‫مترجم: ‫.:: Alireza.Attari ::.
‫اولش هیچی نداره.
‫بریم تو کارش.
‫هر چی دوست دارین میتونین بگین.
‫شاید یه جنازه؟
‫یه شروع هیجانی.
‫افرین!
‫یه جنازه که همیشه تو شروع نیست.
‫درست میگی.
‫با یه جنازه شروع میشه، ‫بعد چه اتفاقی میفته؟
‫میتونیم به نمایش بزاریمش؟
‫نه، دیدنش چیز خوبی نیست.
‫نباید بدونیم کی قتل انجام داده.
‫ادبیات روش خوبیه.
‫میتونی همه چیزو پنهان نگه داری.
‫میتونی قتل رو توصیف کنی بدون اینکه چهره قاتل رو به تصویر بکشی.
‫مثل یه فیلم
‫که تاریکه ‫یا از داخل چشماش میبینی.
‫- دوربین ذهنی. ‫- دقیقا.
‫این یعنی چی؟
‫مغز متفکر؟ ‫این اصطلاحات فانتزی یعنی چی؟
‫دوربین ذهنی؟
‫کسی میتونه بهش توضیح بده؟
‫زمانی که
‫دوربین جایگزین بازیگر میشه. ‫یعنی تو چیزی رو میبینی که اون میبینه.
‫ممنون.
‫خب پس ما جنازه رو میبینیم؟
‫به نظرم...
‫جنازه میتونه شناور نزدیک لنگرگاه پیدا شه...
‫من از این خوشم میاد.
‫خیلی جسد مانند نیست.
‫چرا نباشه؟
‫انگار غرق شده بوده.
‫بسیار خب...
‫خب چه طوری شفاف‌سازی کنیم؟
‫با گلوله سوراخ‌سوراخ شده.
‫یه جنازه سوراخ‌سوراخ شده.
‫هیچ اسلحه‌ای در نزدیکیش نباشه.
‫خودکشی که نیست، بنابراین باید قتل باشه.
‫یه کلاشینکف نزدیکش باشه خوبه.
‫هیچکس با کلاشینکف خودکشی نمیکنه.
‫کلاشینکف اسلحه جنگیه.
‫با دو تا تیر خلاص میکنه.
‫خیلی خون‌آلوده
‫با عروسکات بازی کن!
‫توی اینترنت و تلویزیون اینجور چیزا میبینی.
‫- من تماشا نمیکنم. ‫- بیخیال!
‫هر شبکه اجتماعی‌ای استفاده کنی،
‫این چیزا رو پیدا میکنی.
‫چند روز پیش، یه یارویی
‫یه ویدیو از سر بریدن داعشی‌ ها پست کرد.
‫معمولا سرتیتر ندارن.
‫میدونی چی از همه بدتره؟ این ویدیویی که من دیدم
‫از یه پسر بچه دوساله بود که میرقصید...
‫- چی؟ ‫- باسنشو میلرزوند.
‫یه نوع رقصه.
‫چه ربطی به داعش داره؟
‫چیزایی مثل این خوب پخش میشن.
‫این رقص یه جورایی پورنه.
‫هیچکس مجبورت نکرده ببینی.
‫نه همیشه.
‫به نظرم...
‫جنازه باید وقتی پیدا میشه بیریخت باشه.
‫شبیه کسی که روش اسید ریختن.
‫جوری که پیشونیش با چشماش یکی شده باشه ‫و در نتیجه
‫نشه چشماشو تشخیص داد.
‫لپ‌هاشم از بین رفته باشن.
‫دندوناش زرد شده باشن...
‫دندونای روح‌سوار.
‫بسیار خب...
‫خب ما باید تمام داستان رو تصور کنیم.
‫شبیه بعضی از سریال‌های امریکایی.
‫- همراه با نامعلومی. ‫- نامعلومی!
‫ما به یه تیم سی‌اس‌آی نیاز خواهیم داشت. ‫(سی‌اس‌آی نوعی سازمان پزشکی قانونی)
‫خیلی امریکایی میشه.
‫به فرانسوی چی میشه؟
‫پزشک آسیب شناس.
‫آسیب شناس؟ ناموسا؟
‫من از دی‌ان‌ای حالم بهم میخوره. ‫هیچ راز و رمزی نمیمونه.
‫- چی؟ ‫- موافقم.
‫- پیشنهادت چیه؟ ‫- نمیدونم.
‫قربانی شناسایی نشه خوبه،
‫اما من بیشتر مشکل روانی رو تصور میکردم.
‫روانی؟
‫خانم عجب کلمات بزرگی بلده!
‫پسرا به این مورد علاقه ندارن.
‫ما درباره قربانی باید قدم به قدم پیش بریم...
‫چه طور میخوای اینکارو بکنی؟ ‫با به عقب برگشتن؟
‫اره، شابد به عقب برگشتن.
‫یه یارویی شب توی لنگرگاه...
‫که به یه دلیلی اونجا بوده.
‫منطقه مخصوصی از لنگر‌گاه رو میگی؟
‫مکانش رو تجسم کن.
‫من بهت تو توصیف کردن صحنه کمک میکنم.
‫من داشتم فکر‌ میکردم
‫مثلا محل کشتی‌سازی.
‫این یه محیط وسیع و مناسبه، عالیه.
‫واقعا شبیه قدیمای بندر لاسیوتت. ‫(لاسیوتت بندری در فرانسه)
‫منم دقیقا داشتم به همونجا فکر میکردم.
‫- ما همه به این فکر میکردیم. ‫- فقط نه به اندازه تو دقیق.
‫ببخشید. منو ببخش اقای بوباکار. ‫(بوباکار فوتبالیست امریکایی سیاه پوست)
‫یه چیزی یکم کلاسیک تر
‫یا مدرن تر مثل تفریح‌گاه‌ های ساحلی.
‫ناخدا ها، میلیونر ها...
‫یا یه مکان دیگه مثل... ‫بوستون، واشنگتن، نیویورک...
‫همینجا خوب نیست؟
‫یه نگاهی بندازین. ‫صخره، غار، مکان خوبیه...
‫تو هم با اون کلمات تکراریت... گانگسترها،
‫مافیا و غیره...
‫تو داستان مینویسی که از زندگی نکبت‌بارت فرار کنی.
‫رمان باید همینجا تنظیم شه؟
‫بله.
‫ایده این کارگاه اینه که درباره شهر خودتون بنویسید.
‫یه رمان داستانی،
‫خیالاتی.
‫ما نمیتونیم توی آیینه نگا کنیم یا در انزوا بنویسیم.
‫احمقانس.
‫نیازی نیست تو آیینه نگا کنی.
‫از تخیلاتت استفاده کن.
‫تا زندگی روزانتو به یه ماجراجویی تبدیل کنی...
‫به چی میخندی؟
‫ماجراجویی...
‫ماجراجویی که فقط دور جهان دور زدن نیست.
‫ماجراجویی اینجا یکم سخته.
‫ما تازه شروع کردیم.
‫نه در این مکان.
‫اجازه بدین به صحبت‌هامون ادامه بدیم، ‫اما پیشنهاد میکنم نکته برداری کنید.
‫پیش‌نویسی کنیم؟
‫نه، فقط نکته برداری کنین.
‫این مکالمات به شما ایده میدن، ‫نکاتشو یه جایی بنویسین.
‫- اون میره شنا کنه! ‫- مگه تو نمیری؟
‫- حوله و همه... ‫- میخواد برنزه کنه.
‫میتونین نکته‌برداری کنین؟
‫اون فقط یه معلمه، ‫نه یه نویسنده بزرگ.
‫من از طرز تفکرش خوشم نمیاد، مغروره.
‫انگار، پر ادعایه.
‫لهجه فرانسویش رو منم تاثیر گذاشت.
‫من چند بار به وضوح متوجه شدم.
‫"از دیدنتون خوشحالم".
‫"ما کارهای خوبی اینجا انجام میدیم".
‫"از اینکه میرم تعطیلات خوشحالم."
‫اونا بهش یه ویلای خیالی کرایه میدن.
‫اتوبوس!
‫لعنتی... ‫بدو، بدو، بدو!
‫هی، آنتونی!
‫تئو، ببین کی اینجاس.
‫- چه طوری، رفیق؟ ‫- و تو؟
‫یه بوس بهم میدی؟
‫بس کن!
‫- کجا بودی؟ ‫- شنا.
‫منم میخوام برم شنا.
‫- میخوای بری؟ ‫- من میبرمت.
‫- میبینمت. ‫- سیائو، داداش.
‫- دوستت دارم، تئو. ‫- بگو خدافظ.
‫سیائو، داداش.
‫سلام!
‫آنتونی...
‫خب؟ چه طوری بود؟
‫خوب بود.
‫- نمیخوای دربارش بگی؟ ‫- نگران نباش.
‫محافظت
‫کمک به دیگران
‫امادگی
‫برای دفاع از ارزش ها
‫ارتش فرانسه
‫مراقب باش، میتونی؟
‫ببخشید، خوشگله.
‫سلام.
‫کجا بزارمش؟
‫اینجا خوبه.
‫- بعد از ظهر خوبی داشتین؟ ‫- و شما؟
‫- من نخوابیدم. ‫- چرا؟
‫- من یه فیلم اکشن تماشا کردم. ‫- چی؟
‫البته نه از نوع شما.
‫فکر‌میکنی من چه سبکی تماشا میکنم؟
‫فیلم های ملایم.
‫نمیدونم...
‫- بنجامین؟ ‫- نه، هیچی.
‫اوکی، ممنون. ‫لطفا گوشی‌هاتون رو بزارین کنار.
‫اتین، ایده ای نداری؟
‫چرا، ولی در واقع نه...
‫ارزششو نداره.
‫چرا داره. ما بعدش مرتبش میکنیم.
‫از اونجا که کشتی‌سازی رو ذکر کردیم،
‫چرا یه داستان در گذشته رو تنظیم نکنیم؟
‫جالبه.
‫دوره زمانی خاصی تو ذهنت داری؟
‫فکر کردم شاید...
‫زمانی که کشتی‌سازی فعال بود.
‫دقیقا قبل از اینکه از کار بیفته، ‫زمانی که در اوجش بود.
‫عالیه. ‫آشفتگی، هرج و مرج و اینجور چیزا.
‫خشن هم هست. ‫اونا مدیر کشتی‌سازی رو به جرثقیل وصل میکنن،
‫اتاقک متصدی رو هم میسوزونن... ‫دیوانه.
‫راه ها رو خراب میکنن
‫در نتیجه پلیس ضد‌شورش رو میکشونه اونجا.
‫اما این ماجرا برای قبل از تولد منه.
‫منم به دنیا نیومده بودم
‫ولی پدربزرگم 'آلگریا' رو ترک کرد که بیاد اینجا کار کنه.
‫این باعث شد که من فرانسوی باشم.
‫فرانسوی؟ اسمت چیه؟
‫چیل، تو عربی.
‫تمرکز کنین.
‫مالیکا درست میگه. لازم نیست حتما یه دوره زمانی‌ای باشه که میشناسیم.
‫دیروز تو به من گفتی که ایده
‫این کارگاه اینه که درباره زندگی روزانمون صحبت کنیم.
‫- تو اینو گفتی. ‫- من گفتم.
‫اما میتونه گذشته شهرتون هم باشه.
‫تجربیات خونوادگیتون.
‫موضوع ما این نیست.
‫این چیزیه که ناخوداگاه، دربارش شنیدیم.
‫من پنج ساله اومدم لاسیوتات.
‫بابا بزرگ من خیلی چیزا میگفت.
‫اهل لاسیوتات بودن یه حس افتخار خاصی داره.
‫افتخار به جوش‌کاری تو تاریکی و نفس کشیدن آزبست؟ ‫( آزبست: ماده سمی که در اثر جوشکاری تولید میشه)
‫نتیجشو نمیبینی؟ ‫چیزای بزرگی که میسازن با جوش‌کاری؟
‫من میتونم از پدربزرگم بخوام کمکمون کنه.
‫جالبه.
‫وقتی یه داستان مینویسین، ‫باید دربارش تحقیق کنین
‫تا داستانتون واقعی تر بشه.
‫مشکوک میزنی، آنتونی؟
‫من به داستانی از گذشته میلی ندارم.
‫من یه ایده دیگه دارم...
‫ادامه بده، گوش میکنیم.
‫من به عقب برگشتن رو ذکر کردم.
‫داستانمون میتونه برای امروز تنظیم بشه،
‫اما انگیزه قتل مربوط به گذشته باشه.
‫بد نیست. ‫نظرتون چیه؟
‫همچنین، قربانی میتونه سیاه پوست باشه.
‫یا یه عرب باشه.
‫- چرا؟ ‫- چرا چی؟
‫چرا سیاه پوست یا عرب؟ ‫قتل نژادپرستانه؟
‫- شاید. ‫- نکتش چیه؟
‫قربانی یا سیاه پوسته یا عربه.
‫- همش همین؟ ‫- اره.
‫چرا قربانی سفید نباشه و قاتل عرب یا سیاه پوست باشه؟
‫- ضد نژاد پرستی سفیدها؟ ‫- تو گفتی نژاد پرستی نیست.
‫تو شروع کردی.
‫اروم باشین، با جفتتونم.
‫این خوبه که ما عرب و سیاه پوست داریم دور میزمون.
‫کدوم سیاه پوست؟
‫منظورت چی بود، خانم؟
‫اما بعدا میتونیم درباره اینکه این قتل
‫نژاد پرستانه است یا نه تصمیم بگیریم
‫یه علامت سوال بزار.
‫میزارم.
‫"درجه نژادپرستی؟"
‫آنتونی، ایده ای نداری؟
‫نه، نه واقعا.
‫من از ایده دیروزی بوبا درباره استفاده از تفریحگاه های ساحلی خوشم اومد.
‫داریم معکوس پیش میریم؟
‫کشتی سازی تصویب شد؟
‫- فکر‌کردم همه موافقیم... ‫- ما فقط دربارش صحبت کردیم.
‫پس درباره اون از من نپرس.
‫نه، ادامه بده، نظر خودتو ابراز کن.
‫چرا انقدر به تفریحگاه ساحلی مایلی؟
‫نه اینجوری نیست...
‫من فکر‌میکنم برای داستان هیجانی بهتر باشه.
‫صاحب‌ های قایق های تفریحی قربانی های خوبی میشن.
‫اونا پولدارن، مردم بهشون حسودی میکنن،
‫اونا همه جور معامله مشکوک انجام‌ میدن...
‫این باعث میشه شهر جای بهتری دیده شه.
‫مواد و کالا های غیرقانونی؟
‫کشتی سازی الان غیرفعاله.
‫- این تاریخیه. ‫- غیرفعال و سوخته شده.
‫به هر حال، ‫این اولین چیزیه که اینجا میبینی.
‫ما میدونیم.
‫گردشگرها دربارش صحبت میکنن، ‫ولی به عنوان قبرستون.
‫شما حتی از همینجا میتونین ببینین.
‫به جای اینکه توی هویت قاتل و مقتول گیر کنین،
‫حال یا گذشته...
‫پیشنهاد میکنم بنویسید. خیلی ساده.
‫- چی بنویسیم؟ ‫- هر چی دوس دارین.
‫هر چی که آسونتره.
‫توصیف یه مکان، شخصیت یا صحنه.
‫یا یه تجربه شخصی
‫که میتونه به داستان مرتبط باشه.
‫شما باید حس رهایی کنین تا بتونین بنویسین
‫بدون تمرکز روی قطعه خاصی.
‫من بهش میگم"حدود نویسی."
‫آسون نیست.
‫ما که نویسنده نیستیم.
‫فقط سعی کنین.
‫همش همین.
‫من نمینویسم.
‫پس چرا این دوره رو شرکت کردی؟
‫چاره ای نداشتم.
‫حقیقت نداره.
‫تو در خواست کردی برای این دوره.
‫نه، کارفرمام بهم گفت که یه دوره دارم. بنابراین منم اومدم.
‫خوشحال نیستی از اینکه انتخاب شدی؟
‫جام جهانی که نیست.
‫انتخاب شدم برا هیچی.
‫من نمیخواستم زحمت بدم بهشون.
‫تو نمیتونی اینو بگی.
‫پروسه انتخابی اینجوری نیست.
‫تو چیو ترجیح میدی؟
‫مشاوره دفتری، نظافت ساحل؟
‫این کار مفید تریه. ‫تصور کن ما نویسنده باشیم؟
‫حتی گفتار، تو توی هجا کردن مشکل داری.
‫من نمیخوام از تو نویسنده بسازم.
‫ولی دلم میخواد دور هم لذت ببریم
‫با همدیگه هم‌فکری کنیم تا یه چیزی بسازیم.
‫من برای این اینجام.
‫- برای این؟ ‫- بله.
‫تو برای اینجا بودن پول خوبی میگیری.
‫اره، ولی میتونستم جای دیگه بیشتر پول بگیرم.
‫من نمیتونستم.
‫اونوقت چرا؟
‫چرا یه نویسنده مثل تو وقتشو با ما تلف میکنه؟
‫من وقتمو تلف نمیکنم.
‫برام جذابه، همین.
‫تازه، حتی اگه حرفم پر ادعا باشه...
‫من دوست دارم از چیزایی که میتونم انجام بدم عبور کنم.
‫ممنون، خانم، جداً.
‫بنجامین، امیدوارم ذهنیتت رو عوض کنی.
‫اما برا دیگران بازگو نکن.
‫نگران نباش. تا اخر عمر نگهش میدارم.
‫بیشتر از این نپرس، منم مشکلی پیش نمیارم.
‫همش همین.
‫برای اونا که به نوشتن مشتاقن،
‫پیشنهاد میکنم شروع کنین. ‫سعی کنین.
‫تو سایه، زیر نور خورشید، نشسته، خوابیده، هر جا میتونین...
‫باید راحت باشید برای نوشتن.
‫امتحان کنین و خواهیم دید.
‫خارجی ها مشکل نیستند،
‫همینطور باز کردن مرزها.
‫نه، مشکل از دولت‌مردان اروپایه
‫همون کسایی که مرز ها رو باز کردن،
‫همون کسایی که از قبل تعیین شدن برا شکست کشورها
‫بیشتر از حاکمیت، بیشتر از آزادی.
‫یه کشور بدون آزادی
‫بتدریج هویتش رو هم از دست میده،
‫پایه کشور،
‫فرهنگش.
‫و منظورم فرهنگ حقیقیشه،
‫به عبارت دیگه ترکیب رسم و رسومات که به ما شکل دادن و مارو متحد کردن.
‫منظورم این نیست که
‫منظورم بی شکلی و کسل کننده بودن رسانه های گروهی نیست.
‫این به ما بستگی داره،
‫مردمان کشورمون، ‫که روح فرانسه رو مجسم کنن
‫اگه ما قدرت سرمایه گذاری بیگانه رو نخوایم
‫که بیشتر جهانی بشه
‫و برنامه سیاسیشون رو تحمیل کنن.
‫البته که، ما در مقابل حقوق بشر ایستادیم
‫مقابل مخالفان حق اندیشمان،
‫اما ما برای مردم میجنگیم،
‫یه فرهنگ
‫در معرض خطر توسط مخلوط کردن آداب و رسوم.
‫همچنین ما برای حفظ نگرش اروپایی میجنگیم
‫و این تاریخ ۳۵۰۰۰ ساله هست، نه کمتر.
‫در اقیانوس، بین مارسیل و تولوس،
‫سی‌ان‌سی یکی از کشتی‌سازی های پیشرو در جهان است...
‫کشتی‌سازی های شمالی ها و مدیترانه ای ها
‫در کشتی سازی در دانکرک باهم شریک شدند،
‫لاسین و لاسیوتات.
‫بعضی ها کشتی های یکسانی تولید میکنند،
‫اما سی‌ان‌سی
‫از کیفیت و مهارت دفتر طراحیشون استفاده میکنن...
‫بعد جوشکاری و سر هم کردن،
‫به آب‌انداختن رو سازماندهی میکنیم.
‫اگه چاله ای سر راه نباشه، ‫احتمال اینکه آب تراوش کنه داخل نیست،
‫بعد میتونیم به آب بندازیم.
‫خب پس صحنه ای که سیل میاد به شهر اینجاس؟
‫دقیقا اینجا یا لبه اسکله.
‫- دوتا میندازین؟ ‫- اره، اینجا.
‫قطعات از اینجا میره
‫و زمانی که جمع آوری شد، ‫در رو باز میکنیم
‫و اجازه میدیم به پایین سر بخوره.
‫برخلاف ظاهرش
‫به بارانداز اسکله آسیبی نمیزنه ‫و یه موج بزرگ میسازه.
‫هر وقت که به آب مینداختن، معمولا عصر،
‫پدرم تا زانو خیس میشد.
‫ده هزار نفر اینجا کار میکردن.
‫تا اون روزی که میگن،
‫"همه چی تموم شد."
‫واقعا برق از سرمون پرید.
‫در سال اول ۵۰ خودکشی،
‫طلاق ها، مردم رفتن به سمت مست کردن...
‫یه تراژدی واقعی. ‫و بعضی ها هم جنگیدن.
‫با جنگیدن احساس بهتری داشتن.
‫باهاش گلاویز شدن.
‫- اونا سرپیچی کردن. ‫- تو مشغول شدی؟
‫اره، من تو کشتی‌سازی مشغول شدم و ده سال طول کشید.
‫ما با کسانی مقابله کردیم که گاز اشک‌آور
‫استفاده میکردن.
‫ما جنگیدیم و برنده هم شدیم.
‫زمین زیر ساختمان هنوز هم صنعتیه
‫برای معاملات دریایی.
‫این به این معنیه مردم، بچه هامون، میتونن بیان اینجا کار کنن.
‫خب ادامه میدیم به
‫بازدیدمون...
‫شبیه خاطرات خوب زمان جنگه و خب...
‫حتی اگه خیلی زجرآور باشه، بازم خوبه.
‫مجبور بودم تو پناهگاه غذا بخورم.
‫لباسامو از اونجا میگرفتم.
‫مثل همکارانم، منم وقتی میرفتم پول نمیگرفتم.
‫قشنگه.
‫ما کارمونو خوب بلدیم.
‫شیش هفتس داریم بازسازی میکنیم.
‫- طولش چه قدره؟ ‫- سی و دو متر.
‫میتونم بیام روی قایق؟
‫اعصابت خورده!
‫پس، بیا بالا.
‫- ممنون. ‫- خواهش میکنم.
‫همونطور که به رفیقتون گفتم به شما هم میگم، ‫گند کاری نکنین!
‫به این میگن لاکچری.
‫من کاملا بهش علاقمند شدم.
‫- تو هیچوقت نمیتونی همچین چیزی بخری. ‫- ما میتونیم خوابشو ببینیم.
‫حتی برای یه هفته هم نمیتونی کرایه کنی.
‫مالیکا، درست بشین. احترام بزار.
‫این هیچوقت تکرار نمیشه. ‫بزار لذت ببرم.
‫کاش میشد رو یه قایق اینجوری زندگی کنم.
‫دریا زده میشی.
‫تو جنگل کاج پهلوگیری کنی...
‫پس یه کاروان بخر.
‫این به نظر من به عنوان یه محیط عالیه.
‫تصور کنین یه جنازه توی یه قایق تفریحی توی اسکله.
‫بد نیست.
‫ما یه جایگاه میگیریم، و قایق تفریحی میلیونی.
‫این با ایده بوبا هم جور در میاد. ‫داخل وان تیر خورده با یه چهره گانگستری.
‫سر گذشتش چی،
‫حمله کردن، دعوا کردن؟
‫خب یه کارگر بیست سال بعد اخراج شدنش برمیگرده،
‫برای کشتن یه میلیاردر. ‫یه کمونیست خشمگین؟
‫پدربزرگ من کمونیست بود.
‫پس کیس تو اینجاست. ‫یه کمونیست عرب پیر روی ویلچر.
‫پدر بزرگم فلج که نبوده.
‫تصور کنین قاتل میاد داخل قایق.
‫"یاکا کجاست که بکشمش؟"
‫از شوخی که بگذریم، ما همه چیزو که نگه نمیداریم،
‫اما این جالب بود.
‫ایده مالیکا
‫درباره اینکه یه کمونیست قدیمی از شهر بیاد خوبه.
‫اگه یه رمان سیاسی میخواین، نه یه رمان هیجانی، قبوله.
‫من در هر صورت اوکیم.
‫اوکی ای؟
‫کی باور میکنه؟
‫من اینجوری بهش نگا نمیکنم اما...
‫یه رمان هیجانی میتونه جنبه سیاسی هم داشته باشه.
‫معمولا اینطوره.
‫صحبت های سیاسی اونو ناراحت میکنه.
‫کصشر. من فقط بهش علاقه ای ندارم.
‫ما میدونیم معنیش چیه.
‫ببند بابا!
‫- یک - صفر. ‫- پایان بازی.
‫اما یه حقیقت، خام و خشن از سمت بیدادگری...
‫چه طور یه خانم جوان مثل تو همچین چیز مزخرفی نوشته؟
‫شاید تو منو نمیشناسی.
‫میگی بیدادگری، بعد
‫اما درکنارش یه عالمه تحریکات جنسی.
‫تحریک جنسی که من میگم
‫تقریبا مردانه اس.
‫خب، دو تا شخصیت اصلی مرد هستند...
‫دو برادر، در حقیقت.
‫یه نشانه قوی از زنای با محارم وجود دارد.
‫آنتونی! بیا غذا بخور!
‫الان میام!
‫بیدادگری و افزایش میل.
‫وقتی اینجوری بگی، کتاب من
‫انگار افتضاحه.
‫این منظور حرفی که زدم نبود.
‫من رابطه رو مربوط به محارم نمیبینم.
‫مردم تصور میکنن که میلی بین دو برادر هست،
‫اما من فکر میکنم تحریک جنسی از من نوعی منشا میگیره،
‫از اونجایی که من به یه زن چه طور نگا کنم.
‫چیزی که منو علاقمند میکنه...
‫- ممکنه پیش پا افتاده به نظر بیاد - ‫اما من میخواستم
‫دو برادر خیلی نزدیک به هم رو توصیف کنم
‫که در حین بزرگ شدن از هم متنفر میشن
‫چونکه هر کدوم حس‌ میکنن
‫که دیگری افکارشو دیکته میکنه.
‫در پایان،
‫هیچکس نمیتونه بگه که کدوم یکی عروسک و کدوم یکی عروسک گردانه.
‫شفاف بود؟
‫منم. دارم میرم بخوابم.
‫یه بوس بده.
‫این چیه؟
‫اینو خانمی که باهاش کار میکنم نوشته.
‫بزار ببینم.
‫اولیویا دژانت. تعهد از بین رفته.
‫خوبه؟
‫بد نیست.
‫- این عکسه اونه؟ ‫- اره.
‫خوشگله.
‫به لطف فتوشاپ.
‫دیروقته. برو تو تخت خوابت.
‫یه بوس.
‫شب بخیر.
‫- دژانت. ‫- مشهوره؟
‫شرط بستی. تو احمقی؟
‫اون خیلی چیزا نوشته.
‫- خیلی جذابه. ‫- خوبه.
‫منم باهاش مینویسم!
‫خونسرده!
‫اون میتونه هر وقت دلش خواست خودکار بزرگ منو قرض کنه.
‫مردک حشری.
‫اون از نوع پرافاده چامسلیزلیه. ‫(چامسلیزلی : خیابانی باکلاس در پاریس)
‫باشکوهه ‫از طرف دیگه خیلی عادیه.
‫آنتونی!
‫ازش دفاع کردی؟ عاشق شدی؟
‫دهنتو ببند!
‫اون عاشق شده!
‫تدی، یه نگا بنداز.
‫هنوزم با این سن سکسیه!
‫من که نگفتم سکسی نیست.
‫قشنگه، به پشت رو آب خوابیده.
‫- عصبانی شد؟ ‫- نه بابا، پیچوند.
‫- اون فقط مرکز شهر میره دور بزنه؟ ‫- نه در طبقه اجتماعی خودش .
‫حیف شد، میخواستم براش پاستیس بخرم. ‫(پاستیس نوعی غذای فرانسوی)
‫- بیشتر از پاستیس! ‫- دست بردارین.
‫- مگه تا حالا دختر ندیدین؟ ‫- بس کن.
‫- شکستت دادم! ‫- درد داشت!
‫فکر کردی میتونی منو ببری؟
‫من که کل روزو تمرین نمیکنم!
‫- من کار و زندگی دارم. ‫- خیلی عصبانی شد.
‫- عصبانی شدی ها... ‫- بسه. نگا کن به گند کاریات.
‫استف، بیا بازی.
‫برنده منم.
‫- کمک میکنی؟ ‫- البته.
‫- وسایلو ببر تو آشپزخونه. ‫- اوکی.
‫اون که ظرفا رو نمیشوره!
‫- نه اوکیه، کاری نداره. ‫- کص‌لیس.
‫تو منو کفری میکنی.
‫یکم آهنگ...
‫چه مرگته؟
‫برو کنار، نمیتونم ببینم!
‫چی کار میکنی؟
‫لعنتی، من داشتم میبردم.
‫چه خبر، کیدو؟
‫یه رقص سریع، بعد خواب، اوکی؟
‫قول؟ بزن قدش.
‫بزن بریم.
‫بسه!
‫"اون روز، هزاران نفر برای دیدن به آب انداخته شدن نفت کش اومدن
‫"در لنگرگاه خشک،
‫"کارگرها هیولای آهنی رو آزاد کردن.
‫"یه صدای قیج‌قیجی شنیده شد
‫"و هالک سیاه در طول مسیر خود لغزید.
‫"با حرکتی آهسته فرود آمد.
‫"روی عرشه، کارگرها پرچم رو برافراشته کردند
‫"و تمام قایق ها بوقشون رو به صدا درآوردن.
‫"با برخوردش با آب
‫کشتی موجی ساخت که به ساحل رسید.
‫تمام مردم جوونی که نزدیک بودن سر صدا کردن و خندیدن.
‫"سلامتی شهر.
‫"اونا کشتی باشکوه رو تشویق میکنن یا کارگرها رو برای کارشون؟
‫"در اخر با افتخار به آغوش کشیدن، ‫خیره شده به غول اقیانوس پیما.
‫تمام، همش همین بود.
‫عالی بود، مالیکا. ‫پر جنب‌وجوش، خوب ساخته شده...
‫افرین.
‫شبیه این بود که انگار اونجایی. ایول.
‫من از پدرم پرسیدم. ‫اون موقع بچه بود اما...
‫من نکته برداری کردن.
‫میبینین، اون قدر هم سخت نیست.
‫دیگه کی نوشته؟
‫بوباکار؟
‫میشه یه چند روزی به من وقت بدی؟ ‫من چرت و پرت نوشتم.
‫چند روز؟ نه به هفته.
‫خب پس، کی آماده‌ هست؟
‫من یه چیزایی دارم،
‫ولی مثل مالیکا تاریخی نیست. ‫مال من مثل اول یه رمانه.
‫گوش میکنیم.
‫"طبق معمول، اون باید تلاش میکرد تا از جاش بلند شه.
‫"اون تقریبا فراموش کرده بود کارش توی کشتی‌سازی تموم شده.
‫"کار موقت تموم شد.
‫"اون باید اخرین کار قایق سازی رو تموم میکرد
‫"بازسازی شده توسط ۲۵ کارگر
‫"اون میره که لنگرگاه رو خشک کنه. ‫با یه صدای مهیب،
‫"جرثقیل قایقو حرکت داد به سمت آب.
‫"همه هورا میکشیدن.
‫"همکارانش و مهندس که هیچوقت حتی باهاش حرف نزده بود
‫"و صاحب کشتی اونجا بودن، همینطور حاکم یه کشور عرب با یه لباس جلابه. ‫(جلابه لباس مسلمانان)
‫"اون روی عرشه به بقیه پیوست.
‫"ضربان قلبش رفته بود روی هزار.
‫"دیگه اصلا نمیدونست برای چی اونجاست.
‫"سپس موتور شروع به چرخش کرد.
‫"خیلی آهسته، مثل یه رویا، کشتی بندرو ترک کرد.
‫"همه لبخند بر لب داشتن.
‫"مهندس رفت تا به همه تیم تبریک بگه.
‫"تا اینکه مهندس به اون رسید.
‫"دستشو خیلی مشکوک دراز کرد.
‫"انجام شد.
‫"اون حس کرد که داخل یه چاه تاریکه، با سرعت به عمق دریا پرت میشد.
‫"قاتل کیفشو باز کرد، یک کلاشینکف در آورد،
‫"و، قبل اینکه کسی بتونه کاری کنه، شلیک کرد.
‫"هیچی جلودارش نبود. ‫انگار که دیدن خون اونو بیشتر تشویق میکرد.
‫"کشتی به سمت دریا راهی شد.
‫"بدون احساسات. مغزش پوچ شده بود. ‫فقط میکشت.
‫"اخرین نفر که‌ کشته شد کارگر موقت دیگری بود.
‫"مرد جوانی که به تروریست التماس میکرد، ‫تروریستی که حتی نمیخواست نگا کنه.
‫"بنابراین برای اخرین بار شلیک کرد.
‫"یه نگاهی به اطراف انداخت، انگار داره صحنه رو میفهمه.
‫"عرشه یه استخر قرمز شده بود. ‫خون داغ تمام صندلی های سفید رو پوشوند.
‫"هوا بوی مرگ میداد، ‫کمتر از اون چیزی که انتظار میرفت.
‫"پر از خون و مغز های ریخته شده،
‫"از بغل جنازه ها و کسایی که در حال مرگ بودن قدم میزد.
‫"از درد ها چشم پوشی میکرد، اون با یه غرور خاص، میرفت سمت سکانداری،
‫"سکاندار کشتی ارواح به سمتی میرفت که حتی خودش نمیدونست."
‫تو مغزت خرابه، پسر؟
‫مگه چی شده؟
‫نوشتنش سخت بود؟
‫این یه داستان جناییه. ‫نه یه داستان رومانتیک خشک.
‫- چی؟ ‫- خیس، نه خشک.
‫جفتش یکیه.
‫دو یه آدم ریاکار لعنتی ای.
‫تو میگفتی صورت زخمی.
‫اما این خیلی خشونت آمیز تره.
‫اون فکر‌میکنه این صورت زخمیه...
‫- منتظر داستان تو هستیم. ‫- نگران نباش.
‫- بد نیست... ‫- خب پس مشکل کجاست؟
‫تو خیلی زیاده روی کردی. ‫نباید اینجور چیزا بنویسی.
‫ما اینجا اینکه چی بتونیم بنویسیم یا ننویسیم رو حکم نمیکنیم.
‫- نباید محدودیت ها رو رعایت کنه؟ ‫- نمیدونم.
‫میفهمی منظورش چیه؟
‫منظورش اینه که شاید خط قرمزی رو رد کردی.
‫نمیدونم.
‫بعدشم، تو هیچی برا گفتن نزاشتی.
‫بعدش چی میتونی بنویسی؟ این ناجوره.
‫ناجور؟
‫تو تشخیص دادی ناجوره؟
‫کاری که همدست هات (منظورش تروریست هاست) انجام دادن ناجور نبود؟
‫- تو باتاکلن... ‫- همدست های من؟
‫منو تحریک نکن، دیوث!
‫آروم باشی، فادی!
‫آروم باش، باشه!
‫تو داری از این نژاد پرست دفاع میکنی!
‫من ازش دفاع نمیکنم!
‫ما اینجاییم تا صحبت و مناظره کنیم،
‫نه که بهم توهین کنین.
‫اون به همه مسلمانان توهین کرد و اونوقت تو طرفشو میگیری.
‫من طرفشو نگرفتم. ‫دیگه نمیخوام چیزی بشنوم.
‫فهمیدین؟
‫گوش کنین،
‫من با آنتونی موافق نیستم،
‫ولی شاید بد نباشه دربارش صحبت کنیم.
‫درباره چی؟
‫رادیکالی شدن و اینجور چیزا.
‫- یه داستان جهادی لابد؟ ‫- چرا که نه؟
‫اون عوضیا اصلا مهم نیست براشون ما چی مینویسیم!
‫نمیتونی همینطور الکی بهشون بگی عوضی.
‫اونا زندگیمون رو عوض کردن و...
‫من هر وقت میرم بیرون، اون داستان ته ذهنم هست.
‫بهش گوش میدین؟
‫افرادی که کف خیابون کشته شدن از یه حمله بیشتر بود.
‫و شما نقش آدم های ترسو رو بازی میکنید؟
‫با وجود این همه چیز تو تلویزیون، من درکش میکنم.
‫یه مرکز خرید شما رو به یاد باتاکلان میندازه.
‫یه جرثقیل سفید شما رو به یاد نایس میندازه.
‫ما در جنگ نیستیم. ‫جنگ توی سوریه است.
‫این چیزا همه جا اتفاق میفته. ‫تونس، پاریس...
‫در اسلو، یه پسره چشم آبی بود عین تو.
‫خیلی واضحه که
‫این اولین بحثیه که هممون رو نگران کرده.
‫من که علاقه ای ندارم.
‫من موافقم که این یه موضوع حساسه،
‫ولی ما باید باهاش مقابله کنیم.
‫تو که عرب نیستی. ‫بهش نگا کن. از همه ما باهم دیگه گنده تره.
‫شرط میبندم کسی که اونو میکشه یه عربه.
‫نه لزوما.
‫چهل درصد افرادی که انتحاری شدن پوشش فرانسوی داشتن.
‫کی باورش میشه؟
‫سفید، سبزه یا زرد، از نظر مردم اون یه عربه.
‫دست نگه دارین، سیاستو بزارین کنار.
‫من یه صحنه اکشن نوشتم و شما اونو کلا بهم ریختین.
‫فقط همین.
‫به نظر نمیرسه به این موضوع توجه کنی.
‫- خوب نقش بازی میکنی، چیزای جنایت آمیز مینویسی. ‫- خب بعدش؟
‫تو نمیتونی.
‫- تو تصمیم میگیری؟ ‫- میخوای چی کار کنی؟
‫میخوام چی کار کنم؟ فراموش کردی؟
‫دهنتو ببند! نخند زشت میشی!
‫دستتو بنداز لاشی! ‫منو تهدید نکن اسکل!
‫کونتو پاره میکنم!
‫بوباکار، بشین.
‫بزارین من صحبت کنم.
‫- حرومی. ‫- خودت یه حرومی لعنتی ای.
‫من بیشتر از تو فرانسویم، مرد!
‫تموم شد؟
‫- میتونم صحبت کنم؟ ‫- بفرمایید.
‫این ممکنه متعجبتون کنه.
‫به عنوان اولین نوشته، متن آنتونی
‫بسیار عالی نوشته شده.
‫حالا، آنتونی،
‫درحالی که خشونت ممکنه برای من جذاب باشه، ‫من با بابوکار موافقم.
‫تو یه مقداری زیادی خودرضایتمندی نشون دادی.
‫خودرضایتمندی چیه؟
‫شبیه اینه که انگار ازش لذت میبری،
‫در حالی که باید برات "سخت" باشه.
‫- نکنه تو هم فراموش کردی؟ ‫- میدونی منظورم چیه.
‫تو به من میگی بنویسم، ‫بعد میگی این اون نیست!
‫بس کنین بازی با قربانی رو!
‫ما نمیخوایم اونو بنویسیم!
‫من درباره چرت و پرت های سخاوتمندانه و احمقانه تو ناله زاری نمیکنم.
‫پس قوانین اینجا چیه؟
‫خیلی سردرگمی وجود داره.
‫عادلانه نیست که متن مالیکا رو "سخاوتمندانه" صدا کنی.
‫تمام احساسات مثبت، احساس سخاوتمندی نیستن.
‫- بقیتون فکر میکنین... ‫- ما اسم داریم.
‫- من میدونم، فادی. ‫- ما حیوون نیستیم.
‫مگه من بهت احترام نمیزارم؟
‫چیزی رو میگی که خودت دلت میخواد.
‫تو فکر میکنی که نویسنده الزاما باید با شخصیتش موافق باشه.
‫اگه اینجور باشه، پس ما باید ۹۰ درصد کتاب ها، فیلم ها یا هنر ها رو مسدود کنیم
‫و تمام نویسندگان سبک هیجانی رو زندانی کنین.
‫خوشتون بیاد یا نه، شما میتونین یه کشتار رو توصیف کنین
‫بدون اینکه قاتل باشین، یا میتونین یه نژاد پرستی رو توصیف کنین بدون اینکه نژاد پرست باشین.
‫اتینی یکی از افرادی بود که درباره انتحاری ها صحبت کرد!
‫- اجازه بده حرفمو تموم کنم. ‫- خب بفرمایید!
‫تو تخیلاتتون، میتونین یه روش فکری رو توصیف کنید
‫به منظور متهم کردنش.
‫قدرت هنر همینه.
‫گوش کردین؟
‫مشکل چیزی که اون نوشته نیس، ‫میدونین.
‫میخوام شیرجه بزنم تو آب.
‫خب، دریا با آغوشی باز منتظر تویه.
‫تو منو ترسوندی!
‫ببخشید، نمیدونستم تو اینجایی.
‫من داشتم میرفتم.
‫ما که مزاحمت نشدیم؟
‫نه، من داشتم میرفتم.
‫بوریس، منتشر کننده. آنتونی...
‫- سلام. ‫- سلام، آنتونی.
‫بهتری؟
‫خوبم، مشکلی نیست.
‫میتونیم دربارش صحبت کنیم.
‫همه چی خوبه.
‫از شناتون لذت ببرید.
‫فردا میبینمت.
‫ناهار فردا؟
‫البته.
‫- عصبانی ای؟ ‫- نه.
‫زنگ میزنی بهم؟
‫بعد از ظهر خوبی داشته باشی.
‫نمیتونی سریع تر حرکت کنی؟
‫یه استراحت بده.
‫لعنتی...
‫تقریبا رسیدیم.
‫اینجا بغداده یا چی؟
‫خفه خون بگیر! ‫دنبالمونن، تو مخمصه بدی گیر کردیم!
‫اون دیوونه شده. آروم باش، مرد.
‫چی بود؟
‫گرگ.
‫چراغ‌قوه ها خاموش همین الان!
‫لعنتی، چندتاین؟
‫- نباید بهشون واقعی شلیک کنی؟ ‫- نه جیگر.
‫- تو باید بدونی چه طوره. ‫- به تمرین نیاز داره.
‫بده ببینم.
‫نفس کشیدن از همه مهم تره.
‫اون مسته.
‫تو باید برای لرزش دستت دارو میخوردی.
‫دست از سرش بردارین...
‫دهنتو ببند.
‫- از اینجا راحت نیست. ‫- صحیح.
‫کاش میتونستم.
‫اخ که گفتی، حاجی.
‫میخوای؟
‫دریا زده شدی؟
‫لعنتی، نمیتونم ببینم!
‫هی، بچه ها.
‫جای بزرگیه، نه؟
‫تو شب قشنگه.
‫اینجا محله مایه، مرد.
‫ازم دورش کن.
‫- یکم میخوای؟ ‫- نه.
‫اگه نزنی خواهیم دید!
‫نگهش دار!
‫فکر‌میکنی خنده داره نه؟
‫اوکیه. بعدی بعدی.
‫تیر دوم.
‫خیلی استرس نگیر. ‫فقط هدف بگیر.
‫بدرد نمیخوری.
‫بهت نشون میدم چه جوریه.
‫نگا کن و حال کن.
‫رئیس کیه؟ ‫یالا، پسر عمو، نوبت تویه.
‫اینجا.
‫دستتو دراز کن.
‫- نفس بکش... ‫- کلانتر بازی، بازی نکردی؟
‫- و شلیک کن. ‫- نگه دار.
‫- اون میتونه، حالا ببین. ‫- نمیتونه.
‫- اون یه بازندس. ‫- اون میتونه.
‫میتونه، اوکی.
‫- تمرین کن. ‫- خوش شانسه.
‫انتظار داشتم بیشتر لگد بزنه...
‫تو شانس آوردی.
‫- من چی بهت گفتم؟ ‫- صبر کن.
‫خوش شانس مبتدی.
‫بهش میگن تلافی!
‫خوبه.
‫دختره واقعا ترسیده.
‫چی کار میکنی؟
‫- غسل تعمید. ‫- خیلی سرده. تو کصخلی.
‫بزار برامون برقصه یکم.
‫برو تو کارش، پسر عمو.
‫رقص میخوای؟
‫- اون دیوونس! ‫- کاملا وحشیه!
‫برگرد، آنتونی، ما دوستت داریم!
‫من یه نیم‌رخ دیدم.
‫ما یه مزیت داریم: قایق های تفریحی. ‫یه عالمه داریم.
‫از اونجا که برای تحقیق میخوایم،
‫باید محلی باشه.
‫تمام چیزی که میگم اینه که خیلی مبهمه.
‫من داشتم به این فکر میکردم که
‫اون یارو راهنمامون تویه کشتی سازی خوبه.
‫- رونالدو. ‫- رینالدی.
‫رینالدی.
‫خیلی هیجان انگیزه اگه اون قاتل باشه.
‫هیچکس انتظارشو نداره.
‫چونکه این هیچوقت در حقیقت اتفاق نیفتاده، درسته؟
‫نه، ایده خوبیه.
‫یه کارگر قدیمی که از اینکه کشتی‌سازی به چی تبدیل شده متنفره،
‫دیدن اینکه برای ادمای پولدار قایق تفریحی میسازن، بدون هیچ افتخاری...
‫من قبلا اینو پیشنهاد دادم.
‫تصور کنین کارگر ها اسلحه به دست باشن.
‫دقیقا چیزی که من پیشنهاد داده بودم.
‫خوشحال باش که ایده تو رو انتخاب کردیم.
‫منو یاد پدر بزرگم و دوستاش میندازه.
‫زمان زیادی گذشته بود تا اینکه تو گفتی پدر بزرگ.
‫تصور کنین یه پیرمرد.
‫با هم آشنا میشن و درباره وضعیت کشتی‌سازی بحث میکنن.
‫اینطوری شد که، با کسایی که گفته میشد
‫قایق های ۲۵۰ متری میسازن دعواش میشه.
‫"دستتو بکش، این یه کار لاکچریه."
‫بنابر این اونا دربارش صحبت میکنن.
‫من داشتم فکر میکردم که رینالدی، شخصیت ما،
‫میتونه یه شب فیوز برق رو قطع کنه یا اینکه خیلی مست کنه
‫و اتفاقی، یه بیلیونر رو منجمد کنه.
‫- تصادفی؟ ‫- اره
‫- اینجوری که دیگه اون قاتل نیست. ‫- چرا هست.
‫به نظرم اگه که
‫خودش بخواد بکشه جذاب تر باشه
‫و تنها انگیزش این باشه که نیاز داره بکشه.
‫تو رد دادی؟ ‫نباید اینجوری بکشی.
‫اتفاق میفته.
‫دفعه قبل هول کردی، اما تو باتاکلان...
‫دوباره نه!
‫بزار توضیح بدم!
‫بزارین صحبت کنه.
‫توی باتاکلان،
‫اونا گفتن تروریستا اینکارو به خاطر اینکه موسیقی شیطان پرستی بوده انجام دادن،
‫فرانسه در سوریه جنگ راه انداخت...
‫ولی من فکر میکنم
‫اونا فقط میخواستن به مردم شلیک کنن.
‫اونا میخواستن مردم بمیرن، بنابراین این بهترین راه بوده.
‫تو یه ترسویی، ‫میخوای به نظر برسه که تو اونا رو درک میکنی.
‫من اصلا نمیگم که اونا رو درک میکنم.
‫من فقط میتونم تصور کنم که یکی بخواد بکشه.
‫کصشره. خفه شو.
‫چیه خوشحال نشدی؟ من که دارم ازشون دفاع میکنم.
‫این به این خاطر که من مسلمونم گفتی؟
‫به خاطر کاری که کردن خوشحالی؟
‫دوباره شروع نکن...
‫نه، ولی من نیازی به توجیه کردن خودم ندارم.
‫اونوقت شاید تو یه مسلمون بدی.
‫- چادرت کو؟ ‫- اوه، نه...
‫من به اجازه تو نیازی ندارم!
‫لابد اجازه برادر بزرگترت؟
‫آنتونی، کافیه. این...
‫این فتنه انگیزی بی پایان دیگه طاقت فرسا شده.
‫تو ایده های جذابتو با این چرندیات خراب میکنی.
‫چی جذاب بود؟
‫جذابیتش در توصیف کردن جزئیات
‫بین مقتول، تروریست و درگیری مسلحانه بود.
‫تو اینو جذاب میبینی.
‫من فقط فکر میکنم قتل بی‌علت وجود ندارد.
‫تو برعکسشو گفتی.
‫من برعکس نگفتم.
‫کلمات اشتباهی رو انتخاب کردم.
‫ادمای داخل باتاکلان...
‫داخل ذهنشون، فکر میکردن قهرمانن. ‫اینجوری فکر میکردن،
‫"بیاین جهنم رو کم کنیم با کشتن کفار."
‫من نمیگم...
‫اونا درست میگن ‫اما این قابل درکه.
‫شوخی میکنی دیگه.
‫چی؟ ‫تا حالا نشده بخوای کسیو بکشی؟
‫تو تمام روز درباره قتل های چندش مینویسی.
‫هیچوقت نخواستی کسیو بکشی؟
‫من چیزیو که یه کارکتر فکر‌ میکنه، تصور میکنم.
‫هیچوقت نخواستم کسیو‌ بکشم.
‫برای یه داستان عاشقانه، تو از تجربیات خودت استفاده میکنی.
‫تو نباید عاشقانه رو با جنایی اشتباه کنی.
‫- به خاطر همینه که هیچکدوم از کارات خوب نشدن. ‫- چی؟
‫- من یکی از کتاباتو خوندم. ‫- واقعا؟
‫خوشحال شدم.
‫- کدوم یکی؟ ‫- تعهد از بین رفته.
‫ملایم ترین نبود.
‫چی‌ کار میکنی؟
‫میخوای برامون بخونی؟
‫- اشکالی نداره؟ ‫- نه، اصلا.
‫"درست در لحظه ای که دستشو دراز کرد برای چنگ زدن آجر پاره،
‫یه حس عذاب وجدان بیهوده 'جرمی' رو فرا گرفت.
‫درواقع، دست هاش هیچ درنگی نکردن
‫همینطور که انگشتاش روی ذرات خاک بسته میشد.
‫اون انگار شاهد اعمال خودش بود،
‫قدرتی که در کمان بازو هاش شکل گرفته بود
‫قبل از اینکه آجر جمجمه برادرش رو خرد کنه.
‫ضربه موجب یه غم عجیبی شد:
‫یه حس جبران ناپذیری، هنوز فریاد بیکران زیبا بود.
‫اون نگران روی اوار زیر پاهایش ایستاد،
‫با احتیاط از نگاه کردن به برادرش و اون چشم هایی که
‫در اون لحظه مردن خودداری میکرد، بدون هیچ صدا و ناله ای."
‫خب نکتش چی بود؟
‫انگا داری دقیقا به خودت گوش میدی.
‫اینا جملات خیلی قشنگین،
‫ساختارشون عالیه. ‫خیلی خوب نوشتی اما...
‫به نظر نمیاد که چیزی رو حس کرده باشی.
‫به نظر من که خیلی خوب بود.
‫مثل حرکت آهسته.
‫یه نفر تمام این چیزا رو تو یه لحظه فکر میکنه؟
‫- چرا که نه؟ ‫- شاید نکنه، ولی این خیلی ادبیه.
‫پس اونجوری ادبیات احمقانس.
‫خیلی ممنون.
‫تو سبک رو با جملات طولانی و کلمات قدیمی
‫هدف گرفتی، مثل...
‫نمیدونم...
‫"ذرات خاک."
‫اونم با یه نیزه ماهیگیری.
‫- متوجه شدم. ‫- خب پس همه چی خوبه.
‫مشکل اینجاست که تو از کلمات قلمبه استفاده میکنی،
‫نه کلمات عادی و عام.
‫ادبیات اینجوری نیست که الکی یه داستان بگی.
‫تو دنبال کلمه درست میگردی، کلمه ای که به نظر مناسب بیاد
‫خب پس تو یه کلمه اشتباه انتخاب کردی!
‫من چنین قصدی نداشتم.
‫تو این مورد دقیق، من میتونستم از کلمه "دانه های خاک" استفاده کنم،
‫اما خیلی احمقانس!
‫- تو با مردم که حرف میزنی میگی "ذرات خاک"؟ ‫- نه!
‫بنابراین کلمه قدیمیه.
‫داری اذیتش میکنی.
‫برای چی؟ داریم صحبت میکنیم.
‫من میگم اون نمیدونه یه قاتل چی جوری فکر میکنه.
‫- و اون قاطی میکنه. ‫- نه من آرومم.
‫هر کسی میتونه ببینه تو الان قاطی کردی.
‫من اینجا نیومدم که بهم توهین بشه، اوکی.
‫وسایلتو بردار و برو.
‫بدتر از اون چیزیه که فکر‌ میکردم.
‫شاید یه چیز‌موقت باشه.
‫نباید به تو میگفتم.
‫مشکل چیه؟
‫- مشکل از یانه؟ ‫- اره.
‫و بقیه شخصیت ها.
‫زمانی که دوباره میخونمش، احساس میکنم از شخصیت ها سواستفاده کردم،
‫انگار حرف تو دهنشون گذاشتم.
‫ببخشید همچین چیز واضحی رو میپرسم ولی...
‫مگه نوشتن همیشه اینجوری نبوده؟
‫اما تو این مورد یان هیچ خودمختاری ای نداره.
‫اون با چشمای بزرگش منتظره منه که
‫لباس تنش کنم و غذا بدم بهش. ‫انگار من مامانشم.
‫"روسری بپوش، عزیزم، هوا سرده."
‫من نوجوانی‌ رو رویاپردازی کردم که میتونست
‫سرزنده باشه،
‫بعضی وقتا فقط وحشی میشه،
‫به اندازه شیطان جذاب...
‫هر چی بیشتر کار میکنم، کمتر ازش خوشم میاد.
‫میخوای هفته دیگه بیام پیشت؟
‫نه، لطفا.
‫ببخشید، اما من...
‫فکر‌ میکنم نیاز دارم تنها باشم.
‫اصرار نمیکنم.
‫ممنون که زنگ زدی.
‫عشق فراوان.
‫اره، عشق فراوان.
‫ببخشید مزاحم شدم.
‫من اولیویا دژانت هستم. ‫من مسئول کارگاه نوشتن هستم.
‫خب.
‫آنتونی خونه هست؟
‫بله. مشکلی پیش اومده؟
‫نه. فکر میکنید بتونم باهاش صحبت کنم؟
‫بله حتما. بفرمایید. طبقه دوم.
‫اوکی. ممنون.
‫عصر بخیر.
‫بفرمایید داخل، لطفا.
‫سلام، اولیویا دژانت هستم.
‫حالتون خوبه؟
‫نوشیدنی میل دارید؟
‫نه، نمیخوام به زحمت بیفتین.
‫اگه مشکلی پیش اومده به ما بگین.
‫- نه اصلا. ‫- اون هیچی نمیگه.
‫برای همین ما یکم...
‫نگران نباشین، همه چی خوبه.
‫اون هر وقت تو اتاقشه هیچی نمیشنوه.
‫با من بیاین.
‫لعنتی، منو ترسوندی!
‫بی ادبی نکن.
‫- آه... سلام. ‫- سلام، آنتونی.
‫تنهاتون میزارم.
‫ببخشید مزاحم شدم.
‫اما من برای این اومدم اینجا چون
‫میخواستم بگم که اگه بخوای...
‫فردا میتونی بیای به کارگاه.
‫من برنامه ریزی کردم به هر حال.
‫خوبه.
‫خب پس هیچ سو تفاهمی نیست؟
‫نه، خوبه.
‫میتونم بیام داخل؟ اجازه هست؟
‫بفرمایید.
‫اتاق قشنگی داری.
‫عالیه!
‫گوش کن...
‫ما باید درباره اتفاقی که افتاد
‫با بقیه صحبت کنیم.
‫من اوکیم.
‫من فقط حرفم اینه
‫تو میتونستی آشوب به پا نکنی، نمیتونستی؟
‫من آشوب نکردم.
‫میدونی منظورم چیه.
‫درگیری های مداوم خسته کننده میشن.
‫به نظر میرسه تو به دیگران برای اذیت کردنشون توهین میکنی.
‫به عنوان مثال، مالیکا.
‫نمیدونم منظورت چیه.
‫مجبور نیستی با همه دوست باشی.
‫اما تو باید قادر به برقراری ارتباط اجتماعی باشی.
‫به هر حال این یه کار تیمیه.
‫چرا این چیزا رو به من میگی؟
‫من یه عالمه ایده داشتم.
‫برای همینه که من نمیفهمم چرا یه دفعه چیزای بدی میگی
‫که حتی خودتم قبولشون نداری.
‫میدونی الان دارم به چی فکر میکنم؟
‫نه، نمیدونم‌.
‫اما به نظرم اشتباهه.
‫من فقط چیزی که فکر میکردم گفتم.
‫چه قدر بد شد که دیگران رو شوکه کرد. ‫من به اونا نیازی ندارم.
‫به نظر میرسه تو زیادی تنهایی.
‫تو چی میدونی؟
‫لعنتی...
‫کمک کردن به تو شبیه مبارزس.
‫کمک کردن به من؟
‫یعنی چی؟ من به کمک نیازی ندارم.
‫چیزی که تو رو عصبی کرد این بود که من درباره کتابت حرف زدم.
‫من فکر نمیکنم اینجوری باشه.
‫صادق باش.
‫خوشایند نبود ولی...
‫من حس کردم تو میخوای انتقام بگیری.
‫چرت و پرت.
‫به هر حال چیزی بود که من حس کردم.
‫احمقانس، ولی وقتی مردم چیزی رو که نوشتم مسخره میکنن من آسیب پذیر میشم.
‫این مشکل تویه.
‫شاید من نباید اونجوری واکنش نشون میدادم.
‫من میرم.
‫فردا میبینمت.
‫ایده هامون پیشرفت ما رو میسازن.
‫ما با ادمای بزرگ وجه اشتراکات زیادی داریم.
‫ادمایی مثل دیودونه،
‫زمور و خیلی های دیگه.
‫این خیلی جالبه
‫و البته خیلی مهمه طوری که اونا سخنرانی میکردن.
‫اما ما چه کاری میتونیم بکنیم؟
‫سوال خوبیه.
‫من برا همین اومدم.
‫چرا ایده های ما پیشرفتمون رو میسازن؟
‫ما مثل رسم و رسومات قدیمی حرکات پانتومیم انجام نمیدیم.
‫ما حاضریم برای هدفمون ساعت ۴ صبح بیدار شیم،
‫قبض ها رو پست کنیم یا کل شب توی یک سلول بشینیم.
‫ما حتی حاضریم بعد شکست بلند شیم!
‫اگه به ما بپیوندید، از شما خیلی سوالا میپرسیم.
‫اما نبست به اینکه همه چیزو خراب کنیم و گند بزنیم مقایسه زیادی نیست.
‫- استف، چه خبره؟ ‫- ال دیابلو!
‫بگیر اینور.
‫میدونی من کیم؟ ‫میدونی من کیم؟
‫من تدی چاوینم، مرد.
‫بنگ بنگ، خودت بنگ بنگ!
‫- لیوان غمگینتون رو ندیدین؟ ‫- اون داره دلال بازی در میاره.
‫بیست من کجاست؟
‫از کی تا حالا عربا صدف میپوشن؟
‫کلاه آفتابیت موهاتو خراب نکنه!
‫فاجعه مدلینگ...
‫تو زیبایی، عزیزم.
‫بوزینه چه طور بلده صحبت کنه!
‫- ما فکر کردیم فراموش کرده باشی. ‫- ببخشید.
‫امروز چه طورین؟
‫خواب موندین، خانوم؟
‫دیر خوابیدم دیشب.
‫- چه طور؟ بیرون بودی؟ ‫- نه بابا.
‫- میشه بیرون بشینیم؟ ‫- البته.
‫همه چی مرتبه؟
‫بله، خوبه.
‫بیست یا سی سال بعد از اینکه اخراج شدن،
‫اونا سر کارگر رو پیدا میکنن ‫همونی که خوب کار میکرد،
‫برای شرکت های بزرگ کار میکرد.
‫اونا تصمیم میگیرن اونو
‫برای خون بها گرفتن بدزدن. ‫اونا میبرنش به لنگر گاه.
‫اونو توی یه قایق تفریحی نوسازی شده نگه میدارن،
‫ولی اوضاع طبق برنامه پیش نمیره.
‫سارق ها یکم مغرور میشن.
‫این موضوع رنج‌آور میشه و یکیشون به دیگری آسیب میزنه.
‫سعی میکنه فرار کنه.
‫در مبارزه، میفته توی دریا،
‫با داربست برخورد میکنه
‫و میفته رو زمین، میمیره.
‫اونا اونو توی یه قایق تفریحی، کاملا میپوشونن...
‫بد نبود.
‫تو چی فکر میکنی؟
‫نمیدونم...
‫یکمی ناامید کنندس، ‫یه اتفاق...
‫من کارتو رد نمیکنم، اما میتونه بهتر از این باشه.
‫آنتونی، تو معمولا انقدر ساکت نیستی.
‫بزار بخوابه، این یه تغییر خوبه.
‫من فکر میکنم ترحم انگیزه نه یه قتل واقعی...
‫ولی اهمیت نمیدم.
‫اصلا تصفیه کرد داستانو.
‫بسیار خب. چی کار کنیم؟
‫اوضاع چه طوره؟
‫- میری پیاده روی؟ ‫- اره.
‫در واقع، میخواستم تو رو ببینم.
‫- منو تعقیب کردی؟ ‫- نه.
‫میدونستم ممکنه اینجا باشی.
‫امروز خیلی ساکت بودی.
‫کاری رو‌ کردم که تو گفتی.
‫من با نوشته های اونا موافق نیستم.
‫- من ساکت موندم. ‫- با این وجود...
‫تو میتونی خودتو ابراز کنی.
‫تو دائم در حال تغییری، تو ادم پیچیده ای هستی.
‫نه، تو خارق‌العاده ای.
‫من خارق‌العاده نیستم.
‫این موضوعی نبود که میخواستم دربارش صحبت کنم.
‫درباره کتابی بود که من نوشتم.
‫تو میتونی به من کمک کنی.
‫به تو تو نوشتن کمک کنم؟
‫اینجوری بگم که...
‫من دوست دارم که درباره زندگیت ازت بپرسم،
‫درباره ایده هات...
‫من فکر میکنم میتونه کمک کننده باشه.
‫- میخوای درباره من بنویسی؟ ‫- نه.
‫کتاب پیشرفت خوبی داشته، اما تو میتونی به من در پر و بال دادن شخصیت ها کمک کنی.
‫کارت چه قدر طول میکشه؟
‫خیلی طولانی نیست.
‫- یه چند ساعت. ‫- طولانیه؟
‫تو مجبور نیستی قبول کنی.
‫ببینم چی میشه.
‫کی؟
‫هر وقت. ‫یه بعد از ظهر، یه هفته ای...
‫بهش فکر میکنم.
‫اینجاست، بچه ها.
‫همه به سمت کریستال ها. ‫هیولا کوچولو رو بکشین.
‫همه به یخ حمله کنین الان!
‫برین جلو، بالای تپه!
‫لعنتی، من دارم میمیرم!
‫دارم میمیرم، جون میخوام.
‫دارم میمیرم!
‫کیر توش!
‫"اونا یادآوری جنگ های گذشته رو دوست دارن،
‫"تظاهرات توده ای،
‫"مذاکراتی برای تغییر جهان...
‫"اون زمان جوون بودن.
‫"سه تاشون ملاقات میکنند تا بنوشن و حسابی بخندن.
‫"به یاد زمانی میفتن که ۵۰ تا ۱۰۰ ازشون بود
‫"توی دفتر اتحادیه،
‫"مملو از مردم و امید.
‫"اونا بعد ازظهر هاشونو با یاد خاطرات قدیمی سپری میکنن،
‫"روز های پیروزی یا شکست،
‫"نام افرادی که کنارشون جنگیدن.
‫"به مراتب گاهی، اونا به جای یاد اوری اسم، چهره ای رو به یاد میاوردن.
‫"ساعت ها رو برای به خاطرآوردن تلاش میکردن..."
‫بیا داخل، قفل نیست.
‫ببخشید دیر کردم.
‫فکر کردم فراموش کردی.
‫نه، فقط سرم شلوغ بود.
‫بیا داخل.
‫بفرمایید.
‫از اینور.
‫نوشیدنی میخوری؟
‫- چیا داری خب؟ ‫- همه چی.
‫نوشابه، آب پرتقال، آبجو...
‫آب پرتقال خوبه.
‫اگه میخوای بشین.
‫رو میز کار میکنیم.
‫بشین.
‫اذیت میشی اگه صداتو ضبط کنم؟
‫نه. چرا اذیت شم؟
‫بعضی از آدما خوششون نمیاد.
‫معمولا از مردم میپرسی؟
‫نه، ولی خب اتفاق میفته.
‫اول کیک میخوری؟
‫نه، تازگی خوردم.
‫خب، برای شروع، دوست داری روزتو چه طوری بگذرونی؟
‫با کار، وقت برای چیز دیگه ای ندارم.
‫منظورم روزایی که سر کار نمیری.
‫روزایی که نمیرم رو، دوست دارم برم قدم زدن.
‫میرم تا پایین خلیج.
‫یه چند ساعتی اونجا میمونم...
‫بعد، میرم تا با پدر و مادرم غذا بخورم.
‫با پدر و مادرت غذا میخوری؟
‫اونا باحالن.
‫پدرم گاهی اوقات به خاطر اینکه خیلی ساکت بودم گریمو در میاورد...
‫حقیقته، من خیلی صحبت نمیکنم.
‫بعد از تموم شدن غذام،
‫میرم تو اتاقم
‫و کلیپ های انلاین تماشا میکنم.
‫چه جور کلیپی؟
‫همه جور کلیپ.
‫مثل بقیه مردم.
‫تو گفتی،"وقتی کار نمیکنم." ‫کار هم میکنی گاهی اوقات؟
‫نمیدونم.
‫سال پیش، بعضی روزا در هفته کار میکردم.
‫سرپرست یه باشگاه بچه ها بودم.
‫خوشت میومد از این کار؟
‫من بچه هارو دوس داشتم، بنابراین...
‫چرا امسال نرفتی؟
‫مشکلی وجود داشت.
‫نمیخوای بیشتر بگی؟
‫- به خاطر والدینشون بود. ‫- چی؟
‫میگفتن با بچه هاشون بد صحبت میکردم.
‫به هر حال، عضو ارتش شدم.
‫واقعا؟ قبول شدی؟
‫به صورت انلاین بررسیش کردم.
‫من این تصورو دارم که
‫تو خیلی تنهایی.
‫من به کسی که همش پشتم باشه نیاز ندارم.
‫- دوست و رفیق داری؟ ‫- معلومه.
‫زیاد میبینیشون یا نه؟
‫اره.
‫پسر عموم پایین همین خیابون زندگی میکنه. ‫گاهی با پسراش میبینمش.
‫با همدیگه چی کار میکنین؟ ‫میرین بیرون، قدم میزنین...
‫میریم بیرون، صحبت میکنیم...
‫کارهای عادی.
‫به اقتصاد علاقه داری؟
‫نه.
‫ما همدیگه رو برای تفریح میبینیم، برای خندیدن.
‫نه برای هدر دادن وقتمون با چرت و پرت.
‫اونا هم کار میکنن؟ ‫شغل پسرعموت چیه؟
‫اون کارگرساختمانه.
‫با یه آژانس به صورت پاره وقت کار میکنه.
‫خیلی پول در نمیاره.
‫با اینکه، من فکر میکنم میتونه بیشتر از اینا انجام‌ بده.
‫نمیدونم. من که پیش پدر و مادرم هستم.
‫اون زن و بچه داره. خویشاوندانش هستن.
‫اون ادمیه که دیدگاه های سیاسیشو راحت مطرح میکنه...
‫منظورت چیه؟
‫بزار واضح تر بگم. ‫اسم پسر عموت تدیه؟
‫تو اونو میشناسی؟
‫پروفایل اینترنتیشو دیدم.
‫اتفاقی پیداش کردی؟
‫نه اتفاقی. تو دوستای تو بود.
‫پروفایل منم دیدی؟
‫بگذریم، اون دیدگاه سیاسیشو خیلی صریح مطرح میکنه به هر حال.
‫حتی یه ویدیو پست کرده بود
‫که داخل مجلسی بود که یه نفری داشت
‫درباره ایده های افراطی راستگرا صحبت میکرد
‫تو بازرسی کردی؟
‫نه، من که پلیس نیستم.
‫من تعجب کردم که پروفایلش هیچ حفاظتی نداشت.
‫از دسترسی رایگان هوشمند استفاده میکنه؟
‫این خودش ثابت میکنه که اون افراطی راستگرا نیست. ‫اونا فقط با این سیستم مخالفن.
‫این دقیقا جوریه که اونا خودشون رو تعریف میکنن.
‫برای امثال تو، اونا نازی هستن.
‫"امثال تو"؟
‫میدونی منظورم چیه.
‫نه نمیدونم، ولی خب بیخیال.
‫یه ویدیو از تو دیدم که شب لب ساحل بودی.
‫تو، پسر عموت تدی، دوستات...
‫دیدی؟
‫تو داشتی خوش میگزروندی.
‫صورتتو با گل و لجن استتار کرده بودی. ‫یادته؟
‫دم صبح بود.
‫شاید.
‫دیدم لخت هم کردی.
‫یا مسیح...
‫و دیدم که تو یه اسلحه داشتی.
‫باهاش چی کار میکردی؟
‫برای ترسوندن خودتون ازش استفاده میکردین؟
‫داشتیم خوش میگزروندیم.
‫راه عجیبی برای سرگرمیه، اینطور نیست؟
‫ما به هیچکس صدمه‌ای نزدیم.
‫دربارش خیلی مطمئن نیستم.
‫تکرار میکنم، من پلیس نیستم.
‫چیزی که علاقه دارم بدونم
‫اینکه به چی فکر میکنی.
‫چرا خودتون رو اینجوری جلوه میدین؟
‫با خودتون چی میگین
‫که این ویدیو ها رو میسازین؟
‫میشه یکی بردارم.
‫بفرمایید.
‫من نمیفهمم تو دنبال چی ای. چی میتونم بهت بگم اخه؟
‫نمیدونم هنوز.
‫اما سراپا گوشم.
‫هیچی چیز هوشمندانه‌ای ندارم که بگم.
‫که اینطور»-
‫برای من، تو بی‌وقفه فکر میکنی.
‫تو خیلی باهوش تر از اونی که میخوای ما فکر کنیم دربارت.
‫شاید من انقدر باهوش نباشم.
‫شاید من فقط احمق نیستم.
‫فکر کنم میدونم چرا بهت علاقمند شدم.
‫واقعا؟ خب پس بگو بهم.
‫به این خاطر که ازت میترسم.
‫واقعا؟
‫نمیدونم...
‫تو رو سر شوق میاره؟
‫نه، من فقط سعی دارم بفهمم.
‫این چیزیه که به خودت میگی.
‫اما من میبینم تو چه جوری به من نگا میکنی.
‫- خوشم نمیاد. ‫- از چی؟
‫از همه اینا.
‫سوالایی که میپرسی و این چیزا.
‫یه جور مرضه.
‫تو شبیه یه خون‌آشام نقش بازی میکنی.
‫خون مردم رو مینوشی و ازش برای پول دراوردن استفاده میکنی؟
‫تو همه چیو قاطی میکنی. ‫خسته کننده شده دیگه.
‫بسه دیگه.
‫خیالت راحت تمومش میکنیم.
‫همیشه آسون نیست.
‫که تو یه گروه، همیشه ایده هات ناسازگار باشن.
‫منم بعضی وقتا رد میدم،
‫اما تو طولانی مدت،
‫با کسایی آشنا میشم که در زندگی واقعی هیچوقت باهاشون آشنا نشده بودم.
‫ما سخت تلاش میکنیم. بدون هیچ تفریحی.
‫ما تلاش میکنیم یه چیز خوب بسازیم.
‫میدونستم ما نمیتونیم پرفروش ترین کتاب رو بنویسیم.
‫اما خب این بهتر از مخلوط کردن سیمان
‫یا سیم کشی کردنه.
‫خوش میگذشت، ما دور هم میخندیدیم.
‫باحاله.
‫نوشتن یه رمان، کاملا صادقانه بگم...
‫هیچوقت فکر نمیکردم بتونم.
‫یه تجربه خیلی شگفت انگیزی بود.
‫توی رزومه من،
‫جلوه خیلی قشنگی داره.
‫قبل از اون، من خیلی مینوشتم، بنابراین این یه موقعیت بود
‫در رابطه با آینده شغلی من
‫به عنوان یه نویسنده یا رمان نویس.
‫ما درباره هر موردی، کلی صحبت میکردیم.
‫من راهی رو‌ برای فکر‌کردن پیدا کرده بودم که هیچوقت بهش شک نداشتم.
‫این جوونا کین؟
‫این یه دوره ائتلاف اجتماعیه، درسته؟
‫اونا شبیه بقیه جوونا هستن
‫جوونایی که از مدرسه درس یا فرهنگی
‫یاد نگرفتن.
‫متاسفم. امید
‫اونا رابطه ای بین درخت و نوشته های شخصیشون کشف خواهند کرد
‫تا با ادبیات و جهان اطرافشون
‫کنار بیان.
‫ما باید هدف نوشتن
‫یه نوشته هیجان انگیز رو به یاد داشته باشیم.
‫آسیبی که مقدر شده منتشر بشه.
‫بله، صددرصد.
‫انجام خواهد شد، و مهم هم هست.
‫ارزش ادبیش هر چی هم که باشه
‫هیچ چیز تحریک کننده تر از
‫ساختن یک کار نیست.
‫ما برای هیچ‌وپوچ یا خوشگذرونی نمینویسیم.
‫یه نتیجه‌ای باید باشه.
‫جذاب ترین چیز اینه که
‫میبینی به مرور زمان در حال تغییر کردنن.
‫نوع نگاهشون به خودشون اصلاح میشه.
‫نوشتن یه راه خوب برای تکون دادن خودشونه،
‫راهی برای رهایی از تنبلی و بدست آوردن اعتماد بنفس.
‫رمان یه بهانه اس،
‫به منظور رسیدن به این اهداف.
‫اینجا چی کار میکنی؟
‫اون اسلحه برای چیه؟
‫دیوونه شدی؟
‫من خوبم.
‫نمیفهمم.
‫میخوای چی بگم؟
‫میخوای چی کار کنم؟
‫کاری میتونم بکنم برات؟
‫میتونم کمکت کنم؟
‫من به کمک نیازی ندارم.
‫پس تفنگو بزار کنار، لطفا.
‫نه.
‫حداقل از رو من بگیرش کنار.
‫من واقعا دارم میترسم.
‫میخوایم بریم دور بزنیم.
‫با ماشین تو. ‫بهت میگم کجا میریم.
‫بزار صحبت کنیم، آنتونی.
‫همه چی رو توضیح میدم.
‫به من اعتماد داری؟
‫میدونی میتونی به من اعتماد کنی.
‫درسته، آنتونی؟
‫به هیچکس نمیگم.
‫شاید بینمون سو تفاهم پیش اومده.
‫شاید تو بتونی توضیح بدی.
‫از اون جاده سمت چپ برو.
‫کجا داریم میریم؟
‫همینجا واستا.
‫از اینجا به بعد پیاده میریم.
‫چی میخوای؟
‫نمیخوام صحبت کنم.
‫عجیبه.
‫هیچوقت تو شب اینجا نیومدم.
‫سردته؟
‫نه.
‫اگه میخوای برو.
‫- اولیویا؟ ‫- بله؟
‫برای کلمه "دفن کردن" هم معنی میدونی؟
‫در خاک نهادن.
‫به خاک سپردن، تو گور گذاشتن...
‫در خاک نهادن خوبه.
‫ببین کی برگشته!
‫سلام.
‫میخوام چیزیو که نوشتم بخونم.
‫برا خدافظی راه خوبیه.
‫چرا ما رو عصبانی کردی؟
‫ما هیچ اهمیتی نمیدیم.
‫- دنبال تشویق و تمجیدی؟ ‫- یه سری میزنه و میره.
‫من به فرستادن نوشتم فکر‌کردم،
‫اما ترجیح دادم اینجا بخونمش.
‫نمیدونم الان.
‫خیلی طولانی نیست؟
‫شروع کن، گوش میدیم.
‫"اره...
‫یه قاتل میتونه از روی بی‌حوصلگی آدم بکشه، ‫فقط برای دیدن.
‫میتونه از روی بی‌حوصلگی به یه نفر شلیک کنه،
‫فقط برای اینکه یه اتفاقی افتاده باشه.
‫میتونه به پلیس ها بگه
‫به این خاطر بهش شلیک کردم که گی یا عرب یا یهودی بود.
‫اونا هم درکش میکنن.
‫هیچ توضیحی وجود نداره.
‫اما مقتول اهمیتی نداشت.
‫اون حتی میتونست خودش به خودش شلیک کنه.
‫و پلیسا بازم درک میکنن.
‫اونا میگفتن اون نه دوستی داشته، نه آینده ای...
‫اما هیچکدوم از اینا رو انجام نداد.
‫زیادی ضعیف بود.
‫هیچ کار نتونست انجام بده.
‫بنابرابن خسته شد و منتظر موند.
‫اما برای چی؟
‫در امتداد مسیر حرکت کرد.
‫فقط برای اینکه زمان بگزره.
‫فقط برای زمان هدر دادن، همونطور که میگن.
‫اما شهر داشت اونو میکشت.
‫مسیر های همیشگی.
‫گاهی اوقات، برای رفع کسالت روزمرگی، مسیر طولانی تری میرفت.
‫ولی فایده ای نداشت.
‫اون همه مسیر ها و جاده ها رو میدونست.
‫همشونو هزاران بار رفته بود، تنها، همیشه تنها.
‫همیشه با یه چشم انداز.
‫لنگرگاهی که هیچکس نمیتونست از اون فرار کنه.
‫جرثقیلی که از نظر مذهبی مثل یه اثر هنری حفظ شد.
‫اون این نوستالژی رو با کسی به اشتراک نزاشت.
‫اون به لنگرگاه کشتی سازی اهمیتی نمیداد،
‫کارگرها یا نفت کش ها اونجا رو ساخته بودن.
‫این زندگینامه اون نبود.
‫با مردمی که میشناخت میرفت بیرون و وانمود میکرد که خوشحاله.
‫اما همه رو میشناخت، بنابراین سعی میکرد ازشون دور بشه.
‫حس میکرد که مردم دارن به اون میخندن،
‫کسایی که ادعا میکردن دوسش دارن یا میخوان کمکش کنن، باهاش مثل حیوون حرف میزدن.
‫یه حیوون دست آموز.
‫اون باید متوجه میشد، که حتی اگه خسته شده،
‫حتی اگه دوستاش باهاش غریبه ان،
‫حتی بدون هیچ آینده ای، هیچ دوستی، هیچ شغلی،
‫باید حس خوش شانسی کنه."
‫همین.
‫من دیگه میرم.
‫خدافظ.