Μορουένα!
Θέλω τη Μορουένα!
Περίμενέ με!
-Μπέρντι! -Φύγε, Πέρκιν!
Και να σκεφτείς ότι σ' έκανα μπάνιο πριν δεκαπέντε μέρες. Στράφι πήγε.
Δεν αρμόζει σε νεαρές κυρίες να κυλιούνται με τα ζώα.
Μορουένα, ελευθέρωσα τους χοίρους και δεν ντρέπομαι.
Πήγαιναν για σφαγή
και δεν θα επιτρέψω να ζουν αιχμάλωτα τα ζώα όπως εγώ.
Είσαι η πιο μοσχαναθρεμμένη αιχμάλωτη που ξέρω.
Τέλος πάντων, έχω σοβαρότερα θέματα.
Ο Πέρκιν μού είπε πώς γίνονται τα μωρά,
και φοβάμαι πως θα πεθάνω από τη σιχαμάρα.
Κάποια στιγμή, θα το μάθαινες.
-Δεκατεσσάρων είσαι. -Μορουένα!
Περιμένεις να μείνω ήρεμη μετά απ' αυτό που έμαθα;
Θα πάρει ένας άντρας μια καυτή σιδερένια βέργα,
θα μου τη χώσει στη μύτη μέχρι ν' ανοίξει τόσο που να χωράει ο αντίχειράς του.
Στη συνέχεια, θα βάλει με το ζόρι σπόρους μες στο μυαλό μου,
κι αυτοί θα κατεβούν από τον λαιμό στην κοιλιά μου,
όπου θα ριζώσουν για εννέα μήνες πριν πεταχτούν έξω. Όχι!
Δεν...
Θα τον σκοτώσω τον Πέρκιν.
Θα τον σκοτώσω, Μορουένα, και θα ματώσει περισσότερο
απ' ό,τι αν έχωνα ένα καρφί στον...
Αυτή η αθυρόστομη είμαι εγώ, η Μπέρντι.
Το κορίτσι που δεν αγαπούσε τα κλουβιά
Είμαι κόρη του λόρδου Ρόλο
ΛΟΡΔΟΣ ΡΟΛΟ
41 ΕΤΩΝ - ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΟΣ ΜΕΘΥΣΟΣ - ΑΠΛΗΣΤΟΣ (ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ)
και της λαίδης Άισλιν.
ΛΑΙΔΗ ΑΪΣΛΙΝ
36 ΕΤΩΝ - ΣΥΝΕΤΗ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΗ (ΑΠΟΨΗ ΟΛΩΝ)
ΜΟΡΟΥΕΝΑ
Υπό την ευθύνη της Μορουένα, της παραμάνας.
ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΗΛΙΚΙΑΣ ΚΡΥΦΟΚΟΙΤΑ - ΔΕΡΝΕΙ - ΡΟΧΑΛΙΖΕΙ
Αδερφή του μοναχού Έντουαρντ
ΜΟΝΑΧΟΣ ΕΝΤΟΥΑΡΝΤ
21 ΕΤΩΝ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΙΚΟΣ ΓΙΑ ΜΟΝΑΧΟΣ
και του ανυπόφορου Ρόμπερτ.
ΡΟΜΠΕΡΤ - 17 ΕΤΩΝ ΑΠΑΙΣΙΟΣ ΚΑΙ ΚΑΚΑΣΧΗΜΟΣ
-Μπέρντι, άσε με. -Είσαι κολοκύθι.
Ό,τι πεις.
Από το χωριό Στόουνμπριτζ της επαρχίας Λίνκολν,
στη χώρα της Αγγλίας, εις του Θεού τας χείρας.
Μπέρντι!
Ντύσου, μην κάνεις νάζια
Βράκα, γάντια και παπούτσια
Καπέλο για τον ήλιο ή τη βροχή
Κουμπώσου, μη σε δει καμιά ψυχή
Και φίλη του Πέρκιν, αδελφικού μου φίλου.
ΠΕΡΚΙΝ 14 ΕΤΩΝ
ΚΟΙΜΑΤΑΙ - ΤΡΕΧΕΙ - ΚΛΑΝΕΙ
Παρότι είναι βοσκός, έχει καλή καρδιά και κόβει το μυαλό του.
Αν και τις αμολάει όποτε του κατεβαίνει.
Στρίψ' το.
14η ημέρα του Αυγούστου: παιδεύομαι με το γνέσιμο πάλι.
Τι βασανιστήριο!
Απαλά.
Καλύτερα να μ' έδιναν να με φάει δράκος παρά αυτά τα μαθήματα.
Κάν' το όπως σου έδειξα.
Όχι!
-Ορίστε. -Όχι.
Είμαι, δόξα τω Θεώ, πονηρούλα.
Σαν τα περισσότερα κορίτσια, παρότι δεν τους αναγνωρίζεται.
Έχω σπουδαία νέα.
Έκλεισα συμφωνία με τη μητέρα μου.
Μπορώ να κόψω το γνέσιμο, που το σιχαίνομαι,
κι αντ' αυτού να γράφω ημερολόγιο που θα παραδώσω στον αδελφό μου τον Έντουαρντ.
Ισχυρίζεται ότι αυτό θα με βοηθήσει να ωριμάσω και να μορφωθώ.
Έτσι, αυτό που ακολουθεί είναι το βιβλίο μου,
Το Βιβλίο της Κάθριν, που την έλεγαν Πουλάκι ή Μπέρντι.
Μια χρυσή πλεξούδα για το χρυσό κορίτσι.
Η Μεγκ η υπηρέτρια είναι καλή φίλη,
όταν δεν μ' έχει στο γλείψιμο και στις υποκλίσεις.
ΜΕΓΚ - 18 ΕΤΩΝ ΧΟΡΕΥΕΙ - ΧΑΖΟΓΕΛΑΕΙ
Από άχυρο είναι;
Εκτιμώ την πρόθεσή σου. Είναι πολύ όμορφο.
Που σημαίνει "Ο πατέρας μου είναι κτήνος".
Ίσως η καλύτερη φράση που έμαθα ποτέ.
Τι τυχερός που είσαι που πέθανε ο πατέρας σου.
Μπέρντι;
Βασικά, ξέρεις, ακόμα με πονάει το θέμα.
Έχω πάθος με το να αποφεύγω τις αγγαρείες.
Εμπρός, ναι. Χτύπα πιο δυνατά αυτήν τη φορά.
Όχι πολύ, όμως.
Να κριτικάρω το πώς ξιφομαχεί ο πατέρας μου.
Μη μου πειράζεις τα λουλούδια! Μην τα πατάς!
Περπάτα από το μονοπάτι!
-Περπάτα από το μονοπάτι! -Δεν βλέπω μονοπάτι.
Να κυλιέμαι με τα ζώα.
Να κάνω σκανταλιές στο χωριό.
Έκλεψες την κότα μου!
Και να κρυφακούω πίσω από κλειστές πόρτες.
Τι έγινε, Φινέας;
Σε πληρώνω για να αποτρέπεις τέτοιες καταστάσεις.
Στην πραγματικότητα, αφέντη, με αγνόησες.
Ξόδεψες χρήματα δίχως φειδώ και σύνεση.
Σαχλαμάρες. Δεν ξόδεψα τόσα πολλά.
Δώσε μου ένα παράδειγμα δαπάνης
που δεν ήταν απαραίτητη για την επιβίωση της οικογένειάς μου.
Αλήθεια;
Έφτασε η τίγρης μου.
Ψόφια.
Το ταξίδι από τη Σιβηρία ήταν αβάσταχτο, αφέντη.
-Ίσως απλώς κοιμάται. -Δεν αναπνέει, ανόητε.
Να της δίναμε λίγο νερό;
Τι περιμένεις; Να θρέφομαι με ψωμί, νερό και ψιλολόγια όπως οι χωρικοί;
-Αυτό περιμένεις; -Φύγε! Ήσυχα!
Μη, σκύλε!
Άσε με!
Αν κανόνιζες, αφέντη, μια επικερδή συνένωση...
-για τη μοναχοκόρη σου... -Επικερδή συνένωση;
...ίσως κατάφερνες να γλιτώσεις από το συσσωρευμένο χρέος.
-Για την Μπέρντι; -Ναι.
-Με άντρα; -Ναι.
Όχι, είναι σιχαμερή. Δεν διαφέρει και πολύ απ' τους λεπρούς.
Φύγε!
Μπορεί να μην έχεις χρήματα, αλλά η σύζυγός σου έχει τίτλο
-τον οποίο σου εκχώρησε... -Δεν μου τον εκχώρησε.
Τον κέρδισα.
Υπάρχουν αρκετοί άντρες τόσο ανόητοι που θα αντάλλασσαν την περιουσία τους
με την προσφώνηση του λόρδου.
Καθήκον σου είναι να βρεις έναν.
Σίγουρα θα υπάρχει κι άλλος τρόπος. Ναι;
Μοναχοκόρη μου είναι.
Κι αυτό το μοναχο-αρχοντικό σας.
Αφέντη.
Κάτι τρέχει.
Γεια.
Νιώθω το βλέμμα του πατέρα μου να με ακολουθεί όπου πηγαίνω.
Με κοιτάζει λες κι είμαι ταύρος για αναπαραγωγή.
Πόσων χρονών είσαι ακριβώς;
Δεκατεσσάρων.
Πάλι καλά που δεν ζήτησε να δει τις οπλές μου.
-Κι έχεις όλα σου τα δόντια; -Πλην ενός.
Είσαι φαγανή, πάντως.
Τι χρώμα έχουν τα μαλλιά σου όταν είναι καθαρά;
Όταν είναι καθαρά;
-Μπλε, νομίζω. -Πολύ ωραία.
-Λοιπόν, χάρηκα που τα είπαμε. -Παρομοίως.
Μπορείς να πας να δεις τον φίλο σου τον βοσκό.
Τι μαγειρεύεται εδώ;
Δεκατεσσάρων... Δεν είναι και πολύ μικρή.
Πεθαίνω.
Είναι προφανές.
Τι σου είπε πάλι ο Πέρκιν, χαζούλα;
Για όνομα του Θεού, Μπέρντι.
Πάω να αποχαιρετίσω όλους με καλή διάθεση.
Θα φύγω με γενναιότητα και πίστη στον Θεό.
Δώσε την πόρπη μου στη μέλλουσα αδελφή μου.
Και τη Βίβλο μου στον Έντουαρντ
και πες του ότι ζητώ συγγνώμη για την πουτίγκα στις σελίδες.
Μορουένα, το αίμα βγήκε από τον πισινό μου.
Από τον πισινό σου;
Για όνομα του Θεού και της Παναγίας.
Από την άλλη τρυπούλα σου βγήκε, Μπέρντι.
Ποια άλλη τρυπούλα;
Είναι η μηνιαία σου παλίρροια.
Η κυρία με τα κόκκινα.
Έτσι, θα εκπληρώσεις το καθήκον σου να κυοφορήσεις τα τέκνα του άντρα σου.
Τότε να τρέξω μακριά.
Θα κλέψω μια πανοπλία και θα γίνω ιππότης.
Θα πάρω ένα άλογο και μια άμαξα και θα φύγω τα μεσάνυχτα.
Είτε ντυθείς ιππότης είτε ντυθείς γυναίκα, το αίμα θα έρθει.
Είσαι γυναίκα πλέον, Μπέρντι.
Γυναίκα;
Κατ' αρχάς, θα φτιάξουμε μια σερβιέτα.
Τυλίγεις το πανί γύρω από το χέρι σου για να γίνει σφιχτό και παχύ.
Αυτή η σερβιέτα θα καθίσει καλά στο εσώρουχό σου.
Κράτα την.
-Του μπαμπά μου είναι; -Όχι.
-Δικό σου είναι αυτό. -Δικό μου;
Κι αυτό... Δώσε μου τη σερβιέτα.
Έτσι, ψηλά ανάμεσα στα πόδια σου
για να συγκρατεί το αίμα και να μη λερώνονται τα ρούχα.
Θα τα καταφέρεις;
Ναι, Μορουένα.
Μην το κάνεις αυτό.
-Πρόσεχε. -Προσέχω.
Θα κόψουμε λίγο δυόσμο για να του δώσει ωραία γεύση.
Η πικραλίδα, χωρίς το άνθος, βέβαια, είναι τέλεια για τους πόνους.
Αλφ, το βρακί της μάνας σου φόρεσες στο κεφάλι της Γουέντι;
-Γεια σου! -Ο Πέρκιν...
Τι τον έπιασε τώρα και ντύνει ζωντανά;
Το αρνί συνοδεύεται από σάλτσα μέντας, όχι από καπέλο.
Με όλα αυτά τα βότανα που μαζέψαμε,
θα φτιάξουμε τσάι στην αγαπημένη μου κούπα.
-Είναι όντως η αγαπημένη μου κούπα. -Το ξέρω ότι είναι η αγαπημένη σου.
Ανακατεύουμε και βουτάμε. Μια γουλιά, κι ο πόνος φεύγει.
Τι κάνετε;
Ο κόσμος χτυπά πριν μπει, Μπέρντι.
Αν και ίσως όχι στα καπηλειά όπου συχνάζεις.
Δεν έχω πάει ποτέ σε καπηλειό. Μαμά, λέει ψέματα.
Δεν λέω ψέματα, καλή μου. Αστειεύομαι. Υπάρχει διαφορά.
Αν και σε είδα στο καπηλειό τις προάλλες, έτσι δεν είναι;
Έβριζες κι έπινες μπίρα. Πλακωνόσουν με τους χωρικούς.
-Χοντρός καβγάς, όχι; -Μαμά;
Παρακαλούνται οι πλακατζήδες να αποχωρήσουν απ' τα διαμερίσματά μου.
-Θέλω να ξεκουραστώ. -Άλλο ένα χωρατό πριν φύγω.
Τι είπε ο Πάπας στον πόντικα;
-Τι; -Τι;
Τι είπε ο Πάπας στον πόντικα;
Για τι πράγμα μιλάς;
-Για το χωρατό. -Τρελάθηκε τελείως;
-Ο Πάπας και ο πόντικας. -Ποιος Πάπας;
-Ποιος πόντικας; -Πατέρα...
Α, ναι.
-Μαμά. -Μπέρντι.
Έχω κάτι να σου πω. Είναι πολύ σοβαρό, γι' αυτό...
-Μαμά, είσαι καλά; -Ναι.
Απλώς κλοτσάει το μωρό.
Τι ήθελες να πεις καλή μου;
Ίσως δεν είναι κατάλληλη στιγμή. Ας περιμένω καλύτερα... για πάντα.
-Κρεμάνε κάποιον σήμερα στο Ράδερφορντ. -Τον κρεμάνε;
-Και σκεφτόμουν... -Ξέχνα το, δεν πρόκειται.
-Γιατί πηγαίνει ο Ρόμπερτ; -Άλλο ο Ρόμπερτ, άλλο εσύ.
Άλλωστε, σήμερα έρχονται οι Σαϊντμπότομ.
Είναι η αγαπημένη σου μέρα του μήνα. Έλα δω, μικρή.
Έλα να ξαπλώσεις δίπλα στην κουρασμένη μητέρα σου.
Πόσο χαίρομαι που σ' έχω στο πλάι μου, καλή μου.
Νιώθω συνέχεια εξαντλημένη.
Δηλαδή, όχι εξαντλημένη, αλλά...
-Σ' έναν χρόνο; -Σ' έναν χρόνο.
Για να δω αν θα τους πετύχω. Έρχονται.
Σήμερα έρχεται η Άελις. Είναι πολύ καλή μου φίλη.
-Βλέπεις; -Ναι.
ΑΕΛΙΣ - 16 ΕΤΩΝ ΚΟΥΚΛΑ ΚΑΙ ΚΟΛΛΗΤΗ ΜΟΥ
-Δεν βλέπεις καλά με το δεξί. -Ναι.
Κοίτα με τ' αριστερό.
Σιγά-σιγά.
Αδέξιοι. Με πόνεσε ο...
Όταν βλέπω το πρόσωπό της, ακούω πουλιά να κελαηδάνε.
Βλέπω γιρλάντες και λουλούδια.
Ω, Άελις...
ΛΟΡΔΟΣ ΓΚΙΝΤΕΟΝ ΣΑΪΝΤΜΠΟΤΟΜ 81 ΕΤΩΝ
Ο ΓΗΡΑΙΟΤΕΡΟΣ ΑΝΤΡΑΣ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ
Πονάνε όλα μου τα κόκαλα.
ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΟΠΛΙΑ
Κι εμένα το μυαλό μου.
-Μπέρντι, μάκρυναν πολύ τα μαλλιά σου. -Το ξέρω.
-Είναι τέλεια. -Μπέρντι;
Να με ειδοποιείς πριν εμφανιστείς,
γιατί και μόνο που σε βλέπω, μου έρχεται να...
Μου έρχεται να...
-Γεια σου, Ρόμπερτ. -Λαίδη Σαϊντμπότομ.
Άελις, πάντα χαίρομαι όταν σε βλέπω.
Φαίνεσαι ροδαλή.
Κι εσύ ροδαλός φαίνεσαι.
Παράτα μας.
Μήπως θέλετε να σας συνοδεύσω στον κήπο; Παραμονεύουν κίνδυνοι.
Δίνε του, πεθαμενατζή. Σπάσε!
Τα τριαντάφυλλα είναι εξαιρετικά...
-Πανέμορφα. -...αυτήν την την εποχή. Πεταλούδες.
Μισώ τις πεταλούδες.
Είχαμε ήδη πέντε-έξι προτάσεις γάμου.
Όλες τους πολύ αξιόλογες.
Εμείς είχαμε εννέα...
Μερικές συνοδευτικές επιστολές είναι ιδιαίτερα περίτεχνες.
Μα εγώ δεν ψάχνω ποιητές.
Αυτό που με νοιάζει είναι αν μπορούν να πληρώσουν για την κόρη μου
σε ράβδους χρυσού.
Απολύτως.
-Καλώς ήλθες στο Στόουνμπριτζ, Άελις. -Έχετε ψωμάκια.
Ναι, ζυμώνουμε. Παλιότερα είχαμε περισσότερα. Και κέικ.
-Αλλά τώρα είμαστε φτωχοί. -Εμείς δεν είμαστε,
αλλά δεν έχουμε να φάμε σπίτι μας
γιατί ο μπαμπάς έδιωξε τον φούρναρη πριν έναν μήνα.
-Γιατί; -Είπε ότι αυτός και η μητριά μου
αντάλλασσαν λάγνα βλέμματα.
Ευχαριστώ.
Κυρά μου, ορκίζομαι ότι δεν θα μου κόψει την πείνα.
Μπα, δεν μου καίγεται καρφί τι θα σου κόψει, Άελις.
Μπερενίς.
Μην απομακρυνθείς ξανά από κοινωνική συνεύρεση όταν μιλάω.
Ετοιμαζόμουν να πω κάτι υψίστης σημασίας.
ΛΑΙΔΗ ΜΠΕΡΕΝΙΣ ΣΑΪΝΤΜΠΟΤΟΜ 25 ΕΤΩΝ
Λοιπόν, θα πηγαίνω όπου θέλω
ΓΡΑΦΕΙ ΣΟΝΕΤΑ ΜΙΣΕΙ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΤΗΣ
και θα λέω ό,τι μου αρέσει.
Τα ποιήματα που γράφει είναι τραγικά.
Ξέρεις ότι η μητριά μου ήρθε στο αρχοντικό μας από τη Γασκώνη;
Από τη Γασκώνη;
Αρχικά με πλοίο, μετά με άμαξα.
Βράδια ολόκληρα, κανείς δεν της έλεγε πού την πήγαιναν.
Την περίμενε ο πατέρας μου.
Έψαξε για σύζυγο την ίδια μέρα που πέθανε η μητέρα μου.
Οι άντρες είναι απαίσια διπρόσωπα πλάσματα.
Πολύ θα ήθελα να στείλω μια άμαξα για σένα, Άελις.
Πώς θα δραπετεύαμε;
Φορώντας μια πανοπλία ιππότη ή ντυμένες μοναχές. Ή...
-Δεν ξέρω. -Και πού θα πηγαίναμε;
Λοιπόν, ο θείος Τζορτζ κάνει σταυροφορίες.
-Έτσι... -Ο θείος Τζορτζ;
Ο θείος Τζορτζ...
-Όλο γι' αυτόν μιλάς. -Ναι.
Κι όπου να 'ναι έρχεται, Άελις. Είναι ο αγαπημένος μου θείος.
-Δεν έχεις άλλον. -Ναι.
Όταν πλησιάζει ο καιρός να παντρευτούμε, παρακολουθούμε μαθήματα ευπρέπειας.
Οι δύο πιο μισητές μου λέξεις σε μία απαίσια φράση.
Απαλά, δεσποινίδες.
Ένα απαλό χέρι παίζει ανάλαφρη μουσική.
Η αδελφή Κορνίθια θέλει να με κάνει φιλόμουση, θεοσεβούμενη και χαριτωμένη
για κάθε πιθανό μνηστήρα.
Τόσο αστεία είναι τα μαθήματα; Φαίνεται πως κάτι σας κάνει να γελάτε.
Όχι.
Θα διαπιστώσει ότι έχει δύσκολο έργο.
Ο Θεός να μας λυπηθεί.
Αφέντη.
Θέλω να δω το μωρό.
Μπέρντι, πήγαινε στη Μορουένα.
Κάθριν, έλα. Πάμε για ύπνο.
-Γιατί βλέπει αυτός το μωρό; -Μόνο ο Θεός θα δει αυτό το μωρό, Μπέρντι.
Δεν θα συνηθίσω ποτέ μωρά να γεννιούνται νεκρά.
Κι η καρδιά μου πάντα θα λαχταρά να ζήσουν.
Συνεχίζω να κρύβω τις σερβιέτες ώστε ο πατέρας μου
να μη με κάνει σύζυγο και μητέρα,
και θα συνεχίσω να τις κρύβω, ξανά και ξανά,
για πάντα.
Η μητέρα είναι συνήθως αυτή που επισκέπτεται τον Έντουαρντ,
αλλά αιμορραγεί ακόμα από τη γέννα, οπότε έστειλε εμένα στη θέση της.
Δεν έχουμε λεφτά για να προσφέρουμε πίτες στους μοναχούς,
οπότε πήγα με άδεια χέρια.
Ανέκαθεν φανταζόμουν τον Έντουαρντ περιστοιχισμένο από θρησκόληπτους
οπισθοδρομικούς που σφίγγουν τη Βίβλο πάνω στο στήθος τους.
Όπα. Μοναχοί είναι αυτοί;
Γιατί δεν μου το είπε κανείς;
Δεν θα καταλάβω ποτέ πού το πάει ο Θεός.
-Έντουαρντ. -Κάθριν; Συγγνώμη.
Τι γυρεύεις εδώ;
Ήρθα να δω έναν παλιό μου φίλο.
Κατέβα από τον σταυρό.
Κάθριν!
Μη με κοιτάζεις έτσι.
Υγιαίνετε, κύριοι.
Κάθριν!
Πού να ξέρω ότι οι θελκτικές γυναίκες αποτελούν πειρασμό για τους μοναχούς;
Μόνο τον εαυτό σου κινδυνεύεις να πειράξεις.
Είναι καλύτερα η μαμά;
Σωματικά, αλλά όχι ψυχικά.
Κι ο άχρηστος πατέρας μας δεν βοηθά.
Ξέρεις τι μου φαίνεται χειρότερο από τον πόνο που κουβαλά;
Ότι πρέπει να ανησυχεί για μας, συνέχεια.
Τελείως χάλια η δουλειά της μητέρας.
Μπέρντι, σε παρακαλώ, μην κραδαίνεις σαν ξίφος τον Εσταυρωμένο.
Δεν υπάρχει κάτι καλύτερο εδώ για διασκέδαση;
Ίσως κάνα ιερό σπαθί με το οποίο έσφαζαν παγανιστές;
Κανένα σπαθί εν όψει.
Δεν σε πιστεύω. Αν ήμουν αγόρι, θα μ' άφηνες να το δω.
Όλοι αφήνουν τ' αγόρια να κάνουν ό,τι θέλουν.
Βαριέμαι πολύ, Έντουαρντ.
Βαριούνται μόνο όσοι είναι κουφιοκέφαλοι.
-Δεν είσαι κουφιοκέφαλη, έτσι; -Φυσικά και δεν είμαι.
Πώς πάει το διάβασμα και το ημερολόγιο που σ' έβαλα να γράφεις;
Γράφω ημερολόγιο κάθε μέρα και διαβάζω τη Βίβλο ξανά και ξανά.
Ξέρω όλες τις σημαντικές προσευχές απέξω.
Έχω κάτι για σένα, βασικά.
Ένα δώρο.
Τι ωραία. Ένα βιβλίο.
Τώρα που έχω την προσοχή σου, υπάρχει περίπτωση να το διαβάσεις;
Βιογραφίες Αγίων. Κάθε μέρα κι άλλος άγιος.
Υποσχέσου ότι θα το διαβάσεις.
Ή μάλλον ότι θα το ξεκοκαλίσεις.
Κι ότι θα γράψεις, κιόλας.
Η σωτηρία σου θα είναι η διάδοση της ιστορίας σου.
Υπόσχομαι.
Μπορεί να γίνω και αγία.
Για αρχή, νομίζω πως οι αγίες βοηθούν τις παραμάνες τους στο πλύσιμο.
Γιατί θέλει ο Έντουαρντ να διαβάσω αυτό το βιβλίο;
Περιγράφει τις αγωνίες αγνώστων.
Γιατί οι άγιοι είναι ένα μάτσο βλάκες που δεν θα γνωρίσω ποτέ.
Τουλάχιστον, θα γίνω ειδική στο πόσο φρικτά πέθαναν.
Ο δυσάρεστός τους θάνατος με ευχαριστεί πολύ.
Τι σημαίνει "εκπαραθύρωση";
16η ημέρα του Οκτώβρη, μια ένδοξη αποστολή.
Δεν θέλω να γίνω λαίδη, άρα μήπως να γίνω αγία;
Μπέρντι, φόρα και κάνα παπούτσι.
Δεν γίνεται.
Αν θέλω να γίνω αγία,
πρέπει να εξασκηθώ στην αυτοθυσία.
Έχεις κάνα άλλο χαρωπό σχέδιο για το απόγευμα;
Βασικά, ναι. Θα νηστέψω από ψωμάκια.
Θα κοιμηθώ με μια χτένα στην πλάτη,
γιατί θέλω να μιμηθώ την Αγία Μπλαντίνα,
την οποία την έκαψαν, την έριξαν σ' ένα πυρωμένο κλουβί
και την πέταξαν μπροστά από ένα ελάφι που την τίναξε ψηλά με τα κέρατα.
Τελικά, τη μαχαίρωσαν.
Κι εγώ θα μαχαιρώσω εσένα, αν δεν βάλεις παπούτσια, Μπέρντι.
Μορουένα...
Δεν το πιστεύω ότι πρέπει να αντιμετωπίζω όλο αυτό με ευθυμία κάθε μήνα.
Καλύτερα αντ' αυτού να κολυμπούσα στα σκατά ή να πάλευα μ' ένα λιοντάρι.
Αχ, να πάλευα μ' ένα λιοντάρι!
-Πειράζει που ήθελα να χαρώ λιγάκι; -Κάθε μέρα τα ίδια κάνεις...
Να ευθυμήσω λίγο;
Τα τελευταία εξαετία, χάνουμε κάθε χρόνο ένα παιδί.
Ρόλο, γιατί δεν μου είπες ότι μείναμε στον άσο;
Θέλω να είμαι σύντροφός σου, να σταθώ στο πλάι σου ως κυρά του αρχοντικού.
Η κυρά θέλει τον κήπο της.
Θέλει μεταξωτά φορέματα.
Θέλει μήλα στο ψητό της,
κι εγώ πρέπει να φροντίσω να μην καταλήξει αυτή η οικογένεια στην ανέχεια!
Η Μπέρντι είναι το μόνο μας νόμισμα.
Οπότε, μπλέξαμε άσχημα.
Πέρκιν;
-Ναι, Μπερντ. -Ποια είναι η γνώμη σου για το φιλί;
Τι εννοείς;
Μήπως δεν είναι τόσο χάλια όσο νομίζαμε;
Σταμάτα, είναι μες στη γλίτσα!
Έλα.
-Τι θέλεις, τέλος πάντων; -Καλή σας ημέρα. Έρχομαι από το Κεντ.
Όπου ο καιρός είναι πιο μαλακός κι από κασμίρι
που στρώνεται για να φιλευτεί μια εικοσάδα.
Να ρωτήσω, πού είναι η κυρά σας;
-Η κυρά μας; -Ναι.
Η λαίδη Κάθριν του αρχοντικού,
η όμορφη κόρη που έκανα τόσο δρόμο για να συναντήσω.
Τι τη θέλετε την κυρά μας, κύριε;
Αν είναι τόσο όμορφη, καλόψυχη και ευπρεπής όσο λένε,
τότε, θα την παντρευτώ αμέσως.
Θα παντρευτείς; Τη λαίδη Κάθριν;
Ναι. Ήρθα να τη ζητήσω σε γάμο.
Τη δικιά μας λαίδη Κάθριν;
-Δεν μπορεί να εννοείς αυτήν. -Αποκλείεται.
Κι όμως, εννοώ τη δικιά σας λαίδη Κάθριν,
για να 'μαι ειλικρινής. Όπως σας είπα,
έκανα τόσο δρόμο,
συγκάηκα στα μπούτια απ' τη μεγάλη διαδρομή
γιατί ο Ηρακλής εδώ είναι φαρδύς.
-Οπότε, αν γίνεται να μου πείτε... -Όχι, κύριε.
Ξέρουμε τη λαίδη Κάθριν, κακώς μπήκες στον κόπο.
Απλώς μπερδευτήκαμε πώς κι έκανες τόσο δρόμο για μια τόσο...
Είναι ένα έκτρωμα, ένα έκτρωμα της φύσης.
-Δόντια, μαλλιά, ξερατά, μύξες... -Σκέτη φρίκη.
-Μερικοί λένε ότι έχει τρία αυτιά. -Έχει.
-Το έχετε δει; -Ναι.
-Πού; -Στον αυχένα της.
-Είναι λειτουργικό; -Παραπανίσιο.
Πού είναι η λαίδη Κάθριν για την οποία άκουσα
πως έχει μαύρες μπούκλες που πέφτουν σαν καταρράκτες;
Η λαίδη Κάθριν που οι καμπύλες της είναι σαν αρχιπέλαγος;
Αρχιπέλαγος;
Τι είναι το αρχιπέλαγος;
Μια σειρά από μικρά νησιά. Νομίζω.
-Σε κορόιδεψαν. -Τελείως.
-Ναι, νομίζω. -Σε κορόιδεψαν άσχημα.
Όντως, με κορόιδεψαν άσχημα.
Καλύτερα να φύγεις, πριν σκάσει μύτη η λαίδη Κάθριν με την ασχημόφατσά της.
Ευχαριστώ. Είσαι πολύ ευπρεπής.
Εσύ, από την άλλη, είσαι λίγο τσαούσα, αν μου επιτρέπεις.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε.
Δεν θα σου δώσω να πιεις μπίρα, Μπέρντι, γι' αυτό μη μου ζητήσεις.
-Απαιτώ να μάθω τι σημαίνουν όλα αυτά. -Ποια, δηλαδή;
Ήρθε ένας άντρας και με γύρευε.
-Δεν το πιστεύω. -Από το Κεντ.
Ναι. Ωραία.
-Τράβα να πλυθείς. -Τον έδιωξα.
-Τον έδιωξες; -Τον έδιωξα.
Δεν θέλω να γνωρίσω κανέναν που έχει τέτοια πρόθεση.
-Βγες στον δρόμο και πες του να γυρίσει. -Φοβάμαι ότι ξεμάκρυνε.
Έφυγε καλπάζοντας.
Όχι! Στάσου.
Πού είναι το... Θέλω...
Χέρι.
Τι δεν μπορεί να κάνει ένα κορίτσι:
Να πάει σε σταυροφορίες.
Να κόψει τα μαλλιά της.
Να εκπαιδεύει άλογα.
Να γελάει πολύ δυνατά.
Να παντρευτεί όποιον θέλει.
Να γίνει μοναχή.
Να πίνει σε καπηλειά.
Να πηγαίνει σε κρεμάλες.
Θα φέρεσαι σαν κυρία όταν ξανάρθει άλλος μνηστήρας,
αλλιώς θα καταλήξουμε στους πέντε δρόμους.
-Καταλαβαίνεις; -Δεν το αντέχω.
Αντιλαμβάνεσαι ότι η κόρη σου έδιωξε έναν αξιοπρεπέστατο μνηστήρα;
Μη συγχύζεσαι γι' αυτόν τον άντρα.
Κατάγομαι από οικογένεια βασιλιάδων.
Αυτός είναι απλώς ένας έμπορος μαλλιού από το Κεντ.
Αγάπη μου, δεν τρώγεται η βασιλική καταγωγή σου.
Δεν μπορούμε να φυτέψουμε τους προγόνους σου.
Αυτός ο άντρας ήταν... απίστευτα πλούσιος.
Είναι μικρή ακόμα. Ούτε να κυοφορήσει δεν μπορεί.
-Όχι, δεν μπορώ με τίποτα. -Δώσ' της λίγο χρόνο.
Λίγο χρόνο.
Αύριο έρχεται ο θείος Τζορτζ.
Ένας καβαλάρης έφερε τη στενοχώρια,
άλλος φέρνει τη θεϊκή ελπίδα.
Ο θείος μου δεν μοιάζει με κανέναν άντρα που ξέρω.
Έχει μια σπιρτάδα στα πράσινά του μάτια,
ένα τραγούδι στα χείλη του κι όλα του τα δόντια.
Πώς ήταν η μέρα σου, καλέ μου;
Ήταν... καλή.
Μη λες "καλή", Ρόμπερτ. Είναι ανιαρό.
Μην προξενείς ανία στη μαμά σου.
Δεν το πιστεύω ότι η μονάκριβη ανιψιά μου είναι πλέον υπό την προστασία μου.
ΘΕΙΟΣ ΤΖΟΡΤΖ 28 ΕΤΩΝ
ΑΔΕΡΦΟΣ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΟΣ - ΚΟΥΚΛΟΣ
Όταν έφυγα, φορούσες πάνες με ξύλινη παραμάνα.
Μια μικρή φασαριόζα, όσο ένα βατράχι.
Η μαμά είπε ότι πήγες στους Αγίους Τόπους.
Μ' έναν κόκκινο σταυρό πάνω σ' έναν λευκό χιτώνα,
πολέμησες ως ευγενής για τον Χριστό και τον Βασιλιά μας.
Φοβάμαι πως η αλήθεια είναι λιγότερο γραφική.
Ο χιτώνας μου ήταν γεμάτος λάσπες και αγκάθια.
Όμως, υπήρχε μια γραμμή
από σταυροφόρους που έφτανε από την Ιερουσαλήμ μέχρι το Λονδίνο, έτσι;
Υπήρχε όντως μια γραμμή.
Αλλά από τραυματίες που ζητούσαν περιποίηση.
Δεν ήταν κάτι διασκεδαστικό.
-Θα παρατήσεις ποτέ αυτό το κούτσουρο; -Δεν είναι κούτσουρο, αλλά αρκούδα.
Από τον θείο Τζορτζ.
-Α, δωράκι από τον θείο Τζορτζ είναι... -Μη φωνάζεις.
-Τον Τζόρτζι... -Όχι.
Ζηλεύεις επειδή κανείς δεν σου έκανε ποτέ εσένα δώρο.
-Έχεις δίκιο. -Κι ειδικά αρκούδα.
Σαν τη δική μου, από τον Τζορτζ.
Όχι, έχεις δίκιο. Δεν παίρνει δώρα η καημένη η Μορουένα.
Άντε, πέσε για ύπνο.
Φτάνει πια.
Όχι τόσο.
-Καληνυχτούδια. -Καληνυχτούδια.
Και κοίτα μη μου βγάλεις το μάτι με τούτο δω.
Αφού δεν μπορώ να γίνω ηρωίδα, θα αγαπήσω έναν ήρωα.
Θα πει στον πατέρα μου να μη με ξεπουλήσει έτσι
και θα παλέψει για μένα.
Δεν μοιάζει πολύ με τον Αρχάγγελο Μιχαήλ;
Όχι.
Κανένας νεκρός άγιος δεν είναι τόσο όμορφος.
Πρέπει να τον δω με τα μάτια μου, τότε.
-Αν ήταν να παντρευτώ, Άελις... -"Αν".
-Αν, τότε θα διάλεγα εκείνον.
Μακάρι να ήταν ξάδερφός μου, και όχι θείος μου.
-Λυπάμαι. -Ο αληθινός έρωτας πάντα νικά.
Τα παιδιά κανόνισαν παιχνίδια με τα ζώα.
Μπέρντι, ξέρεις πως θα μας μαστιγώσουν.
Σε μαστιγώνουν;
Εμένα ο πατέρας μου με χτυπά απλώς στο χέρι με τη βέργα.
Κοπέλες που περιμένουν μνηστήρες δεν κάνει να κυλιούνται με τα ζώα.
Έτσι, έβλεπα τα παιδιά να παίζουν από μακριά.
Καθαρή για τους μνηστήρες, αλλά γεμάτη βρόμικη οργή.
Δεν θα ξανακυλιστώ ποτέ στη λάσπη, ούτε θα ρίξω κάτω τον Πέρκιν.
Δεν θα ξαναδώ κρεμάλα, ούτε θα ξανακάνω κάτι διασκεδαστικό,
κι αυτό γιατί λόγω τίτλου πρέπει να φέρομαι σαν πρόβατο.
ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ
Το παιχνίδι αυτό είναι απαίσιο. Κατατροπώθηκα.
-Είσαι για κλάματα. -Σκασμός!
Ναι, ευχαριστώ.
Πιάσε! Δεν το έπιασες.
-Πρέπει να μου το μάθεις αυτό. -Ζεματάνε!
Παλιοκόριτσο!
Πολλοί φοβούνται το καρναβάλι,
τους νεκρούς που επισκέπτονται τη Γη.
Όμως, οι μόνοι νεκροί που ξέρω είναι τα μικρά μου αδέρφια
που πέθαναν πριν καν γεννηθούν.
Πώς γίνεται να τα φοβάμαι;
Μακάρι να μας επισκέπτονταν.
Θα μετριαζόταν η θλίψη της μαμάς μου.
-Μπέρντι! -Άελις!
-Σ' αρέσει το κέρατό μου; -Τέλειο.
-Το έραψε η Μορουένα. -Τι καλή!
-Συγγνώμη. -Τζορτζ;
-Γεια σου, Μπερντ. Ωραίο το στέμμα σου. -Κέρατο είναι.
Είδα κάποιον που στα γάντια του είχε γαμψά νύχια και φοβήθηκα.
Κρυβόμουν πίσω από το κοτέτσι, όταν με βρήκε αυτός ο ευγενικός κύριος.
Αυτός είναι ο θείος Τζορτζ, Άελις.
Αυτός για τον οποίο έλεγες;
Όντως, αυτός πρέπει να είναι.
Είχες πει ότι ήταν ευγενικός και όμορφος.
Κι εγώ τρόμαξα από αυτόν τον άντρα με τα μακριά γαμψά νύχια.
-Νομίζω πως είδα... -Είδες κι εκείνον
με το μεγάλο κόκκινο καρούμπαλο στο πρόσωπο;
Λες να ήταν ψεύτικο ή να πάσχει από κάτι;
Να σας πάω και τις δύο στα διαμερίσματά σας.
Όχι, θέλω να δω τις μαμάδες και τον χορό.
Πέθανα, Μπέρντι, και τώρα είμαι φάντασμα.
Θα σας στοιχειώνω μέχρι το τέλος της ζωής σας.
Κόψε τις χαζομάρες, βοσκέ.
Ετοιμαζόμουν να γυρίσω στα διαμερίσματά μου για να διαβάσω ποίηση
μέχρι να με πάρει ο ύπνος και να δω όνειρα γλυκά.
Να σ' αφήσω με τους φίλους σου, τότε.
Λαίδη Κάθριν.
Ο πατέρας μου συμφώνησε να μείνω ένα ολόκληρο δεκαπενθήμερο, ίσως και δύο.
Μακάρι να είχε ενημερώσει πρώτα.
Πώς ξέρεις ότι με βολεύει;
Έχω ένα σωρό δουλειές.
Γιατί είμαι τόσο αγενής;
Νιώθω ταραγμένη.
Θα φταίει η πίτα με χέλι.
Έλα, μικρή...
Σίγουρα δεν φταίει η πίτα με χέλι.
Κάθριν.
Ο πατέρας σου βρήκε τις σερβιέτες χωμένες στο πάτωμα του αποχωρητηρίου.
Φαίνονταν από τις χαραμάδες.
Δεν είναι δικές μου.
-Πού το ήξερες; -Κάθριν, μητέρα σου είμαι.
Και κυρά του αρχοντικού. Τα βλέπω και τα ξέρω όλα.
Και σου λέω, είναι ανόητο να παραχώνεις τις σερβιέτες σου, έστω και βαθιά.
Κάνω ό,τι μπορώ για να σε προστατεύσω.
Αλλά ο πατέρας σου ψάχνει ευκαιρία να σε παντρέψει
για να φέρει έσοδα στο σπίτι, και δεν μπορώ να του αρνούμαι άλλο.
-Εμένα μου πέφτει λόγος; -Όλα στον καιρό τους.
Και τώρα ήρθε ο καιρός για σένα, αγάπη μου.
Είσαι προδότρα. Και ψεύτρα.
-Και κλέφτρα. Σε μισώ! -Κάθριν.
-Μπέρντι! -Φτάνει!
-Σταμάτα τώρα! -Σε μισώ!
Φτάνει! Ως εδώ!
Είμαι σοκαρισμένη.
Δεν έχω ούτε έναν φίλο πια.
Μίλησα άσχημα στον Πέρκιν.
Η Μορουένα με πρόδωσε.
Ο θείος Τζορτζ που έφερνε χαρά στη ζωή μου αγαπά την Άελις, που είναι μια νυφίτσα.
Και τώρα ήρθε ο καιρός μου.
Σαν ώριμο ροδάκινο που το μαζεύουν.
Ασφαλώς. Μπέρντι!
Δεν την αναγνωρίζω.
25η ημέρα του Νοέμβρη. Νιώθω σαν να μη μου ανήκει τίποτα επάνω μου.
Ο πατέρας σου μου είπε να σε τρίψω
όσο καλύτερα μπορώ πριν έρθουν οι καλεσμένοι.
Μήπως να πεθάνω αντί να αναγκαστώ να παντρευτώ;
Καμία από τις δύο επιλογές δεν είναι θελκτική ή δίκαια.
ΤΖΟΝ ΤΗΣ ΝΟΡΜΑΝΔΙΑΣ ΚΟΙΛΑΡΑΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ:
ΧΡΥΣΟ - ΓΗ - ΑΓΕΛΑΔΕΣ
-Πού είναι το κορίτσι; -Νομίζω πως ετοιμάζεται
για να τη δεις όμορφη.
-Ωραίο αυτό. Ψυχαγωγία. -Ναι.
-Για μένα; -Ναι. Μπράβο!
Πολύ καλό.
Πού είναι το κορίτσι;
-Ναι, πού είναι; -Πού είναι το κορίτσι;
Αυτό είναι το κορίτσι.
Να σε ρωτήσω κάτι;
ΛΟΡΔΟΣ ΡΟΛΦ ΤΗΣ ΣΑΞΟΝΙΑΣ
Ό,τι θες, λαίδη Κάθριν.
ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ: ΑΣΗΜΙ - ΚΑΤΣΙΚΕΣ - ΕΡΩΤΑ
Θα αποδείξεις ότι με αγαπάς φορώντας τα πουλιά μου στο πρόσωπό σου;
-Να τα φορέσω; Δηλαδή... -Αυτό.
Είναι ο Τζούνιπερ.
Ο Μπρέντμπουρι.
Ο σερ Νιλ.
Ο λόρδος Χέστης.
Και τον έβαλες στο κεφάλι μου; Είναι εντάξει;
Γεια σας.
Παραείναι κοντά στο πρόσωπό μου.
Αν είχα την Άελις να της μιλήσω, δεν ένιωθα τόσο μόνη στις βουρδουλιές.
Αλλά εκείνη έχει τον Τζορτζ.
Κι εγώ παλάμες που τσούζουν.
Θα ήθελες να μου πεις κάτι που σε παθιάζει;
ΓΚΟΝΤΦΡΙ ΤΟΥ ΓΚΛΑΡΝΤΕΝΜΙΡ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ:
ΤΥΡΙ - ΡΟΥΜΠΙΝΙΑ ΜΥΡΙΖΕΙ ΜΑΣΧΑΛΕΣ!
Τα χόμπι σου, τις μύχιες επιθυμίες της ψυχής σου;
-Ακούω τον Θεό όταν μου μιλάει. -Θεοσεβούμενη.
Συνήθως, μου λέει να φτιάξω έναν στρατό από 5.000 γυναίκες.
Να ξεκοιλιάσουμε όλους τους άντρες και να προσφέρουμε τα εντόσθιά τους ως αναθήματα.
Να πάνε στον διάβολο. Να τους φάνε τα σαλιγκάρια.
Να στουμπώσει ο κώλος τους.
Καμιά κατάρα δεν είναι αρκετή γι' αυτούς τους αχρείους μνηστήρες ή τον πατέρα μου.
Να κλάνετε ασταμάτητα!
Η πανέμορφη κόρη μου θα σας τραγουδήσει.
ΜΠΑΛΤΑΖΑΡ ΤΩΝ ΑΠΟΙΚΙΩΝ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ: ΜΕΤΑΞΙ
Δική της σύνθεση.
Το έγραψε η ίδια.
Ένας δράκος στην τουαλέτα
Με είδε και με λυπήθηκε
Και είπε να μου γλείψει...
Τα φρύδια
Μην τον ακουμπάς.
Είναι πολύ συνοφρυωμένος
Καλά, εντάξει, φτάνει.
-Δεν μπορείς. -Μπορώ.
Όχι, δεν μπορείς.
Μεγκ!
Έκλεψα τα κλειδιά από τον φύλακα που κοιμόταν.
Ορίστε, λίγο ψωμί και βούτυρο.
Μεγκ, το ήξερα. Ανέκαθεν ήσουν επαναστάτρια κι αληθινή φίλη.
-Κυρά μου... -Άσε τα "κυρά μου".
Μην το ξαναπείς ποτέ.
Εντάξει, κυρά μου.
Με συγχωρείς.
Μπέρντι.
Απλώς Μπέρντι.
Χριστούγεννα.
Όταν ήμουν μικρή, το τραπέζι ήταν γεμάτο και το κρασί έρεε άφθονο.
Τώρα, ως και τα καρότα είναι χαλασμένα.
-Έτσι; -Ανατολικά.
-Όπως βλέπεις εσύ ή εγώ;
Όπως βλέπεις εσύ δυτικά. Ανατολικά. Βορειοανατολικά.
-Σε τι αποσκοπείς; -Θέλω να μοιάζει με παράδεισο.
Να μπαίνει απ' το παράθυρο, να χτυπά το φως.
Μη φοβάσαι, σου φέρνω σπουδαία νέα.
-Εσύ θα γεννήσεις τον Σωτήρα. -Θα κάνω παιδί;
Δεν είναι δυνατόν.
Αφού είμαι μια απλή νεαρή παρθένα.
Γιατί γελάνε;
Αν αυτή είναι παρθένα, εγώ είμαι πριγκίπισσα.
Δεν έχω πάει με άντρα.
Το πανδοχείο είναι γεμάτο.
Σκέτο χάλι.
Μπορούμε να μείνουμε στον στάβλο
ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ "ΠΑΡΘΕΝΑ"
με το μωρό μας.
Ήρθαμε να τον τιμήσουμε με δώρα από την Ανατολή.
Θα βάλω τα κλάματα. Ίσως είμαι αλλεργική στη χαρά.
Η Μαρία είπε στον Ιωσήφ
Το ημερολόγιο δεν μπορεί να υποκαταστήσει έναν φίλο.
Ιωσήφ, μάζεψε κεράσια Να δώσουμε στο παιδί
Τα κεράσια μπορεί να είναι Για τον Ιωσήφ και τη Μαρία
Φάε τα κεράσια, Μαρία
Τα κεράσια τώρα
Συγγνώμη.
Φάε τα κεράσια, Μαρία Που ακούμπησα κάτω
Πέρκιν, συγγνώμη!
Μου κόψατε την ατάκα.
Κάντε απαλές βελονιές, κυρίες μου.
Πολύ απαλές.
Θα μου κρατάς μούτρα για πάντα;
Ενδεχομένως, Άελις.
Μαθαίνουμε καλύτερα με κλειστό το στόμα και ανοιχτά τ' αφτιά.
Δεν έκανα κάτι κακό.
Εκτός του ότι έκλεψες τον άντρα που αγαπούσα. Πίσω από την πλάτη μου.
Για μένα είσαι δειλή απατεώνισσα.
Άελις, ζητώ συγγνώμη για το απαίσιό μου στόμα.
Είναι σκέτο τέρας. Ενεργεί παρά τη θέλησή μου.
-Κακιά Μπέρντι. Κακιά... -Μπέρντι!
Παντρεύομαι.
-Τον Τζορτζ; -Όχι.
Ένα αγόρι εννιά ετών.
Ο Τζορτζ αποφάσισε να παντρευτεί μια καυτή χήρα που τη λένε Εθελφρίθα.
Κι ούτ' εσύ δεν με θέλεις για φίλη.
Πρώτη φορά στη ζωή μου, κατάπια τα λόγια μου.
Η καρδιά μου ξεφλουδίστηκε και βράστηκε σαν παστινάκι.
Ο Τζορτζ παντρεύεται.
Μήπως δέχεστε νέες καλόγριες στη μονή σας;
Όχι.
Κρίμα.
6η ημέρα του Γενάρη. Μπήκε το 1291
και είδα τις συνέπειες της απαίσιας ιδιοσυγκρασίας μου.
Δίχως φίλους, μες στην πλήξη, σκέτο κολαστήριο.
Έτσι, πήρα μια καινούρια απόφαση.
Θα προσπαθήσω όσο μπορώ να γίνω λαίδη,
να φέρομαι και να μιλάω τόσο ωραία όσο η μητέρα μου,
να κάνω τους γονείς μου και τον Θεό απόλυτα χαρούμενους.
Είμαι γυναίκα πια. Θα ντύνομαι μόνη μου.
-Το φόρεσες ανάποδα. -Όχι, κοίτα.
Η ανυπακοή δεν οδήγησε πουθενά.
Τι την τσίμπησε τώρα;
Ποιος μπορεί, άλλωστε, να αντισταθεί στη μοίρα;
Άκου τα πουλιά, Μπερντ.
Αντιστάθηκα στον γάμο κι ένιωσα μόνο πόνο.
Αν τον ασπαστώ, ίσως μπορέσω να νιώσω...
-Νιώθω το αεράκι... -...ικανοποίηση;
...να μου χαϊδεύει τα ρουθούνια.
Λαίδη Κάθριν, σου αρέσει η ιππασία;
Μ' αρέσει, λόρδε μου. Μ' αρέσει πολύ.
Ίσως θα μπορούσατε να πάτε για ιππασία με τον γιο μου
-όσο είμαστε εδώ. -Ναι.
Θα τα πάνε καλά τα άλογά σας;
Έτσι πιστεύω.
Το ταμπεραμέντο του αλόγου μου είναι ήπιο και καλοσυνάτο.
Δεν σου τη δίνει που ντύνεσαι έτσι γι' αυτές τις συναντήσεις;
ΦΑΛΚ Ο ΝΕΟΤΕΡΟΣ
Ναι, όντως.
ΑΓΡΟΤΕΜΑΧΙΑ - ΚΟΥΤΑΒΙΑ ΙΔΡΩΜΕΝΕΣ ΠΑΛΑΜΕΣ
Με σφίγγει πολύ το φόρεμα. Δεν μπορώ ν' αναπνεύσω.
Σε σφίγγει κι εσένα;
Μπα, αυτό δεν είναι τόσο χάλια.
Χαιρόμαστε πολύ που είστε εδώ απόψε, Φαλκ,
γιατί έχουμε να σας ανακοινώσουμε χαρμόσυνα νέα: περιμένουμε μωρό.
-Τι; Υπέροχα! -Ναι.
-Λατρεύω τα μωρά! -Τι είπες, πατέρα;
Δεν είσαι ενθουσιασμένη, Κάθριν;
Η μαία είπε ότι ίσως δεν αντέξει η μαμά.
Όχι τώρα, Μπέρντι.
Δεν είναι κατάλληλη στιγμή, Μπέρντι.
Θες να τη σκοτώσεις;
Τόσο πολύ θες να αποδείξεις τον ανδρισμό σου;
Θα πεθάνει κι αυτό, όπως όλα!
-Εσύ δεν πέθανες. -Εγώ όχι, αλλά όλα τα υπόλοιπα ναι.
-Κάθριν. -Κάθριν, έλα εδώ.
Πεθαίνουν όλα!
Μάλλον είναι λίγο άρρωστη. Κόλλησε λίγη...
-Κόλλησε λίγη ευλογιά. -Δεν είναι ευλογιά.
-Ευλογιά; -Όχι στο χωριό.
-Να πηγαίνουμε. -Μη φεύγετε.
-Δεν κολλάει με τον αέρα. -Δεν είναι ανεμοβλογιά.
-Απλώς είναι μια μικρή ευλογιά.
-Γεια. -Σε σιχαίνομαι.
Νόμιζα πως τα πηγαίναμε καλά.
Αφήστε με να φάω με την ησυχία μου.
Δεν άντεξε πολύ αυτή η νέα σελίδα μου.
Μα η επανάστασή μου θα 'ναι παντοτινή.
Να το βαφτίσετε θέλετε; Ρίξτε μπόλικο νερό!
Όχι, Φαλκ! Γυρίστε πίσω!
Φαλκ!
Γιατί είναι τόσο μικρό;
Αντιλαμβάνεσαι σε τι κίνδυνο μάς έβαλες; Κάθριν!
Για μια φορά, προσπάθησε να δώσεις το καλό παράδειγμα στους ενοίκους μας
και στους χωρικούς μας. Δείξ' τους πώς είναι ίσως μια λαίδη,
αντί να μας υποβάλεις σε τέτοια... ντροπή!
Εξευτελισμό!
Δεν είμαι λαίδη, κύριε, δεν μπορώ να την παριστάνω.
Κάθισε.
Όταν ήμουν έναν χρόνο μικρότερος από σένα, κληρονόμησα μια πόλη που κατέρρεε.
Ο πατέρας μου είχε χάσει στον τζόγο κάθε τούβλο, κάθε τζαμαρία,
κάθε τσουβάλι με σιτάρι, τα πάντα.
Έτσι, έπρεπε να χρησιμοποιήσω κάθε ικμάδα πονηριάς και δύναμης
για να οδηγήσω αυτήν την πόλη και πάλι στην ευημερία.
Δικής σου πονηριάς και δύναμης;
Μαζί με άλλες αρετές, ναι.
Γι' αυτό έβγαλες σε πλειστηριασμό τις ταπετσαρίες με τον παππού;
Τα γαμήλια σκεύη της μαμάς έγιναν πακέτο και στάλθηκαν μακριά
χάρη στην πονηριά και τη δύναμή σου.
Πατέρας σου είμαι.
Κι αν λέω ότι πρέπει να παντρευτείς,
θα παντρευτείς.
5η ημέρα του Φλεβάρη.
Παντρεύεται ο Τζορτζ.
Άλλοι παντρεύονται από έρωτα,
άλλοι για τα λεφτά, άλλοι από καθήκον,
κι άλλοι, σαν τον Τζορτζ, δεν ξέρουν γιατί παντρεύονται.
Υπάρχει κανείς εδώ που να γνωρίζει κάποιον λόγο για τον οποίο αυτό το ζευγάρι
δεν πρέπει να ενωθεί με τα δεσμά του γάμου;
Αφού δεν υπάρχουν αντιρρήσεις, δέχεσαι αυτόν τον άντρα για σύζυγο;
ΕΘΕΛΦΡΙΘΑ ΡΟΟΥΖ ΣΠΛΙΝΤΕΡ ΤΟΥ ΝΤΕΒΟΝ
48 ΕΤΩΝ ΧΗΡΑ ΠΟΥ ΜΑΡΑΖΩΝΕΙ
ΤΡΩΕΙ ΖΑΧΑΡΗ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΠΙΟ ΠΛΟΥΣΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ ΜΟΥ
Τον δέχομαι.
Κι εσύ δέχεσαι αυτήν τη γυναίκα για σύζυγο;
Τη... δέχομαι.
Δέχομαι.
Πες στην κόρη σου να μην κλαίει.
-Ας κλαίει όσο θέλει. -Οι Σαϊντμπότομ δεν κλαίνε.
Θα το συνηθίσει.
ΛΟΡΔΟΣ ΣΑΝΓΚΕΡΚ ΤΗΣ ΔΟΥΝΚΕΡΚΗΣ 9 ΕΤΩΝ
Της έλαχε ένας αξιόλογος νέος.
ΤΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ ΚΡΥΦΤΟ ΚΑΙ Η ΠΑΠΑΡΑ
Θα γίνει σπουδαίος όταν μεγαλώσει.
Της έλαχε παιδί εννιά ετών.
Αμήν.
Σπρώξε κι άλλο...
-Σπρώχνω. -Μπήκε. Ευχαριστώ.
Δεν είναι κούκλος ο θείος σου, Μπέρντι;
Μα τα οστά του Ιησού.
Γίνεται ο κόσμος μου να μην είναι βουτηγμένος στα σκατά;
Οι πειρατές βρίζουν λιγότερο.
Ψάχνω να βρω ποια είναι η καλύτερη βρισιά.
"Μα τα οστά του Ιησού" ή "μα τους αντίχειρες του Θεού";
Ή μήπως απλά "Μα τον σατανά και τα τσιράκια του";
Εμένα η αγαπημένη μου είναι "Που να ψοφήσεις στο τηγάνι!"
Γάντια πουλάς;
Το κρύο δυναμώνει.
Ταξιδεύω από πόλη σε πόλη ψάχνοντας να βρω δαχτυλάκια που τρέμουν.
Δεν έχω χρήματα επάνω μου.
Μια υπηρέτρια είμαι.
Υπηρέτρια με ωραίο φόρεμα.
Αν δεν έχεις χρήματα, πληρώνομαι και σε φιλί.
Φιλί;
Που να ψοφήσω στο τηγάνι.
Δεν μπορώ να σε φιλήσω.
Γιατί δεν φίλησα ποτέ κανέναν στη ζωή μου.
Και θα φάω πολύ ξύλο.
Τότε, να σε φιλήσω εγώ και το φταίξιμο δικό μου;
Αυτό ήταν;
Γι' αυτό έκαναν σαν τρελοί ο Τζορτζ και η Άελις;
Τουλάχιστον, αυτός φαίνεται ικανοποιημένος.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
-Καλό σου βράδυ. -Καλό βράδυ, γαντοπώλη.
Τι φάση!
Μπορώ να το μετράω αυτό σαν το πρώτο μου φιλί;
Θα το ήθελα,
ειδικά εφόσον είναι το μόνο που επέλεξα η ίδια.
Πλήρωσα το γλέντι με δικά μου χρήματα.
Έχουν κι ένα καλό οι σύζυγοι. Οι πεθαμένοι, έστω.
Βολεύει πολύ όταν πεθαίνουν
πιο πλούσιοι απ' όταν τους παντρεύτηκες. Αν και πάλι είναι θλιβερό.
Είναι το πρώτο γλέντι που πηγαίνω εδώ και μήνες.
Πωπώ!
Είμαστε άφραγκοι, σε αντίθεση μ' εσένα.
Κι έχει τόσο πολύ φαΐ εδώ που μου κόπηκε η όρεξη.
Ίσως με αρρωσταίνει ο έρωτας.
Ποιος μίλησε για έρωτα;
Λες να πιστεύω ότι θείος σου με αγαπά;
Δεν το πιστεύω.
Μα θα με προστατεύει όπως μόνο ένας σύζυγος μπορεί.
Και κληρονόμησα τον τίτλο του,
και ακούω ότι είναι καλός ξιφομάχος.
Κι αυτός, με τη σειρά του, απέκτησε δική του γη.
Βλέπεις; Η τέλεια συναλλαγή.
Συν ότι είναι κούκλος.
Δεν θέλεις ν' αγαπήσεις κάποιον στ' αλήθεια;
Έχω σοβαρότερα προβλήματα.
Είσαι πολύ τυχερή, πουλάκι μου.
Έχεις φτερά.
Πρέπει να μάθεις να τα κουμαντάρεις.
Όχι να τα κουνάς πέρα δώθε και να γκρεμοτσακίζεσαι.
Με συγχωρείς ένα λεπτό, θεία Εθελφρίθα;
Φυσικά, πουλάκι μου όμορφο.
Μην το σκάσεις.
Δοκίμασε την τάρτα. Άπαιχτη.
-Τι προσπαθείς να κάνεις; -Φάε μια μπουκιά.
Ξέρεις ότι το έλκος μου είναι σαν τον κώλο χοίρου.
Είναι μαλακό. Ζυμάρι.
Να με σκοτώσεις θες. Κόφ' το.
Σου εύχομαι ότι εύχεσαι κι εσύ για τον εαυτό σου.
Ορίστε;
Μακάρι να ευτυχήσεις, Άελις.
Και λυπάμαι πολύ αν είπα ποτέ κάτι άλλο.
Από τη μέρα που τσακωθήκαμε, μου λείπεις.
Κι έχω πολλά νέα να σου πω.
Βασικά, μόνο δυο λέξεις.
Γαντο-πώλης.
Άελις!
Θέλετε να δείτε την κούκλα μου;
Για κεφάλι έχει ένα γογγύλι.
Ποιος είσαι εσύ;
Ο σύζυγός της, φυσικά.
-Φυσικά. -Είναι ένας εξαίρετος...
Είναι ένας εξαίρετος ωραίος σύζυγος.
Ησυχία!
Σιωπή!
Άλλη μία, και θα γκρεμίσω αυτό το αχούρι!
Μαζί με τις κλανιές, βγάζω και κουραδάκια.
Ναι.
Είμαι ο έβδομος πλουσιότερος άνθρωπος στο Γιόρκσαϊρ.
Και θέλω να πηδήξω.
Έλα δω, τσαπερδόνα!
Οι μεγάλοι με λένε αυθάδη.
Έχουν δει ποτέ τους φίλους τους όταν είναι μεθυσμένοι;
Εμπρός. Κάθισε. Έτσι μπράβο.
Δεν λατρεύεις τους γάμους με όλη σου την καρδιά;
Όχι, δεν τους λατρεύω.
Πάντως, συμπάθησα τη γυναίκα που μας παίρνει τον Τζορτζ.
Η ζωή μπορεί να σε σοκάρει, Μπερντ.
Αντίο, Τζόρτζι!
-Να περνάς καλά όσο μπορείς! -Αντίο, Τζορτζ!
Αυτό το ξερατό ήταν άλλο ένα σοκ.
Κοιμήθηκες καλά, Μπέρντι;
Παραδόξως, ευχάριστα.
Μ' αρέσουν τα μαλλιά σου.
Είναι σαν φίδια.
Γιατί έμεινε ακόμα εδώ αυτός ο άθλιος γεροξούρας;
Λόρδε Μάργκο, ξέρεις ότι η Κάθριν από δω
είναι από τις καλύτερες στο γνέσιμο εδώ γύρω;
Δεν με νοιάζουν και πολύ τα υφάσματα.
Θα χόρευα γυμνός αν δεν ήταν αμαρτία.
Ειλικρινά το λέω.
Τι σ' αρέσει να κάνεις; Ποιο είναι το αγαπημένο σου...
Αυτό που κάνουν οι άντρες όταν τρέχουν πίσω από ένα ζώο...
-Με το βέλος; -Ψάρεμα.
-Κυνήγι; -Ξέρω το κυνήγι.
Κονταρομαχία; Καταδίωξη;
-Κάτι που κάνουν οι άντρες. -Ανεβαίνουν σε δέντρα.
-Εντάξει, Ρόμπερτ. -Ανεβαίνουν σε δέντρα και κατουράνε.
Λοιπόν, τι σ' αρέσει να κάνεις;
Μαζεύω δέρματα από σπάνιες σαύρες.
Και φτιάχνω παζλ.
Κάθε βράδυ από ένα κομμάτι. Όλα με μέτρο.
Εκτός από τη συνουσία.
Θεέ μου.
Τι είναι η συνουσία;
-Μια άλλη λέξη για το... -Ρώτα τη μάνα σου γι' αυτό.
-Μπορεί να ξέρει. Ναι. -Αλήθεια;
Πέρασε.
Ναι, πατέρα;
Γλυκό μου κοριτσάκι.
Μαυρομαλλούσα κοπελιά.
Αγαπημένη μου κόρη.
Αγαπημένη κόρη;
Δεν ξέρω σε ποιον απευθύνεστε, κύριε.
Λαίδη του Λίθγκοου, σε περιμένει ο μέλλων άντρας σου,
και κανένα από τα κόλπα σου δεν θα σε γλιτώσει πια.
Τέρμα το πανηγύρι.
Ώρα να μπεις
στο ψητό.
Ο καλεσμένος;
Ο τύπος που αποκαλείται Γεροξούρας...
-Σ' αυτόν με δίνεις; -Κάθριν, δείξε σεβασμό.
Το όνομά του είναι λόρδος Τζον Μάργκο Η'.
Είναι ο τελευταίος κι ευτυχώς ο πιο πλούσιος μνηστήρας.
Έγινα σαφής;
Δεν είναι άντρας.
Είναι ένα τρολ που ζει στις σπηλιές.
Ούτε σε φονιά αξίζει τέτοια καταδίκη.
Δεν μπορεί... Δεν πρόκειται να γίνει.
Χαμογέλα.
Ευτυχώς, έχω εμπειρία στο να αποφεύγω μνηστήρες.
Η Κάθριν μερικές φορές μένει σιωπηρή για ασυνήθιστα μεγάλο διάστημα, καλά δεν λέω;
Μιλάει όποτε θέλει,
και τις περισσότερες φορές είναι πολύ διασκεδαστική.
Λαίδη Άισλιν, επίτρεψέ μου να πω ότι φαντάζομαι
ότι θα ήσουν σκέτη απόλαυση όταν σε πρωτοπήρε ο σύζυγός σου.
Είσαι τολμηρή, παιχνιδιάρα,
αλλά και με έντονη αίσθηση καθήκοντος.
Ακριβώς σαν τη γυναίκα που θέλω.
Οι μόνες που δεν ανέχομαι είναι οι κλαψιάρες.
Δεν τις αντέχω με τίποτα.
-Βρε, καλώς το. -Υπέροχα.
Οι κλαψιάρες, ε;
Είμαι εξπέρ στο κλάψιμο από τη μέρα που γεννήθηκα.
Όχι.
Όχι, πατέρα, μη μου πεις πως σκότωσες τον Τζέμινι.
-Δεν μπορείς να τον σκότωσες! -Ω, Μπέρντι...
-Ο Τζέμινι ήταν ο μόνος φίλος που είχα! -Ω, Μπέρντι...
Τζέμινι!
Ποιος στην ευχή είναι ο Τζέμινι;
Λαίδη Κάθριν, υποθέτω ορθά ότι ο χοίρος ήταν φίλος σου;
Ζωηρούλα!
-Θεέ μου. -Ρόλο, σταμάτα το.
Δεν το ελέγχω.
ΣΕΡ ΤΖΟΝ ΧΕΝΡΙ ΜΑΡΓΚΟ
Εμπρός, κάτσε να το φάμε.
ΕΜΠΟΡΟΣ ΣΙΤΗΡΩΝ - ΓΑΙΟΚΤΗΜΩΝ
ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ: ΑΜΥΘΗΤΑ ΠΛΟΥΤΗ
Μ' αρέσει.
Φύγετε.
Άλογα μες στο αρχοντικό Τι γυρεύουν εκεί;
Ποιος είναι;
Εγώ, η λαίδη Κάθριν.
Η γλυκιά σας σουσουράδα, κύριε.
Πώς τολμάς να λες σουσουράδα τη μέλλουσα γυναίκα μου, βρε μίασμα;
Συγγνώμη, απλώς είπα ένα κακόγουστο αστείο.
Δεν περίμενα να σου αποκαλύψω τη σκελέα μου
πριν τον γάμο μας, λαίδη Κάθριν.
Γιατί να κολλάμε στις τυπικότητες, λόρδε μου,
αφού ξέρουμε ότι σύντομα το δικό σου θα 'ναι και δικό μου,
και το αντίστροφο.
Καλά τα λες.
Έτσι θα γίνει.
Καλά τα λέει. Κι έτσι θα...
Σαν να ακούω πολλές φωνές σ' αυτό το δωμάτιο.
Ναι, η δική μου είναι το πρόβλημα.
Έμαθα πως σε πονάνε οι αρθρώσεις, οπότε σου ετοίμασα με τα χεράκια μου
ένα παραδοσιακό τοπικό γιατροσόφι.
Είναι ευχάριστο και άκρως θεραπευτικό.
Το απλώνεις απλώς στους αγκώνες, στα γόνατα, στους αστραγάλους
και το αφήνεις να απορροφηθεί καλά.
Η καλοσύνη σου ξεπερνά την ομορφιά σου, νεαρή μου.
Καλοσυνάτη, όμορφη, κάνει και υποκλίσεις. Όλο το πακέτο.
Ευχαριστούμε.
-Καλή σας μέρα, λόρδοι μου. -Καλή σου μέρα, λαίδη.
Αντίο.
Το πιο αριστοτεχνικό μου επίτευγμα.
Ήδη γεύομαι την ελευθερία.
Φαίνεται καθαρτικό. Καλό πράγμα, έτσι;
Έλα τώρα, άλλη μια φορά.
Ο Πέρκιν είναι πραγματικά αδερφικός μου φίλος.
Λύσαμε τις διαφορές μας μ' ένα παραδοσιακό μπρα ντε φερ,
το οποίο κέρδισα καθαρά.
Το 'χεις, εμπρός.
-Θεέ μου. -Μεγκ;
Ναι, Μπέρντι.
Έπεσε.
Τι θα πει "παρθένα";
"Παρθένα";
Λοιπόν...
Ο άντρας έχει ένα σπαθί εκεί κάτω.
Οι γυναίκες μια θήκη.
Όταν δεν θέλεις πια να είσαι παρθένα,
ζητάς από τον άντρα να βάλει το σπαθί του στη θήκη σου.
Το βάζει και το βγάζει μπόλικες φορές,
κάνει έναν ήχο σαν να πλατσουρίζει, κι αυτό ήταν.
Νόμιζα ότι τις παρθένες τις άφηνε εγκύους ο Θεός.
Όχι, αυτό το έκανε μόνο σε μία παρθένα.
Ώστε αυτό είναι παρθένα.
Δεν μπορούσα να το φανταστώ.
Λαίδη Κάθριν;
Λαίδη Κάθριν, να σου κάνω παρέα;
Εξαιτίας σου βρομάω κοπριά.
Σου ταιριάζει γάντι.
Πίστευες ότι θα με ξεγελούσες με σαχλαμαρίτσες.
Αυτό που ίσως δεν ξέρεις είναι ότι μ' αρέσει το κυνηγητό.
Αύριο, θα δώσω στον πατέρα σου την προίκα για τον γάμο.
Ένα μεγάλο ποσό σε χρυσάφι.
Αλλά αυτό είναι για σένα.
Πάρ' το.
Όταν ξοδέψεις τα πρώτα χρήματα για να πάρεις κάτι ωραίο,
να θυμάσαι ότι είναι σαν εσύ
να μου λες τελικά το "ναι".
Δεν πρόκειται να με παντρευτεί, γιατί δεν θα ξοδέψω τα χρήματα.
Θα τα αποταμιεύσω θυμωμένη.
-Μπέρντι, γύρνα πίσω. -Έλα δω.
Μπέρντι, γύρνα πίσω.
-Σταμάτα, άκουσέ με! -Θες να με δείρεις πάλι, ε;
Κατέβασε τα χέρια σου. Ο λόρδος σε ζήτησε
και πρέπει να ετοιμάσεις τα πράγματά σου.
-Φεύγεις από δω. -Όχι.
-Μπέρντι, ναι. -Δεν μπορείς να μ' αναγκάσεις!
-Άκουσέ με, έχω κουραστεί. -Έχει κουραστεί.
-Κάνε αυτό που σου λέω. -Θέλω να γνωρίσω το μωρό.
-Το μωρό θα βγει σε μήνες. -Πρέπει να μ' αφήσεις να το δω.
Σε παρακαλώ, πατέρα, άφησέ με να το δω πρώτα. Το θέλω.
Καλά. Θα δεις το μωρό, αλλά τη στιγμή...
-Τη στιγμή... -Ρόμπερτ, σκάσε!
Τη στιγμή που θα γεννηθεί το μωρό,
εσύ θα φεύγεις.
Πέρκιν!
-Γιατί τσιρίζεις; -Πέρκιν, πρέπει να παντρευτούμε.
Είσαι αξιολύπητη για νύφη, Μπέρντι.
Αρκεί απλώς να παντρευτούμε αύριο στο χωριό.
Θα 'ναι παρόντες η Μορουένα, η Μεγκ και τα γουρούνια.
Θα 'μαι η λαίδη Πέρκιν και οι κατσίκες θα είναι τα παιδιά μας.
Μπέρντι, δεν θέλω να σε παντρευτώ.
Πρέπει να με παντρευτείς.
Η ζωή μου κρέμεται από μια κλωστή και με αρνείσαι.
Κι η δική μου ζωή; Τα δικά μου σχέδια;
Αναρωτήθηκες ποτέ τι ονειρεύομαι όταν ξαπλώνω στ' άχυρα το βράδυ;
Όχι.
Αν ήμουν όμορφη σαν την Άελις, θα με παντρευόσουν.
-Το πρόβλημα δεν είναι η ομορφιά. -Τι είναι, τότε;
Δεν ξέρω.
Απλώς δεν θέλω να σε παντρευτώ, ούτε την Άελις, τη Μεγκ, τη Μορουένα,
ούτε κάποια άλλη γυναίκα που έπλασε ή θα πλάσει ο Θεός.
Θα προτιμούσες να παντρευτείς έναν άντρα;
Πέρκιν...
Πρέπει να το σκάσουμε.
Πρέπει να φύγουμε μακριά και να μην ξαναγυρίσουμε.
Αυτή είναι η απάντησή σου σε όλα, Μπέρντι.
Δεν το βλέπεις;
Θα προτιμούσες να συμμετέχεις στις σταυροφορίες, μα είσαι λαίδη.
Εγώ θα ήθελα να ήμουν λόγιος.
Μα δεν ξέρω ούτε να διαβάζω.
Δεν επιλέγουμε εμείς το τι θα κάνουμε. Η ζωή δεν νοιάζεται για μας.
Οι ρόλοι που μας δίνονται μας συνοδεύουν ως τον θάνατο.
Μέσα απ' την αγκράφα Μέχρι να γαντζωθεί
Τη ζώνη κράτα Καλά σφιχτή
Καπέλο για τον ήλιο ή τη βροχή
Κουμπώσου, μη σε δει καμιά ψυχή
-Κλοτσάει σαν πόνι αυτή. -"Αυτή";
Η μικρή μου αδελφή.
Ο Έντουαρντ έχει τον Ρόμπερτ.
Εγώ είμαι μόνη.
Κι εγώ θα το 'θελα,
θα είναι όμως τέλεια όσο η πρωτότοκη κόρη μου;
Είσαι τόσο σκανταλιάρα όσο ευχόταν ο Θεός να γίνεις.
Γιατί το δέρμα εδώ στον λαιμό σου είναι έτσι τραχύ;
Αυτό παθαίνεις όταν αγγίζεις τη φωτιά, Μπερντ.
Άγγιξες τη φωτιά, μαμά;
Μπέρντι, η φωτιά άγγιξε εμένα.
Γι' αυτό σου λέω να υπακούς.
Κι εγώ ήμουν πεισματάρα κάποτε,
ώσπου ο πατέρας μου μού έδειξε την άποψή του επ' αυτού μ' ένα σίδερο.
Γι' αυτό, κάθε φορά που πας να τα βάλεις με τον κόσμο,
σε υποστηρίζω, Μπέρντι, αλλά φοβάμαι για σένα.
Δεν θα άντεχα να σε δω να παθαίνεις κακό.
Θα προτιμούσα να σε δω να συμβιβάζεσαι.
Υπάρχουν χειρότεροι πατεράδες από τον δικό σου.
Απ' όλους τους συζύγους, μητέρα, ο άντρας που πρόκειται να παντρευτώ...
Πάντως, πιστεύω ότι θα σε προστατεύει,
ότι θα δει την καλοσύνη στο βλέμμα σου,
κι έτσι θα βγάλει από μέσα του τη δική του καλοσύνη.
Πρέπει να το πιστέψεις αυτό.
-Πέρασε. -Μαμά, θα ήθελα τη συμβουλή σου.
Αλλά θα περιμένω να φύγει ο ψύλλος από το κρεβάτι σου.
Σας παρακαλώ, ας αφήσουμε στην άκρη τα παιδιαρίσματα
κι ας φερόμαστε σαν οικογένεια όσο μπορούμε ακόμα.
Μεγάλη χάρη θα μου κάνατε.
Ναι, Ρόμπερτ.
Είχα νέα από το Γκλόστερσαϊρ.
-Το Γκλόστερσαϊρ; -Από την Άελις;
Ναι. Ο μικρός της σύζυγος είναι νεκρός.
-Νεκρός; -Από πυρετό.
"Μικρή μου Μπερντ, όλοι κλαίνε, κι εγώ μαζί από χαρά που γυρίζω σπίτι".
Σ' εμένα το 'στειλε το μήνυμα!
Πολύ οδυνηρό, παιδιά μου.
Λέει ότι έθαψαν δίπλα του την κούκλα με το γογγύλι.
Μπέρντι!
Μητέρα, μήπως... Ξέρεις, θα μπορούσα...
Καλά έκανες κι έλπιζες ότι μπορείς να ξαναβρείς την αγάπη σου, κοτοπουλάκι μου.
Τι συμβαίνει εδώ;
Μη με αφήνετε έξω από τα μυστικά σας, μαμά.
Μπέρντι, ο αδερφός σου έλπιζε ανέκαθεν να κάνει πρόταση στην Άελις.
-Στην Άελις; -Στην Άελις.
Στην Άελις, ναι.
Αυτός ο Ρόμπερτ;
-Στην Άελις μου; -Όχι.
Δεν είναι μόνο δική σου.
Και δική μου είναι. Όλων είναι η Άελις.
Θέλω να πω... Είναι σαν τον Χριστό, ξέρετε.
Σαν την άνοιξη... Ή μάλλον σαν τον Χριστό, γιατί θα θυσίαζε τα πάντα.
Έχει μακριά μαλλιά και είναι πολύ καθαρή.
Θα 'μουν πολύ χαρούμενος αν της ζητούσα να με παντρευτεί
κι αυτή δεχόταν.
Θα θεωρούσα τον εαυτό μου τελείως αναμορφωμένο.
Αλλιώτικο. Αναγεννημένο.
Θα μ' έκανε πολύ χαρούμενο. Καθόλου δεν σου μοιάζει.
Τελικά, μάλλον δεν τα ξέρω όλα.
Πίστευα ότι με καρτέρι, κατασκοπία και μαγγανεία θα απέφευγα τις εκπλήξεις.
Παρ' όλα αυτά, έρχονται.
Μερικές φορές με τη μορφή ενός απρόσμενου έρωτα.
Είναι καλή μέρα για να πάω στην Άελις και να της πω τα ευχάριστα,
ότι οι δυο μας θα γίνουμε επιτέλους αδελφές.
Της πηγαίνω δώρα από την οικογένεια: εδέσματα από την κουζίνα
και μια χτένα για τα όμορφα μαλλιά της.
Έπιασα κάποτε τη Μορουένα να καρφώνει τον αμαξά
όταν ξέπλενε το αίμα από μια φουσκάλα στο μπούτι του.
Τον αποκαλεί "Χρυσό Τίγρη" όταν μιλάει κρυφά γι' αυτόν.
Φαντάζομαι τη ζωή μ' έναν χωρικό: τόσο απλή, τόσο παθιασμένη,
τόσο... φαφούτικη.
-Μπέρντι! -Άελις!
Ευχαριστώ.
Άελις... Γιατί στέκεσαι στον δρόμο σαν αγελάδα;
Τι ξαφνικό συνέβη;
Άελις, τι συμβαίνει; Είναι χαρμόσυνη μέρα.
Θα παντρευτείς, θα γίνουμε αδερφές. Γιατί κλαις;
Νεαρή Κάθριν, πες σε παρακαλώ, στον μέθυσο πατέρα σου
ότι η προσφορά του είναι προσβλητική.
Δεν είναι σαν τα κυνηγόσκυλά σου.
Αυτά που πληρώνεις με χρυσάφι. Κοπέλα είναι. Όπως ήμουν κι εγώ κάποτε.
Σκασμός, Μπερενίς!
-Βαρέθηκα τη φωνή σου. -Κι εμένα μ' έχει κουράσει η δική σου.
Μπορείτε, σας παρακαλώ, να πάψετε να φωνάζετε όλοι;
Ακούω πολλές υψωμένες φωνές.
Η φωνή πρέπει να είναι σαν το βούτυρο, όχι σαν το μαχαίρι.
Και ποιος είσαι εσύ;
Η κόρη μου είναι παρθένα, επιβεβαιωμένα κατόπιν εξέτασης,
και μπορεί να προσελκύσει πάνω από τα διπλά
σε σχέση με όσα προσφέρει ως προίκα ο πατέρας σου.
Πληρώνουν πιο πολλά για παρθένες.
Άελις, πληρώνουν πιο πολλά για...
Εσείς οι άντρες δεν είστε ο Θεός.
Δεν αποφασίζετε εσείς ποιες είμαστε, πού πάμε ή πόσο κοστίζουμε.
Δεν είμαστε αντικείμενα, άνθρωποι είμαστε.
Σκεφτόμαστε, ακούμε, αισθανόμαστε.
Ράγισες την καρδιά της καλύτερής μου φίλης,
της κόρης σου, με την απληστία σου!
Γλωσσού! Τέλος πάντων, τι σημασία έχει;
Ο αφέντης μιας γυναίκας απλώς αλλάζει από πατέρας σε σύζυγος.
-Μπορούμε να πηγαίνουμε; -Για πού;
Στο Ράδερφορντ.
Λυπάμαι, Άελις. Θέλω να σε σώσω όσο δεν φαντάζεσαι.
-Ειλικρινά. -Αντίο!
Μπέρντι!
-Μπέρντι! -Βλέπεις;
Εσύ, μπες μέσα και μείνε στο δωμάτιό σου.
Όπως φαίνεται, μου τέλειωσαν τα κόλπα.
Εκτός από ένα.
Μπέρντι;
Έπεισα τον Χρυσό Τίγρη να μου δώσει τα ρούχα του
για να πάω στο μόνο μέρος
όπου ίσως δεν με δουν απλώς σαν χρυσό νόμισμα.
-Ωραίο ντύσιμο. -Για κάνε μια στροφή.
Ο θείος Τζορτζ είναι ήρωας και ίσως μου πει πώς να γίνω κι εγώ.
Όχι απλώς στη φαντασία μου, μα στην πραγματική ζωή.
-Δεν έχω να σου δώσω κάτι, χωριατόπαιδο. -Όχι, θείε Τζορτζ.
Εγώ είμαι, η Κάθριν.
Όχι, το καθαρίζεις πρώτα.
-Έτσι; -Ναι.
Μύρισέ το τώρα.
Μούρλια είναι.
Όντως.
Έφαγα το πρώτο πορτοκάλι όταν γύρισε ο πατέρας μου από τη Μαυριτανία.
Κι εγώ θα ήθελα να πάω εκεί.
Οπουδήποτε χωρίς τον πατέρα σου.
Περιμένουμε μωρό όπου να 'ναι.
Κι εγώ θα παντρευτώ τον Γεροξούρα.
Του Λίθγκοου;
-Αυτόν. -Μπέρντι...
Περίμενα να είναι ένα σημαίνον πρόσωπο, αλλά όχι τόσο.
Ο λόρδος Μάργκο έχει ωραίο σπίτι, θα σε φροντίζει καλά.
Του ανήκουν τρεις κωμοπόλεις
και μια αποικία λεπρών.
Θα μπορούσες να φτιάξεις έναν δεντρόκηπο.
Ο Τζορτζ έχει έναν λαχανόκηπο που θα ζήλευε και ο Χριστός.
Ένας απλός κήπος είναι. Πάω εκεί για να καπνίσω πίπα με την ησυχία μου.
Προς το παρόν, μόνο τα κοράκια εκτιμούν την κηπουρική μου.
Τα κοράκια λατρεύουν τον Τζορτζ.
Αγάπη μου, πάω για ύπνο.
Μα μόλις έφτασα.
Κουράζομαι εύκολα αυτές τις μέρες, Μπερντ.
Καμπουριάζω και φουσκώνει η κοιλιά μου.
Το πρωί θα σε γυρίσω στο Στόουνμπριτζ.
Θείε Τζορτζ;
Θα με σκεπάσεις;
Εντάξει. Σβήσε το κερί.
Όχι, θέλω να μου πεις μια ιστορία.
Σε παρακαλώ.
Δεν ξέρω πολλές ιστορίες.
Γύρισες όλο τον κόσμο.
Είδες τον ωκεανό. Σίγουρα θα ξέρεις ιστορίες.
Δεν τις έγραψα σε βιβλίο, όμως, όπως κάνεις εσύ, Μπερντ.
Έτσι, γλίστρησαν μέσα από τα δάχτυλά μου σαν το χιόνι
όταν προσπάθησα να τις φέρω πίσω.
Θείε Τζορτζ;
Αφού ήσουν ήρωας, γιατί δεν προσπάθησες να με σώσεις;
Να σε σώσω;
Από τον Γεροξούρα.
Από το μέλλον.
Μα, ξέρεις, Μπερντ...
Δεν είμαι ήρωας.
Θα με συγχωρέσεις, γλυκό μου κοριτσάκι;
Οι ήρωες είναι μόνο στα παραμύθια.
Ακόμα και οι άγιοι δραπετεύουν πεθαίνοντας.
Ούτε αυτή η επιλογή έχει πλάκα, έτσι;
Μπορεί.
Αγαπάς την Εθελφρίθα;
Όσο καλύτερα μπορώ.
Εμένα μ' αγαπάς;
Σαν τρελός.
Καληνύχτα.
Μπέρντι;
Ξύπνα.
Πρέπει να πάμε να ταΐσουμε τις κουκουβάγιες.
Τις κουκουβάγιες;
-Έχουμε κουκουβάγιες! -Έχετε...
-Έχετε κουκουβάγιες; -Ναι.
Κι εγώ έχω πουλιά, αλλά τα δικά μου δεν είναι μεγάλα σαν αυτό.
Δεν είναι συνηθισμένα πουλιά.
-Είναι πλάσματα. Ναι. -Είναι πανέμορφα.
Κι εγώ είμαι πλάσμα, ξέρεις.
Εσύ είσαι πλάσμα;
Ναι;
Τον Γεροξούρα, ε;
Δεν είναι δίκαιο.
Έχεις δίκιο, Μπέρντι.
Δεν είναι δίκαιο.
-Δεν θα 'πρεπε να τον παντρευτείς. -Όχι, δεν θα 'πρεπε.
-Ούτε να γίνεις λαίδη. -Το απεχθάνομαι.
Ίσως μπορούμε να το σκάσουμε.
-Εμείς; -Ναι.
Είμαι πλούσια, είσαι νέα, μαζί θα μπορούσαμε να έχουμε τα πάντα.
-Θα πάμε στην Αραβία... -Στην Αραβία;
...να τρώμε πορτοκάλια κατευθείαν από το δέντρο.
Έχεις δει ποτέ λιοντάρι;
-Όχι. -Σουλτάνο;
Μπορείς να σφάξεις έναν σουλτάνο και να πάρεις το χρυσάφι του!
-Ναι. -Ναι!
-Θα το έκανα, σίγουρα!
Μπέρντι!
Μπέρντι...
Τι;
Θα μου λείψει η Μορουένα, η παραμάνα μου.
Μη λες χαζομάρες. Είσαι μεγάλη πια για παραμάνες.
Θα μου λείψει και ο Πέρκιν, ο καλύτερός μου φίλος.
Φίλος; Τι να τον κάνεις, αφού πάμε να ζήσουμε την περιπέτεια.
Τουλάχιστον, αν είμαι στο Λίθγκοου, μπορώ να επισκέπτομαι το σπίτι.
-Μα... -Να βλέπω τι κάνει η μητέρα μου.
Να κοιμάμαι στο κρεβάτι μου τα Χριστούγεννα.
Αν πηγαίναμε να ζήσουμε την περιπέτεια, δεν θα ξανάσμιγα με την Άελις.
Και δεν θα έβλεπα το μωρό να μεγαλώνει.
Θα τους έλειπα, δεν συμφωνείς;
-Ναι... -Θα τους...
Θα τους έλειπα εγώ, η Μπέρντι.
Την επόμενη φορά που θα χτυπήσει χωρικός την πόρτα σου,
δώσ' του κάτι να φάει, σε παρακαλώ.
Αντίο, Μπέρντι.
Αντίο, θείε Τζορτζ.
Μπέρντι.
Βρε ζιζάνιο, βρε ποντικομαμή!
Κατατρομάξαμε.
Ο Χρυσός Τίγρης έφτασε αργά χθες το βράδυ φορώντας την κάπα σου και κλαίγοντας.
Μορουένα, μη βουρκώνεις.
-Μη βουρκώνεις. -Μπέρντι...
Όταν το κάνεις, φουσκώνουν τα μάγουλά σου και είσαι σαν ροσμπίφ.
Πουλάκι μου...
Ενώ η μητέρα σου...
Σπρώξε με όλη σου τη δύναμη, λαίδη Άισλιν!
Βάλε όση δύναμη έχεις!
-Μαμά; -Φάνηκε το κεφάλι;
Μαμά, η Μπέρντι είμαι, γύρισα.
Μαμά, γύρισα.
Κάνε πέρα, δεν μπορεί να σε ακούσει τώρα.
Μαμά, υπόσχομαι να γίνω όπως με θες.
Φάνηκε το κεφάλι!
Ακόμα δεν χωράει να περάσει.
-Δεν μπορεί να γίνει τίποτα. -Θα τα καταφέρω.
Πατέρα, βάφτισέ τους τώρα. Ευλόγησέ τους.
-Πάτερ ημών, ο εν τοις ουρανοίς... -Σταμάτα.
-...αγιασθήτω το όνομά Σου. -Σταμάτα!
-Ελθέτω η βασιλεία Σου... -Θα τα καταφέρω.
...ως εν ουρανώ και επί της γης.
Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών.
Άκουσα ότι τα παρατάτε;
Κάναμε ό,τι μπορούσαμε. Το μωρό έχει φρακάρει βαθιά μέσα...
Όχι! Δύσπιστοι!
Δύσπιστοι, όλοι σας!
-Εις το όνομα του... -Σκάσε!
Μαία, θα μείνεις και δεν θα κοιμηθείς,
μέχρι το μωρό μας να γεννηθεί με ασφάλεια.
Δεν θα χάσω κι άλλο παιδί. Μ' ακούς;
Ούτε θα χάσω τη λατρεμένη μου γυναίκα.
Με κατάλαβες;
-Με κατάλαβες; -Ναι, αφέντη.
Ευχαριστούμε, δεν σε χρειαζόμαστε. Φύγε και μην ξαναγυρίσεις.
Φέρτε κι άλλο βραστό νερό και περισσότερα πανιά.
-Και λίγο βούτυρο. -Αγάπη μου.
Αγάπη μου, γενναία πανέμορφή μου αγάπη.
Κοίτα με. Είσαι πολύ δυνατή.
Αν είναι γραφτό μου,
αν δεν τα καταφέρω, σου ζητώ ένα πράγμα:
φρόντισε να βρούνε τα παιδιά μας τη θέση τους στον κόσμο.
Όχι οποιαδήποτε θέση, τη δική τους θέση.
Άκουσέ με. Κοίτα με.
Κοίτα με. Χάρη σ' εσένα είμαι αυτό που είμαι.
Όλα όσα θα μπορούσα να γίνω, εσύ είσαι ήδη. Είσαι δυνατή.
Είσαι γνωστική.
Είσαι ισχυρή.
Είσαι τόσο... κατσούφα το πρωί.
Είσαι τόσο...
Είσαι τόσο κοντά στον Θεό, χωρίς να χρειάζεται καν να λες το όνομά Του.
Θέλω να σε κάνω να γελάς, να νιώθεις ασφαλής.
Δεν θέλω να ζω σ' έναν κόσμο όπου τα παιδιά των παιδιών μας
δεν θα σε κάνουν να γελάς σαν θα κυλιούνται στο γρασίδι μπροστά μας.
Όταν γεράσουμε. Θα προσπαθήσεις;
Αν προσπαθήσεις, θα προσπαθήσω κι εγώ.
Μην κάθεστε με σταυρωμένα χέρια.
Φωνάξτε έναν γιατρό. Φωνάξτε δύο γιατρούς.
Φωνάξτε τρεις! Πιάσε το σχοινί.
Είσαι πολύ δυνατή.
Σφιχτά.
-Ναι. -Όχι!
Έλα, αγάπη μου.
Το ξέρω.
Το μωρό μας γεννήθηκε χθες το βράδυ.
Ένα γλυκό, όμορφο, κοκαλιάρικο κοριτσάκι.
Για την ακρίβεια, δύο.
Ο πατέρας μου, παρότι καμωνόταν ότι ήθελε γιους, πετάει στα ουράνια.
Κι αυτό με κάνει να πω την πιο αλλόκοτη φράση που είπα ποτέ:
Ευχαριστώ, πατέρα.
Είσαι ο πιο αναπάντεχος θαυματοποιός που ξέρω.
Θα τις ονομάσουμε Έλεανορ και Μαίρη-Κάθριν.
Καθωσπρέπει και εύηχα.
Μακάρι να 'χα χρόνο να τους μάθω κόλπα.
Σας αρέσουν τα άστρα;
Θέλω να ξεφύγω.
Όλη μου τη ζωή προσπαθώ να ξεφύγω.
10η ημέρα του Ιούνη.
Νιώθω πως κάτι άλλαξε μέσα μου.
Και το ότι δεν είμαι χαρούμενη
δεν σημαίνει ότι δεν εύχομαι να είναι χαρούμενοι οι άλλοι.
Η χαρά είναι μεταδοτική, μαθαίνω.
Θέλω να σώσω την Άελις.
Και νομίζω πως ξέρω τον τρόπο, ακόμα κι αν αυτός απαιτεί θυσία.
Λεφτά είναι;
-Ναι, του Γεροξούρα. -Για μένα;
Φτάνουν;
Ναι, ανόητε. Μέτρα τα.
Υπέροχα. Θα μπορέσω να αγοράσω άλλη τίγρη.
-Ναι, φτάνουν. -Στάσου.
-Ρόμπερτ, αστειεύομαι. -Αστειεύεσαι;
Επίκειται γάμος, κατά πώς φαίνεται.
Εντάξει. Αυτό σημαίνει πως είμαι άντρας της, έτσι;
Όχι ακόμα, αλλά...
-Όχι, είμαι. Είμαι άντρας της, οπότε... -Εντάξει.
Πολύ ευγενικό. Πρώτη φορά κάνεις κάτι τέτοιο για μένα.
Καταπληκτικά, πατέρα.
Το έκανα τόσο για την Άελις, όσο και για τον αδελφό μου.
Ίσως περισσότερο γι' αυτήν. Είναι ασφαλής τώρα.
Εγώ δεν θα είμαι ασφαλής μαζί της, αλλά θα ξέρω ότι θα περπατά στα χωράφια μου,
θα κοιμάται στα διαμερίσματά μου,
θα φροντίζει τον Πέρκιν και θα νιώθει κάποιου είδους αγάπη.
Κάνουμε γάμο για την Άελις και τον Ρόμπερτ της.
Ίσως είναι η τελευταία φορά που γιορτάζω, γι' αυτό ας το διασκεδάσω.
Έλα, Μπέρντι.
-Δώσ' του, Άελις! -Μπέρντι!
Έτσι μπράβο.
Σ' αγαπάω, Ρόμπερτ.
Άλλη μια νύχτα στο κρεβάτι μου,
και μετά στου Γεροξούρα.
Θα μου λείψετε και οι δύο.
Μην κλάψεις.
Δεν βαριέσαι, θα κλάψω.
Αντίο, Μπέρντι.
Γεια, Μπέρντι.
Σ' αγαπάμε, Μπέρντι.
Μπέρντι!
Μην αφήσεις αυτόν τον βρομύλο να σου κάνει αυτά που είπαμε.
Εντάξει.
Μερικές φορές, ως κύρης του σπιτιού, πρέπει να πάρεις πολύ δύσκολες αποφάσεις.
Μάλλον έχω αλλεργική ρινίτιδα.
Ελπίζω να ετοιμάσεις κανονικό γιατροσόφι για τον άντρα σου.
Ποτέ δεν έσφυζα από υγεία, Κάθριν,
αλλά πάντα τη γλίτωνα, αποφεύγοντας τις κακές συνήθειες
και διατηρώντας ψυχικό σθένος.
Ναι.
Έκανα τακτικά λουτρά με κρύο νερό και ζητούσα από τους υπηρέτες
να σκουπίζουν κάτω από τις ντουλάπες για να μη μένουν βρομιές.
-Σταμάτα! -Λόρδε μου.
Όπως τα λες. Άλλαξα γνώμη.
Συγγνώμη, λόρδε, δεν σε άκουσα καλά. Έχω την αλλεργία μου.
Άλλαξα... Αλλάξαμε γνώμη.
Άλλαξε η γνώμη μου. Το κορίτσι θα μείνει μαζί μας για την ώρα.
Ειλικρινά, προτιμώ να καώ στην κόλαση, παρά να αφήσω την κόρη μου
να περάσει τη ζωή της με έναν άντρα
τόσο παράταιρο σε υπόσταση και όψη ως εσύ.
Θα πέθαινε από βαρεμάρα. Πέραν αυτού, μοιάζεις με αρκούδα
που πήγε να ζευγαρώσει με ντόπιο κλειδαρά. Είναι παρά φύση.
-Βγες από την άμαξα, Μπέρντι. -Μην κουνηθείς!
Κύριε, ξόδεψες την προίκα που σας έδωσα,
γι' αυτό δεν ξέρω τι άλλο έχουμε να συζητήσουμε.
Θα γυρίσω πίσω στο σπίτι αγκαζέ με την κόρη μου.
Αν θέλεις τη λαίδη Κάθριν,
θα μονομαχήσουμε.
Δίκαιο το αίτημά σου.
Θα μονομαχήσουμε, αυτό θα κάνουμε.
Να σκεφτώ... Ναι, σωστά. Μονομαχία.
Θέλετε να πιστέψω ότι ο πατέρας μου σκοπεύει να μονομαχήσει μ' αυτόν,
παρότι είναι άσχετος από ξιφομαχία, για να κρατήσει εμένα,
το μεγαλύτερο ζιζάνιό του, και να μη με παντρέψει;
Ρόμπερτ, φέρε την ενδυμασία μονομαχίας μου.
-Μάλιστα. -Φέρε το ξίφος μου.
Μάλιστα, αφέντη.
Θα γίνει μονομαχία, κόσμε!
-Μονομαχία! -Δηλαδή, μονομαχία μέχρι θανάτου ή...
-Ναι. -Ναι.
Ακόμα κι αν εκ θαύματος δεν πεθάνεις,
να ξέρεις πως θα σου προξενήσω σοβαρά τραύματα σήμερα.
Ευχαριστώ.
Αν τη μονομαχία την κερδίσω εγώ, ο λόρδος Ρόλο του Στόουνμπριτζ,
θα μας επιστρέψεις την κυρά.
Κι αν την κερδίσω εγώ, ο σερ Μάργκο,
με περισσότερες ικανότητες που μπορώ να παραθέσω μονομιάς,
θα φύγω με τη μνηστή μου.
-Ας πει κάποιος "Πάμε". -Πάμε!
Εμπρός, πατέρα!
Πατέρα!
Ρόλο!
Πατέρα;
Όλα καλά, Ρόμπερτ.
Μου κόπηκε η λαλιά από τον φόβο.
Μα αν μπορούσα να μιλήσω, θα σου έλεγα να μη ματώσεις για μένα.
Έχεις να φροντίσει τη μαμά και τα μωρά.
Πρόσεχε, πατέρα.
Πάνω του!
Τον έχεις!
Πιάστηκε η πλάτη μου!
Η πλάτη μου! Πιάστηκε η πλάτη μου!
Έχω χρόνιους πόνους στη σπονδυλική στήλη.
Με τσιμπάει, κύριε.
-Παύση! -Όχι.
Δεν είναι λόγος παύσης οι πόνοι στη σπονδυλική στήλη, λόρδε.
Ναι.
Αυτά τα λένε οι ηττημένοι, φίλε μου.
Δεν ηττήθηκα, κύριε.
Αποσύρομαι τραυματίας.
Φεύγουμε αμέσως.
Μαμά;
Όχι, αν δεν μας δώσεις πρώτα πίσω την κυρά μας!
-Μπέρντι; -Δώσε μας πίσω την κυρά μας!
Δώσε μας πίσω την Μπέρντι!
Μπέρντι!
Δώσε μας πίσω την κυρά μας!
Αν κληρονόμησα λίγη από την καρδιά του πατέρα μου,
θα τη φυλάω εδώ στο στέρνο μου.
Αντίο, Τζούνιπερ.
Δεν χωράει ο νους μου τι έκανε ο πατέρας μου για μένα.
Τι θα έπρεπε να κάνει κάθε πατέρας για την κόρη του...
Αντίο, Μπρέντμπουρι...
...αλλά το κάνει σπάνια. Κάλλιο αργά παρά ποτέ.
Αντίο, σερ Νιλ.
Μακάρι να μπορούσα να βοηθήσω όλα τα κορίτσια.
Προς το παρόν, μου φτάνω εγώ.
Αντίο, λόρδε Χέστη.
Αγαπημένε μου.
Μη φας πολλά μούρα.
Και ξέρω ότι δεν μου έδωσε συγχωροχάρτι,
απλώς με απάλλαξε από έναν ανοίκειο γάμο.
Όμως, ο πατέρας μου θα καταλάβει ότι δεν έχασα επουδενί την αντιδραστικότητά μου.
Σ' αυτό το χωράφι οργίστηκα, ονειρεύτηκα, συνάντησα κρυφά την Άελις,
έκλαψα για τον θείο Τζορτζ και για τη μοίρα μου
που κατάφερα να ξεγελάσω λίγο.
Σ' αυτές τις αγροικίες γνώρισα τον Πέρκιν όταν ήμουν μικρή
και κρυβόμουν από τη Μορουένα.
Εδώ η μυρωδιά του ψωμιού είναι τόσο έντονη,
που με κάνει να θέλω να φάω όλον τον κόσμο σαν φραντζόλα.
Και μια μέρα, θα πάω τις μικρές αδερφές μου στην κορυφή του χωριού
και θα πω "Τρέξτε. Σηκώστε τις φούστες σας και τρέξτε να σας δουν όλοι".
Εδώ τελειώνει Το Βιβλίο της Κάθριν, που την έλεγαν Πουλάκι ή Μπέρντι,
από το χωριό Στόουνμπριτζ της επαρχίας Λίνκολν,
στη χώρα της Αγγλίας, εις του Θεού τας χείρας.
Ω, Χρυσέ Τίγρη!
Περίμενα, έλπιζα, ονειρευόμουν αυτήν τη στιγμή.
Τα γράμματα κάνουν λέξεις. Οι λέξεις κάνουν...
Μπόλικες λέξεις.
Μια μέρα, αυτό το ημερολόγιο θα περάσει στις αδερφές μου.
Θα δείτε την άποψή μου για το τι σημαίνει να γίνεσαι γυναίκα.
Δεν αξίζει πολλά, αλλά αυτή είναι η άποψή μου.
Γιατί, προς το παρόν, καλείσαι να αποφασίσεις, Έντουαρντ:
το γράψιμο με έκανε πιο μορφωμένη ή μήπως πιο σκανταλιάρα;
-Έλα, πάρ' το. -Το πετάω.
Τι μπορεί να κάνει ένα κορίτσι:
Να τρέχει στα χωράφια. Να επινοεί πρωτότυπες βρισιές.
Να σώζει την κατάσταση.
Να κατουράει όρθια.
Αυτό είναι δυσκολάκι.
Και να μην το βάζει κάτω.
Όποιος κι αν έρχεται καβάλα στο άλογο.
Ας παρτάρουμε σαν να 'ναι 1299.
Υποτιτλισμός: Φίλιππος Ηρακλειώτης
Επιμέλεια Ντέση Βερβενιώτου