เยี่ยมเลย ทำได้ดีมาก สู้ต่อไปนะ
เราเห็นทุกการเคลื่อนไหวของคุณแล้ว สุดยอดเลย
ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องรีบร้อน เปลี่ยน
สุดยอดเลย เปลี่ยน
ไปต่อเลย อลิสัน
ใช่เลย เธอทำสำเร็จ ถึงแล้ว
เป็นวันที่ฉันดีใจที่สุดในชีวิตเลย เปลี่ยน
คุณแม่วัย 33 ปี กลายเป็นหญิงชาวอังกฤษคนแรก
ที่พิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์ได้ตามลำพัง โดยไม่ใช้ออกซิเจน
อลิสัน ฮาร์กรีฟส์ จากทอร์ลันดี ใกล้ฟอร์ตวิลเลียม
เป็นนักปีนเขาหญิงอาชีพ ชาวอังกฤษเพียงคนเดียว
อลิสัน ฮาร์กรีฟส์สั่งสมความทะเยอทะยาน
ที่จะพิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์ โดยไม่ใช้ออกซิเจน ตั้งแต่สมัยเรียน
หลังจากล้มเหลวเมื่อปีที่แล้ว เพราะสภาพอากาศเลวร้าย
ในที่สุดหญิงวัย 33 ปี ก็ส่งข้อความหาสามีทางแฟกซ์
ว่าเธออยู่บนจุดสูงที่สุดของโลก
อลิสัน คุณแม่ลูกสอง พิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์ ที่ความสูง 8,848 เมตร...
จิม บัลลาร์ด สามีของนักปีนเขา
ในวันที่ 13 พฤษภาคม 1995 เวลา 12:08 น. ตามเวลาของเนปาล
ฐานเรียกถึงทอมกับเคท ลูกรักทั้งสองคน
แม่อยู่บนจุดที่สูงที่สุดในโลก และแม่รักพวกหนูมาก เปลี่ยน
เงยหน้าไว้ เงยหน้าๆ
เงยหน้า
- เคท - ไปทางซ้าย ทางซ้าย
ระวังนะ ไปทางนั้น ทอม
เหมือนตอนเล่นสกีกับแม่ไง ตรงต่อไปเลย
ลูกยังเล็กทั้งสองคนเลย
เด็กๆ คิดยังไงบ้างที่แม่กลับมาพร้อมสถิติโลก
เด็กๆ ยังไม่ค่อยเข้าใจหรอกค่ะ รู้แค่ว่าแม่ทำเรื่องพิเศษได้
เพราะมีแต่คนถามว่าแม่ไปทำอะไรมา
แต่แม่ก็ออกไปปีนเขาตลอด
เลยเป็นเรื่องค่อนข้างปกติประมาณหนึ่ง
- หนูว่าแม่เก่งไหม - เก่ง
- ทำไมถึงคิดว่าแม่เก่ง - เพราะแม่ปีนเขาเอเวอเรสต์ได้
ผู้ทำลายสถิติ ปี 1995
- แม่ปีนเขาเอเวอเรสต์... - คนเดียว
- แล้วไม่ใช้... - ออกซิเจน
- แล้วเก่งตรงไหน - เพราะแม่ เพราะแม่เก่งไง
เพราะแม่เก่งมาก
- ส่งเสียงให้แม่หน่อยดีไหม - เย่
ขอเสียงเชียร์ให้แม่สามครั้ง เพราะแม่ทำลายสถิติสำเร็จ
แล้วยังไงต่อครับ
อีกสองสัปดาห์ ฉันจะไปลองปีน ยอดเขาเคทูที่ปากีสถาน
ภูเขาสูงอันดับสองของโลก
ไม่ได้สูงมาก แต่คงยากกว่านิดหน่อย
- น่าสนุกดีค่ะ - ทำไมฮึดจังครับ
ไม่รู้สิ เสียงในใจมั้ง
ฉันรักการปีนเขา ชอบยืนอยู่บนจุดสูงสุด
เวลาได้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลก
เป็นอะไรที่น่าทึ่งสำหรับฉันมากๆ
การพิชิตเอเวอเรสต์และเคทู ภายในหนึ่งฤดูกาลโดยไม่ใช้ออกซิเจน
เป็นเรื่องที่ไม่เคยมีใครทำมาก่อน
แต่ระหว่างเตรียมตัวออกเดินทาง
อลิสัน ฮาร์กรีฟส์ ตระหนักถึงอันตรายเป็นอย่างดี
เวลาออกไปปีน เราลดความเสี่ยงให้เหลือน้อยที่สุดแน่นอน
และถ้าคิดว่าเสี่ยงเกินไป เราคงไม่ปีนขึ้นไป
ใครที่กล้าออกเดินทาง
ทั้งที่รู้ว่ามีโอกาสไม่ได้กลับมาสูง
ฉันว่าไม่เข้าท่าเท่าไร โดยเฉพาะถ้าลูกยังเล็ก
นักปีนเขาออกไปปีนเป็นปกติอยู่แล้ว
เรารู้จุดแข็งและจุดอ่อนของตัวเอง
และหวังว่าเราจะตัดสินใจได้ถูกที่ถูกเวลา
ทอม คิดว่าแม่เป็นคนยังไง
แม่ใจดี และเก่งมากครับ แม่ต้องทำได้แน่ๆ
เคทู ปี 1995
ฉันเป็นตัวตุ่น ฉันเป็นตัวตุ่น กลิ้งหลุนๆ อยู่ในรู
ฉันเป็นตัวตุ่น
อลิสันพิชิตยอดเขาเคทู ในวันที่ 13 สิงหาคม 1995
ฟอร์ตวิลเลียม
สกอตแลนด์ กันยายน 1995
ผมต้องทำหน้าที่ที่คนเป็นพ่อเป็นแม่ ลำบากใจที่สุดในชีวิต
ต้องพาลูกๆ ไปนั่งในห้องเงียบๆ
จิม บัลลาร์ด สามีของอลิสัน
แล้วบอกว่าแม่อาจจะตายไปแล้ว
และพวกเขาไม่ได้เจอหน้าแม่อีก
แม่หายไปในพายุที่เคทู
แล้วเคทก็ร้องไห้งอแงตามประสาเด็กเล็ก
ส่วนทอมถามว่าเขากับเคท ขอไปดูภูเขาลูกสุดท้ายของแม่ได้ไหม
ผมไม่ได้คิดนานเลย
ผมรับปากลูกๆ ว่าพวกเขาจะได้เห็นสถานที่ที่แม่ตาย
และที่สำคัญกว่านั้น คือได้เห็นภูเขาลูกสุดท้ายของแม่
ครบแล้ว ลูก กระเป๋าใบสุดท้ายแล้ว
ของพร้อมแล้ว ตอนนี้เหลือแค่สถานี
- ขอบคุณครับ - ดูแลตัวเองนะ ดูแลเด็กๆ ด้วย
แน่นอน ไม่ต้องห่วง ไว้กลับมาแล้วเจอกัน
ผู้สร้างหนัง คริส เทอร์ริลล์ ตามเก็บภาพการเดินทางไปเคทูของทอมกับเคท
และเริ่มถ่ายทำพวกเขาตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ผู้โดยสารฝั่งซ้ายมือมองเห็นเคทูได้นะครับ
ในที่สุดก็มองเห็นยอดเขาสูงได้ทางฝั่งซ้าย
- เคทูอยู่ไหนเหรอ - เคทูคือลูกแหลมๆ
พุ่งขึ้นไปบนฟ้าเลย
- ตรงนั้นเหรอ - ใช่ ลูกใหญ่หัวแหลมๆ
แม่เคยไปยืนบนนั้นกับเอเวอเรสต์มาแล้ว
- ลูกใหญ่หัวแหลม - ใช่
ไม่มีใครรู้ว่าชีวิตจะเป็นยังไง
ไม่มีใครรู้ว่าเราจะมีลูกน่ารักกันถึงสองคน
แต่มันก็เป็นไปแล้ว
และคำสัญญาเดียวที่เราเคยให้กันไว้
อย่างจริงจังที่สุด
คือเราจะเลี้ยงดูลูกๆ
ในโลกกว้างอย่างมีอิสรภาพ
ให้เด็กๆ ได้เรียนรู้ว่าจิตวิญญาณคืออะไร การผจญภัยคืออะไร
ได้ดื่มด่ำ ได้เข้าใจ
ได้สัมผัสธรรมชาติ และสถานที่สวยงามบนโลก
ผมไม่อยากเห็นทอมกับเคทต้องทำอะไร
ที่คนอื่นคาดหวังให้พวกเขาทำ
ผมแค่อยากเห็นทอมกับเคทมีโอกาสได้ทำ
สิ่งที่พวกเขาอยากทำ ไม่ว่าจะเป็นช่างอิฐหรือศัลยแพทย์สมองก็ตาม
แต่คงเป็นเรื่องยากมากสำหรับเคท
ที่ต้องตามรอยนักปีนเขาหญิงผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด
สำหรับเด็กผู้ชาย ยิ่งเป็นไปไม่ได้เข้าไปใหญ่
แต่อะไรก็เกิดขึ้นได้
ผมว่าภูเขามีแรงดึงดูด
มีพลังบางอย่างดึงดูดเราเข้าไป
มันคือออร่า คือความบริสุทธิ์
ท้องฟ้ากว้างใหญ่
มองเห็นได้ไกลสุดลูกหูลูกตา
และภูเขามีพลังที่น่าอัศจรรย์แบบนี้เสมอ
โว้ว
บ้าเอ๊ย
เราไม่มีทางเอาชนะพวกมันได้
ภูเขาอยู่มาก่อนเรา และหลังจากที่เราจากไป
พวกมันก็ยังอยู่
เพราะงั้นแทนที่จะต่อสู้กับพวกมัน
เราควรจะต้องหาทาง เข้ากับพวกมันให้ได้มากกว่า
เราต้องเป็นหนึ่งเดียวกับพวกมัน
บางครั้งภูเขาอาจยอมให้เรา แต่หลายครั้งก็ไม่ยอม
แต่เราต้องผลักดันตัวเองไปอีกนิดเสมอ
ถึงจะรู้ว่าเราไปได้ไกลแค่ไหน
ทอม บัลลาร์ด ปี 2015
เราจะไปได้ไกลแค่ไหน ก่อนจะร่วงลงมา
อันตรายอยู่ที่มุมมองของแต่ละคน
เยส
อยู่ที่การผลักดันขีดจำกัดของตัวเอง
ไม่ว่าไปให้ไกลขึ้น สูงขึ้น เร็วขึ้น หรือยากขึ้น
แต่อย่าคิดสู้กับภูเขาเป็นอันขาด เพราะเราไม่มีทางชนะ
ยังไงสุดท้ายพวกมันก็ชนะ
ความสัมพันธ์ที่ฉันมีกับภูเขา
คงไม่ต่างจากของทอมเท่าไร
เคท บัลลาร์ด ปี 2015
ความรักและความมุ่งมั่นของเรา เหมือนกันทุกอย่าง
แต่ทอมมีเป้าหมายในใจ
เขาคิดไว้แล้วว่า "อยากพิชิตยอดนี้ ยอดนี้ กับยอดนี้
อยากลองเส้นทางนี้บนยอดนี้
กับเส้นทางนี้บนยอดนี้"
ทอมมีแรงผลักดันให้ปีนอยู่เสมอ
เป็นเรื่องเดียวที่เขาอยากทำ
ซึ่งก็ปกติ ทอมเป็นแบบนี้มาตลอด
ไม่มีใครรู้ว่าทำไมทอมถึงเป็นแบบนี้ เขาเป็นนักปีนเขา และคงเป็นไปตลอดชีวิต
ถ้าใครเคยเห็นทอมบนภูเขา
ต้องบอกว่าเขาเหมือนแพะภูเขามาก
วางเท้าได้มั่นคงมาก
อธิบายยากนะ ฉันไม่เคยเห็นใครเป็นแบบนี้เลย
ฉันไม่รู้ว่าทอมมีแผนอะไร ไม่รู้เลย
แต่ถ้าเขาอยากพัฒนาการปีนไปอีกขั้น
ฉันก็อยากมีส่วนร่วมด้วยแน่นอน
และระหว่างเขาออกไปปีน ฉันคงหาอะไรอย่างอื่นทำแน่ๆ
ฉันชอบปีนเขานะ อย่าเข้าใจผิด
แค่ไม่อยากขึ้นไปถึงยอด แล้วกลับลงมาใหม่ซ้ำไปซ้ำมา
แต่เวลาฉันไปปีนเขากับทอม ทุกอย่างจะง่ายขึ้น 200 ล้านเท่า
ถ้าเทียบกับเวลาไปปีนกับคนอื่น
ทุกคนบนโลกนี้เลย
เวลามีทอมอยู่ข้างๆ ก็เหมือนมีคนคอยปกป้อง
มีคนคอยช่วย หรือแค่...
เขาเป็นคนที่น่ามีไว้ข้างๆ มาก เวลาอยู่บนภูเขา
มันแบบ...
น้องสาวพูดดีมาก ว่าไหม ทอม
ดีมากครับ ใช่
- เห็นไหม ฉันก็พูดดีเป็นนะ - อ๋อ โอเค เพิ่งรู้นะเนี่ย
ขอโทษที
เวลา 20:43 น.
ทอม บัลลาร์ด นักปีนเขา เพิ่งบรรลุเป้าหมายได้อย่างน่าทึ่ง
ทูเดย์บีบีซีเรดิโอ วันที่ 14 มีนาคม 2015
พิชิตทั้งหกผาด้านเหนือของเทือกเขาแอลป์
ตามลำพัง ในฤดูหนาว และในฤดูกาลเดียว
เขาคือลูกชายของอลิสัน ฮาร์กรีฟส์
ผู้บรรลุเป้าหมายเดียวกันได้ในช่วงฤดูร้อน
ในปี 1995 อลิสัน ฮาร์กรีฟส์ เสียชีวิตหลังพิชิตยอดเขาเคทู
ภูเขาสูงอันดับสองของโลก
พิชิตหกยอดเขายิ่งใหญ่แห่งยุโรป
ทางผาฝั่งเหนือได้ทั้งหมดในฤดูหนาวเดียว
บีบีซีเรดิโอไฟฟ์ไลฟ์
ฟังดูเป็นภารกิจหนักหนามากสำหรับผม ยากขนาดไหนครับ
อุปสรรคหลักคือต้องหาสภาพเหมาะสม ให้ได้ในจังหวะเหมาะสม
ผมว่าประมาณ 80 เปอร์เซ็นต์
เป็นเรื่องของโชคมากกว่า ว่าจะเจอสภาพอากาศแบบไหน
ยังไงภูเขาก็อยู่ตรงนั้นเสมอ
เราแค่ต้องแน่ใจว่าตัวเองพร้อม
น่าเสียดายที่การปีนเขาไม่ใช่กีฬาโอลิมปิก
ไม่อย่างนั้นคุณคงคว้าเหรียญทอง ให้เราได้สบายๆ ว่าไหม
ครับ ที่จริงได้เหรียญทองสวยๆ สักเหรียญ ก็คงดีเหมือนกัน
นอกจากความรู้สึกสุดยอดที่ได้ในตอนจบ
ทอม ดีใจที่ได้คุยกับคุณครับ ขอให้ประสบความสำเร็จต่อไป
ผมมั่นใจว่าแม่คุณต้องภูมิใจมากแน่นอน
ผมก็คิดแบบนั้น ขอบคุณมากครับ
เอาล่ะ โชคดีครับ และนี่คือทอม บัลลาร์ด
นักปีนเขาชาวอังกฤษผู้พิชิตโลก ที่เราภูมิใจกันมาก
ตอนนี้เพิ่ง 23:26 น. ครับ...
ผมเชื่อจริงๆ ว่าแม่เขามีพรสวรรค์
ทอมเองก็มีพรสวรรค์อย่างน่าทึ่ง
และผมมั่นใจว่าจนถึงตอนนี้
ทอมรู้ดีว่าจะใช้พรสวรรค์ของตัวเองยังไง
แต่ผมไม่เชื่อว่าคนเราจะมีความสามารถรอบด้าน
ปัญหาคือพอเอาตัวลงไปเล่น
โดยเฉพาะถ้าเขาขยับไปหายอดเขาสูงขึ้น
เปลี่ยนจากเกมรัสเซียนรูเล็ตต์ แบบไม่มีกระสุน หรือมีแค่นัดเดียว
จิม บัลลาร์ด บทสัมภาษณ์ปี 2015
มาเป็นเกมรัสเซียนรูเล็ตต์ ที่ใช้กระสุนหลายนัดมากขึ้น
ทีมกู้ภัยยังคงเร่งค้นหานักปีนเขาชาวอังกฤษ
ที่หายตัวไปบนเขานังกาปาร์บัต
ยอดเขามหึมาในปากีสถาน ที่ได้รับฉายาว่าภูเขานักฆ่า
ปากีสถาน วันที่ 7 มีนาคม 2019
เฮลิคอปเตอร์ทหารสองลำกำลังค้นหา
ทอม บัลลาร์ด และดาเนียเล นาร์ดิ ชาวอิตาลี
ซึ่งขาดการติดต่อไปเกินกว่าหนึ่งสัปดาห์
ทอม บัลลาร์ด หนึ่งในสุดยอด นักปีนเขาจากอีสต์มิดแลนด์ส
ถือเป็นหนึ่งในนักปีนเขาอันดับต้นๆ ของโลก
เขาโพสต์อัปเดตการเดินทาง กับผู้ติดตามหลายพันคนเป็นประจำ
โดยโพสต์ล่าสุดเมื่อเก้าวันก่อน
"ชีวิตเหมือนวันหยุดเทศกาล ระหว่างรอจังหวะลมฟ้าอากาศสุดคาดเดา"
หลังจากวันอาทิตย์ก็ไม่มีใครพบเขาอีกเลย
ระหว่างรอจังหวะลมฟ้าอากาศสุดคาดเดา
แปลว่า...
ทอมกับดาเนียเลอยู่ที่ไหนสักแห่งบนแนวเขาสูง
จิม บัลลาร์ด เอดินบะระ สกอตแลนด์
วิทยุสื่อสารไม่ทำงาน
นั่นคือข้อมูลที่เป็นรูปธรรม อย่างสุดท้ายที่เราได้รับมา
เคทอยู่แอฟริกาใต้ เธอถามว่า "อีกนานไหม พ่อ อีกนานไหม"
ผมตอบว่า "ฟังนะ" ผมตอบแบบนี้
"ลูกก็รู้จักพ่อดี พ่อไม่เคยหวังอะไรลมๆ แล้งๆ
และไม่เคยปล่อยให้อารมณ์เตลิด
แต่ถ้าสักเจ็ดถึงสิบวัน คงไม่มีปัญหา
พี่คงหนาว อาจจะโดนน้ำแข็งกัดนิดหน่อย
และอารมณ์เสียมากแน่นอน
แต่เราต้องนึกเรื่องนี้ไว้ให้ดี"
แต่เขา...
- ไง เคท ฮัลโหล - พ่อได้ยินหนูไหม
ได้ยิน พ่อได้ยิน
หนูเพิ่งคุยกับลุยจิไป พี่ชายอีกคนของดาเนียเล
เขาบอกว่าถ้าจะโทรหาพ่อ หนูก็น่าจะแจ้งข่าวพ่อด้วย
งั้นก็ดีเลย เคท
มีเฮลิคอปเตอร์ออกบินเมื่อเช้า
ไปดูว่าพอจะเห็นอะไรบ้าง
แล้วพวกเขายังเห็นไม่ชัดเท่าไร
แต่เท่าที่เห็นน่าจะเจอศพสองคน
ที่คิดว่าเป็นศพ เพราะไม่ขยับตัว
ถ้าเป็นศพจริง พวกเขามั่นใจ 80 เปอร์เซ็นต์ว่าเป็นศพ
คนหนึ่งใส่สีส้ม อีกคนใส่สีฟ้า
พวกเขายังไม่แน่ใจร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่อย่างที่บอกว่าไม่ขยับตัวแล้ว
หนุ่มอังกฤษสาบสูญบนภูเขานักฆ่า 24 ปีหลังเสียแม่บนเขาเคทู
โอเค ลูกรัก โอเค
- แล้ว... - เขาบอกหนูมาแค่นี้
โอเค ลูกฟังแล้วเป็นยังไงบ้าง
ใจสลายมาก เคท พ่อขอโทษ
ตอนนี้พ่อก็อยากพูดอะไร
ให้ลูกรู้สึกดีขึ้นบ้าง
ลูกต้องพยายามหาอะไรทำให้ลืมจริงๆ แล้วล่ะ
จะได้ไม่ต้องคิดเรื่องนี้ แล้วกลับไป
ลองนึกถึงช่วงเวลาดีๆ ช่วงเวลาแสนสุข และ...
ไม่เอา พ่อ เท่าที่คิดได้ตอนนี้
หนูไม่อยากคุย ไม่อยากนึกถึง ช่วงเวลาดีๆ หรืออะไรทั้งนั้น
ไม่เอา จนกว่าจะเจอทอม จนกว่าจะยกเลิกภารกิจกู้ภัย
หนูจะไม่มองสถานการณ์ตอนนี้ ว่าทอมตายไปแล้วเด็ดขาด
หนูไม่อยากยัดเยียดตัวเองให้ยอมรับ
จนกว่าจะมีการยกเลิกภารกิจกู้ภัย เพราะอะไรสักอย่าง
- หนูไม่อยากฟังใคร... - โอเคๆ
- โอเค - บอกว่าทอมตายแล้ว
เพราะพูดตามตรง หนูรู้จักทอมดี
หนูรู้ว่าเขาเอาตัวรอดได้ทุกสถานการณ์
- โอเค เคท งั้น... - เพราะงั้นต่อให้ทอมนอนอยู่ตรงนั้นจริง
หนูก็เชื่อว่าเขายังไม่ตาย
และเราต้องไปช่วยเขา
ใช่ พ่อมั่นใจว่ามีหลายคน รู้สึกแบบเดียวกับลูก เคท
ไว้ค่อยคุยกันดีไหม ให้พ่อโทรหาไหม
- ไว้ค่อยคุยกันก็ได้ - โอเค ลูก
โอเคนะ พ่อรักลูกมากนะ
- บาย - กอดแน่นๆ เลย
ไว้คุยกัน แค่นี้นะ
- บายค่ะ - บาย ลูก
บางคนทำใจแบบนี้ครับ
แต่แย่หน่อยที่เคทเองก็ทำใจแบบนี้เหมือนกัน
ไม่ใช่เรื่องดีเลย เพราะผมพูดอะไรไม่ได้
ผมว่าเคทคงทำใจไม่ได้ ตรงที่ทุกอย่างอยู่เหนือการควบคุม
เราอาจจะไม่ได้รู้ข้อมูลเท่าไร
ว่าพวกเขาเจออะไรบนภูเขาบ้าง
จนกว่าการค้นหาจะเสร็จสิ้น แต่อย่างว่าครับ
ยังไงก็ยังมีโอกาส
สวัสดีคุณผู้ชมทุกท่านค่ะ
ทีมกู้ภัยพบศพ
ทอม บัลลาร์ด นักปีนเขาชาวอังกฤษที่หายตัวไป
ในปากีสถาน พร้อมดาเนียเล นาร์ดิ เพื่อนนักปีนเขาชาวอิตาลี
หลังจากทั้งคู่ขาดการติดต่อไป ประมาณสองสัปดาห์ก่อน
ระหว่างพิชิตนังกาปาร์บัต หนึ่งในยอดเขาสูงที่สุดในโลก
บนเทือกเขาหิมาลัย
คุณบัลลาร์ดเป็นลูกชายของอลิสัน ฮาร์กรีฟส์
ซึ่งเสียชีวิตบนยอดเขาเช่นกัน
หลังจากการค้นหา บนเครื่องเฮลิคอปเตอร์ของปากีสถาน
ร่วมกับทีมเฉพาะกิจจากสเปน เป็นเวลาหลายชั่วโมง
ท่านทูตอิตาลีประจำปากีสถาน ประกาศยุติการค้นหา
เมื่อพบศพของทั้งคู่
อเล็กซ์ ซิคอนเป็นหนึ่งในทีมค้นหา
และเป็นหนึ่งในนักปีนเขารุ่นแรกๆ ที่ปีนขึ้นนังกาปาร์บัตในฤดูหนาว
เพียงเมื่อสามปีก่อน
ข่าวไม่ดีเท่าไรครับ
เราพบศพของดาเนียเล นาร์ดิ และทอม บัลลาร์ดแล้ว
ทั้งคู่อยู่บนพื้นที่สูง ซึ่งเข้าถึงได้ยากลำบาก
ทางเราเลยไม่มีทางเข้าไปได้
อเล็กซ์ ซิคอน สดจากนังกาปาร์บัต
สถานการณ์เสี่ยงมาก สำหรับภารกิจช่วยเหลือทุกประเภท
ทั้งคู่คงต้องอยู่บนนังกาปาร์บัตไปตลอด
เป็นความรู้สึกที่เศร้ามากครับ
อลิสัน ฮาร์กรีฟส์ แม่ของทอม บัลลาร์ด เสียชีวิตในพายุ
ระหว่างลงจากยอดเขาเคทู ภูเขาสูงอันดับสองของโลก
ห่างจากจุดที่ทอมเสียชีวิตประมาณ 100 ไมล์
นังกาปาร์บัต
นี่กัปตันพูดครับ ขอต้อนรับผู้โดยสารทุกท่าน สู่เที่ยวบินพีเค 451
อีกประมาณสองสามนาที
ผู้โดยสารที่นั่งทางขวาน่าจะได้เห็นนังกาปาร์บัต
และเราจะเริ่มลดระดับลง...
หกเดือนต่อมา
อิสลามาบัด
เราเสียทอมไปหกเดือนแล้ว
เขากับดาเนียเลยังอยู่อย่างสงบที่นังกาปาร์บัต
ฉันไปรับหนังสือเดินทางของทอมมาแล้ว
รู้สึกโล่งอกมากที่ได้สมุดเล่มสีแดงเล็กๆ
กลับมาอยู่ในความครอบครองของครอบครัว แต่มัน...
มันก็แค่กระดาษ นึกออกไหม มันไม่ใช่ทอม
ยังไงก็แค่เอกสาร
สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับฉันในตอนนี้
คือไปเจอท่านทูตอิตาลีในปากีสถาน
ซึ่งเป็นผู้ดูแลภารกิจค้นหาและกู้ภัย
หลังจากทอมกับดาเนียเลหายตัวไป
ท่านน่าจะมีข้อมูลเพิ่มเติม
ว่าเกิดอะไรขึ้นกับทอมและดาเนียเลกันแน่
เรื่องที่เกิดขึ้นบนนังกาปาร์บัต สรุปได้ชัดเจนว่า...
สเตฟาโน ปอนเตกอร์โว ทูตอิตาลีประจำปากีสถาน
มีหิมะตกบนเส้นทาง ตกหนักมาก
จากนั้นก็แข็งตัวและสะสมเพิ่มขึ้น
แล้วถล่มลงมาเมื่อน้ำหนักมากเกิน
เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นทุกสามถึงหกชั่วโมง
สมมติฐานหนึ่งคือน่าจะเกิดน้ำแข็งถล่ม
ยอดน้ำแข็งด้านบนถล่มใส่ทั้งคู่
ไม่ใช่พายุหิมะแน่นอน
เพราะถ้ามีพายุหิมะ ทุกอย่างคงพังหมด
แล้วอเล็กซ์ ซิคอน ที่ทางเราเรียกมาร่วมภารกิจกู้ภัย
สันนิษฐานจากตำแหน่งที่พบศพ
และสภาพทั่วไปในการพบศพ
ว่าสาเหตุการเสียชีวิตของทั้งคู่น่าจะต่างกัน
คือระหว่างขาลง
ทั้งสองคนยังห้อยอยู่บนเชือก แล้วทอมน่าจะ...
เพราะตัวเขาห้อยอยู่กับเชือกเป็นท่าแปลกๆ
เลยน่าจะโดนเชือกพัน
ดาเนียเลเลยปีนขึ้นไป
พยายามตัดหรือปลดเชือก
พวกเขาน่าจะเสียชีวิตเพราะสภาพอากาศ ที่อุณหภูมิลบ 50 องศา
น่าจะเสียชีวิตเพราะเหตุนี้
อเล็กซ์ ซิคอนใช้คำว่า
"ทั้งคู่เสียชีวิตอย่างทรมาน"
ขอโทษครับ ผมคิดว่าคุณ...
- ทราบเรื่องทั้งหมดแล้ว - ไม่ค่ะ ไม่ ไม่เคยรู้มาก่อนเลย
เราไม่เคยคิดมาก่อนแน่นอน
ว่าเรารู้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงๆ
แต่เรื่องที่เราได้ยินมาก่อนหน้านี้คือ...
พวกเขาขึ้นไปปีนเขา เข้านอนในเต็นท์
อากาศที่ความสูงระดับนั้นน่าจะหนาวมาก
แล้วตอนช่วงกลางดึก ระหว่างพวกเขาหลับสนิท
อาจจะฝันเรื่องปีนเขากันอยู่
ยอดน้ำแข็งจากด้านบนก็หัก จนแรงกระแทก
ทำพวกเขากระเด็นออกจากเต็นท์
และตกเขา
ทั้งคู่อาจจะเสียชีวิตทันทีจากแรงกระแทก
เหมือนที่เราเชื่อว่าเกิดขึ้นกับแม่
เชื่อว่าแม่ไม่ได้เจ็บปวดอะไร
เหตุการณ์เกิดขึ้นกะทันหันจนไม่รู้สึก...
ส่วนทอมกำลังหลับอยู่ เราเลยค่อนข้างสบายใจ
และคิดแบบนี้มาตลอดหลายเดือน หลังจากเกิดอุบัติเหตุ
เราคิดว่าเรื่องราวเป็นแบบนี้
แล้วพอได้ยินวันนี้
ว่าทั้งคู่ค่อยๆ เสียชีวิตระหว่างห้อยต่องแต่ง
โดยรู้ตัวทุกอย่างว่าเกิดอะไรขึ้น
ท่านพูดออกมาเลยว่า "เสียชีวิตอย่างทรมาน"
เป็นข่าวที่สะเทือนใจมาก
ฉันน่าจะสบายใจและใช้ชีวิตต่อได้ง่ายขึ้น ถ้ารู้ว่าเขาจากไปอย่างสงบ
แต่พอได้ยินว่าเขาอาจจะต้องทรมานอยู่นาน
และเราไปหาพวกเขาไม่ได้ ฉัน...
ใจสลาย
พอตื่นนอนตอนเช้า ผมรู้ชัดเจน
ว่าตั้งแต่วันนั้นที่ได้ยินข่าว
โลกของผมจะเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
เพราะ...
ผมไม่เคยนึกมาก่อนว่าทอม
จะเจออุบัติเหตุบนเขาตั้งแต่ยังหนุ่ม
บางครั้งก็ยังเหมือนฝันไป
ผมไม่ได้ไม่ยอมรับความจริงหรอกนะ
แค่ทำใจไม่ได้ว่ามันเป็นเรื่องจริงเท่านั้นเอง
ผมว่าเราคงต้องยอมรับ
ว่าทอมจะไม่กลับมาอีกแล้ว เหมือนที่แม่เขาจากเราไป
และเราต้องหาทางใช้ชีวิตอยู่กับความจริงให้ได้
ปากีสถาน ปี 1995
ทอม ที่นี่เกิดน้ำท่วมครั้งล่าสุดหลังจากแม่เธอเสีย
เหมือนภูเขาเสียน้ำตาให้แม่เธอเลย
พายุฝนกระหน่ำต่อเนื่อง
ซัดถนนพังทั้งสาย
วิญญาณแม่เธอยังอยู่ที่นี่นะ
จากไปก็แค่ร่างกาย ไม่เกี่ยวกันเลย ทอม
วิญญาณแม่เธอยังอยู่บนเทือกเขา
วันนี้อาจจะเพิ่งไปปีนเขามีความสุขกลับมาก็ได้
สมัยแม่เธออยู่แถวนี้ ไม่มีใครได้พักเลย ให้ตายเถอะ
พ่อพาฉันกับทอมมาที่นี่เมื่อปี 1995
เพื่อเดินทางไปเคทู ภูเขาลูกสุดท้ายของแม่
แต่วันนี้ สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับฉัน
คือฉันต้องเดินเท้า ขึ้นไปให้ถึงเบสแคมป์นังกาปาร์บัต
เพื่อเยี่ยมภูเขาลูกสุดท้ายของทอม
ดูคล้ายๆ ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย
ตอนนั้นฉันเพิ่งอายุแค่สี่ขวบ
และจำได้อย่างเดียวว่าระหว่างเดินทาง ฉันมีคนคอยดูแล
ชื่อบิ๊กอิบราฮิม เราเรียกเขาแบบนี้ ฉันจำกลิ่นเขาได้ด้วย
ฉันจำกลิ่นเขาได้ กลิ่นหอมนะ ไม่ใช่เหม็น
เป็นกลิ่นที่อบอุ่นและปลอดภัยจาก...
เพราะฉันขี่คอเขาหลับบ่อยมาก
จำได้แค่ว่าเขาคอยดูแลฉันเสมอ
ถึงคุณจิมและคุณเคท
ตอนได้ยินว่าทอมมาปีนเขาที่นังกาปาร์บัต
ผมอยากไปทักทายเขาที่เบสแคมป์
ผมคงดีใจมากที่ได้เจอเขา หลังจากไม่ได้เจอกันนานหลายปี
และทอมคงแปลกใจมากที่เจอผม
แต่สุดท้ายเราก็ไม่ได้เจอกัน
ขออัลลอฮ์ทรงประทานความเข้มแข็ง
แล้วถ้าวันไหนพวกคุณมาปากีสถาน เชิญแวะมาที่บ้านผมด้วยนะครับ
ไปสะพานกัน หนูอยากข้ามสะพาน
อยากข้ามสะพานเหรอ
จะไปข้ามสะพานกับอิบราฮิมเหรอ
อยากไปไหนบอกอิบราฮิมได้เลย
ตื่นเต้นนิดหน่อยนะ
ไม่ถึงกับตื่นเต้น แค่ใจหวิวๆ
ไม่ได้เจอเขามา 25 ปีแล้ว
ตื่นเต้นพอสมควรเลย
นี่ไง ดูสิ
- คนนี้เหรอ - ใช่
ยินดีต้อนรับครับ โอเค ผมจอดตรงนี้นะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดี สบายดีไหม
- เป็นยังไงบ้าง - สบายดีค่ะ
- สบายดีใช่ไหม - ขอบคุณที่ชวนฉันมานะ
ได้ ด้วยความยินดี
- คุณสบายดีไหม - สบายดี เธอล่ะ
- ค่ะ - โอเค
ยินดีต้อนรับ
ยินดีต้อนรับนะ
- นานมาก - ใช่ ใช่ๆ
ฉันโตแล้ว
แต่ยังตัวเล็กกว่าคุณอยู่ดี
- สบายดีนะ - ค่ะ
ช่วยแปลที
- ดีใจที่ได้มาค่ะ - ใช่
รู้สึกยังไงบ้างที่ได้เจอเคทอีกครั้ง
เขาบรรยายความรู้สึกไม่ถูก บรรยายไม่ถูก
- ตื้นตันมาก - ใช่ เหมือนกัน
เขาเสียใจมาก เพราะยังไงก็ดีใจที่ได้เจอเธอ
แต่ก็เสียใจมากที่เธอไม่มีพี่ชายมาด้วย
เพราะเขาเคยอุ้มเธอตอนเด็กๆ อุ้มพี่ชายเธอด้วย
- ตอนนี้เลยทำใจลำบาก - ใช่
เขาบอกว่า "ผมหวังอยู่เสมอ ว่าจะได้เจอเธออีกครั้ง"
โอเค เยี่ยมมาก ขอบคุณนะ อิบราฮิม
- ถึงหรือยังคะ พ่อ - ถึงแล้ว ลูก ใช่
ขอบคุณค่ะ
ฉันมีของมาฝากด้วย
เพราะนี่รูปโปรดฉันเลย
หลับใช่ไหมเนี่ย
จำได้ไหมว่าเคทตัวหนักหรือเปล่า
ใช่ ตัวหนัก
ไม่สักหน่อย
แต่...
ฉันดีใจนะที่ทอมกับแม่อยู่ที่นี่
ถ้าให้พวกเขาเลือกอยู่ที่ไหนสักที่
ที่นี่สวยที่สุดในโลกแล้ว
และเป็นที่ที่พวกเขาอยากอยู่ด้วย
ได้สิ พ่อ
ดูภูเขาสิ พ่อ
- ดูสิ สวยมากเลย - ใช่ พระอาทิตย์ออกมาอีกแล้ว
ส่องแสงกระทบยอดเขา ที่ 6,400 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล
บิ๊กอิบราฮิม เขาชวนพวกเราเข้าบ้าน
เรานั่งดื่มชากับบิสกิตกัน
และเขาจะร่วมเดินทาง ไปนังกาปาร์บัตกับเราด้วย
บ๊ายบาย บาย
- บาย - บาย
การเดินทางไปเบสแคมป์นังกาปาร์บัต ต้องใช้รถและเดินเท้ารวมกันห้าวัน
ไม่รู้ทำไมดวงดาวถึงเป็นใจ
วันนี้พระเจ้าทรงเปิดทางให้เราเห็นนังกาปาร์บัต
และที่จริงวันนี้เป็นวันพิเศษมากด้วย
เพราะเป็นวันเกิดทอม
วันนี้ทอมครบ 31 แล้ว
สุขสันต์วันเกิด ทอม
ผมปีนเขาไอเกอร์ตั้งแต่ยังไม่เกิด
ตั้งแต่อยู่ในท้องแม่
ตอนนั้นแม่ท้องผมได้หกเดือน
ผมว่าแม่คงทุลักทุเลนิดหน่อย ที่ต้องแทรกตัวตอนท้องโต
แล้วพอผมเกิด
ผมก็ได้สัมผัสสภาพแวดล้อมแบบนี้มาตลอด
คงเพราะแบบนี้มั้ง ผมถึงมีภูเขาอยู่ในสายเลือด
แม่ครับ
เก่งมาก ไปด้วยใช่ไหม เก่งมาก
ดูทางด้วย คาเมรอน เธอจะโดนเหยียบแล้ว
ผมว่าคนเราต้องมี เสียงอะไรบางอย่างในตัวคอยบอกว่า
อยากเป็นนักฟุตบอล หรืออะไรทำนองนั้น
คอยบอกจากข้างในว่าเราอยากเป็นอะไร
เพื่อให้เรารู้ว่าอยากทำอะไร จะเรียกว่าแรงบันดาลใจก็ได้
ทอม อายุ 16 ปี 2005
ผมเลยมีภาพในหัว
ผมรู้ว่าตอนนั้นผมอยากทำอะไร
แปลว่าไม่ใช่แค่เรื่องร่างกาย แต่เป็นเรื่องจิตใจด้วย
มากๆ เลย ใช่ครับ
แน่นอนครับ ใช่
แล้วเวลาอยู่บนภูเขา เวลาไปปีนเขา
คุณได้สัมผัสสิ่งที่อยู่ลึกเข้าไปในใจด้วยใช่ไหม
ครับ ใช่
แต่เราไม่มีทางบอกได้ว่ามันคืออะไร มันแค่รู้สึกใช่
ดูออกเลยว่าเขาคุมสติอยู่
จดจ่ออยู่กับตัวเองอย่างเต็มที่
ตอนนี้เขาอยู่สูงจากพื้นประมาณ 70 ถึง 80 ฟุต
และคนมองโลกตามความจริงอย่างผม
รู้แน่นอนว่าถ้าเขาตกลงมาตอนนี้ หรือตกจากที่สูงกว่านี้
ก็มีโอกาสสูงมากที่เขาจะบาดเจ็บรุนแรง
ผมเคยคิดเสมอว่ามีเส้นแบ่งค่อนข้างชัดเจน
ระหว่างการผจญภัยที่ดีและอันตราย
และเคล็ดลับคือเราต้องแน่ใจ ว่าเหยียบทับเส้นนั้นได้ทุกครั้ง
โดยไม่ข้ามไป
พอทอมโตขึ้น
คงขึ้นอยู่กับเขาว่าจะพาตัวเอง ไปเหยียบขอบเส้นไกลแค่ไหน
- จำได้ไหม - จำได้ๆ
เหรอ
คุณต้องอุ้มมันด้วย
ใช่ ต้องอุ้มทั้งคู่เลย
นี่คิปเปอร์ค่ะ แม่ฉันให้มา
- ฉันเลยพกติดตัวตลอด - ใช่ๆ
เคทู ปี 1995
ฉันไม่รู้ว่าตัวเองจำเรื่องแม่
หรือรู้เรื่องแม่ขนาดไหน
จากภาพที่เห็นในหนัง นิตยสาร หนังสือพิมพ์
และเรื่องทั้งหลายที่พ่อเคยเล่าให้ฟัง
คงตอบยาก
ว่าเรื่องไหนเป็นความทรงจำจริงๆ ของฉัน และเรื่องไหนมาจากคนอื่น
ถึงตัวแม่จะไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว ฉันก็ยังสัมผัสถึงแม่ได้ทุกทาง
โดยเฉพาะในเขตภูเขา
พอทอมหลงมาอยู่ที่นี่อีกคน
ฉันคงต้องมาให้บ่อยขึ้นไปอีก เพราะพวกเขาอยู่ที่นี่
ดูสิ นั่นนังกาปาร์บัต
- ภูเขาลูกใหญ่มาก - ใช่ ลูกใหญ่มากใช่ไหม
อลังการมาก นี่ขนาดเรายังอยู่ตั้งไกลนะ
น่าเหลือเชื่อจริงๆ
เข้าใจแล้วว่าทำไมทอมถึงอยากปีน
ฉันก็อยากปีนเหมือนกัน
ทอมเป็นนักปีนเขาทุกอณู
เกิดมาเพื่ออยู่บนภูเขา
และได้พรสวรรค์ในการปีนเขามาจากแม่ทุกอย่าง
แต่ฉันไม่ได้เลย
สมัยวัยรุ่น ฉันอิจฉาความอัจฉริยะของทอมมาก
ใช่ สวย เยี่ยมเลย
อิจฉาพรสวรรค์ของเขา
ไม่ใช่แค่นั้นนะ ยังมีแรงผลักดัน
และความหลงใหล ที่เขาทุ่มเทให้อะไรสักอย่างด้วย
ส่วนฉันเดี๋ยวชอบอันนี้ ชอบอันนั้น
เล่นอันนี้ เล่นอันนั้น ทำอันนี้ ทำอันนั้น
ทอมมุ่งมั่นอยู่เรื่องเดียว คือการปีนเขา
ซึ่งฉันอิจฉามาก
ที่เขารู้จักตัวเอง
บ้าเอ๊ย
ไอ้เวร
วัลดิฟาสซา เทือกเขาโดโลไมต์ อิตาลี
จุดตั้งแคมป์แคมปิงโซอัล ฤดูร้อน ปี 2015
นี่ห้องครัวครับ
มีอาหารแขวนอยู่ตามจุดต่างๆ
ไม่ให้พวกสัตว์ป่าบุกเข้ามา
โดยเฉพาะผม นี่เตาครับ
อุปกรณ์ครบมือ เหมือนครัวทั่วไป
ส่วนหนึ่งเป็นห้องนั่งเล่นด้วย ผังเปิดโล่งใช้ได้
อากาศบริสุทธิ์ ถ่ายเทได้ดี และวิวสวยมาก
ห่างจากแม่น้ำแค่นิดเดียว
ใช่ แล้วพาไปดูที่นอนด้วยสิ
ผมนอนในรถ
พ่อผมนอนเต็นท์หลังใหญ่ เราเก็บของไว้ในนั้นเยอะมาก
ส่วนผมนอนในรถ
อุปกรณ์ปีนเขาเยอะมากครับ
- หลับสบายไหม - ครับ หลับสบายมาก ใช่
สบายมาก ช่วงฤดูหนาวก็หนาวหน่อย
คิดถึงชีวิตในบ้านที่มีห้องนอน และสิ่งอำนวยความสะดวกทั้งหลายบ้างไหม
ก็ไม่เชิงครับ ไม่ ไม่เลย ไม่
- ชินกับชีวิตแบบนี้แล้วเหรอ - ครับ
ผมใช้ชีวิตแบบนี้มานาน ไม่มีครัวด้วยซ้ำ
มีแค่รถตู้ อยู่มาสี่ห้าปีได้
- ใช่ๆ - เป็นเรื่องปกติของผมไปแล้ว
ชีวิตที่มีอะไรทำแค่อย่างเดียว
เป็นชีวิตที่เรียบง่ายและไม่ซับซ้อน
เราไม่มีอะไรต้องทำ นอกจากปีนเส้นทางที่ทอมอยากปีน
เรามีเงินพอไปได้
มีอุปกรณ์พอไปได้ ในยุคแรกๆ
ก็เลยทำอยู่อย่างเดียว จนหล่อหลอมทอมมาเป็นแบบนี้
เขาฝึกเหมือนจะไปแข่งโอลิมปิก
วันนี้ ฝึกดรายทูลลิงครับ
ฝึกเตรียมรับฤดูหนาว
ตอนฤดูร้อน
ใช่
- ยังไม่ถึงฤดูหนาว - ใช่
- ยังไม่แกร่ง - น้ำแข็งเสมือน หิมะเสมือน
ใช่ ต้องจินตนาการว่าหนาว
มีน้ำแข็ง มีหิมะ
เวลาปีนเขา ผมเหมือนกลายเป็นส่วนหนึ่งของภูเขา
และภูเขากลายเป็นส่วนหนึ่งของผม
เหมือนผมเป็นหินหรือก้อนน้ำแข็งที่กำลังเคลื่อนตัว
เราจะเริ่มคุ้นเคยกับภูเขามากขึ้น
เป็นความรู้สึกที่ต่างไปโดยสิ้นเชิงเลยครับ
เพราะสถานการณ์แบบผม
ตัวตนของผม และความรู้สึกส่วนตัว
ที่ผมชอบอยู่คนเดียว ชอบอยู่ห่างจากผู้คน
และใช้ชีวิตอยู่ในรถบ้าน
ผมว่ามันมีส่วนช่วยอยู่นะ เพราะทำให้ผมแข็งแรงขึ้น
ทอมฝึกตลอดเวลา ไม่เคยหยุด พลังงานเขาล้นเหลือ
ฉันคิดมาตลอดว่าเขาไม่ใช่มนุษย์โลก
เขาเหมือนมนุษย์ต่างดาว
- "มนุษย์ต่างดาว" เหรอ - มนุษย์ต่างดาว
มนุษย์ต่างดาว มนุษย์ต่างดาว ใช่ๆ
เขาไม่ใช่มนุษย์
ทำไมฉันถึงรักทอมเหรอ
ฉันชอบที่เขาไม่เหมือนใคร
สเตฟี เปเดริวา วัลดิฟาสซา อิตาลี
ไลฟ์สไตล์เขาไม่เหมือนใครจริงๆ
ไม่เหมือนคนปกติ นึกออกไหม
ไม่นะ เขาเจ๋งที่เป็นตัวของตัวเองจริงๆ
เป็นคนที่บริสุทธิ์มาก
เขาแค่ชอบปีนเขา ชอบอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ
และการใช้ชีวิตตามแบบที่ต้องการ เป็นเรื่องสำคัญสำหรับเขามาก
เขามีพื้นที่ในชีวิตให้ฉันแน่นอน เพราะเราเคยปีนเขาด้วยกัน
ถ้าฉันไม่ใช่นักปีนเขา คงไม่มีทางเป็นไปได้
เขาคงไม่เริ่มออกตัวหรอก
ฉันชอบชีวิตตอนอยู่กับเขา เพราะเราได้ผจญภัยด้วยกัน
ได้แบ่งปันอะไรกัน ตรงนี้สำคัญที่สุดแล้ว
จูบแรกของเราคือตอนไปปีนเส้นทางแรก
ตอนเริ่ม "เปิดประสบการณ์โหด" ครั้งแรก ตามที่เราเรียกกัน
ค่ะ ตอนเจอกัน เราอายุ 26 ทั้งคู่
ทีนี้เอียงหัวหน่อย
- ตลกเหรอ - ใช่ ตลก
เอามือ ใช่
ตอนรู้จักกันครั้งแรก เขายังไม่ได้เป็นที่รู้จักมากนัก
นักปีนเขาจริงๆ เหรอ
แต่ผลงานที่ทำให้เขาโดดเด่นขึ้นมา คือผาด้านเหนือทั้งหก
มีคนเรียกเขาไปบรรยาย มีคนทำหนังให้
ฉันว่าชีวิตเขาเปลี่ยนไปเลย
และใครๆ ก็อยากรู้จักเขาแน่นอน คนพิเศษขนาดนี้
- สวัสดี ยินดีที่ได้รู้จัก - ยินดีที่ได้รู้จักครับ
ผมเคยเจอแม่คุณสองสามครั้ง สมัยยุค 80
- เคยทำหนังสือผู้หญิงปีนเขาด้วย - ใช่ "วีเมนออนท็อป"
ผมพูดโจ่งแจ้งในหนังสือเลย ว่าแม่คุณเป็นนักปีนเขาที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
ไรน์โฮลด์ เมสเนอร์ นักปีนเขาในตำนาน
- ผมว่าจริงนะ - ยังไม่ได้...
ใช่ ผมว่าไม่มีใครใกล้เคียงด้วยซ้ำ
- ไม่มีใครใกล้เคียงด้วยซ้ำ - ใช่
- นั่นลูกชายนักปีนเขาคนนั้นไม่ใช่เหรอ - ใช่
แม่คลั่งเขามาก ทั้งเก่งทั้งหล่อ
แล้วตอนนี้คุณผันตัวมาเป็น นักไต่เขาอาชีพแล้วเหรอ
- ครับ - โอเคๆ โชคดีนะ
ขอบคุณมากครับ เชิญคุณก่อนเลย
- ยินดีด้วย - ขอบคุณมากครับ
เธอ "ฟิโก้" มาก "ฟิโก้" ต้องพูดยังไงนะ
ใครๆ ก็รักทอม ทุกคนรักทอม
แม่ฉันปลื้มเขามาก พระเจ้า
ทุกคนในครอบครัวฉันรักทอมมาก
พี่ชายฉันรักเขาทุกคน
- ขอบใจนะ - ยินดีครับ
เขาเป็นคนง่ายๆ
เป็นคนง่ายๆ และนิสัยดีกับทุกคน
- คุณก็ด้วย - ขอบใจมากจ้ะ
- แล้วเจอกันครับ - บาย บาย
- หล่อมาก - อีกรูป ขออีกรูป
แต่แน่นอนว่าเขาอ่านคนไม่เป็น
เหมือนเด็ก นึกออกไหม ใครยื่นขนมให้ เขาก็รับ
ถึงจะเป็นของไม่ดีก็ตาม
แขกรับเชิญของเรามาแล้วครับ ดาเนียเล
- ไง ดาเนียเล เป็นยังไงบ้าง - สบายดีครับ
ดาเนียเลเป็นนักปีนเขาที่เก่งกาจ และได้รับชัยชนะยิ่งใหญ่มาหลายครั้ง
ตอนเจอกันครั้งแรก ฉันคิดเลยว่า
คุณไม่เหมือนนักปีนเขาทั่วไป
ฉันนึกว่าคงเป็นคนจากทางเหนือของอิตาลี
แต่กลับเป็นหนุ่มจากลาตินาทางตอนใต้
ครับ ที่จริงผมมาจากเซสเซในลาตินา
ผมลงมาจากเนินเขา เพื่อปีนยอดเขาสูง 8,000 เมตร
ดาเนียเล นาร์ดิ
ดาเนียเลอยากเป็นที่ยอมรับ ในฐานะนักปีนเขาที่มีความสามารถ
เขาเคยบอกว่า รู้สึกเหมือนเป็นคนนอกอยู่ตลอดเวลา
เพราะมีพื้นเพอยู่ทางใต้
อเลสซานดร้า คาราติ ผู้เขียนชีวประวัติดาเนียเล นาร์ดิ
เขาบอกฉันว่า "คนอิตาลีส่วนใหญ่ ไม่ค่อยเชื่อมั่นในตัวผม"
เขาอยากเป็นนักปีนเขาที่ทุกคนเชื่อมั่น
เพราะนักปีนเขาคนดัง
นักปีนเขาเก่งๆ นักปีนเขาในอิตาลี
มาจากทางเหนือทั้งนั้น
คนที่นี่ถนัดแล่นเรือออกทะเลมากกว่า
นึกออกไหม ไม่มีใครปีนเขา
เขาเลยเป็นคนนอก แต่ก็เป็นนักสู้ตัวจริง
ลมแรงมาก
เขาอายุ 42 แก่กว่าทอมหลายปี
ทำสถิติบนหิมาลัยได้น่าประทับใจ ปีนเขาสูงมาหลายแห่ง
แต่ผมไม่เคยเจอเขา
ไม่เคยได้ยินชื่อเขามาก่อน จนทอมบอกว่า
ดาเนียเลเสนอตัวเป็นคู่ปีนเขา
ผมคิดว่าดาเนียเลคงรู้
ว่าทอมเคยทำผลงานอะไรมาบ้าง
- หิมะนุ่มนะ - ใช่ ไม่ค่อยดีเท่าไร
เราเจอดาเนียเลครั้งแรก ที่ชาโมนีซ์ เมื่อปี 2016
เขาไปปีนเขากับทอม
ใช่ค่ะ ดาเนียเลมีประสบการณ์แน่นอน
ฉันไม่ปฏิเสธ
แต่ที่แน่ๆ เขาเทียบทอมไม่ติดเลยด้วยซ้ำ
ทอม ต้องพูดยังไงนะ เราพูดกันเป็นภาษาอิตาลีว่า...
ทอมอยู่อันดับต้นๆ ของโลก
- ทอมเหรอ - ใช่ ทอม
เราถึงยอดเขาแล้ว
เย่
ดาเนียเลบอกฉันว่า ทอมแข็งแรงมาก เทคนิคดีมาก
และสมาธิดีมาก
ดาเนียเลเลยคิดว่าเขาน่าจะเป็นคู่หูที่ดีได้
เรียกว่าคู่หูที่ดีที่สุดก็ว่าได้
เมื่อรู้ตัวว่าขนไปทุกอย่างไม่ได้...
ผมกำลังจัดทริปไปปากีสถาน
เพื่อปีนยอดเขาสูง 8,000 เมตรในฤดูหนาว
เป็นภูเขาที่ปีนยากมาก
- ยอด 8,000 เมตรลูกไหน - นังกาปาร์บัต
- ไปคนเดียวเหรอ - เปล่าครับ ไปกับดาเนียเล นาร์ดิ
เขามองนังกาปาร์บัตเป็นภูเขาในฝัน
เคยลองปีนมาแล้วสี่ครั้ง
ผมชอบปีนกับเขา
เลยบอกว่า "อยากไปเมื่อไหร่ ผมไปด้วยเอง"
ฤดูหนาวนี้ เราเลยจะไปลองกัน
ฉันไม่อยากให้เขาไปเท่าไร
พยายามโน้มน้าวให้เขาเปลี่ยนใจแล้ว
แต่ฉันก็คิดเหมือนกันว่า "โอเค ห้ามไม่ได้หรอก นี่มันชีวิตเขา
แล้วถ้าเขาอยากไป ก็ต้องได้ไป"
การเดินทางครั้งนี้จะเป็นความพยายาม พิชิตยอดเขาครั้งที่ห้าของดาเนียเล
แต่ไปทางด่านมัมเมอรี
เดอะเพอร์เฟกต์เวย์ นังกาปาร์บัต ด่านมัมเมอรี
ตอนแรกเขาย้ำกับฉันตลอดว่า "ผมไม่ได้ไปนังกาปาร์บัต
ผมจะไปด่านมัมเมอรี
ด่านมัมเมอรีคือความท้าทายของผม"
นังกาปาร์บัตมีเส้นทางขึ้นหลายสาย
เส้นทางคินโชเฟอร์ และเส้นทางเมสเนอร์
แต่ดาเนียเลไม่สนใจเส้นทางพวกนั้น
เขาอยากขึ้นนังกาปาร์บัตทางด่านมัมเมอรี
ซึ่งยังไม่เคยมีใครปีนมาก่อน
เอ. เอฟ. มัมเมอรี
อัลเบิร์ต เฟรเดอริก มัมเมอรีเสียชีวิต เพราะหิมะถล่มที่นังกาปาร์บัต เมื่อปี 1895
กลายเป็นต้นกำเนิดด่านชื่อเดียวกับเขา ที่ยังไม่มีผู้พิชิตได้สำเร็จ
เขาชอบเส้นทางนั้น เพราะบอกว่าเป็นทางตรงสู่ยอดเขาที่สุด
และเป็นเส้นทางที่สวยงามที่สุด
เวลามองภูเขา เราจะเห็นเหมือนนิ้วมือชี้ขึ้นไปด้านบน
ซึ่งเขาหลงใหลตรงจุดนี้มาก
เขาเป็นคนหลงใหลความงาม นึกออกไหม
แต่เขาบอกเหมือนกันว่าด่านนั้นน่าจะอันตรายมาก
ความพยายามครั้งแรกของดาเนียเล ปี 2013
อันตรายมาก อันตรายสุดๆ
เป็นหนึ่งในสถานที่ที่สุดยอดที่สุดแล้ว เท่าที่ผมเคยไปมาในชีวิต เชื่อผมเถอะ
เป็นเส้นทางที่เสี่ยงอันตราย มากกว่าเส้นทางที่ยากในเชิงเทคนิค
อเล็กซ์ ซิคอน นักปีนเขา
อันตรายมาก ผมชี้ให้ดูได้เดี๋ยวนี้เลย
ดูตรงนี้สิครับ
- ยอดน้ำแข็งคือสุดยอดแล้ว - นั่นก้อนน้ำแข็งยักษ์เหรอ
ครับ น้ำแข็งหมดเลย
และสูงเกิน 100 เมตรด้วย
เวลายอดแบบนี้หักลงมา
หิมะถล่มไปถึงเบสแคมป์ได้ด้วยซ้ำ
ไม่ต่างกับการระเบิดครั้งใหญ่
ใหญ่มาก บิ๊กบึ้ม มหึมา
หิมะถล่มสัปดาห์ละหลายครั้ง
ถล่มทุกวัน บางทีก็วันละห้าครั้ง
ผมกับน้องชาย จำเป็นต้องลงเส้นทางนี้เมื่อปี 1970
เพื่อเอาชีวิตรอด
แต่น่าเศร้าที่น้องชายผมเสียในหิมะถล่ม
ผมบอกได้แค่ว่าเลี่ยงได้ก็ควรเลี่ยง
แต่ทุกคนมีสิทธิ์เลือกที่ฆ่าตัวตายได้เสมอ
ตอนได้ยินว่าดาเนียเลกับทอม จะปีนขึ้นด่านมัมเมอรี
- ตอนช่วงนั้นของปี... - ผมไม่ได้กลัวนะ
วันที่ 7 มกราคมที่ผ่านมา ผมไม่ได้กลัว
เพราะรู้ว่าดาเนียเลมีประสบการณ์
แต่ผมว่าบางครั้งนังกาปาร์บัต ก็ทำนักปีนเขาฝังใจอยู่เหมือนกัน
และผมว่าดาเนียเลค่อนข้างฝังใจ กับด่านมัมเมอรีพอสมควร
ถ้าถามผม มัมเมอรีคือ สุดยอดความฝันในจินตนาการ
นังกาปาร์บัต ฤดูหนาว ปี 2014
ผมเลยทุ่มเทแรงกายแรงใจทั้งหมดปีนมาสามปี
ดาเนียเล นาร์ดิอยู่กับเรา
ตอนพยายามพิชิตนังกาปาร์บัต ปี 2014 ถึง 2015 และ 2015 ถึง 2016
เขารู้แจ่มแจ้งว่าเราประกาศให้โลกเห็น
ว่าใช้เส้นทางคินโชเฟอร์ พิชิตนังกาปาร์บัตในฤดูหนาวได้
แต่สำหรับดาเนียเล เส้นทางเดิมยังไม่สะใจพอ
ผมว่าดาเนียเล นาร์ดิอยากประกาศให้โลกรู้
ว่า "ผมอยู่นี่ ผมดาเนียเล นาร์ดิ และผมจะลองปีนเส้นทางมัมเมอรี"
ถ้าผมแนะนำว่าคุณเป็นคนบ้า ที่พยายามรนหาที่ตาย
- คุณว่าถูกต้องไหม - ก็ไม่เชิง ผมไม่อยากตายนะ
แต่ก็บ้าอยู่เหมือนกัน
บนนังกาปาร์บัตมีคนตายกี่ศพครับ
เยอะมาก เยอะเกินไปมากๆ
ครั้งนี้เป็นความพยายามครั้งที่ห้าของคุณ ไม่รู้สึกหมกมุ่นไปหน่อยเหรอครับ
ถ้าไปถึงยอดได้ คุณจะทำอะไร
ถ้าไปถึงยอดนังกาปาร์บัตได้ ผมน่าจะร้องไห้นะ
แล้วถ้าไม่มีโอกาสได้กลับมา คุณอยากให้ทุกคนจดจำคุณแบบไหน
ว้าว เป็นคำถามที่ดีมาก
ดาเนียเลเป็นนักปีนเขาที่มีทักษะ แต่ผมว่า เขามัวเมากับความทะเยอทะยานไปหน่อย
แต่สำหรับทอม...
นึกออกไหม สมมติคุณขับรถอยู่ โอเค
ภาษาอังกฤษพูดว่ายังไงนะ
- ที่เรียกเวลาขับรถ - โบกรถ
โบกรถ แล้วรถก็จอด "ไง สวัสดี"
แต่เจอคนขับเมาปลิ้น
แล้วยังตัดสินใจไปกับเขา
จากนั้นก็รถชน ไม่รอดทั้งคู่
นึกออกไหม เขาตัดสินใจเอง
การปีนเขาไต่ผาไม่ได้เหมาะกับวีรบุรุษ
เราไม่ควรต้องตกอยู่ในอันตรายทีละหลายเดือน
ทอมไม่ใช่คนแบบนั้น
ฉันว่ามันงี่เง่ามาก
ก่อนออกเดินทาง เขาทิ้งของไว้ที่นี่ ในบ้านฉันที่ฟาสซาวัลเลย์
ตอนนั้นฉันคิดว่า "บ้าจริง เขาอาจจะได้มาที่นี่เป็นครั้งสุดท้ายก็ได้"
ฉันรู้สึกเหมือนจะได้เจอเขาเป็นครั้งสุดท้าย
ไม่รู้สิ แปลกมาก
- เรียกลางสังหรณ์ใช่ไหม - ใช่
คอยติดตามเฟซบุ๊กของเราเรื่อยๆ นะครับ
- เพราะเราจะส่งรูปให้ดู... - ทวิตเตอร์ อินสตาแกรม
- เข้ามาดูกันด้วย - ทุกชั่วโมง
กดติดตามเราด้วย นาร์ดิกับบัลลาร์ดลุยปากีสถาน
ฝากติดตามด้วยครับ
ขอมือหน่อย
นั่นแหละ
ผจญภัยบนนังกาปาร์บัต
ธันวาคม ปี 2018
ทอม บัลลาร์ด โพสต์เมื่อ 13:14 น.
วันนี้วันคริสต์มาส ในที่สุด
เราก็ได้มุ่งหน้าสู่อากาศเย็นสบายบนภูเขา
ทอม บัลลาร์ด โพสต์เมื่อ 13:14 น.
เราเดินทางไปตามถนนคดเคี้ยวฝุ่นตลบ จนเจอกองไม้กระดาน
วางทอดเป็นสะพาน
ทอม บัลลาร์ด โพสต์เมื่อ 13:14 น.
เป้าหมายของเราอยู่ตรงหน้าแล้ว ใกล้จนแทบจะเอื้อมถึง
ทอม บัลลาร์ด นังกาปาร์บัต
ฝ่าหิมะที่สะสมหนาขึ้นเรื่อยๆ
อีกสองวันก็ถึงเบสแคมป์
น่าจะใกล้ถึงสะพานฮาลาลาแล้ว
เราน่าจะเริ่มเดินทางกันตรงนั้น
ใจฉันมีความสุขมาก หยุดยิ้มไม่ได้เลย
ต่อให้เป็นเรื่องไม่ดีแค่ไหน
ก็พรากความงามและความสุข ของเทือกเขาแถบนี้ไปไม่ได้
ผมว่าเคทน่าจะได้อะไร จากการเดินทางครั้งนี้สองอย่าง
อย่างแรกคือ ความสุขที่ได้เจอบิ๊กอิบราฮิม
จากนั้นเธอคงดีใจ ที่ได้เห็นว่าทอมนอนอยู่ตรงไหน
และได้สำรวจพื้นที่ที่ทอมเคยผ่าน
ยกเว้นแค่เส้นทางคงต่างไปโดยสิ้นเชิง
เพราะเธอไปช่วงฤดูใบไม้ร่วง ส่วนทอมไปตอนกลางฤดูหนาว
เป็นทหารอดทน ไม่เคยบ่นบนทางไกล
เป็นทหารอดทน
ไม่เคยบ่นบนทางไกล เราอาจไม่ร่ำรวย...
ผ่านไป 25 ปี ผมก็ยังเดินอยู่กับเคที่
- ใช่ - ใช่
ดีมากเลย ฉันดีใจมาก ใช่
รู้สึกคุ้นเคยมาก ดีมากจริงๆ
- มีความสุขใช่ไหม - ใช่ ได้เดินไปด้วยกัน
เขาดีใจที่ฉันเดินเอง ไม่ต้องขี่คอเขามากกว่า
ใช่ๆ
ฉันว่าบทบาทเรายังเหมือนเดิม
เขายังเป็นฝ่ายดูแลฉันแน่นอน
แต่ฉันก็เป็นห่วงสุขภาพเขาเหมือนกัน
ไม่สบายใจนิดหน่อยที่เขาหายใจแรง
ต้องหยุดเดินบ่อยๆ
และดูสุขภาพไม่ค่อยเต็มร้อยเท่าไร
เขาเกษียณแล้ว ก็พอเข้าใจได้อยู่
แต่เราเดินไปด้วยกันตลอดทางอยู่แล้ว
จะได้คอยดูแลกันได้
เลี้ยวได้ไม่เลวเลยใช่ไหม
ทอม บัลลาร์ด เลี้ยวได้ไม่เลวเลยใช่ไหม ไม่ง่ายนะ
สำหรับแอปโพรชสกีสั้นๆ เชือกม้วนเก่า กับบู๊ตปีนเขา
สภาพอากาศเป็นอุปสรรคขึ้นเรื่อยๆ แต่เหมาะจะเล่นสกีมาก
เจ๋ง เล่นสกีมันมาก
หิมะสุดยอด
- ชอบไหม - ชอบ สนุกมาก
ใส่บู๊ตแล้วไม่ง่ายเท่าไร แต่ก็...
- ใช่ - ดีกว่าเดิน
แน่นอน เดินเท้าเปล่า
ฉันอยู่กับพวกเขาสามสัปดาห์
ระหว่างเดินทางไปเบสแคมป์
แล้วอยู่ที่นั่นอีกหลายวัน ก่อนจะกลับมา
ฉันรู้สึกว่าทอม...
ตอนแรก ทอมตื่นเต้นมากที่ได้ไปที่นั่น
และทั้งคู่เข้ากันได้ดีมาก เข้ากันได้ดีมาก
คอยดูแลใส่ใจกันมากๆ
เหมือนพี่น้องกันเลย
พวกเขามองหน้ากัน
แล้วรู้ว่ากำลังคิดอะไร หรือต้องทำอะไรได้เลย
ทอม ขอบอกผ่านกล้องเลย
นายสนุกขนาดนั้น
ส่วนฉันต้องใส่รองเท้าลุยหิมะอยู่แบบนี้
ไม่ดีมั้ง
ฉันไม่ได้รู้จักทอมดีขนาดนั้น
เขาเป็นคนน่ารักมาก แต่สัมผัสได้ถึงความเกรี้ยวกราด
เหมือนกับ...
มีปมความเกรี้ยวกราดที่บางทีก็ระเบิดออกมา
แล้วก็...
ใช่ ความเศร้าด้วยค่ะ ใช่
ฉันว่าเขาคงกดดันเหมือนกันที่เป็นลูกชายอลิสัน
เรื่องราวทั้งหลายที่คนพูดถึงแม่ของเขา
ว่าเธอเก่งแค่ไหน เป็นคนพิเศษแค่ไหน
เธอเป็นแรงบันดาลใจ แต่ในขณะเดียวกัน
ก็ทิ้งภาระหนักอึ้งไว้ให้
การตายของอลิสัน
ทำให้เธออยู่ในจุดที่ไม่มีใครแตะต้องได้
สูงอีกๆ ขวาหน่อยๆ
ทอม บัลลาร์ด โพสต์เมื่อ 16:01 น.
รอสภาพอากาศที่เบสแคมป์
ไม่ดีเลย
ทอม บัลลาร์ด โพสต์เมื่อ 16:01 น.
คู่ปีนเขาของเรา ราห์มัตและคาริมเป็นคนปากีสถาน
เลยปรับตัวกับสภาพอากาศ ได้ดีกว่าผมกับดาเนียเล
พวกคุณจัดแผนเดินทางได้ยังไง ถ้าไม่มีเบียร์
ไม่มีไวน์ ไม่มีวอดก้า ไม่มี...
เบสแคมป์ มกราคม ปี 2019
วิสกี้ ไม่มีบรั่นดี
บ้าเอ๊ย
คาริม ผมอยากรู้จริงๆ เพราะคุณเป็นคนปากีสถาน ก็เลย...
ไม่เอาน่า เพื่อน อยากรู้ก็ถามสิ
เพราะคนที่บอกว่าเป็นอิสลาม ต้องทำละหมาดวันละห้าครั้ง
อิสลามสมัยนี้ไม่เคร่งจัดแล้ว
- "ไม่เคร่งจัด" เหรอ - ใช่ ดื่มได้
- จริงเหรอ - ใช่
ผมชอบมากเลย
ตอนแรก มันก็ นึกออกไหม เราเพิ่งเจอพวกเขาเป็นครั้งแรก
เราสี่คนเข้ากันได้ดีมาก
คาริม ฮายัต สมาชิกในทีม
เราเข้าใจกัน
เรียนรู้จากกันและกัน
ผมว่าเราเป็นทีมที่ดีมาก ใช่
นี่คุณราห์มัตครับ
แล้วนั่น...
ทอมอยากลองห้อยผา
ไง เพื่อน
ทอมอายุน้อยที่สุดในทีมเรา เป็นคนนิสัยดีมาก
ตอนนั้นผมคิดเลยว่าคู่นี้ดีมาก นึกออกไหม
วันที่ 11 มกราคม 2019
เมื่อวานหิมะตกทั้งวัน ผมเลยล่วงหน้าไปแคมป์หนึ่งก่อน
จากนั้นค่อยหาทางอื่นข้ามธารน้ำแข็ง
เพราะจุดที่เราผ่านมาล่าสุดมียอดน้ำแข็งถล่ม
วันนี้หนาวมาก ท้องฟ้าเปิด
สวยมากครับ
ทอม บัลลาร์ด โพสต์เมื่อ 22:21 น.
เราปีนไปพร้อมกัน
เพื่อตั้งแคมป์หนึ่ง ก่อนกลับไปที่เบสแคมป์
ทอม บัลลาร์ด โพสต์เมื่อ 22:21 น.
ปีนให้สูง นอนให้ต่ำ หัวใจของนักปีนเขา
ทอม บัลลาร์ด โพสต์เมื่อ 22:21 น.
หลายสัปดาห์ต่อจากนี้ เราต้องขนอุปกรณ์ไปทิ้งไว้
บนแคมป์สอง แคมป์สาม และแคมป์สี่ ซึ่งอยู่สูงขึ้นไปอีก
ทอม บัลลาร์ด โพสต์เมื่อ 22:21 น.
แคมป์ทั้งหมดจะเป็นจุดออกตัวไปพิชิตยอดเขา
เมื่อจังหวะมันใช่
วันที่ 17 มกราคม
หนาวมาก
คืนนี้พักที่นี่ก่อน
แล้วพรุ่งนี้ค่อยย้ายขึ้นไปแคมป์สองกับแคมป์สาม
รอดูสภาพหิมะอีกที
หวังว่าคืนนี้จะมีหิมะถล่ม จะได้เคลียร์หิมะให้
ไม่งั้นต้องหนักแน่ๆ
พูดง่ายๆ ว่าขาวโพลนไปหมดครับ
เราตัดสินใจออกมาแคมป์สอง ทั้งที่สภาพอากาศแย่ขนาดนี้
ไม่ได้แย่ลง แต่ก็ไม่ดีขึ้นเหมือนกัน
สถานการณ์พวกเราเลยแปลกๆ หน่อยครับ
เรายอมเสี่ยงกันนิดหน่อย
แต่ขอไปดูที่แคมป์สองก่อน แล้วค่อยกลับลงไป
แต่สวยมากเลย
อยู่ท่ามกลางธรรมชาติแบบนี้ มันน่าทึ่งมากจริงๆ
ดาเนียเล นาร์ดิ โพสต์เมื่อ 10:40 น.
ผมไม่ใช่นักปีนเขาทั่วไป
ผมค้นลึกเข้าไปในตัวตน เพื่อมองหาพลังที่ซ่อนอยู่
ดาเนียเล นาร์ดิ โพสต์เมื่อ 10:40 น.
พลังงานที่ช่วยนำทาง ผลักดัน และแผ่ซ่านในตัวเราได้
ดาเนียเล นาร์ดิ โพสต์เมื่อ 10:40 น.
หรืออาจทำลายเราได้เช่นกัน เวลาที่เราผลักดันตัวเองถึงขีดสุด
ผมเห็นรอยแยกใหญ่มากๆ อยู่ตรงนั้น ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
สถานการณ์น่ากลัวมาก ความรู้สึกเราบอกให้ปีนสูงขึ้นไปเรื่อยๆ
แต่ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นตอนนั้น
เราไม่มีทางรอด
วันที่ 25 มกราคม
วันนี้อากาศไม่ดีเท่าไร
แต่...
กำลังฝ่าไปให้ถึงแคมป์สามครับ
หิมะตกหนักมาก
ลมแรงด้วย
โชคดีที่ไม่หนาวเกินไป
ก็หนาวพอตัว
งานโหดเลย
สามวัน สี่วัน ห้าวัน
บางครั้งหิมะก็ตกต่อเนื่องเจ็ดวัน
ทำลายทางเดิน ทำลายแคมป์
- โอ๊ย จมมิดเลย - ใช่
- ถ้ายังอยู่ ก็คงอยู่ดีแหละ - เหรอ
ฉันว่าของข้างในน่าจะใช้ได้ แต่เต็นท์...
ไม่รู้สิ อาจจะพังก็ได้ เสาอาจจะหัก
ทุกที่เลย
เต็นท์อยู่ใต้หิมะสักแห่งนั่นแหละ
มันลงมาทางนี้แหละ นึกออกไหม
ใช่ๆ
เชือกเส้นนั้นโยงไปที่เต็นท์
อยู่ใต้หิมะสักที่นี่แหละ
งี่เง่ามาก คือแบบ...
น่าจะเตรียมตัวล่วงหน้าสักหนึ่งเดือน
ไม่ต้องฉลาดก็น่าจะคิดได้
ในเมื่อรู้อยู่แล้วว่า เดือนกุมภาพันธ์หิมะตกหนักมาก
หิมะทางนั้นไม่ได้เหมือนที่นี่ ขนาดหิมะถล่มที่นี่ยังตายได้เลย
แล้วนี่ไปถึงที่นั่น ทำไมต้องอยากไปเดือนกุมภาพันธ์ด้วย
เย่
ฉันไม่เข้าใจ
เหมือนเอาชีวิตไปทิ้ง เอาชีวิตไปเสี่ยง
ฉันว่าทอมไม่ใช่คนบ้าบิ่นขนาดนั้น
ไม่รู้สิ ไม่รู้ ฉันไม่รู้
- ว่าไง - โอเค อีกสองชั่วโมงจะเช้าแล้ว
- เต็นท์ - เต็นท์
เต็นท์เดียว ยังต้องหาอีกเต็นท์ให้เจอ
อยู่ใต้หิมะหนึ่งเมตร
- ฉันว่าเยติขโมยเต็นท์ไปแหงๆ - ใช่
คิดว่าเราจะหาเต็นท์อีกหลังเจอไหม
- พรุ่งนี้เหรอ - หวังว่านะ
ยังไงก็ต้องเจอ ถ้าหาไม่เจอ
ก็ไม่มีตะปูรองเท้าให้นายกับราห์มัต
- ใช่ ปัญหาใหญ่เลย - ใหญ่มาก
ทอม บัลลาร์ด โพสต์เมื่อ 21:13 น.
ลมพัดกระหน่ำต่อเนื่อง
ทอม บัลลาร์ด โพสต์เมื่อ 21:13 น.
ราห์มัตมีอาการเจ็บคอ ส่วนคาริมทำตะปูรองเท้าหาย
ดาเนียเลอาเจียนใส่มื้อเย็น คืนนี้เราหนักกันทุกคน
เรามาถึงแคมป์สามแล้วครับ
แต่แคมป์ไม่อยู่แล้ว
แคมป์สามจมอยู่ใต้หิมะ
เราขุดกันแล้วสามหลุม สามอุโมงค์
วันที่ 27 มกราคม
ยังไม่เจออะไรเลย
ตอนนี้ลมเริ่มพัดแรงขึ้น เมฆดูไม่น่าไว้ใจเท่าไร
น่าจะต้องลงแล้วครับ เราต้องกลับไปเบสแคมป์
วางแผนใหม่ รอให้อากาศดี แล้วค่อยลองอีกรอบ
วินาทีนั้น วินาทีนั้นเลยที่ผมตัดสินใจหยุดปีน
เพราะเคยได้ยินว่ามันเป็นสัญญาณเตือน ให้ออกไปจากภูเขา
ผมบอกดาเนียเลว่า "นี่ ดาเนียเล ได้เวลากลับแล้ว"
แต่เขาบอกว่า "คาริม ผมรู้จักภูเขาลูกนี้ดี
ผมอยากไปให้ถึงยอด"
ผมตอบว่า "แล้วแต่คุณเลย
ผมไม่อยากตายที่นี่"
ผมบอกเขาว่า "ผมอยากกลับ"
เขาถามว่า "กลัวเหรอ" ผมตอบว่า "เปล่า ไม่ได้กลัว
ผมไม่ได้กลัว แต่ผมกลับมาใหม่ได้ กลับมาปีนใหม่ได้"
ดาเนียเล นาร์ดิ โพสต์เมื่อ 8:22 น.
คาริม ผมจะบอกว่า ถ้าเราไม่เต็มใจเสี่ยงระดับหนึ่ง
ตามที่เกมต้องการ ก็อย่าเล่นเลยจะดีกว่า
ตอนทอมเอาอุปกรณ์ที่ ผมทิ้งไว้ในแคมป์สองมาคืน
เขาเอาสายปีนมาด้วย
ผมนึกว่าเขาจะยกเลิกการเดินทาง
แล้วกลับบ้านกับผม
ผมนึกว่าเขาได้ยินเสียงของภูเขา
และเห็นสภาพอากาศ เห็นสภาพอันตรายหลายๆ อย่าง
ผมไม่รู้ว่าทำไมสุดท้ายเขาถึงไม่ยอมฟัง
ช่วงนาทีสุดท้าย โอกาสสุดท้าย
แล้วเขาก็ไปต่อ
ผมไม่เข้าใจตรงนี้เลย
คาริมและราห์มัตออกจากนังกาปาร์บัต วันที่ 29 มกราคม
หลังจากผมกลับ พวกเขาต้องอยู่เบสแคมป์ต่อเกือบ 20 วัน
พวกเขาไม่รู้ว่าภูเขาอันตรายขนาดไหน
ผมว่าดาเนียเลคงโน้มน้าวทอม ว่าพวกเขาไปถึงยอดเขาได้
ไม่รู้สิ ฉันว่าหมอนั่น...
ทอมไม่เคยตัดสินใคร
เขาไม่เคยพูดจาไม่ดีถึงใครแม้แต่คำเดียว
เขาดูไม่ออกด้วยซ้ำ ว่าใครหลอกใช้เขาอยู่หรือเปล่า
และฉันกลัวมากว่าหมอนั่นจะปั่นหัวเขา
ฉันกล้าพูดได้เต็มปากว่า ดาเนียเลไม่ได้ปั่นหัวทอม
ไม่มีการปั่นหัวแน่นอน
ทอมฉลาดกว่านั้นเยอะ
พูดแบบนี้ก็เหมือนว่าเขาโง่ นึกออกไหม
พูดอย่างกับเขางี่เง่า
ทอมเป็นคนเก่งมาก ไม่ใช่คนโง่เลยสักนิด
ไม่มีใครไปนังกาปาร์บัตหรอก ถ้าไม่มุ่งมั่นเต็มร้อย
ฉันไม่รู้ว่าอะไรทำให้ทอมมุ่งมั่น แต่เขามุ่งมั่นแน่นอน
เย็นนี้สุดยอดเลยครับ
วันที่ 7 กุมภาพันธ์
ดูแสงสิ
สวยมาก
สวยจนตะลึงจริงๆ
ทอม บัลลาร์ด โพสต์เมื่อ 6:54 น.
ช่วงนี้ผมฟังเพลงเยอะมาก
พยายามกลบความคิดเชิงลบ
ที่คอยบั่นทอนอยู่ในหัว
ผมคือหินหรือก้อนน้ำแข็งที่กำลังเคลื่อนตัว
เราต้องเป็นหนึ่งเดียวกับพวกมัน
ผลักดันขีดจำกัดของตัวเอง
อย่าคิดสู้กับภูเขาเป็นอันขาด เพราะเราไม่มีทางชนะ
บางครั้งภูเขาอาจยอมให้เรา แต่หลายครั้งก็ไม่ยอม
ยังไงสุดท้ายพวกมันก็ชนะ เราต้องหาทางเข้ากับพวกมันให้ได้
ต้องเป็นหนึ่งเดียวกับพวกมัน
ภูเขาเปลี่ยนตัวตนเรา
ในแบบที่ถ้าใครไม่เคยสัมผัส คงไม่มีทางเข้าใจ
ภูเขาเปลี่ยนเราเป็นอีกคนได้เลย
หลายอย่างหรือหลายเรื่อง ที่เราไม่มีทางตัดสินใจแบบนี้จากที่นี่
จะกลายเป็นเรื่องเป็นไปได้บนภูเขา
ฉันว่าหลังจากอยู่ที่นั่นสองเดือน พวกเขาคงไม่เหมือนเราอีกต่อไป
ใช่ค่ะ แน่นอนเลย แน่นอน พวกเขาเปลี่ยนวิธีคิดไปแล้ว
เพราะภูเขาทำให้ร่างกายพวกเขาเปลี่ยนไป อย่างลึกซึ้งและรุนแรง
ฉันว่าเขาผอมลง น้ำหนักน่าจะลด
ดูไม่โอเคเลย
ไม่รู้สิ ฉันเห็นความเศร้าในตาเขา
ไม่รู้ทำไม
ฉันไม่เคยเป็นห่วงเขาขนาดนั้นมาก่อน
ถ้าเป็นตอนนี้ ฉันคงบอกว่า "ไม่ พอแล้ว กลับมา"
ฉันอยากซื้อตั๋วให้เขากลับมาด้วยซ้ำ
ข้อความสุดท้ายที่ฉันส่งให้เขาคือ
"ฉันรู้สึกไม่ดีเลยที่คุณไปปีนเขา"
ฉันบอกว่า "มันอันตราย" เขาตอบว่า "ไม่
นี่งานผม ถ้าคุณไม่ชอบ ทิ้งผมได้เลย"
ฉันตอบว่า "งั้นก็ดี" เพราะไม่รู้สิ ฉันไม่มีความสุข
ไม่รู้สิ เขาส่งหัวใจสลายมาให้ฉัน
แค่นี้เลยค่ะ เราจากกันไม่ดีเท่าไร
ฉันเสียใจมาก แล้วหลังจากนั้น...
หลังจากนั้นไม่กี่วัน ฉันก็บอกว่า "คงต้องพอแค่นี้แล้วล่ะ
รักแท้ของฉัน รู้ไว้นะถ้าฉันไม่เคยบอก"
สเตฟี: คงต้องพอแค่นี้แล้วล่ะ
สเตฟี: รักแท้ของฉัน สเตฟี: รู้ไว้นะถ้าฉันไม่เคยบอก
ดาเนียเล นาร์ดิ โพสต์เมื่อ 17:05 น.
เรากำลังปีนสู่จุดหมาย
ดาเนียเล นาร์ดิ โพสต์เมื่อ 17:05 น.
ยอดเขา เส้นทางใหม่เหรอ
ไม่ใช่ เพื่อนเอ๋ย เส้นทางสู่อิสรภาพต่างหาก
ดาเนียเล นาร์ดิ โพสต์เมื่อ 17:05 น.
โจทย์ไม่ใช่แค่การปีนเขา แต่โจทย์คือชีวิตของเราเอง
วันที่ 22 กุมภาพันธ์
ทอมและดาเนียเล ออกเดินทางสู่ด่านมัมเมอรีอีกครั้ง
ทั้งคู่ส่งข้อความวิทยุครั้งสุดท้าย วันที่ 24 กุมภาพันธ์
อเล็กซ์ ซิคอน หัวหน้าทีมค้นหา
ตอนนั้นผมปีนเคทูอยู่
แต่ได้รับแจ้งให้มาเป็นหัวหน้าทีมค้นหาชายสองคน
ดาเนียเล นาร์ดิ และทอม บัลลาร์ด
ทั้งคู่ขาดการติดต่อกับเบสแคมป์ไปหลายวัน
คาลีดติดต่อพวกเขาเป็นคนสุดท้าย
ตอนนั้นพวกเขาอยู่แคมป์สี่ บนแนวสันเขาของด่านมัมเมอรี
- เห็นถ้ำไหม - เห็น
- เหมือนถ้ำเลย - ใช่
พวกเขาอยู่แถวๆ นั้นแหละ
มัมเมอรีอยู่ตรงไหน
ความคาดหวังทั้งหมดจากครอบครัว กลายเป็นความรับผิดชอบของผม
ฉะนั้นผมจะทำพลาดไม่ได้ ผมต้องหาให้เจอ ต้องหาให้เจอ
ตรงนี้แหละ
ผมย้ายจากด้านหนึ่งของเฮลิคอปเตอร์ไปอีกด้าน
แล้วมือข้างหนึ่งก็ถือกล้องถ่ายอะไรไปด้วย
แต่ตั้งใจหามาก
จดจ่อเต็มที่ คอยเช็ดหน้าต่างไปด้วย
ผมกดดันนักบินที่ค่อยๆ ขับพาผมไปด้วย
แต่เขาก็ "ไม่ได้ อเล็กซ์ เชื้อเพลิงๆ
เชื้อเพลิง เสี่ยงเกินไป เสี่ยงเกิน"
แต่ผมบอกเขาว่า "ทำไมถึงไป ตรงนี้ ตรงนี้ ตรงนี้ไม่ได้"
สำหรับผม 35 นาทีนั้นยาวนานชั่วชีวิตเลย
ผมเห็นอะไรแปลกๆ ตรงจุดหินเล็กๆ จุดหนึ่ง
ผมส่งโดรนเข้าไป
ผมเห็นเสาก่อน เห็นอะไรดำๆ แล้วก็สีส้ม
ผมคิดในใจว่าถ้าพวกเขาโดนหิมะถล่มใส่
ตอนอยู่ในถุงนอน คงแบบ...
เป็นอะไรที่น่าสะเทือนใจมากๆ
แล้วผมก็เริ่มขุดหิมะลงไปเรื่อยๆ
เราเจอแคมป์กับเต็นท์สองหลัง ของดาเนียเลกับทอม สภาพพังยับเยิน
ด้านใน มีถุงนอนหนึ่งใบ
ตะเกียงแก๊ส ไม่มีฟูก
และอย่างที่เห็นครับ ไม่เจออะไร
ไม่พบร่องรอยสิ่งมีชีวิต วันนี้ครบสิบวันแล้ว ใช่
ผมว่าทอมน่าจะคิด...
ไม่น่าจะหรอก ผมมั่นใจว่าทอมต้องคิดว่าทีมกู้ภัย
กับเจ้าหน้าที่ที่กระโดดขึ้นลงเฮลิคอปเตอร์แบบนี้
เป็นอะไรที่ดูถูกเขามากๆ
ทอมไม่มีทางคาดหวังให้ใครมาช่วย
แม่เขาก็เหมือนกัน
ทั้งคู่คงคาดหวังจะหาทางรอดด้วยตัวเองมากกว่า
ถ้าหาทางเอาตัวรอดไม่ได้
ตอนเล่นเกมอยู่บนจุดสูงสุด
ก็ไม่สมควรได้กลับออกมา
รู้ไหม คริส ผมว่าส่วนที่ยากที่สุด คือผมต้องเดินตามรอยพวกเขา
เดินตามรอยเท้าทอมกับดาเนียเล
นั่นแหละช่วงที่ผมสลดใจที่สุดในภารกิจกู้ภัยครั้งนี้
มันเหมือนข้อความ หรืออะไรสักอย่าง...
ที่เจ็บปวดมากในตอนนั้น
วันที่ 5 มีนาคม เรายังปีนขึ้นไปเรื่อยๆ
เราต้องปีนสองรอบ นึกออกไหม ขึ้นลง ขึ้นลง
แล้วเราก็ไปถึงจุดที่บ้าบิ่นที่สุด
ตรงนี้อันตรายมาก มัมเมอรี
งั้น...
ผมว่าอีกสัก 200 เมตร เราน่าจะปลอดภัยขึ้นใช่ไหม อาลี
แต่ตอนนี้ไม่ปลอดภัยเลย
อาลี ซัดปารา นักปีนเขา
ไม่แน่ใจเหมือนกัน
ถ้ายอดน้ำแข็งหักลงมาตอนนี้ เราไม่ปลอดภัยแน่นอน
แคมป์หนึ่ง แคมป์สอง อเล็กซ์ เปลี่ยน
ออกมาเดี๋ยวนี้
หิมะถล่มทำลายเส้นทางมัมเมอรีทั้งหมด
หิมะลงไปแคมป์สองแล้ว ออกไปเร็ว
เราได้ยินเสียงยอดน้ำแข็งถล่มตลอดเวลา
และเราจะเอาชีวิตใครไปเสี่ยงไม่ได้อีกแล้ว
ไม่ควรอยู่ในที่อันตรายตรงนั้นสักวินาทีด้วยซ้ำ
เราเลยย้ายไปที่เบสแคมป์
ปักหลักอยู่ที่นั่นด้วยกล้องโทรทรรศน์กับขาตั้ง
ผมคว้ากล้องโทรทรรศน์ไป แล้วบอกว่า "ขอลองหน่อย"
- ศพอยู่ตรงนี้ เห็นไหม - มองข้างล่างสิ ดูสิ มองข้างล่าง
ไม่ถึง 15 วินาที ผมก็เจอพวกเขา
- เห็นเชือกไหม สีน้ำเงิน - สิบห้าวินาที
ดูสิๆ อเล็กซ์ๆ
ดูสิๆ อเล็กซ์ เชือกอีกเส้น
ใช่ ผมเห็นแล้ว ทะลุผ่านน้ำแข็งออกมา
ผมเจอสมอตรงนี้ เลยไล่ตามลงไปด้านล่าง
แล้วก็เห็นแบบที่พวกคุณเห็นทันที
นี่ทอมครับ อยู่ข้างล่างรอยแยก ส่วนดาเนียเลอยู่ด้านบน
ในที่สุด พออเล็กซ์ ซิคอนเจอพวกเขา
และฉันได้รู้สภาพของทั้งคู่
รู้ว่าพวกเขาอยู่ใกล้กันมาก
โดยมีเชือกผูกไว้ติดกัน
ฉันคิดว่าอย่างน้อยพวกเขาก็ไม่ได้อยู่ตามลำพัง
- พวกเขาอยู่ด้วยกัน - ใช่ค่ะ พวกเขาอยู่ด้วยกัน
มันเป็นชะตาของเขา
ไม่รู้สิ ไม่รู้ว่าฉันเชื่อเรื่องโชคชะตาไหม
เราเลือกทางเดินของเราเอง
และฉันคงโทษใครไม่ได้ที่เขาจากไปแบบนี้
เพื่ออะไรล่ะ จะโทษนักปีนเขา ที่ไปกับทอมก็คงไม่ยุติธรรม
มันคงไม่ยุติธรรม ในเมื่อเขาเป็นคนเลือกเอง
เขาเลือกเอง และเราต้องเคารพการตัดสินใจของเขา
ที่จริงแล้วทอมเป็นนักปีนเขาเดี่ยว เขาถนัดแบบนั้นมากกว่า
บางครั้งฉันก็อดคิดไม่ได้
ว่าฉันอยากให้เขาปีนเดี่ยวต่อไป
ถ้าทอมเลือกปีนเดี่ยว
ก็อาจจะไม่ต้องลงเอยแบบนี้
ดาเนียเล นาร์ดิ และทอม บัลลาร์ด พ่ายต่อนังกาปาร์บัต วันที่ 25 ก.พ. 2019
ทอมเป็นนักรบแห่งขุนเขา แม่ของเขาก็เป็นนักรบแห่งขุนเขา
ทอมจะอายุ 30 ตลอดไป
ตรงจุดที่ร่างกายเขาแข็งแรงที่สุด
ได้ทำสิ่งที่เขาอยากทำ
ตรงจุดที่เขาอยากไป
และถ้าธรรมชาติพรากเขากลับไป เราก็คงทำอะไรไม่ได้
นอกจากยกหมวกคารวะ
ให้กับการใช้ชีวิตที่คุ้มค่า
เสียใจเหรอ
นี่ อย่าเสียใจไปเลย
ดูสิ มีเมฆก้อนเล็กๆ ด้วย
ทอม มีเมฆก้อนเล็กๆ อยู่เหนือยอดเขาเคทู
คิดว่าแม่กำลังโบกมือให้ลูกหรือเปล่า
เห็นไหมว่ามีเมฆก้อนเล็กๆ ลอยอยู่
เหมือนปีกนางฟ้าเลย
- เห็นไหม - นั่นแม่เหรอ
ก็เป็นไปได้นะ เห็นไหม อยู่เหนือยอดเขาพอดี
ครับ นั่นแม่ใช่ไหม พ่อ
พ่อว่าแม่น่าจะส่งสัญญาณบอกว่าเห็นลูกมาที่นี่แล้ว
แม่มาแล้ว ทอม
- แม่อยู่ตรงนั้นตลอดเลยใช่ไหม - ใช่ แม่อยู่ตรงนั้นเสมอ
เบสแคมป์ นังกาปาร์บัต
การสูญเสียคนในครอบครัวเป็นเรื่องเศร้ามาก
ไม่ว่าพ่อ แม่ หรือพี่ชาย
ตอนนี้เคทไม่ต่างกับเด็กกำพร้า เธอน่าสงสารมาก
เวลาที่ใครสักคนต้องเผชิญปัญหามากมาย
สุดท้ายพวกเขาจะแข็งแกร่งขึ้น
แม่ของเธอจะอยู่ที่นี่ตลอดไป
และตอนนี้ทอมก็เช่นกัน
ฉันอยากโอบกอดภูเขา
อยากเห็นสิ่งที่เขาเห็น
พยายามทำความเข้าใจว่าเขาคิดอะไร
และพยายามเข้าใจความรู้สึกที่ต้องอยู่ที่นี่
หิมะสุดยอด
และฉันทำสำเร็จแล้ว
ฉันได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น รู้ว่าเขาไปไหน
รู้ว่าร่างของเขาจะไม่มีวันกลับมา
แต่จิตวิญญาณของเขาจะยังอยู่ตลอดไป
เขาจะยังอยู่ในใจฉัน อยู่บนเทือกเขา
และอยู่ในใจทุกคนที่เคยใกล้ชิดเขาตลอดไป
หันมายิ้มหน่อยได้ไหม
รู้สึกเหมือนแม่กำลังกล่อมเขานอน
และตอนนี้พวกเขาได้อยู่ด้วยกันตลอดไปแล้ว
ฉันอยากไปอยู่กับพวกเขาเหมือนกัน
แต่ยังมีพ่ออีกคน
และฉันกับพ่อจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกัน
และถึงจะทำใจยากแค่ไหน เราก็รู้...
ว่าทั้งคู่ได้ทำในสิ่งที่พวกเขาอยากทำ
หนึ่งปีต่อมา ชาโมนิกซ์ ฝรั่งเศส
คงยากแน่นอน ถ้าจะไม่ให้คิดมากกับเรื่องที่เกิดขึ้น
ฉันยังทำใจไม่ได้ขนาดนั้น
ฉันว่าคงต้องค่อยๆ ทำใจไปตลอดชีวิต
และหวังว่าเมื่อเวลาผ่านไป ทุกอย่างจะทำใจง่ายขึ้น
แต่เราต้องมองไปข้างหน้าเท่านั้น
มองย้อนกลับไปก็ไม่มีประโยชน์ ฉันคงไม่กลับไปทางเก่า
เป็นคำพูดที่วิเศษมาก เคท พูดได้ดีมาก
ผมว่าตั้งแต่ทอมจากไป
ผมกับเคทสนิทกันมากขึ้น
น่าจะเป็นเรื่องของจิตใจล้วนๆ
ผมรู้สึกแบบนั้น
และผมไม่เคยคาดคิดมาก่อน
ว่าจะได้แบ่งปันการผจญภัย ความสุข และความเศร้าไปกับลูก
ในแบบที่ทำให้ผมรู้สึกอบอุ่น และมีความสุขอย่างไม่น่าเชื่อ
ฉันภูมิใจเสมอ ที่เกิดมาเป็นทายาทนักปีนเขาระดับตำนาน
แต่เพราะแม่กับทอมเป็นคนพิเศษมาก
เลยเหมือนฉันแทบจะต้องมีหน้าที่ ทำตัวให้พิเศษอย่างพวกเขาด้วย
ไม่ใช่แค่คนธรรมดาทั่วไป แต่ต้องมีอะไรพิเศษกว่าคนอื่น
แม่กับพี่ชายเป็นเหมือน สายลมที่ประคองให้ฉันโบยบิน
รู้สึกเลยว่าหัวใจลูกเต้น
รู้สึกดีจัง
เหมือนสมัยพ่ออุ้มลูกไปตรงหน้าต่าง
ตอนลูกเกิด พ่ออุ้มลูกไปไว้ตรงขอบหน้าต่าง
ตรงนี้
ถ้ารู้ว่าทำตัววุ่นวายขนาดนี้ พ่อเอาไปคืนแล้ว
ขอตัวสีน้ำเงินแทน
ไปเลย เคท ไปเลย
โบกมือต่อเรื่อยๆ
เก่งมาก ลูกพ่อ
ยังไม่ทราบสาเหตุการตายที่แน่ชัด ของทอม บัลลาร์ด และดาเนียเล นาร์ดิ
ทั้งคู่เสียชีวิตระหว่างขาลง จึงมีความเป็นไปได้
ที่พวกเขาอาจพิชิตด่านมัมเมอรีได้สำเร็จ
อลิสัน ฮาร์กรีฟส์ ปี 1962 - 1995
ทอม บัลลาร์ด ปี 1988 - 2019
ดาเนียเล นาร์ดิ ปี 1976 - 2019
บทบรรยายไทย: IYUNO-SDI GROUP ผู้บรรยาย: ปฏิพล ตั้งจักรวรานนท์