[Rancangan ini disediakan dengan sari kata BM]
[Pada tahun 219 M,]
[ayah saya, Guan Yu memimpin tentera Shu serang kerajaan Wei.]
[Namun diserang oleh Wu dari belakang.]
[Semua daerah di Wilayah Jing, selain daripada Kota Mai]
[tewas dalam peperangan.]
[Tentera kami kalah dengan teruk dan terpaksa mengundur diri.]
[Setibanya di Kota Mai,]
[hanya tinggal lebih kurang 300 orang tentera.]
[Bekalan makanan pula dah habis.]
[Tentera Wu ambil kesempatan untuk kejar musuh.]
[Knights Of Valour]
[20 ribu orang askar mengepung kota.]
[Ayah bawa kami mencerobohi kepungan mereka.]
[Masa itu adalah di musim sejuk.]
Jeneral.
Saya dah salah, jeneral.
Saya takkan mengulanginya, jeneral.
Jeneral, saya takkan mengulanginya lagi!
Saya dah salah, jeneral.
Musuh serang kita, tapi awak mahu larikan diri.
Awak tak layak menjadi askar pasukan Shu Han.
Hari ini,
saya akan bunuh awak mengikut undang-undang ketenteraan.
Tunggu!
Ayah.
Saya, Guan Yu
ialah punca kekalahan kita hari ini.
Ia tiada kaitan dengan askar lain.
Kamu boleh buat keputusan sendiri
sama ada mahu sertai ekspedisi kali ini atau tak.
Tapi, saya, Liu Bei dan Zhang Fei
dah bersumpah di Taoyuan.
Kami akan pulihkan semula Dinasti Han
biarpun perlu korbankan diri.
Zhou Cang sudi mengikuti ketua.
Anakanda bersumpah untuk mengikuti ayah.
Kami bersumpah untuk mengikuti jeneral.
Saya minta maaf.
Sudah banyak tahun kamu semua mengikuti saya berperang.
Kali ini,
saya pasti akan lawan tentera Wu habis-habisan.
Menjelang subuh,
kita akan berlawan mati-matian dengan tentera Wu.
Ya!
Serang!
Ternyata mereka tak dapat menahan diri.
Lancarkan serangan api!
Terus maju ke depan!
Berhati-hati, berpecah!
Cepat berpecah!
Serang!
Lindungi jeneral!
Serang!
Masanya dah tiba.
- Wilayah Jing milik siapa? - Kita!
Bunuh mereka!
Bunuh!
Bunuh mereka!
Guan Yu,
khabarnya Pedang Sabit Naga Hijau awak adalah yang terhebat di dunia.
Namun, awak dah tiada kuasa hari ini.
Cepat letakkan pedang awak dan menyerah kalah.
Bunuh saja saya, tak perlu bercakap banyak.
Bunuh dia!
Xing, awak nak belajar?
Mulai hari ini, ayah akan ajar awak seni pedang warisan Guan.
Selepas awak memahirinya,
awak boleh gunakannya untuk lindungi rakyat dan pertahankan negara.
Ayah berharap awak boleh
mewarisi Pedang Sabit Naga Hijau ini kelak.
Gunanya untuk melindungi rakyat dan kalahkan musuh di medan perang.
Ayah.
Saya, Guan Xing bersumpah di sini.
Saya akan bunuh musuh dengan tangan sendiri
dan rampas semula Pedang Sabit Naga Hijau.
Tuan dah sampai.
Guan Yu, adik saya!
Kita berdua tak harapkan dilahirkan pada hari sama, tapi harap boleh mati bersama.
Hari ini, awak...
Kenapa awak meninggalkan saya terlebih dahulu?
Guan Yu!
Tuan.
Hari ini, saya hanya ada satu permintaan.
Tolong benarkan saya memimpin tentera.
Saya ingin membalas dendam
terhadap Wu.
Saya sanggup mengikuti tuan untuk berperang.
Kita harus balas dendam ini!
Kita harus pimpin tentera untuk kalahkan Wu!
Tuan, tak boleh.
Kekuatan tentera kita belum stabil dan pertahanan lemah.
Jika kita serang Wu sekarang,
bukankah kita hanya masuk ke dalam perangkap mereka?
Betul. Minta tuan pertimbangkan lagi.
Saya setuju.
Sekarang, kita dah kehilangan Jeneral Guan Yu.
Jika jeneral muda bertindak sendiri sekarang,
dia pasti akan terkorban juga.
Saya harap tuan boleh pertimbangkan lagi.
Saya takkan bangun selagi tuan tak setuju.
Tuan, saya rasa lebih baik kita sembunyikan diri dulu sekarang.
Kita patut mengadakan upacara pengebumian Jeneral Guan Yu dulu.
Betul cakap Jeneral Huang.
Kita tak boleh lancarkan serangan sekarang.
Saya harap tuan pertimbangkannya.
Tuan harus pertimbangkan lagi.
Sebelum ini, kami bersumpah di Taoyuan untuk mati bersama.
Saya takkan hidup di dunia yang sama dengan Wu!
Xing,
saya berjanji dengan awak.
Apabila dah tiba waktu yang sesuai,
saya pasti memimpin tentera untuk balas dendam terhadap Wu
agar Jeneral Guan Yu dapat bersemadi dengan tenang.
Guan Xing!
Awak tak boleh buang surat janji ketenteraan.
Sekarang saya hanyalah rakyat biasa.
Saya sendiri akan pergi balas dendam.
Saya takkan susahkan kamu semua lagi.
Guan Xing, awak nak ke mana?
Jangan halang saya.
Guan Xing!
Ayah saya terkorban,
saya tak boleh hidup sendiri di sini.
Gaya lawan awak tak teratur.
Biarpun awak dibenarkan untuk pergi berperang,
awak juga takkan berjaya balas dendam.
Tentang kemahiran pedang, awak bersifat terburu-buru ada banyak kelemahan.
Untuk pergerakan pula, awak tiada bantuan dan sukar untuk menang.
Tentang strategi perang, awak panas baran dan tak dapat rangka strategi.
Musuh keluarga awak ialah musuh semua rakyat.
Apa yang boleh saya buat?
Takkan saya hanya nak tunggu di Wilayah Yi saja?
Jika kita tak berusaha selangkah demi selangkah, kita takkan berjaya.
Awak harus bertenang untuk kumpulkan tenaga.
Rancang strategi dulu, baru bertindak.
Dalam krisis Tumu, tiada orang dapat menandingi keluarga Lu.
Jika kerajaan nak bangunkan Tumu,
mereka perlukan anak murid saya.
Benar, ilmu Tuan Lu memang hebat.
Kalau bukan kerana benteng yang tuan bina, tak mungkin Sun Quan
boleh menakluki Jiangdong begitu lama.
Awak tak boleh sebarkan tentang ini.
Siapa awak? Awak nak buat apa?
Ikut cakap saya, maka saya akan layan awak dengan baik.
- Tunggu. - Apa yang awak nak buat?
Jangan hancurkan meja saya.
- Ikut saya! - Kenapa hancurkan meja saya?
Awak pergi begitu saja?
Meja saya!
Pasti ada sebab Guan Xing pukul orang.
Kita harus rahsiakan daripada tuan, kalau tak susahlah dia.
Semua ini ialah peta Wilayah Yiling?
Ya. Ini saja.
Keluar!
Dia tahu apa yang dia sedang buat.
Jeneral.
Pengintip di Wilayah Yi datang hantar laporan.
Liu Bei sedang bentuk pasukan tenteranya untuk lancarkan perang ke atas kita.
Dia datang tepat pada masanya.
Saya dah pasang perangkap di Wilayah Yiling.
Jeneral memang bijak.
Kali ini,
saya akan pastikan mereka
tak boleh pulang hidup-hidup.
Jeneral muda, sila berhenti.
Tuan sedang bincang urusan penting dengan para pembesar. Dia takkan jumpa sesiapa.
Saya ada berita ketenteraan yang nak dilaporkan.
Jeneral muda janganlah susahkan kami.
Kamu akan bertanggungjawab jika maklumat tertangguh?
Jangan halang saya.
Ke tepi!
Jeneral muda!
Tuan, kubu utama Yiling tentera Wu
dikawal oleh Pan Zhang.
Berdasarkan maklumat daripada pengintip,
kubu ini ada laluan rahsia.
- Laluan rahsia? - Betul.
Laluan rahsia ini berhubung dengan senjata air dalam kubu.
Jika kita musnahkan saluran air itu,
kita pasti boleh kalahkan Wu.
Jeneral ada cara untuk mencerobohi kota?
- Zhou Cang. - Ya, tuan.
Saya ada satu rancangan.
Saya boleh tubuhkan pasukan elit.
Kami boleh menyusup masuk ke kubu Yiling terlebih dahulu.
Kemudian musnahkan saluran air.
Selepas saluran air telah dihancurkan,
maka jeneral boleh naiki kapal menuju ke sana.
Ini rancangan yang bagus, tapi siapa mampu lakukannya?
Tuan, sudah banyak tahun saya mengikuti Jeneral Guan Yu.
Saya harus balas dendam pada Dong Wu dan Pan Zhang!
Saya jelas tentang aliran air dan biasa dengan peperangan dalam air.
Tolong benarkan saya lakukan misi ini.
Saya, Zhang Bao akan dapatkan kemenangan ini.
Jeneral Zhou berpengalaman dalam peperangan.
Jeneral Muda Zhang pula berbakat.
Elok benarlah kita hantar mereka berdua lakukan misi ini.
Tuan, saya nak calonkan seseorang.
Bagus!
Fan Ling, ibu bapanya dibunuh oleh orang Wu masa dia kecil.
Selepas itu, dia dibawa ke pasukan tentera.
Dia hebat dalam memanah, berani serta mahir dalam berperang.
Sangat bagus.
Bukankah saya dah cakap, ini...
Tuan, ini saya!
Tuan, saya nak laporkan sesuatu!
Awak dah dilucutkan jawatan, jangan susahkan kami lagi.
- Tuan! - Jeneral muda!
Ini berita kecemasan, saya harus laporkan kepada dia.
Jangan halang saya.
Awak ialah Guan Xing?
Ya.
Awak mungkin dijatuhi hukuman mati kerana menceroboh kem tentera, tahu tak?
Saya bukan datang timbulkan masalah.
Habis, kenapa awak datang sini?
Benda ini sangat penting.
Awak mesti serahkan kepada Tuan Liu Bei.
Jeneral Huang.
Saya rasa kita belum cukup jelas tentang pertahanan Wu.
Saya masih risau tentang
serangan mendadak kita kali ini.
Guan Xing mahu berjumpa dengan tuan.
Dia kata lukisan ini sangat penting,
saya mesti serahkan kepada tuan sendiri.
Bagi saya.
Ini...
Struktur kubu air di Wilayah Yiling.
Suruh Guan Xing masuk ke sini.
Mari, letak di sini.
Xing.
Dari mana awak dapat lukisan ini?
Saya kaji tentang
kubu pertahanan air Wu.
Saya cari semua jalan untuk hancurkan kubu itu
Masa itu,
saya menjumpai lukisan laluan air mereka menerusi seorang tukang.
Saya merayu kepada tuan.
Tolong beri saya satu peluang untuk sertai peperangan ini.
Tuan, Guan Xing asyik mengkaji strategi perang selama ini.
Tolonglah beri dia satu peluang untuk sertai peperangan.
Tolonglah beri dia satu peluang.
Tuan.
Saya jelas tentang niat Guan Xing ingin balas dendam untuk ayahnya.
Tapi, dia degil dan suka bertindak atas kehendak sendiri.
Dia mungkin sukar biasakan diri dengan pergerakan berpasukan.
Kalau begitu, saya tanya kamu semua.
Sesiapa boleh calonkan
askar yang jelas tentang laluan kubu air?
Dengar arahan saya,
jawatan Guan Xing dalam ketenteraan dipulihkan mulai hari ini.
Dia dibenarkan sertai pasukan tentera untuk menuju ke kubu air.
Peperangan pertama Shu Han lawan Wu bermula di sini.
Kita hanya boleh menang, tak boleh kalah!
Ya.
Guan Xing!
Mari pergi.
Guan Xing!
Guan Xing.
Guan Xing, biar dia hidup.
- Jangan bunuh saya. - Hanya tinggal dia seorang.
Tolong!
Lepaskan saya!
Tolong!
Tolong lepaskan saya!
Lepaskan saya!
Tolong!
Lepaskan saya!
Tolong!
- Cik, lepaskan saya! - Diam.
Lepaskan saya!
Saya akan lepaskan awak jika awak dengar cakap saya.
Saya akan dengar, awak cakaplah.
Tolong kami masuk ke dalam kota.
- Baik. - Jika awak cuba guna muslihat...
Saya faham.
Tolong lepaskan saya.
Berapa jauh lagi?
Selepas melalui bukit ini, kita akan tiba di kubu Yiling.
Apa patut kita buat sekarang?
Trompet perang.
- Apa yang awak buat? - Pintu dah dibuka.
Kenapa dengan awak?
Dulu, sini hanya ada kampung dan sawah padi.
Selepas itu, tentera Wu bina kota di sini.
Mereka bunuh penduduk kampung.
Ibu bapa saya dibunuh mereka pada masa itu.
Sebenarnya,
ayah dan abang saya juga dibunuh mereka.
Oleh itu, saya mesti bunuh Pan Zhang dengan tangan sendiri.
Saya mahu tuntut bela untuk
mereka yang terkorban.
Tapi sekarang, kita dah
mengharungi halangan pertama.
Tusuk.
Simpan.
Tusuk. Jalan. Simpan.
Tusuk.
Berdiri di situ, apa kamu buat?
Kami pasukan peronda.
Tolong saya.
Apa dalam peti di belakang?
- Arak untuk Jeneral Pan. - Arak?
Pergilah.
Tusuk.
Simpan.
Tusuk.
Simpan.
Tusuk.
Simpan.
Tusuk.
Berhenti.
Kamu semua.
Simpan.
Mana lencana awak?
Saya...
Ini.
Awak dah letih berjalan jauh, akhirnya awak balik rumah.
- Syabas. - Terima kasih, jeneral.
Alihkan dia.
Ya.
Tusuk.
Simpan.
Tusuk.
Jalan.
Sini.
- Ini apa? - Meriam buluh.
Ia hanya boleh digunakan semasa kita menemui jalan buntu.
Guan Xing, Fan Ling.
Kamu berdua pergi periksa sama ada lokasi laluan rahsia dalam peta tepat.
Kamu mesti berhati-hati dan cepat kembali ke sini.
Kita kawal halaman ini.
Kita boleh halang jika musuh menyerbu sini.
Ayuh.
Jeneral, ada askar melaporkan bahawa
Tentera Shu pimpinan Huang Zhong telah berada di kawasan berdekatan kubu air.
Baik.
Ikan dah termakan umpan.
Kita bertindak mengikut rancangan.
Perhatikan gerak-geri dalam laluan rahsia.
Saya rasa,
pengintip dari Shu juga pasti ada rancangan mereka.
Jeneral, jangan risau.
Saya akan pastikan tiada kesilapan berlaku dalam gerakan kali ini.
Jeneral yang berjasa dalam peperangan di Kota Mai,
tapi Lu Meng merampas jasa pula.
Jika jeneral berjaya kalahkan Huang Zhong,
nama jeneral pasti tersebar luas
dan menjadi wira Wu.
Menang atau kalah
ditentukan di saat ini.
Letak di sini.
Perlahan-lahan.
- Cepat sikit. - Berhati-hati.
Biar saya tolong kamu.
- Apa yang awak buat? - Awak tunggu saya di sini.
Tak boleh.
Kita hanya datang periksa laluan masuk,
tak boleh tarik perhatian mereka.
Lagipun, kita harus bertindak mengikut rancangan.
Kita hanya boleh mula bertindak pada malam ini.
- Liang, awak bertugas pula hari ini. - Betul, saya selalu bertugas.
Pergi.
Saya dengar, tentera Shu akan serang kita.
Awak tiada apa-apa?
Bagaimana keadaan di sana?
Gua itu ialah pintu masuk laluan rahsia. Maklumat itu tepat.
Ya.
Rasanya kawalan paling longgar pada waktu malam.
Jangan buang masa lagi,
kita dah boleh bertindak.
Fan Ling.
Apa yang awak buat?
Dah selesai.
Tadi, saya cuma...
Apa yang awak nampak tadi?
Saya tak nampak apa-apa.
Baguslah kalau begitu.
Oh ya, luka di belakang awak...
Bukankah awak tak nampak apa-apa?
Maaf.
Itu kecederaan masa kecil.
Semasa tentera Wu serang kami,
ibu bapa saya peluk saya demi melindungi saya.
Saya cedera masa itu.
Semasa Dinasti Han berpecah-belah,
saya rasa mati ialah perkara biasa.
Kita dah bernasib baik sebab masih hidup.
Kita bernasib baik,
tapi malang.
Hanya selepas kekacauan ini berhenti,
barulah kita boleh tamatkan nasib malang semua orang di dunia ini.
Jika peperangan ini tamat,
apa yang awak akan buat selepas itu?
Kalau bukan sebab mahu membalas dendam,
saya rasa
saya takkan memilih untuk hidup dalam kegelisahan macam sekarang.
Selepas negara dah aman,
saya akan kembali hidup menyendiri di ladang.
Saya mahu dirikan keluarga semula.
Jangan risau.
Hari itu akan tiba juga.
Pak Cik Cang sedang tunggu kita.
Mari kita pergi jumpa dia.
Abang, cakaplah sesuatu.
Kalau awak tak bercakap,
bagaimana kita nak lalui malam yang panjang ini?
Abang,
makanan di kem belakangan ini sangat sedap.
Saya makan empat biji pau kosong semalam.
Cepat masuk.
Cepat.
Dah siap, mari kita pergi.
Semua orang bersemangat sikit.
Baik.
Habislah kita semua jika jeneral ternampak keadaan ini.
Ya!
Jeneral, itu isyarat jentera telah dihentikan.
Nampaknya mereka dah berjaya.
Sebarkan arahan saya.
Semua askar bersedia untuk menyerbu masuk.
Ya.
- Guan Xing! - Guan Xing!
Saya dah sempurnakan arahan Tuan Liu Bei.
Yang selebihnya ialah misi saya sendiri.
Dengan tenaga Zhang Bao seorang,
pasti tiada masalah untuk keluar.
Guan Xing!
Dia pasti pergi cari Pan Zhang.
Mari.
Jeneral, semua ini ialah kuda yang saya pilih.
Jeneral, jentera air dah dihentikan. Ikan besar dah nak makan umpan.
Perangkap bawah air telah dipasang?
Semuanya dah disediakan, jeneral.
Kami hanya tunggu arahan jeneral saja.
Huang Zhong pasti akan mati di sini.
Bagus.
Ikut saya pergi meronda di kota.
Oh ya.
Patut ada orang pergi hapuskan ikan kecil dalam laluan rahsia.
Ya.
Jeneral.
Berhenti.
Berhenti!
Awak ingin bunuh jeneral?
Kamu ialah pencuri, tentera kami pasti akan bunuh kamu semua!
Bunuh kami?
Anak kepada Guan Yu.
Orang yang tewas pada saya.
Awak rasa bagaimana lukisan ini tiba di tangan awak?
Saya sengaja mengumpan kamu ke sini.
Dengan ini, Jeneral Huang Zhong boleh dikebumikan bersama kamu.
Sangat menarik, betul tak?
Mengarut.
Mustahil.
Jeneral, patutkah kita bunuh saja dia di sini?
Kalau tak, susah pula kita selepas ini.
Tak perlu.
Kurung dia dalam penjara air dulu.
Saya nak dia lihat tentera Shu tewas dengan mata dia sendiri.
- Kurung dia! - Lepaskan saya!
Jalan!
Lepaskan saya!
Jeneral Muda Guan, apa khabar?
Awaklah orang keji itu!
Orang keji macam saya?
Orang macam kamu semua yang berlagak
anggap saya sebagai anai-anai.
Tapi akhirnya kamu kalah pada anai-anai.
Baik.
Saya buat satu pertukaran dengan awak.
Saya ada satu maklumat,
ia boleh membantu awak dapat jasa.
Tapi, saya ada satu syarat.
Tolong minta Pan Zhang lepaskan saya.
- Maklumat? - Mari sini.
Saya akan beritahu awak.
Maklumat itu
ialah...
Cakap, apa lagi muslihat Pan Zheng?
Saya cuma tahu Pan Zheng pindahkan tentera
ke ruang bawah tanah dengan kerap belakangan ini.
Kamu berdua cepat masuk.
Tunggu, saya pergi cari Guan Xing. Kamu pergi dulu.
Tak boleh, pak cik tak boleh pergi cari dia seorang diri.
Kita perlu bertindak bersama.
Mari pergi.
- Minyak batu. - Saya di sini!
Bunuh dia!
Jangan lari!
Berhenti di situ!
Jangan lari!
Rupa-rupanya ia bersambung.
Dengar sini, Guan Xing.
Dilarang tinggalkan kami dan bertindak sendiri, faham tak?
Guan Xing.
Bukan awak seorang saja yang menaruh dendam.
Kita semua juga bermusuhan dengan mereka.
Jangan lupa, kita semua ialah askar Shu Han.
Rasanya kita dah termasuk dalam perangkap.
Saya terjumpa banyak minyak batu di sini tadi.
Minyak batu boleh dinyalakan dalam air.
Selepas ia dinyalakan, permukaan air akan jadi lautan api.
Patutlah kita dapat hentikan jentera dengan mudah.
Lari!
Cepat!
Kejar mereka!
Cepat!
Zhang Bao, bawa mereka pergi dari sini.
- Pak Cik Cang. - Cepat pergi!
Pak Cik Cang!
- Apa yang pak cik buat? - Pak Cik Cang!
Guan Xing, cepat hantar maklumat ini sebelum tentera kita diserang hendap.
Pak Cik Cang!
Pak Cik Cang bertahan.
Cepat angkat!
Cepat pergi!
Angkat!
Pak Cik Cang!
Kita dah kesuntukan masa!
Awak nak seluruh tentera tewas?
- Pak Cik Cang! - Cepat pergi!
Hantar maklumat kepada mereka.
Pergi!
Cepat!
Kuat sikit!
Kejar!
Kita dah tiada jalan keluar.
Bunyi air.
Kubu air Yiling dikelilingi air.
Adakah di sebalik dinding batu ini ialah air?
Kita mungkin berada di dasar sungai sekarang.
Berundur.
Jeneral.
Jeneral, kita dah bersedia.
Bersedia untuk lancarkan serangan.
Bersedia untuk lancarkan serangan!
Cepat.
Cepat isi.
Cepat.
Bersedia untuk lancarkan bola api.
Lancar!
Lepaskan anak panah!
Peliknya.
Kenapa langsung tiada askar yang larikan diri?
Apa yang berlaku?
Takkanlah...
Jeneral muda dah kembali.
- Apa yang berlaku? - Jeneral.
Mana Jeneral Zhou?
Kita dah terkena perangkap mereka.
Mereka rancang guna minyak batu untuk bakar kapal kita.
Bakar kapal?
Tapi, saya rasa kita boleh teruskan dengan perangkap ini.
Apa idea awak?
Di sekitar Yiling ialah kawasan bukit dan air.
Dalam kota ada ruang bawah tanah.
Bahagian ruang bawah tanah bersambung dengan sungai.
Ia juga bersambung dengan penjara bawah tanah.
Selepas itu, kami dapati ada sebuah laluan rahsia di sebelah penjara bawah tanah.
Laluan rahsia ini adalah untuk menuju ke bilik jentera air.
Jentera air mengawal semua pintu buka.
Pintu gua ini lebih rendah.
Air tak dapat masuk ke dalam.
Sebenarnya kita boleh letupkan gua ini.
Kemudian pimpin tentera masuk ke dalam gua
dan terus ke kota untuk bunuh mereka tanpa mereka sedari.
Baik, saya akan sebarkan titah.
Letak bayung-bayung di atas semua kapal.
Kita berlayar pada waktu malam.
Awak pimpin tentera elit pergi serang laluan rahsia di dasar sungai.
Ya.
Fan Ling, kaki awak luka. Jangan pergi ke sana dulu.
Awak tinggal di sini dan sertai serangan utama bersama Jeneral Huang.
Tak, saya harus pergi.
Saya akan kembali dengan selamat.
Jangan risau.
Tentera Shu masuk melalui laluan rahsia!
Bunuh mereka!
- Musuh dah tertipu. - Baik, semua tentera serang.
Ya.
Pertahanan!
Bangun!
Serang!
Mara!
Serang!
Ikut saya keluar!
- Orang yang halang saya harus mati! - Jangan harap awak boleh keluar!
Tutup pintu.
Kenapa tinggal beberapa orang saja?
Jeneral, pintu kota dah dipecahkan.
- Apa? - Kapal Shu dah mendekati tebing kita.
Satu, dua, tiga.
Serang!
Orang yang halang saya harus mati!
Guan Xing!
Guan Yu mati kerana pembesar Shu tak selamatkan dia.
Tapi awak masih pertaruhkan nyawa untuk Shu.
Ada ramai orang macam Jeneral Guan Yu dalam pasukan tentera Shu.
Mereka pertahankan negara dan melindungi rakyat.
Pencuri macam kamu semua takkan faham!
Awak dilindungi kerana status ibu bapa awak sejak kecil lagi.
Sudah tentu awak tak tahu tentang falsafah hidup!
Dalam hati awak hanya ada nama dan kemewahan.
Semasa ayah saya mengikuti Tuan Liu Bei,
dia juga tak berstatus tinggi.
Tapi, hati dia dipenuhi dengan negara.
Kalau begitu, awak pergilah jumpa dia!
[Ayah berharap awak boleh]
[mewarisi Pedang Sabit Naga Hijau ini kelak.]
[Gunanya untuk melindungi rakyat dan kalahkan musuh di medan perang.]
Jeneral muda.