(โรงแรม)
(ห้อง 1400 วิสต้า สวีท)
ผมชื่อเรน
ตอนผมยังเด็ก ผมล้มป่วยหนักมาก
และสูญเสียความสามารถในการได้ยินบางส่วน
ผมจึงต้องอาศัยการอ่านปากเพื่อให้เข้าใจมากขึ้น
ผมหวังว่าวันหนึ่งจะแต่งเพลงของตัวเองได้ และเข้าเรียนในวิทยาลัยดนตรี
วิทยาลัยดนตรีเหรอ
ลองดูว่ามันจะเป็นยังไง
เพื่อนของผมแม้มีความพิการเหมือนกัน แต่เป็นคนละประเภท
เธอชื่อซัมเมอร์
อะไรก็ตามที่ผมไม่ได้ยิน
ซัมเมอร์สามารถสัมผัสได้ แม้ในสถานการณ์ที่รุนแรงที่สุด
มาสิ
นี่ เดินมาจากบ้านฉันแค่ห้านาทีเอง
คราวหน้านายไม่ต้องมารับฉันก็ได้
ยังไงก็ทางผ่านอยู่แล้ว
เพลงตอนนี้เป็นแบบเร็วหรือแบบช้า
เป็นแบบช้า
ช้าเหรอ ฉันชอบนะ
(เขามองเห็น และเธอได้ยิน)
ขอโทษครับ
- ขอโทษค่ะ - เธอเป็นไรไหม
ขอโทษครับ
ไม่เป็นไร
ดอกไม้เธอ
ขอบ… ขอบคุณ
ท่าทางคืนนี้จะยาวเลยสิ
ใช่ คืนนี้เราจะปิดดึกหน่อย สัปดาห์นี้ขายได้ไม่ดีเลย
นี่ นายจะเล่นเพลงนั้นเลยไหม
เพลงบนรถแท็กซี่เหรอ
เดี๋ยวก็รู้ ไปเถอะ
ระวังด้วยนะ
(ร้านดอกไม้ซัมเมอร์)
พ่อ
ทำไมมาช้าจัง
ขอโทษค่ะ หนูเรียกแท็กซี่ไม่ได้เลย
พ่อว่าพ่อบอกลูกแล้วนะว่ารถจะติด
ลูกสาวผมเองครับ
ขอบคุณครับ
คราวหน้ามาให้เร็วกว่านี้สิ อย่ามัวรอให้รถมันติด
พ่อบอกลูกตลอดเลย แต่ลูกไม่ยอมฟังเอง
เพลงนี้เพราะดีนะ ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย
เพลงนี้แต่งโดยนักประพันธ์ที่มีชื่อเสียง
ใครเหรอ
ฉันว่าเธอไม่รู้จักเขาหรอก
แด่อนาคตที่ดีกว่า
และอดีตอันน่าจดจำ
คืนนี้เธอรอเขาเหรอ
บางทีฉันอาจจะรอตัวเองก็ได้นะ
ฟังดูซับซ้อนจัง
รู้ไหม บางทีฉันก็อิจฉานายนะ
อิจฉาฉันเหรอ
เพราะฉันเล่นเปียโนได้เหรอ
เปล่า เพราะนายไม่ได้ยิน สิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่ต่างหาก
มีเสียงอะไรอยู่แถวนี้เหรอ ฉันไม่ได้ยินจริงๆ
นายรู้ไหมว่าฉันมาทำอะไรที่นี่
ฉันรู้
ผู้คนมาที่นี่ด้วยหลายเหตุผล
แต่ทุกคนมาเพราะต้องการซ่อนอะไรบางอย่าง
งั้น… สิ่งที่เธอซ่อนคืออะไร
ถ้าฉันบอกนาย ฉันก็ไม่เหลืออะไรต้องซ่อนแล้วสิ
ก็จริง
นี่ รอฉันเดี๋ยวนะ ฉันไปซื้อดอกไม้ก่อน
เขามาแล้ว ดูเหมือนว่าจะมีเดตนะ
สักวันหนึ่งเขาคงจะเหงา และพอเขาเหงา…
เขาก็จะมาหาเธอเหรอ
นี่ ทำอะไรของเธอ เดี๋ยวฉันต้องขึ้นเวทีแล้วนะ
นายดื่มให้หมด แล้วฉันจะไปคุยกับเขา
แล้วจะพูดอะไรล่ะ
สิ่งที่ผู้ชายเหงาๆ อยากได้ยินไง
โชคดีนะ
จริงๆ แล้ว ฉันก็ไม่รู้หรอก ว่าใครกันแน่ที่เหงา
ขอโทษค่ะ ฉันไม่รู้ว่าคุณอยู่ตรงนี้
เธอก็ต้องไม่รู้อยู่แล้วสิ
เจมส์เหรอ กุหลาบ 14 ดอก เหมือนเดิมใช่ไหมคะ
ไม่ละ วันนี้ฉันอยากได้แค่ดอกเดียว แล้วฉันจะจ่ายส่วนที่เหลือเอง
ค่ะ โอเค
นี่ค่ะ
ดอกไม้วันนี้สวยจัง
- นี่ ไม่ต้องทอนนะ - ขอบคุณค่ะ
ดีใจที่ได้เจอคุณนะ
ว่าไง เป็นไงบ้าง
ดูเหมือนว่าวันนี้คุณจะมีคู่ควงแล้ว ไปรับเธอมาจากไหนล่ะ
ทำไม เธออิจฉาเหรอ
เมื่อไหร่จะถึงตาฉันบ้าง
ฉันว่าไม่มีทางหรอก
ทำไมล่ะ
เพราะเธอพยายามมากเกินไปไง คนสวย
ให้โอกาสฉันบ้างสิ
ยิ่งเธอดูสิ้นหวังมากเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งกลัวมากเท่านั้น
เอาเถอะ ถ้าเธอทำให้คุณพอใจไม่ได้ คุณก็รู้ว่าจะหาฉันได้ที่ไหน
ลูกจะกลับไปเอากุหลาบมาไหม
พ่อ ไม่เป็นไรหรอก เขาคงมีเหตุผลที่เปลี่ยนใจนั่นแหละ
อย่าซื่อไปหน่อยเลย คนมาที่นี่ด้วยสองเหตุผล ไม่เหล้าก็เซ็กซ์
และในใจก็ด้านชากันหมดแล้ว
อันที่จริง ฉันก็รู้ว่าพวกเขามาที่นี่ทำไม
แต่ฉันก็เชื่อว่าข้างในลึกๆ พวกเขายังเป็นคนดี
(ความรักและความใคร่)
ระวังเถอะ เดี๋ยวสัญญาณไฟไหม้ก็ดังหรอก
ที่รัก เรามีเซ็กซ์กันเยอะขนาดนี้
สัญญาณไฟไหม้คงดังไปนานแล้วล่ะ
ทำไมคุณสวมมันมาที่นี่ล่ะ
ทำไม คุณไม่ชอบใจเหรอ
แล้วแหวนคุณไปไหน
ผมถอดของผมออกก่อนมา
คุณนี่หวาดระแวงจังนะ
นี่… สัญญากับผมที
คราวหน้าที่เราเจอกันอย่าใส่มันอีกนะ
แล้วถ้าฉันไม่ทำตามล่ะ
คนที่นี่เขาชอบคุยกัน เราอาจจะถูกนินทาได้
คุณได้ฟังที่ตัวเองพูดบ้างไหมเนี่ย
คุณคิดว่าตัวเองดีกว่าทุกคนที่มาที่นี่รึไง
ทำไมจะไม่ใช่ล่ะ เรามีงานที่ดีกว่า มีครอบครัวที่ดี ลูกๆ ที่น่ารัก
และเราก็ทำในสิ่งที่คนมากมายคงอยากทำ
คุณไม่กังวลบ้างเหรอ
เรื่องอะไร
สามีฉันชอบถามอยู่เรื่อย
เรื่องอะไร
อย่างเช่น หลังเลิกงานแล้วฉันไปไหน
ทำไมฉันไม่โทรหา
อะไรทำนองนั้น
เขาให้เซ็กซ์ที่ดีกับคุณไหม
ไม่
งั้นเขาก็ไม่มีสิทธิ์ถาม ใช่ไหม
(ความรักและความทรงจำ)
นี่ ผู้หญิงที่เพิ่งเจอน่ะ คุณรู้จักเหรอ
ฉันบังเอิญเจอเธอที่ล็อบบี้ตลอด
แล้ว… พวกคุณเคยนอนด้วยกันไหม
ไม่ แม้ว่าเธอจะพยายามแค่ไหน แต่ฉันก็ปฏิเสธเธอทุกครั้ง
ทำไมล่ะ เธอทั้งสวยทั้งสาว
ที่กวนใจฉันไม่ใช่รูปลักษณ์ของเธอหรอก
สิ่งที่เธอซ่อนไว้ในใจต่างหากล่ะ
ฉันว่า คุณไม่เชื่อใจคน
อย่าพูดมากน่า เธอทำเสียบรรยากาศหมด
พูดไม่หยุดเลย
บางทีก็ไม่ใช่เพราะมีคนพูดหรอก แต่เพราะสิ่งที่พูดถึงต่างหาก
- ขอโทษครับ ขอโทษ - เฮ้ยๆ
- ผมขอโทษครับ พอดีผมรีบ - นี่ เดินมองทางด้วยสิ
- ขอโทษครับ ผมรีบอยู่ - ขอโทษเธอซะ
ขอโทษครับคุณ ผมกำลังรีบ
ทำไม รีบไปเจอเมียหรือไง
ขอโทษครับ ค่าเสียหายเท่าไหร่ ผมจะชดใช้ให้
ฉันไม่ต้องการเงินของนาย ความเห็นใจก็ไม่ต้อง
คราวหน้าหัดดูตาม้าตาเรือด้วย!
อะไรจะซุ่มซ่ามได้ขนาดนี้
ไปเถอะค่ะ ไปเถอะ
คนบ้าแท้ๆ ไม่น่ามาโรงแรมนี้เลย
ตาแก่ลามก
ดูมีระดับเกินคุณโสไปหน่อย
แล้วฉันล่ะคะ คุณว่าฉันสวยไหม
เข้ามาข้างในค่อยคุย
(ห้อง 1400 วิสต้า สวีท)
มาสิคะ…
ทำไมต้องเขินด้วย
แบบนี้ดีกว่าตั้งเยอะ
เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน
ฉันอยากให้เธอใส่ชุดนี้
เหม็นจัง
อย่าถามมากน่ะ ใส่ไปเถอะ
ฉันเปลี่ยนชุดแล้ว…
ผู้หญิงแก่นี่ใครคะ
ผู้หญิงแก่อะไร
นี่เมียฉัน
ถ้าพูดพล่อยๆ อีก ฉันจะทำให้เธอต้องเสียใจ
เข้าใจไหม
มานี่
ค่ะ
อย่าโกรธเลยนะคะ
ไม่ ไม่ใช่แบบนี้
เอาไว้ฝั่งนี้
คุณจะทำอะไร
เธอยังดูไม่เหมือน เดี๋ยวนะ
คุณ… คุณจะทำอะไร
เดี๋ยว
ยังแดงไม่พอ
เดี๋ยว
ช่วยด้วย คุณจะทำอะไร
ปล่อยฉันนะ
ปล่อยฉัน ไอ้วิตถาร
เดี๋ยว
อย่า!
แกต้องมีอะไรผิดปกติมากแน่ๆ ไอ้วิปริต!
แกจะทำกับพวกเราแบบนี้ไม่ได้
แกไม่ควรอยู่ที่นี่
ใช่…
ฉันควรอยู่กับเมียฉัน
เธอคือเมียฉัน…
เธอคือเมียฉัน
แกเสียสติไปแล้ว ไอ้คนบ้า
นี่ คุณอยากให้ไปส่งไหม
ไม่ดีกว่า
ผมจะไปส่งคุณที่สถานี
จากตรงนี้คุณเรียกแท็กซี่ยากนะ
- โอเค - ดี
ไปกันเถอะ
ช่วยจอดแวะที่สถานีสักแป๊บนะครับ ขอบคุณ
ไม่เข้าท่าเลย
ใจเย็นน่า ผมแค่ให้คุณติดรถเฉยๆ
มันไม่ปลอดภัยนะ อาจมีคนเห็นเรา
ไง ที่รัก
ใช่ ผมมีประชุมทางไกลดึกน่ะ
ขอโทษเรื่องมื้อเย็นด้วยนะ
แล้วเด็กๆ เป็นยังไงบ้าง
ยังไม่นอนเหรอ
โอเค ให้เขามาคุยสิ
ไงลูก โรงเรียนเป็นไงบ้าง
โอเค ดี ทำการบ้านเสร็จรึยัง
เยี่ยม ไปนอนได้แล้วนะ โอเคไหม
ได้ ไว้เจอกันนะลูก
ลูกคุณนอนรึยัง
ลูกสาวฉันไปเรียนว่ายน้ำมาวันนี้…
และสามีฉันตกลงจะไปรับเธอให้
ตอนนี้พวกเขาคงเพลียมากแล้ว
สามีคุณจะว่ายังไง ถ้าเขาถามว่า "คุณไปไหนมา"
ฉันคงไม่เป็นไรหรอก
รู้ไหม เมื่อกี้นี้ ตรงหน้าลิฟต์
ผมวิ่งไปชนผู้ชายแก่คนนึงและ…
ผมว่าผมคอเคล็ด
ถามเมียคุณสิ เธอเป็นหมอนี่
ความรักก็เหมือนรถไฟเหาะ…
ถ้าคุณรักเขาจริงๆ
คุณก็ต้องเตรียมรับมือ กับทั้งขาขึ้นและขาลง
- นี่ดอกไม้ของคุณค่ะ - ขอบคุณ
ด้วยความยินดีค่ะ บ๊ายบาย
ไง คนสวย
คุณอยากซื้อดอกไม้รึเปล่าคะ
มีแฟนรึยัง
นี่ ลูกพี่
ยัยนี่ตาบอดนะ
แถมยังอายุน้อยกว่าลูกพี่เยอะด้วย
อยากได้หล่อนเป็นแฟนเหรอ
ไอ้ชั่วเอ๊ย
- ฉันดูแก่เรอะ - ก็นิดนึง
ยังไงเธอก็ตาบอดอยู่แล้ว ฉันจะดูเป็นยังไงก็ไม่สำคัญใช่ไหม
เป็นแฟนฉันนะ
เดี๋ยวพ่อฉันจะกลับมาแล้ว
มันเกี่ยวอะไรกับพ่อเธอด้วยล่ะ
นี่เธออายุเท่าไหร่แล้ว ยังคิดว่าตัวเองเป็นลูกแหง่ของพ่อหรือไง
คุณควรไปซะตอนนี้ ไม่งั้นฉันจะโทรแจ้งตำรวจนะ
อย่ามายุ่งกับเธอ
นายอยากมีปัญหาเหรอ มามีกับฉันนี่
นี่ ลูกพี่…
เรา…
เราปล่อยเธอไปเถอะนะ
ปล่อยเธอเถอะ
ไม่งั้นจะทำไม
ไม่งั้น…
นายจะต้องเสียใจ
แกอยากเป็นฮีโร่ล่ะสิท่า
- เรน นายเป็นอะไรไหม - เราแค่มาทำงานที่นี่
ถ้านายอยากหาเรื่องก็ช่วยไปที่อื่นเถอะ
ฉันบอกพวกแกแล้วไม่ใช่รึไง ว่าอย่ามายุ่งกับที่นี่
ลุงฮวด ลุงไม่ได้เป็นเจ้าของที่ตรงนี้อีกแล้ว
- เป็นอะไรไหม - ผมไม่เป็นไร
แกอยากให้ฉันโยนแกออกไป หรือรอให้ตำรวจมา
ลุงชนะ…
ฉันเห็นแล้วว่าลุงเอาแต่จมอยู่กับอดีต
ไปเถอะ
เรน…
เรน
ฉันอยู่นี่
เรน นายเจ็บไหม
ไม่ ฉันไม่เป็นไร
จริงเหรอ
จริงสิ ฉันไม่เป็นไร
ทำไมวันนี้นายมาเร็วจัง
ฉันคิดว่าอยากจะมาฝึกเล่นเพลงใหม่น่ะ
เพลงใหม่เหรอ
เธออยากฟังไหม
อยากสิ
พ่อเธอเขาโกรธรึเปล่า
โกรธเรื่องอะไร
โกรธฉันน่ะสิ ที่ปกป้องเธอไม่ได้
ไม่หรอก ฉันว่าเขากังวลมากกว่า
ว่าเขาจะไม่สามารถปกป้องตัวเองได้
ฉันขอโทษกับเรื่องที่เกิดขึ้นด้วยนะ
อย่าขอโทษเลย
ฉันควรจะขอบคุณนาย ขอบคุณนะที่ปกป้องฉัน
ไปเล่นเพลงใหม่ให้ฉันฟังดีกว่านะ
ได้ ไปกันเถอะ
โทษที มือลื่นน่ะ
ไม่เป็นไร แล้วเพลงนี้ชื่ออะไรเหรอ
ฉันยังไม่ได้ตั้งชื่อเลย
ผู้คนมากมายเดินผ่านไปในวันฝนตก ไม่อยากจะขยับตัวเลย
ความรู้สึกที่คุ้นเคยของการผ่านมาแล้วจากไป
ฉันไม่แน่ใจว่าเราเคยเจอกันในความฝันไหม
แต่ฉันรู้ว่าเป็นเธอ…
สายฝนพัดผ่าน ถึงจะเงียบงันก็ไม่เป็นไร จดจำช่วงเวลานี้ไว้
ช่วงเวลาที่เราค้นพบตัวเราเอง
มันเติมเต็มฉันและสายรุ้งจะถักทอ
สวรรค์ทรงรับรู้และจะปูทางให้เรา
เราเกิดมาเพื่อกันและกัน
แม้ยังไม่เคยพบกัน
แต่มันก็เป็นชะตาที่ลิขิตไว้
คู่กันตลอดไป
เราจะอยู่ด้วยกัน
ไม่ว่าจะยากเย็นสักเพียงใด
จับมือกันทุกวันเรื่อยไป
สายฝนพัดผ่าน ถึงจะเงียบงันก็ไม่เป็นไร จดจำช่วงเวลานี้ไว้
ช่วงเวลาที่เราค้นพบตัวเราเอง
มันเติมเต็มฉันและสายรุ้งจะถักทอ
สวรรค์ทรงรับรู้และจะปูทางให้เรา
เราเกิดมาเพื่อกันและกัน
แม้ยังไม่เคยพบกัน
แต่มันก็เป็นชะตาที่ลิขิตไว้
คู่กันตลอดไป
เราจะอยู่ด้วยกัน
ไม่ว่าจะยากเย็นสักเพียงใด
จับมือกันทุกวันเรื่อยไป
เธอร้องไห้ทำไม
นายร้องเพราะมาก แล้วก็เล่นเปียโนดีมากด้วย
ฉันซาบซึ้งเพลงของนายน่ะ
ฉันประทับใจการร้องของนายด้วย
ขอบคุณนะ
ด้วยความยินดี
ถามตรงๆ นะ…
นายผิดหวังรึเปล่า
ฉันต้องผิดหวังเรื่องอะไรล่ะ
ที่เล่นเพลงได้เพราะขนาดนี้
แต่ไม่ได้ยินมันไง
ฉันไม่ได้ยินมัน
แต่ฉันเห็นมันจากปฏิกิริยาของคนรอบข้าง
และฉันพอใจ
บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลที่ฉันมาแสดงที่นี่
ถึงฉันจะเล่นห่วย
ผู้ชมก็คงไม่ทุกข์ร้อนอะไร
ทุกคนมีเหตุผลอื่นที่มาที่นี่
งั้นพวกเขาก็มาที่นี่ ด้วยเหตุผลผิดๆ ใช่ไหม
แล้วเรามาที่นี่ด้วยเหตุผลที่ผิดเหมือนกันรึเปล่า
บ้านฉันอยู่ห่างจากที่นี่แค่บล็อกเดียว
อย่างน้อยมันก็ใกล้บ้านล่ะนะ
ตอบแบบนั้นมันขี้โกงนี่
คำถามของนายก็ไม่ยุติธรรม
ใช่ เธอพูดถูก คำถามมันไม่ยุติธรรมเอาซะเลย
ใช่แล้ว
ขอบคุณสำหรับดอกไม้นะ
มันทำให้ฉันสดชื่นขึ้น
ทุกครั้งที่ฉันมานั่งที่เปียโนนี้
อย่างน้อยฉันก็รู้ว่า
ฉันได้ช่วยผลักดันนายอยู่บ้าง
เธอผลักดันฉันหลายด้านเลย
ด้านไหนบ้างล่ะ
เธอ…
ฉัน… น่าจะต้องกลับไปแล้ว
นี่ นายต้องจำไว้นะ…
อย่ายอมแพ้
เรื่องอะไร
อย่ายอมแพ้เรื่อง… ความฝันของนาย โรงเรียนดนตรีน่ะ
ฉันจะไม่ยอมแพ้
สู้ต่อไปนะ
(ความรักและการครอบครอง)
อย่าห่วงเลย ฉันไม่บอกเจ้านายเธอหรอก
ขอบคุณค่ะ
เธอทำงานดึกตลอดเลยเหรอ
ค่ะ เป็นบางครั้ง
งั้น… เธอจะมีเวลาให้แฟนเหรอ
ฉันไม่มีแฟนหรอก คุณแต่งงานรึยังคะ
เธอพูดตรงมาก
ต้องตัดเรื่องนั้นก่อนเป็นอย่างแรกเลย
ฉันยังไม่แต่งงาน แล้วเธอล่ะ
ยังค่ะ ฉันยังถามคุณไม่จบนะ คุณทำงานอะไรเหรอ
เธอสวยมาก
ตอบคำถามฉันด้วยสิ
ฉัน…
ฉันทำงานบริษัทมหาชนน่ะ
ฉันไม่อยากลงรายละเอียดจนเธอเบื่อหรอกนะ
ฉันฟังได้ค่ะ คุณไม่เคยแต่งงานเลยเหรอ
ไม่เคยเลย
หมดคำถามแล้วเหรอ
- ฉันกำลังตัดผมคุณ - งั้นก็ตาฉันแล้ว
เธอมาอยู่สิงคโปร์นานแค่ไหนแล้ว
นานมาก…
แล้วครอบครัวเธอล่ะ
ฉันไม่อยากพูดถึงน่ะ
สั้นอีกนิดได้ไหม
ถ้าฉันตัดสั้นกว่านี้คุณจะดูเด๋อนะคะ
มันก็คุ้มถ้าทำให้ฉันได้มองเธอในกระจกต่อ
แม้ว่าฉันจะไม่ได้รู้จักอลันดีนัก…
แต่ก็รู้สึกราวกับว่า เขาคือรถไฟขบวนที่ฉันรอคอยมาตลอด
ฉันรู้สึกว่าเขารักฉันจริงๆ และหวังว่าฉันจะไปถึงจุดหมายในไม่ช้า
อลัน…
อ้อ… หวัดดีค่ะแม่
หนูสบายดี
ค่ะ ผู้จัดการร้านเสริมสวยดูแลหนูดีมาก
ที่บ้านเป็นยังไงกันบ้าง
แม่ได้รับเงินที่หนูส่งไปไหม
ไม่พอเหรอ
หนูจะพยายามส่งไปเพิ่มนะ
หนูจะดูแลตัวเอง
ไม่ต้องห่วง
ขอเหมือนเดิมนะ
ขอบคุณ
คุณเป็นคนสุดท้ายเลยนะ ที่ฉันคิดว่าจะได้เจอที่นี่
ถ้าเธอสงสัย ฉันแค่ผ่านมาเฉยๆ น่ะ
ไม่ใช่ตอนที่คุณถือไอ้นั่นไว้ในมือแน่ค่ะ แปลว่าคืนนี้คุณไม่มีคนอื่นใช่ไหม
ชนหน่อย
เธอไปโดนอะไรมา
เจ็บตัวตอนทำงานน่ะค่ะ
ไปหาหมอมารึยัง
ฉันเจอหมอมามากพอแล้ว
บางทีคงถึงเวลาที่เธอต้องพักแล้วนะ
จริงๆ ฉันควรจะเลิกงานแล้วค่ะ แต่ฉันยังต้องส่งเงินกลับไปให้ที่บ้าน
เธอต้องส่งเงินให้ที่บ้านเหรอ
น้องสาวฉันกำลังจะเข้ามหาลัยแล้ว
ฉันไม่อยากให้เธอเดินตามรอยฉัน
บางทีฉันคงพอช่วยเธอได้นะ
คุณหมายความว่ายังไง
ผู้คนมาที่นี่เพื่อตามหาบางสิ่งที่มีความหมาย
มันอาจเป็นความรัก ความหวัง
หรือเงิน อย่างเธอไงล่ะ
แต่ในท้ายที่สุด พวกเขาก็ตระหนักได้ว่า พวกเขาสูญเสียมากกว่าที่คิด
แล้วทำไมพวกเขาถึงกลับมาล่ะ
เพราะพวกเขารอเวลาเหมาะๆ ที่จะเช็กเอาต์ออกจากโรงแรมไง
เช็กเอาต์จากโรงแรมเหรอ
ใช่ ปกติมันคือตอนเที่ยง
แต่ตอนนี้ก็เลยเที่ยงมาแล้วนะคะ
ใช่ พวกเราคือคนที่อยู่เกินเวลา
จริงๆ แล้วคุณเป็นคนที่ลึกลับเหมือนกันนะ
ใช่ เมียฉันก็เคยพูดแบบนั้นเหมือนกัน
สำหรับคืนนี้
งั้นคืนนี้ให้ฉันทำให้คุณมีความสุขนะคะ ไม่ต้องมีความทรงจำที่ไร้ค่าเป็นไงคะ
เธอรู้ได้ยังไง
เขาพูดกันทั่ว
ไม่มีใครอยากนอนกับคนบ้าหรอกค่ะ ถึงจะได้เงินดีก็เถอะ
ชน
(ห้อง 1400 วิสต้า สวีท)
ใส่ชุดนี้นะ
ตอนเธอตายเธออายุเท่าไหร่คะ
อย่าถามมาก ใส่ไปเถอะ ฉันขอล่ะ
รู้ไหม ฉันไม่ได้อยากทำแบบนี้เลย
ทั้งงานนี้ ทั้งชีวิตแบบนี้
ถ้าฉันมีทางเลือก ฉันคงไปทำอย่างอื่น
บนโลกนี้ไม่มีใครเลือกเกิดได้หรอก
พ่อแม่ฉันอยู่ในหมู่บ้านยากจน
พี่น้องฉันต่างก็ต้องพึ่งฉัน
ชีวิตที่บ้านไม่ง่ายเลย
ฉันพอนึกออกว่าชีวิตที่นี่ก็ไม่ง่ายขึ้นเลย
แต่อย่างน้อยเธอก็มีคนที่รออยู่ที่บ้าน
นั่นคือเหตุผล ที่คุณหันมาพึ่งผู้หญิงขายบริการเหรอคะ
ให้รู้สึกว่าถูกรัก
ในชีวิตนี้ฉันรักผู้หญิงแค่คนเดียว
คือเมียฉัน
แต่ชะตาชีวิต ก็พรากเธอไปจากฉันเร็วเกินไป
ฉันดูเป็นยังไงบ้าง
เหมือนเมียคุณไหม
เมียฉันชื่อโรส
เธอชื่อโรส
ที่รัก ฉันอยู่ตรงนี้
ฉันไม่เคยจากคุณไปไหน
โรส…
ทำไมเธอถึงทิ้งฉันไป
ฉันเปล่า
ฉันรอคุณมาตลอด
เธอรู้ไหมว่าฉันเหงามากเลย
รู้สิ ที่รัก ฉันรู้
อย่าจากฉันไปไหนอีกนะ
ฉันไม่ไป ฉันสัญญา
อย่าโกหกฉันนะ
ฉันจะไม่จากคุณไปไหนอีกแล้ว
โรส
อย่าทิ้งฉันนะ
ฉันไม่ทิ้ง ฉันสัญญา
ฉันรักเธอ โรส
อย่าทิ้งฉัน
ฉันไม่ทิ้ง ฉันจะไม่ทิ้งคุณไปไหน
เธอทิ้งฉันอีกไม่ได้นะ
เป็นอะไรไปคะ ฉันทำอะไรผิดไปเหรอ
ไม่ ไม่เลย… เธอทำได้ดีมาก
แล้วมันเป็นปัญหาเหรอคะ
ไม่ นั่นไม่ใช่ปัญหา
เธอทำได้ดี ไม่มีปัญหา
ฉันทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้…
ฉันจะทำให้เธอลำบาก
คุณหมายความว่ายังไง ฉันไม่เข้าใจ
ไม่มีอะไรหรอก
ฉันพูดกับตัวเองน่ะ
(เงินสด - หนึ่งหมื่นดอลลาร์สิงคโปร์ถ้วน)
นี่ของเธอ
มันมากไปค่ะ
เรายังไม่ทันได้เริ่มเลย
ไม่ ฉันต้องการเท่านี้แหละ
ไปเถอะ แล้วดูแลครอบครัวเธอให้ดี
รักครอบครัวในตอนที่เขายังมีชีวิตอยู่
ทะนุถนอมพวกเขาไว้ เพราะไม่มีอะไรจีรังยั่งยืนหรอก
ฉันทำให้คุณเข้าใจเรื่องพวกนี้เหรอคะ
ใช่ ฉันรู้สึกได้
ขอบใจนะ
เธอชื่ออะไร
ฉันชื่อมูน
ไม่ ฉันหมายถึงชื่อจริงๆ ของเธอ
เสี่ยวเยี่ยนค่ะ
เสี่ยวเยี่ยน
เธอจะโกหกทั้งโลกก็ได้…
แต่เธอโกหกตัวเองไม่ได้หรอก
รับเงินไปนะ เอาไปใช้ทำอะไรที่มีความหมาย
อย่าโกหกตัวเอง
ไม่ต้องโกหกอีกต่อไปแล้ว
ขอบคุณค่ะ
(วิทยาลัยดุริยางคศิลป์โบเลโร)
(ขอเรียนว่าคุณได้รับการตอบรับ…)
สำหรับผม ตลอดหลายปีมานี้
ผมลองคบกับผู้หญิงมากมาย
เพื่อลองตามหาความรัก ที่ผมสูญเสียไปพร้อมกับภรรยา
ตอนนี้ผมรู้แล้ว…
ผมคงไม่อาจ
หาความรักและความรู้สึกแบบเดียวกัน
กับที่ผมเคยมีกับภรรยาได้อีกแล้ว
โรส ฉันมาแล้ว…
ขอโทษนะที่ฉันมาช้า
ทำไมเธอมาช้าจัง
ที่ร้านเสริมสวยอยากได้คนช่วยเพิ่ม ฉันต้องช่วยปิดร้าน
เธอน่าจะโทรมาเร็วกว่านี้ ฉันจะได้ไปรับเธอจากร้านเสริมสวย
ไม่เป็นไร ฉันโตแล้วนะ
หัวเธอไปโดนอะไรมา
ฉันไม่เป็นไร เจ็บตัวนิดหน่อยเอง
แบบนี้เธอเรียกว่านิดหน่อยเหรอ
เจ้านายเธอให้เธอทำงานหนักเกินไปแล้ว
ฉันไม่มีทางเลือกนี่นา
งั้นทำไมไม่ลาออกจากงานล่ะ มาอยู่กับฉัน
เราวางแผนชีวิตด้วยกันได้นะ
ฉันเคยเจอผู้ชายมามากมาย ที่สัญญาลมๆ แล้งๆ กับฉัน
ไม่รู้สิ…
คุณหมายความแบบที่พูดจริงๆ เหรอ
ไม่ต้องสงสัยเลย
ฉันไม่เหมือนพวกนั้น
มีอะไรรึเปล่า
ไม่มีอะไรหรอก
มันตื้นตันไปหน่อยน่ะ
ทั้งเธอและฉันต่างก็รู้ว่าเรารักกันมาก
ให้ฉันดูแลเธอนะ
คุณคงนึกไม่ออกหรอกว่า
ฉันฝันอยากให้ใครสักคน พูดกับฉันแบบนั้นมานานแค่ไหน
ได้โปรดแต่งงานกับฉันนะ
ค่ะ
ขอให้ไปสู่สุคติค่ะ
อย่าเศร้าไปเลย ฉันว่าเขาคงไปอยู่กับภรรยาแล้ว
และดอกกุหลาบของเธอ จะนำทางวิญญาณเขาไปหาภรรยา
(บางครั้ง เมื่อมีรัก สิ่งที่ทำได้ยากที่สุด แต่ก็นับว่าล้ำค่ายิ่ง คือการปล่อยมือ)
เธอมาเร็วกว่าทุกทีนะ
วันนี้ฉันจะกลับเร็วน่ะ
ทำไมล่ะ
ไม่นานมานี้ฉันเจอคนที่เหมาะสม คนที่ฉันจะไว้ใจได้
อย่างน้อยเธอก็เจอความรักของเธอแล้ว และจะได้ไปใช้ชีวิตที่ดีกว่า
ไม่เหมือนฉัน ฉันต้องติดอยู่ที่นี่…
ฉันไม่คิดว่านายติดอยู่ที่นี่หรอกนะ
ทำไมนายไม่ไปคุยกับเธอล่ะ
เราก็คุยกันนะ
ไม่ ฉันหมายถึง คุยกันว่าพวกนายสองคนรู้สึกยังไง
พวกเราอาจมีความพิการ แต่โลกของเราก็แตกต่าง
เราอยู่บนโลกใบเดียวกันนะ
มันคงไม่ต่างกันขนาดนั้นหรอก
ดูเหมือนว่าแขกคนสุดท้ายของฉันจะมาแล้ว
ฉันว่านี่คงเป็นการบอกลาสินะ
สัญญากับฉันสิว่านายจะอยู่กับเธอ
ฉันสัญญา
(ห้อง 1401 วิสต้า สวีท)
ทำไมเธอทำแบบนี้
ขอฉันอธิบาย…
เธอทำแบบนี้มานานแค่ไหนแล้ว
คุณมาทำอะไรที่นี่
นี่คือสิ่งที่คุณต้องการเหรอ
ไหนคุณบอกว่าจะดูแลฉันไง
เธอก็รู้ว่าฉันรักเธอจริงๆ
ฉัน…
ฉันทำไม่ได้
ทำไมต้องโกหกฉันด้วย
ทำไมเธอถึงขายตัว
ทำไม
เธอเป็นของฉัน
เธอจะต้องเป็นของฉันตลอดไป
เธอต้องเป็นของฉันตลอดไป
เธอจะต้องเป็นของฉันตลอดไป
เธอต้องเป็น…
เธอจะต้องเป็นของฉันตลอดไป
ในทุกวัน รถไฟจะมาถึงและออกเดินทาง…
ฉันคิดว่ารถไฟของฉันมาถึงแล้ว
ในครั้งแรกที่ฉันรู้สึกรักอย่างแท้จริง
ก็เป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะรักด้วยเช่นกัน
คุณได้ข่าวไหมว่ามีคนตายในห้องนี้ด้วย
เมื่อไหร่
ไม่กี่เดือนก่อน
คนขับแท็กซี่บอกผมน่ะ
เวร
ใช่ แล้วเขาก็บอกว่ามีโสเภณีตายห้องข้างๆ ด้วย
ในห้องที่เรานอนเมื่อหลายเดือนก่อนเหรอ
แปลกเนอะ
นี่ ทำอะไรของคุณ ผมอ่านอยู่นะ
สามีฉันรู้เรื่องของเราแล้ว
และเขาขู่ว่าจะหย่า ถ้าฉันไม่ยอมหยุด
สามีคุณเหยาะแหยะออก
ทิ้งเขาสิ เราจัดการได้น่า
เขาจะเอาลูกสาวไปจากฉัน
และฉันปล่อยให้เป็นแบบนั้นไม่ได้
เขาเป็นทนาย
แล้วไง
ผมก็เป็นทนายความด้านธุรกิจนะ
เขาจะทำให้ชีวิตเรายุ่งยาก
งั้นก็ทำให้ชีวิตเขายุ่งยากสิ
คุณไม่เข้าใจอะไรเลยเหรอ
เขาจ้างนักสืบเอกชน
เขามีรูปของเราตอนเดินเข้าเดินออกโรงแรมนี้
เดินเข้าเดินออกลิฟต์
ขึ้นลงแท็กซี่
เมียผมรู้ไหม
แล้วฉันจะไปรู้ได้ไงว่าเมียคุณรู้รึเปล่า
คุณจะไปไหน
ฉันจะกลับบ้าน
เราจัดการได้นะ
ปล่อยฉันไป พอล
เจนีซ ผมรักคุณ
นี่ไม่ใช่ความรัก และคุณก็รู้ดี
ความรักไม่ใช่การแอบเข้าโรงแรม แล้วก็มีอะไรกัน
แลกเรื่องซุบซิบของผัวเมียตัวเอง
แบ่งปันเรื่องของลูกๆ กับเรื่องที่โรงเรียนทั้งวัน…
งั้นนี่คืออะไร
นี่คือตอนที่เราสองคน มาถึงทางแยกทางอารมณ์แล้ว
เคยมีคนตายที่นี่นะพอล
พวกเขามาที่นี่เพื่อตามหาความรัก หรือได้ความรักกลับไป
เราไม่ใช่พวกเขาสักหน่อย
มองกระจกสิพอล
ผมมองคุณอยู่เนี่ย
เวรเอ๊ย
โอ๊ย
ฉันไม่ได้ทำแบบนี้เพราะฉันไม่รักคุณ
ฉันทำแบบนี้เพราะฉันอยากรักษา ชีวิตคู่ของฉันและของคุณไว้
เมื่อคุณรักใครสักคนมากจริงๆ
มันไม่สำคัญว่าคุณได้รับมากแค่ไหน…
แต่เป็น…
คุณให้มากเท่าไหร่ต่างหาก
ผมจะไม่มีวันลืมคุณ
สิ่งที่ยากที่สุดสำหรับความรักคือการปล่อยมือ
ผมหวังว่าผมกำลังทำสิ่งที่ถูกต้อง เพื่อความสุขของเธอ
ผมเพียงต้องการให้เธอได้สิ่งที่ดีที่สุด
นั่นคือครั้งสุดท้าย… ที่ผมได้พบเธอ
(เธอได้ยิน และเขามองเห็น)
เรน
เรน…
นายร้องไห้ทำไม
ฉันเล่นต่อแบบนี้ไม่ได้
ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
นายเล่นเปียโนเก่งมากนะ
นี่…
จำได้ไหม
ที่ผ่านมา
เส้นทางมันก็ไม่ง่ายนะ
นายพยายามแต่งเพลงอย่างหนัก
และพัฒนาฝีมือการเล่นเปียโนจนเก่ง
และตอนนี้ดนตรีของนายก็เพราะมาก
สักวันหนึ่งทุกคนจะต้องรู้ถึงความสามารถของนาย
ฉันไม่คิดแบบนั้นนะ
ต้องใช่สิ นายจะต้องทำตามฝันได้แน่ เชื่อฉัน
ซัมเมอร์ บอกฉันมาตามตรงนะ
ทำไมเธอยังไม่ไปจากที่นี่สักที
เพราะ… ฉันไม่มีที่อื่นให้ไปแล้ว
เลิกตอบเลี่ยงเรื่องนี้สักที
เธอก็รู้ว่าฉันหมายถึงอะไร ทำไมเธอถึงยังไม่ไปจากที่นี่
เพราะฉันชอบฟังดนตรีของนาย
แม้ว่าฉันจะมองไม่เห็น ทุกครั้งที่ฉันได้ฟังเพลงของนาย
ฉันรู้สึกเหมือนฉันได้เห็น สายรุ้งที่ทอดอยู่บนท้องฟ้า
และฉันยังได้เห็นเมฆสีขาว และฟ้าสีคราม มันน่าประทับใจ
ดนตรีของนายดึงดูดใจมาก จริงๆ นะ
ขอบคุณ
ฉันไม่เคยคิดเลย… ว่าดนตรีของฉันจะมีอิทธิพลได้
และไม่เคยคิดว่า มันจะทำให้เกิดผลลัพธ์ที่ลึกซึ้งขนาดนี้
เรน นายจะไปไหน
ฉันเข้าวิทยาลัยดนตรีไม่ได้
พวกเขาบอกว่าฉันไม่เหมาะสม
ไม่เหมาะสมเหรอ ไม่เหมาะยังไง
นายมองเห็นและเล่นเปียโนได้ ไม่เหมาะตรงไหน
ฉันขอโทษ ฉันไม่ควรพูดแบบนั้นเลย
แล้วตอนนี้นายมีแผนยังไงบ้าง
ฉันก็ไม่รู้
ฉันแค่อยากไป ในที่ที่ฉันจะเล่นดนตรีของฉันเองได้
ที่ที่มีคนเห็นคุณค่าดนตรีของฉัน
แต่… นายก็ยังอยากมีคน ที่จะแบ่งปันดนตรีของนายด้วยใช่ไหม
ใช่
ถ้างั้นนายว่าอะไรไหม…
ถ้าจะแบ่งปันดนตรีของนาย กับคนเพียงคนเดียวไปตลอดชีวิตที่เหลือ
ไม่มีปัญหา
แล้วพ่อเธอกับร้านดอกไม้จะทำยังไง
เราจะกลับมาใช่ไหมล่ะ
การเดินทางครั้งนี้คงจะยาวไกลและทรหดมาก
เธออยากไปจริงๆ ใช่ไหม
ไปกันนะ
- สวัสดี ขอโทษนะครับ - สวัสดีครับ
มีอะไรให้ช่วยไหม
ผมมาตามหานักเปียโนที่เล่นประจำที่นี่
เขาชื่อเรน
- เรนเหรอ - เรน
ไม่ครับ เขาไม่ได้อยู่ที่นี่
ผมเจอกระดาษนี้ตกอยู่ที่เบาะหลังรถแท็กซี่
วิทยาลัยดนตรีบอกให้ผมมาที่นี่
ผมคิดว่าคงขอให้เขา เล่นให้ผมฟังได้ใช่ไหมครับ
คงไม่ได้หรอกครับ ถ้าคุณมีข้อความจะฝากไว้ ผมจะบอกเขาให้
ผมเป็นนักร้องและโปรดิวเซอร์ ผมบันทึกอัลบั้มเพลงเชิงธุรกิจครับ
โอเค
ผมขอโทรหาเขาได้ไหม
- ไม่มีทาง - งั้น…
แล้วครอบครัวล่ะครับ มีใครที่ผมติดต่อได้บ้าง
ไม่มีหรอก
งั้นผมรอจนกว่าเขาจะกลับมาได้ใช่ไหม
โอเคครับ
ผมมีเวลา จริงๆ แล้ว บางทีผมอาจได้เรียนรู้บางสิ่ง
เกี่ยวกับที่นี่จนกว่าเขาจะกลับมา
โอเค
บอกเขานะว่าผมอยู่ที่ห้อง 1400
1400
คุณไม่ผิดหวังแน่
- โอเคนะครับ - โอเค
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณ
บ๊ายบาย
แม้ว่าผมจะเลิกทำงานที่นั่นแล้ว
ผมก็ยังรู้สึกเศร้า… กับคนที่ยังอยู่ที่นั่น
เจมส์และมูนผู้ล่วงลับ ทิ้งรอยแผลเป็นไว้ในใจผม
ผมมีความสุขที่ซัมเมอร์เลือกจากมาพร้อมผม
แต่ผมก็ทำนายอนาคตไม่ได้
ผมทำได้เพียง ทะนุถนอมความรักของเราในช่วงเวลานี้เท่านั้น
คำบรรยายโดย สมหทัย หาญวัฒนะชัย