Kumusta.
Ako'y narito para ibahagi sa inyo bakit espesyal ang 'Sharmaji Namkeen'
Hindi espesyal ang pelikulang ito sa dahilan na ito ang huling pelikula ni tatay,
kundi dahil naniniwala ang tatay ko sa istorya.
Naalala ko noong magkasakit si tatay sa gitna ng paggawa ng pelikula,
gusto niya kahit papaano kumpletuhin ang pelikula,
Ngunit may iba pang plano ang buhay.
Tulad ng sabi nila, "Ang palabas ay kailangan magpatuloy!"
Siguro ay narinig mo na ito, ang Ama ko ay namuhay sa buhay na ito.
Noong iniwan niya kami - saglit naming naisip
mukhang hindi natin matatapos ang pelikula.
Naisip namin, subukan natin ang VFX.
O maaari akong magsuot ng prostetiks at gampanan ang papel.
Ngunit walang gumagana.
Isa ito sa mga pinakamahirap na panahon ngunit dumating si Ginoong Paresh Rawal...
na tumulong para matapos ang pelikula.
Isang kabutihan mula sa kanya na tanggapin ang hamon
dahil dalawang magkaibang artista gumaganap ng parehong karakter
ay napakabihirang sa mundo ng pelikula.
Salamat kay Ginoong Paresh Rawal, nakumpleto ang huling pelikula ni Ama
At dalhin ang pelikula sa inyong lahat.
Ito ay magiging isa sa mga masasayang alaala ko sa aking ama
Mula sa iskrin, nagbibigay ng saya sa kanyang taga hanga
Sana ay matuwa kayong lahat tulad ng ginawa namin habang ginagawa ito.
Kaya inihahandog sa inyong lahat...
Rishi Kapoor, minamahal na 'Chintuji' Sa isang bilang...
'SHARMAJI NAMKEEN'
Mangyaring tamasahin ang pelikula.
Kamusta...
Mic check...
Iniisip ng karamihan ang ibig sabihin ng 'VRS' ay pinapaalis na kayo ng kumpanya.
Pero...
ito ay ganap na hindi totoo.
Ang opisinang ito ay parang pamilya mo.
At ang VRS...
ay ang iyong ina.
Isang palakpakan!
Tingnan mo, dumating na ang MD natin.
Mangyaring tanggapin ang aming MD na may malaking palakpakan.
Halika po, sir.
Hiling ko
Ginoong Kultar
Ginoong Bakshi
at Mr Sharma.
Para lumapit sa unahan...
At tanggapin ang kanilang huling kabayaran at regalo mula kay Mr Sikka.
Palakpakan!
-Mr. Sharma, pinapatawag ka nila sa entablado.
-Pakuha ang aking bidyo... - Oo naman.
-Isang segundo!
May gusto akong sabihin...
Biglang ibinagsak ni Mr. Awasthi ang balitang ito...
Marami pang trabaho ang natitira hanggang sa Diwali.
Hindi bale...
Kakayanin mo na ang gawain.
Kung kailangan mo ng anumang tulong, lagi ako naroon.
Ika-siyam hanggang ika-lima, 24/7.
Nasa iyo ang aking numero. - Oo, oo.
9871716 - 991.
-Ginoo...
-Isang minuto lang...
Gusto ko muna magbahagi ng isang huling naisip, pakiusap...
"Darating ang araw na magiging bahagi ka ng mundong ito..."
'Ang iyong mga salita lamang ang manatili at magpapasyang halaga ng iyong legasiya.'
-Kahanga-hanga! Siya ay palakpakan!
-Binabati kita sa iyong bagong buhay, Sharma.
Magpakasaya ka.
Magsaya ka, sige!
-Salamat.
-Higit sa iyo, mangungulila kami sa iyong binalot, Mr. Sharma!
Pagkatapos ng lahat, ano ang kasabihan ng ating kumpanya?
Madhuban! - 'Sa Bawat Tahanan!'
-Palakpakan.
'At ngayon, ang panahon sa Delhi...'
'Malakas na hangin mula Hilagang-Silangan ang magiging sanhi ng tuyong panahon.'
'Gayunpaman, sa ilang mga lugar, baka umulan ng kaunti.'
'Isaalang-alang ang kakaibang panahon...'
'Nakakatanda mula edad 60 pataas ay pinapayuhan na manatili sa loob ng bahay.'
'Ang Ministro ng Kalusugan mismo ang nagpayo sa kanila na magdahan dahan.'
'Kalma... Kalma ka lang!'
-Gusto mo bang kandungin kita?
4 BUWAN AT 13 ARAW ANG NAKALIPAS
-Tatay...
Anong ginagawa mo?
-Saglit lang...
-Pare, ikuha mo nga siya ng trabaho. Wala pang alas-siyete ng umaga.
Tingin! Puno ang tangke ng tubig.
Pwede patayin mo na ang motor. - Puno! Kita mo?
Naayos na ang iyong pang alarm sa tubig
Sa sandaling mapuno ang iyong tangke, tutunog ang alarm.
Walang aksaya!
-Tiyo, akin ang tangke, ang tubig ay akin - tama?
-Nakalimutan mo ba ang nangyari sa Mussoorie?
Natuyo ang lahat ng gripo.
Hindi ka ba nagbabasa ng Whatsapp?
'Tubig ay Buhay'. Buhay!
-Sa tingin ko... Hayaan mo, pare!
Magpahinga sa Whatsapp at bisitahin ang Taj Mahal sa halip.
Ang lahat ng iyong mga alarma ay titigil ng kusa.
Kung ano ano talaga naiisip ng taong nakatunganga. -Tatay?
Tapos na?
Pakiusap bumaba ka na.
-Wow!
-Mula sa tubig-motor, sa gate ng kolonya papuntang paradahan..
Gumagawa daw po kayo ng kontrobesiya.
Katulad lang kayo ng Punong Ministro namin!
-Baliw yang Parminder na yan.
-Tatay, kaya nga sinasabi ko, lumipat tayo kay Gurgaon.
Walang tangke ng tubig, walang Parminder.
Isa itong magarbong na gusali.
-Itinayo ko ang bahay na ito ng buong pagsisikap.
Ibigay ko nalang ba iyon sa kawanggawa?
-Tatay, matagal na itong ginawa..
Halika at tingnan mo man lang ang lugar.
Tatlong kwarto. Modular na kusina. May swimming pool din.
-Magiging mabuti ang pagbabago?
-Bakit hindi ka pumasok sa trabaho na naka T-shirt lang?
Magiging mabuti para sa iyo ang pagbabago.
Tay, ano bang ginagawa niya? -Hoy hoy...
Kumain ka ng maayos, sige na.
Hoy Rinku...
Ginawa ko ang iyong paboritong ulam.
Gusto kong ubos ang pagkain sa lalagyan pagbalik mo.
Nakuha mo?
Oh mahusay, tingnan mo ito...
Kaya ko magpadala ng 10 mensahe sabay sabay.
Mayroon ka katulad nito? Wala.
At luma na ang phone ko ha?
-Napakaganda.
-May ganon ka?
-Tiyo, pakipasa po ng kahoy.
-Kung dumating ulit ito dito, hahagarin ko kayo ng pamalo!
-Magandang umaga, kapatid!
-Oo, kumusta.
-Iyong kamahalan...
Bumati ka naman sakin ng 'magandang umaga' rin!
Ilang beses ko nang sinabi sayo dalhin ang mga damit bago mag alas nuwebe?
Hoy Rinku...
Kaarawan ni Ashu ngayon. Naaalala mo, tama?
Mag tanghalian ka lang ng konti.
-Tingnan mo ito, kapatid...
nandoon ang buong opisina.
Napakalaking kaganapan ang inorganisa ni G. Sikka.
Napakahusay, hindi ba?
Ang buong opisina...
Hoy, hoy... - Sneha!
-Masisira ang telepono...
-Paumanhin Uncle.
-Umupo nang tahimik.
-Brij...
ilang araw na simula nung nagretiro ka?
-Apat na buwan at labing tatlong araw, eksakto.
-Nakita ko! Ngunit mayroon ka pang dalawang taon na natitira, hindi ba?
-Kuya, kalimutan mo na ang lahat ng ito...
Kumusta naman ang klase ng Zumba na iyon?
Sinabi ni Nikki na sumali ka sa isa.
-Ang lahat ng iyon ang basura, wala iyon.
-Pero Tiyo, pinupuri ka ng sobra ni G. Pinki!
Sabi niya isang kang inspirasyon para sa lahat!
-Manok! manok?
Bigyan mo siya ng manok.
-Isinasabuhay mo ito, Tiyo!
Araw-araw ay Linggo.
Parehas lang tayong nagpupursigi...
Pumunta ka lang at magpalamig sa tindahan araw-araw.
-Bumili ka lang ng SUV para lang mag palamig doon.
-Wag kang magloko, pwede ba!
-Hoy, makinig ka sa akin...
Bakit hindi ka pumunta sa tindahan kung naiinip ka?
Tindahan mo rin iyon. Magugustuhan mo doon.
-Oo, may gagawin lang ako...
Naranasan ko na ang pagreretiro. Tama na.
-Tiyo...
-Hoy...
-Naisip ko lang.
-Kumuha ka ng bawang na naan Simple lang ito.
-Oh kumusta...
-At budburan ng kumin ang kanin.
-Ako ay nagsasalita dito, hindi mo ba nakikita?
-Hoy... Pwede ba akong kumain?
-Simple lang na naan? Birthday ko ba o sayo?
Tiyo, ganito...
Mayroon akong magandang ideya, kung interesado ka.
-Hindi, kalimutan mo na. Hindi siya interesado.
-Teka lang, ako muna, isang minuto...
-Interesado ako. Sige lang...
-Dapat kang pumasok sa negosyo ng ari-arian.
May tindahan ang kaibigan ko sa silangan.
Pwede akong mag plano ng pagkikita niyo.
Ang mga broker ay umuusbong sa buong taon.
-Oo, tulad ng nangyari sa atin, tama ba?
Ang bawat sulok ng lungsod ay naibenta, wala lang kaming nakuha.
-Ayos lang.
-Nagsimula ka na naman?
-Hoy! Siddharth!
Tataas ang blood pressure ko. Hindi mo ba siya kayang sawayin?
-Tumigil ka, anak!
-Makinig ka sa akin...
Magkano ang kikitain?
-40-50 libo, sigurado!
-40-50?
-Tiyo, parang wala lang.
Uupo ka lang sa isang malamig na silid buong araw.
Ipakita mo lang ang mga ari-arian sa ibang tao.
Ibenta ang isang bagay...
Ibulsa ang komisyon!
-Sige na! Pupunta ako Lunes ng umaga.
-Lunes ng umaga.
-Halika halika...
Bibili pa ako ng meryenda para sa inyo.
Gumawa ako ng Rajma Curry, nasa kotse. Dalhin mo pauwi.
-Kuya, hindi mo naman kailangan na gawin iyon.
-Siddharth!
-Ano na naman?
-Ano?
-Ano itong Zumba naman ngayon?
-Wala lang, ito...
Sabi ni Nikki kung naiinip na ako sa bahay, dumaan lang ako.
Kaya pumunta ako, ano pa!
-Ang galing.
Mag Zumba...
Magpatakbo ng tindahan...
Mag benta ng ari-arian...
Mag benta ng ari-arian, jusko!
Ilalagay ko yang payo ni Ashu sa kanyang...
-Sige, sige... kalma lang. Magmaneho ka na lang.
-Tatay, hindi mo naiintindihan...
Pinagtatawanan ka ng mga lalaking iyon, at ikaw ay tumatawa lang.
-Pinagtatawanan ako?
Sa tingin mo hindi ko pansin?
Bata si Ashu. Sinasakyan ko lang siya.
Tama ba, Vincy?
-Oo, oo tatay...
-Ganito nila kami niloko at kinuha ang buong pag-aari ng Rohini.
Pinakita na ba nila sa iyo ang kopya ng kalooban ng ari-arian ng pamilya?
Ngayon mo sabihin sa kanya.
-Hindi dito, kakaliwa ka sa susunod na kanto!
-Hoy!
Galit ka ba? - Anong ginagawa mo?
-Ano ba ito! Ikaw ba ang nagmamay-ari ng kalsada?
-Teka lang, teka lang.
Mag pokus ka dito.
-Bakit palagi kang... alam mong may daan din mula dito.
-Pwede bang umuwi muna tayo at doon kayo mag away?
Ayokong mamatay sa isang second hand na sasakyan.
-Edi sumakay ka ng taksi.
-Bibigyan mo ko ng pera, 'di ba?
-Pwede ba kayong manahimik? Pwede ba!
Tahimik!
Kung pagod ka, ako nalang ang mag mamaneho.
-Kung gusto mong magmaneho, bakit hindi mo muna pag aralan?
-Magaling akong magmaneho, talaga!
-Hay, napakaraming beses ko na sinabi sayo na huwag na gawin iyon.
-Magsabi ka nga sakin...
Sa tuwing magseryoso ka, bakit ka nagsisimulang mag Ingles?
-Para astig lang, pare. Astig!
-Ang salitang 'Astig' ay naaalala ko ...
Sa mainit na balita ngayong umagang ito...
-Hala...
-Ano ito?
-'Birthday boy. Ang unang bisikleta ni Rinku.'
'Mukhang maangas, guwapo mo naman.'
-Pare, ang angas mo nga dito!
-Ano bang gagawin ko sakanya?
Simula nung nagretiro siya, nababaliw na siya.
Buong araw, Facebook-Whatsapp- Facebook-Whatsapp...
Yun lang o buong araw nasa iisa lang.
-Kahit na masarap siyang magluto.
-Bakit hindi mo subukang mamuhay kasama siya?
-Paano niya kaya nagagawang magluto ng yam na masarap?
-Hoy, ginawa niya ito na espesyal para sa akin.
-Kukuha ako ng cola. Gusto niyo rin ba?
-Hindi.
-Kumain ka, Rinku Sharma. Huwag ka sumimangot.
-Ito ay Sandeep.
-Sinabi mo na sa Ama mo ang tungkol sa bahay?
Maaring magkaroon ng 'casttrophe' anumang sandali, kailan ka kikilos?
-Ano?
Masama ang Hindi ko o ano?
-'Castrophe' 'Catastrophe.'
-'Sakuna'
-Ang rangya niyong mga taga South-Delhi...
Kapag natapos na ang bahay, Sasabihin ko sa kanya.
Kakaiba siya ngayon.
Sa totoo lang, nag-aalala ako sa kanya.
-Masyado siyang sweet.
Para siyang nagising at uminom ng apat na Red Bull.
Hindi makapirmi sa isang lugar.
-Oh, Susheel... Kamusta ka na?
Ano? Oo oo, Ayos lang ako, ayos lang.
Hingal na hingal lang dahil sa mga hagdan...
Saan ang oras?
Pumunta lang ako sa bangko, nagkaroon lang ng maraming trabaho.
Tapos kailangan ayusin ang laptop ni Rinku, ayon tapos na.
Kakauwi ko lang, kakain na tapos manonood ng tv...
Sa gabi naman ay para sa paglalakad.
Ang karangyaan ng isang retiro, 'diba!
Oo, oo...
Sabihin mo sa akin, ano pa ba?
Oo nga pala, nagustuhan mo ba yung Rajma curry? Hindi mo nasabi...
Sige, oo oo... okay.
Oo, ayos lang ako! Sige, Sige.
'Tumigil ka! Ano ang sinabi mo?'
'In love ka? Gusto mong magpakasal?'
'At sa babaeng ito! Kailan ka nainlove?'
'Paano ka nahulog sa kanya!?'
'Hindi mo man lang naisip na tumigil para sa kapatid mo at sa pamilya?'
'Palagi akong may sakit sa aking mga tuhod...'
'Nilalagyan ko sila ng bote ng mainit na tubig.'
'Hindi ka maniniwala kung gaano kahirap para sa akin.'
'Noon ko natuklasan ang Pain-Less!'
'Kahapon nakaupo ako at pakiramdam ko ay para akong nanlulumo...'
'Walang magawa...'
'Naisipan kong pumunta sa bahay ng kapitbahay at magpakamatay...
'Inihayag mo na ang iyong kasal!'
'Ang henerasyon ngayon...'
'ay naging napaka-talino at praktikal na.'
'Para sa kanila, bawat relasyon...'
'ay parang hagdan, na inaakyat nila para umasenso sa buhay.'
'At kapag ang hagdan na iyon ay nawalan ng silbi...'
'Itatapon nalang nila...'
-Huling eksena ng pelikulang 'Baghban'.
'Tinatrato nila ang kanilang mga magulang na parang basura.'
-Dapat itong sapilitan na ipinapanood sa mga paaralan at kolehiyo.
Ito ay isang tunay na aral sa buhay.
-Paano niyo nagagawa ito buong araw?
Nababaliw na ako.
Gaano kaya ako naglilibot at nanonood ng TV?
Anim na linggo na at iyong palabas na iyon ay ganon pa rin ang kwento.
-Sharma...
...kailangan mong ihagis ang iyong relo sa bin.
Ganito ang buhay ng retiro. Mabagal at mahaba.
Masasanay ka rin.
-Ayoko, pare.
Ito ba ay talagang kailangan?
-Mr. Sharma...
Ano ang isyu dito?
Dapat siguro iniisip mabuti ng gobyerno ang tamang edad para mag retiro, diba?
-Huminto ba ang utak pagdating mo sa edad na 58?
Si Amitabh Bachchan ay kumikilos pa rin, 78 na siya.
At umuupo nalang ba ang mga industriyalista sa bahay pagsapit ng 58?
Kalokohan.
-Tama ka.
Tingnan mo, iba din ang may sarili ka na negosyo.
Kilala mo si Juneja mula sa Block 37... malapit na siyang mag 75.
Tuwing gabi, nagtitinda siya ng sopas.
Napakarami niya siguro nabentang sopas para makabili siya ng sasakyan.
-Kotse?
-Ang isang negosyante ay hindi nagreretiro.
-Wow, Mr. Sharma!
Para saan lahat ng meryenda na ito?
-Subukan mo Dahi Bhalle at ang Chaat Paapri.
Inabot ako ng dalawang oras para gawin iyon.
Hindi dito, hindi dito... Halika maupo tayo sa mesa at kumain na.
Hoy, Vincy! -Oh.
-Saan ka pupunta ngayong umaga ng Linggo?
-May trabaho ako, kaya...
-Umupo ka at kumain muna.
-Tumahimik ka at kumain. Dalawang oras ito niluto ni Papa.
-May sayaw ako, kuya... - Halika, kumain ka na.
-Gumalang ka nga minsan, Nag effort si Papa dito...
Papa, walang respeto si Vincy.
-Nandiyan ang Dahi Bhalle, Paapri Chaat, Bread Fritters...
-Wow, Tatay! Dinaig mo ang sarili mo.
-Ah, mahusay...
-Teka lang...
Dapat ba akong maglipat ng pera sa iyong banko?
-Hindi!
Hindi pa nagagalaw ang pondo ko sa pag reretiro.
-Ilipat mo sa akin.
-Tumahimik ka!
-Seryoso, kailangan kong maglibot kasama ang mga ka grupo ko sa sayaw.
Pakiusap, kailangan ko ito.
-21 ka na. Mag pokus ka sa iyong karera.
-Tama, at ang katulad mo naman ay kailangan pumunta ng opinina kahit Linggo?
-Maiba tayo, nagpaplano lang ako...
-Hoy...
Kausap ko kayong dalawa.
-Ipagpatuloy mo...
-Naisipan kong magbukas ng isang Indian snack joint.
-Isang snack joint?
-Oo, isang snack joint.
Ititinda natin lahat - Dahi Vada, Tikkis, Paapri atbp...
Paglipas ng panahon, papalawakin natin ang menu. Tingin mo?
-Mukhang maganda.
-11 am hanggang 2 pm sa araw. 6 pm hanggang 9 pm sa gabi.
-Ayos!
-At hindi rin magiging malaki ang puhunan.
Madadala pa natin sa bahay ang mga paninda 2-3 beses linggo linggo.
-Ang galing!
-At isipin ang tungkol sa kita.
nakausap ko na si Ashu tungkol sa lugar.
-Napakatalino!
-Huwag kang magbiro, baka magseryoso siya.
-Sa tingin ko lang...
-Hoy!
Seryoso ako.
-Tatay, may dignidad ang isang lalaki...
-Ikaw ay magbubukas ng tindahan ng meryenda sa ganitong edad?
Pumirmi ka lang sa bahay. Ano bang problema?
Ilang beses ko nang sinabi sayo... Kumuha ka ng klase sa pagmamaneho.
Magsimulang mag-yoga...
Dati mo naman ginagawa, diba?
Noong isang araw lang sa balita, ipinakita nila...
Isang 70-anyos na mag-asawang Hapones umakyat sa Mount Fuji.
-Kaya, dapat ba akong umakyat sa bundok sa ganitong edad?
-Papa, gumawa ka ng isang bagay sa iyong larangan.
Ano itong basura- tindahan ng meryenda, taga benta ng ari-arian, zumba?
Saan mo nakukuha ang mga ideyang ito?
Walang ibang kumikilos sa ganitong paraan.
Si tito Chadda ay retirado na rin. Ganoon din sina Mishra at tito Jain.
-Lahat sila ay manloloko.
Kailangan ba na maging katulad ako ng isang piraso ng muwebles pag nagretiro?
-Tatay, ano ang inaalala mo?
May problema ba tayo sa pera?
Hindi ba sapat ang kinikita ko?
-Hindi lahat ay tungkol sa iyo.
Kung magkano ang kinikita mo, magkano ang binibigay mo...
May ibang tao din sa bahay na ito.
Paano ang kanilang mga damdamin at mga problema?
-Kaya sabihin mo sa akin, Tatay... ano nga ang problema mo?
Pakiusap.
-Hindi mo mauunawaan ito. Hindi.
-Ang drama niyo naman...
Para saan pa iyong mga sinabi ko?
Sige, kailangan ko nang umalis...
Mag-usap nalang tayo mamayang gabi.
-Sorry Papa, kailangan ko na rin umalis.
-Tama si Rinku.
Dapat makahanap si Sharma ng kagalang-galang na trabaho.
-Saan siya maaaring mag-apply?
Hindi siya CA o MBA...
-Napaka-sigla mo naman ngayon, Mishra!
Wala ka bang gagayatin na gulay ngayon?
-Ang pinakamahabang bahagi ng ang tatsulok ay tinatawag na 'Hyponetuse'.
-Tiyo, 'Hypotenuse'.
-Nandito ka ba para matuto ng English o Math?
-Si G. Kukreja mula sa Patparganj ay may malaking ahensya.
Bakit hindi mo siya tagpuin?
-Sino ang maglalakbay ng ganoon kalayo?
Kamusta...
Nandiyan ba si Mr. Kukreja o wala?
Hanggang kailan mo ako hahahawakan?
-Ang Great Dane.
O ito... isang cute na Beagle.
Bumalik ang mga British. Ngunit iniwan ang kanilang mga aso.
May magandang pera dito.
At ito ay isang magandang linya ng trabaho, paglalakad ng aso.
Huwag mong tanggihan ito.
-Teka lang...
Hoy Vincy, pare! -Ibabalik ko ito!
-Paalam, Tatay.
-Paalam.
-Pare, huwag kang masyadong malungkot.
Gagawa tayo ng paraan.
Narito, isa pa.
-Tatay...
Tatay!
-Oo.
Nakabalik ka na?
-Oo, bakit ayaw mo matulog sa loob para komportable?
-Iinitin ko muna ang hapunan mo.
-Wag na, tatay... Kumain na ko.
-Kumain ka na?
Tinext mo man lang sana ako.
-May kailangan akong sabihin sa iyo.
May magandang balita.
-Ano?
-Sinabi ko ba sa inyo na mukhang mapo- promote ako nung nakaraang 6-7 buwan?
-Oo.
-Nakuha ko na ang sulat sa itaas ng opisina ngayong araw.
-Ang galing naman!
-Sandeep Sharma, Operations Manager.
-Pagpalain ka ng Diyos, anak, magandang balita ito.
-Sandali lang, kukuha ako ng matamis.
Eto, anak...
Magaling!
Napakagaling, anak.
Nawa'y mas magtagumpay ka sa buhay.
Napakasaya ko.
-Iniisip ko na papinturahan ang bahay bago sumapit ang Diwali.
-Papa, kailangan kitang makausap tungkol din sa bahay.
-Ano?
-Tanda mo ba noong sinabi ko sa inyo na tumingin ng mas malaking bahay?...
Kaya nakakita ako ng flat sa Gurgaon...
-Nandyan ka na naman?
Ano bang problema mo sa bahay na ito?
-Tatay...
Tingnan mo nga itong bahay na ito.
Ito ay luma na ang pagkakagawa...
At sa mga susunod na panahon, kailangan natin ng malawak na lugar, hindi ba?
-Bakit?
Ikakasal ka na, ha?
-Hindi Papa, ang ibig kong sabihin...
Meron akong... kaibigan. Isang kasamahan. Urmi...
-Oo, nakita ko na ang mga pictures niya sa FB!
Natapos mo na ba ito?
-Hindi Papa, ang ibig kong sabihin... hindi kung wala ka.
Basta...
-Anak, kung gusto mo doon, maaari kang pumunta. Dito ako mamamalagi.
Dito sa bahay na ito huling huminga ang iyong ina...
At gayon din ako.
-Nasabi mo na ba kay Papa...
na nabayaran mo na ang halaga para sa flat?
-Ano ang sasabihin ko sa kanya, pare?
Napaka sensitibo niya.
Nabanggit niya si Mama kanina.
-Dito lang si Papa, kuya...
Alam mo iyon.
Nandito ang buong buhay niya.
-Kaya ano, ano ang dapat kong gawin?
Dalhin si Urmi dito?
Dito sa bahay na 'to?
Itigil mo yan.
-Ito ang kuwento ng bawat sambahayan, Sharma.
Ang mag bata sa henerasyon ngayon ay kaya na ang kanilang sarili...
At hindi ka si Mother Teresa, mukhang hindi ka madaling pakisamahan.
-Kung marami kang problema, bakit ka pa nakikipagkita sa akin?
Tinawagan ba kita?
Pumunta ka sa parke at magpahinga.
Maglaro ka ng baraha kasama ng mga manloloko roon.
-Teka, huwag kang magalit.
Makinig ka...
May magandang balita.
-Hindi.
-Pakinggan mo man lang ito...
-Kilala mo si Sweety, tama...
Ang aking pamangkin.
Magkakaroon sila ng prayer meeting bahay ng kaibigan niya, sa ika-15.
Kailangan nila ng magaling na taga-luto.
Authentic, lutong bahay na pagkain!
-Kaya?
-Kaya, ano pang hinihintay mo?
-Chadda, nababaliw ka na ba?
Mukha ba akong kusinero?
-Nagluto ka para sa 10-15 tao noong nakaraang taon sa isang pista, hindi ba?
Katulad lang noon.
At hindi ito basta basta trabaho... Gusto nila ng talagang magaling.
Kaya ka nila tinatawag.
-Tumigil ka na!
-Makinig ka...
Yun nga...
Nasabi ko na.
-Sabi mo oo?
-Oo!
-Okay, bakit hindi ikaw ang pumunta?
-Sharma, makinig ka sa akin...
-Kalimutan mo na! -Ito na ang iyong pagkakataon!
Sharma!
-Mamatay ka na...
-Huwag kang lalapit sa akin mamaya para magreklamo.
'Nakakainip, walang pakialam ang mga anak ko, talagang mag-isa lang ako...'
-Ako... ako ay...
-Alam mo, buti nga sa'yo!
-Hoy, Chadda!
-Hoy pare, sabay tayong sumakay ng tren.
-Tren?
Hindi ako sasakay sa iyo ng bisikleta. -Huwag ka na magalit...
Mag usap muna tayo.
-Papa...
100 lang ang ibibigay niya sa akin para sa kaniyang libre.
-Dito, kumuha ka pa ng 10 at mag-enjoy...
-Ang konti naman, sinusumpa kita.
-Walanghiya ka... Ipapakita ko sa iyo kung ano ang ibig sabihin ng sumpa.
Tumigil ka o sasampalin kita.
-Anong nangyayari dito? -Ganda ng sapatos...
-Kunin mo!
-May pupuntahan ka?
-Wala... bakit?
-Hindi ka naman nag bibihis para gumawa lang ng almusal, yun lang.
-Pasensya na.
Nakalimutang kumuha ng pahintulot.
Mag papaalam na ako sa susunod.
-Sobrang late na ako.
Kailangan ko na umalis papuntang opisina.
Ang susi...
-Ano?
-Ano pa ba iyang pinapanood mo?
Palagi silang tumatalon na parang unggoy.
-Walang silbi ang panonood mo ng mga dance videos na iyan.
-Bakit mo pinapakialaman ang buhay ko ngayon?
-Tingnan mo ang oras, mag a-alas nuwebe na.
Pumunta sa kolehiyo, mag-aral, gumawa ka ng mahalaga sa buhay mo...
Diyos ko!
-Papa...
-Ano?
-Aalis na ako...
-Kailangan ba na may gawin ako?
Alis na!
-Anong meron sa kanya?
-Ano, Chadda...
-Sharma, handa na?
-Oo, umalis na silang dalawa.
May oras pa para makaalis na ako...
Makinig ka, Chadda...
Sigurado ka ba dito?
Hindi naman tayo makakagulo diba?
-Magiging maayos din ang lahat.
Ito ay gawain ng Panginoon, gawin mo ito!
At samahan ng konting pang buwenas.
All the best.
Nasa iyo na ang address, tama? -Oo.
-Hoy, dahan dahan... Lisa!
-Nakakagat na siya ng dalawang tao simula kahapon, kaya lumayo ka!
-Nandiyan ba si Mrs. Gulati?
-Sino ka?
-Ako ang taga-luto.
-Taga-luto?
-Sino iyan, Vishnu?
-Hindi ko alam, ma'am, taga-luto daw... -Sino ito?
Duffer!
-Oh... anong problema?
-Sa totoo lang...
Nag usap na tayo noong Martes... sa telepono...
Kaibigan ako ni Mr. Chadda, BG Sharma... Taga-luto.
-Tama tama, Kinausap ko si Mr. Chadda, oo oo...
So... sinong magluluto?
-Ako.
-Tapos sinong kausap ko sa telepono?
-Ako din iyon.
Eto ang card ko...
-Okay... halika.
Akala ko ikaw ay isang opisyal ng buwis.
Aatakihin na sana ang aking asawa sa puso.
Ganiyan na ba ang itsura ng mga kusinero ngayon?
Halika halika...
Halika?
Pumasok ka na.
Vishnu, bigyan mo ng biskwit ang aso...
Ang dami niyang tahol...
Halika, narito ang kusina.
Ang menu ba ay katulad ng napagpasyahan namin?
Mga Cutlet, Puri, Black Chickpeas, at Carrot Pudding, tama ba?
Ikaw ang bahala, tama? -Oo naman.
-Halika halika...
Nandito ang kusina.
-Madam, ito ba ang iyong kusina?
-Oo...
Minsan pati mga kapitbahay ay pumupunta dito para mag picture.
Mahahanap mo ang lahat ng kailangan mo sa aming kusina.
Ipapakita sa iyo ni Vishnu ang lahat.
Isang bagay lang...
Ang buong grupo ay dito na ng 2 o' clock.
Handa na iyon, tama ba?
-Oo oo... Bibilisan ko at ako ang bahala.
-Mabuti naman.
-Teka lang...
Okay lang ba sa iyo ang sibuyas at bawang sa pagkain, 'diba...?
-Syempre! wala lasa kung wala iyon.
-Mabuti.
Napakagaling ng Diyos.
-Tiyo, anong ginagawa mo dito?
Tara na.
-Kapag tapos ka na sa pagmamasa, ayusin mo ito.
Ano pang tini-tingin tingin mo? Sige na gawin mo na...
Alam kong ang paborito niyang kulay ay parang carrot-red, parang ganoon...
-May maroon saree. Siyaay maganda, hindi ba?
-Tingnan mo...
Isa siyang chef sa bahay.
May nagrekomenda, naisip kong subukan siya.
Hindi pa kita nakikita kahit kailan.
Matagal ka na bang nagluluto?
-Oo, oo...
-Yung pang halo, blender... nahanap mo na ang lahat, tama ba?
Dapat ko bang tawagan si Vishnu para tulungan ka?
Vishnu!
-Hindi, hindi... maayos na ang lahat.
Malapit na ihanda.
-Tara na, itigil mo na ang pang-iistorbo sa kanya.
Hayaan mo siyang magtrabaho. Huwag mo siyang istorbohin.
-May nasabi ba akong mali?
-Ginang...
-Ano iyon?
-Tinatawag ka na nila sa ibaba.
-Saan ka gumagala? Dito ka para tulungan man lamang siya.
-Pinapunta niya ako roon para ayusin ang kawali.
Paano ko pa siya matutulungan?
-Tara na talaga, ikaw ang chismosa mo...
Vishnu, aking Panginoon, mangyaring dumating...
Pakihugasan ang kawali at ibigay mo na sa akin.
Halika na!
-Pwede bang dalhin ko na ito sa baba?
-Teka, papalamutihan ko lang ito.
-Ginagawa mo ba ang Taj Mahal?
-Teka lang...
-Sir, naghihintay na ang lahat doon.
-Tapos na. Ngayon dalhin mo na.
Hoy, teka... hoy!
Nasaan ang banyo?
Ano bang ginagawa mo, tanga?
Sana hindi ako nagkamali.
"Thousands of pretty lasses, This world abounds with beauty"
"An embarrassment of riches Yet they just have eyes for me"
"What can I say,"
"Can't handle such flattery"
"They feast their eyes on my curves Like I'm a sight to behold"
"I'm a Baby Doll of Gold!"
"In this brassy world, so cold"
"I'm a Baby Doll of Gold!"
Chadda, walanghiya ka...
-Loko ka, Chadda... saan mo ko pinapunta?
Sabi mo prayer meeting yun!
-Alam kong tatawag ka para magreklamo...
-Lolo?
-Bells, anak... Sabi ko 'bells'.
Pero kahit ako last minute ko lang nalaman.
Si Sweety pala ay isang sleeping partner sa kitty group .
Ang akala niya ay prayer meeting iyon.
-Naging isang Sunny Leone na pagtatanghal, gago!
Binalaan ako ni Rinku na huwag makisali sa iyong mga pakana.
-Pare, isa rin sa atin si Sunny, di ba?
Ang pagkain ay pagkain.
Wala itong relihiyon.
At ang pagpapakain sa mga tao ay gawain ng Panginoon.
At gayon pa man, ikaw ay napaligiran ng mga dalaga...
-Pare, patay ka talaga sa akin pag nakita kita ulit.
Gagong ito... ilang beses ko ba sasabihin, wag ka na tatawag...
-Mr. Sharma!
-Hello?
-Ha?
-Sinusubukan kong tawagan ka kanina pa.
Nawala ka nalang, hindi man lang kinuha ang pera...
-Kumusta, Tiyo? - Ang lahat ay nag-aalala sa iyo.
-Oo...
May problema ba?
-Problema...
Isang malaking problema ang nangyari.
-Ano iyon?
-Ang iyong pagkain ay lumikha ng kaguluhan dito.
Mukhang nakakain ata ang mga panauhin ng siguro mga 2 plato ng pagkain.
Yung Black Chickpeas... wow!
-Kailangan nating mag-gym ng isang linggo, at pagkatapos ay pilates naman.
-Hindi naman...
Kita mo, ang Black Chickpeas ay napakalusog...
Pinapakain nila ito sa kabayo ng groom sa kasalan...
...para hindi ito mapagod.
Iba lang ang tingin ng ibang tao sa pagkain na ito, nakaka utot daw...
-Oo, oo, Mr. Sharma...
Sa totoo lang, tinawagan kita kasi...
Sa susunod na linggo mayroon tayong isa pang pusa...
Ang aming kaibigan, si Aarti, tatawagan ka niya, kausapin mo siya, pwede ba?
-Sorry, pero hindi ako caterer.
may kaibigan ako, Chadda... KK Chadda.
Humingi siya ng pabor, kaya ginawa ko.
Sa tingin ko maghanap ka ng ibang caterer.
-Pakiusap, Mr. Sharma, huwag mong sabihin iyan...
Malalagay ako sa isang nakakahiyang posisyon.
-Maghanap nalang kayo ng ibang caterer, madam.
Sa katunayan, makakahanap ka pa ng mas mahusay...
Hindi, hindi namin pinupulot ang mga bangkay!
-Ano?
-Paumanhin, hindi ito ang numero para sa ambulansya.
-Teka lang...
-Ano ang dapat kong gawin kung namatay ang caterer?
-Sinong namatay?
-Mr. Sharma... kausapin mo lang siya.
-Ikaw na mismo ang mag-ayos.
Walang caterer dito.
Pakiusap!
-Hindi naman siya masyadong umiinom, diba?
-Sino yun?
-May maling numero... may namatay na caterer sa isang lugar,
kaya sila nagtanong sa numero ng ambulansya.
-Para saan yang suot mong kurbata at amerikana?
Tumawag din ako noong hapon, hindi ka sumasagot.
-Nagpunta sa NGO.
Naisip ko lang na turuan muli ang mga bata.
At naka silent ang phone ko.
-Tumunog na.
-Kamangha-manghang Black Chickpeas, Ginoo. Sharma...
Talaga, kailangan nating mag-workout buong linggo ngayon.
Lahat nakakain ng tig-dalawang plato, Mr. Sharma...
Sa mga platong tanso...
"Sa mapanglaw na mundong ito, napakalamig!"
"Ikaw ay isang Baby Doll ng ginto!"
-Mag-ingat, Mr. Sharma...
-Nakakagat na siya ng dalawang tao simula kahapon.
-Hello, Uncle... -Hello, mga bata.
-Kuya, paano mo... - Kumusta, kumusta
-Kumusta, kuya.
-Maayos ba ang lahat?
-Anong meron? Kumusta ka? Saan ka pupunta?
Hindi na kita nakikita ngayong mga araw na nagdaan, ha?
At paano ang trabahong iyon?
Nagkaroon ka ng ibang mga interviews na mga nakapila, tama ba?
Anong nangyari? - Ah oo...
-Nakatanggap ako ng tawag mula sa ilang lugar.
Tignan natin kung ano ang mangyayari.
-Ginawa mo? - Oo.
-Ang galing naman.
-Makinig ka sa akin, kapatid...
Bakit hindi ka pumunta sa Kainchi Dham ng ilang mga araw?
-Ah...
-Ito ay isa sa mga napaka-espirituwal na lugar.
Alam mo ang taong iyon sa Facebook, Ano ang kanyang pangalan... Mark Zuber!
-Mark Zuber...
-Pumunta rin siya roon.
-Oo.
-Maaaring tumagal ang mga bagay, ngunit tiyak na mangyayari ang mga ito.
-Sige, aalis na ako.
-Tiyuhin...
Ihahatid na ba kita kung saan?
-Hindi na, malapit lang ako.
Maraming espasyo, pasok na. - Sige na, sige...
-Diyan lang ako sa kalye...
-Halika... isasabay na kita.
-Umalis ka na, male-late ka na.
-Sige...
-Pare, tumataas ang presyo ng ginto.
-Ito na ang tamang oras para bilhin ito.
-Kahit ako naisipan kong bumili.
-Tama.
-Hoy, Sharma!
-Ano?
-Huwag kang magalit. Makinig ka muna sakin.
-Hindi, ayoko.
-Pare, tinutulungan lang naman kita!
-Pwede ba, huwag mong sirain ang araw ko...
Kailangan kong bumili ng gulay, magbayad ng mga bayarin, kunin ang labada...
Wala akong oras sa kalokohan mo.
-Oo, bili ka lang ng bili ng gulay at bayad ng bayad ng mga bayarin.
-Hoy, bata...
-Oo, Tiyo?
-Bigyan mo ako ng isang katamtamang laki ng pakwan.
-Mag pakapagod ka lang mag pakapagod.
Inayos ko siya ng maayos...
Tumakas na parang magnanakaw.
Isa kang malaking duwag.
-Ano?
-Dapat inisip mo man ang katayuan ko.
Nirerespeto ako ng mga tao dito.
-Eto na po, Tiyo.
-Hindi, hiwain mo at ipakita mo sa akin, dapat pula ang loob.
-Sige...
-Makinig ka...
Kung may katayuan man na nakataya, iyon ay ang sa akin.
Paano kung malaman ni Rinku na nag ca-cater ako sa mga kasiyahan?
-Hayaan na yang katayuan mo na iyan!
Sa tingin mo ikaw ang Duke ng England?
Binigyan ka na ng Panginoon ng pagkakataon at iniisip mo pa rin yang anak mo.
-Tiyo, tingnan mo ito... kasing pula ng dugo!
-Okay, ilagay mo na ulit.
-Napaka galing mo...
Dumating ang isang magandang pagkakataon at sina-sarado mo ang pinto.
Sabihin mo sa akin... anong problema mo?
Tinatawag ka nila pabalik, nagustuhan ng lahat ang iyong pagkain...
Sige lang!
-Okay lang Chadda, pero...
-Lintek na pero na iyan.
Huwag mag-alala tungkol sa isang bagay, pare.
Isa kang bituin.
Isang bayani ng uring manggagawa.
Kunin ang ngalan ng Panginoon, at maglakad pasulong..
-Hello, hello... si B.G Sharma ito.
Nabanggit mo na gusto mo ng taga-luto, kaya...
Oo, oo...
Oo! Sinabi na sa aking ni Mrs. Gulati ang tungkol sa iyo.
Hindi ko kailangan ng katulong.
Mga kutsilyo, sandok at pampalasa Pupunta ako.
Huwag kayong mag-alala, madam...
Mas kinakabahan ako kaysa sayo.
Huwag kayong mag-alala, handa na ako.
Pakisabi nalang ulit sa akin ang menu.
-Tama na! Wala nang mag aaway!
-Tulad ng sinabi ko, bukas pa rin ang mga kanto.
-hindi ako naniniwala sayo. Ipakita mo muna sa akin...
-Bakit naman? Makinig ka kase ng maayos sa susunod...
-Hindi hindi, ayoko na maglaro.
-Lagi kaming nahuhuli dahil sayo.
-Bakit hindi niyo pa ako pag tulungan lahat?
-Tama na!
-Ituloy na natin ang laro... Sabihin ang numero...
"Maganda na binti - 11!"
Sabihin mo lang ang pangalan ko, mare!
- "Malanding babae, sa edad na 3-0, 30"
-Aarti...
-Kailangan natin siyang bantayan.
"Itaas na palapag - 7 at 4 - 74!"
-Yay! Tapos na ako.
-Daya talaga lahat ng ito.
Ayoko na maglaro, bahala na kayo diyan.
-Mare, winning streak ka. Ano ang nakain mo kaninang almusal?
-Ako lang ito...
-Diyos ko... -Hindi mo makukuha, taba.
-Wala na, wala na... ang panalo ay si Veena!
-Hindi nagpakita ang driver at kailangan ihatid ang aking byenan sa templo.
Nagsimula kayo nang wala ako?
-Bakit ka nagbihis na parang cheetah?
-Ngayon ay 'aqua' ang tema, Rupali.
Kailangan mong magbayad ng multa para dito.
Sinisigurado ko, wala akong natanggap na mensahe.
Sinungaling!
-Tingnan mo ang aking Whatsapp kung gusto mo.
-Bakit mo ipapakita ang iyong Whatsapp?
Iyan siguro ay parang minahan ng ginto.
Ipinakita mo ba sa kanila yung video ng Swedish na tubero?
-Swedish na ano?
-Minatamis, tiya. May nakita lang ako na recipe. Sabihin ko sa iyo mamaya.
-Nagtatanong si Madam tungkol sa pagkain.
-Magtatagal pa ito.
-Gano katagal?
-Bakit? Lilipas ba ang mga magagandang sandali?
-So, Mr. Sharma...
Ano ang pinapakain mo sa amin ngayon?
-Handa na ang mga ito nang kalahating oras.
Yung ano...
-Hindi man lang namin ikaw napuri ng maayos noong araw na iyon.
Umalis ka lang.
-Sa totoo lang...
-Kailan ka pa nagluluto?
-Nagsimula lang ako... mga apat na araw na ang nakalilipas.
Hindi, ang ibig kong sabihin, Matagal na akong nagluluto.
Ako lahat ang nagluluto ng mga pagkain sa bahay.
-Mukha nga...
-Oo.
Siguradong narinig mo na Madhuban Home Appliances?
Nagkaroon kami ng monopolyo sa mga juicer-mixer.
Dati akong assistant manager doon.
Ngayon ay nagretiro na ako... at tingnan mo...
Ngayon nagluluto ako ng pagkain.
Mabango ito...
Hindi ako marunong magluto.
-Mukhang medyo stressed ka palagi...
-Ito ay isang simpleng ulam. -Patikim...
-Mag-ingat, napakainit.
-Hindi naman masama...
Baka sobra sa asin.
-Kahit ako alam iyon.
-Veena...
Magsisimula na ang karaoke, anong ginagawa mo dito?
Alam mo ang sinabi ni Rupali...
Ang punong ministro ng Pakistan ay si Dawood Ibrahim!
Halika na.
-Hindi, sorry sorry... Ito ay si Javed Miandad.
-Anong basura... - Anong talino iyan.
Teka makinig ka... maglalagay ba ng patatas para roon, tama ba?
Pinakuluan o hilaw?
-Pakuluan ang hilaw na patatas sa sabaw, Mabilis nilang masisipsip ang asin.
-O kaya lagyan ng sampalok para mabilis matanggal ang alat.
-Oo...
-Ilang patatas ang magiging sapat?
Magiging maayos ba pag isang kilo?
-Kilo?
Gaano karami bang tao ang paglulutuan mo?
Hello...?
Andiyan ka pa ba?
Hindi ko alam kung anong ginagawa niya sa ngayon.
Isang kilo ng patatas?
Ituloy mo na...
-Kumakalam ang tiyan ko, isang daang porsyento.
-Eto, tikman mo ito...
-Look girls, aminin niyo na...
Tayo ay mga kingmakers.
-Walang duda, walang duda.
-Nakita natin ang kagalingan ng isang lalaki.
-Mr. Sharma, napakagaling!
-Bakit hindi ka nalang kumain hanggang sa ikamatay mo?
Ang sarap...
Aarti...
Bigyan mo rin ako ng lentils...
Prema!
-Kailangan mong magluto sa susunod kong party.
Pinapabook kita ngayon.
-Ang sarap ng sauce mo, Mr. Sharma...
-Tingnan mo... Nagka-goosebumps ako.
Ano ang nilagay mo rito?
-Pangkaraniwan - itim na paminta, chilli powder, asin, kumin, luya, haras, sampa...
dinurog na kulantro, pasas, kasoy, asafoetida at pulang sili.
At oo, pinaka mahalaga - jaggery.
Huwag kalimutan ang jaggery.
Ipapadala ko sa Whatsapp kung gusto niyo.
-Wow...
-Sandali lang, Kuya...
-Anong nangyari?
-Salamat Uncle, dumating ka sa kaagad.
At nagluto ng napakasarap na pagkain.
Ito ang iyong bayad.
-Ay hindi, hindi...
-Pasensya na, Tiyo...
Wala kaming malaking budget.
Ngunit magkakaroon ng bonus sa Bagong Taon at Diwali, kasama ang mga tip.
-Tingnan mo, anak... Ako ay isang tagapagluto, hindi isang waiter.
Nagustuhan ninyo ang pagkain, sapat na sa akin iyon.
-Patawarin mo ako pero...
...para kang tatay ko.
-Tanggapin niyo po ito...
-Isang daang porsyentong koton.
Ang ganda talaga ng mga regalo mula kay Aarti.
-Tapos na?
-Hoy Aarti... anong pinagsasabi niya?
-Wala lang, sabi niya lang na hobby niya lang daw iyon.
Hindi para sa pera. Tumanggi pa siyang kumuha ng tip.
-Talaga? -Talaga.
-Kawawang lalaki, mukhang galing siya sa mabuting pamilya.
Talagang sinusubok ka ng Diyos sa iba't ibang paraan.
-Talaga.
-Tingin ko pinalayas siya sa kanila ng kaniyang mga anak.
-Hayaan mo na...
-Wala kang alam!
Palagi silang nagsasabi ng parehong kuwento.
hindi mo ba napanood ang 'Crime Patrol' noong isang araw...
Isang prim and proper insurance agent...
... ay nang scam ng lahat!
-Ano?
Sabihin mo sa akin - maaari ka bang magtiwala sa kahit na sino?
Nag-uwi ng aso ang asawa ko noong sumunod na araw.
-Tanungin natin ang kanya ID card sa susunod.
-Oo, mabuti nga.
-Nababaliw na ba kayo?
Kakakita ko lang ng isang taong magaling magluto sa tagal ng panahon, huwag naman!
-Wow, Mr. Sharma...
Ang iyong mga itim na lentil ay naging perpekto.
Anong ginawa mo?
-Ikinaway ko lang ang aking baston. Isang lihim!
-Sige, huwag mong sabihin sa akin ang iyong sikreto.
Saang daan ka pupunta?
-Patungo sa Subhash Nagar.
-Subhash Nagar?
Madadaanan ko ang lugar na iyon.
Halika, ibababa na kita.
-Hindi, sige lang, sasakay ako ng taksi.
-Halika na, wala kang makikitang taksi dito.
Sa totoo lang, ako ay may sasakyan.
Kaso nakakalito yung 'odd-even' na sistema para sa akin.
-Pumasok ka na sa loob, ihahatid kita.
-Sige...
Ang mga damit na ito...
-Ay, pasensya na...
Mga gamit lang yan sa boutique ko...
Nakalimutan ko na mga ito. Pakitago sa likod.
Ang lahat ng mga kababaihan ay naging iyong tagahanga, Mr. Sharma...
-Oo, wala lang naman iyon.
-Paano ka napunta mula home appliances papuntang pag luluto?
Kailan ka umalis sa iyong trabaho?
-Hindi ako umalis sa trabaho ko...
Napilitan akong kunin ang boluntaryong pagreretiro.
-Talaga?
-Oo.
-So, miss mo na ang office mo?
-Wala akong buhay sa labas ng opisina.
Ang tawag sa akin ni Mr. Sikka noon ay 'shining jewel'.
May hawak akong record ng kumpanya...
Pinakamataas na pagdalo sa isang taon ng kalendaryo.
-Wow...
Paano ka napunta sa pagluluto?
-Ayon nga, kailangan ko lagi umalis sa trabaho.
Tuwing kumakain ako ng pagkain sa daan nangangasim ang sikmura ko.
Pangangasim, hindi pagkatunaw ng pagkain, pagtatae...
Naisip ko, tama na. Ako na ang magluluto para sa sarili ko.
Maging ang mga anak ko ay nasasarapan sa aking pag luluto.
-Kung ano man iyan... may espesyal kang regalo.
Ang pagluluto ay isang sining.
Para mong hinahawakan ang kaluluwa ng mga taong kumakain ng itong luto.
-Salamat.
-Hindi ako marunong magluto para iligtas ang buhay ko!
Sabi ng asawa ko dati...
Mayroon kaming pinakamahusay na mga kusinero...
Bakit kailangan ko pa na pumunta sa kusina?
-Wow... -Kaya hindi ako natuto.
-Ano ang ginagawa ng iyong asawa?
-Ginawa...
Namatay siya sa isang aksidente tatlong taon na ang nakakaraan.
-Oh... Ako ay humihingi ng paumanhin.
Paano?
-Pauwi na siya galing sa isang medical conference.
Siya at ang kanyang kasamahan.
Parehong namatay sa lugar.
-Ayos lang...
Matagal na iyon.
Nagpapatakbo ako ngayon ng isang maliit na boutique.
At sa aking libreng oras... mabuhay ang mga kitty party.
Ang pagiging abala ay ang susi...
Hindi ba, Mr. Sharma?
Anong nangyari?
Nasira ko ba ang mood mo?
-Wala, yun lang...
Ang paksa ay naging napakasensitibo, tama...
Napakatapang mo.
-Ikaw din.
Sa edad mong ito, marami kang ginagawa... - Edad?
Sa edad ko?
'Sakit sa tuhod, 4 at 3, 43!'
43 pa lang ako!
Magandang biro, magandang biro.
Napasaya kita, hindi ba?
-Mas bata ka pa sa akin.
-Mukhang may away na naman.
Araw araw nalang.
-Bumibili ka ba ng gulay o ginto? - Alam mo ang problem kase nila...
Tingnan mo ito... Hala nako!
Tayo na, tayo na...
-May problema ba?
-Tara na, paandarin mo na ang sasakyan.
-Hoy, umusod ka na! - Ayos ka lang ba?
-Okay lang ako, magmaneho ka na lang ng kotse.
-Pero paano?
-Halika, ikaw din, umabante ka na!
Bilisan mo!
-Ayos ka lang ba?
-Oo, oo, ayos na ayos lang.
Ang aircon sa iyong sasakyan ay napupunta sa mukha ko kaya...
Tinakpan ko ang sarili ko, nilalamig ako.
Maaari mong ihinto ang sasakyan sa unahan, malapit lang ang bahay ko.
Ihinto, ihinto ang sasakyan!
Oo, dito mismo.
-Dito? Pero...
Magpaalam ka man lang?
-Oo, paalam. Bye!
-Palagi siyang nagmamadali!
-Sharma, anong nginingiti-ngiti mo?
Patingin nga kami.
-Isa akong Golden Baby Doll...
"Ako ay isang Baby Doll ng ginto!"
-Papa! Papa!
Rinku!
-Hoy, teka teka! Sa akin iyan!
-Oo, kailan ba ako...
-Ano...
-Oo, Mrs. Gulati... anong meron?
-Magluto ka ng Chinese sa susunod na party...
-Chinese?
Sige lang, walang problema. - Talaga?
-Walang problema.
Kalahati ng China ay nandito na.
Ako na ang bahala sa pagluluto, wag na kayong mag alala.
Tama...
Chinese, Chinese, Chinese...
-Paghaluin ang mga karot at kuliplor.
Ito ay tulad ng isang kasal ng mga sangkap.
Hayaan silang yakapin at halikan ang isa't isa.
Ganito paano inihahanda ang Manchurian Spice.
Ngayon ay ibabaon natin ang mga Manchurian balls sa halo.
Ngunit hindi gaano na magiging isa itong sabaw.
Ngayon tikman ito at magdagdag ng kaunting suka.
Yung mahilig sa maasim maaaring magdagdag ng kaunti pa.
Medyo maanghang ang Chinese food, di ba?
-Tikman at sabihin kung ano ang lasa.
Tan-tan-a-tan, 'Made in China'!
Cauliflower Manchurian.
Halika na.
-Sir, naipasa ko na ng tatlong beses ang aking Income Tax.
May iba pa akong gagawin.
Dapat na sa akin na ang pag aari noong nakaraang buwan pa.
-Mr. Sharma, namangha ako, wala kang tiwala sa amin.
Nandito ako para sa iyo. Huwag kang mag-alala.
Ganoon talaga, matagal talaga ang proseso ng papel sa gobyerno.
Ngunit iyon ay maaayos na.
Pakiusap, huwag ka na mag-alala.
-Sir, pakiintindi naman. Ikakasal na ako.
At hindi namin iyon itutuloy hanggang sa makuha namin ang flat.
-Mr. Sharma, magpakasal ka na nang walang anumang alalahanin.
Makukuha mo ang mga susi ng iyong flat bago ang reception dinner.
Isipin mo nalang na ito ay pangako at regalo ng Building Dreams sa kasal mo.
-Mr. Jain, sa totoo lang, Nanghihinayang ako sa pakikipagnegosyo sa iyo.
Kukunin ko ang pag aari sa katapusan ng buwan. Tapos.
Mamaya nalang tayo mag usap. Salamat!
-Ano sa palagay mo?
Sige pa, kumain pa, kain.
Mainit at maanghang, galing pa sa kawali. Sariwa!
Kumain ka pa.
-Papa?
-Rinku?
Kumain ka pa.
-May gagawin pa ako, sir.
-Teka, magbabaon pa ako para sa pamilya mo.
-Happy birthday!
-Birthday?
Sir, marami po akong trabaho, aalis na po ako.
-Sige... Ba-bye.
Rinku, bakit nandito ka na agad?
May problema ba?
-Wala.
May nakalimutan lang ako na mga papeles, Kukunin ko lang.
-Sige...
-Wow, Papa... Chinese na pagkain naman ngayon?
-Nagluluto ako sa sarili kong bahay. May problema ka rin ba diyan?
Alam mo, ang pagluluto ay isang sining.
Isang tunay na sining!
Umalis ka na sa daraanan ko.
-Magaling.
Kaya si Ganesh, Shanti...
Si Bablu na nagtatrabaho sa bahay ni Uncle... lahat sila artist?
Ang galing, magaling.
-Syempre naman! Walang trabahong maliit o malaki.
-Gawin mo lahat ng gusto mo, pare.
Bakit hindi ka maglagay ng mga mesa at upuan at gawing restaurant ang bahay!
Papa, lumabas ka sa kusina minsan.
Tingnan ang mundo, kumilala ng ibang mga tao.
Magkaroon ng kaunting kasiyahan sa buhay.
-Oo sige, sige.
-Hoy, anong ginagawa mo?
-Hindi ko pa nga nahawakan.
Hayaan mong tingnan ko man lang.
-Ano ba ang nangyari?
-Nahulog ako sa banyo.
-Gumagawa siya ng 'couple yoga' kasama ang kanyang asawa.
-Kawawa naman...
Na-sprain din ang likod niya.
-Bhatia!
-Robbie... Maligayang pagdating, maligayang pagdating!
Tingnan mo, nandito na siya.
Maligayang pagdating... - Hello, hello...
Nakapagpahinga ka na ba sa lahat ng pangangampanya?
-Huwag kailanman maliitin ang kapangyarihan bumoto ng kababaihan.
Nandito tayo dahil sa kanila.
-Talaga...
Hi.
-Tama na yan... - Maliit lang yan, uminom ka!
-Veena... tagal ko nang hinihintay ipakita sayo ang aking mga disenyo.
-Wow!
Napakaganda, Aarti. Napakagaling mo dito.
-Salamat!
Iniisip kong tanungin si Kunal upang mamuhunan sa aking negosyo.
-Magandang ideya.
Hintayin mong maagaan ang mood niya, habang malamig pa ang beer niya.
-Ayos na ang mood niya ngayon. Sasakit ang ulo niya sa umaga.
-Kalimutan ang umaga, samantalahin ang gabi.
Pagkatapos ay kunin ang kanyang salita.
At kapag nag-commit siya, maaari mong ibigay sa kanya ang kanyang gantimpala.
-Tingnan mo 'to...
-Good luck!
Teka makinig ka... May kilala akong ilang magagaling na artisan.
Sumama ka sa akin sa palengke sa susunod.
-Talaga?
-Oo naman!
-Salamat ate!
-Babalik ako... -Sige
Napakalakas ni Veena, no?
Nagpapatakbo ng negosyo nang mag-isa.
-Kailangan niyang maging matatag...
...napakalungkot na kwento.
Nagkaroon ng relasyon ang kanyang asawa kasama ang kanyang kasamahan.
Mga doktor sila sa iisang klinika.
Nalaman niya ito pagkatapos ng aksidente.
Alam ni Manju dito ang buong istorya.
Sabihin mo sa kanya, Manju!
Ngunit isang bagay ang sigurado... Malaki ang naitulong ni Robbie sa kanya.
Sa edad na ito, kailangan ng isang tao ang isang haligi ng suporta.
Talaga!
-Kaya kailangan kong ipakilala sa iyo ang taong gumawa ng mga ito.
Mr. Sharma... napakagaling niya.
Kailangan mo siyang makilala.
-Sir!
Ano itong pangkukulam?
Kahanga-hanga ang mga momo na ito!
Napakahusay, napakatalino!
-Dimsums iyan.
-Ano?
-Hindi yan Momos... Dimsums.
May pagkakaiba.
-Talaga?
-Ang isang Momo ay maaaring maging isang Dimsum,
ngunit ang isang Dimsum ay hindi talaga parang Momo.
Ayos lang. Lahat naman ng tao ay nagkakamali.
-Maiba naman, kalimutan na natin ang dimsums at momos.
Pag-usapan natin ang negosyo.
Mayroong maliit na gawaing panrelihiyon sa malapit lang ang mangyayari sa ika-17
Kung libre ka...
kaya mo bang ayusin lahat ng pagkain para sa event?
-Ako?
Ay hindi, hindi...
Sino ang may oras? Marami akong ginagawa.
Luto... luto... wala na talagang oras.
-Mr. Sharma... kailangan mong gawin ito.
Ako mismo ang nagrekomenda sa iyo kay Robbie.
-Tignan mo to...
Tingnan mo...
Tingnan mo ang talaarawan ko, fully booked na ako.
Ang hirap. Punong puno na talaga ang oras ko.
-Ayos lang... sa ibang pagkakataon.
Pero itong mga Momo... Paumanhin - Dimsum... ay talagang kahanga-hanga.
-Ano ang pinagkakaabalahan mo?
Ipakita mo nga sa akin ang iyong talaarawan.
Halika, ipakita mo sa akin iyan.
Patingin kung ano ang pinagkakaabalahan mo...
-Isang minuto, sandali lang...
Sabi mo sa ika-17, diba?
-Oo.
-Pwede ako sa ika-17.
-Ayos lang pala.
-Kita mo, tapos na?
Mr. Sharma, ikaw ang pinakamahusay.
-Para lang sa 'yo.
-Wow Mr. Sharma, anong ginawa mo?
Para tayong bumalik sa nakaraan.
Hindi ka makakahanap ng mas masarap na Momos sa China.
-Hindi ito si Momos, mare.
Mr. Sharma, ano ang gagawin natin sa kanya ngayon?
Ngayon ipaliwanag mo na sa kanila.
-Hindi na bale...
Sana'y masiyahan kayo.
-Ano ang kanyang pangalan?
Alam mo Sharma...
Mayroong iba't ibang tableta ang pwede sa panahon ngayon.
Kaya nilang pasiglahin ang isang lalaki.
-Mahiya ka naman. Kaibigan ko sila.
-Hindi kailanman magiging magkaibigan lang ang lalaki at ang babae, Sharma
-Manahimik ka, bobo!
Huminto muna kayo at uminom ng Kaanji.
Eto oh... Kaanji. Parang organic na Red Bull.
Abutan mo din siya ng inumin. -Ginoo. Sharma...
-Salamat! Maraming salamat.
-Kailangan nating makipagkita sa mga magulang ni Urmi sa susunod na Sabado.
-Oo, tatlong beses mo na itong binanggit ngayon. Tatlong beses!
-Alam kong makakalimutan mo... Lagay niyo sa talaarawan niyo.
-Sharma! Sharma!
Inatake ng hernia si Mishra!
-Patay na ba siya?
-Hindi, hindi pa naman patay.
-Tara na, bago siya mamatay!
-Pag-atake ng hernia?
Papa!
-Chocolate o pinya?
-Mahigit isang buwan na simula nung nag away kami ni Papa.
Ang weird, diba?
-Kakaiba ka, baliw.
Ngayon walang problema, at ngayon naman problema rin iyon?
-May hindi tama.
Sigurado akong may karelasyon siya.
-Pwede ba!
-Sa totoo lang, may kakaiba sa ugali niya ngayon.
-Excuse me...
Gusto namin yung pinya.
-Yung pangalawa, ma'am?
-Oo, iyan nga.
-Anong meron sa ilaw na ito?
-Nakausap mo na si Bhalla?
Ano ang sinabi niya tungkol sa flat?
-Ilang hangal na red tape raw.
May hinihintay sila na pahintulot ng gobyerno.
-Sabihin mo agad kung kailangan mo ng tulong.
Tanungin din natin ang Papa ko..
-Excuse me, sir...
Dapat ko bang isulat ang 'HBD' o 'Maligayang kaarawan'?
Maligayang Kaarawan sa iyo!
-Tingnan mo ang ngiti niya sa wakas.
Naisip niya siguro, 'Walang makakaalala sa aking kaarawan...'
'Ni hindi ako mahal ng mga anak ko.'
'Ngayon paano ako patuloy na magtatampo?'
-Hihiwain ko na ang cake.
Umupo tayo doon...
-Wow, Rinku... 42 inches!
Grabe naman ikaw. Nagpapakitang-gilas?
-Maliban sa karne... sinurpresa ako ng mga bata ngayon.
Wala akong pinaghandaan.
Pumunta ulit kayo dito sa Linggo,
Ililibre ko kayong lahat ng isang bagong Parsi-style dish.
-Nikki... Nikki!
-Ano?
-Halika dito dali.... Halika...
-Ano? -Halika, tingnan mo ito.
-Anong nakakatawa, Ashu?
Okay lang ba siya?
-Uncle... anong ginagawa mo?
-Hoy, anong pinapanood mo? Ipakita mo sa akin, sa FB?
-Anong nangyari?
Ano ang pinapanood mo? -Pwede bang ikonekta sa TV mo ang FB?
-Oo naman pare...
-I-play na natin ito ngayon din!
-Smart TV yan no.
-Brij... Ano ba ang ginagawa mo?
-Apat na salita...
Hindi, Hindi...
Pare, napanood ko na ang pelikulang ito, maganda itong pelikula.
May ahas... Sumasayaw siya sa bylanes
Ashu, pare... naging paborito mong pelikula ito noong bata ka pa.
'Kabhi Khushi Kabhi Gham'?
Iyon ay isang napaka-emosyonal na pelikula.
Naaalala ko ito, pramis! Naapanood ko na itong pelikula na ito...
'Ang Sayaw ng Cobra'!
-Ang galing! Magaling!
Tiyo, iyon ang pinakamahusay na Snake-Dance sa kasaysayan.
Pinahiya mo si Vincy sa pagsasayaw.
Ang lupit ng pagkakasayaw!
-Hoy Ashu... wag mong kalimutan kung sino ang nakahula.
Ako ang kampeon ng Dumb Charades sa paaralan.
-Mayroon kaming maliit na grupo... isang grupong 'Kitty'.
Kaibigan ko silang lahat...
-Kitty, as in?
-Papa, anong nangyayari?
Papa, sino ang mga taong ito?
-Pumunta ako sa bahay nila at nagluluto para sa kanila.
-Ipinagluluto mo sila? - Oo.
-Saan ka nagluluto para sa kanila?
-Sa kanilang mga bahay.
Mayroon silang mga kasiyahan ito...
Kaya kailangan nila ng isang espesyalistang tagapag luto.
Kaya tinawag nila ako.
Napaka respektado nilang tao.
-Papa, teka lang...
Ang sinasabi mo...
Pumupunta ka sa mga 'kitty party' sa bahay nila at nagluluto ng pagkain.
-Oo.
-Ito ba ang sinasabi mo?
Ito ang iyong NGO?
Papa, nagsinungaling ka sa akin!
-Hindi Rinku, hindi naman sa ganoon...
-Papa, ano yun?
May hangganan!
-Makinig ka sa akin... ang bagay na ito, ito ay magandang trabaho.
At nirerespeto ako ng mga babaeng ito.
Sa totoo lang, naiinip na ako sa bahay. Kaya pumunta ako...
-Pag naiinip ka, aalis ka at magsisimulang maghugas ng pinggan ng iba?
Tingnan mo ang gulo na ginawa mo, Papa.
Nakita mo ba kung paano sila tumawa?
Ngayon ikakalat nila Ashu at Bittu yan sa ibang mga tao.
Isipin mo rin ang iba, Pa.
Kung malaman ng mga magulang ni Urmi na ikaw ay nagsisilbi sa bahay ng iba...
Hahangaan ka nila, di ba?
Sasabihin nila, "Wow, napakagandang propesyon, ayusin natin agad ang kasal”.
-Nagluluto ako ng pagkain, hindi ninanakawan ang kanilang mga bahay.
Nagagalit ka ng walang dahilan.
-Ako ay... nagagalit ng walang dahilan?
Nakikita mo ba ang iba na kumikilos katulad ng ginagawa mo?
Ang buong mundo ay naiinip, hindi lang ikaw.
-Kung ako man ako, ako iyon!
Hindi ko kailangan ng pahintulot mula sa sinuman!
-Kailangan mo, Pa.
Nabubuhay tayo sa isang lipunan.
Kung wala ka mang pakialam, ako meron.
Hindi sa lahat ng oras ay gagawin mo kung ano man ang gusto mo.
-Tama na, kuya...
-Tumahimik ka!
-May hangganan ang lahat. -Manahimik ka nga!
-Tigilan mo na iyang pag mamando mo!
-Hayaan mo siyang gawin ang gusto niya, anong problema mo?
-Tama ka.
Baka simulan mo rin sumayaw sa kasal ng iba.
Gago!
Sinabi mo ba kay Papa, na bumagsak ka sa pagsusulit?
-Hindi ako bumagsak, nakakuha ako ng re-test. Aayusin ko naman.
-'Aayusin..'
-At ano ang naabot mo sa katangahan mong MBA?
Gawin mo nalang 'yang walang kwenta mong trabaho.
-Isang sampal lang at talagang lalagapak ka sa sahig.
-Sige, gawin mo, nandito lang ako!
Magaling ka, hindi ba? Sinabi mo ba kay Papa na lilipat ka na?
-Lilipat?
-Naka-booked na siya ng flat.
Abala siya lagi, baka nakalimutan niyang sabihin.
-Anong sinasabi nya?
-Oo, naka-booked na ako ng flat.
Aalis na ako sa zoo na ito.
Yung isa, hindi nalabas ng kusina at iyong isa naman ay puro pag sasayaw lang.
-Kailan mo binalak na sabihin man lamang sa akin ito?
Kailan?
-Pa, isang daang beses kong sinabi mo inyo na umalis na tayo sa bahay na ito.
Ilang beses ko bang sasabihin?
At hindi ko pa nakuha ang flat.
At salamat sa inyong dalawa, mukhang hindi ko rin gagawin!
-Makinig ka...
Ito na ang huling araw para sa singil sa kuryente. Bayaran mo.
-Tama na yan!
-Rupali, akala ko ba kakain ka ng napakarami sa loob ng 2 minuto? Ano na?
-Nakarami na! Manahimik ka nga muna.
-Ingat... Sobrang maanghang, baka magka almoranas ka na naman!
-Dhingra, may almoranas ka?
-Mr. Sharma, pinapatay mo kami. Anong ginagawa mo?
Sino gusto ng almond milk? - Ako.
-Diyos ko, ano ang inilagay niya dito?
-Kunin mo.
Tapos na.
-Kumuha ka, ako ang maghihiwa.
-Aarti, hinihingal ka ng tuloy-tuloy. Kumuha ka...
-Sabi ko, ayoko nga!
-Bakit siya nagagalit?
-Tumanggi si Kunal na mamuhunan sa kanyang negosyo.
-Oh, nakikita ko...
Walang problema, maaari ka munang humiram sa akin.
-Hindi ito tungkol sa pera.
Ang aking biyenan ang ayaw akong mag umpisa ng negosyo.
-Bakit?
-Parehong kuwento... Si Myra ay lumalaki, papasok na siya sa unang baitang.
At gusto ni Kunal ng isa pang anak.
-Kalokohan!
-Palakihin ang mga bata, ayusin ang kusina at pagsilbihan ang iyong mga byenan...
Iyan ang patuloy mong ginagawa sa buhay mo.
Gusto ko rin ng trabaho.
Kumuha ako ng beautician course.
Walang pumayag na magtrabaho ako noon.
At ngayon, sinasabi nila na ako raw ang nag paplano ng mga kitty party natin.
-Ganoon nga talaga iyon...
-At bakit hindi dapat tayo magkaroon ng mga kitty party?
Buhay natin ito!
Tama!
Talaga ka!
Ang mga asawa nga natin ay hindi humihingi ng permiso sa atin.
Ngunit kailangan nating kunin pahintulot ng buong mundo.
-Talaga ka, iba ang trato ng bansang ito sa ating mga kababaihan.
-Tumpak ka diyan.
-Bakit kailangan pa ng permiso ng iba?
Mga bata ba tayo?
Ang pamilya ay parang nagiging sakit na ngayon.
Gawin ito, huwag gawin ito...
Gawin mo ang sa tingin mo ay tama.
O maupo ka nalang at mag tampo buong buhay mo...
At patuloy na makinig sa mga walang kwentang 'yan.
Eto na...
-Anong nangyari?
Gusto mo bang ikwento?
Pag marami kang nililihim, sasakit iyang tyan mo.
Sabihin mo na.
-Wala ito...
Hindi ko sinabi sa mga anak ko na nagluluto ako para sa inyo.
-Ibig sabihin?
As in, kitty party etc...
-Wala kang sinabi sa kanila? Zero?
-Zero.
-Nalaman ni Rinku kahapon.
-Tapos?
-Tapos ano?
-Isang away ang sumiklab sa bahay.
Sobrang gulo.
-Ang sinasabi mo, nagsisinungaling ka sa kanila nitong mga nakaraang buwan?
-E ano ngayon?
Nagsinungaling din si Rinku sa akin.
Nag-book siya ng flat ng hindi sinasabi sa akin.
-Oo nga, pero nag sinungaling ka pa rin sa kanila.
At...
Hindi mo naman kailangang itago ang bagay na ito.
-Bakit ko sasabihin sa kanila?
Sino ba ang may pakialam sa akin?
Hanggang sa oras na para magbayad ng mga bayarin, walang nag mamalasakit sa akin.
May tumatawag ba at nagtatanong sa akin kung kumusta ako? O kumusta ang araw ko?
Bumili sila ng cake noong kaarawan ko, at tapos na ang kanilang tungkulin.
Ano ang silbi ng ganitong pamilya?
-Ang pamilya ay pamilya pa rin, Mr. Sharma...
-Ayoko ng ganyang pamilya.
-Gayunpaman, mayroon pa ring tao na pwede kang makipag away o magalit.
Away, Bati, Ayos... pamilya pa rin sila.
Huwag mong ilalayo ang iyong sarili sa kanila.
Ang buhay ay hindi mabubuo ng puro kasinungalingan...
Alam ko ito.
Naranasan ko na.
Ayon lang, kalimutan mo na...
May malapit na tindahan.
Ang pinakamasasarap na pang himagas sa buong Delhi.
Tara na.
Libre ko.
-Gupta Sweethouse?
-Alam mo iyon?
-Gustung-gusto ni Suman pumunta sa lugar na ito noon.
-Talaga?
-Mahilig talaga siya sa matatamis.
Nabaliw siya sa mga pang himagas.
“Wag kang masyadong kumain, magkaka diabetes ka." lagi ko siya pinapagalitan.
Ngunit hindi siya nakikinig.
Lagi kaming nag pupunta dito tuwing Sabado at Linggo.
Nakasakay kami sa scooter na...
si Vincy sa harap, si Suman at Rinku naman sa likod.
-So... anong nangyari sa kanya?
-Dobleng tipus.
Hindi natukoy ka agad.
Ano pang magagawa namin?
-Sorry.
-Hindi, ayos lang, hindi mo naman siya kilala.
Ah, eto na!
Natulo na agad laway ko.
Pakiusap...
-Cheers!
-Alisin natin ang ating mga kalungkutan.
-Oo...
Bigote.
-Mr. Gupta...
Pa take-out ng dalawang pakete ng Jalebis. -Sige po, sir.
-Ipatikim natin kay madam ang iyong Jalebis!
-Ngunit bakit dalawang pakete?
-Isa para sa iyo, at isa para sa bahay.
-Ah okay...
-Gusto din ni Rinku si Jalebis.
-Una sa lahat, manahimik ka!
Pumunta ako sa opisina ng Munisipyo ngayon.
Hindi, ayaw ko na ng anumang paliwanag.
Ibalik mo ang pera ko ngayon na.
Sumigaw ka lang sa telepono hangga't gusto mo.
Kapag ako nakapunta sa opisina mo, magsisisi ka.
-Ano?
-Wala... hindi ba dapat umalis na tayo?
-Saan?
Ano?
-Papunta sa magulang ni Urmi!
-Hala patay...
-Ang ganda...
Napakagandang bahay.
Unang may-ari?
-Sorry...
Oo, oo.
-Tingnan mo ang marmol.
Ang ganda ng sahig.
Hindi naman kasing lamig katulad noong nakaraang taon diba?
-Oo, oo...
-Ang lahat ng ito ay dahil sa pagbabago ng klima.
Ito ay nasa Whatsapp noong isang araw...
Dahil sa polusyon, aalis ang mga tao sa Delhi pagsapit ng 2050.
Lahat ay lilipat.
At ang estado ng property market... wag ka ng magtanong!
Hindi ito ang tamang panahon para bumili ng ari-arian, sir.
Hindi ito ang tamang panahon, tama?
Ito ay kahanga-hanga.
-Anak, anong ginagawa mo?
-Tita, B.Com huling taon. - Ah magaling...
-Mama, magaling siyang sumiyaw. Dapat mong panoorin ang kaniyang mga videos.
Vincy, kailan ang next competition mo?
-Sa susunod na linggo, sa kolehiyo... - Anong kompetisyon! Nalalaglag ka nga.
-Nabanggit ni Sandeep na nagretiro ka kamakailan.
-Oo... Madhuban Home Appliances.
Nagkaroon kami ng monopolyo sa mga juicer at mixer.
Nakita mo na siguro yung patalastas sa TV.
Ang tibok ng puso ng bawat kusina. Sa bawat tahanan - Madhuban!'
-Tama... -Madhuban?
Oo, mayroon din kaming Madhuban mixer, hindi ba?
-Oo, parang pamilyar. Alam iyan ng kusinero.
-Talagang mula sa aming kumpanya ang produkto na iyan.
Garantisado.
Noong nagretiro ako, ipinaauwi sakin ni Mr. Sikka ang kalahating catalogue.
Induction stove, panghalo, gilingan, electric kettle, atbp. atbp...
Lahat ng aming pinakamahusay na produkto.
At ikaw, sir?
-Marketing man ako, sir.
Dati, pinangangasiwaan ko ang hilagang operasyon ng Samsung.
"WAG KANG MAGALING. NGITI!"
Ngayon pagkatapos ng pagreretiro...
Gumagawa ako ng mga ilang pribadong pagkonsulta sa iba.
-Wala akong lakas ng loob na maupo lang sa bahay.
Yan ang paulit-ulit kong sinasabi kay Rinku.
Ang isang tao ay dapat maging abala.
-Oo - at alam mo kung ano, Mama...
Napakagaling ni Uncle magluto ng pagkain. Napakasarap.
-Papa, magugustuhan mo ito... -Kailan ka nito nakakain?
-Uncle...
Ako ang nagtatapos ng lunchbox ni Rinku sa opisina.
-Magsabi ka ng kahit ano... - Sa totoo lang, hobby lang ito ni Papa...
Papalit palit siya ng libangan.
Hindi makapirmi sa isang lugar.
Siya ay isang workaholic.
-Madam...
Handa na ang hapunan.
-Sandeep, congratulations.
Ngayon ay lilipat ka na sa Gurgaon.
Ang iyong bagong bahay ay medyo malapit sa opisina, sa tingin ko.
-Opo, Uncle.
-Maayos ba ang taga gawa na iyon?
Nabanggit ni Urmi na mukhang nagkaka problema ka
-Mga konting papeles lang, Uncle.
Walang dapat ipag alala.
-Ang mga ganitong usapang sa ari-arian ay laging mapanlinlang, Mr. Sharma.
-Ano?
Oo, oo nga.
-Kung may maitutulong ako, sabihan niyo ako agad.
-Sige.
-Pakipasa sa akin ng manok...
-Mabubuting tao sila.
-Kulang sa luto yung manok.
-Ano ang problema sa iyong flat?
-Wala.
-Sino yung taong kaaway mo ngayong gabi?
-Ang sabi ko nga, Papa...
Wala ito.
-Mukhang alam na ng tatay ni Urmi ang lahat ng detalye.
Kung may problema, sabihin mo lang.
May mga kilala rin akong tao.
-Sinong kilala mo?
-Hayaan mo na, kuya.
-May mga contact si Mr. Sikka ang departamento ng munisipyo.
Isang tawag lang sa telepono.
Kung may problema, sabihin mo.
-Papa, please... hayaan mo na.
Huwag pumasok sa lahat ng bagay.
Nakausap ko na si Uncle tungkol dito.
-'Kinausap si Uncle...'
Kausapin lahat maliban sa sarili mong tatay.
May alam din ako sa buhay no.
Nakita mo ang nangyari, kapag sinubukan mong maging bayani?
-Tama... sabihin mo sa akin, ano ang gagawin mo?
Ang flat ay natigil.
Hindi nila ako binibigyan ng pag-aari.
Nagbayad ako ng 1.5 milyon para i-block ito.
Mababalik mo ba iyon?
Kilala mo naman lahat, diba?
Makapangyarihan ka e.
-1.5 milyon?
Napakalaking halaga...
At hindi ka man lang nag abala na sabihin sa akin?
-Sorry, Papa. Nagkamali ako.
Patawarin mo ako.
Yun lang, kalimutan mo na...
Pumunta ka at gawin ang iyong mga kitty party.
Doon ka sa iyong chapati-maker, induction stove at magsaya sa kitty party.
Iwanan mo ako, pakiusap.
-Kung nandito si Suman, kakayanin niya sana ang lahat.
Ang mga bagay ay hindi sana umabot sa ganito.
-Tiwala lang. Magiging maayos din ang lahat.
-Ito ang plano ng Jain builder's, tama?
-Oo.
-Nagtayo sila ng isang gusali sa kagubatan.
Pinapaadalhan namin sila ng abiso anim na buwan na sa ngayon.
-Sir...
Inilagay namin ang aming buong ipon dito.
-Tiyo, ikaw ay napakataas na opisyal...
Meron bang ibang paraan?
-Anak...
Maaari mong idemanda ang nagtayo.
Ngunit walang mangyayari dito.
Kapag nagbigay ang korte ng isang stay order,
ito ay maiipit ng mahabang panahon.
Kunin ang aking payo...
Ibalik ang iyong token money kahit papaano.
Naiintindihan?
-Hindi sinasagot ni Bhalla ang telepono.
-Tawagan ang builder?
-Hindi rin sumasagot ang tagabuo.
-Sinabi ko sa iyo noon, dapat nagpatulong na tayo kay Papa.
Ang dami niyang kakilala.
Ano na ang gagawin natin? Wala na ba talagang paraan?
-Hindi ko alam, Urmi.
-Nakakuha tayo ng magandang apartment sa malapit.
-Dapat nagpatulong na tayo kay Papa.
-'Papa, Papa...' Urmi, ayoko ng tulong niya.
Anong inaasahan mong gawin ko? Magmakaawa sa harap ng Papa mo?
Paulit ulit lang...
Nakikita mo ako dito,
tinatawagan lahat, pagpunta sa opisina ng Munisipyo...
-Dati ayaw mong sabihin sa Papa mo, ngayon ayaw mo ng tulong ng tatay ko...
Anong gusto mo?
-Hayaan mo akong hawakan ito.
-Urmi, tumahimik ka!
Urmi, I'm sorry...
Urmi, please, makinig ka...
Huwag kang gumawa ng eksena, Urmi...
Fuck!
-Teka...
Iatras mo ang sasakyan...
Sir, saan ka gustong pumunta?
Kailangan kong makita si Mr. Jain... - Sir, teka... maghintay ka rito.
Sir, teka... maghintay ka rito.
-Bakit? -Hindi ka maaaring pumasok.
-Nasa itaas ba si Jain? - Hindi...
Kailangan mo munang kausapin si sir, pagkatapos ay maaari kang umakyat.
-Huwag mo akong hawakan...
Alisin mo ang iyong mga kamay sa akin.
-Hoy... pigilan mo siya.
Tigil tigil!
-Kung may masyadong maraming trabaho...
Edi magpahinga ka ng ilang araw, Mr. Sharma.
-Oo nga!
-Hindi, hindi sa ganoon.
Pero maraming salamat sa inyong lahat...
sa pagpaparaya sa akin sa lahat ng mga araw na ito.
-Ay hindi, hindi... -Hindi naman, Mr. Sharma.
-Pero hindi ko na kaya gumawa pa ng mga kitty party.
-Anong nangyari, Mr. Sharma?
-Kita mo, ang anak kong si Rinku...
Ikakasal na siya.
-Tama.
-Sabi ko naman sa inyo diba...
Ang babaeng iyon, si Urmi, iyong kasamahan niya.
- Tama, oo oo...
-Sa kanya.
Siya ay isang magandang babae.
Magiging abala ako niyan, kaya...
-Kaya, ano naman kung ganoon... parang anak na rin natin siya.
-Huwag ka na mag alala, kami na ang bahala sa lahat.
Bigyan mo lang kami ng to-do list.
-Hindi mo naiintindihan. Ang sinasabi ko ay...
Kamusta... -Kamusta!
G. BG Sharma?
-Oo, ako nga ito...
-Tatay ni Sandeep Sharma?
-Oo, ako nga.
-Ito ay mula kay Officer Pratap Palam Vihar police station, sector 38.
Nakagawa ng felony ang iyong anak. Pumunta ka dito dali.
-Hello?
-Jusko, ano ang nangyari ngayon...
-Anong nangyari, Mr. Sharma?
-Kailangan ko nang umalis agad. -Anong nangyari?
-Nagkaroon ng problema si Rinku.
Kasama niya ang mga pulis, hindi ko alam kung napaaway siya o kung ano man.
Tumawag ang police station. Kailangan ko nang umalis.
-Anong nangyayari?
-Huwag na kayong mag-away o ikukulong ko kayong dalawa!
-Sir, naiwan ko po iyong file sa lamesa niyo
-Saan kayo pupunta?
-Hoy Uncle... -Halika dito!
Anong nangyari?
-Nakatanggap ako ng tawag mula rito. -Rinku?
-kanino galing? -Sandeep Sharma.
-Sino si Sandeep Sharma? -Rinku Sharma.
-Anak ko, Rinku.
-Rinku o Sandeep Sharma. Magdesisyon ka na!
-Rinku, Rinku ang pangalan niya.
-Ano ang kanyang buong pangalan?
-Ang buong pangalan ay Sandeep Sharma. -Papa!
-Rinku Sharma!
-Nandito na siya!
-Uncle...
Uncle, wag kang basta pumasok lang!
-Anong nangyari sayo?
Ano yang nasa mukha mo? - Diyos ko!
Dugo ba yan anak? Sinisira nila ang kanyang mukha.
May Dettol ka ba?
-Walang nangyari, Dad, ayos lang ako.
-Sino sila? -Hindi hindi...
Hindi, sumama ka sa akin sa ospital.
-Ay Uncle! -Ano.
-May chargesheet pa na isasampa laban sa kanya.
-Mamaya mo na tingnan yang chargesheet na iyan. Tara na, anak!
-Wait lang, police station ito. Dahan dahan lang!
Uncle, hindi siya pupunta kahit saan.
Siya ay may kaso na tatlong magkakaibang seksyon.
Mga Seksyon 143, 147 at 151.
-May naiwan ka ba?
-Bakit?
-Sinira niya ang opisina ng Building Dreams.
-Tapos?
-Sinira rin namin siya, ano pa?
-Ano? Mesa ba siya para sirain niyo?
-Ano itong 'Building Dreams'?
-Si Mr. Jain ay nagsampa ng kaso.
Nakaupo siya sa loob kasama ng nakatataas sa amin.
-Kayo ni Mr. Mathur ang magiging dahilan ng diborsyo ko.
-Tingnan mo ito, nakaupo lang dito...
Lamon lang nang lamon ng nag mamantika. -Papasukin mo ako.
-Anong tingin niyo sa sarili niyo?
Dahil kami ay disenteng tao, hahayaan nalang namin lahat?
-Teka lang, Tiyo, teka!
Sino ang mga taong ito?
-Sir...
Siya ang ama ng akusado...
Kasama ang barkada niya. -Oh, ganon pala...
Sige...
Sige... lumabas na ang lahat!
Labas.
At tinatawag mo siyang 'disente'?
Binasag niya ang ulo ng isang security guard.
Tinatahian na siya ngayon sa ospital.
-Oo at binibigyan nila ako ng mga bulaklak, hindi ba?
-Tingnan mo ang kayabangan niya!
-Sabihin mo nga sa akin...
Kung kinuha mo ang kanyang pera, bakit hindi mo maibigay sa kanya ang flat?
Lumalaki ba ang pera sa mga puno?
Nakuha niya ito sa kanyang dugo at pawis.
Hindi kami mga negosyanteng tulad mo.
-Umalis ka na, tito. Ayokong makipagtalo sa iyo.
At isama mo itong nakakatawa mong grupo.
Sinong tinatawag mong nakakatawa? -Rumespeto nga kayo!
-Sapat na ang isang reklamo...
Para gawing 'Crashing Dreams' ang 'Building Dreams'!
-Gawin mo ang gusto mo. -Oo gagawin namin!
-Magsampa lang kayo ng kaso kahit ilan.
Hindi ako natatakot. Umalis na kayo!
-Hoy! Makinig ka!
Gusto mo ng sampal sa mukha? Kailangan ko ba?
Ako ay mula sa Phagwara, hindi Delhi, naiintindihan?
-Ito ay daylight dacoity!
Daylight dacoity!
Mr. Sharma, tumawag ka ng pulis.
-Oo.
-Oo, tumawag ka ng pulis.
-Tumawag ng pulis?
-Walang pupunta kahit saan hangga't maibalik sa atin ang pera.
Makulong tayong lahat kasama si Rinku. -Oo, oo.
-Itigil ang kawalanghiyaan ng Pulis!
-Makinig muna... -Itigil ang kawalanghiyaan ng Pulis!!
-Tumahimik kayong lahat!
-Itigil ang kawalanghiyaan ng Pulis!!
-Tatay, sino ang mga babaeng ito?
Saan mo sila nahanap?
-Kaibigan ko sila.
Sabi ko naman sayo diba?
-Anong klaseng mga kaibigan ito?
-Napakabuti nilang tao.
-Ito ay didiretso sa Punong Ministro.
Sa lalong madaling panahon, magiging isa itong malaking balita...
'Ang Panloloko ng Pulisya at Mga Negosyante'
-Itigil mo yang video na iyan.
Rajni! Kunin ang telepono!
-Wala ng problema!
-Mabuti naman.
Magaling!
Rajni, siguradong ikaw ay magiging 'cop of the year'.
Isa pa...
Kunin mo lahat ng kanilang mga telepono at papilahin mo sila sa sulok.
-Akin na lahat ng telepono...
-Ano itong pag-uugali na ito, sir?
-Tumahimik ka!
-Kayo ang dahilan kung bakit pangit ang estado ng India.
Siguradong marami na kayong natatanggap na suhol.
Sama-sama kayong mga pulis at kriminal na nakaupo at nagsasaya.
Dapat kang mahiya.
Ito ba ang inyong 'Tulungan kaming tulungan kayo?'
ito ba? -Papa...
Huminahon ka muna.
-Tignan mo to...
Akala ko malala ang anak.
Ngunit mukhang bulok na ang pinagmanahan na ama.
-Baboy ka...
-Tatay! - Pigilan mo siya, itigil mo...
-Patas na!
-Magaling! -Mabuti naman.
-Pratap! Ihagis mo itong mag-ama sa likod ng rehas.
Sampahan ng kasong seksyon 153 sa kanila, paki bigyang-diin din.
Pag-atake sa isang pulis sa istasyon ng pulisya.
Ipapakita ko sa iyo kung ano ang ibig sabihin ng 'Tulungan kaming tulungan kayo'
Mabulok kayo sa kulungan ng 6 na buwan, malalaman niyo!
-Ayos na?
Kontento na kayo?
Bakit ka pa pumunta dito?
-Anong ibig mong sabihin?
May problema ka at hindi ako sasama?
-Madam...
Kilala mo kung sino si Kiran Bedi?
Dumating siya sa bahay namin noong nakaraang eleksyon.
-Ano naman?
-Wala lang... sinasabi ko lang, yun lang.
-Huwag kang mag-alala...
Sasaludo ang mga pulis na nagkulong sa atin pag tayo'y lumabas na?
-Papa, anong ginagawa mo?
Saan mo nakuha ang teleponong ito?
Baka may makakita nito.
Wag ka na gumawa ng eksena.
-Umupo ka na lang dyan ng tahimik.
-Kilala rin ng asawa ko si Kiran Bedi, alam mo.
Nakipag-selfie rin siya sa kanya.
-Wag mong sabihin sa akin na wag gumawa ng eksena ngayon.
Tatawagan ko si Mr. Sikka.
Mukhang nasa ibang bansa siya ngayon. -Anong ginagawa mo?
-Bakit wala pa si Vincy?
Tatawagan ko si Chadda!
-Papa, kalimutan mo na iyang si Chadda at Sikka.
Wala ka man lang natawagan na kapaki- pakinabang buong buhay mo.
-At ikaw meron, tama?
Kunin mo ito... Tawagan mo ang papa ni Urmi. Tawagan mo!
-Kung tapos na kayo...
Pwede ko bang tawagan ang girlfriend ko?
-May exam si Myra bukas.
-Sharma! Sharma...
Sharma! - Chadda!
-Hoy, Tiyo, Anak...
Saan sa tingin niyo kayo pupunta?
-Iyan ang aking ama, si G. BG Sharma.
-Si Vincy iyon.
-Kababata ko siya.
-Oh anong pakialam ko?
Sa totoo lang, lumaki kami magkasama sa Subhash Nagar.
-Oh, hindi ito ang iyong lugar!
Ito ay istasyon ng pulisya! - Isang minuto lang...
-Sir, hindi mo ba naiintindihan?
Ikukulong kita sa loob kasama siya.
umalis ka na! -Sige na...
-Pwede mo siyang kausapin sa loob.
-Pasensya na, pasensya.
-Umupo ka doon ng tahimik.
-Kamusta... Ako ay... -Ang gugulo niyo.
-Ako ang manager sa mga kaganapan ni Sharma.
-Sige....
-Hinahawakan ko lahat. -Nakita ko...
-Sharma...
-Oo ayos lang ako, Chadda.
-Ano ang iyong pangalan?
-Tama na, Uncle - awat na!
-Kamusta ang pagsasayaw mo, anak?
-Sayaw?
-Sinabi na sa amin ng tatay mo ang tungkol sa iyo.
-Hoy, pwede ba!
Ano bang problema mo?
Madam, ito ay istasyon ng pulisya, hindi iyong sala.
Isa pa na may marinig ako na salita.
Umupo kayong lahat dyan at manahimik o ikukulong ko kayong lahat.
Huling babala niyo na ito!
-Tawag...
Tawag, tumawag...
Sandali...
-Charades... Isang salita.
-Ito?
-May lamok...
May kagat ng lamok, diba?
-Wala.
-Pisngi.
Dimple...
-Dimple Kapadia!
Nandito si Dimple Kapadia?
-Papa, bakit naman nandito si Dimple Kapadia?
Mga pelikula ni Dimple.
'Dil Chahta Hai'?
-Jai Santoshi Ma'.
'Zakhmi Aurat'.
-Ano ang ginagawa mo, Pa?
-'Saagar'.
-Hoy ginang!
Anong eksena ito?
Isa pang galaw mo...
At itatapon kita sa loob.
Walang makakaalis at makakalabas sa inyo.
Manahimik ka dyan at umupo lang!
-'Bobby'.
-'Bobby'...
'Bobby', 'Bobby'...
-Hikaw... hikaw.
-Hindi, Papa. Ang ibig sabihin ay parang katunog ng Bobby.
Katunog ng Bobby...
Dhobi...
-Gobi?
-Tumahimik ka.
-Robbie?
Robbie?
-Oo!
-Hindi.
-Sino si Robbie?
-Siya ay ano lang...
-Tawagan mo siya!
-Tahimik!
-Sir!
-Robbie!
-Hi!
-Dalawang minuto!
-Nandito na si Robbie!
Anong problema? Nawalan ng boses?
Wala nang 'tumayo, maupo', eh?
-Naputol na ang dila niya!
-Hinihintay mo bang bitayin nila ako?
-Mr. Sharma, bakit hindi ka tumawag kanina?
Bakit ka tumatakbo parito't paroon?
-Hindi maabot ang telepono ni Mr. Sikka.
Malaking tax officer ang kanyang manugang.
-Bakit si Sikka, kahit si Obama ay magpapakita sa iyo.
-Pasensya na kayo, ser!
Ito ay isang hindi pagkakaunawaan lang.
Hindi niya sinabi sa akin na kilala ka niya.
-Yun naman pala...
-Mamaya kita kakausapin.
-Ser?
-So... pwede na tayong umalis?
-Hindi sa ganito, sir... ihahatid ka na namin pauwi.
-Oh talaga?
-Pratap, ilabas mo ang sasakyan.
-Isang minuto...
Paano ka makakaalis sa istasyon ng pulis ng walang suhol?
-Suhol?
-Pare, gawin mo lang yung 'Kaanji' mo para sa amin at magiging maayos ang lahat!
Dati ay gumagawa rin ang nanay ko ng kaparehong-kapareho.
Kaanji?
-Kakaiba siya!
-Sinubukan namin ang recipe ni Sanjiv Shah sa bahay...
Ngunit ang sarap ay wala.
-Ang problema ay sa kanyang recipe.
Dapat kasi, kailangan gawin mo ito sa labas kung saan may araw pa.
-Talaga?
-Nagkomento pa ako sa kanyang 'YouTube' video, pero walang reply.
Ang mga tao ngayon ay hindi na tumatanggap ng kahit anong puno.
Kailangan pa ata na isigaw pa mismo sa kanila...
-Pa, tama na.
-Hindi, Pare. Kung titigil siya...
ano pang gagawin namin?
-Salamat.
Ngayon, hindi na kita tatawaging Robbie...
O bayaw.
Ngayong araw...
Ikaw na ay si Mayor!
Ikaw naman!
-Malinaw ang linya. Siya ang bayaw.
-Pwede bang sabihan mo naman ang kapatid mo tungkol sa mga kabutihan ko.
Lagi siyang nasa case ko!
-Sino ba ang kapatid niya?
-Kayong dalawang magkapatid, sinasabi ko sa inyo...
-Sige na, halika na...
Unang beses nating pumunta ng presinto, kailangan ng memento.
Mr. Sharma, kailangan natin mag selfie.
-Tara na bayaw, tara na.
-Salamat sa Diyos, natapos na ang eksena na ito.
Para akong nasa crime show!
-Rinku, tandaan mo kami sa iyong pakikipag-ugnayan.
-Mr. Sharma, salamat sa iyo, nakaranas kami sa police station.
-Dapat maayos ang picture ha.
-Ngiti, ngiti!
-Kahit anong catering na trabaho, tawagan niyo lang ako.
Nasa inyo ang aking numero, tama?
-Hindi, wala akong telepono.
-Ganon pala...
-Sige, paalam sa inyo.
-Robbie, bye!
-Salamat!
-Galit si Jain ngayon.
Pumunta ka at makipagkita sa kanya sa Lunes.
-Sige, sir.
-Mayroon siyang isa pang gusali sa South City.
Doon daw siya mag-a-adjust sayo.
-Sige, sir.
Sir, maraming salamat po.
Malaking tulong po talaga.
-Wala iyon.
-Bye!
See you!
-Wala talaga akong masabi...
-Ayos na sa akin ang salitang 'salamat'.
-Salamat!
Gabi na... babalik ka mag-isa?
-Sumabay ka na sa akin...
Ihahatid na kita pauwi.
Pumunta ka na don.
Hinihintay ka na ng mga anak mo.
-Salamat, Veena. Salamat.
-Papa, pasensya na...
Masyado akong uminom at nawalan ng kontrol.
Papa, pasensya na talaga.
-Humihingi siya ng tawag, sir...
Patawarin mo siya.
-Pakiusap Papa, tapos na po... Maging normal ka na ulit.
Tumingin ka sa unahan.
Tingnan mo ito.
Nagpadala ang tagabuo ng mga pagpipilian para sa bahay.
Oo nga pala, paano mo nakilala si Robbie Sachdeva?
Siya ang Mayor ng West Delhi.
-Nasa grupo namin siya...
Isang matandang kakilala.
-Oo pero...
Sino ang umaalis sa kanilang paraan para tumulong sa isang tao ngayon?
-Hindi mapagkakatiwalaan ang mga pulitikong ito.
Tinawagan ko na si Mr. Sikka.
-Ito ang problema sayo.
Lumapit siya at tinulungan tayo...
At wala ka paring tiwala sa kanya.
Mr. Sikka, Tiyo Chadda...
-Ang problema ko?
Kaya pala ganitong oras ay papauwi palang tayo mula istasyon ng pulisya?
-Kaya kailangan mong ipamukha sa akin?
Gusto mo pa ba ng isang written apology?
-Oo, kasama ang petsa!
Bigyan niyo nga siya ng panulat at papel.
-Opo, ser...
-Tumingin ka lang sa kalsada.
-Teka nga, lalabas lang ako, tuloy niyo lang yan.
-Tumahimik ka! Dalawang oras kang late!
-3 tren ang sinakyan ko makarating lang. Binibigyan niyo ba ako ng pang Uber?
-Kumita ka muna para may pang Uber ka!
-Gagawin ko, balang araw.
Ready! - 6/12/1
Clap!
Aksyon!
Medyo bilisan niyo ng konti. Timing-an natin ang momentum.
-Anak, isa siyang magnanakaw! Teka, cut.
Bigyan mo lang ako ng end cue. Bakit pa pinapatagal?
Wala din masyadong investment..
Sorry, isa pa.
Kukuha tayo ng pagkain...
9 o' clock na
Malapit na mag 9!
Sige! Ngayon sa parehong bagay, isama mo sa pagkuha ang kamay ko sa mesa.
Cut! Gagawin ko, pare. May tinatawag na acting.
-Anong nangyari?
-Sabi nila lalaki daw! hindi pa alam. -Cut!
Halika, sunugin mo ang iyong bibig! -Hindi.
Cut!
-Hindi ako kakain nito! Hindi ko alam kung paano mo nagawa.
-Madam... Hoy, linya ko yan.
-Ohh! Ako ay humihingi ng paumanhin!
Tuloy lang ang pagkuha, wag putulin. -Puputulin ko kapag nasa gate ka na.
-Ano ang pangalan ng kanyang karakter? Nakalimutan ko.
-Hindi oras para bumili ng totoong...
Ngayon, kailangan mong mag-cut dito.
Sinabi mo hanggang dito, kaya ngayon manatili tayo dito.
Cut!
At least sabihin mo cut.
Cut!
Huwag mong putulin. Mag-shoot din para sa susunod na pelikula.
Hitesh, sabihin kay Mr. Hari na ayos lang ang shot na ito.
-Sige!
Hindi ka makakakuha ng mas magandang shot kaysa dito.