Rielput? Co to jest?
Miejscowość. Spokojnie.
Nie zabawisz tam długo.
Hans, a może jakieś inne...
- Gerben! - ... rozwiązanie?
Nie masz wyboru.
Chcesz zostać w partii?
- Tak. - To dobrze.
- Gerben? - Pa, pa!
HALALI
- 20? - Tak.
20 euro,
jeśli wyjmiesz słuchawki i puścimy moją muzykę.
Moją.
Nie.
Bez numerów.
Nie pyskuj.
20 euro i moja muzyka.
Nie martw się, Jel.
To potrwa maksimum 6 miesięcy.
Zbliżymy się do siebie.
Jak syn i ojciec.
Mówiłeś, że 3.
Maksimum.
Jel,
wiem, że tęsknisz za mamą.
To świeże.
Mama do mnie wróci.
Musi odpocząć.
Miesiąc w Brazylii dobrze jej zrobi. Mama wróci do korzeni.
- Co ma Surinam do Brazylii? - Są niedaleko.
Jesteś taki precyzyjny! Jak matka!
Wyluzuj.
ZANĘTA
Zabawne.
Zobaczę, czy można tam coś zjeść.
Kontynuujmy więc
naszą tradycję.
Raduje me serce fakt, że spotykamy się
trzynastego dnia trzynastego miesiąca.
Ogłaszam niniejszym, że już czas,
by rozpoczęła się rzeź.
Trzynasty dzień trzynastego miesiąca?
Mamy tylko piwo. Idź do chińczyka.
- Słucham? - Mamy tylko piwo. Idź do chińczyka.
Pyskujesz?
Co jest?
- Pana wóz? - Nie mój. Jego.
Profilowanie etniczne?
Przepraszam, panie Kooistra. Lucas się podekscytował.
Karel van Dongen, komendant policji.
To nasz tymczasowy burmistrz.
- Mogę pomóc? - Owszem.
Może pan.
Proszę o eskortę do chińczyka.
Chińską eskortę?
Nie. Do chińczyka.
Nie rozumiem.
Jesteśmy głodni. Restauracja!
Chcą zjeść.
W wiosce jest niezły chińczyk.
Prawda?
Gdzie? Jezu.
Zapraszamy.
Wsiadaj.
Jezu.
Dobry!
Marieke van Leeuwen, asystentka.
Gerben Kooistra. Miło.
Kawy?
Słucham?
Chce pan kawy?
Czarną, proszę.
Mów mi Gerben.
Gdzie mogę naładować auto?
Zauważyłam je.
Niezła bryka.
Niestety, nie mamy stacji ładowania.
Spokojnie.
Nie będzie pan musiał jeździć na rowerze.
Potrzebuję wioślarza.
- Słucham? - Ergometru wioślarskiego.
Żeby się odstresować.
Ukoić myśli.
Poćwiczyć!
Tak.
Czy dom
podoba się żonie?
- Żonie? - Tak.
Ona...
Mamy...
przerwę.
Przykro mi.
To nic.
Daliśmy sobie trochę
czasu.
Nieco...
wolności.
Dobrze.
Ile mam spotkań?
Byle nie za dużo.
Pan decyduje.
Racja.
Pańska kawa.
Mów mi Gerben.
Następuje skurcz.
Szukałem klasy.
Ciekawe. Siadaj.
Następuje skurcz.
Aortą odprowadzana jest natlenowana krew...
Ale ciacho. Będziesz naszym alfonsem?
Demi van Wanrooij! Nie przeszkadzaj.
Dobrze. Zaczynamy wiwisekcję myszy...
POLOWANIE
Michael! Michael.
Proszę, mamo,
twoja laska.
Michael,
słuchaj...
Mikie...
Mike...
Słuchaj...
- Ja... - Spieprzaj!
Jesteś na pustyni?
Ładnie tam.
Jedziemy po kiełbaski. Zjemy je razem.
Miłej zabawy. Zaraz wrócimy.
Tak?
Jesteśmy.
Nadal szukamy sprawców. Zostaną zaaresztowani.
- Marieke? - To mój pierwszy dzień.
- Ale... - Co?
Absolutnie
nie będę tolerować takiego zachowania.
Śledztwo w sprawie śmierci poprzedniego burmistrza trwa?
Van der Broeke zginął w wypadku samochodowym.
Inne pytania w sprawie Michaela de Goelje?
Wydarzyła się straszna rzecz.
Zmarł niewinny, szesnastoletni chłopiec.
Śledztwo trwa. Policja ma podejrzenia,
kto mógł dokonać zbrodni.
Na liście są dilerzy narkotykowi z Tillburga.
Kemping de Goeljów pozostanie zamknięty.
Niezły początek!
Kiełbaskę?
Chce się pan pozbyć problemu.
Ale jest pan nieostrożny.
Nie przyjrzał się sprawie,
a już rzuca oskarżenia. Bez dowodów.
Niedobrze,
panie Kooistra.
Mów mi Gerben.
To kryminaliści,
Gerben.
Ostrzelali dom. A ty publicznie ich oskarżasz.
- Są bezwzględni. - Rozumiesz, synku?
Dobry! Przepraszam za spóźnienie.
Jak leci, matko?
Na drodze było mnóstwo ludzi.
Nie za wcześnie?
Dziwne.
Van Gorp sprawiał kłopoty. Ale się udało.
Proszę.
Joery, jesteś debilem.
Zjebałeś, synu.
Nie wiedziałem, że w przyczepie jest chłopak!
Mówiłem: nastrasz ich.
Drugi raz popełniłeś błąd.
Pierwszym był burmistrz.
Zachowaliście się jak banda Marokańczyków.
Kemping jest zamknięty.
Trzeba rozweselić Frankskego.
Wyprawisz chłopcu piękny pogrzeb. Tak?
Ciasteczka.
Pycha.
Sprawuj się.
Zależy, co umiesz.
Co?
Mogę być twoim alfonsem.
Wpadniesz do mnie?
Czy wpadnę?
Nie rycz. Pogarszasz sprawę.
Coś mocniejszego?
Turcy?
Dilerzy? To oni!
To oni.
Załatw mi broń.
- Już ja ich... - Ogarnij się, Frankske.
- Zajmiemy się tym. - Zajmiecie się.
Popatrz. Chcesz tu żyć?
- Nie mogę. - Pij.
Dużo.
Pij, Frankske.
Dobrze.
Wystarczy.
- Wystarczy! - Już.
Znaleźliśmy łuski, ślady stóp
oraz plantację marihuany.
Lepsze to niż ecstasy...
Napisz do mnie mail.
Panie de Goelje,
jest mi bardzo przykro.
Sam mam siedemnastoletniego syna.
Najgorsze są...
moje kondolencje.
To straszne.
Straszne, Karel!
Michael był uroczym chłopcem.
Ucieknę stąd. Matka szaleje.
Toontje mi pomoże.
Toontje?
Straszne.
Mam siedemnastoletnią córkę. To straszne.
Ktoś ty?
Joeri.
Pocieszam Frankiego. Napijemy się.
Moje drzwi są zawsze otwarte.
Ktoś kochał swoją robotę.
Cudo.
Masz żonę?
Słucham?
Masz obrączkę, ale żadnych zdjęć na biurku.
Taki jesteś nowoczesny?
Masz je w komputerze?
Co pan tu robi?
Przedstawię się.
Toon van Wanrooij.
Umyłem ręce.
Tą pomagam ludziom. A tą sobie.
Gerben Kooistra.
Z Hagi.
- Chce pan kupić kemping. - Tak.
Pomogę w ten sposób Frankskemu.
Ma koncesję.
Może postawię pub.
To, co się wydarzyło,
jest straszne.
Kemping pozostanie zamknięty.
Znaleziono tam narkotyki.
To nie wina Frankskego,
a kryminalistów. Sam tak powiedziałeś.
Zakaz palenia.
Wiem.
Byłoby miło otworzyć kemping przed Świętami.
Może.
Śledztwo trwa.
Proszę.
Albo
są twoje.
Zapraszam na obiad.
Gulasz.
A pogrzeb?
Spokojnie. Może poczekać.
Trzeba pomóc Frankskemu i matce.
- Gadałeś z mamą? - Tak.
I co?
Co powiedziała?
Że jesteś dupkiem.
Wygląda na to, że się jej polepszyło.
Żartuję. Nic o tobie nie mówiła.
Nic?
A nic.
Jutro pogrzeb Michaela?
Wiesz, kto go zastrzelił?
Nie mówiła, kiedy wróci?
Nie.
POSTRZELONE ZWIERZĘ
- Kto to? - Dziewczyna z klasy.
Zapytaj, czy wie coś o kempingu.
Sam zapytaj.
Nie utrudniaj.
Twój stary to dupek.
Od burmistrza.
Od dziadka.
Jeśli będziesz moim chłopakiem.
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
Amen.
- Co jest? - Spokojnie.
Zrób coś, Toon. Cokolwiek!
Nie robisz absolutnie nic!
Kto to?
Przyjaciółka.
Toontje kupi kemping dla gangu motocyklowego.
Skąd wiesz?
Poza tym, to on kazał strzelać na kempingu.
- Toontje? - Tak.
Nie przesadzasz?
Zabierz mnie tam, gdzie zginął burmistrz.
To nasz jedyny omen?
- Co? - Co?
Omen. Martwe zwierzę.
Tak myślę.
Nic nie ma!
Nic nie ma.
Rielput.
Ale dziura!
Kemping ma być zamknięty.
Artykuł 127.
- Van Wanrooijowie się wkurzą. - Motocykliści też.
I co?
Jestem tu dopiero miesiąc. A gang chce wybudować pub?
- U mnie? - To tylko pub.
Czyżby?
Tylko dla tych w skórach.
Zwykły pub.
To polityczne samobójstwo.
Dlaczego w raporcie na temat śmierci burmistrza nie było nic o łuskach?
Pełno ich w lesie.
Zostawili je myśliwi.
Dużo ich tu.
Zrobimy tak.
Nie chcę mieć do czynienia z Van Wanrooijami i gangiem.
Jestem tu przecież na chwilę, do cholery!
I co?
I nic. Przerwa świąteczna.
Idźcie gotować!
Ja bym otworzył kemping.
Nic się tam nie stało.
- Nie mogę upaść jeszcze niżej. - Niżej?
Chodzi o twoje bezpieczeństwo.
Może nie będzie źle.
Bezpieczeństwo?
Panowie nam grożą, jeśli coś im nie pasuje.
Grożą?
Nie przejmuj się.
Upokarzają nas.
Mam się bać?
Nie.
To dlaczego powinienem być im posłuszny?
Tego nie powiedziałem.
Angażuj się tak, jak chcesz.
Tak?
Nie pozwolę, by ci cholerni analfabeci mnie zastraszyli!
Wesołych Świąt!
Proszę.
Cygara.
Nie chcę ich.
Przepraszam.
Wszystko gra?
Jest wspaniale.
Patrz.
Gdzie Turcy?
Joery mówił, że ich zastrzelicie.
Wybacz, Toontje.
Nieważne. Wiesz co?
Dam ci kasę na Święta.
Pogadaj z burmistrzem.
Czy Toontje jest dobrym przyjacielem?
Zależy mu na twoim kempingu?
Gdyby nie ty, już bym sprzedał działkę.
Toon mi pomaga.
Nie zadawaj się z Van Wanrooijami.
Będziesz mieć kłopoty.
Kłopoty?
Ty czy ja?
Wiesz, przez co przeszedłem?
Ty i ten głupi łańcuch!
Tak, wiem.
Gmina chce kupić twoją działkę.
Da znacznie więcej niż Van Wanrooijowie.
Musisz tylko poczekać.
- Dobrze, ja... - Rozumiem.
Wracaj domu.
- Wiesz co? Wrócę do domu. - Tak.
Co robisz? Nie mamy tyle pieniędzy.
Co to?
Jel, to ja. Gdzie jesteś?
Trzeba ubrać choinkę.
Zadzwoń.
Jelmer?
Jel?
- Co, kurwa? - Cholera!
Jelmer!
Dupek.
Wesołych Świąt!
Jedzenie na stole. Czekam.
Mam to gdzieś.
Dlaczego się tak zachowujesz?
Mam prezent.
Dziś wyjątkowy dzień.
Zachowujesz się, jakbym uderzył matkę.
Nie zasłużyłem.
Jesteś żałosny.
Daj spokój.
Ubierzmy choinkę.
- Nie jestem dzieckiem. - Ja też nie.
- Ubierzemy ją. Razem. - Nie ma już "razem".
Stary seksoholik.
- Simone tak powiedziała? - Tak. Mama.
Ta dziewczyna mogła być twoją córką.
- Jesteś pedofilem. - Nie była dzieckiem!
- Czyli ją przeleciałeś? - Jezu, Jelmer!
Niezły materiał do akcji MeToo.
Aleś dorosły!
- Wyluzuj. - Nie chcę tu być!
- Wiem. - Robię to dla ciebie!
- Pewnie. - Należy mi się szacunek!
USUWANIE KOŚCI
Hans, druhu!
Chowam się na zadupiu.
Jest okropnie.
- Nie wytrzymam! - Nie jest źle.
Hans?
Już idę.
- Hans. - Tak?
- Znasz ludzi z partii? - Tak.
Załatw mi inną pracę.
Inną? Nabrudziłeś.
Posprzątaj po sobie.
Pogadamy potem.
Hans!
Już idę.
Jel, pakuj się! Wracamy do Hagi.
Zamknięte?
Otwórz!
Jelmer!
Masz klucze?
Odsuń się!
Cholera!
Gdzie on jest?
Poszukamy go.
To jeszcze dziecko!
Jak mogliście? Cholera!
Frankske!
Frankske?
Dzięki, mamo.
Dzień dobry.
- Wesołych! - Nawzajem, Joery.
Kawy?
Wszystko nadal pozamykane.
Myślałem, że burmistrz pomoże.
Pan burmistrz pomoże, jeżeli...
Frankske.
Nie ufam mu. Powinien był otworzyć kemping.
Nie zrobił tego. I nagle chce go kupić.
Dopiero co rozmawialiśmy.
- Negocjowaliśmy. - Negocjowaliście?
Negocjowaliście?
Zabawny jesteś!
Pomożemy ci. Tylko my.
Trzeba złapać Turków.
Turków...
Nie przejmuj się nimi.
- Pieprzyć burmistrza. - Pieprzyć!
Kupa kasy, co?
Aż trudno sobie wyobrazić?
ĆWIARTOWANIE MIĘSA
Moje najpiękniejsze zwierzątko.
Toontje!
Ten głupi kemping nadal jest zamknięty!
Tylko spokojnie.
Nie będę spokojny.
Żona wie, że masz u nas dług?
Nie ja. To sprawa Joeriego.
Spotkam się z nim. Poobijam go.
- Twoją żonę też. - Spokojnie.
Pogadajmy.
Grozisz brudnymi łapskami mojej żonie!
Wydłubię ci oczy i nasikam do czaszki!
Zajmę się sprawą. Obiecałem.
Nie będziesz mi grozić. Bo cię zabiję!
Znaleźliśmy motorower dziewczyny. Jest zabezpieczony.
Macie nagranie z kamer?
Dobrze. Jadę.
Jestem żonaty. Pamiętasz?
Formalnie.
Ale jednak.
Tak.
Przepraszam.
A ty?
Masz kogoś?
Nie.
Singielka.
Jel!
Jelmer! Jesteś?
Jak?
Gdzie jesteś?
Cholera.
Dlaczego zadałeś się z tym typkiem?
Zawsze są z tobą kłopoty.
Co robisz?
Od trupa nic nie kupisz.
Frankske!
Musimy pogadać, synu. Frankske!
Frank!
Frankske!
Cholera! Leży, z głową w piekarniku!
Co ty robisz?
Wyciągnij go.
Frankske, nie żartuj. Co robisz?
Chcesz wykorkować?
A my? Wstawaj!
Cholera. Wziął prochy.
Kurde. Dawaj.
Frank, wstawaj!
Frankske...
- Udało się. - Nigdzie nie idziesz.
Kemping będzie nasz. Umowa.
- Nigdzie nie idę. - Cholera.
Kurwa.
Co ty?
Nigdzie się nie wybierasz!
Połam mu ręce, żeby się nie powiesił.
Piwo?
Tak.
Zamknij się!
Mam cię w dupie.
Nie chcę cię znać.
Cholera!
Zostaw.
Poczta głosowa Simone. Powiedz coś miłego
Nienawidzę go.
- Nie będę mieszkać z tym debilem. - To twój ojciec.
I co? Jest kłamcą.
- Nie wrócę. - Dopiero co się przeprowadziłeś.
Masz przyjaciół w Hadze.
Może tam będzie ci lepiej.
Dlaczego?
Chcę być z tobą.
Uważaj, bo Toontje wejdzie do twojej rodziny.
Może.
Kto wie.
Jesteś zabawna.
Simie!
Że co?
Co?
Pewnie, że wiem.
Dziś jego urodziny.
Kochani.
Wielu już wie. Chciałbym ogłosić,
że za 9 miesięcy zostanę dziadkiem pięknego chłopca.
Lub dziewczynki.
Chcesz mieć w rodzinie czarnucha?
Możesz się zamknąć? Myśl!
O przyszłości.
Jeśli nie dostaniemy działki, wybuchnie wojna.
- Wojna? - Tak, wojna. A co?
Myślałeś, że skórzane dupki znikną?
Dziecko jest darem niebios. Masz się cieszyć. Tak?
Co z tobą?
Myśl, zanim coś powiesz.
To przeznaczenie, Joery. Coś pięknego.
Syn ma urodziny.
Osiemnaste.
Szaleństwo!
Przekupuję własnego syna.
A jestem burmistrzem!
Mamy problem.
Poczeka.
Gerben.
- Odzyskam syna. - Jest w szpitalu.
Kto?
Otwórz mój kemping.
Kto ci to zrobił?
Pośliznąłem się. Spadłem z dachu.
Ile?
Słucham?
- Ile płaci Toontje? - Burmistrzu...
- Proszę... - 800?
- 600? - Nie.
500?
400?
400 000?
Tylko tyle?
Za kemping i koncesję?
Żałosne!
- To ma być pomoc? - Moja matka...
Tylko ona mi została.
Martwię się o nią.
Dobrze.
Zdrowia.
Gratulacje.
- Zabieram syna. - Jak to?
Zostaw go. Dobrze mu.
Brabancka gościnność.
Co zrobisz? Znów podpalisz mi dom?
Podpalę? Chcę cię poznać.
- Jasne. - Twoja żona jest w Brazylii.
Trochę o tobie wiem.
Jeśli będziesz mnie dalej zastraszać,
zrobię wszystko, żeby pozbyć się tej twojej wioski kazirodców.
Lepiej uważaj.
Ta nastolatka, z którą się prowadzałeś,
bardzo chciała dostać pracę.
Miłe dziecko. Nie wie, czy ma milczeć.
Bądźmy dla siebie mili.
Nie uznajemy aborcji, Gerben.
Posłuchaj. Byle uważnie.
Zanim zacznie się rzeź, kemping ma być mój.
Albo zobaczymy się na bociankowym.
Tak?
- Ma pan gościa. - Nie chcę.
Idź sobie.
Dlaczego tu przyjechałeś?
- Gerben... - Myślisz, że chciałem?
Miałeś być ministrem spraw zagranicznych.
Tak.
Miałem.
Zrobiłeś coś.
- Jestem tu chwilowo. - Tak?
Chcieli się ciebie pozbyć.
Wysłali cię tu, bo wiedzieli, że poniesiesz klęskę.
Poczta głosowa.
Nie żyje?
Poczta Marieke van Leeuwen.
Nie uciekaj, debilu!
Ronnie!
Chodź tutaj!
Ale bałagan.
Nie żyje!
Proszę!
Takie trudne?
Burmistrzu.
Grasz na naszych zasadach albo wcale.
Trzeba się pozbyć
ochroniarzy.
PRZEŻUWANIE
Jestem Gerben,
wasz nowy burmistrz!
Przyjechałem z Hagi!
Słuchajcie się mnie!
Chcę zostać
panem prezydentem!
O wilku mowa!
Wasz pub
nie powstanie.
Nie mogę mieć tego w CV.
Nie ma mowy.
Ronnie!
Nie żyje.
Burmistrzu.
Grasz na naszych zasadach albo wcale.
Słuchaj.
Wsadzimy twojego syna za kratki.
Na lata.
To koniec.
Wypuszczą go, kiedy będziesz już mieć demencję.
To pewne?
Niekoniecznie.
Nie lubisz motocyklistów?
W końcu przejmą władzę.
Możemy sobie pomóc.
Nie otworzę kempingu.
Motocykliści się wkurzą.
Będą chcieli się spotkać.
Zastraszyć cię.
Karel załatwi wam podsłuchy.
Będziemy na łączach.
Dzięki temu
zamkniemy członków gangu motocyklowego na lata.
Pozbędziemy się ich.
Tylko nie kombinuj.
O wiosce ma być cicho.
Capiche?
Jak to było?
Tą pomagam ludziom,
a tą sobie.
Niezłą macie kulturę.
Młodziutki, napalony Glemjert
spryskał dziewczynę swoim sokiem!
PODANO DO STOŁU
Będą cycki?
Tato!
Czego chcesz?
- Co? - Pogadać.
Mów.
Mów. Byle szybko. Co?
Dziecko to chyba słaby pomysł.
- Chyba... - Nieprawda.
Bardzo dobry.
Chodzi o naszą przyszłość. Nie wycofasz się.
Chodzi o twoją przyszłość.
- Pomożesz mi? - Pewnie.
Daj już spokój.
Będzie dobrze.
Kup kołyskę dla mojego wnuka.
Kochanie.
Natura nas nie oszukuje.
Wystarczy, że my sami to robimy.
Nie wytrzymam.
Jezu.
Żałosne.
Dobrze. Zaczynam.
Czy mogę tej nocy służyć Wotanowi?
Mam zaszczyt ogłosić,
że ty,
Toniusie pierwszy,
przez 4 dni będziesz składać swą osobę w ofierze
Wotanowi, wszechmocnemu władcy puszczy.
Przez 4 dni będziesz naszym świętym zwierzęciem.
Jeleniem.
Właśnie.
Jeleń
symbolizuje
odwieczny cykl natury.
Śmierć
i powrót do życia!
Dlatego zawieszam na twojej szyi
łańcuch
lokalnego
burmistrza!
To dziś.
Wiem.
Karel gotowy.
Niniejszym ogłaszam, że
już wkrótce
powróci do życia wszechmocny Wotan.
Czasami, żeby zrobić coś dobrego,
trzeba zrobić coś złego.
Ronnie! Nie żyje!
To
sprawi, że będziesz mógł zapomnieć o motorowerze.
Koniec imprezy.
Chyba, że mi pomożesz.
Poradzisz sobie.
Jak masz na imię?
Czuję się jak u siebie!
To tu zostań,
panie
burmistrzu.
Nie pij za dużo. Jedziesz ze mną?
Pewnie, tato.
Wiem.
Zjebałem.
Posprzątam po sobie.
Dobrze, synu.
Wybacz, że jestem taki ostry.
Bywam głupi.
Chodźmy do Karela po podsłuch.
Dobrze się bawicie?
Jadą.
Zostaw to mnie.
Jeśli zrobią coś dziwnego,
rozwal ich.
Ronnie!
- Skórzany pedale. - Co tam, jaskiniowcu?
Już po tobie.
Joery!
Twoja głowa
zawiśnie
na mej ścianie.
Ty jebany,
kazirodczy zasrańcu!
Pomodlisz się?
Nie za późno?
Nie będziemy ci wypominać, że sprzątnąłeś Toontjego.
Teraz ja tu rządzę. Tak?
Jesteś już jednym z nas, burmistrzu.
Głodny?
- Trochę. - Co chcesz zjeść?
- Jakie propozycje? - Możemy iść na chińczyka.
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Julia Kunikowska