(NETFLIX ขอเสนอ)
นาง…
เงือกเหรอ
ยะฮู้
ลุยเลย บีบี
เอาธงมาให้ได้
เฮ่ๆ แน่จริงก็จับพี่ให้ได้สิ
นายพนันว่าใครจะชนะ
ถามได้ ทีมบีบีแข่งมา 42 รอบ แล้วชนะตั้ง 37 รอบเลยนะ
ก็ไม่แน่หรอก
นี่มันถิ่นของนินจาไฟฟ้า
ขืนก้าวพลาดตกหลุมมดนรกนี่จบเห่เลยนะ
คือว่า…
ว่าไง น้องใหม่
ผมยังไม่ค่อยรู้กฎเลยครับ
หา
ในโตเกียวแบทเทิลกัวร์ เราจะเอาของใช้ในชีวิตประจำวันมาเดิมพัน
แล้วสองทีมที่ประกอบด้วยสมาชิกห้าคนจะแข่งกัน
ถ้าร่วงลงทะเลก็ตกรอบไป ต้องเอาธงมาให้ได้ถึงจะชนะ
แต่ทำไมต้องทำอะไรเสี่ยงๆ แบบนี้ด้วยล่ะ
มันก็เสี่ยงจริงแหละนะ
แต่ทุกคนที่นี่มีชีวิตอยู่เพื่อเรื่องบ้าบอนี้ไง
แต่ก็นะ จะว่ามันเป็นการรักษา ความสงบเรียบร้อยในโตเกียวก็ว่าได้
เจ้านินจาจอมเฉื่อย ไว้เจอกันใหม่นะ
แจมเมอร์ ปิดเส้นทางซีไว้ อย่าให้เจ้าตัวกะเปี๊ยกไปไหนได้
โอ๊ะ ขอบคุณค่ะ
ฮิบิกิล่ะ
หายไปเลยค่ะ
เผลอๆ คงฉายเดี่ยวอีกล่ะมั้ง
โตเกียวแบทเทิลกัวร์เป็นตัวแทนของอิสรภาพนี่
แต่นี่เป็นเกมห้าต่อห้าไม่ใช่หรือไงคะ
ถ้าคนหายไปหนึ่งคน…
เขาจนมุมที่พิตช์ 14 แล้ว
อย่ามายุ่งน่า
ชาเลนจ์ฟองสบู่
เจ้าเบื๊อกเอ๊ย
อุซากิ
แย่แล้ว
หลุมมดนรกนี่
ทีมบีบีร่วง ส่งคนไปช่วยที
จัดไป
เราไปไม่ทันหรอก
บ้าเอ๊ย
อุซากิคิดอะไรของมันนะ
คงไม่ได้คิดนั่นแหละ
ไม่มีใครใช้ฟองสบู่ได้
ยกเว้นเขา
โอ๊ะ
เขามาแล้ว
- เฮ้ย - เมื่อกี้เจ๋งเป็นบ้า
เอ๊ะ
นี่
อย่าทิ้งฉันสิ
บ้าแล้ว ใช้เส้นทางนั้นเนี่ยนะ
ไวชะมัด
ผู้ชนะเกมนี้คือบลูเบลซ
- ว่าไปนั่น ทำไมเป็นงั้น - เจ๋ง
เชื่อเขาเลยไหมล่ะ
โธ่เอ๊ย หมดกันข้าวเรา
ต้องซ้อมให้หนักกว่านี้นะ เราเอาน้ำมันกลับบ้านล่ะ
นี่ ฮิบิกิ
ทำไมทิ้งฉันไว้ตรงนั้นล่ะ
ที่นายโดดเมื่อกี้ นายคงคิดจะอวดเก่งสินะ
คราวก่อนฉันทำได้นะ
นั่นมันบังเอิญต่างหาก
หัดกลัวซะบ้างเถอะ
ไอ้จอมขวางโลก
โธ่เว้ย
เฮ้ย มารวมพลังกันหน่อย
ฮิบิกิล่ะ
มันเคยเอาด้วยซะที่ไหน
เปลวไฟสีฟ้าของเรา
จะเผาทุกอย่างให้วอดวาย
สู้
เห่ยชะมัด
เหนื่อยจัง
เกมนี้ไม่ดีต่อหัวใจเลย
ทำไมพวกเขายอมเสี่ยงขนาดนี้เนี่ย
เรามาที่นี่เพื่อสิ่งนี้ไง
นี่
ไม่กระโดดข้ามรอยแตกสะพานโชเฮย์ ก็ถือว่าใช้ได้แล้วล่ะ
ขอบคุณครับ
ฝึกฝนต่อไปนะ
(หน่วยยามชายฝั่งญี่ปุ่น เรย์โยะ)
ไชโย
เรามีข้าวสารพอกินทั้งเดือนเลย
แถมยังได้เบียร์มาด้วยแหละ
เจ้าเบื๊อก เด็กเขากินแต่น้ำผลไม้กัน
นายเองก็อายุไม่ถึงนี่
นี่ของฉันจ้ะ
มาโคโตะซังจะไปไหนครับ มาดื่มด้วยกันเถอะนะ
ฝันไปเถอะ เธอไม่ได้คิดอะไรกับนาย
เราเป็นแค่หัวข้อวิจัยเท่านั้นแหละ
ใช่แล้ว เธอกำลังศึกษา ความผิดปกติของแรงโน้มถ่วงอยู่
โอ้โฮ ดูนี่สิ
ต๊าซมาก ฉันจองนะ
นี่ ใครบอกให้เปิดไม่ทราบ
ยอมแล้ว
หัดมีมารยาทซะบ้าง ใครเลี้ยงนายมาเนี่ย
ไม่มีใครเลี้ยงน่ะสิ ก็เหมือนทุกคนนั่นแหละ
พอแค่นั้นแหละ
ตกใจหมดเลย
กะแล้วว่านายต้องได้ยิน
ทำอะไรของคุณน่ะ
ไม่เอาน่า ขอคืนเถอะครับ
ไม่ให้
ชอบมาทำหน้าบูดอยู่คนเดียวนะเราเนี่ย
ขอคืนด้วยครับ
วันนี้ทำอะไรลงไปน่ะ
อะไรเหรอ
ตอนนายช่วยอุซากิไง ถ้าเกิดร่วงลงไป…
ผมไม่ร่วงหรอก
ขืนนายเล่นเสี่ยงบ่อยๆ ฉันต้องรายงานสำนักงานใหญ่นะ
แล้วพวกนายก็จะโดนไล่ออก อยากให้เป็นแบบนั้นเหรอ
สุดท้ายผมก็ต้องไปอยู่ดี
แต่แค่ยังไปตอนนี้ไม่ได้
ได้ยินแล้ว
เอ๊ะ
อ้าว เดี๋ยวสิ ฮิบิกิ
เขาหนีไปแล้วสินะ
ชินซัง ฮิบิกิบอกว่า ได้ยินเสียงร้องเพลงจากทาวเวอร์อีกแล้ว
ห้าปีก่อน
ฟองสบู่ตกสู่ทั่วทุกแห่งหน
ด้วยความสามารถลึกลับที่มี
มันได้สร้างความโกลาหลครั้งใหญ่
(หยุดเดินรถชั่วคราว)
หลังจากนั้นไม่นาน
ก็เกิดระเบิดประหลาดซึ่งแผ่รัศมีไปจากโตเกียว
ณ จุดศูนย์กลางการระเบิด โตเกียวถูกห่อหุ้มด้วยฟองสบู่ยักษ์
แม้แต่ตอนที่ฟองสบู่หยุดตกแล้ว
ปรากฏการณ์นี้ก็ยังดำเนินต่อไปในโตเกียว
เมื่อฟองสบู่แตกและกลายเป็นน้ำ
โตเกียว…
ก็ไม่ใช่เมืองหลวงของญี่ปุ่นอีกต่อไป
แม้นักวิทยาศาสตร์จากทั่วโลกจะมารวมตัวกัน
ก็ไม่มีใครอธิบายความลึกลับ ของเจ้าฟองสบู่ได้
แล้วพวกเขาก็ออกจากโตเกียวไปทีละคน
ในที่สุด
โตเกียว…
ก็ถูกทิ้งร้าง
(ห้ามเข้า)
โตเกียวกลายเป็นเขตหวงห้าม
แต่ไม่นาน เด็กวัยรุ่นก็เริ่มเข้ามา อยู่ที่นี่กันอย่างผิดกฎหมาย
เพิกเฉยต่อคำสั่งขับไล่ที่ออกมาเรื่อยๆ
พวกเขาเอาแต่เล่นเกมอันตราย โดยอาศัยสภาพแวดล้อมที่ผิดปกติ
พวกเขาเป็นเด็กกำพร้า จากปรากฏการณ์ฟองสบู่ตก
เด็กคนหนึ่งในนั้น…
อ้างว่าเขาได้ยินเสียงร้องเพลง ดังมาจากทาวเวอร์
ขณะนี้ กลุ่มเมฆรอบๆ ทาวเวอร์ ที่เป็นจุดกำเนิดของแรงระเบิด
มีสนามแรงโน้มถ่วงที่ซับซ้อน
ไม่มีเครื่องมือใดๆ ใช้เฝ้าสังเกต สิ่งที่เกิดขึ้นภายในนั้นได้
ยังมีข่าวลือเรื่องภูตผีและเรื่องอื่นๆ ที่ไม่เป็นไปตามหลักวิทยาศาสตร์ด้วย
ฉันมาได้เท่านี้
แต่จากตรงนี้ไป…
ต้องฟังเสียง
เสียงฟองสบู่
สำเร็จแล้ว
ใยแมงมุมนี่
นาง…
เงือกเหรอ
ใครน่ะ
ฮิบิกิหายไปไหนของมันนะ
เรือของชินซังแหละ
ใครน่ะ
เธอช่วยชีวิตเขาไว้น่ะ
อะไรนะ
ท่าทางเด็กคนนี้จะช่วยฮิบิกิไว้ไง
ดูจากสถานการณ์น่ะ
จากหลุมมดนรกเหรอ
ถามจริง
เอาเข้าไป
เธอมาจากไหนก่อนเถอะ
นึกออกบ้างไหม
แต่งตัวได้แปลกดีแท้
ไวอะไรเบอร์นั้น
อย่างกับแมวแน่ะ
เฮ้ย อันนั้นจะเก็บไว้กินนะ
เฮ้ย ห่อนั้นห้ามแกะ
- เธอหนีไปแล้ว - กลับมานี่นะ
ไปหมดข้าวของ
เละเทะไปหมด
ราเม็งจ๋า
ยัยนั่น…
ไปไหนแล้วล่ะ
- น้ำ - ทำอะไรน่ะ
เอาน้ำเย็นๆ มาที
- อ้าว - ไหวไหมเนี่ย
เอามือจุ่มไปได้ไง
- เป็นอะไรของเธอ - เย็นนะ
ไม่รู้สิ
วุ่นกันน่าดู
เอาเถอะนะ ถึงเธอจะดูแปลกๆ
แต่ถ้าพวกนายยอมให้เธอพักที่เรย์โยะ ฉันคงเบาใจน่าดู
เผลอๆ เธออาจจะช่วยเรื่องแบทเทิลกัวร์ได้ก็ได้
ฮิบิกิ
ฝากด้วยนะ นายติดค้างเธอนี่
เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก
ถูกใจไหมจ๊ะ
ราตรีสวัสดิ์จ้ะ
ถึงเช้าวันใหม่ใจเปี่ยมไปด้วยความหวังแล้ว
ตื่นได้แล้ว บลูเบลซ
ฮิบิกิ เธอรอนายอยู่นะ
รู้หรอกว่านายชอบฝึกคนเดียว แต่นานๆ ทีก็ขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือบ้างสิ
แหม ใครตกลงใจขึ้นมาเนี่ย
เดี๋ยวสิ เฮ้ย
ยัยชุดประหลาดคนนั้นแจ๋วดีนะ
ถ้าได้ฝึกปากัวร์คงไปได้สวยทีเดียวล่ะ
ฮิบิกิพาเราชนะติดต่อกันมาตลอด
อาจถึงเวลาที่เราต้องหา คนใหม่บ้างแล้วใช่ไหม หัวหน้า
ใครพาเราไปชนะไม่ทราบ
ให้ตายสิ ไม่เข้าใจคำว่าทีมเวิร์กกันเลยเหรอ
ตายแล้ว อะไรกันเนี่ย
หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ
ระวัง
(พายุปะทะ อุซากิ)
- จะกินแล้วนะ - จะกินแล้วนะ
โอ้โฮ มื้อใหญ่ไฟกะพริบ แถมฮิบิกิยังอยู่ด้วย
หน้าไปโดนอะไรมา
คนบางคนต้องฝึกเพิ่มนะ
เป็นผมไม่โดนไก่เล่นงานแบบนั้นหรอก
งั้นก็ดี
ที่จริงผมบังคับเรือลำนี้เป็นด้วยแหละ
อ๋อเหรอ
แม่หนูคนนี้กินเยอะใช่เล่นเลย
เอ้า ฟองนี้แย่งกันเองนะ
เอ๋
เอาจริงเหรอ ช่างเถอะ
อย่าถือล่ะ
เข้าใจบ้างไหม
มันคือไข่ที่เธอบีบแตกเมื่อกี้ไง
อย่าทำแบบนั้นอีกล่ะ
แย่จัง
ต่อไปๆ
เอาแล้วนะ
เป่ายิงฉุบ
เป่ายิงฉุบๆ
แปลกคนชะมัด
เป่ายิงฉุบ
นี่ เธอชื่ออะไรเหรอ
ไม่รู้สิ
เธอช่วยนายไว้นี่
เป่ายิงฉุบ
- เย่ ฉันชนะ - แพ้ซะได้
ชื่อ "อุตะ" ดีไหม ไหนๆ เธอก็ร้องเพลงนี่
อะไรกัน คิดได้แค่นี้เหรอ
ร้องเพลงงั้นเหรอ
ใครร้อง
อุตะ
ฮิบิกิ
อุตะ
ฮิบิกิ
อุตะ
ดูเหมือนเธอจะชอบนะ
งั้นตามนี้เลย ยินดีที่ได้รู้จักนะ อุตะ
(อุตะ)
ไหนดูซิ
"ไม่มีการเปลี่ยนแปลงในพื้นที่ที่เข้าถึงได้ เนื่องจากสนามแรงโน้มถ่วงเปลี่ยนแปลง"
"ไม่มีการเปลี่ยนแปลงของวัฏจักร หรือลักษณะเฉพาะใดๆ"
"ไม่มีปัญหาเรื่องจัดหาเสบียงครั้งต่อไป"
ไชโย เสร็จแล้ว
โทษทีนะ
ชินซังมาทำอะไรที่นี่เนี่ย
เอาล่ะ
เชิญนั่งค่ะ
หนูคนนั้นเป็นไงบ้าง
เธอสบายดีค่ะ
ฮิบิกิตั้งชื่อเธอว่าอุตะ แล้วเธอก็ตัวติดเขาเป็นตังเมเลย
จริงเหรอ งั้นอีกหน่อย เธอคงเล่นปากัวร์ได้แล้วมั้ง
ดื่มสิ
ชินซังจะไม่กลับไปเล่นปากัวร์แล้วเหรอคะ
เลยวัยฉันแล้วไง
มิหนำซ้ำ…
ยังมีเจ้านี่อีก
คงจะเป็นตอนที่คุณวิ่งที่ทาวเวอร์สินะ
เราต้องคอยดูแลคนประมาทอย่างฉันนี่แหละ
ฮิบิกิก็เป็นผู้รอดชีวิตจากอุบัติเหตุทาวเวอร์ด้วย
ก็น่าจะห้ามกิจกรรมอันตรายนั่นตั้งแต่แรกแล้ว
พวกเขาไม่ควรมาอยู่ที่นี่กันด้วยซ้ำ
เอาน่า เด็กพวกนั้นเข้าใจความเสี่ยงดี
ก็พวกเขารู้สึกว่าโลกภายนอกมันน่าอึดอัดนี่
อะไรวะนั่น
อันเดอร์เทคเกอร์…
ได้ของประหลาดพวกนั้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะ
ไม่ยุติธรรมนี่ แบบนี้แม้ด ล็อบสเตอร์จะมีสิทธิ์ชนะเหรอ
ถึงพวกมันได้เปรียบด้านอุปกรณ์ก็เถอะ แต่ว่า…
โอ๊ะ
อาร์ไฟฟ์กำลังมุ่งหน้าไปที่พ้อยต์เอ็นทู
จบเกม ผู้ชนะเกมนี้คืออันเดอร์เทคเกอร์
เรายังไม่แพ้หรอกนะ อันเดอร์เทคเกอร์
แพ้ราบคาบไปแล้วเถอะ
เพราะมีรองเท้าบู๊ตนั่นช่วยหรอก
ขอโทษนะคะ คุณพูดอะไรฉันไม่เข้าใจค่ะ คุณกุ้งนาง
แม้ด ล็อบสเตอร์โว้ย
ขอโทษด้วยแล้วกันค่ะ คุณปูเสฉวน
ก็บอกว่า "ล็อบสเตอร์" ไง
ทีนี้จะอ่านอะไรดีนะ
เจ้าหญิงเงือกน้อย
แต่ฉันไม่ชอบที่เรื่องมันเศร้าแบบนั้นเลย
ทำไมเจ้าหญิงเงือกน้อยถึงช่วยเจ้าชาย แล้วยอมกลายเป็นฟองสบู่ล่ะ
อุ๊ย ฉันเผลอเล่าก่อนหรือเปล่า
อุตะ อยากอ่านเล่มนี้เหรอ
นี่ก็ดึกแล้ว ให้เล่มเดียวนะ
"ลึกลงไปในมหาสมุทร มีปราสาทเงือกอยู่
ราชาและเจ้าหญิงเงือก อาศัยอยู่ในปราสาทแห่งนั้น
นางเงือกน้องเล็ก มีเสียงที่ไพเราะราวกับระฆัง
เธอหลงใหลในโลกมนุษย์จับใจ
เจ้าหญิงเงือกน้อยขึ้นมาบนผิวน้ำ แล้วได้เห็นเจ้าชายมนุษย์อยู่บนเรือ
และหลงเสน่ห์เขาเหลือเกิน
เจ้าหญิงเงือกน้อยรู้สึกราวกับว่า ตนถูกไฟรักแผดเผา
เธอไม่อาจละสายตาจากเจ้าชายได้ แม้เพียงชั่วขณะ"
เหวอ ตกใจหมดเลย
เจ้าชาย
เจ้าหญิงเงือกน้อย
เดี๋ยว…
อย่าบอกนะว่า…
ฮิบิกิ เจ้าชาย
ไม่นะ ไม่ใช่สักหน่อย
อุตะ เจ้าหญิงเงือกน้อย
เดี๋ยวนะ นี่เธอพูดแล้วเหรอ
เจ๋งสุดๆ เลย
ต่อไปตรงนี้ค่ะ
(นกพิราบ นกแซนด์เกราส์)
(นกแก้ว)
(สภาพแวดล้อม นกแก้ว อวกาศ)
โอ๊ะ
ดูนั่นสิ
ใช้แรงจากกล้ามเนื้อใต้รักแร้เหวี่ยงขึ้นมา
ใช้ได้นี่
พวกนั้นอาจคว้าชัยให้เราได้นะ
รีบทำให้เสร็จแล้วไปดีกว่า
โลกมีวัฏจักรหมุนเวียนเปลี่ยนผ่าน ระหว่างการทำลายและการฟื้นฟู
เรามารวมตัวกัน แล้วก็แตกแยก
เราอยู่กระจัดกระจายและกลับมารวมกันใหม่
เหมือนกาแล็กซีเราไง
อีก 4,500 ล้านปี มันจะรวมกับกาแล็กซีแอนโดรเมดา
แล้วมันก็จะระเบิด
และจากนั้น…
มันจะกระจัดกระจายอีกเหรอ
ใช่
แล้วในที่สุด อะตอมที่สร้างขึ้นเป็นตัวเรา ก็จะมารวมกันใหม่
และกลายเป็นดาวอีกดวงไง
งั้นเหรอ
ก้นหอย
ใช่แล้ว ก้นหอย
ก้นหอยจะปรากฏในกาแล็กซี ไต้ฝุ่น หรือแม้แต่สารชีวโมเลกุล
มันเป็นรูปแบบชีวิตที่มีมาแต่กำเนิด
ก้นหอย
รวมตัวกัน
แล้วระเบิดกระจาย
ตอนนั้นคนตายไปเยอะมากเลย
อุตะ อยู่ไหนจ๊ะ
นี่ เห็นอุตะไหม
ไม่เห็นนะ คงอยู่กับฮิบิกิล่ะมั้ง
พวกเขาเหมือนแม่ไก่กับลูกเจี๊ยบเลยแฮะ
เธอเห็นหมอนั่นดีตรงไหนกันนะ
อย่าบอกคนอื่นเรื่องที่นี่ล่ะ
เดี๋ยวจะโดนหัวเราะใส่เอา
ดอกไม้
ใช่
สวยจัง
เป็นความลับนะ
ความลับ
จริงสิ
เคยมีน้ำซัดมันขึ้นมาบนนี้อยู่เหมือนกัน
แต่หายากอยู่นะ
เธอก็ได้ยินเหรอ เสียงคลื่นน่ะ
ข้างบนนี้
เสียงฟังดูละมุนดีนะ
จะบอกให้
สำหรับฉันแล้ว
ในเมืองน่ากลัวเพราะเสียงต่างๆ นี่แหละ
ฉันไม่เข้าใจว่าทุกคนทนกันได้ยังไง
ส่วนฉันปิดหูแบบนี้ตลอด
แม่ถึงเป็นห่วงมากเลยล่ะ
(บรรเทาภาวะไวต่อเสียง)
เราไปโรงพยาบาลแห่งแล้วแห่งเล่า
ฉันเลยคิดว่าต้องพยายามให้อาการดีขึ้น
ตอนที่ฟองสบู่ตก ฉันอยู่บนทาวเวอร์กับคนจากศูนย์ดูแล
เกิดเหตุระเบิด
ฉันฟื้นขึ้นมาตอนมีคนช่วยไว้แล้ว
ฉันจำเหตุการณ์ตอนนั้นไม่ค่อยได้
ที่จำได้…
ก็มีแค่สิ่งที่ฉันได้ยิน
เสียงเพลง
ไม่ใช่ว่าฉันอยากเกลียดเสียงหรอกนะ
ที่จริงฉันตามหามันอยู่ต่างหาก
เสียงนั้นน่ะ
ฉันเพิ่งเคยเล่าเรื่องนี้ให้คนอื่นฟังเลยนะ
อุตะ…
อุตะ
อือ
ถึงว่าล่ะ
คลื่นแรงโน้มถ่วงไม่เสถียรนี่เอง
ตั้งแต่เมื่อไหร่นะ
ตั้งแต่อุตะมาที่นี่เหรอ
โอ๊ย
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
เอ๊ะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะๆ
มาโคโตะถูกลักพาตัวเหรอ
ดูนี่สิ
เดี๋ยวเถอะ ทำบ้าอะไรกันน่ะ
ปล่อยฉันนะ
(ลักพาตัวครั้งแรก)
อะไรกันเนี่ย
พวกมันทิ้งนี่ไว้
(อันเดอร์เทคเกอร์)
(เกมต่อไป รางวัลพิเศษ มาโคโตะ)
ไอ้พวกอันเดอร์เทคเกอร์
อย่าทำมิดีมิร้ายกับมาโคโตะซังเชียวนะ
เนี่ยนะที่กังวล
พวกมันถ่ายทอดสดแบทเทิลกัวร์ ให้คนภายนอกดูด้วย
โดยตั้งชื่อว่า "โตเกียว เดธ เกม"
รองเท้าบู๊ตมันก็ได้มาจากสปอนเซอร์แหละ
มันลักพาตัวเธอไปเพื่อปั่นยอดผู้ชมเนี่ยนะ
อย่างนี้ต้องโดน ฉันจะขยี้พวกมันให้เละเลย
ทุเรศสิ้นดี
อุตะ
ฮิบิกิ
ขยี้พวกมัน
ไปกันเถอะ
เกมแรกของอุตะสินะ
เฮ้ย ตรงนั้นน่ะ
ดูสิ ตรงใต้ธง
มีคนอยู่ด้วย
เดี๋ยวเถอะ
แบบนี้มันน่ากลัวจริงๆ นะ
ฉันทนไม่ไหวแล้ว
ใครก็ได้ ช่วยด้วย
ไอ้ชั่วพวกนั้น มาโคโตะซังไม่ใช่ของรางวัลให้ชิงกันสักหน่อย
พวกอันเดอร์เทคเกอร์ต้องการอะไร
มันจะเอาเรือของบีบีไง
เรย์โยะเนี่ยนะ ถามจริง
ถ้าพวกเขาแพ้ล่ะ
มาดูกันว่ารับคำท้าจากอันเดอร์เทคเกอร์แล้ว พวกเขาจะรุ่งหรือจะร่วง
ขอให้เลี่ยงการต่อสู้แล้วเน้นที่ความเร็ว
อิโซซากิกับอุซากิจะต้านพวกมันไว้
ฉันจะไปเอาธง
ฮิบิกิกับอุตะ…
ไปป่วนพวกมันให้วุ่นเลย
ได้
วอนซะแล้ว
ถ่ายให้เต็มที่เลย
พวกแกจะได้แค่ภาพตัวเองแพ้เท่านั้นแหละ
ยอดผู้ชมที่เพิ่มขึ้น ส่งผลให้เดือนนี้มีเงินไหลมาเทมาค่ะ
บลูเบลซปะทะอันเดอร์เทคเกอร์
เตรียมพร้อม ระวัง…
ไป
ให้ตายเถอะ แบบนั้นก็ได้เหรอ
กรุณาเรียงแถวจากพ้อยต์อัลฟ่าถึงพ้อยต์เดลต้าค่ะ
รับทราบ
อิซจจิ
ทางนี้
สี่กับห้า เรียบร้อย
ไอ้พวกอันเดอร์เทคเกอร์
บีบีร่วงไปสอง เหลือแค่สามคน
พูดเป็นเล่น ร่วงไปสองคนแล้วเหรอ
เราไปช่วยเพื่อนพวกนายเอง บีบี
พวกนายไปเอาธงนั่นมาก็พอ
กรุณานำพวกเขาไปยังพ้อยต์ซิกม่าค่ะ
รับทราบ
ซวยแล้วไง
เราโดนมันล่อมาติดกับ
ถ้าอย่างนั้น ฉันขอตัวก่อนนะคะ
เวรเอ๊ย
อย่านะ ฮิบิกิ
ถ้านายกระโดดไปก็จะติดหลุมมดนรกนะ
เข้าทางพวกมันกันพอดี
ไม่ยุติธรรมเลยเนอะ
มันพาเรามาในจุดที่เรากระโดดเองไม่ได้
เราไม่มีอุปกรณ์กระโดดข้ามก้นหอยนี้ด้วย
ขืนเป็นแบบนี้ เรามีหวังโดนทิ้งแหงๆ
ก้นหอย…
ทีมบีบีมีคนเก่งแบบนั้นด้วยเหรอ
อย่างโหด
ฮิบิกิ
อุตะ
ฮิบิกิ
นายล่วงหน้าไปก่อนเลย
ไปเลย
ฮิบิกิ อุตะ
ลุยเลย ไปโลด
ไปกันเถอะ อุตะ
อุตะ ฮิบิกิ
สุดยอด สุดยอดไปเลยจ้า
อุตะ
มาสิ
อุตะ
ไปเลย
จบเกม
ผู้ชนะเกมนี้คือบลูเบลซ
อุตะ
เป็นอะไรไหม
ไชโย เราชนะแล้ว
แหล่มเลยพวก
นี่
มาโคโตะซัง
อุตะกับฮิบิกิเก่งที่สุดเลย
- มาโคโตะ เดี๋ยว - มาโคโตะ
- ตอนแข่งนี่เอาใจพี่ไปเลย - เดี๋ยวเถอะ ฮิบิกิ
เก่งดีฝีมือเลิศ
(หน่วยยามชายฝั่งญี่ปุ่น เรย์โยะ)
ในวันนี้ บลูเบลซได้ใช้เปลวไฟที่มี เผาพวกอันเดอร์เทคเกอร์จนวอดวาย
และยังช่วยมาโคโตะซังได้สำเร็จอีกด้วย
ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะคะ
ฉันกลับมาแล้วค่ะ
ขอต้อนรับกลับ
เอาล่ะ แด่พวกไม่เต็มเต็ง แต่น่าเอ็นดูทั้งหลายที่มารวมกันอยู่ที่นี่
และแด่ความสำเร็จครั้งต่อๆ ไป…
ชนแก้ว
ทำได้ดีมาก
มาโคโตะดื่มเก่งเชียวนะ
ฉันทำให้มั่นใจแล้ว ว่าพวกมันจะหาเรื่องกันไม่ได้อีก
ขอทีเถอะ นายช่วยหยุดดม เจ้าตัวบีบมีกลิ่นนั่นเวลาพูดทีได้ไหม
มีปัญหากับสควีซของฉันหรือไง
เปลวไฟสีฟ้าของเรา
จะเผาทุกอย่างให้วอดวาย
สู้
มาช้านะนาย
แล้วไง เดี๋ยวปั๊ด
มาช้า มาช้านะเราเนี่ย
โทษทีนะ ฮิบิกิ หนวกหูหรือเปล่า
หนวกหูตามเคยแหละ
แต่ว่า…
ลำพังตัวฉันคงชนะเกมวันนี้ไม่ได้หรอก
ขอบคุณนะ
ฮิบิกิขอบคุณเราเหรอเนี่ย
มาแปลกแฮะ นายเป็นอะไรหรือเปล่า
น่ารักจังเลยเธอจ๋า
เฮ้ย บังอาจแย่งฉัน
นี่ ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้เลย
- งั้นกอดผมด้วยสิ - ฉันกอดเขาอยู่นะยะ
ก็บอกให้หยุดดมไง
อย่ามาเป็นก้างขวางคอสิ
แผนใช้ได้เลยนะ
นั่นสิเนอะ
มีอะไรเหรอ
"พวกพี่สาว อยากให้เจ้าหญิงเงือกน้อยกลับสู่ทะเล
'เจ้า…
ต้องกลับสู่ทะเล
โดยพลัน
มิเช่นนั้น…
เจ้าจะ…'"
อุตะ
เธออยู่ที่นี่จริงด้วย
ยื่นมือมาสิ
ฉลองชัยชนะครั้งแรกไง
ทีนี้เธอก็ฟังเสียงคลื่นได้ทุกเมื่อที่ต้องการแล้วนะ
ฉันเพิ่งรู้วันนี้เอง
จะพูดยังไงดีล่ะ
คนที่ฉันคิดว่าฉันเป็นมาตลอด ไม่ใช่ตัวฉันจริงๆ
หลังจากที่อุตะเข้ามา
ฉันก็ได้เป็นตัวเองครั้งแรก
เป็นเพราะอุตะมาที่นี่ไงล่ะ
ขอบคุณนะ
ฉัน…
จะบอกอุตะว่า…
ฟองสบู่นี่มัน…
เกิดอะไรขึ้น ฟองสบู่พวกนี้มัน…
ว่าแล้วเชียว เหมือนห้าปีก่อนไม่มีผิด
ปรากฏการณ์ฟองสบู่ตกครั้งที่สอง
เราต้องไปจากโตเกียวเดี๋ยวนี้
แต่ฮิบิกิกับอุตะยังอยู่ข้างนอกนะครับ
ไม่ใช่ว่าไปที่นั่นกันนะ
อุตะ
เธอ…
ฟองสบู่นี่
เฮ้ย
นี่มันอะไรกัน
เพลงนี้…
เธอร้องเหรอ
"เจ้าหญิงเงือกน้อย…
เที่ยวตามหาเจ้าชายของเธอ
และว่ายขึ้นสู่ผิวน้ำ"
เธอเองสินะ
เมื่อกี้อะไรน่ะ
"เจ้าหญิงเงือกน้อยรู้สึกใจสลายขึ้นมา
เพราะเธอจะได้พบเจ้าชาย…
วันนี้วันสุดท้าย"
วันนี้วันสุดท้ายงั้นเหรอ
พวกเขาเรียกแล้ว
ฉันต้องไปหยุดไว้
อุตะ
เรย์โยะเหรอ
จับนี่ไว้
เปิดถึงเลข 13 แล้ว
เข้าโหมดอัตโนมัติแล้ว มีอะไรอีกไหม
ไม่มีแล้ว กลับมาได้เลย
โตเกียวจะจมเหรอเนี่ย
แย่แล้วไง
ฉันว่ายน้ำไม่เป็นนะ
ทาวเวอร์เรียกฟองสบู่ไปงั้นเหรอ
กลับมาแล้ว
เจ้านี่เคลื่อนที่ได้ด้วย
คิดว่าฉันลองผิดลองถูกมาตลอดทำไมล่ะ
เรารับพวกอันเดอร์เทคเกอร์มาแล้วด้วย
กราบขวา
หันไปทางขวา 20 องศา
ระดับน้ำกำลังสูงขึ้นแล้ว
เอสโอเอสล่ะ
ส่งไปสำนักงานใหญ่พร้อมข้อมูลฉันแล้ว
ทุกอย่างเริ่มวันที่อุตะมาถึง
เพลงที่มีแต่ฮิบิกิกับอุตะที่ได้ยิน
มันเป็นเพลงเดียวกันงั้นเหรอ
ส่วนต้นทางคือมาจากทาวเวอร์
แต่ถ้าฉันบอกไปตามนั้น ฮิบิกิก็จะไปที่ทาวเวอร์น่ะสิ
- ทุกคนยังอยู่ดีไหม - ครับ
เวรกรรม เรือดันดับซะได้
ฮิบิกิ
- ฉันจะไปที่ทาวเวอร์ - ฮะ
นายว่าไงนะ
ฉันจะไปที่ทาวเวอร์
อุตะอยู่ที่นั่น
ไปกันเถอะ
ไงนะ จะฆ่าตัวตายหรือไง
อย่าเลย ฮิบิกิ มันอันตรายเกินไป
ผมต้องไปครับ
ฟองสบู่เคลื่อนไหวแล้วนะ
เฮ้ยนาย ที่พูดมาเอาจริงเหรอ
อือ
อุตะอยู่ที่นั่นจริงๆ น่ะเหรอ
ใช่ มากับฉันทีเถอะ
เอางั้นก็ได้ แต่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ
เอ๊ะ นายจะบ้าเหรอ ไค
ไปกันเถอะ
เดี๋ยวก่อน
อ้าว อะไรเนี่ย
เราปล่อยให้มือหนึ่งแห่งบีบีร่วงไปไม่ได้หรอก
อุตะเป็นสมาชิกคนสำคัญนะ
เอาไป
จริงๆ เลย โตมายังไงกันเนี่ย
อย่าเพิ่งไปสิพวกนาย
ชินซัง อย่าไปรั้งพวกเขาเลยค่ะ
ทาวเวอร์นั้นมีบางอย่าง ที่ฮิบิกิกับอุตะสัมผัสได้แค่สองคน
เด็กคนอื่นต้องรู้เรื่องนั้นแล้วแน่
โตเกียวแบทเทิลกัวร์ เป็นตัวแทนของอิสรภาพใช่ไหมล่ะคะ
สนใจจะซื้อไหมคะ
เฮ้ย รวมพลังกันก่อน
ฮิบิกิ นายก็มาด้วยสิ
เปลวไฟสีฟ้าของเรา
จะเผาทุกอย่างให้วอดวาย
สู้
งานนี้ท่าทางจะโหดใช่เล่น
ระวังฟองสีแดงนะ มันจะมารุมเกาะตัวเรา
พูดจริงเหรอ
เกมนี้ต่างจากที่เราแข่งปกติ ระวังตัวล่ะ
หูตากว้างไกลไว้
รับทราบ
เตรียมพร้อม
ระวัง…
ไป
โชคดีนะคะ
รองเท้าบู๊ตนี่สุดยอดเลย
เลิกเล่นได้แล้ว
พิตช์ 8 9 10
เรียบร้อย
แม่เจ้า
เลิกจ้องสักที ฟองจะมาแล้วเนี่ย
อุตะ
ร่วงแล้ว
นี่มันอะไรกันเนี่ย
ใยแมงมุม โผล่มาตั้งสองเลยเหรอ
แรงดึงเพิ่มขึ้นเยอะเลย
เอาไงดีล่ะ ฮิบิกิ
ฉันจะไปตามเศษชิ้นส่วนให้ถึงหอสังเกตการณ์
แต่ช่องว่างสุดท้ายห่างกัน อย่างน้อย 30 เมตรเลยนะ
ถึงใส่รองเท้าบู๊ตนี่ก็…
เดี๋ยวฉันนำเอง
ชินซัง
คุณมาทำอะไรที่นี่
ใจจริงอยากบอกว่าจะมาลากพวกนายกลับน่ะ
แต่ถ้ายืนกรานว่าจะไปกัน ก็ต้องให้มือฉมังช่วยสิ
มือฉมังเหรอ
จริงเหรอเนี่ย ในที่สุดชินซังก็…
คุณจะนำไปเหรอ
ใช่
ฉันจะพานายไปถึงชิ้นส่วนสุดท้ายเอง
ตามฉันมาเลย ฮิบิกิ
แต่มันอันตรายนะ
ฉันวิ่งที่นี่บ่อยกว่านายตั้งสองเท่า
นายไว้ใจฉันได้อยู่น่า
ไปกันเลย
อย่างเจ๋ง
นี่สินะทริกกิ้งในตำนาน
แย่แล้ว
เราคงยึดไว้ไม่ได้นาน รีบไปซะ
ทางนี้
ไค รบกวนด้วย
จัดให้
ไปเอาธงมาเลย ฮิบิกิ
กลับมาพร้อมกับอุตะให้ได้ล่ะ
เหาะไปเลย
เขาทำได้
ฮิบิกิ
เป็นฉันคงทำไม่สำเร็จ
แต่ฮิบิกิ นายนั่นแหละ…
นายช่วยเธอได้แน่
นี่มันเมื่อห้าปีก่อนเลยนี่
ทำไมทุกอย่างเหมือนเดิมเลยล่ะ
นั่นมัน…
ฉันนี่
อย่างนี้เอง
ตอนนั้นฉัน…
ครับ ฝากด้วยนะ
ฟองสบู่นี่
เฮ้ย
นี่มันอะไรกัน
เพลงนี้…
เธอร้องเหรอ
ไม่เป็นไรนะ
ฉันได้ยินเสียงเธอ
เธอเองสินะ
ตอนนั้นฉันคงไปทำให้ฟองสบู่โกรธเข้า
และฟองสบู่ก้อนนั้น…
อุตะปกป้องฉันไว้
พี่คะ
ฉัน…
อุตะ
ทุกคนปลอดภัยไหม
ฮิบิกิอยู่ไหน
หอสังเกตการณ์
เขาไปหาภูตผีคนเดียว
ไม่จริง…
เวลาเริ่มเดินแล้ว
จากนี้ไปจะเป็นการทำลายล้าง…
หรือไม่ก็…
ฮิบิกิ
"เจ้าหญิงเงือกน้อย…
จ้องมองเจ้าชาย…
แล้วกระโดดลงทะเลไป"
อุตะ
ทาวเวอร์มัน…
อุตะ ร่างกายเธอ…
"เจ้าหญิงเงือกน้อย…
เพียงได้อยู่ที่นั่นก็สุขใจแล้ว
วันคืนเหล่านั้น…
ช่างสำคัญ…
ยิ่งกว่าสิ่งใดๆ
แม้ชีวิตตนก็สละได้
ดังนั้น…
แม้เจ้าหญิงเงือกน้อยจะรู้ตัว ว่าต้องกลายเป็นฟองสบู่
เธอก็ไม่กลัวแม้แต่นิดเดียว"
อุตะ
อุตะ…
อย่าไปนะ อุตะ
เพราะฉันได้เจอฮิบิกิ…
ฉันถึงได้กลายเป็นตัวฉันเอง
สิ่งนี้…
คือหัวใจมนุษย์
หัวใจที่รู้สึกได้…
ถึงความสูญเสีย
หัวใจ…
ที่สามารถ…
รักใครได้
อุตะ
ฮิบิกิ
อ้าว อุตะอยู่ไหนล่ะ
อุตะ
เธอเองสินะ
ทำลายและฟื้นฟูซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ตั้งแต่บิ๊กแบงเมื่อ 13,800 ล้านปีก่อน
อะตอมที่ประกอบกันเป็นร่างกายของเรา
มารวมกัน
กลายเป็นดวงดาว
มอดไหม้ ถูกบีบอัด
และระเบิดออก
แล้วกลับมารวมกันเป็นรูปก้นหอย ผสมผสาน
จากนั้นก็แยกจาก
สักวันหนึ่ง เมื่อชีวิตดับสูญและโลกถึงกาลอวสาน
เราก็จะกลายเป็นส่วนหนึ่ง ของก้นหอยขนาดมหึมานั้นอีกครั้ง
เพราะงั้น…
สักวันเราจะพบกันใหม่นะ
(อุตะ)
เปลวไฟสีฟ้าของเรา
จะเผาทุกอย่างให้วอดวาย
สู้
เห่ยจริงๆ นั่นแหละ
อ้าว เจอพวกนินจาไม่เอาถ่านอีกแล้ว
งานนี้ชนะหมูๆ แน่นอน
อย่ามาไร้สาระ เราต่างหากที่จะชนะ
เอาแล้วนะ
เตรียมพร้อม
ระวัง…
ลุยเลย
สู้เขา บลูเบลซ
ไป
คำบรรยายโดย: ฐิตาภา สิทธิวงศ์