Het is 1173.
Het rijk van Henry II strekt zich uit van Schotland tot Zuid-Frankrijk.
Z'n zoons Richard en Geoffrey zijn tegen hem in opstand gekomen…
op instigatie van hun moeder, Eleonora van Aquitanië.
De slag is gewonnen, Sire. Ze zijn verpletterd.
Daar heb je haar.
Ik laat nog vijftig man aanvallen op de linkerflank. We verrassen hem.
Deze slag is verloren. -We kunnen nog winnen.
Richard, luister.
We trekken ons terug. -Moeder heeft gelijk.
Geoffrey, ga met Richard naar Parijs. Ik ga naar Poitiers. Ooit verliest hij.
Ze komt niet ver. M'n mannen wachten haar op. De jongens pakken we ook.
Laat die maar lopen. -Nee toch, vader?
Wie moeten ze achtervolgen en doden.
Doden, Johnny?
Ze wilden u van de troon stoten. De dood komt ze toe.
Ik weet het. Helaas zijn het je moeder en broers.
Mijn vrouw en zoons.
Grijp haar.
tien jaar later
Goed zo, Johnny.
Val me dan aan.
Ik moet gaan uitkijken voor je, Johnny. -Is dat zo, vader? Echt waar?
Toe maar. Blijf oefenen.
Hij wordt nog wel eens een goede koning.
Goed zo, jongen.
Ben je gelovig geworden, Henry?
Denk je straks vanuit de hemel te zien wie er op je troon zit?
Ik moet het weten voor ik doodga, Alais.
Er is een legende over ene Lear, met wie ik veel gemeen heb.
Hij heeft een koninkrijk en drie kinderen die hij aanbidt.
En we zijn allebei oud. Maar daarmee houdt de gelijkenis op.
Hij deelt z'n rijk op. Dat kan ik niet doen.
Ik heb een wereldrijk opgebouwd. Dat moet intact blijven.
Heel Brittannië en half Frankrijk.
Ik ben de machtigste man van de laatste duizend jaar.
En na mij komt John.
Ik raak je kwijt, hè? -Ik heb gravinnen gekend.…
melkmeisjes, courtisanes, nonnen.….
hoeren en zigeunerinnen.
Maar in de hele wereld heb ik nog nooit.….
zo van iemand gehouden als van jou. -En Rosamund dan?
Die is dood. -En Eleonora?
De nieuwe Medusa. M'n geliefde echtgenote.
Marshall.
Hoe gaat het met je koningin? -Niet zo best, neem ik aan.
Niet jaloers zijn. Ze heeft geen warm plekje in m'n hart.
Is het soms normaal dat iemand z'n vrouw opsluit?
Ik houd haar echt niet gevangen omdat ik zo verknocht aan haar ben.
We vieren Kerst in Chinon. Ik heb de Franse koning uitgenodigd.
Zeg tegen Richard en Geoffrey dat ze ook moeten komen.
En haal de koningin op uit Salisbury. -En als ze niet mee wil?
Ze zal het voor geen goud willen missen.
Majesteit.
Er komt een kerstviering.
Waar? -In Chinon.
Wat gebeurt er als ik een keer niet doe wat jij zegt?
Het wordt een drukke dag. Hou op of ik overleef het niet.
Jij overleeft alles. Je bent net Stonehenge. Niet kapot te krijgen.
Ik heb hier, deze Kerst, al vijanden genoeg.
Zelfs meer dan je denkt.
Ben jij daar een van? Keer je je tegen me?
Hoe lastig zou ik het je kunnen maken? -Niet erg lastig.
Ik kan je plannen verraden. Dat je Richard niet als opvolger wilt.
Dat weet Eleonora ook. Ze weet dat prins Henry dood is.
Zij wil Richard op de troon, ik John. Daar maken we geen geheim van.
Ik kan niet je minnares en je schoondochter zijn.
Johnny vindt het best. -Ik wil hem niet.
Het is een beste jongen. Hij heeft puisten en stinkt naar compost.
Hij is 16. Allicht heeft hij puisten. -Hij kan toch in bad?
Koningin van Engeland zijn is geen straf.
Niet iedereen zal je beklagen.
Jij ook niet? -Ik weet het niet. Waarschijnlijk wel.
Ik wil je niet kwijt, dat is alles. Kun je me niet zogenaamd laten verdwijnen?
Dat kan niet.
Als je niet trouwt, wil je broertje, de Franse koning, je bruidsschat terug.
Toen je bij ons kwam, was je zeven jaar.
Twee grote ogen en twee dikke knieën en meer niet.
Hoe kon ik het weten?
Wat is er, jongen?
Niks.
Geoff.
Geoffrey.
Heb je cadeautjes voor me?
Heerlijk, Kerst.
Wat doet m'n bruidsschat ertoe? Geef die toch terug aan Philippe.
De Vexin is een klein gebied, maar onmisbaar.
Ben ik dat dan niet?
Ik heb het geluk dat ik altijd verliefd word op vrouwen met land.
Toen ik met Eleonora trouwde, dacht ik: wat een geluksvogel ben ik.
De rijkste vrouw ter wereld. Aquitanië is van haar.
Het belangrijkste gewest van Europa. En ze was mooi ook.
Je aanbad haar. -Daar staat me niets van bij.
Eén lok mag er wel los bij hangen.
Het hoeft allemaal niet volmaakt te zijn.
Als ik zeg dat het over is tussen ons, dan is het over.
Als ik zeg dat je met John trouwt, dan doe je dat.
Je blijft bij mij.
Ik doe met je wat ik wil.
Richard.
Kerst. Alles is warm en knus. De wijn dampt, de haard loeit…
en wij stoken ons eigen vuurtje op. Ze is onderweg.
Wie? -Moeder.
Wil ze nog dat jij koning wordt? -Onze vriendschap is wat bekoeld.
Ik ga niet met veel vertoon mammie's wangen zoenen.
Dat moet je zelf weten. -Ik ben vaders lieveling. Alleen dat telt.
Je kent me amper, dus je kunt maar beter op m'n reputatie afgaan.
Ik ben een standvastig strijder.
Een voormalig dichter.
En ik word koning.
Vader houdt van mij het meest.
Hoe was de reis? Week het Kanaal voor je uiteen?
De golven gingen liggen toen ik daarom vroeg. Dat leek me voldoende.
Wat aardig dat je me vrijlaat. -Voor de feestdagen.
Net als op school. Je houdt me jong.
Daar hebben we die lieve Alais.
Nee. Begroet me net als vroeger.
Zo teer ben ik niet. Genegenheid kan ik best verdragen.
Wat heb ik toch een knappe kinderen. John...
Wat ben je schoon en netjes. Henry zorgt goed voor je.
Richard, kijk niet zo nors. Daar krijg je varkensoogjes en een slappe kin van.
Geoffrey.
Is Philippe er al? -Nog niet.
Hopelijk lijkt hij op z'n vader.
De onschuldige en de onnozele.
Die goeie ouwe Louis.
Als ik hem zoons had kunnen geven, dan was ik nu koningin van Frankrijk.
Dan hadden wij elkaar niet gekend.
Dat, m'n engeltjes, is de rol van seks in de geschiedenis.
Waar is Henry?
Boven, met de familiehoer.
Praat je zo over je verloofde? -Mijn verloofde.
Maakt niet uit. Ik heb haar grootgebracht en ze is me dierbaar.
Hij wil nog steeds John koning maken. -Natuurlijk.
Wat een hebzuchtig stelletje zijn jullie. Koning, koning, koning.
Twee van jullie wacht een desillusie. -Maar welke twee?
Als we blijven leven, krijgen ze niets. -Kemphanen tot in alle eeuwigheid?
Jongens. De koning van Frankrijk en ik beginnen verkennende besprekingen.
Als dokters op zoek naar een gezwel.
We zetten onze standpunten uiteen, ik doe een voorstel...
hij gaat er uiteraard niet op in, ik verhoog m'n bod, enzovoorts…
en krijg uiteindelijk m/n zin.
Zolang dit vrolijke ritueel duurt, steunen jullie me onvoorwaardelijk.
Heer. -Monseigneur.
Welkom op Chinon.
Je bent inderdaad flink voor een 19-jarige.
Ik ben Eleonora, die je moeder had kunnen zijn.
Koningin Eleonora.
Je zit in over je zus en haar bruidsschat?
Na 16 jaar mag je het verdrag met m'n vader wel eens nakomen.
Vanzelfsprekend.
Of je laat het huwelijk plaatsvinden, of je geeft de Vexin terug.
Alais trouwt Richard of het gebied is van ons.
Helder, beknopt en welsprekend geformuleerd.
Mijn standpunt is wat gecompliceerder.
Twee jaar terug hebben de koningin en ik, om een of andere reden…
Richard het bestuur van Aquitanië gegeven. Hij heeft dus al veel macht.
Trouwt hij met Alais, dan heeft hij jou als bondgenoot.
Ze trouwen of je geeft de Vexin terug. Dat is de afspraak.
Formeel juist. Maar de Vexin is van mij.
Waarop berust die aanspraak?
Het krioelt er van mijn troepen. Dus is het van mij. Luister, knul.
Ik ben koning. Ik hoef me geen knul te laten noemen.
Koning? Omdat je purperen kussens onder je reet hebt?
Philippe toch. Je brengt er helemaal niets van terecht.
Gebruik al je registers. Als ik brul, brul dan terug.
Ik zal eraan denken. -Nog iets. Wij zijn de wereld in 't klein.
Een natie is iets menselijks, dat zich voegt naar onze wil.
Als we beschaving hebben…
Als we beschaving hebben, kunnen we in vrede leven. De keus is aan ons.
Ik heb m'n eigen raadgevers. Zijn we klaar?
Je wilt iets van me. Vraag je niet of ik een voorstel heb?
Heb je een voorstel? -Nog niet, maar ik bedenk wel wat.
Tussen twee haakjes …
Je doet het beter dan ik dacht. -Het valt nog mee dat je dat ziet.
Wat zullen we ophangen, de hulst of elkaar?
Acht u mij geschikt voor het koningschap?
Zeer geschikt. -Verwacht u dat ik het zomaar opgeef?
Nee, ik heb je leren vechten.
Het interesseert me niet wat u Philippe voorstelt.
Ik wil Aquitanië én Alais én de kroon. Ik offer niet 't ene op voor het andere.
Ik verkwansel Alais of Aquitanië niet aan deze wandelende etterpuist.
Uw liefhebbende zoon peinst er niet over.
Hoorde u hoe hij me noemde?
Jazeker. Ga maar, het is zo etenstijd.
Ik doe alleen wat vader zegt. -Ga eten.
Heb ik iets verkeerds gedaan?
Ik doe altijd iets verkeerds. -Niet mekkeren.
En ga rechtop zitten. Hoe vaak moet ik dat nog zeggen?
En dat moet koning worden. -En ik z'n kanselier.
John gaat het land regeren, terwijl ik het beheer.
Hij geeft het geld uit dat ik binnenhaal. -Leuk voor je.
Koning zijn is leuker.
Ik heb je hertog van Bretagne gemaakt. Stelt dat niets voor?
Nooit valt m'n naam als troonopvolger. -Heeft een kanselier dan geen macht?
Het gaat me niet om macht. Als ik maar eens genoemd werd.
Er is hier geen genegenheid voor me.
U had niet gedacht dat ik daarop uit was, hè?
Ik moet iets opbiechten.
Ik ben niet dol op onze kinderen.
Alleen op jou, die ik slechts heb grootgebracht.
Je hebt nooit van me gehouden. -Jawel. Nog steeds.
Voor mijn part haalt Henry een schaap in z'n bed. Heeft hij ook gedaan.
Rosamund is al zeven jaar dood. -Plus twee maanden en 18 dagen.
Tel je de dagen? -Ik verzon maar wat.
Hij vond Miss Clifford in Wales en nam haar mee ter nadere observatie.
Jarenlang heeft hij haar bestudeerd.
Hij had haar innig lief, en zij hem.
Maar toen hij moest kiezen tussen haar en m'n zoons...
Het is al te gemakkelijk om mij te kwetsen.
Ik heb je altijd gekoesterd. Zou ik je kunnen kwetsen?
Met beide handen vastgebonden op je rug, Eleonora.
Ze is mooi, hè?
Buitengewoon.
Had ik je nog kwaaier kunnen maken met een andere geliefde?
Nee.
Er zijn ogenblikken dat ik je mis. -Veel?
Geloof je me niet?
Ouwe brave hond van me.
Dus kleine Johnny krijgt de kroon.
Ik heb het horen fluisteren, maar ik geloof er niets van.
Het zal je niet meevallen Alais op te geven. Je houdt van haar.
Het laatste zwak van een oude man, meer niet.
Valt het verblijf in je kasteel je zwaar?
Eerst wel, maar nu niet meer. Ik heb genoeg van de wereld gezien.
Je blijft daar. Je bent te veel oorlogen begonnen.
En de laatste had ik bijna gewonnen.
Maar zolang ik af en toe mag opdraven bij speciale gelegenheden.…
Ik vind het echt leuk om je te zien.
Genoeg gepraat. Ik rammel. Laten we ons kleden voor het eten.
Arm in arm? -En hand in hand.
Je bent nog altijd een prachtige man. -En jij bent m'n vrouw.
Vreemd. Sinds Louis dood is, terwijl Philippe opgroeide …
en ik geen Frankrijk als vijand had, heb ik ontdekt...
hoe prettig het is een wet te maken, een belasting te verlichten…
of te oordelen welke boer de koe krijgt.
Ik zal je zeggen…
Iets belangrijkers is er niet.
Nu dat Franse jochie groot genoeg is, heb ik m'n buik vol van oorlog.
Heb je de Vexin nog steeds nodig? -Nog even hard als altijd.
M'n troepen daar zijn binnen een dag in Parijs.
Als Alais en Richard niet trouwen, zorg ik dat je de Vexin verliest.
En dat zeg je nu pas. -Ik kan zorgen dat het gebeurt.
Je kunt het proberen.
Henry, koning van Engeland, heer van Schotland, Ierland en Wales …
graaf van Anjou, Bretagne, Poitou en Normandië…
Maine, Gascogne en Aquitanië.
Onze gasten verwachten een verliefd stel te zien.
Valt hier liefde uit op te maken? -En eeuwige toewijding.
Mijn Richard wordt koning, niet jouw John. Ik ken je.
Ik ken al je listen en streken. Om iedere hoek wacht ik je op.
Maakt het je iets uit? -Ja, omdat het jou uitmaakt.
Ga me niet dwarsbomen. -Dacht je dat ik het opgaf? Of toegaf?
Gun me een beetje rust. -Een beetje? Wat bescheiden.
Waarom geen eeuwige rust? Nog niet zo'n gek idee.
Als je me tegenwerkt, zal ik je treffen waar ik maar kan.
Heb je me ooit liefgehad? -Nee.
Mooi zo. Des te meer plezier zal dit me geven.
Hier ben ik dan. Wat wilt u van me?
Gewoon wat praten.
Hoe lang zijn we al niet onder ons geweest, met z'n tweetjes? Twee jaar.
Je ziet er gezond uit. Het oorlog voeren doet je goed.
Ik blijf op de hoogte. Ik volg je slachtpartijen. Ga zitten.
Is dit een audiëntie of een hinderlaag? -Hopelijk een hereniging.
Kijk toch niet zo stuurs.
Zo kan ik niet zeggen dat ik je liefde wil herwinnen.
M'n liefde nog wel. Waarom? -Om die liefde zelf, waar anders om?
Dat hoor ik wel als u de tijd rijp acht.
Ik broed plannetjes uit, ja. Zo komt een koningin in de cel de tijd door.
Maar er zitten meer kanten aan me. Waarom zou ik je niet liefhebben?
Kies een andere tactiek. Ik koester geen verborgen hartstocht voor u.
Wat ben je toch een saai ventje.
Net een liedje met maar één noot. Ik heb de kerk opgegeven uit verveling.
Dat kan ik met jou ook doen. -Niet zolang ik Aquitanië heb.
Alsof het me om heuvels en dalen gaat.
Volgens mij wilt u het terug.
Uit uw mond komt niets oprechts. In uw web raakt zelfs 'n spin verstrikt.
Als ik zo slecht ben, ga dan.
Blijf daar niet in tweestrijd staan. Heb me lief of laat me met rust.
U met rust laten?
Met intens genoegen.
Weggaan is 'n eenvoudige handeling. Je zet de ene voet voor de andere.
Stil. Moeder maakt ruzie.
Vader is klaar met het ontwerpverdrag. -Wat fijn. Waar is je vader?
God zegene u.
Dus hier ben je.
Heb je Philippe gesproken? Nog niet, maar ik ontvang hem dadelijk. Weest allen welkom.
Mogen we weten wat je hem voorstelt? -Wat geef je Philippe van mij?
Ik krijg toch alles? -En ik niets.
Jullie worden niet alledrie koning. -We kunnen het alledrie proberen.
Het is al geregeld.
Ik wil dat jij me opvolgt..
Richard.
Alais en de kroon. Ik geef ze je allebei.
Als ik gevoel voor humor had zou ik lachen.
Ik meen het. -En ik dan?
Ik ben uw lieveling.
Zou je kunnen behouden wat ik je gaf? Zou je hem kunnen verslaan?
Dat kunt u toch? -Ik ben er dan niet meer. Ik verlies ook.
Ik had je zoveel gegund.
U hebt me misleid. -Niet met opzet.
U bent een waardeloze vader. Beseft u dat?
Het spijt me. -Nietwaar. Nog niet.
Maar ik ga iets vreselijks doen.
Dan zal het u berouwen.
Heb je dit allemaal ingestudeerd?
Of improviseer je?
Zie de feiten toch onder ogen. -Welke?
Macht is het enige feit. Als ik hem de troon niet geef, pakt hij hem toch.
U zou me ervoor laten vechten. Ik ken u. U geeft me nooit iets.
Noem het maar niets.
Jij krijgt Alais en het rijk. Ik krijg wat ik het liefst wil:
Met jou als koning blijft het koninkrijk intact.
Dat is wat ik krijg.
Nu heb je alles. De troon, het meisje, de hele reutemeteut.
Ik weet niet wie we moeten feliciteren.
Het stikt van de koningen en koninginnen.
De enige pion ben ik.
Ik heb niets te verliezen.
Dat maakt me gevaarlijk.
Arm kind. -Arme John.
Zegt iemand: arme John?
Als ik in brand stond, zou geen mens op me pissen om het vuur te doven.
Heeft iemand een vuursteen?
Ik ben nog niet verloren.
Als u me nodig hebt, hier ben ik.
Is John z'n kanselier kwijt? -En u heeft er een gewonnen.
Mammie heeft een nare mededeling. -Ze vertrouwt me niet.
Henry laat John nog niet zakken.
Hij houdt de Vexin vast tot de maan blauw van de kou is.
En wat Richards trouwdag betreft, nog eerder zal Christus wederkomen.
Je kan jaren over een bruidsjurk doen.
Ik weet het. U weet dat ik het weet.
Ik weet dat u weet dat ik het weet.
Wie weten dat Henry het weet. En hij weet dat wij het weten.
Iedereen is goed op de hoogte.
Wil Richard mij als kanselier? -Waarom laat je John vallen?
Omdat u gaat winnen. Mits ik u daarbij help.
John slikt alles wat ik zeg. Aan mijn hand loopt hij blindelings in uw val.
Je bent goed.
Je bent eersteklas.
Je bent in staat John tegen mij uit te spelen of mij tegen John of...
Heb je al bedacht hoe je iedereen tegen iedereen gaat uitspelen?
Nog niet. Maar dat komt wel.
Mij maakt het niet uit wie koning wordt. U en Henry wel.
Ik wil jullie elkaar zien opvreten.
Je hebt talent voor haat.
Daar weet u alles van.
Lieve god.
Je bent van me blijven houden.
O jee, ik heb de koningin van streek gemaakt.
Wie hebben je nodig. Help ons.
Dan is er geen lol meer aan. -Word Richards kanselier.
Bekijk het maar.
Zo doet men zaken. We hebben hem, als we willen.
Hij verraadt ons ook, maar alleen als hij denkt dat we hem vertrouwen.
Waarom moest ik zulke slimme kinderen krijgen?
Wat mankeert eraan?
Niets.
Wat jij niets noemt, weegt mij zwaar.
Als ik je schrijf of probeer te spreken treft dat 'niets' van jou me als 'n steen.
Ga niet dramatisch doen. -Dat doe ik niet.
Ik ben bescheidener geworden. Ooit was ik vol ambitie.
Ik wilde poëzie en macht. En de jonge mannen die zich ermee bezighielden.
Destijds wilde ik zelfs Henry.
Nu heb ik nog maar één verlangen.
Ik wil jou op de troon zien.
U wilt vaders ingewanden zien, op een bedje van sla.
Het kan u niet schelen wie er wint. Als Henry maar verliest.
U bent precies Medea. Maar deze zoon leent zich niet voor uw wraak.
M'n gevangenschap heeft je veranderd.
Henry wilde mij straffen, maar jij bent het slachtoffer.
Ooit begeerden mannen deze klauw.
Henry was 18 toen ik hem ontmoette. Ik was koningin van Frankrijk.
Hij kwam naar Parijs, scherpzinnig als Aristoteles …
en met een lichaam, een doodzonde waard.
Wie smeten de tien geboden ter plekke aan diggelen.
De scheiding van Louis kostte me drie maanden. In mei trouwden we.
Graaf Henry en z'n gravin. Drie jaar later was hij koning van Engeland.
Hij was pas 21.
Vijf jaar jonger dan jij nu. -Ik kan rekenen.
Er was nog geen Thomas Beckett. Geen Rosamund.
Geen rivalen. Ik was de enige.
Toen kwamen Henry junior, jij en alle andere vruchten van m'n schoot.
Als ik onvruchtbaar was geweest, dan was ik nu gelukkig.
Was dat kwetsend bedoeld?
Zonde van de tijd om met Henry over de opvolging te twisten.
Welke zoon in de prijzen valt. We zullen het niet eens meemaken.
Moet je jezelf zien. Jij was me liever dan Henry.
Daar heb ik alles aan opgeofferd.
Wat wilt u?
Dat 't tussen ons wordt zoals het was. -Nee, dat is het niet.
Goed dan.
Ik wil Aquitanië.
Zo ken ik m'n moeder weer.
Wie kunnen winnen. Ik kan je Alais bezorgen.….
maar alleen als ik Aquitanië terugkrijg. -Het is en blijft van mij.
Moet ik je in m'n testament zetten? Geloof je me dan? Ik haal papier.
Papier brandt.
Ik heb je lief.
U hebt niets lief. U bent incompleet.
Het menselijke ontbreekt. U bent evenzeer dood als dodelijk.
Ga niet weg.
U was mooi, vroeger. -Weet je nog hoe dol je op me was?
We liepen altijd hand in hand. Voel nog eens hoe dat was.
Zo verhit en zo ruw?
Dit brandt niet. Ik kerf m'n testament hierin: alles naar Richard.
Weet je nog dat ik je leerde rekenen?
En luit spelen, en poëzie?
Zie je wel, je weet het nog. Ik heb je dansen geleerd, en talen….
en alle muziek die ik kende. Ik heb je liefde voor schoonheid bijgebracht.
De zon was toen warmer en we waren alle dagen samen.
William.
Laat de Franse koning naar de salon komen.
In de salon? Uitstekend.
Wat Henry ook voorstelt, hij meent er niets van.
Als dat een waarschuwing is, bedankt.
Stel dat het een aanbod is. -'Stel' is een spel voor geleerden.
Stel dat engelen op speldenpunten zitten.
Stel dat ik koning word.
Het is jouw spelletje. Speel jij het maar.
Dit heb ik voor vader gemaakt. Alles doet het. Maanden werk.
Ik ben niet achterlijk. -Dat weet ik. M'n plan is als volgt.
Ik kan drie talen lezen. Ik heb het recht bestudeerd.
Wie moeten zaken doen met Philippe. Anders lig je eruit en wint Richard.
Waar denk je aan? -Oorlog.
Met ons drieën kunnen we Richard uitschakelen.
Hem vernietigen, bedoel je?
En moeder ook? -Zeker.
Afgesproken? Doe je mee?
Ik moet nadenken. -Geen tijd.
We zijn nu tweederangs prinsen. Je weet hoe het daarmee afloopt.
Slecht.
En? Wil John oorlog of niet?
En jij? Als John soldaten wil, krijgt hij die dan?
Als John oorlog wil, krijgt hij die.
Hoor je dat?
Ik denk nog na.
Ik zal je helpen. Of Richard krijgt de troon, of jij.
Zouden we winnen, denk je? -Ik weet het zeker.
Mag ik misschien één moment rust? Iedereen zeurt al aan m'n hoofd.
Je hebt me aan Richard beloofd. -Alsof ik dat meende.
Dus wat je tegen John zei...
Denk je dat ik hem in de steek laat, die ik zo bemoederd en bevaderd heb?
Hij is alles wat ik heb. Hoe vaak moet ik dat nog zeggen?
Moeten we bij elke maaltijd vertellen wie we liefhebben?
Je vindt het gewoon leuk om me door te geven.
Ben ik een collecteschaal? Of ben ik 'alles wat je hebt', net als John?
Ik moet hem Aquitanië bezorgen.
Ik heb het over mensen en dan begin jij over grondgebied.
Ik haal die dingen door elkaar.
Aquitanië is voor Eleonora geen land, maar een middel om mij te pijnigen.
Daarom zal ze de hele avond op Richard hebben ingepraat..
oude sentimenten nieuw leven inblazend.
Ze ontfutselt het hem wel. Wat had ik ze graag afgeluisterd.
‘Ik heb je leren huppelen en luit- en fluitspelen.'
Schitterend. Dat was ik ten voeten uit.
Ik dacht, ik neem ze meteen maar mee.
Wat krijg ik van je? -Je bent ook net een klein kind.
Zwaar.
M'n grafsteen. Je verwent me. -Jou kan ik niets weigeren.
Niet weggaan. Het maakt haar woest dat ik niet zonder je kan.
Jij hebt mij net zo hard nodig als een kleermaker een aambeeld.
Ik ken die blik. Hij gaat zeggen dat hij van me houdt.
Als van m'n eigen leven.
Zo monter ik haar op.
Heb je Aquitanië gekregen?
Heeft hij het teruggegeven?
Geen Aquitanië voor John.
Ik moet hem toch iets geven. Is er geen vergelijk mogelijk?
Schat, als een timmerman kan opstaan uit de dood, is alles mogelijk.
Het is nota bene je zoon.
Ik herinner me de zwangerschap maar al te goed. Jij kende Rosamund net.
Waarom noem je haar? Er zijn er meer geweest.
Talloos veel meer.
En jij dan? Op hoeveel lakens heb jij je benen gespreid?
Thomas Beckett… -Je liegt.
Het laat je dus niet koud wat ik doe.
Ik wil Aquitanië, voor John. En ik zal het krijgen ook.
Dreig je met marteling? Wat wordt het, koken, radbraken of doorboren?
Dit zijn de papieren en je gaat ze tekenen.
Ga je me dwingen met dreigementen? ‘Teken of je krijgt geen eten'?
Of met tranen? ‘Teken of m'n hart breekt'?
Ik verafgood je. -Doe geen moeite. Dit werkt niet.
Ik wil je een aanbod doen. -Meen je dat?
Ik geef John het rijkste gewest van het continent in ruil waarvoor?
Wat levert het me op, meesterbrein? -Je vrijheid.
Zodra Johnny Aquitanië heeft, laat ik je gaan.
Denk je eens in. Op stap in Londen. 's Winters naar de Provence.
Even kijken waar Richard nu weer een bloedbad aanricht.
Dat alles voor een handtekening.
Je kan er wat van.
Ik dacht wel dat het je zou aanspreken. Je reist graag.
Ja, met m'n eerste man ben ik zelfs mee geweest op kruistocht.
Over godslastering gesproken.
Met m'n amazone-hofdames en m'n blote borsten richting Damascus.
Hij kreeg een beroerte en ik had geen huid meer over.
Maar de troepen waren diep onder de indruk.
Henry, ik...
Ik ben wanhopig.
Om gevangen te zitten, ingemetseld, terwijl je de wereld hebt gezien…
Ik weet niet hoe ik de laatste tien jaar heb overleefd.
Onvoorstelbaar.
Nu bied je mij..
het enige waar ik naar verlang...
in ruil voor het enige wat ik koester. -Teken.
Dan maak ik het blijde nieuws bekend. De koningin is vrij..
Johnny krijgt Aquitanië en Richard trouwt met Alais.
Vooruit dan maar.
Ik teken wel.
Op één voorwaarde. -Zeg het maar.
Laat ze nu trouwen.
Overval ik je? Zo plotseling is het toch niet.
Ze zijn al zestien jaar onderweg naar het altaar. Een lange wandeling.
John kan getuige zijn. Wat een grap.
En jij mag de bruid weggeven.
Ik wil het je zien doen.
Ik kan leven zonder Alais.
Ik dacht dat je van haar hield. -Dat is ook zo.
Goddank. Ik was even bang dat het geen pijn zou doen.
Het is wel treurig gesteld met je.
Zeg eens. Heb je je ooit afgevraagd of ik met je vader heb geslapen?
Het is niet waar. Maar er gaan geruchten. Twijfel je niet, af en toe?
Is het een genot om mij te haten? Geeft het voldoening?
Hou er dan mee op. -Dat kan niet. Ik leef voor niets anders.
Wacht maar. Ik zal je wat laten zien.
Ik doe het nog ook. Snor een priester op.
Ik moet een priester hebben.
Haal een bisschop. -Neem Durham. Wij zijn in de kapel.
John, Richard, Geoffrey.
Schiet een beetje op.
De bisschop wacht in de kapel.
Wat is er aan de hand? -Richard gaat trouwen.
Nu? Gaat hij nu trouwen? -Wat ben je toch snel van begrip.
Jij kan me toch geen pijn doen, vals sekreet.
Maar u wel, vader. Waarom? -Omdat ik het zeg.
Je wordt een mooie bruid. Wie weet huil ik wel.
Denk je soms dat het echt gebeurt?
Henry speelt weer een spelletje. -Dit keer niet.
Hij geeft me niet op. Dat heb je zelf gezegd.
Je bent mijn Helena niet. Ik voer om jou geen oorlog.
Ik geloof je niet. -Over tien minuten wel.
Dit is waanzin. Ik doe het niet. -Stil.
Ik doe het niet. Waar slaat dit op? Wat denk je hiermee te winnen?
Aquitanië natuurlijk. -Zeg dat nog eens.
Je moeder krijgt haar vrijheid en ik Aquitanië. Zo was het toch?
Je hebt ermee ingestemd.
Natuurlijk. Het was allemaal huichelarij, en ik slikte het voor zoete koek.
Ik meende het. -Niks trouwerij. Er wordt niet getrouwd.
Er wordt niet getrouwd. -Durham staat te wachten.
Doe het om mijnentwille. Ik vraag toch niet te veel.
Ik heb het Philippe beloofd. Denk aan m'n positie.
Die zal me een zorg zijn.
Je hebt het lef niet me te tarten. -O nee?
Jij bent de koning van Frankrijk. Zeg iets. Doe iets.
Kom maar met je dreigementen. Maak me eens bang.
Hij wilde dat huwelijk niet eens.
Wat krijgen we nu? -Mooi gespeeld, die woede.
Waag het niet een koning een leugenaar te noemen, jochie.
Ik ben geen jochie. Voor jou niet en voor niemand niet.
Je wilde het huwelijk, of de Vexin. Je krijgt geen van beide.
Je hebt een verdrag met Frankrijk. -Frankrijk kan doodvallen.
Ze trouwt met niemand. Zolang ik leef.
Zolang jij leeft is iets anders dan eeuwig.
Niet op mijn klok, jochie.
Hoor de leeuw brullen. Probeer liever mij bang te maken.
Doe niet zo kinderachtig. Vat het sportief op.
Hoe is het met uw been? En de rug?
U wordt oud. Uw einde nadert.
Ik ben de oudste man die ik ken. De paus is tien jaar jonger.
Wat wou je, een duel als ik 75 ben?
Ik heb recht op de kroon. -Je krijgt wat pappie je geeft.
Ik ben aan de beurt. -Je krijgt niks.
Dat duel houden we nu. -Nu meteen?
Nee. Op het slagveld.
Dus we zijn in oorlog. -Ja. Ik heb 2000 man in Poitiers.
Roep ze maar. Kunnen ze je horen?
Schreeuw maar. Kijk maar of je antwoord krijgt.
Dichter bij Poitiers dan hier kom je niet.
U hebt het lef niet me op te sluiten.
Zolang je niet erkent dat John me opvolgt, doe ik wat ik wil.
Als koningszoon mag je je vrij bewegen in het kasteel.
Er is geen kasteel dat mij vasthoudt. Posteer je wachters maar.
Kijk eens aan.
Ik ben weer koning. Fantastisch.
Ben je blij voor me, Geoff? -Voor ons allebei.
Mooi gespeeld. Je was ijzersterk. -Ja, hè?
Ik had je te pakken, hè?
Heerlijk om koning te zijn.
En, Henry, heer en meester, wat nu?
Geen idee. Ik weet dat ik aan de winnende hand ben.
Ik weet dat ik ga winnen. Maar wat de volgende zet is?
Je was bang, hè? Volgens mij wel.
Ik was bang. Je moet niet spelen met gevoelens. Niet met de mijne.
Ik kon je onmogelijk opgeven.
Blijkbaar ben je me dierbaarder dan ik dacht.
Je kijkt weer eens sfinxachtig.
Wat is je gemoedstoestand? -Pure verrukking.
Ik zit opgesloten met m'n zoon. Welke moeder droomt daar niet van?
Eén ding.
Mag ik zien hoe je haar kust?
Hou je dan nooit op?
Ik zie jullie elke nacht. Ik stel het me voor in m'n slaap.
Laat het daarbij. -Ik wil slechts m'n voorstelling toetsen.
Let niet op de draak daar in de hoek.
Je moet geloven dat ik je liefheb. Het is zo.
Geloof dat ik voor altijd de jouwe ben. Want dat ben ik.
Geloof in de voldoening en vreugde die je me geeft.
En geloof...
Wil je nog meer?
Ik ben oud, en het is leeg om me heen.
Blijf bij me.
Er is een legende over ene Lear, met wie ik veel gemeen heb.
Hij heeft een koninkrijk en drie kinderen die hij aanbidt.
Hij wil nog steeds John koning maken. -Natuurlijk.
Wat een hebzuchtig stelletje zijn jullie.
Koning, koning, koning. Twee van jullie wacht een desillusie.
Als je niet trouwt, wil je broertje, de Franse koning, je bruidsschat terug.
Alais trouwt met Richard of het gebied is van ons.
Er zijn ogenblikken dat ik je mis. -Veel?
Geloof je me niet?
Ouwe brave hond van me.
Als ik zeg dat je met John trouwt, dan doe je dat.
Je blijft bij mij.
Ik doe met je wat ik wil.
Ik wil Aquitanië én Alais én de kroon. Ik offer niet 't ene op voor het andere.
Wie moeten zaken doen met Philippe. Anders lig je eruit.
Stel dat ik koning word. Mijn Richard wordt koning, niet jouw John.
Nu heb ik nog maar één verlangen: ik wil jou op de troon zien.
U wilt vaders ingewanden op een bedje van sla.
Zodra Johnny Aquitanië heeft, ben je vrij.
Je biedt mij..
het enige waar ik naar verlang...
in ruil voor het enige wat ik koester. -Teken.
Dan breng ik het blijde nieuws:
De koningin is vrij, John krijgt Aquitanië, Richard trouwt Alais.
Je wordt een mooie bruid. Wie weet huil ik wel.
Denk je soms dat het echt gebeurt?
Wat win je hiermee? -Aquitanië natuurlijk.
Zeg dat nog eens.
Je moeder krijgt haar vrijheid en ik Aquitanië. Zo was het toch?
Allemaal huichelarij, en ik slikte het. -Ik meende het.
Niks trouwerij. Er wordt niet getrouwd.
Wat maken jullie me mooi.
Wat zou Salomo hebben gezongen als hij dit had gezien?
Het gaat niet. Ik ben in zout veranderd.
Opnieuw verloren. Ditmaal is het afgelopen met me.
Het wordt nog wel weer eens Kerst.
Jij zou aan m'n tepels kunnen hangen, maar ik moet aan de kinderen denken.
Lief hoe ze elkaar kusten, hè?
Volgende keer is hij voor mij. Ik heb de tijd.
Daar ben je. M'n troost en m'n gezelschap.
We zitten nog een jaar opgesloten.
Nog eens vier seizoenen. Wat een ellende.
Daar heb je dan zo hard voor gewerkt.
Is het te veel van het goede?
Knijp je ogen wat dicht, of m'n schoonheid verblindt je.
Een vrolijk kerstfeest.
Ben je daarvoor gekomen, om dat te zeggen?
Misschien was u eenzaam.
Hier, kanselier. Kijk eens of hij past.
Eigenaardig. Ik kan me mijn derde verjaardag herinneren.
Niet alleen de cadeautjes.
Ook wie wat deed bij wie en wat voor gevoel ik daarbij had.
Zo goed is m'n geheugen.
Toch herinner ik me van m'n ouders niets dan onverschilligheid.
Hoe zou dat komen?
Ik weet het niet. -Moeilijke vraag, makkelijk antwoord.
Ik ben moe, je wilt 'n simpel antwoord, en dat heb ik niet.
Ik ben dood- en doodziek van jullie allemaal.
Ik dacht, ik ga wat nagenieten.
Moeder is moe. Voor leedvermaak kan je beter morgen terugkomen.
Lekker stangen is er niet bij, vanavond.
De schoft heeft ons opgesloten. -Wat zeg je?
We zijn z'n gevangenen. -Ik kijk er niet van op. Dat was ik al.
Ik verkeerde in de waan dat u mij op de troon wilde.
Ditmaal hebben we verloren.
Denkt u dat ik kansloos ben? -Inderdaad.
Ik weet wanneer ik een nederlaag heb geleden.
Wees een flinke jongen, lik je wonden en ga slapen.
Ik word koning. -Jawel, maar dit jaar niet.
Accepteer dat. Zet het van je af. -Dat kan ik niet.
Zo moeilijk is het niet. Zeg me na: John wint, ik verlies.
En als John doodgaat?
Hij heeft een mes. -Natuurlijk. Dat hebben we allemaal.
Het is 1183 en we zijn barbaren.
En dat willen we weten ook. Kindertjes toch.
Oorlog komt voort uit onszelf.
Niet uit de loop der geschiedenis, uit gerechtigheid of onrecht.
Niet uit idealen, godsdienst of politieke opvattingen.
Wij zelf zijn de moordenaars.
Wij brengen oorlog voort. Wie dragen hem bij ons als syfilis.
De rivieren stinken naar lijken omdat de levenden verrot zijn.
In godsnaam.
Kunnen we elkaar niet een klein beetje liefhebben?
Zo begint vrede. We hebben zoveel reden elkaar lief te hebben.
Wie hebben zoveel mogelijkheden.
Wie kunnen de wereld veranderen.
En wat doet Philippe, terwijl wij elkaar omhelzen?
Dat is waar ook. Philippe. Wie gingen een oorlog beginnen.
Als vader het hoort, ben ik verloren. -Rustig.
Fijne adviseur ben je.
Doe niets op eigen houtje. Laat het aan mij over.
Hij spant samen met Philippe.
Jij hebt hem een oorlog aangepraat.
Wat een onbetaalbaar joch. Hij heeft zichzelf onterfd.
Als ik Henry vertel wat John heeft uitgevreten…
Ik heb wat tijd nodig.
Hou John even bij Philippe uit de buurt. -Tot uw dienst.
Je moet weg. Praat eerst met Philippe. Beloof hem de Vexin, of Bretagne.
Als John uit de gunst is, zien we verder.
Ga zelf maar met Philippe praten. U bent de diplomaat.
Jij bent met hem bevriend.
Jij kent hem. Ik niet.
Beloof hem wat hij maar wil.
Nu heb ik hem te pakken. Johnny is z'n lievelingetje, denkt hij.
Dan krijgt hij het mes tussen de ribben. Messen, messen.
Waar is de spiegel? Ik ben Eleonora. Ik wend nergens m'n gezicht voor af.
Wat een mooi meisje.
Hoe heeft haar koning haar kunnen verlaten?
Het loopt volgens plan. Morgen kan de troon voor mij zijn.
Sta je nog aan mijn kant?
We krijgen het hele stel tegen ons. Kan ik op je rekenen?
En ik op jou? Alle Engelse grond in Frankrijk, in ruil voor m'n steun?
Dus we zijn bondgenoten?
Van nature.
Dit vraagt om iets plechtigs, maar ik heb geen tijd.
Ik moet vader vertellen van Johns verraad.
Je stinkt. Wist je dat?
Je bent een stinkerd en je stinkt.
Kom mee. We zijn hier klaar. -Ik vermoord je. Een dolk.
Stumper. Als jij een prins bent, is er hoop voor de apen.
Ik wilde je redden. Niet ik zou naar vader gaan, maar hij.
Hij was van plan je te verlinken. Je ziet het aan hem.
Het is waar. -Ik weet niet wie m'n vrienden zijn.
Philippe.
Mogen we? -Daar zijn gordijnen voor.
Ik heb alles verpest. Ik leer het nooit.
Je ging net naar bed. Ik kom morgen wel terug.
Kom binnen.
Moeder heeft me gestuurd. -Kom evengoed binnen.
Onze alchemisten hebben het destilleren ontdekt.
Dit noemen we brandewijn. -Henry houdt me gevangen.
Vind je dat amusant?
Vanwaar dan die glimlach?
Ik dacht, vraag niet waarom, aan de laatste keer dat je in Parijs was.
Is het al twee jaar geleden? -Kan zijn. Ik heb een leger nodig.
Hier. Tegen de kou. -Ik moet soldaten hebben.
Ben ik veranderd? Vind je dat ik er ouder uitzie?
Het waren twee zware jaren. Koning zijn heb ik moeten leren.
Ik wil antwoord. Ja of nee. -Dan zul je even moeten wachten.
Ik ben veranderd. Ik ben niet meer dat jochie dat jij leerde jagen.
Weet je nog hoe we zwijnen opdreven, jij voorop, ik moeizaam volgend?
De godganse dag. Ga niet weg. -Ik moet weten of je me helpt.
Ga zitten. Dan praten we erover.
Je schrijft nooit. -Aan niemand.
Waarom zou ik jou koning maken en niet Geoffrey of John?
Waarom jou tot vijand kiezen, in plaats van de sukkel of de gluiperd?
Zouden we vijanden zijn? -We ruziën al.
Goedenacht.
Je bent nog steeds een jochie.
In sommige opzichten. Hoe bedoel jij het?
Je vraagt niet wat ik te bieden heb. -Ik luister.
Je krijgt de Vexin. En Bretagne. -Dat is van Geoffrey.
Doet dat ertoe? -Voor Geoffrey misschien. En verder?
Dat was het.
En wat wil je van mij? -Tweeduizend soldaten.
Vijfhonderd ruiters. Wapens en belegeringsmateriaal.
Wat nog meer?
Ik heb nooit geschreven omdat ik geen antwoord verwachtte.
Je was al getrouwd. -Maakt dat iets uit?
Niet dan?
In die twee jaar heb ik alle hoeken van de hel gezien.
Eigenaardig. Ik ben je daar niet tegengekomen.
Je hebt nog niet gezegd dat je van me houdt.
Alles op z'n tijd.
Het is toch niet te laat voor je? -Ik hoopte al op je komst.
Wie moeten onze onderhandelingen voortzetten.
Ik hoop steeds je vader in jou te zien. -Die is er niet.
Ik mis hem. Is Richard of de koningin al bij je geweest?
Doet dat ertoe? Zo niet, dan komen ze nog wel.
Ik wil tot een akkoord komen. Tot nu toe doe ik je te kort.
Niets is inderdaad niet genoeg.
Jammer dat je me niet mag. Je vader zei altijd: Houd sterkeren te vriend.
Daarom was iedereen z'n vriend.
Ik wil vrede. -Rot op met je vrede.
Je vader had tranen geplengd. -Het was een huilebalk.
Een oorlog verlies je.
Ik kan niet verliezen, Henry. Ik heb de tijd.
Je hebt grote, sterke armen. Je kunt me nog fijnknijpen als een blaadje sla.
Maar alles kost je steeds meer moeite. De zandloper is onverbiddelijk.
Ik heb geen haast. Ik heb alle tijd.
En als ik haast maak? Als ik zeg: Engeland is in oorlog met Frankrijk?
Dan capituleert Frankrijk. Ik hoef niet te vechten om te winnen.
Welke provincies je ook verovert, lang hou je ze niet.
Heb je dan geen greintje lef? -Soms. Het is als met eb en vloed.
Ik zou jou wel eens los willen laten op Eleonora. Meer brandewijn.
Ken je het? -In Ierland stoken ze het al eeuwen.
Het ziet er somber uit voor Henry, hè?
Als Richard je erom vraagt, beloof je hem wapens, soldaten, alles.
Allicht. -En als het zover is, trek je je terug.
Zou jij niet hetzelfde doen? -Laat Henry's zoons tegen 'm vechten.
Precies.
Je hebt potentie. Dat is eersteklas denkwerk.
Goedenacht? Ga je alweer?
Wat spreken we dan af? -Cadeaus uitpakken na de mis.
We zijn nog niet klaar. -Jawel. Het was zeer bevredigend.
Wat is zo bevredigend? -Ik win. Dat is je toch niet ontgaan?
Ik weet van niets. -Ik weet nu hoe je denkt, hoe je bent.
Je hebt je complete strategie uit de doeken gedaan.
Ik weet precies wat je wel en niet gaat doen. En ik heb jou niets verteld.
Dus als m'n oude ogen het goed zien, heb ik gewonnen.Dormez bien.
Je hebt m'n vader vernederd.
Je hebt 'm getreiterd, z'n vrouw verleid en elke oorlog van hem gewonnen.
Je negeerde verdragen en zette hem voor gek. En hij had je nog lief ook.
Hij wist wat liefde was. Jij niet.
Ik weet hoe vaders voortleven in zoons.
Als koning hou je er principes op na. Wat is je standpunt inzake sodomie?
Hoe sta je tegenover jongens die het met jongens doen?
Over Richard doen zoveel verhalen de ronde.
Wat is jouw versie, ter vergelijking? -Hij benaderde me toen ik vijftien was.
Wie waren aan het jagen, m'n paard struikelde en ik kwam ten val.
Ik kwam bij toen Richard me aanraakte.
'Philippe, hou je van me?' En ik zei ja. Weet je waarom?
Om op een dag jou het hele verhaal te kunnen vertellen.
Je hebt geen idee wat ik heb moeten overwinnen. Of misschien wel:
Stel je voor, je omhelst een syfilitische hoer...
wringt je lippen tot een glimlach, en zegt: Ja, ik hou van je.
En ik vind je mooi.
Ik weet niet hoe het me is gelukt.
Zo is het niet gegaan.
Jawel. -Je hield van me.
Geen moment.
Ga weg alstublieft. Ik wil u hier niet. -Het is geen pretje om hier te zijn.
De koninklijke huichelaar vindt me zeker pervers.
Je moeder zal blij zijn. -Die weet het al.
Zij heeft me gestuurd.
Je bent echt een kind van je moeder.
Wie van Uw vier zoons noemt u dan de uwe?
Toch niet Henry, m'n begraven broer, die volslagen idioot?
Waarom altijd hij, en nooit ik? -Hij was de oudste.
Ging het alleen daarom? -Jij koos Eleonora's kant.
U vroeg me niets. U sprak m'n naam niet uit.
Ik was direct gekomen. Ik had alles voor u gedaan.
Het is mijn schuld niet.
Alleen u telde. -Niet waar. Je wilde m'n koninkrijk.
Hou dat maar. Ik hoop dat het uw dood wordt.
Goddank heb ik nog een zoon. Goddank dat John er is.
En wie danken we voor Geoffrey?
U hebt geen hoge dunk van me. -Ik heb helemaal geen mening over je.
Ze zeiden dat ik uw handen had. Wie weet heb ik wel meer van u.
Probeer me eens te zien.
Ik ben geen krijgsman als Richard, maar hij kwam u verraden.
Ik ben evenmin wat het ook moge zijn dat u in John ziet.
Hij heeft u ook verraden. -Zou ik jou koning maken?
U maakt mij koning omdat er niemand anders is.
Ik zou zijn kanselier worden. Vraag hem waarom.
Omdat ik John tot verraad aanzette. -Je zult het best hebben geprobeerd.
Maar ik ben er zeker van dat John van me houdt.
Zoals een veelvraat van z'n eten.
Vuile klootzak.
Het is niet wat u denkt. -Wat denk ik dan?
Wat Geoffrey zei.
Ik zou nooit tegen u samenzweren. Nooit.
Ik weet het. Je bent een brave jongen.
Mag ik weg? Het is laat. Ik had al in bed moeten liggen.
Kon je niet wachten? Vertrouwde je me niet?
Alles was voor jou. Had dat geloofd. -Ach, wat een verdriet.
Voor wie denk je dat ik m'n rijk heb opgebouwd?
Heeft pappie dat voor mij gedaan? Wanneer krijg ik het dan?
Als we je begraven.
Je bent al net als zij. Na alles wat ik je heb gegeven.
Ik weet wat u me hebt gegeven. -Ik hield van je, Johnny.
U bent een koudbloedige rotzak. U houdt van niets of niemand.
Ziet u? Ik ben de enige die overblijft.
Hier, vader.
Hier ben ik.
M'n biografie zal makkelijker lezen dan dat m'n leven is geweest.
Henry FitzEmpress, koning op z'n 21e, als eerste Plantagenet.
De grootste strijder van een strijdlustig tijdperk. Een leider.
Hij was rechtvaardig wanneer dat kon.
Hij bestuurde een rijk zo groot als dat van Karel de Grote.
Uit liefde trouwde hij een vrouw die een legende was.
Noch Rome, noch Alexandrië, noch Camelot heeft zo'n koningin gekend.
En ze schonk hem vele kinderen.
Maar geen zonen.
Koning Henry kreeg.…
geen zonen.
Hij kreeg drie besnorhaarde wezens.
Maar die verstootte hij.
Jullie zijn niet van mij.
Ik erken jullie niet. Geen van jullie krijgt m'n kroon.
Ik laat jullie niets na. Ik wens jullie en jullie kinderen niets dan rampspoed.
M'n jongens zijn dood.
Ik heb m'n jongens verloren. Allemaal.
de kerstgans zit aan het spit
de kerstwijn zit in de pan
het kerstvuur gloeit
Er is verder niemand die zingt. Het lijkt wel vastentijd.
Toen ik klein was, was Kerstmis een verwarrende tijd voor me…
met twee koningen in het Heilige Land: God en oom Raymond.
Ik wist nooit wie er jarig was.
Henry is er niet. -Dan kunnen we over hem roddelen.
Gekruide wijn.
Dat is waar ook. Daar hield Henry van.
Mag ik even blijven? -We zijn hier allebei genodigde.
Gehuisvest als armoedzaaiers. Met ons drieën in één bed.
Heb je ooit van Henry gehouden? -Ooit? Voor de Zondvloed, bedoel je?
Ten tijde van Rosamund?
De prehistorie. Daar zijn geen kronieken of ooggetuigen van.
Wiel portretten. Ze was mooier dan jij. -Veel mooier. Met violet in haar ogen.
En een regelmatig gebit. Een zeldzaam schoonheidskenmerk.
Ze lachte dan ook overdreven veel, maar kauwde als een echte dame.
Je haat haar nog steeds. -Nee. Maar toen wel.
Hij gaf haar mijn plaats en dat was moeilijk te verkroppen.
Ze zat, net als jij, aan het hoofd van de tafel. Op mijn stoel.
Dus heb je haar laten vergiftigen.
Nee, ik heb Rosamund niet vergiftigd.
Al heb ik gebeden om haar dood en geglimlacht toen die kwam.
Waarom ben je niet blij dat je Henry nog weet te boeien?
Het lukt me maar niet medelijden voor je op te brengen.
Waarom medelijden?
Je houdt van Henry, maar ook van z'n koninkrijk.
Als je hem ziet, zie je steden, een kustlijn, akkers en belastingen.
Ik zie alleen Henry.
Kun je hem mij niet gunnen? -Ik heb allang afstand gedaan.
Ik dacht nog wel dat ik je kon raken. Ben je altijd zo geweest?
Vroeger al, toen ik je aanbad? -Hoogstwaarschijnlijk wel.
Ik ben afgeschreven. Ik ben hier om hem te geven wat hij maar wil.
Weet je wat ik graag zou willen voor de Kerst?
Ik zou je graag zien lijden.
Alais, voor jou doe ik alles.
Wat een sterren. Het zijn goede ogen die daartussen een nieuwe ontdekken.
Heb je het koud? -Ik heb warme wijn.
Waren er vroeger minder sterren? Dat zal wel altijd een raadsel blijven.
Wat is dit? -Warme wijn.
Ga jij maar even weg. M'n weduwe wil me spreken.
Ze wil je terug.
Wil je me terug?
Zij denkt van wel. Ze denkt dat de behoefte aan liefde nooit overgaat.
Daar zit iets in.
Je bent nog steeds een ophaalbrug die zich voor iedereen laat zakken.
Op mijn leeftijd is er weinig verkeer meer.
Op je eeuwige gezondheid.
Vrouwlief.
Wat wou je me vertellen?
Wie hebben er een potje van gemaakt. -Nou en of.
Ik heb Richard gesproken. -Die fijne knul.
Jullie hebben ruzie gehad, zei hij. -Zoals altijd.
Hij denkt dat je ze wilt onterven.
Ik zal toch wel bijdraaien? -Het kan me weinig schelen.
Ik betwijfel of wat dan ook me nog iets kan schelen.
Hongerig ben ik slechts uit gewoonte en m'n passies zijn herinneringen.
Ik zou uren naar je leugens kunnen luisteren.
Maar je begeerte is dus kwijnende? -Ik ben doodmoe.
Ga dan slapen. Droom van mij met croutons .Henry /a mode de Caen.
Hou toch op.
Ik moet nog beginnen.
Wat wil je? M'n naam op papier? Ik teken alles.
Aquitanië voor John? Hij, jij, iedereen kan het krijgen.
In ruil waarvoor? -Nergens voor. Een beetje rust.
Laat dit afgelopen zijn. Stuur me terug, sluit me op en laat me met rust.
Ik heb je m'n woord gegeven.
Wil je een kussen? Een omslagdoek? Een voetenbankje?
Jouw eed is godslastering, je handtekening papierverspilling.
Ik maak je zwart. Let dan wel op. -Hoe is het zover met ons gekomen?
Stap voor stap. -En nu?
Toch nog nieuwsgierig, hè? Je mag me gerust naar m'n plannen vragen.
China veroveren, het Vaticaan plunderen. Het zal me worst zijn.
Ik geef John m'n land en ik ga slapen. -Je bent te goed. Ik moet het afslaan.
Klets niet. Ik teken met bloed, met spuug of hemelsblauwe inkt.
Kom, dan is het gebeurd. -Nee.
Ik geloof niet dat ik een handtekening van je wil hebben.
Echt niet?
Het blijft een genot, jou op stang jagen. -Je wilt mijn land niet voor John?
Die zelfvoldaanheid is onuitstaanbaar. -Weet ik.
Je wilt Richard en John allebei niet. -Je hebt het door.
Goed dan. Laat me versteld staan. Wat wil je wel?
Een nieuwe echtgenote.
Dus je wilt van me scheiden.
Denk je dat de paus eraan meewerkt? -Zonder mij was hij geen paus.
Eleonora eruit, Alais erin. Waarom?
Een nieuwe vrouw zal me zonen schenken, vrouw.
Alsof je er nog niet genoeg hebt. -Ik wil een zoon.
Al die zoons van jou bij boerenmeiden, hoeveel bastaards zijn dat?
Al m'n zoons zijn bastaards. -Zet je het door?
Van harte. -Je zoons zijn deel van jou.
Zoals wratten en puisten. Ik laat ze verwijderen.
Ze zijn van ons samen. -Jazeker. En wat is het een fijn stel.
Geoffrey. Een jongen om trots op te zijn.
Dat is geen mens, maar een constructie van tandraderen.
John.
Was z'n laatste verraad jouw idee?
Als hij loog, zei ik altijd: hij is nog jong.
Over z'n bedrog zei ik: het is nog een kind.
Hij steelt, hoereert en tuigt z'n bedienden af.
Zo'n man hebben we van 'm gemaakt. -Ik niet. John is jouw werk.
En Richard dat van jou.
Hoe kon je hem naar Philippe sturen? -Ikwas...
Ik was moe en had het druk. Ze waren vrienden.
Hij was de beste.
Maar jij hebt hem van jongs af ingepalmd. Ik kreeg geen kans.
Je wilde geen kans. -Je nam hem met je mee.
Mij kon je missen, maar hem niet. -Jij dwong me te doen wat ik deed.
Voor hem moest ik ons bed uit. -Ik voor Rosamund.
Zo simpel is het niet. Beslist niet.
Ik aanbad je. Nog steeds.
Van al je leugens is dat de ergste. -Daarom heb ik hem voor nu bewaard.
Wie hebben alles kapotgemaakt wat we maar aanraakten.
Dat moet je ons inderdaad nageven.
Weet je nog dat we elkaar ontmoetten?
Als de dag van gisteren. -Ik zag je amper, met die felle zon.
Het regende. Maakt niet uit.
Erg veel werd er niet gezegd. -Bijzonder weinig.
Ik had nog nooit zoiets moois gezien.
Ik liep naar je toe en raakte je aan.
Waar vond ik de moed?
In m'n ogen.
Ik hield van je.
Geen echtscheiding.
Er komt geen echtscheiding.
Nee?
Het spijt me, maar je zult zonder haar moeten leven.
Het was maar een bevlieging. -Wat een opluchting.
Ik wilde je niet kwijt.
Even uit intellectuele nieuwsgierigheid:
Hoe kan jij mij in jezusnaam kwijtraken?
Zien we elkaar ooit? Kom ik ooit bij je langs? Ben ik niet altijd elders?
Schrijven we elkaar? Stuur ik schepen vol geschenken? Laat ik je groeten?
Ik ben de jouwe niet. We delen niets met elkaar.
Hoe kan je me kwijtraken? -Voel je de ketenen niet?
Je weet dat ik me niet laat tegenhouden.
Ik hoef alleen maar tijd te rekken.
Elke vijand die je hebt heeft vrienden in Rome.
We kosten je tijd.
Ik ben niet aan het aftakelen. Ik kan nog jaren mee.
Hoeveel jaar? Stel dat ik het een jaar weet te rekken.
Stel dat je eerste zoon sterft. Kan gebeuren.
Stel, je tweede kind is een meisje. Hoe oud is pappie dan inmiddels?
Wat voor scharminkelig, rachitisch, bleek, verschrompeld.
halfblind, kreupel nageslacht denk je dan nog te verwekken?
Lief dat je zo bezorgd bent. -En als je, wat onvermijdelijk is, sterft.
wat gebeurt er dan met je frêle Alais en haar prille prinsje?
Denk je dat Richard wacht tot het misbakseltje groot is?
Zoiets zou je hem niet laten doen. -Ik zou hem de kinderkamer induwen.
Zo wreed ben je niet. -Wees gerust. Jij bent dan al dood.
Wat wil je? -Hetzelfde als jij. Een koning als zoon.
Jij kan er meer maken. Ik niet. Denk je dat ik wil uitsterven?
Je schuift mijn zoon opzij en dan noem je mij wreed?
Tien jaar lang leef je met alles wat ik kwijt ben. Je hebt een andere vrouw.
En dan ben ik wreed? Ik zou je kunnen villen zoals je een peer schilt.
God zelf zou het gerechtigheid noemen.
Eerstdaags ga ik dood.
Op een dag wordt er Leve de koning gezongen voor iemand anders.
Laat dat een zoon van me zijn. -Ik blijf onberoerd.
Ik heb geen zoons. -Je hebt er al te veel.
Wiens me succes. Ik ga.
Naar Rome? -Daar woont de paus.
Je hebt het lef niet. -Zeg dat tegen de kont van m'n paard.
Met Pasen ben ik van je af. Je Koninginnedagen zijn geteld.
Als je gaat, staan we tegen je op. -Wie?
Richard, Geoffrey, John en ik.
Jullie, eendrachtig? Als varkens vleugels krijgen.
Dan hangt er morgen spek in de bomen.
Je geeft ze een gemeenschappelijke vijand: nieuwe zoons.
Met z'n drieën tegen mij? -En Philippe. Die zou ook meedoen.
Dat is waar. Hij zou het doen.
Wil je nu nog steeds naar Rome? Ik heb je te pakken.
Zal ik duizend man meenemen of is dat te patserig?
Bluf maar een eind weg. -Arme ziel.
Hoe vertel ik het je voorzichtig?
Je hebt een misrekening gemaakt.
Je had moeten beloven dat je je zou gedragen.
Dan had ik je zoons de vrijheid gelaten om te muiten.
Je gaat je zoons niet opsluiten. -Waarom niet?
Je hebt het lef niet. -Ze zitten hier goed.
Ik verbied het. -Toe maar.
Heeft je vader met me geslapen of niet?
Je gaat me natuurlijk vertellen van wel. -Zou je kwaad worden?
Die duizend man neem ik gewoon mee. Kan mij het schelen.
Ga niet bij me weg. Ik ben wanhopig. Ik doe alles om je te houden.
Je gelooft het zelf, hè? -Vraag maar iets.
Er is al jaren niets meer tussen ons.
Wat wil je dat ik doe? -Niets.
Wat je vader en mij betreft… -Je kan doodvallen.
Jij eerst. Ik hoop het te zien gebeuren. Je bent zo bang om dood te gaan.
Arme Eleonora. Had ze maar gelogen. -Dat heeft ze gedaan.
Daarnet, over je vader. -Ik kan altijd op je rekenen.
Als ik je aanraakte, dacht ik aan hem. -Zodra het pijn doet, huil ik.
Ik heb jou vaker bedrogen dan Louis. -En?
Ik vermoord je als je me verlaat. -Doe je best.
Je vader had een prachtig lichaam. -Het is gelogen.
Zal ik het beschrijven? Z'n armen vol littekens, ik voel ze nog om me heen.
Wat? Doet dat pijn? -Ik word onpasselijk.
Wie hebben het gedaan.
Jij was in de kamer ernaast terwijl we het deden.
In welk gezin is het altijd pais en vree?
Als de koning op is wordt er niet geslapen.
Laat ze haar spullen pakken. Ze vertrekt als het licht is.
En arresteer de jongens.
Koud.
Ik voel niets. Helemaal niets.
Wie kunnen niet terug.
Nee toch, Henry?
Wie kunnen niet terug.
Hij hoeft niet te denken dat ik hem ga smeken.
Maakt het uit hoe je ten onder gaat? -Wel als die ondergang zeker is.
Ik kom afscheid nemen. Ik heb voor ieder van jullie iets meegenomen.
Wat is hij van plan? Ons hier houden?
Hoeveel bewakers? -Is al geregeld.
En de binnenplaats? -Een chaos. Je kan er zo uitlopen.
Wie gaan. -Is het oorlog? Wat is er?
Wat is er aan de hand? -Niets, voor een keer.
Wat deed je vannacht? -Een reis organiseren. Naar de paus.
Ben je weer geëxcommuniceerd?
Hij gaat me m'n vrijheid geven. Ik laat me van Eleonora scheiden.
Tot ieders verbazing blijkt het huwelijk nooit geconsummeerd.
Even serieus. -Ik ben serieus. We gaan trouwen.
De paus zelf trouwt ons. -Echt? Of is het weer zo'n truc van je?
Ze zijn de trouwerij al aan het repeteren.
Wie gaan naar Poitiers. Daar wachten we hem op met een leger.
Blijf dicht bij me. Ren zo nodig. -We kunnen beter hier blijven.
Hier? -Tot Henry komt. Hij komt toch?
En hij komt alleen. Ik tel drie wapens tegen één.
Denk je dat we het kunnen? -Ik niet. Doe jij het maar.
Ik kijk wel toe -Waar gaat u heen?
Ik laat het niet gebeuren. -Als u het vertelt, vermoordt hij ons.
U wilt zelfs mij niet kwijt. -Dat is de vraag.
Waarschuw hem en wij gaan eraan. Het is wij of hij. Heel simpel.
Vlucht. -Geoffrey heeft gelijk.
Je bent geen moordenaar. -Kijk nog maar eens goed.
U hebt deze dingen zelf meegebracht. Moet hij dood? Doe het zelf.
Tegennatuurlijke bruut dat je bent.
Tegennatuurlijk? Wat is dan natuurlijk?
Giftige paddestoelen en gebochelde kindertjes?
Welig tierende gezwellen, dolle honden en vrouwen die hun man vermoorden?
Wat is tegennatuurlijk?
Uw zoon staat voor u. Overdek hem met kussen. Hij is de uwe.
Nee. Je bent niet van mij. Ik ben niet verantwoordelijk.
Wie heeft me onderwezen? Hoe oud was ik toen jullie oorlogen begonnen?
Jong. Ik weet het niet. -Hoeveel veldslagen heb ik gezien?
Dat is iets anders dan een sluipmoord.
Klaagt een lijk over de kou? Waar vocht u eigenlijk om?
Om jou. -Uw tegennatuurlijke bruut?
Ik deed alles voor jou. -U wilde vader dood hebben.
Nooit. -U probeerde hem te vermoorden.
Waarom? Wat wilde u? -Ik wilde Henry terug.
Leugenaarster.
Ik wilde Henry terug.
Leugenaarster.
Vertrouw haar niet. Ze waarschuwt hem als ze de kans krijgt.
Ach ach. Wat zullen we met moeder doen?
Ze belet het ons. -Hoe? Ze blijft hier niet.
Ze vertrekt naar Salisbury zodra de wind draait. Vanmiddag is ze weg.
Dan belet Richard het ons wel.
Kan niet. Ik heb hem met z'n broers in de kelder gezet, bij de wijn.
Kunnen ze samen met de port rijpen. Je hebt nog geen ja gezegd.
Wil je een officieel aanzoek?
Dit is m'n voordeligste kant. Zo sta ik op de munten.
Droevige Alais, wil je met me trouwen?
Word je m'n koningin?
Je zult me zonen schenken. Wie beminnen elkaar en krijgen er zes.
Eén meer dan Eleonora. De eerste noemen we Louis.
Louis le premier. Hoe klinkt dat voor een Engelse koning?
Je mag ze nooit vrijlaten. -Wie?
Je zoons.
Je hebt ze in de kerker gegooid en daar moet je ze houden. Eeuwig.
Is dat zo?
Als ze vrij zijn wanneer jij doodgaat, ga ik de cel of het klooster in.
En wat denk je van het kind? -Dat is nog niet eens geboren.
Ze zullen het doden.
Ik laat onze kinderen niet vermoorden.
Ga je ze vrijlaten of hou je ze gevangen?
Zou jij tegen je eigen kind kunnen zeggen: je ziet de zon nooit meer?
Kan jij het, Henry?
Sire.
Je ziet er beroerd uit. -Jij ook.
Ik heb te weinig slaap gehad.
Nog even, dan kunnen we allemaal uitrusten.
Knappe jongens zijn het.
Wat wilt u van ons?
U bent gek. Wat doet u hier? Wat komt u doen?
Jij was..
Jij was de beste.
Dat heb ik haar nog gezegd.
Jou had ik lief.
U houdt ons hier.
U kunt me nooit vrijlaten. U weet dat ik het nooit zal opgeven.
Evenmin als ik.
Flinke jongens.
Flinke jongens heb ik.
Waar blijven jullie?
Kom op dan. Jij bent Richard toch? -Maar jij bent Henry.
Papa.
Neem me alstublieft terug.
Geef me nog een kans. -Nog een, Johnny?
Dat hebt u altijd nog gedaan. -Jazeker.
Toe dan. Voltrek het vonnis.
Het zijn moordenaars en verraders. Neem het leven dat je ze ooit gaf.
Wie zou het onmenselijk durven noemen?
Ik ben tenslotte de koning.
Ik noem het rechtvaardig.
Ik, Henry, bij de gratie Gods koning van Engeland...
heer van Schotland, Ierland en Wales…
graaf van Anjou, Bretagne, Poitou en Normandië…
Maine, Gascogne...
en Aquitanië.….
veroordeel je ter dood.
Chinon, eerste kerstdag.…
van het jaar onzes Heren 1183.
Ik had het anders gewild.
Kinderen.
Ons enige bezit.
Ga maar.
Dit was het. We hebben elkaar niets meer te zeggen.
Jullie en ik..
we zijn klaar.
Kom nooit meer terug.
Als je de roede blijft sparen verwen je die jongens nog.
Ik kon het niet.
Dat verwachtte ook niemand.
Kom, je moet rusten.
Ik wil geen vrouwen in m'n leven.
Je bent moe. -Ik had heel Europa kunnen veroveren.
Maar er waren vrouwen in m'n leven.
Ga weg.
Ga dan.
Ik had je jaren geleden moeten doden.
Aan jou heb ik dit te danken. Jij hebt me tot waanzin gedreven.
Je hebt me leeggezogen. -Schuif het niet op mij af.
Draag je eigen last. Dat doe ik ook.
Mijn verliezen zijn m'n eigen werk.
Welke verliezen? Ik ben degene die niets meer heeft.
Je levenswerk is je ontnomen, hè? Grond is niets. Land is slechts aarde.
Als ik zo'n nederlaag lijd, en dat is gebeurd, dan lach ik.
Als je gebroken bent, komt dat door je breekbaarheid.
Ik heb jou verloren en ik krijg je nooit meer terug.
Jij bent het enige wat ik ooit heb liefgehad.
Jij weet niet wat niets is.
Ik wil dood. -Niet waar.
Ik wil dood.
Ik zal je vasthouden.
Ik wil dood.
Ik hou je vast. -Ik wil dood, Henry.
Je gaat ook dood. Ooit.
Als je lang genoeg wacht, gebeurt het vanzelf.
Je hebt gelijk.
We zitten in de kelder, jij gaat weer naar de gevangenis …
ik heb voor niets geleefd, we zijn elkaar kwijtgeraakt.
en jij lacht.
Dat is mijn manier om wanhoop uit te drukken.
Het leven biedt van alles, maar geen hoop.
We leven nog.
Misschien is dat wel...
hetzelfde als hoop.
Wie leven in een jungle.
Omringd door duisternis.
Zie je ze, in de hoeken? Je kan hun ogen zien.
En zij zien die van ons.
Ik ben overal tegen opgewassen.
Jij toch ook?
Ik zou niet goed bij m'n hoofd zijn als ik niet van je hield.
Pasen krijgen we ook nog. -Mag ik er dan weer uit?
De Opstanding. Sla me dan maar weer neer.
Misschien doe ik dat wel.
Misschien ook niet.
Ik hoop dat we nooit doodgaan. -Ik ook.
Denk je dat er kans op is?