين روزا بچه هاي خدمتکارها توي بهترين مدارس درس ميخونن.
‫- اين يپه هست! ‫- بله؟
‫اون روي باغ کار ميکنه.
‫- و روي سنگ فرش ها. ‫- روي سنگ فرش ها هم؟
‫- تو تابلوي "براي فروش" رو گرفتي؟ ‫- بله، اين دقيقا همون چيزيه که بهش نياز داشتيم.
‫ميدوني چيه؟
‫بهتره اينو جدي بگيري.
‫يا اينکه من يه نفر ديگه رو براي فروش پيدا ميکنم. ‫باشه؟
‫- اين چه نوع خدمتکاريه؟ ‫- شيشه بُره.
‫خوشبختانه، از اون جايي که يه جفت از شيشه هاي شاختمون شکسته بودن...
‫فکر کرديم که سرتاسر ساختمون از شيشه هاي مقاوم شده استفاده کنيم.
‫- با احتياط رانندگي کن. ‫- نه سر زندگي تو.
‫ما اينجا خيلي خوشحاليم.
‫من حق ندارم اين قدر خوشحال باشم.
‫آه، معلومه که داري.
‫البته، حق داري.
‫تو حق داري که اينجا باشي ‫و حق داري که خوشحال باشي
‫- تو منو قبول داري؟ ‫- بله.
‫سلام، ما از طرف انجمن معلولان ذهني بالاي جاده اومديم.
‫سلام... مامانت خونه اس؟
‫سلام، ما يه تعداد وسايل تزييني کريسمس داريم.
‫- يکي ميخوايد؟ ‫- نه، ممنون!
‫قيمتشون چقدره؟
‫پد، قيمتشون چقدره؟
‫هشتاد دلار.
‫- و پنج سنت. ‫- اونا ارزون نيست.
‫پس چي بايد بگيم؟
‫- ششصد دلار. ‫- و پنج سنت.
‫- اونا 2 دلار مي ارزن. ‫- و پنج سنت.
‫بذار برات آرزوي عمر طولاني کنيم.
‫ببين، ما 2 دلار درآورديم.
‫- و پنج سنت. ‫- بله، و پنج سنت.
‫ما به اندازه کافي تو اين منطقه خودمون رو خوار و خفيف کرديم.
‫بهتره بياييد بيرون، ‫تو منطقه تون يه حادثه پيش اومده
‫- جديه؟ ‫- فکرکنم بايد اينطور بگيد.
‫عقب مونده ها داشتن فروشندگي ميکردن و خوردن زمين.
‫شما توي موقعيت هستيد. ‫سنگ هاي پياده روي شما به اندازه کافي پهن نيستند.
‫- "سنگهاي پياده رو؟" ‫- بله.
‫اونها بيش از حد ارتفاع دارن.
‫- بله، ولي... ‫- بدقلق بودن... بدقلقن...
‫- يک استباه تخمي. ‫اميدوارم قانع شده باشيد.
‫قانع؟
‫کسي آسيب ديده؟
‫"کسي آسيب ديده؟"
‫خب، منظورم اينه که...
‫مطمئني به خاطر سنگفرش ها بوده؟
‫ميخواي بگي اونا خودشون پاهاشون رو ميکِشن؟
‫- ميخواي بگي اونا دست و پا چلفتي ان؟ ‫- نه، نه ...
‫ميخواي بگي اونا اونقدر دست و پا چلفتي ان که نميتونن از روي سنگفرش هاي تو رد بشن؟
‫- عبوس... ‫- خقه شو، يپه ...
‫ديگه هيچکس اينا رو نميخره ‫کاملا به گا رفته ان
‫تو وسايل عقب مونده ها رو خراب کردي.
‫- قيمتشون چقدره؟ ‫- چهار دلار.
‫- هر کدومش. ‫- و پنج سنت.
‫انجمن براي نگهداريشون پولي پرداخت نميکنه.
‫براي همين سنگفرش هاي تو ميتونه اونا رو به خاک سياه بشونه.
‫يه چيزي رو فراموش کردي.
‫مرد... مرد... مرد...
‫چرا تزيينات کريسمس؟ ‫چرا حقارت؟
‫تعجبي نداره مردمي که راس امور رو بدست گرفته ان...
‫تصويري تحريف شده از واقعيت ارائه ميدن.
‫تو ترجيح ميدادي بادبادک بسازي؟
‫- اين چيه ديگه؟ ‫- آروم باش. اين چيه؟
‫من "ويبکه" هستم و با عموت راجع به خونه صحبت کردم.
‫اين همون خونه ايه که گذاشتيد براي فروش؟ ‫آخه هيچ علامتي نيست...
‫و معمولا بايد علامتي باشه؟
‫بايد افتاده باشه پايين. ‫بايد دوباره نصبش کنيم.
‫مگه اينکه بتونم اونو به شما بفروشم.
‫خونه ي بامزه ايه، مگه نه؟
‫گرچه يه مقدار کار لازم داره.
‫شما امروز اومديد اينجا درحاليکه هيچ چي نبود ‫و مي تونستيد مثل ميليون ها زن و شوهر بريد سراغ يکي ديگه.
‫درسته.
‫- اين بايد برداشته شه. ‫- باشه. اين اسباب و اثاثيه نيست؟
‫- نه. ‫ما بايد خيلي خوش شانس باشيم.
‫بس کن!
‫يه ايراد کوچيک وجود داره.
‫- آه، چي هست حالا؟ ‫- من بايد يادآوري کنم.
‫اينجا يه موسسه هست ‫درست پايين جاده
‫- يه موسسه؟ ‫- يه موسسه براي عقب مونده ها.
‫فکر ميکردم شوراي شهر سوئلرود در اين رابطه سياست خاصي داشته باشه.
‫سياست؟
‫که مناطق مسکوني رو با ...
‫موسسه ها قاطي نکنه.
‫فقط فکر ميکردم... نميدونم...
‫من و شوهرم خيلي خارج از کشور بوديم.
‫يه نفر مياد و همه چي سريع تغيير ميکنه، هان؟
‫که مناطق مسکوني، مناطق خصوصي رو ...
‫با موسسات قاطي نکنن.
‫آه اون سياست ها رو ميگي؟ ‫نه، اون افسانه است. فکر کنم.
‫- عجب! ‫- اين روزا ديگه همچين قانوني نداريم.
‫نه، نه، خدايا، نه. ‫اين فقط مشتي مزخرفات قديميه.
‫به نظر ميرسيد بقيه مردمي که قبلا خونه رو مي ديدن اعتراض داشتن.
‫- به چي؟ ‫- به موسسه ي پايين جاده.
‫- آه، بله. ‫- فکر عجيب و غريبيه.
‫اما يه نفر هست که حتي امروز هم اين مردم رو مي بينه.
‫- عجيب ترين. ‫- خونه ي نسبتا قديمي يي هست.
‫اون موسسه دقيقا کجاست؟ ‫از اينجا دوره؟
‫- ديوار به ديوارمونه. ‫- اينم همسايه هاي ديوار به ديوارتون.
‫بله... و کمي قبل ميومدن اينجا ...
‫وقتي که خونه خالي بود. ‫البته که ميتونه ديگه ادامه پيدا نکنه.
‫ولي عقب مونده ها دوست دارن ميوه بچينن. ‫اونا توي پاييز ميوه جمع ميکنن.
‫ولي شما هيچ اعتراضي نداريد به... ‫معولين ذهني؟
‫اعتراض به معلولين ذهني؟ ‫البته که نه.
‫من فکر ميکنم خارق العاده است. ‫اينکه آدمايي...
‫... آدمايي مثل اين رو درک کني ‫تا حد ممکن درکشون کني...
‫وقتي من مستندهاشون رو توي تلويزيون مي بينم...
‫خيلي منو جذب ميکنه ‫اونا خيلي بي گناه و مظلوم رفتار ميکنن.
‫شوهر من... يه زماني... يه پسرعمو داشت...
‫که با خانواده اي ازدواج کرد که يک معلول داشتن. ‫يا اينکه اونا...
‫پسرعموتون با يه معلول ازدواج کرد؟
‫- نه، نه. با معلول ازدواج نکرد. ‫- دوست داريد باهاشون ملاقات کنيد؟
‫- اونا اومدن با ما چاي بخورن. ‫- الآن اينجا هستن؟
‫الان دارن نوشيدني ميخورن و بعدش ميان. ‫قشنگ نيست؟
‫لعنتي، معلومه که هست.
‫- با يک زوج ملاقات مي کنيم، بعدش ميريم. ‫- سوزان، معلول ها رو به صف کن.
‫- همسايه هاي جديدمون ميخوان سلام کنن. ‫- جاي دوست داشتني ايه.
‫- بياين به خانم سلام کنين. ‫- به همسايه هاي جديدتون سلام کنين.
‫- فين يه پسرعمو داشت که عقب مونده بود.
‫- پس شما ميدوني که چجوريه. ‫- قشنگ سلام کنين.
‫در واقع پسر عموي فين... ‫آه، اصلا مهم نيست.
‫ميتونيم با دوشنبه ها، چهارشنبه ها و جمعه ها شروع کنيم؟
‫- براي چي؟ ‫- براي استفاده از باغ.
‫اونا به هواي آزاد نياز دارن و ما خيلي امکانات نداريم.
‫ميتونيم بازم بيايم؟
‫- منظورم اينه که بيايم اينجا. ‫- بله، مشکلي نيست.
‫- اين لطف شما رو ميرسونه. ‫- ما حتي جرات نداريم براتون آرزو کنيم.
‫شنيدين؟ ‫ميتونيم از باغشون استفاده کنيم.
‫مثل ديووونه ها ازش استفاده کنين.
‫زين کجاست؟ زين کجاست؟
‫زين کجاست؟ زين توي پاريسه... ‫از ديدنتون خوش وقتم...
‫تونستم کمي کاغذ کش برم...
‫براي کاغذ کمي زوده. ‫اول کاراي ديگه اي براي انجام دادن داريم.
‫ولي شما رو مي بينيم، درسته؟
‫قبل از اينکه تا ده بشماريد همديگه رو مي بينيم.
‫مي بينيمتون! حتما!
‫باي باي!
‫خدانگهدار، ويبکه!
‫- خب کارن، ما خونه رو فروختيم. ‫- خونه رو خريدند؟
‫نه، معلومه که نه.
‫فقط داره بهت اميدواري ميده.
‫فکر ميکنم همشون خيلي خوب بودن. ‫يپه ...
‫جالبه که ميگي اونا خوب بودن.
‫اين ايده به نظر مودبانه نبود.
‫نه، نبود. ولي...
‫نه، ميتوني ديگه بهش فکر نکني.
‫نه، نه، نه، پد!
‫- سلام! ‫- سلام، همگي لبخند بزنيد!
‫اسمت چيه؟
‫ميشه کمي نوشابه و خرت و پرت بردايم؟ ‫دلت ميخواد؟
‫فکر خوبيه.
‫- خب، لوبياي پير. ‫- تو هنوز جووني.
‫يه نوشابه بهم ميدي؟ ‫اگه هنوز چيزي ازش مونده
‫لطفا تنهام بذار ...
‫- يه کم کج و کوله شده. ‫- ميخواي يکي بخري؟
‫نه.
‫چي کار داري ميکني؟
‫- من اينجا توي تعطيلاتم. ‫- توي تعطيلات؟
‫توي تعطيلات؟
‫مگه من چه منظوري داشتم؟
‫- تو توي تعطيلات هستي؟ ‫- پس من چي گفتم؟
‫- همه ي اين چرنديات احسالسي... ‫- چه اشکالي داره؟
‫دوست داشتنيه. ‫اونا بامزه ان.
‫- بامزه؟ ‫- آره.
‫بامزه؟ تو حتي يه ذره هم از اون ايده ي لعنتي رو نفهميدي.
‫درباره ي چي؟ اونا دارن بازديد ميکنن و اينجا رو دوست دارن.
‫اون چيه؟
‫- دوربين. ‫- براي چيه؟
‫دوست داشتم يه نفر عکس بگيره.
‫عکس؟ تو ميخواستي از اونا عکس بگيري؟
‫هي، بيا سرشونو اندازه بگيريم و بهشون گاز بزنيم.
‫عاليه. فقط حيف که نمي تونيم ژنشون رو توي فيلم ضبط کنيم.
‫هنريک دوربين داره. ‫ميشه ازت يه عکس بگيره؟
‫بله!
‫اين دستو نگه دار. ‫ممنونت ميشه.
‫همتون عالي شدين. ‫به جز تو، هنريک! لبخند بزن.
‫هنريک، لبخند.
‫بله، اونا فوق العاده قابل اطمينان بودند.
‫اونا واقعا توي اين قضيه خوب بودن.
‫يکي بايد بتونه فردا توي صورت بقيه نگاه کنه
‫اون ميتونه...
‫اون تمام مدت مانع رو از سر راه مردم برنميداره.
‫عقب مونده اي اون بيرون هست؟
‫خفه شو، نانا.
‫هي! ميگل؟
‫من همه ي روز رو بدون ياوه سرايي هاي تو گذروندم.
‫يپه ي عقب مونده کجاست؟ ‫تو مشکلت چيه؟
‫اونا واقعا به تو رسيدند، مگه نه؟
‫واو، عاليه که من اينجام.
‫کارن؟
‫آه، کارن، لعنتي. ‫سوزان؟
‫کارن رفته توي خوشگذروني. ‫کارن رفته توي خوشگذروني.
‫کارن، بيا، اين دوست داشتنيه. ‫آب دوست داشتني. بيا.
‫دوست داشتنيه؟
‫ببين، داري همه رو با خودت شناور مي کني.
‫اکسل صحبت ميکنه. ‫من توي استخر نوزادانم، لعنتي.
‫وقتي واقعا اونجا هستم، شما نميتونيد منو براي مرخصي زايمان اخراج کنين.
‫توي اين لباس مثل کله کيري ها شدي، اکسل!
‫پوشيدم که کشته بده.
‫کي قراره با هم صحبت کنيم؟
‫- من توي نمايندگي ترکوندم. ‫- چطور؟
‫بايد روي يه بازپرداخت کار مي کردم. ‫يه اصطلاحه.
‫بايد براي ملاقات با بهترين آدما ‫بهترين لباس هام رو بپوشم
‫و بهترين مشتري ها رو جذب کنم.
‫- من نمي فهمم چرا تو بايد بري. ‫- براي کار.
‫ما داريم سعي ميکنيم يه مشتري رو از يه نمايندگي ديگه بدزديم.
‫بنديکت. بزرگترين کارخانه ي توليد پودرهاي غذايي در اسکانديناوي.
‫کي قراره با هم حرف بزنيم؟
‫- وقتي کارم تموم شده باشه. ‫- کي تموم ميشه؟
‫وقتي که اون قلاب رو بندازه يا وقتي که ما اونجا لنگر بندازيم.
‫- هروقت که تو داست داشتي، عزيزم. ‫- من دوست دارم ...
‫ولي الان نه. ‫الان خيلي سرم شلوغه.
‫- هر وقت برگشتم. ‫- قول؟
‫- هرچقدر خواستي صحبت ميکنيم. ‫- قول؟
‫- بله، قول. ‫- ولي تو يه زن و بچه داري.
‫اين مال گذشته است. تو ميتوني ‫تصور کني من کالسکه ي بچه ببرم؟ ديوونه ميشم.
‫اين مال طبقه ي متوسط لعنتيه.
‫من زن و بچه نميخوام. ‫من تو رو ميخوام.
‫واي. اينجا واقعيت به ميدون مياد.
‫چشم به هم بزني برميگردم.
‫خدانگهدار، عسلم.
‫آه، کاترين.
‫ما درست واردش ميشيم، ‫جفت پا.
‫اون ازش چي ميخواست؟
‫کردن، تکون دادن، گاييدن، عشق بازي.
‫- هر چهار تا؟ ‫- هر چهار تا.
‫کاترين ادعا ميکنه که تو خيلي به طبقه متوسط شباهت داري.
‫- يا ايدئولوژي هات. ‫- هستم.
‫چه خبرا، عزيزم؟
‫بر چه اساسي؟ ‫ايدئولوژي هاي تو؟
‫- "ايدئولوژي هاي ضد طبقه ي متوسط؟" ‫- آره.
‫عمدتا چيزي بيشتر از نمعناداري وجود داره.
‫و هدفمندي.
‫آه؟ اون کاري کرده که مثل رفتار با خونواده به نظر بياد.
‫شنيدم کاترين يه سري ترفند روي اکسل پياده کرده.
‫بله، ولي لعنت بهش، اونا...
‫بيشتر شبيه اينکه بندازيش توي کثافت.
‫هر بنگاهي يه مذهبه.
‫"خوراک بچه ها".
‫منظورت از اين حرف چيه؟
‫همون بازپرداخته. ‫خوراک بچه ها.
‫يعني خيلي راحته. ‫خوراک بچه هاست...
‫و اون قدر ساده است که بچه هم ميتونه درستش کنه.
‫گاييده شدم تا منظورشو بفهمم.
‫ولي شرکت غذاي بچه ها رو هم درست ميکنه.
‫- نميدونستم. ‫- نميدونستي؟
‫تو بايد چک ميشدي قبل از اينکه با همچين چرندياتي بالا بياي.
‫يک لغزش تاسف بار کاغذ.
‫وقتي باهات حرف ميزنم خفه شو! ‫غذاي بچه!
‫- تو شخصا از من خوشت نمياد؟ ‫- نه.
‫اونا در حال حاضر از هجرت استفاده ميکنن و ميدونن که نوميدانه است.
‫ولي تو خيلي قشنگ بنديکت رو آتيش زدي.
‫پشت تلفن آماده به نظر مياد.
‫اون ديوونه ي توئه. ‫به دلايلي.
‫من يه مقدار فولدر براق با جدول و اين حرفا تهيه کردم.
‫اونا براي يه محصول ديگه هستن، ‫و اون به هيچ وجه نگاهشون نميکنه.
‫ولي وقتي تو با همچين چرندياتي به اينجا ميرسي...
‫بهش ميگن غذاي نوزاد، نه غذاي بچه.
‫پس "غذاي بچه" ميتونه راحت همون بازپرداخت باشه ...
‫براي کسي که غذاي بچه درست ميکنه.
‫نسبتا پيچيده است، واقعا ميگم.
‫- غذاي نوزاد، غذاي بچه ‫- غذاي نوزاد، غذاي بچه
‫چه تخمي
‫اون اينجاست ‫من اول ميرم باهاش حرف ميزنم
‫پس بعدش با اسوندسن مياي ‫و سورين، تا امنيت داشته باشي
‫گرچه اون امروز هرچي بگه ‫خودتون رو حفظ کنيد
‫"غذاي بچه"، به منظور گاييدن
‫- اسوندسن ‫- بنديکت
‫- سورين ‫- وشما همديگه رو ميشناسين
‫- نه ‫- ما زمان زيادي نداشتيم
‫ولي بعضي وقت ها اينجوري ميشه ‫يک مهلت پاياني ...
‫اکسل، بهمون نشون ميدي که چي بدست آوردي؟
‫اکسل؟
‫مشکلي هست؟
‫اگه استرس داري که با يه مشتري از آژانس ديگه صحبت کني...
‫نه، مشکل اين نيست.
‫اکسل، بهمون نشون بده که چي بدست آوردي ‫حتي اگر موقتي باشه
‫آه، يه چيز خيلي کوچولو موچولو
‫غذاي بچه ...
‫اگه درست فهميده باشم ...
‫تو به شکل مطلوبي تمايل داري به... به غذاي بچه ها
‫- فکر ميکنم اين... واقعا خوبه ‫- خوبه
‫ما يه مشکل لاکچري داريم
‫ميتونست خيلي پيچيده باشه
‫ممکنه غذاي بچه اونو مغشوش کنه
‫- بچه... نوزاد... ‫- پيچيده است
‫- يه ليوان آب ميل دارين؟ ‫- بله، لطفا
‫شما پرينتر رنگ گرفتين؟
‫اگه اون رنگها رو دوست دارين، ما نگهشون مي داريم
‫ميشه ازتون بخوام... ‫ما...
‫منظورم اينه که ما براي کمپين به چه ميزان پول نياز داريم؟
‫بيست ميليون؟
‫اين شامل اتوبوس ها و همه چيزاي ديگه ميشه
‫نه، اتوبوس ها در اولويت هستن
‫- اکسل؟ ‫- معذرت ميخوام؟
‫من و بنديکت ميريم يه قدمي بزنيم
‫- با من بيا، بنديکت ‫- کمکي لازم ندارين؟
‫خوش ميگذره؟
‫عاشقشم
‫برو بيرون
‫زنگ و بزن و بگو که تو اون اقتدار لازم رو نداري
‫ولي نگو که اون بازپرداخت مزخرفه
‫ولي مزخرفه ‫اون تيکه ي کوچولوي کاغذ...
‫اصلا تو چجوري وارد اينجا شدي؟
‫"غذاي بچه..." ‫چطوري راجع به اين جور چيزها فکر ميکني؟
‫اين کاريه که تو اينجا انجام ميدي؟ ‫من تحت تاثير قرار گرفتم
‫- باور نکردنيه ‫- برو بيرون، کاترين
‫باشه، باشه. من ميرم بيرون ‫کارتمو بده، لطفا
‫- به هيچ وجه ‫- باشه. من ملاقات رو ادامه ميدم
‫مي بينمت. ‫از اين جا بايد برم بيرون؟
‫خب. ما درباره اش صحبت کرديم ‫ولي چرا داري بهم دروغ ميگي؟
‫- دروغ نميگم. ‫- ميگي!
‫تو ميگي کاترين رو نمالوندي ‫ولي ميدونم که اين کارو کردي
‫اگه ميخواي اين قدر آزاد و بي قيد باشي...
‫بايد اقرار کني که اون فاحشه رو گاييدي
‫- اصلا بحثمون اين نيست ‫- چرا، هست! تو داري دروغ ميگي
‫دقيقا اين نيست
‫هي، به غريبه ها خيره نشو
‫معذرت ميخوام داداش، ‫سرش نرمه
‫به اين ميگن تتو، مرد ‫اون دوست داره
‫مگه نه، يپه؟ ‫به اين ميگن تتو؟
‫نگاه کن... نگاه کن...
‫دلت ميخواد بشيني، يپه؟
‫دوستش داري؟
‫بشين ‫تو اجاره داري بشيني
‫خوش بحالت که با همچين آدماي خوبي ملاقات ميکني ‫مگه نه، يپه؟
‫حالا واقعا يه ماجرايي داري که براي بقيه بيمارها تعريف کني
‫من بايد پول نقد بدم
‫اشکالي نداره حواستون به برادرم باشه تا من برگردم؟
‫- حتما. مشکلي نيست ‫- ده دقيقه بيشتر طول نميکشه
‫به اون بازوش نگاه کن، مرد
‫- ميتونه نوشيدني بخوره؟ ‫- آره
‫- راحت انجامش ميده ‫- به سلامتي، يپه
‫ممکنه کتک بخوره، مي فهمي؟
‫نه، اونا عقب مونده ها رو نميزنن
‫اگه بفهمن خودشو خراب کرده کتکش ميزنن
‫اون فقط بايد وظيفشو انجام بده، بنابراين ‫باهاش خوش رفتاري ميکنه
‫شايد يه چيزي ياد بگيري
‫هي، يپه ... ‫تو داري ليندا رو برانداز ميکني؟
‫تو دلت قند آب ميشه براي ليندا؟
‫نه... نه...
‫اون کدوم قبرستوني رفت؟ ‫هي، تو...
‫شايد ميخواد پاهاشو يکم ورزش بده
‫تو بايد اينجا بموني
‫- کجا داشت ميرفت؟ ‫- نميدونم
‫داشتي از ما فرار ميکردي؟
‫- اون بايد بره دستشويي. دليلش اين بوده ‫- به دستشويي نياز داره
‫ببين...
‫خب، پس
‫با اين حرومزاده برو بيرون تا بتونيم تمومش کنيم
‫اتفاق خاصي نمي افته
‫البته ‫اونا خودشون نميتونن بشاشن
‫شايد بايد کمکش کني
‫اونجا
‫- درسته ‫- پس دسته بيلت رو خالي کن
‫سرشو بگير، معمولا اينطوري جواب ميده
‫زود باش
‫وقتي مرد بايد بره يعني بايد بره
‫نتيجه خاصي حاصل نشد
‫زود باش
‫- اينم از حقه ي قديمي ‫- بهتر شد
‫چرا داري دستاشو ميشوري؟ ‫اون که اصلا به کيرش دست نزد
‫داشتم فکر ميکردم تو ميخواستي اونو سوار هلي کوپتر کني
‫شايد هم ميخواست سوارش ليندا بشه
‫از اين آدماي مهربون تشکر کن و باهاشون خدافظي کن
‫بعدا مي بينمتون
‫يپه!
‫بيا اينجا! يپه! ‫يپه! لعنتي!
‫Come back!
‫استافر...
‫فکر کردم از يپه متنفري
‫اون فقط آدمو ديوونه ميکنه ‫اون هميشه همينطوري بوده
‫کص کسالت آور!
‫متاسفم... ‫فکر کردم نميدونم
‫کاري که تو کردي واقعا زشت بود
‫I don't get it. ‫It's so lovely here.
‫چرا مردم اينقدر درگير ميشن؟
‫- چه چيز خوبي داره؟ ‫- ميشنوي، استافر؟
‫کارن ميکه همه ي اينا براي درگير شدن با مردمه
‫هي، به تو سخت نميگذره؟ ‫پس چرا اينجا موندي؟
‫- بله، من واقعا يه حرومزاده ي لعنتي هستم ‫- نه در مقايسه با من
‫تو حرومزاده نيستي ‫تو فقط خودخواهي
‫من در نسبت با هرکسي که ميشناسم حرومزاده هستم ‫نسبت به کاترين، نسبت به همسرم...
‫آه، نه!
‫به اندازه کافي سختي نکشيدين که حقتون باشه با خاويار ايراني خوش بگذرونين؟
‫- ديدمش، ممنون ‫- صدوهشتاد دلار؟ اين حماقته
‫ديوونه!
‫چرا داري سيخونکش ميکني؟
‫ما توي سوئلرود هستيم، لعنتي.
‫حداقل اونجوري بخورش که توي سوئلرود خاويار ميخورن
‫اگه ميتوني با ماست خوش بگذروني ‫پس با خاويار هم ميتوني
‫اين چيز گرونيه
‫مردمي وجود دارن که از گرسنگي رنج ميبرن
‫هيچ کس از گرسنگي رنج نميبره ‫کل شعبده بازي همينه...
‫- ميخوام تلفن رو قرض بگيرم ‫- استافر، اينجا هفتادتا نر بدتر هست
‫استافر، يه مرد از شوراي شهر سوئلرود اومده که ميخواد تو رو ببينه
‫از شوراي شهر؟
‫سلام
‫من يه راه حل براي مشکلتون دارم
‫شما براي مشکلمون راه حل دارين؟
‫چه مشکلي؟
‫من شک دارم که شما کلمات درست رو انتخاب کرده باشين
‫ولي براي اينکه اونو تا دمايجوش حرارت بدين
‫ما با يک شهر مجزا توافقنامه امضا کرديم، ويدور...
‫اين ميتونه به نفع شما باشه
‫ويدور؟
‫من رسما نمي تونم به شما وعده ي کمک هزينه بدم
‫اگر تصميم داشته باشيد خونه تون رو به معلولين منتقل کنيد
‫ولي فرصت هاي خوبي وجود دارن
‫اگر ما خونه مون رو به معلولين منتقل کنيم
‫از سوئلرود به ويدور، ‫ما پول زيادي دريافت ميکنيم؟
‫- رسما نه، ولي... ‫- ولي چي؟
‫- بله، مي تونين روش حساب کنين ‫- ميدونين نظر من در اين باره چيه؟
‫من فکر ميکنم اين نسبتا عاليه ‫اون براي شما خيلي خوبه
‫خب، اين شخصا براي من نيست ‫براي شوراي شهره
‫شوراي شهر فکر ميکنه ما درگير مشکلات معاملاتي شديم
‫يعني اينطور نيست؟
‫و شما مثل يک فرشته از آسمون نازل شدين
‫سلام ميگل، ... به مردي که از شوراي شهر اومده سلام کن
‫اون مشکلش چيه؟
‫اون توهم داره
‫ما اينجا سه تا ناپلئون داريم
‫- يعني هنوز هم ادامه داره؟ ‫- بله، متاسفانه
‫ما سعي کرديم اونو ريشه کن کنيم، ولي ...
‫ميتونين تصور کنين به تنهايي چدقر هزينه براي غذا پرداخت ميکنيم
‫اون از چي اينقدر ناراحته؟
‫ميگل، به آقايي که از شوراي شهر اومده ميگي که از چي اينقدر ناراحتي؟
‫واترلو
‫واترلو؟
‫ما واقعا قدردان اومدن شما به اينجا هستيم
‫نه، اکسل! تو دوباره روي يه ماشين دولتي ادرار نميکني
‫معذرت ميخوام، شما کابل برق داريد که بتونم ازتون قرض بگيرم؟
‫اون دوباره روي يه ماشين دولتي ادرار کرد؟
‫من واقعا متاسفم ‫اون شخصا از اين کارش منظوري نداره
‫اين تنها روش درمانيه که داريم ‫بهش ميگيم روش درمان سوئلرود
‫اون ياد گرفت
‫قرمزه رو بذار سمت راست، پد ‫مشکيه رو هم سمت چپ
‫ما بهش شوک درماني ميديم ‫عقب مونده ي لعنتي
‫دوباره زنده شد، لعنتي!
‫شما به پليس و سگ نياز دارين تا ما رو بيرون کنيد
‫فاشيست هاي سوئلرود!
‫کيري هاي فاشيست! ‫فاشيست هاي سوئلرود!
‫فاشيست هاي لعنتي!
‫کيرخورها!
‫حرومزاده هاي شوراي شهري! ‫فاشيست هاي سوئلرود!
‫کله کيري! ‫فاشيست هاي سوئلرود!
‫فاشيست هاي لعنتي سوئلرود!
‫- تو کاملا ديوونه شدي ‫- فاشيست هاي سوئلرود!
‫فاشيست هاي لعنتي!
‫آروم باش، استافر!
‫ببرش توي اتوبوس
‫به آرومي انجامش ميده
‫فکر کنم آسيب ديده
‫فاشيست هاي لعنتي!
‫استافر، آروم باش
‫به خوبي انجامش ميده، استافر ‫زود باش
‫برو بالاي تخت
‫- تو نميتوني هلش بدي اون بالا ‫- تو رقت انگيزي
‫تو داري منو ميذاري تو سلول بالشتي؟ ‫(سلولي در تيمارستان براي جلوگيري از آسيب ديدن بيماران خشن)
‫تو واقعا رقت انگيزي
‫تو واقعا داري عربده ميکشي ‫بايد آروم باشي
‫نانا، ميشه يه پتو روش بکشي؟
‫نميشه بذاريمش روي يه تخت معمولي؟
‫- استافر، ما مجبوريم تو رو ببنديم ‫- شما فکر ميکنين من واقعا ديوونه شدم؟
‫الان ترسيدين؟
‫- گوش کن... ‫- من کسي رو نميزنم
‫قبلا اينکارو کردي
‫من اون مدلي نيستم که مردم رو بزنم
‫- باشه، باشه ‫- من مردم رو نميزنم
‫نوشيدني ميخواي؟
‫اونو باز کن
‫فاشيست هاي لعنتي! ‫فاشيست هاي سوئلرود!
‫- بس کن! ‫- کمربند کجاست؟
‫بيرون درياچه، ‫درخت درخت نخل، توي درياچه
‫- اونقدر سخت نيست که؟ ‫- اونقدر سخت نيست
‫- بس کن، استافر ‫- مرد فاشيست
‫آرامشتو حفظ کن!
‫سيم رو شل ميکنيم و همينجا ولش ميکنيم، باشه؟
‫حتما دلت براي خونوادت هم تنگ ميشه!
‫آره، به عنوان عنصري از واقعيت
‫من نميدونم چطوري اون کارو کردم ‫من نميخواستم اونا رو دوباره ببينم
‫فکر ميکنم ديگه تموم شد
‫فکر نکنم بتونيم ... ‫ديگه چيزي به اين خوبي...
‫که اونجا پيدا کرديم، پيدا کنيم
‫نمي تونيم دوباره پيداشون کنيم
‫من يکي از کسايي بودم که روز آخر با کاترين بوديم
‫و يکي از کسايي بودم که با اون خدافظي کرد
‫موسيقي و رقص
‫پرچم هاي بسيار ‫براي تشويق او
‫خوب خوابيدي؟
‫کاش حداقل منو به يه تخت تر و تميز مي بستين
‫- چي کار ميکني؟ ‫- جشن مي گيرم
‫- فکر کردم به يه جشن احتياج داريم ‫- جشن؟
‫ما قراره جشن داشته باشيم؟
‫- درسته ‫- براي من؟
‫بله
‫چون تولد منه؟
‫تولد واقعيم که نيست
‫خب، ما هم که واقعا ديوونه نيستيم، هان؟
‫ميشه بياييم تو؟
‫آماده اي؟ ‫- بليت
‫واي، چه بلبشويي!
‫يپه، به بليت نگاه کن و از وسط نصفش کن
‫من انجامش ميدم، پس، فررررت ‫حالا ميتوني بري تو
‫بيا تو...
‫يزه، همه چي عاليه
‫ما کسايي هستيم که بقيه رو تو بازيمون راه نميديم
‫فکر کنم استافر بايد انتخاب کنه که چيکار کنيم
‫چون اين جشن مال اونه
‫گنگ بنگ
‫نه، گوش کن. ما کارتها بازي خريديم ‫بطري مي چرخونيم
‫- گنگ بنگ ‫- من ميرم اون طرف
‫گنگ بنگ ! گنگ بنگ !
‫حتما! من گاييدن دويوونه وار دوست دارم
‫! گنگ بنگ
‫گنگ بنگ ...
‫هي، هي، هي
‫نه، من اين کارو نميکنم
‫سوزان!
‫- بجنب ... ‫- نه
‫آره... گنگ بنگ
‫- سوزان ‫- اينا کص هاي من هستن
‫برو اونجا ‫من ميشينم و... بس کن، استافر
‫- من نميتونم درش بيارم ... ‫- نميتوني؟
‫بسه!
‫استافر، من نميخوام اين کارو بکنم
‫من ميرم خونه ‫من اين يکي رو نيستم
‫من ميرم بيرون ‫خونه
‫بس کن! ‫دارم ميرم خونه!
‫برو! ‫نه!
‫خدافظ!
‫- گنگ بنگ ... گنگ بنگ ‫- آره...
‫من بهت گنگ بنگ ميدم!
‫آره، سوازن!
‫باشه، منم فقط اينا رو در ميارم
‫من آماده ام و منتظر تو
‫کاترين، يه کم ميخواي؟
‫دوستت دارم
‫اتاق پر از استيل بود قبل از اينکه تو اين ليلوها رو بياري تو
‫- هر کدومشون 7 تا باک مي ارزن ‫- چهار-پوسترشون بهتر بود
‫پد! هيچ راه فراري ازش نداري
‫اون مثل کوره سيگار ميکشه ‫هرچي هم پير ميشه بدتر ميشه
‫- اين پدرمه ‫- سلام
‫- سلام، پدر ‫- سلام، يوزفين
‫اين کاترينه، پد، و اکسل
‫- سلام ‫- يه فنجون قهوه ميل دارين؟
‫- بشينيد ‫- بله، لطفا
‫- من يپه هستم ‫- پدر يوزي
‫استافر، بشين
‫اتفاقي گذرتون به اينجا افتاد؟
‫ما يه گروه کوچيک داريم
‫يه گروه خسته
‫شکر ميخورين؟ ‫- ممنون
‫ما يه کم خسته ايم
‫حتما در مورد گروهمون شنيدين؟
‫نه ...
‫- نه ‫- آه
‫شما باعث ميشين مث يه بند راک به نظر بياد
‫شايد بايد يکيشو تشکيل بديم
‫ايده ي فوق العاديه
‫چي فکر ميکنين؟ ‫راجع به ما؟
‫- راجع به شما چي فکر ميکنم؟ ‫- بله
‫خب...
‫اونا آدمايي خوبي هستن ‫از کاري که انجام ميدن لذت ميبرن
‫مطمئنم که لذت ميبرن
‫ما واقعا، واقعا خوشحاليم
‫شايد شنيده باشيد راجع به ...
‫من علاقه اي ندارم که در مورد کارهاي شما صحبت کنم
‫نميتونم بيشتر از اين بي اهميت باشم
‫بي اهميت باشين؟
‫اگه شما بتونيد همه چي رو متفاوت ببينيد ‫اون وقت ميتونيد زيبايي اونا رو درک کنيد
‫وينو وريتا ‫(بهلول؛ ديوانه اي که حقيقت رو ميگه)
‫منظورتون از اين حرف چيه؟ ‫ممکنه حق با من باشه
‫من علاقه اي بهش ندارم
‫- ندارين؟ ‫- نه
‫پس چرا اومدين؟
‫واضحه اوني که بيرون از دايره است نميتونه معناش رو درک کنه
‫شما بايد چيزهاي شگفت انگيزي رو که ما درش شريک هستيم ببينيد
‫مردم خوشحالن ‫اونا کامياب هستن
‫- واقعا! ‫- من نميخوام بحث کنم
‫ما بحث نميکنيم ‫ازشون بپرسيد کي اينجا ناراحته
‫يوزفين اينجا خوشحاله
‫- مطمئنا همينطور به نظر ميرسه ‫- بخاطر اينه که شما اينجاييد
‫اون تا وقتي که شما بياييد خوب بود ‫ولي وقتي اومديد سقوط کرد
‫من اينجا واقعا خوشحالم
‫- من اومدم که ببرمت خونه ‫- نه... نميتوني اين کارو بکني
‫چرا
‫چرا، ميتونم
‫- مي بيني که، من بهت اعتماد ندارم ‫- منظورت چيه؟
‫- مزخرف ‫- منظورت چيه؟
‫تو قرص هات رو با خودت نبردي
‫- ما موافقت کرديم که اون ... ‫- من اونا رو با خودم آوردم
‫لعنتي، يوزفين ... ‫شيشه توي کشوي خونه بود
‫من نمي تونم مراقبت باشم، مگه اينکه...
‫چرا اون نبايد يه محموله از قرص هاي لعنتي حمل کنه؟
‫من نميتونم
‫- تو داري صاف ميري به جهنم ‫- نميرم... نميرم
‫براي اولين بار، ‫من دارم يه حس فوق العاده رو تجربه ميکنم
‫ميشه ما به يه توافق برسيم؟
‫گوش کن...
‫- ما تازه يوزفين رو پيدا کرديم ‫- گوش کن!
‫ما تو رو دوست نداريم ‫اگه تو از اينجا بري ديگه مشکلي نداريم
‫به نظر نمياد که اون بخواد با تو بياد
‫گوش کن...
‫شايد اين براي تو يه بازي باشه
‫و من برات آرزوي موفقيت ميکنم
‫ولي هيچ دليلي نداره که بخواي يوزفين رو واقعا مريض کني
‫لباستو بپوش، ‫من يه دکترم و هرگز رضايت نميدم
‫فکر نميکنم دکتري باشي که من خواسته باشم معاينه ام کنه
‫من اينطور فکر نميکنم
‫بيا بريم، يوزفين
‫نه، من نميخوام برم
‫هرچي وسايل داري برو طبقه ي بالا و بيارشون
‫- من نميخوام برم خونه ‫- شنيدي چي گفتم؟
‫يوزفين ...
‫جوابم رو بده... هيچ وسيله اي داري که...؟
‫- بله ‫- برو بيارشون تا بريم
‫اون چه غلطي ميتونه براي تو بکنه؟
‫همينجا بمون! ‫تنها چيزي که بايد بگي همون کلمه است
‫اون نميتونه به تو صدمه بزنه
‫اون چه حقي داره؟
‫- پد، اون قرص ها کجا بودن؟ ‫- من چيزي درباره ي قرص نميدونم
‫تو دکتر نيستي، لعنتي؟ ‫تو گفتي که ميدوني
‫- خب اون چه نوع قرصي مصرف ميکنه؟ ‫- نميدونم
‫- تو بايد بدوني ‫- اون هيچ وقت اشاره اي به قرص نکرد
‫و نيازي به قرص نداره
‫يوزفين، فقط بمون! ‫اون نميتونه باهات کاري کنه
‫بمون!
‫- ما نمي تونيم کسي رو مجبور به موندن کنيم ‫- اون داره مجبورش ميکنه!
‫به خودشون مربوطه ‫نمي تونيم کسي رو اينجا معالجه کنيم
‫- اين وظيفه ي ما نيست ‫- وظيفه؟ خودتو جمع کن، مرد!
‫يوزفين ... ‫بايد يه قانوني عليه اون باشه
‫از اينجا برو بيرون! ‫اون نميخواد با تو بياد!
‫اگه تو واقعا يه پدر مناسب بودي ‫اون الان حق داشت که خودش انتخاب کنه
‫ما نمي تونيم کسي رو مجبور کنيم که برخلاف خواست خودش بمونه
‫يپه!
‫يپه...
‫تو ديوونه اي ‫کله ات پوکه
‫تو ديوونه اي
‫چي کار ميکني؟
‫- تکونش بده ‫- تکونش ميديم، لعنت به تو
‫نه!
‫حالا ديگه برو، لعنتي!
‫لطفا از سر راه برو کنار
‫نه!
‫نفس عميق!
‫همه چي تموم شد ‫پاشو وايسا، حالا
‫عقب وايسيد، من ميدونم چيکارش کنم
‫- اينقدر خشن نباش ‫- هيچ چاره اي نداريم. هيچ چاره اي
‫يپه، عزيزم ...
‫توي خونه مشروب داريم؟
‫هيچ مشروبي مونده از...
‫- توي قفسه وودکا داريم ‫- توي وان هم آبجو هست
‫اينقدر به ناخن هات ور نرو لطفا ‫يه جورايي استرس منو بيشتر ميکنه
‫دکتر "ميرزا بنويس" دارن به سرعت مي نويسن ‫بايد جالب باشه، نه؟
‫توي مدرک دکتري هم تاثير داره؟
‫- شايد ‫- مرواريدهاي هوشت به درخشش دراومد؟
‫هنريک چطور؟ معلم هنرمون
‫فکر ميکني کارت هيچ فايده اي هم داره؟
‫اون يه تجربه بود...
‫- تجربه؟ ‫- من اولي رو بيشتر دوست داشتم
‫و فکر ميکني اگه فقط يه سر سوزن ديوونه تر باشي ‫هنرمند بهتري ميشي؟
‫ولي نه خيلي ‫بسه ديگه هرچقدر که هنرمند بودي
‫تو هيچ استعداد تخمي تو هيچ زمينه اي نداري
‫- من اينطور تصور نمي کردم ‫- تو تصورش ميکردي؟
‫خوشگذروني کوچولوي تخمي تو تنها چيزيه که برات اهميت داره
‫اگه انو بيرون دهنتو باز ميکردي ‫ممکن بود اون بمونه
‫- ولي الان اون بالا داره جيغ ميزنه ‫- اون حالش خوبه، استافر
‫پد، هنريک، يپه و يوزفين هم به اندازه ي تو عقب مونده هاي خوبي هستن
‫آه، حالا ديگه پاي من هم وسطه
‫من هيچ اعتقادي به تو ندارم
‫اون لحظه که شروع کرد به زدنش، ‫تو فقط پا پس کشيدي
‫بهمون بگو پس چه انتظاري داشتي ‫بگو چي ميخواستي
‫انتظار داشتم که ثابت کني پاي کار هستي ‫ثابت کني، اکسل!
‫از اين خونه و خوشگذروني هاش بدم مياد
‫سوئلرود رو با يه مبلغ کمي بفروشيم و از اينجا بريم
‫اگه ميتوني برگردي سر کارت و پيش خونوادت
‫و همچنان يه خوشگذرون باشي، ‫من باور ميکنم که حرفت جديه
‫- هيچ کدومتون جراتش رو نداشتين... ‫- گوش کن...
‫استافر ما رو مسخره کرده ‫اون احمقها رو مسخره کرده
‫البته که ميتونيم برگرديم خونه و خوش بگذرونيم ‫يا سر کارمون خوش بگذرونيم
‫وگرنه اين بي ارزشه ‫چه احمق باشي، چه نباشي
‫کي اول ميره؟
‫زودباش ‫هرجا که بطري وايساد...
‫ميره همونجايي که مردم خيلي اهميت ميدن
‫خفه شو، سوزان ‫اين مهمه
‫تو موافق اين کار نيستي؟
‫يپه و کارن چطور؟
‫من هيچ وقت نديدم که کارن خوشگذرون بودنش رو به رخ بکشه
‫داره يپه رو نشون ميده ‫اگه من اينطرف يا اونجا بودم، منو نشون ميداد
‫خوب، من برميگردم پيش مونا، پيش بچه ام و سر کارم
‫يا توي نمايندگي
‫در واقع، اين براي تو خيلي خيلي دردناک ميشه
‫تو همين قول رو دادي، مرد
‫شما توقع داريد من سيفون رو بکِشم روي کل زندگي و کارم؟
‫هيچ کس اينو نميگه
‫تو مال زني هستي که بايد ياد بگيره با احمق درونت کنار بياد
‫من نميتونم
‫اکسل؟
‫يه لحظه بيا اينجا، اکسل
‫اکسل!
‫خب يه دور ديگه بطري رو بچرخون
‫بله ...
‫کِي؟
‫اين براي توئه ‫خوش اومدي!
‫ممنون
‫هنريک، من يه سوال کوچيک دارم
‫مگه ما ابليسک ها رو نساختيم؟
‫- ابليسک؟ آه، آبليسک ها! ‫- اون قراره خوش بگذرونه يا چي؟
‫اون داره همه چي رو به گا ميده
‫فکر کنم وقتشه که همه ي ما تصورش کنيم...
‫خوشنويسي در ماتيس
‫در واقع منظورم "گلهاي رنج" بود ‫(يک کتاب از شارل بودلر)
‫آه، اونا رو؟ آره، آره، آره
‫با اين وجود که ماتيس ميدونست که ...
‫چه تاثيري روي بورژوازي داره
‫کاملا باانگيزه و پر از غافلگيري بود
‫هيچ کس نميتونه اين تهمت رو به تو بزنه
‫من يه کمي هواي تازه احتياج دارم
‫- سلام! ‫- بله؟
‫اينجا چه خبره؟ همتونو گاييدم ‫تو اين چرنديات طبقه متوسط رو دوست داري
‫اين خانمهاي پير از تئاترهاي طبيعي هم بيشتر آرايش ميکنن
‫خوبه که هنريک برگشته، ‫اينطور نيست؟
‫چي شده؟
‫ما اينجا نيومديم که راجع به يه نعل فرانسوي و خوشنويسي روي اون بشنويم
‫لعنتي اين خيلي بده
‫- سعي کردم ‫- تو سه بار سرفه کردي
‫- به اين راحتي هم نبود ‫- نه
‫حق با استافره ‫اون به قدر کافي خوب نبود
‫من هيچ افتخاري به احمق درونم ندارم ‫من به قدر کافي خوب نبودم
‫تو سعيتو کردي
‫من قرار نيست با تو برگردم
‫باشه
‫هنوز آماده نشدي؟
‫کارن، عزيز دلم
‫مواطب باش، حالا
‫مواظب باش
‫نانا...
‫بذار برن، کارن ‫همه اش دروغ بود
‫من ميخواستم يه چيزي بگم
‫فقط ميخواستم که بگم ...
‫که چقدر پيش شما خوشحال بودم
‫احمق بودن به همراه شماها بهترين چيزي بوده که تا به حال انجامش دادم
‫يپه...
‫که تقريبا شبيه فرزنديه که قبلا داشتم
‫و نانا...
‫که خيلي شيرين و بامزه است
‫و ميگل ...
‫که چشمهاي دوست داشتني يي داره
‫و پد، که مرد باهوشيه
‫و کاترينِ قوي قوي
‫و سوزان...
‫که وقتي به همه لبخند ميزنه بهشت رو برامون تداعي ميکنه
‫من باور دارم که...
‫همتون رو دوست دارم
‫بيشتر از چيزي که تا به حال هر کسي رو دوست داشتم
‫البته شايد با يک استثنا ‫ولي حالا ديگه خيلي از اون موقع ميگذره
‫- فردا چندشنبه است؟ ‫- شنبه است
‫پس ميتونه انجام بشه
‫من برميگردم خونه تا ببينم ميتونم اونجا هم يه احمق باشم، يا نه
‫فکر ميکنم بايد يکي از شما رو همراه خودم ببرم
‫ولي به تعداد همتون اتاق ندارم
‫شايد خيلي خوشايند نباشه
‫فکر ميکنم دوست داشته باشم سوزان رو ببرم
‫تو مياي؟
‫خوشحال ميشم
‫خوبه
‫ببينيم ميتونم نشونتون بدم که همه اين ها چقدر ارزشمند بوده، يا نه
‫- سلام، مامان ‫- سلام، کارن
‫بيا تو
‫ميتونم کتت رو بگيرم؟
‫کارن ...
‫تو کجا بودي؟
‫فکر ميکرديم مُردي
‫اين سوزانه
‫و خواهرم، بريتا
‫لوييس؟
‫کارن برگشته
‫چي ميخواي؟
‫فقط ميخواستم ببينم حالتون چطوره... ‫اين سوزانه
‫آندرس داره مياد
‫بله، حدس ميزدم که بياد
‫کارن، تو هستي؟
‫بله، پدربزرگ
‫ما دو هفته است که اونو نديديم
‫از روز خاکسپاري تا امروز
‫آندرس و کارن پسر کوچيکشون رو از دست دادن
‫احتمالا آندرس رو بيشتر آزار داده
‫کارن فقط غيب شد و توي مراسم خاکسپاري شرکت نکرد
‫کوچولوي من...
‫اون آندرسه
‫- سلام، پدربزرگ ‫- سلام، آندرس
‫سلام، آندرس
‫سلام، کارن
‫متاسفم که نتونستم...
‫به خاکسپاري... مارتين بيام
‫اين دقيقا معنيش اينه که اونقدرها ناراحت نبودي
‫خوبه
‫لوييس؟
‫شروع کن
‫براي الان کافيه، کارن
‫ميتونيم بريم؟