ÖSKUBUSKA ll DRAUMAR RÆTAST
Drífðu þig, Gutti.
Hvað liggur á, Jaki? Hvað liggur á?
Álfadrottningin er komin.
Hún ætlar að lesa fyrir okkur söguna um hana Öskubusku.
Svona nú, Gutti.
Prinsinn lifði sæll til æviloka.
Endir.
Misstum við af sögunni?
Kannski ættirðu að lesa aðra sögu.
Því miður, Gutti.
Þetta er eina bókin sem er til um Öskubusku.
Já, Gutti. Þú heyrðir til hennar.
Endirinn. Það er allt og sumt.
Kannski ættum við að semja aðra bók.
Við getum sagt sögurnar. –Og teiknað myndirnar.
Ljómandi góð hugmynd. –Bíðið við.
Hver vill lesa bók eftir mýs?
Öskubuska vildi lesa hana.
Ef þið skrifið bókina veit ég að hún yrði hrifin.
Við kunnum ekki að semja bók.
Kvíddu engu, elskan. Ég held að ég geti hjálpað til.
Við kunnum engar almennilegar sögur.
Bíðið við!
Hvað um Fyrsta daginn í kastalanum?
Það er góð saga.
Ég vildi gjarna heyra allt um hana.
Það var rétt eftir að Öskubuska og prinsinn giftu sig.
Mýsnar fluttu í stóra kastalann.
Við höfðum hann út af fyrir okkur
og skemmtum okkur konunglega.
Öskubuska er komin aftur.
Hamingjan sanna, þau eru komin aftur.
Þau eru komin aftur.
Við erum komin aftur. –Velkomin heim.
Ótrúlegt að ég eigi eftir að heima í kastala.
Er þetta ekki örugglega draumur?
Núna ertu prinsessa.
Öskubuska prinsessa.
Hún veit ekkert um það að vera prinsessa.
Hún var að koma úr brúðkaupsferðinni.
Það er skylda þín að undirbúa stúlkuna.
Það er mér heiður, yðar hátign.
Ekki þú, fíflið þitt. Þrúður!
Auðvitað ekki þú. Hann vill að þetta sé strax gert rétt.
Konungsveislan verður núna á ábyrgð Öskubusku.
Konungsveislan?
Þú fræðir hana um allt saman.
Hún kann ekki að skipu–leggja konungsveislu.
Ég kann ekki að undirbúa konungsveislu.
Ég get þó verið fram yfir miðnætti.
Ljómandi. Og ég verð við hlið þér.
Verð ég að fara núna?
Ég get ekki yfirgefið prinsessuna mína.
Ekki þegar aðeins tveir dagar eru í konunglega brúðkaupið.
Þvaður. Við þurfum að sinna brýnum ríkiserindum.
Mikilvægum ríkismálum.
Hún hefur ekki haft tíma til að undirbúa sig.
Hún hefur aldrei verið prinsessa áður.
Yður þykir gaman í veislum.
Það er til mikils mælst af stúlkugreyinu.
Vitleysa!
Ég get annast undirbúninginn, eins og ævinlega.
Kenndu henni til verka.
Núna eigum við prinsessu.
Henni ber að skipuleggja veisluna.
Og það er skylda konungsins að þola hana.
Já, yðar hátign. –Núna förum við!
Þakka þér fyrir.
Mér þykir leitt að þurfa að rjúka.
Kvíddu engu. Það verður allt í lagi.
Ég veit að þú kemur okkur á óvart með ótrúlegri veislu.
Vonandi ertu ekki of hissa.
Öskubuska!
Jaki! Gutti! María! Sælir, gömlu vinir.
Sjáið. Stór stóll. Handa Öskubusku prinsessu.
Líka stóri kastalinn minn. –Kvíddu engu, Öskubuska.
Við mýsnar hjálpum til. –Þakka þér fyrir, Jaki.
Okkar bíður mikilvægur dagur á morgun.
Þessa leið, strákar.
Góðan dag, yðar hátign.
Yðar hátign!
Eruð þið tilbúnir fyrir morgunmatinn?
Hvernig líst ykkur á ostaeggjaköku?
Þú þarna! Stelpa! Hefurðu séð prinsessuna?
Góðan dag, Þrúður. –Ég hélt að þú...
Ég þekkti þig ekki í þessum voðalegu fötum.
Ég skal kynna þig fyrir hirðdömunum.
Betu og Önnu. –Gleður mig að kynnast ykkur.
Þið komið í tæka tíð til að fá morgunverð.
Morgunverð? Ristað brauð og sulta?
Yðar hátign, prinsessa útbýr aldrei eigin máltíð.
Þannig er því ekki háttað.
Gilda reglur um morgunmat?
Vitaskuld, yðar hátign.
Það er ekki yður að kenna
þótt þér vitið ekki um hefðir kastalans.
Konungurinn ætlast til þess að ég fræði yður um þær.
Ég get eflaust lært þær fljótt.
Komið. Enginn tími til að hangsa.
Gerið bara eins og ég segi, þá fer þetta allt vel.
Konungnum þætti skelfilegt að komast að því
að gestgjafinn í veislunni sé klæddur eins og vinnukona.
Prinsessa verður að klæða sig sómasamlega.
Þarf ég alltaf að klæðast þessu? –Vitanlega ekki, yðar hátign.
Þú þarft eitthvað miklu hátíðlegra fyrir kvöldverðinn.
Get ég bara ekki verið í mínum eigin kjól?
Bráðfyndið, yðar hátign.
En það tíðkast bara ekki.
Það er svo fallegt veður.
Drögum frá gluggunum. –Nei!
Það er aldrei dregið frá þessum gluggum.
Og prinsessan gerir það vissulega ekki.
Það tíðkast alls ekki!
Hertogar og greifar sitja næst kónginum,
nema markgreifi sé viðstaddur.
Væri ekki gott ef fólk sæti þar sem það vildi?
Þér megið aldrei láta hertoga sitja fyrir ofan markgreifa
eða fyrir neðan barón.
Hvor liturinn er réttur, yðar hátign?
Kremlitaður eða drapplitaður?
Drapplitaður? –Nei, hamingjan sanna.
Kremlitaður. –En það er enginn munur.
Þér þurfið að læra svo mikið á skömmum tíma.
Eins og ævinlega skal vera á matseðlinum í konungsveislunni
lítið steikt nautakjöt, frönsk lauksúpa,
kartöflustappa, nýbakað brauð,
bestu trúfflurnar í konungsdæminu
og norsk sveskjukássa í eftirrétt.
Í eftirrétt? –Konungurinn ætlast til þess.
Það má aldrei rjúfa þá hefð. Mér finnast þær líka góðar.
Yðar hátign á að gera hlé hér til
að taka á móti göfugum gestum.
Munið: hneigja sig fyrir kónga–fólki, veifa til aðalsmanna.
Ég veit að ég get gert þetta rétt.
Öskubuska! Öskubuska!
Vinir mínir! Halló!
Gaman að sjá ykkur! Bíðið aðeins.
Opnið hliðið! –Nei, nei.
Þessi hlið eru aðeins opnuð fyrir konungsgesti.
Þér verðið að muna eftir reglunum.
Alþýðufólk fær aldrei að fara inn í höllina.
Það tíðkast bara ekki.
Bless.
Maður verður þó að læra að dansa með reisn og þokka.
Ég legg mig fram.
Ég þarf bara að æfa mig betur.
Það verður að vera gallalaust!
Uppáhaldsdans konungsins.
Nei, yðar hátign.
Hann verður að vera hægari og hátíðlegri.
Yðar hátign, Beingulur eða beinhvítur?
Beingulur? –Beinhvítur.
Hver situr næst greifanum? –Hertoginn?
Markgreifinn. –Gull eða silfur?
Fyrir hvað? –Barón eða greifi?
Hver? –Peko eða Darjeeling?
Ég veit það ekki. –Brasað eða glóðarsteikt?
Fisk eða alifugl? –Standa eða sitja?
Hárið upp eða niður? –Vinstri eða hægri?
Einn eða tveir? –Yðar hátign?
Yðar hátign, best er að dansa standandi.
Þetta er hörmulegt.
Veslings Öskubuska. Gráttu ekki.
Öskubuska ekki ánægð., mýs ekki ánægðar.
Hvað á ég að gera, Jaki?
Ég er alveg mislukkuð prinsessa.
Því get ég ekki lært að gera þetta rétt?
Líttu á mig.
Öskubuska er ekki eins og hún á að sér að vera.
Það er rétt.
Eitthvað er bogið hérna.
Eins og soðnar sveskjur? –Einmitt, Gutti.
Því þarf að vera svona mikið myrkur í höllinni?
Og þessi agalegi dans.
Og þessi leiðinlegu litir sem eru allir eins.
Og soðnar sveskjur!
Einkum reglurnar um að halda alþýðufólki fjarri höllinni.
Ég var uppþvottastúlka þegar prinsinn giftist mér.
Hann elskar mig af því að ég er ég.
Ég hef reynt að fara að reglum annarra
um það hver ég ætti að vera og hvernig ég skuli klæðast.
Þetta hár.
Ég veit að ég get gert þetta.
Ég verð að reyna að hætta að vera einhver önnur.
Hvað ætlar hún að gera, Jaki?
Gutti, ég skipulegg boðið eftir mínu höfði.
Opnaðu hliðin!
Þökk fyrir.
Yðar hátign, konungurinn yrði ekki sáttur.
Þér eigið að bjóða hertogum, greifum og öðru aðalsfólki.
Ég býð þeim ásamt öllum vinum mínum hérna í þorpinu.
Þökk fyrir. –Yðar hátign,
ég ræð yður eindregið frá því.
Við höfum bara ekki þann háttinn á.
Kannski er tímabært að reyna eitthvað nýtt.
Það þarf að bjarga þessu boði. Byrjum á eftirréttinum.
Engar sveskjur!
Jaka finnst súkkulaði gott.
Súkkulaðibúðingur. Það líst mér vel á.
Sveskjur
Við fáum aldrei að dansa svona.
Það tíðkast bara ekki!
Yðar hátign, ljósgulur eða dumbgulur?
Hvaða lit líst þér best á? –Bleikan.
Tilvalið. Það vantar samt eitthvað.
Þetta líst mér betur á.
Hvað segir konungurinn? –Ég veit þetta er mikil breyting
en ég verð að reyna að gera þetta eftir mínu höfði.
Vonandi veistu hvað þú ert að gera.
Þau eru komin, Öskubuska!
Nú verður ekki aftur snúið.
Þetta er fínn dansleikur.
Hræðilegur dans!
Konungurinn er kominn.
Hvað í ósköpunum er á seyði?
Yðar hátign.
Hver dró frá gluggunum?
Prinsessan Öskubuska gerði þetta allt saman.
En hvað máninn er fallegur.
Ég reyndi að kenna henni, herra. –Óbreyttur almúgi í höllinni?
Hún vildi bara ekki hlusta á mig.
Halló, Giuseppe. –Þetta er hneyksli.
Yðar hátign, ég get skýrt þetta.
Hvað er þetta? –Eftirréttur yðar, herra.
Engar sveskjur í eftirrétt? –Þetta er fáheyrt.
Súkkulaði. Eftirlætið mitt.
Hvað varð um tónlistina? Allir dansi!
Ég sagði alltaf að við þyrftum nýjar hefðir.
Komdu, Þrúður. Þú missir af fjörinu.
Missti ég af einhverju? –Óvænt!
Glæsilegt!
Prinsessan á hrós yðar skilið, herra.
Mér er heiður að því að vera í þjónustu hennar hátignar.
Ég held að við verðum góðar vinkonur.
Ég sagði syni mínum að hann hefði valið vel.
Þú ert með meðfædda hæfileika.
Annan dans!
Gaman að þú gerir hlutina eftir þínu höfði.
Einhvern tíma næ ég að standa mig vel sem prinsessa.
Ég held að sá tími sé í dag.
Öskubuska skipti sannarlega sköpum.
Ekki lengur sítt hár. –Né sveskjur. Oj bara!
Blek
Ég get þetta ekki.
Ég skal hjálpa þér.
Gætilega. Mér líst ekki á þetta töfradót.
Mundu hvernig fór síðast.
Það er saga til næsta bæjar. –Já, góð saga.
Nei, drepleiðinleg saga. Við viljum ekki heyra hana.
Þetta er eftirlætissaga mín.
Þetta var sannarlega óvanaleg ósk, kæri Jaki.
Þetta fór víst ekki alveg eins og til stóð.
Hvað erum við að gera í garðinum, Jaki?
Gutti á eftir að borða morgunmat.
Gutti, við ætlum að tína blóm fyrir Öskubusku.
Til hvers?
Af því við fáum aldrei tækifæri til að gera neitt fyrir Öskubusku.
Víst. –Eins og hvað?
Látum okkur sjá. –Sjáðu.
Öskubuska þarf ekki mýs. Hún hefur marga aðstoðarmenn.
Ég vil færa henni mörg blóm.
Þetta nægir. –Þú verður að hugsa stórt, Gutti.
Pomma!
Blómin, yðar hátign. –Þökk fyrir.
Þessi eru jafnvel enn fallegri en blómin í gær.
Hér er listi yfir undirbúninginn fyrir hátíðahöldin á morgun.
Það er oft haldin veisla hérna.
Þetta er ekkert venjulegt boð, yðar hátign.
Þetta er vorhátíðin.
Góðan dag, strákar. Hvað eruð þið með þarna?
Handa þér.
En þau eru of lítil.
Falleg blóm. En sætt. Þakka ykkur fyrir.
Yðar hátign, hátíðarnefndin kemur saman á bókasafninu
og bíður fyrirmæla þinna.
Og baðið er í geymslunni og bíður yðar.
Sjáumst, strákar.
Góðan dag, Jaki. –Sæl, María.
Falleg kápa. –Ég bjó hana til handa þér.
Viltu máta hana? –Afar falleg.
Öskubuska gleymdi boðlistanum!
Jaki getur hjálpað til. Fara með listann til Öskubusku.
Ég er með listann. Ekkert mál.
Ég kem að vörmu spori.
Gott og vel. Við prinsinn skerum borðann
til að hefja hátíðina. Nokkrar spurningar?
Ég legg til að við frestum vorhátíðinni til sumarsins.
Snillingur! Ég vildi óska að mér hefði dottið það í hug.
Þá yrði þetta ekki lengur vorhátíð.
Já, já. Auðvitað ekki, leyfi ég mér að segja, yðar hátign.
Ég get ekki opnað. –Bjóðum ekki börnunum í ár.
Þau virðast flækjast fyrir. Engin börn, heillaráð.
En hátíðin er fyrir börnin. –Enn snjallari frávísun.
Ætli það ekki. En biðraðirnar eru afar langar.
Ekkert mál. Við bætum við fleiri tækjum.
Ég hef gaman af ferðum.
Hjálp! Ég þoli ekki mýs! Andstyggilegt! Hjálp!
Er allt í lagi, Jaki? –Ég gat ekki hjálpað Öskubusku.
Spillti bara fyrir. –Fyrirgefðu, Jaki.
Ég ætla á sýningarsvæðið. Komdu með mér.
Mér veitir ekki af aðstoð þinni. –Hjálp?
Hittu mig við hesthúsin eftir tíu mínútur.
Ekkert mál.
Jæja þá. Svona, Kappi.
Ég veit ekki hvort Öskubuska finnur mig hérna.
Jaki?
Öskubuska.
Jaki! –Yðar hátign,
föruneyti yðar bíður úti fyrir.
Þakka þér fyrir. Jaki?
Öskubuska!
Hann komst víst ekki.
Ó, nei!
Bíddu, Öskubuska!
Öskubuska!
Öskubuska?
Ég fæ aldrei að gera neitt lengur.
Ég fæ aldrei að hjálpa til.
Skilinn eftir, sit í skítnum. Hjálpaði alltaf mikið til.
Núna er ég of lítill til að gera þetta!
Of lítill til að gera hitt! Of lítill til að hjálpa Öskubusku.
Gagnast engum. Kastali ekki eins og gamla húsið.
Kastali fyrir stóra fólkið.
Enginn staður fyrir mýs. Enginn staður!
Allt er stærra en ég. Jafnvel blómin eru stærri.
Ég vil ekki vera lítill. Ég vil ekki vera mús!
Ég vildi óska að ég væri stór.
Svona, gæskur. Segðu mér... Jaki?
Þarna ertu, væni. Ég heyrði ósk þína, Jaki.
Ertu ekki sáttur við hvernig þú ert?
Bara þeir stóru hjálpa Öskubusku.
Og ég vil vera stór. Nei, ég vil vera maður.
Maður? Hamingjan sanna.
Þú hefur alltaf hjálpað Ösku–busku, rétt eins og þú ert.
Öskubuska er prinsessa. Enginn tími fyrir mýs.
Engum er líka um mýs gefið. –Það heldur þú.
Kötturinn ræðst á mig, líka hesturinn
og stóra, ljóta konan!
Mennirnir eru stærri, miklu betri.
Ef þér finnst það,
væri kannski að láta ósk þína rætast.
Ég er í alvöru maður.
Fallegt útsýni héðan.
Þarna er hún. Hvað á ég að segja?
Öskubuska prinsessa, þetta er ég, Jaki.
Ég er maður núna. Ég er líka maður núna.
Öskubuska! Þetta er ég!
Kæri herra! –Veslings maðurinn.
Ég er ma...
Sir Hugh? Gaman að kynnast þér.
Kaman að ginnast þér. –Er allt í lagi, Sir Hugh?
Já, ég... –Hugh? Belgískt nafn?
Hvað þá? Nei. –Vitanlega ekki. Enginn hreimur.
Ég harma óreiðuna. Ég skal hjálpa þér.
Nei, ég er hérna til að hjálpa þér.
Nefndin sendi þig.
Komstu til að hjálpa til við vorhátíðina?
Þú ert hollenskur. –Nei, ég meina já. En ég...
Áliðið!
Yðar hátign, það er áliðið.
Við eigum að fara aftur í höllina.
Eigum við að fara saman til baka? –Á hestum?
Fallegur hestur.
Sir Hugh, hefurðu farið á hestbak áður?
Ferskjublóm. Mikið ertu sætur.
Þau eru falleg. Þakka þér fyrir.
Þarna eruð þér, yðar hátign.
Klæðskerinn er í öngum sínum, kokkurinn er í vanda,
dýratemjarinn er ráðvilltur. Þeir spyrja allir um þig.
Viltu finna vasa fyrir blómin? Ég verð enga stund.
Tilvalið. Að hjálpa Öskubusku með blómin.
Pomma!
Ég ætti ekki að vera hræddur við kött.
Ég er maður núna. Stærri en köttur.
Ég er samt hræddur við kött!
Gott. Þú fannst vasa.
Ég hjálpa þér fúslega. Ég vil...
Yðar hátign, LeGrand greifaynja bíður eftir yður í matsalnum.
Geturðu verið hjá henni þangað til ég kem?
Mús!
Hvað er ég að gera? Ég er maður núna.
Stór, feit mús! –Ó, nei! Gutti!
Burt með þig!
Hetjan mín! Þú bjargaðir mér!
Við fundum parið fyrir fyrsta dansinn.
Höfum okkur til. Ég sendi þjón eftir þér, Sir Hugh.
Sjáumst á hátíðinni.
María, hvar er Jaki?
Ég veit það ekki, Gutti. Ég hef áhyggjur af honum.
Hérna er ég!
Bíðið!
Þetta er ég.
Jaki, er allt í lagi, gæskur?
Já, allt í þessu fína.
Þú skaust vinum þínum smáskelk í bringu.
Þau flýðu burt frá mér, jafnvel María.
Saknarðu þess ekki að vera mús?
Nei, ætli það.
Ertu ekki ánægður með að vera maður?
Jú.
Það er ekki eins auðvelt og ég bjóst við.
En ég veit að mér tekst það.
Hennar hátign, Öskubuska spyr um yður.
Hátíðahöld kvöldsins eru hafin.
Zug–zug. –Jaki?
Zug–zug? Ég kannast ekki við það orðatiltæki.
Það merkir... Það er franska.
Franska? Það skýrir margt.
Herrar mínir og frúr. Núna hefst vorhátíðin.
Ég fer í kapp við þig að parísarhjólinu.
Fíll. Komdu!
Ég hef gaman af fílum. –Yðar hátign, ég...
Af stað!
Ertu viss um að Jaki sé hérna, María?
Hann hlýtur að vera hérna, Gutti. Finnum hann.
Sir Hugh. Skemmtirðu þér vel?
Það er dálítið... –Ertu nokkuð... af mér?
Ég hét ykkur tveimur fyrsta dansinum.
En skemmtilegur dansari.
Sir Hugh, er þetta kötturinn þinn?
Er hún ekki yndisleg?
Tilbúinn fyrir næsta dans?
Góður kisi.
Ég þoli ekki fíla.
Þetta er mín sök. Ég vildi að álfkonan væri hérna.
Nú færðu tækifæri til að hjálpa til, Jaki.
Hvað get ég gert? –Fíll.
Hvað heldurðu að geti stöðvað hann?
Stansaðu í nafni konungsins! –Ég veit það ekki.
Kannski mús?
Eru ekki allir fílar smeykir við mýs?
Hvort ertu maður eða mús?
Ég er mús!
Góður hvutti. Sittu!
Hamingjan sanna. –Vertu kyrr!
Hvernig er þetta nú aftur? –Kyrr!
Hjálp!
Ég sé kastalann minn.
Sumt er aðeins á færi músar.
Ég er mús.
Já, ég er mús!
Ég er mús! Ég er mús!
Ég er mús!
Kisan hans sir Hughs!
Komdu, væna. Finnum húsbónda þinn.
Mikið ertu sæt.
Jaki, þetta lýsti svo miklu hugrekki!
María, ég saknaði þín sárt.
Þú ert hetja. –Þú bjargaðir málunum, Jaki.
Ég get alltaf treyst á þig. Þú ert alltaf til staðar.
Er það? –Já.
Ég er svo fegin að þú skulir vera kominn aftur.
Ég líka.
Guði sé lof að þessu skuli vera lokið.
Ekki meiri töfra fyrir Jaka.
Ekki einu sinni pínulítið?
Töfrarnir láta þetta fara miklu hraðar.
Hefjumst handa.
Almáttugur!
Ó, nei!
Ég er að sauma. –Ég fer í klessu.
En voðalegt.
Sorglegt. –Mér er dálítið óglatt.
Varaðu þig, þetta er skottið á mér.
Ég held að við höfum fengið alveg nóg af töfrum.
En sú óreiða. –Já, þvílíkt og annað eins.
Nú er það svart. –Við höfum séð hann svartari.
Munið þið þegar Jósefína varð ástfangin?
Stjúpsystir Öskubusku?
Sú Jósefína? –Já.
Það er ljót saga. –Nei, það er ástarsaga.
Lúsifer!
Láttu spegilinn vera.
Ég á þetta. –Nei, ég!
Nei, ég! –Nei, ég!
Rétt hjá þér. Þú átt þetta.
Þú gerðir þetta viljandi. –Nei.
Nei! –Víst!
Stelpur!
Hættið þessu þrasi á stundinni!
Dansleikur Öskubusku er annaðkvöld. Takið eftir.
Sérhver göfugur piparsveinn í konungsríkinu verður þarna.
Ef þið viljið finna eiginmann
verðið þið að nýta þetta tækifæri.
Ég læt ykkur ekki bregðast mér aftur.
Já, mamma.
Lovísa, settu þessar krullur aftur.
Jósefína, settu meiri lit á kinnarnar.
Fullkomið útlit laðar best að almennilegan herramann.
Við finnum auðuga og göfuga menn handa ykkur.
Kannski greifa. –Eða hertoga.
Einmitt. Komið nú.
Við þurfum nýja kjóla á ykkur báðar.
Og nýja skó. –Og skartgripa.
Því fínni því betra. Komdu, Lúsifer.
Lúsifer!
Daginn, Öskubuska. Því ertu svona til fara?
Ég ætla á markaðinn í dulargervi svo að enginn þekki mig.
Ég vil koma prinsinum á óvart með blómsveig.
Viljið þið koma með? –Já, förum!
Munið hefðina.
Gefið hvort öðru þetta á dansleiknum
og þið verðið alltaf saman.
Þarftu ekki rósasveig fyrir dansleikinn?
Þú vinnur hjarta hans örugglega.
Hvað ertu að gera, Jósefína?
Ekkert. Ég er að koma.
Það er svo góð lykt af öllu.
Má bjóða þér bollu? Farðu gætilega.
Þetta er heitt.
Jósefína! Ég held ekki.
Allt í þessari búð er... lítilsiglt.
Það má reisa hús úr þessum múrsteinum!
Komdu nú, Jósefína.
Þú segir ekki orð við þennan búðareiganda.
Ég banna það. –Já, mamma.
Hann hefur þennan svip. Ég kannast við svipinn.
Sjóveikur?
Bráðfyndið. Ég held að þau séu ástfangin.
Jósefína ástfangin? Það er út í hött.
Látið ekki svona.
Hver sem er getur orðið ástfanginn.
Allir nema Jósefína.
Kannski er hún bara hjálparþurfi.
Já, mjög hjálparþurfi. –Ég fékk líka aðstoð. Munið þið?
Við verðum að koma þeim saman aftur. Nú veit ég!
Við lokkum þau inn á torgið. Svona förum við að því.
Já, Gutti. Þau vita ekki hvaðan á sig stendur veðrið.
Allt í lagi, piltar. Náið athygli hans.
Og munið... á einfaldan hátt.
Mýs! Í brauðunum mínum!
Lúsifer!
Komið aftur!
Skítugu skepnur!
Ertu ómeidd?
Ó, nei!
Jósefína?
Hvað ertu að gera hérna? Svona til fara?
Þú lítur út eins og þvottakona.
Ég er ekki með egg framan í mér.
Ég sá þig í bakaríinu. –Honum hlýtur að finnast ég...
Hann sá að það var slys. Gefstu ekki svona fljótt upp.
Hvað veist þú? Þú ert falleg.
Það hefur alltaf verið auðvelt fyrir þig.
Ekki minnist ég þess. Þú þarft bara smáaðstoð, Jósefína.
Ef ég væri ekki svona klaufsk og venjuleg...
Komdu aftur í kastalann.
Við þrífum þig og síðan komum við ykkur saman.
En mamma bannar það. Henni finnst hann óæðri mér.
Og ég held að henni skjátlist. Bakarinn er stórkostlegur.
Hann eldar líka.
Líkar Lúsifer vel við Pommu?
Mýs geta hjálpað til ef Lúsifer lofar
að hætta að elta mýs. Samþykkt?
Svona. Eins og ný.
Ekki hætta núna!
Mamma segir að útlitið skipti sköpum.
Auðvitað vill maður líta vel út.
Það skiptir ekki mestu máli. –Ég þarf alveg nýtt útlit!
Hvað um hálsmen?
Lúsifer? –Kattarskömm.
Þú nærð fleiri flugum með hunangi en ediki.
Hvað merkir það? Hver vill góma flugur?
Besta leiðin til að hrífa bakarann er að vera góður við hann.
Hvernig fer ég að því? –Þú getur byrjað á brosi.
Ég verð að finna stærra hálsmen.
Svona nú.
Ég kem börnum líka til að gráta.
Svona.
Hann getur aldrei staðist þig. –Heldurðu það?
Hvað ef mamma nær mér?
Hún bað mig að tala aldrei við bakarann aftur.
Kannski er tímabært að fara að fyrirmælum annarra
og láta hjartað ráða för.
Það er áliðið. Ég verð að fara.
Hvað um bakarann?
Ég get fylgt þér að búðinni hans.
Hittumst við á markaðnum á hádegi á morgun?
Ég hlakka til.
Mamma, ég verð að fara til bæjarins!
Brauðið er búið.
Má ég fá vagninn lánaðan? Þakka þér fyrir.
Ég bíð eftir þér við eplavagninn.
Heldurðu að henni lítist vel á blómin?
Þau eru falleg. Hún verður hrifin af þeim.
Hvað kom fyrir?
Jósefína!
Takið til fótanna!
Það verður ekkert af þessu!
Ekki horfa á mig. Ég lít hræðilega út.
Bíddu við!
Hvernig dirfistu að bjóða mér birginn?
Þú máttir ekki tala við þennan mann.
Lítið á hana. Þetta er hörmung!
Við verðum aðhlátursefni allra bæjarbúa!
Þú hefur orðið þér til nógu mikillar skammar.
Ég ber aðeins hagsmuni þína fyrir brjósti.
Þú átt betra skilið. Komdu nú.
Nei, mamma. Þér skjátlast!
Hann er indæll. –Hún er dásamleg.
Hann er rómantískur. Við ætlum saman á dansleikinn.
Komdu, Lovísa.
Þakka þér fyrir! Mig óraði ekki fyrir ég gæti verið svona ánægð!
Þarna sérðu. Draumar rætast.
Þetta lítur vel út.
Þarf á einhverju að halda.
Hvar er slaufan þín, Gutti?
Hérna.
Tilvalið.
Allt búið!
Eruð þið tilbúin að sýna Öskubusku...?
Sjáið! Þarna er hún!
Förum.
Öskubuska.
Öskubuska! –Sjáðu hvað við búum til.
Varaðu þig!
Hvað er þetta? –Bók. Við sömdum hana.
Líst þér vel á hana? –Já. Um hvað er hún?
Hún fjallar um okkur öll. –En gaman.
Viljið þið að við lesum hana saman?
Já!
Við erum öll hérna.
Og þetta eru sögurnar okkar.
“Endur fyrir löngu var kastali
og í þessum kastala bjuggu prins og prinsessa...”