"За баба ми Конча Салгадо"
"Според вистински настани и личности"
"Остров Салвора, 2 јануари 1921 година"
Ајде, Палома. Ајде.
Братучед, честитај ни Нова година.
Честитај ти, може така нема да останеш сама.
Убаво ми е на копно, Бенито.
Мене не, земи ме.
Одат само мажите. Среќно.
Пробајте да го продадете ова и донесете пари.
Ќе ми подариш една? Уште немам.
Вратете се брзо, островот е пуст без вас.
Ќе се вратиме кога ќе ни дозволи морето.
Не брзајте, мирно ни е.
ОСТРОВОТ НА ЛАГИТЕ
Овие животни живеат во африканската савана.
Не можеме да ги видиме тука?
Освен животните што се донесени на островот,
нема многу видови.
Имам изненадување. Една песна.
Марија, ќе ја прочиташ ли?
"Под милината
на небото,
Галиција плени,
брате..."
Доволно.
"Има еден магичен остров
на коралниот гребен."
Добро, Марија.
"Смарагдно зелен
и осветлен од Месечината..."
"Го бакнуваат кристално чисти капки вода,
каде сирените ги вежбаат песните во кои се заљубуваме."
Нашиот остров, Салвора. -Баш така.
Писателот е Рамон Кабанилас,
посветил книга на вашиот остров.
Мора да одиме да ја провериме земјата.
И јас треба да одам на светилникот. Се гледаме утре.
Иде ветер.
Ќе има бура.
Вечер ќе помине брод. -Доста, Марија.
Ние завршивме. Ви треба помош?
Оној дел.
Изгледа Орк излегол од вода. -Маноло! Доста, бре!
Добар ден, чувару.
Побргу!
Ќе се стемни и ќе почне поворката на мртвите.
Веќе се плашам од некои живи.
Понекогаш е добро да ја затнеш муцката, Марија.
Тоа важи во твојата куќа, не и надвор.
Да побрзаме, ќе се стемни.
Пријатно, чувару.
Утре пред врата чекам придонес од 7 куќи. Господарот се брза.
Чувару, тоа е за три дена. -Рече дека доцните.
Некои сме побрзи.
Со два проклети зајака
го платиле островов пред 200 години,
а се уште живеат од него.
Кога треба да зборуваш, нигде те нема,
кога треба да молчиш, уста не затвораш.
Марија, што размислуваш?
Да не ти паѓа на памет!
Марија! Дојди!
Бегај!
Пушти ја!
Губете се! -Пушти ја!
Чувару.
Нека излезе маж ви.
Не е тука. -Како тоа?
Каде е? Ова време треба да е дома.
Сите ќе умрат.
Што е, Томас? -Бродолом.
Голем брод удри во карпата Апехар.
Леле! -Го нема чуварот.
Морето ги треска од карпата. -Зошто?
Веројатно сфатиле дека се близу копно и сакале да слезат.
Невозможно е.
Маглата е густа, не верувам дека го видоа светилникот.
Ќе го видат ова и ќе знаат дека нешто се случило.
Да ги загрееме жртвите што ќе дојдат. -Ако дојде некој.
Го нема чуварот, а само тој може да помогне.
Сега можеме само да се молиме. -Ништо не ни останува.
Може да отидеме.
Да го известиме Рибера.
Бенигно, Секундино, земете чамец. Можеме да поминеме.
Одиме.
На ова море ќе одите со чамец?
Колку пати не сме оделе во лов на слични денови?
Марија, бродот е полн со чамци за спасување.
Како ќе знаат да дојдат ако се на југ, а тие на север?
Пазете. Нема поопасно од удар на давеник.
Не гледам ништо, ни светилникот. -Слушај.
Убаво се слуша дека брановите удираат.
Да се тргнеме од брегот. -Ајде.
Помош! -Не можеме, од каде да почнеме?
Дева Маријо, еве бебе.
Помош! -Не влегувајте во чамецот! -Примете ги.
Не одете кон копното, брановите ќе ве удрат во карпите.
Пукна дрво. -Ќе потонеме.
Децата! Децата!
Марија. -Само таа.
Не, морам да ги најдам децата. Морам да ги најдам.
Оттука се гледа поубаво.
Алберто! Кончи!
Сите ќе потонеме. -Морам да ги најдам.
Тука. Помош!
Дева Маријо, полна милост,
Господ е со тебе.
Благословена си меѓу жените
и благословен е плодот во Твојата утроба, Исус.
Света Маријо, мајко божја,
моли се за нас грешните,
сега и во смртниот час. Амин.
Томас Хауреги. -Хуана.
Хуана...
Орбеа.
Изгледа, се исплатеше одењето во семинаријата.
Не знам зошто мислам дека сме блиски, Хуана.
Јас сум од Доностија. -Ние сме од Рентерија.
Колку време му треба на труп да исплива?
Тешко е да се каже.
Веќе.
Не сакам да бидат сами. Многу е ладно.
Што направивме, Марија?
Морето сите ги уби.
Никогаш немав видено море, како да го облечам?
Хуана. Направија што можеа и повеќе.
Никој не е виновен за ова.
А маж ти? Зошто не е тука?
Господару, не знам каде е.
Земјата ли го проголта, Франциска?
Подобро не кажувај ништо,
ќе ми се појави нешто од поворката на мртвите.
А, преживеаните? -Во крчмата се, на топло.
Колку се од прва класа?
Не им се приближувајте на телата, наши се сега.
Ќе ги однесеме во Рибера кога ќе можеме.
Честито.
Тоа што го направивте е чест за сите островјани.
Моите доселеници се херои.
Во овој случај, хероини.
Ќе бараме најголемо признание за вас три.
Господине. -Да?
Бидете мирни.
Господару. -Господа, ве молам.
Што прави? Не се допираат телата.
Се чини дека некој веќе ги допрел.
Ништо не се гледаше.
Светлото на стариот светилник е многу слабо.
Да, се збунивме.
Час се гледаше, час не.
Морето не турна во карпи. Беше посилно зашто...
Пловевме со половина сила.
Пробавме да свртиме, ама не можевме.
Дестинација? -Буенос Аирес.
Колкумина имаше на бродот?
Вкупно 256, емигранти и екипаж.
Знаете ли колку се спасени?
Само ми кажаа за телата.
Веројатно сите се од трета класа.
Не верувам, тие загинале во бродот.
Нивните кревети беа... Како за глувци.
Ужасно мирисаше долу. Ни свињите не би им завидувале.
А, чамците за спасување?
Колку што сфатив, имало доволно на бродот Санта Изабел.
Да, но некои се оштетени,
а првите што излегоа ги најдоа на карпите, полни со луѓе.
Кутрите. Слушнале дека копното е близу,
тргнале право натаму и настрадале на карпите.
Се тргна наопаку.
Дали бродот имаше други проблеми?
Доста. -Добро прашање, забележи.
При првото пловење имаше проблем со турбините.
Имаше ли сеф на бродот? -Да.
Кажете ни кога ќе се појави. Толку засега.
Ќе пратам извештај на командантот во Вилаграција.
Г. Луис, ако сте спремен, ќе ве однесеме на копното.
Да, овој бродолом ќе стигне и кај Тонеладас.
Треба да следиме кој уште ќе се појави.
Кога ќе се појави маж ти, дебилот, нека дојде кај мене!
Ако се појави... -Ќе се појави.
Извинете, ми рекоа дека има брод подоцна,
сакам да останам уште малку за да напишам статија.
Се надевам, не пречам. -Нема проблем.
Франциска ќе ви помогне со што ви треба.
Марија.
Да се претставам, Леон Кофре,
главен дописник за "Критика" од Буенос Аирес.
Оттаму појде бродот "Санта Изабел".
Би сакал да направам интервјуа
за да ги откријам сите детали.
За што?
Да ми раскажете како спасивте 48 луѓе.
Сакате да ви кажам? -Да.
Јозефа!
Да почнеме.
Направивте нешто трогателно.
Што ве натера да влезете во водата?
Зошто го направивте тоа?
Што ни преостана? -Да чекате на брегот, на сигурно.
Моравме да постапиме така.
Можевте да чекате да дојде помош од копното.
Што ќе биде со нас ако цело време чекаме некого.
Ако размислевме, немаше да одиме.
Сигурно сте среќни и горди.
Да. -Зошто?
Зашто спасивте 48 животи.
А, тие што не успеавме?
Цел свет зборува за вас.
Која коинциденција што бродот потона, нели?
Стар светилник, бура,
остров без мажи, чувар што исчезнал...
Права трагедија.
Катастрофа.
Добро е што сте биле тука.
Нема веќе да ви пречам, сигурно сте исцрпени.
Дали знаете зошто на некои тела им фалат прсти и заби?
Морето е сурово.
А, тек луѓето.
Ова не го извадиле?
Пола од тоа што ќе падне припаѓа на господарот на земјата.
Ова е најдобар насип. Копното е побезбедно,
но тука се најсилните бранови.
Будна ли си? -Ме разбуди.
Ноќва. -Што?
Марија...
Спиј, се уште не се разденило.
Марија, ќе му се исповедам на свештеникот.
Што зборуваш, Јозефа? Да не си полудела?
Не можам да издржам веќе. -Можеш, исто како мене.
Здраво, Максимилијано.
Да, многу е интересно.
Сакам да останам уште некој ден.
Знам дека се галициски емигранти, но бродот тргна од Аргентина.
Загинаа седум луѓе од истото семејство.
На важниот бизнисмен, како и да се викаше.
Од Пегуахо, се рекламираше во весници.
Како се викаше?
Е, тој. Го нема веќе.
Не си замислувам, на островов се случуваат чудни работи.
Може ли?
Секако. Зборував со хероините.
Нешто им се случува.
Може ли едно кафе?
Максимилијано, не знам, се чувствуваат виновни.
Нешто чудно се случува.
Бргу направија извештај, а што се однесува на одговорноста,
никој не е одговорен. Ужасна несреќа е.
И точка. Не сум сигурен дека е така.
Може ли да разговараме за мојот проблем?
Марија, што ти е на раката?
Ништо, паднав.
Дај да видам.
Изгледа, денес доаѓаат мажите. -Да дојдеа онаа вечер...
Може маж ти ќе дојде со нив. -Камо да беше така.
Ако е мртов, подобро е да се знае.
Ве пишува во сите весници.
Трите хероини од Салворе.
Сите помагавме.
Некои во вода, други на копно.
Јозефа, морето го исфрли телото на чуварот.
Што?
Да одиме на плажата.
Треба да го наполниме со камења и да го пуштиме. -Ќе не фатат!
Нема да одиме во затвор, јасно?
Затворот ми е најмало гајле.
Го нема. Марија, го нема!
Може ли да разговарам со капетанот?
Ме замолија да не пуштам никого.
Уште не се опоравил.
Има запаление на белите дробови. И уште нешто. -Уште нешто?
Не сака да зборува од страв или од шок.
Не зборува. Проба да се убие.
Секако, вие видовте. -Не.
Ми раскажаа.
Тука е цел ден, од седум часот.
Кутрата, чека да ги извлечат телата на децата.
Гледате ли колку е широкоград маркизот,
и ги покрива трошоците додека е тука.
Искрено сочувство. Леон Кофре.
Што правевте оној ден околу телата? Што видовте?
Истото што и вие.
Некој го злоупотреби бродоломот. Не молчете.
Не го изневерувајте сеќавањето на моите деца како мене.
Не зборувајте така. Што можевте да направите?
Да не се качам на бродот како што ме натера маж ми.
Да се фрлам во вода, да ги извлечам.
Да го известам капетанот дека видов чудно светло на копното.
Зошто чудно? -Не можам да објаснам.
Бев во собата со Алберто, ми беше лошо.
Видов светлина што се движеше по копното.
Светилникот. -Имаше два дела.
Два? Не сум слушнал.
Уште не знаеме ништо за маж ти. Не се врати со мажите?
Не, господине.
Го чекав денес. Кој ќе ми помогне сега?
Надвор, иде господарот.
Да ги видиме познатите Марија, Јозефа и Ципријана.
Дојдете. Дојдете ваму.
Имам важна вест.
Како што ви ветив, ќе добиете почести.
Сега сте "Хероините од Салворе".
На копното сите зборуваат за вас.
Сакаат да ве запознаат и да ви се заблагодарат.
Ќе добиете награда од пет илјади пезети.
И тоа е само почетокот.
Ќе одиме на копното? -Да, свеченоста е во Виго.
Томас, покрај читање, научи ги како да се однесуваат.
Може ли да разговараме?
Ќе се стемни, морам да ловам.
Ќе разговараме кога ќе можам.
Честито.
Фала.
Да ти помогнеме, Јулија? -Не, фала.
Хериоини. Јас би отишла во крчмата на ваше место.
Кутрите имаа среќа што се најдовте таму.
Треба да се гордееш.
Фала, направивме што можевме.
Некои во минатото не постапиле така.
Тоа се приказни, не се точни. -Знам.
Како велат легендите?
Знаете, светлината...
Светлата...
Кои светла?
Ципријана, мора да одиме на море.
Добар ден, Марија. -Добар ден.
Интересно е, една од преживеаните рече дека видела некакви светла.
Каде да се обратам за сместување?
Добро утро. Извинете што пречам,
но барам сместување за неколку дена.
Не може да останете тука.
Има ли друго место?
Можеби.
Изгледа сакате посети. -Не.
Да...
Тоалетот...
Имаме градини, и тоа големи.
Среќен Божиќ и Нова година.
Зошто сте подгрбавен?
Ме истепаа.
Жал ми е за татко ви.
Каква несреќна случајност
што исчезна вечерта кога беше бродоломот.
Не исчезна. -Заминал?
Како не! Каде ќе им шефува на сите ако не тука?
Тогаш, го убиле?
Го убија тие што ги ограбија жртвите од бродоломот.
Тие што ги ограбија жртвите, за да не ги спречи.
Првпат... -Ципријана, мораш ли да зборуваш со новинарот?
Ништо не направив, тој сака да зборува.
Јас сакам да разговарам за таа ноќ,
но веќе не можам со никој од селото.
Не ме гледаат исто.
Ќе помине. -Или нема.
Вие добро спиете? Јас имам кошмари.
Лица и раце и врисоци.
Не гледаш првпат мртовец во морето, жено.
Му подадов рака.
Видовте. И сега... -Сега си жива.
А тој е на дното на морето.
А, жена му? Децата?
Ципријана, подобро е да си одиш ако си ваква, опасна си.
И ти?
Ако почнат со светлата, готови сме.
А, телото? -Јас ќе средам, Јозефа.
Одиме.
Ако ти треба нешто, знаеш каде сум, Франческа.
И смири се.
Мора да разговараме.
Знаете, маркизу... -Слушам.
Почеста е само за нив? -Полека.
Ми кажаа дека планирате да останете подолго.
Сакав да дојдам, да завршам и да заминам,
но во мојата работа има вакви моменти.
Островот ми е поважен од што било.
Ако властите се потрудеа да го оспособат светилникот,
на мојот брег не би гинеле стотици луѓе
и не би ги загрозувале моите доселеници. -Слуги.
Ако островот имаше радио или некаква врска со копното,
немаше да загинат толку луѓе. Но, ништо не ни дадоа.
Сега кога има толку мртви од прва класа, може ќе се замислат.
Зошто на некои тела им се исечени прстите?
Цивилната стража ќе мора некако да им врати се на најблиските, нели?
Се надевам дека ќе имате пријатен престој. -И јас.
Леон Кофре, не се претставив дека сум дописник.
Томас Хауреги.
Значи, ова е светилникот.
Зошто?
Чекаме нова оптика од Германија.
Колку чекате? -Веќе две години.
Две години?!
Не е многу, светилникот почна да работи пред 16 години.
Па не е катедрала.
Да погодам, сега ќе го пуштите во погон.
Предоцна е за 216 лица.
Зошто карпите имаат ваков облик?
Островјаните имаат легенди за кралеви, вилици и јазици.
Ве прашувам вас. -Тие се совршен спој.
Материјалот е ерозивен,
ветерот е силен и дува стотици години, а морето носи влага.
Како бродолом се.
Цел живот можеме да погодуваме што ги формирало.
Формата е различна во зависност од кој агол гледате.
Викнете ме на виски.
Сигурно не ви е лесно да живеете тука.
Морето не е толку совршено кога го гледате секој ден
и кога ве опкружува од сите страни.
Ви избега бикот? -Молам?
Сигурно сте сакале да избегате од нешто штом сте дошле тука.
Кажете ми. Божиќ е.
Далеку сте од татковината и семејството.
Јас можам да заминам. Помало село значи поголем пекол.
Мислам дека немам веќе виски.
Нема да ви пречам веќе.
Само едно прашање. Што се светлини?
Што ве интересира?
Од приказните и легендите...
Бродовите тонеле од светлината?
Факели врзани на роговите на овни.
Тоа го збунило капетанот, мислел дека е светилникот и настрадал.
Дивјаци, неписмени.
Средивме.
И сите проблеми се решени, нели?
Сепак треба да одиме. -Да одиме?
Добро ли си, Марија?
Кажи ми.
Ќе ми ја позајмиш ли книгата?
Секако, во светилникот е.
Да одиме.
Добро се продаде? Сакаш уште морбидни приказни?
Да, крв и сурови детали.
Ако сакаш морбидност, да зборуваме за мојата.
Откако ја пратив статијата, состојбата се промени.
Можам да се вратам, спремен сум. Пријатно.
Имате ли нешто жестоко?
Може ли да разговарам со капетанот?
Замина. Но ништо не пропуштивте.
Само рече: "Ништо не видов."
Сигурно ве интересира и сведоштвото на добрите луѓе
кои несебично ги примија жртвите од бродоломот.
Секако.
Не ми го објавувајте името.
Важно е да се знае колку сме добри, особено овие од Салворе.
Молам?
Луѓето се неписмени и необразовани, затоа добрината им вреди повеќе.
Добродетелството постои од врвот кон дното, не меѓу еднаквите.
Жените го направија ова повеќе од солидарност.
Вашето е добродетелство.
Новинарот мисли дека има нешто чудно околу бродоломот. -Што? Нели замина?
Марија, со парите што ви ги дадоа, можеш да заминеш од островот.
Зошто? -Да видиш други места.
Овде секој ден е ист, ништо не се менува.
И?
Има места каде животот не е олку тежок.
Овде имаме се, ништо не ни треба.
Зашто ништо не си видела.
Тука си заробена.
Ти си заробен.
Марија...
Госпоѓи.
Добре дојдовте! Дојдете.
Хероините од Салворе.
Фала.
Честито.
Четири сирени.
Одборот на чесни мажи
одлучи да ги накити овие скромни дами од Салворе
со медалите што ги заслужуваат.
Затоа што овие три...
Мислам, четири жени од Салворе се сестри на нашите сопруги,
нашите мајки и ќерки.
Нема поголема љубов во животот.
Марија, ни аплаудираат.
Кога си видела да им аплаудираат на жени?
Зошто би ни аплаудирале? -Дојдете.
А, загинатите? Семејствата?
Денес е ваш ден, уживајте.
Добро утро. -Мило ни е што дојдовте.
Три дена не ми даваат осигурување за емигрантите.
Се качив на 29 декември.
Ќе провериме, сега не е моментот.
Ова е организирано по повод бродоломот, нели?
Добро, да.
Ми загинаа четирите деца.
Платив премија за сите.
Примете искрено сочувство.
Но, децата зависеле финансиски од вас.
Осигурувањето не го покрива овој случај.
Извинете. Дојдете со мене,
сакаат да им ја предадат донацијата на хероините на тераса.
Заврши тагувањето, Франциска.
Ќе носам црно додека не се врати маж ми.
Да...
Мислам дека никогаш нема да го симнам.
Жено, надежта последна умира.
Девојче, или некој го грабнал или...
Франциска, да не погодуваме.
Ќе поднесеме приговор до Цивилната стража.
Ова исчезнување не е мала работа.
Треба да се дознае каде биле сите таа ноќ.
Каде да бидеме, дома.
Сите?
Ќе видиме дали ќе се појави татко ти. -Загрижени сме. -Жалам.
Зошто не ме утешиш?
Свињо.
Ќе кажам се. Ве видов, Марија!
Што виде, ретардиран еден? Што?
Се ќе кажам, дека го убивте татко ми.
Ќе бидеш моја, Марија. Ќе бидам прв на островот што те имал.
Курво. Курво.
Твојот збор против мојот, јасно?
Ти имаше поголем мотив да го убиеш.
Гадот ве малтретираше тебе и мајка ти.
Затоа, затни се.
Што ти направиле?
Палома.
Ова ќе излечи се.
Ова го пиете кога сте болни?
Никогаш не сме болни.
Ќе ме излечи ова. Пиј.
Што ти се случи на стапалото?
Курва.
Ќе ви покажам нешто.
Тоа е татко ти?
Од каде ти е телото на татко ти?
Го најдов. -Како мислиш?
Пепе, го убиле татко ти. Извршено е убиствто.
Ти го уби? -Не, не.
Кажи ми ја вистината или ќе те удрам.
Не допирај го!
Кажи ми! Ти ли го уби?
Не лажи ме. Каде одиш? Дојди.
Марија беше. И Јозефа.
Што зборуваш? -Ги видов.
Зошто би го убиле?
Зашто бегаа со чамецот, ги видов.
Со светилки? -Со факели.
Ороспија е. Таа ми го направи ова.
Зошто го скри телото?
Ороспија.
Не допирај го, остави го телото.
Ќе дојдам утре со Цивилна стража. -Не.
Не допирај ништо.
Марија.
Тука нема никакви докази.
Имаме само изјава од ретардирано лице. -И тело.
Затоа ја доведов, да каже што видела.
Ќе разјасни што зборува Пепе, а и други работи.
Кажете им што видовте вечерта на бродоломот и исчезнувањето.
Смирете се. Ви веруваме.
Ве молам, Хуана. Мора да ни кажете што видовте.
Хуана, застанете, ве молам.
Ви гарантирам дека ќе ви поверуваат.
Ништо не видов. -Молам?
Ништо не видов. -Светлата.
Не ги видов, бев под палубата.
Лага беше. Измислив.
Хуана, некој ви се закани да не зборувате?
Сеедно ми е што ќе ми направат.
Зошто лажевте?
Сакав да им наштетам.
На тие што ги ограбија мртвите.
Кои?
Жива сум поради нив.
Секој ден ја носам таа болка.
Леон, извинете. Ги слушнав легендите за светлата.
Види што ми се случува. Ти си крива.
Јозефа.
Зошто си таква?
Како овен, само туркаш напред.
Јозефа, не најдоа ништо. Готово е.
Засега, Марија!
Не грижи се, ќе платам за нешто што ти направи.
За да те одбранам. Можеше да те удави.
Зошто бевме таму? Зошто?
Уште еден брод потона, Јозефа.
Сигурно ли тоа беше причината?
Јозефа!
Зашто отиде и ме натера мене?
Не барав да одиш.
Отидов да не направиш глупост.
Џабе, пак ја направи.
Другиот брод ќе... -Доста.
Остави ме. Штетник си.
Не ми се приближувај.
Сочувство.
ДАЛИ ХЕРОИНИТЕ ОД САЛВОРЕ СЕ КРАДЦИ?
Кутра Ципријана.
Маркизот прати порака да се сопрат донациите.
Што бараш тука? -Ми требаш.
Еве ме, тука сум.
Томас, што направи? Го исклучи светилникот?
Не можеше да се види светлото. -Не беше така, немаше да кажеш.
Ме излажаа. Ми рекоа да го исклучам.
Но, не ми кажаа зошто. -Не праша?
Маркизот не дозволува.
Ти им го направи ова на мртвите? -Секако дека не, Пепе беше.
Исто и чуварот, да не го убиевте.
Пепе ми кажа. Пикаш нос кајшто не ти е место.
Како и сега.
Кукавица си.
Сите испаднавме крадци заради некои бедници.
Каде си тргнала? Ако се дознае, готови сме.
Ама вие први. Сфаќаш?
Ако кажеш нешто, маркизот ќе те прати в затвор.
Кој ќе му верува на магарето, наместо на службеникот?
Разбираш ли?
Пепе.
Ти ли го уби? Ви кажа ли зошто?
Од алчност. Сакал да собере вредни предмети.
Не мислите дека правиот плен е нешто поголемо?
Случајот е затворен.
Најдобар насип.
Колку би им платил маркизот да не зборуваат за таа ноќ?
Сите не замолче.
Дојдов да се поздравам.
Одете во мирот што го оставате зад себе.
Всушност, дојдов да се извинам.
Само вие знаете што се случило таа вечер.
Јасно е дека не успеав да откријам.
Но, едно е сигурно.
Спасивте многу животи, а не побаравте ништо за возврат.
Сигурно било тешко.
Јас не бев способен да разберам.
Фала.
Прости, Јозефа. Прости.
"Филмот е инспириран од настаните на 2 јануари 1921 година.
Во бродоломот на "Санте Изабел" загинале 213 лица.
Речиси никој не се сеќава. Трите хероини,
Јозефа Парадо, Ципријана Оујо и Марија Фернандез
бргу ги заборавиле. Можеби причината за тоа е
лажната гласина дека ги ограбиле мртвите."
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС