LULU X CHARLY TINATAGONG LIHIM
BANGUNGOT SA ELM STREET - NI WES CRAVENS
Aalis tayo ng alas-10:00 at alas-10:21 na.
Ayos ka lang, Lulu?
Ayos lang ako.
-Naninigarilyo ka? -Hindi.
Naninigarilyo ka?
Lulu, kung mahuli kitang naninigarilyo, parurusahan ka…
Sino naman iyon?
Alas-10:22 na. Sa ganitong takbo, wala tayong pupuntahan.
Hello?
Hindi, Enquito, ilang beses ko nang sinabi sa iyo,
mas mahal ang mga makikintab ng dalawang peseta kaysa matte.
Hindi! Iyong mga 10x15.
Pabayaan mo na, pupunta ako.
Pupunta ako sa tindahan. Ginagalit ako ni Enrique.
Ano ang ginagawa mo? Aerobics?
Pili, naman, alas-10:23 na!
Na? Nagsasayang ako ng oras sa pag-iimpake para sa lahat.
Huwag mong kalimutan ang mga sandwich!
Pepe, pakiusap, hindi ko kaya lahat.
Pwede tayong kumain sa bar.
Malaki na ang gastos natin, hindi tayo kakain sa labas!
Hindi pwede. Tutulungan ka ni Rodri.
Rodri, huwag kang tamad at tulungan mo ang nanay mo!
Ano ang ginagawa mo?
Papa, hindi ito ang akala mo.
Naglalagay ako ng pamahid at…
Pamahid? Anong pamahid?
Halos matalsikan mo ako. Tulungan mo ang nanay mo sa mga sandwich.
-At maghugas ka muna ng kamay, unggoy! -Aalis na?
May ginagawa sa kalsada. Lumabas kayo sa Valverde.
Huwag kang magmatulin sa Sagrillas. Naroon ang mga pulis.
Fina, ingatan sana ng Diyos ang ulo mo.
Alas-10:24.
Huwag mong isipin ang tindahan mo, nasa mabubuting kamay iyon.
-Sigurado. -Iingatan ni Enrique ang tindahan mo.
Mamatay ka!
Hoy!
Ano ang ginagawa mo? Kalahating oras kong kinargahan iyan.
-'Di mo nakikita ang mga kliyente? -Sabi ko maghintay sila!
-Tinataasan ko ang puntos ko. -Sa katangahan?
Isang oras at 27 minuto ka pa lang namamahala.
Pakiusap, Enrique. Pakiusap.
Paumahin, aasikasuhin namin kayo.
May mag-aasikaso ba sa'min?
-Maya-maya. -'Yon din ang sabi niya.
Rodri! Pare.
Nakuha ko ito.
Puntahan mo ang mga turista. Hindi lang paella ang gusto nila.
Basta makakahipo ako.
Tanga, dalawang taon na itong panis.
Goma iyan. Hindi napapanis ang goma.
Girl, ilang beses kong sasabihing huwag mong isuot iyang jaket ko?
Mas bagay ito sa akin.
Enrique… pakiusap!
Paano ako pupunta sa dagat at magpapahinga?
Sisirain ng tangang ito ang 15 taon kong negosyo sa 15 araw.
Pwede akong maiwan para tulungan siya, Papa.
Gusto mong tulungan si Charly.
Pwede ka sa bahay ko, may tinutuping kama ako.
Enrique! Utang na loob! Pumunta ka sa tindahan!
Lintik.
Baka dapat akong maiwan nang ilang araw hanggang sa maintindihan niya
at mag-bubus na lang ako.
-Pwede kang maiwan kung ganoon? -Para sa tindahang nagpapakain sa atin.
Pinakakain din ni Charly si Lulu.
Huwag mo iyang sabihin tungkol sa kapatid mo!
Hinahayaang ninyong gawin ang gusto niya.
Gagawin mo ang sinabi ko.
Nakita mo? Diktadurya ito.
Tumigil ka. Sawang-sawa na ako sa inyong lahat.
Kung sawa ka na, bakit tayo magbabakasyong magkakasama?
Tignan mo! Tignan mo kung gaano kadali.
Bwisit na bakasyon! Dito lang tayo.
Sampung taon, Pepe.
Sampung taon kitang pinapanood na mag-imprenta ng larawan ng iba.
Mga kapitbahay nating kumakain ng sardinas sa La Malagueta.
Nasa tabi ng Tore ng Pisa. Bumibili ng twalya sa Lisbon.
Habang kami ng mga bata ay nasa bahay lang nagbibintelador.
Ngayon gusto mong bawiin ang bakasyon namin?
Sasakay kang nakangiti
at titigil ka lang ngumiti kapag nakarating na tayo sa dagat
at naliligo na sa bwisit na Mediteraneo ang mga pwet natin!
Malinaw ba?
Aalis tayo ng alas-10:31.
Magandang oras din iyon, hindi ba?
KALYE NI HENERAL YAGUE
SUN AND SEA APARTMENTS
Ano? Maganda, hindi ba?
Dalawang bloke ang layo mula sa dagat. Hihinga tayo ng buhay at dagat.
Pero, Pepe, hindi ito hotel.
Tama, apartamento ito.
Malaya tayo, mas komportable tayo.
Syempre, amo.
Aanhin mo ang hotel? Narito naman ako.
Na maglilinis at magluluto.
Sige na, Pili.
Ang mga hotel ay walang pagmamahal na nilalagay mo sa mga bagay.
Ang komentong seksita ngayong araw.
Iyan na naman?
Kung sexist ako, ita-trato ko ba nang ganito ang nanay mo?
Mayroon siyang color TV, bagong washing machine, gawaan ng yogurt.
Diyos ko. Saan mo nakilala si Papa? Sa kweba?
-Tara na. -Sige. Ang tatay mo...
Anak, isang payo. Huwag kang magmadaling magkaroon ng kasintahan.
Kasintahan ba? Masaya lang akong makipagtalik!
Sige na.
Siguro.
Pepe! Alin?
Nasa unang palapag iyon.
Siguruhin mong kunin ang mga pakete. Kadalasang alas-12:00 dumarating iyon.
Pirmahan mo ang nota ng pagpapadala.
Huwag! Hindi mo kailangang kopyahin ang pirma ko, Enrique!
Gamitin mo ang pirma mo, pare. Paalam.
Pasado 11:23 na. Tara na, hindi tayo makakukuha ng magandang pwesto.
Oo, sir.
Pepe, mukha tayong mga kargador ni Tarzan.
Pili, makinig ka.
May hinanda akong sorpresa sa kaarawan ng iha natin. Hindi siya magrereklamo.
Sa dagat tayo ngayong umaga hanggang alas-12:45.
Nagpaluto ako ng paella.
Aalis tayo sa restawran ng alas-4:50 at pupunta tayo sa bayan.
Pwede niyang bilhin lahat ng gusto niya hanggang alas-6:00.
Sige, alas-6:20, mahal.
Hindi tayo mga alipin ng oras.
Syempre hindi.
Tapos kakantahan natin siya at…
Sorpresa! Bibigyan natin siya ng regalo.
Pepe!
Ang ganda nito!
"Lulu. Mula sa mga magulang mo." Gustong-gusto ko ito.
-Bumili ka ng kard? -Syempre.
Patingin ako.
"Ang bukas ay ngayong araw. At sana masaya ang kaarawan mo."
-Magaling! -Tara na!
-Tara na. -Kunin mo ito.
Tubig... Beer...
Nakita mo na, Lulu? Mas pumopogi ang Prinsipe.
Lulu!
Hinihiwalay mo ang sarili mo gamit ang musika at diary mo.
Aalalahanin ko sa 30 taon ang pangit na bakasyon.
Hindi mo na kailangan ng diary sa 30 taon.
May mga cyborg implant na tayo sa mga utak natin.
-Sigurado. -Bionic ang tao ng hinaharap.
Ito ang buhay, pamilya!
Halikayo, kukuha ako ng larawan.
Oo!
Pumunta kayo roon.
Halika. Halika, mahal.
Hayan na. Okay, ngiti.
Magaling!
Gagawin ko itong mas malaki at isasabit ko para makita ng mga tao ang buhay natin.
Isa pa.
Magaling. Iyong nakakatawa. Ayos.
Hindi ba kasintahan mo iyon?
'Uy, pamilya!
Pambihirang pagkakataon! Nakikipaglaro lang ako sa…
-sa mga pamangkin ko, oo. -Ako!
Bwisit na bata!
-Makukulit sila. -Charly, halika.
Papa, dahil kaarawan ko naman,
inisip kong magandang ideyang magdiwang nang magkasama.
Ano? Hindi pwede! Magdiriwang ka ng kaarawan mo kasama ang pamilya mo.
Pumunta tayo sa…
Pumunta tayo sa isa sa mga bangkang iyon.
Charly, kinalulungkot kong bumyahe ka pa rito. Tara na.
Papa, ako ang magpapasya kung sino ang kasama ko sa kaarawan ko.
18 taong gulang na ako, hindi 6.
Ano ang kinabukasan mo sa lokong ito?
-Ano ang tinawag mo sa akin? -"Loko."
Loko-loko ka! Wala kang kwenta!
Papa, sinisira mo na ang kasalukuyan ko, huwag nang pati ang hinaharap ko!
Mahal.
-Lulu! -Charly, tara na.
Pepe, tumigil ka na.
Nanonood lahat ng tao.
Ano ang ginawa natin sa kanya para sumama sa lokong iyon?
Ganyan din ang sinabi ni papa tungkol sa iyo. Pero tignan mo tayo ngayon.
May dalawang anak at utang na bahay.
Lulu!
Ano?
May reserba tayo ng alas-3:00!
Alas-2:45!
-Isama mo si Charly. -Sige.
Ito pa ngayon? Magbabayad din ako ng pagkain ng lokong iyon?
-Pang-apat na tao ang paella, Pili. -Naku!
Gusto kong nakakarami ng paella.
Sige na, iladlad mo ang buhok mo.
Magaling. Ayos, mahal. Ekselente.
Tirintas lang para makamukha mo na si Bo Derek.
Napakabaliw mo!
Hindi ba sobrang layo na natin, Pepe?
Hindi.
Isa pa, may mga seagull kaya malapit tayo sa pampang.
Saan mo naman natutunan iyan, Cousteau?
Sa mga bangka ng Parke ng El Retiro?
Ano ang…
-Ang bilis nagbago ng panahon! -Rodri!
-Rodri, pumunta ka rito! -Pumunta tayo sa pampang.
-Ingat, Pili! -Mababasa ako.
-Ingat! -Bumubuhos na! Diyos ko!
Ang anak natin!
Rodri!
Halika, Rodri! Bilis! Sumipa ka!
Halika na!
-Halika na, Rodri! -Pa!
Papa, hindi ko kaya!
Nalulunod na siya!
Bilis!
'Di ko kaya, Pa!
-Papa, 'di ko kaya! -Rodri! Pili, huwag mo akong ihulog!
Halika na!
-Papa! -Halika na, anak!
Bilis!
Rodri!
-Pepe, pakiusap, kumilos ka. -Hindi ko po kaya!
-Pepe! -Halika!
Halika!
-Abutin mo si Papa! -Abutin mo ako!
Huwag kang bibitaw!
-Halika! -Kunin mo siya!
-Halika! -Huwag mo akong ihulog!
-Umakyat ka rito! Kuha na kita! -Ganyan nga.
-Kunin po ninyo ako. -Umakyat ka rito!
-Pepe!
Mahal!
-Diyos ko! Pepe! -Diyos ko!
Umalis na tayo! Bumalik tayo sa pampang!
Umalis na tayo!
Pepe, hindi ito gumagalaw!
Hindi ito gumagalaw!
Ano ang nangyayari?
-Mas mabilis pa! -Hindi ko na kaya!
Ang salamin ko!
Sige na, Pili!
Gumagalaw na sa wakas!
Rodri!
Rodri, anak! Okay ka lang?
Pili!
-Pili, okay ka lang? -Ano ang nangyari, Pepe?
Hindi ko alam.
Umalis na tayo.
Halika na.
-Hanapin mo si Lulu. -Okay.
Isasauli ko ito.
Nakabalik na kami.
Pambihirang bagyo! Halos hindi kami nakaligtas.
Anong bagyo?
May kung ano sa ilong mo. Ganituhin mo…
Niloloko mo ba ako?
Pepe?
Saan natin iniwan ang mga gamit natin?
-Hindi ko siya makita kahit saan. -Umalis na tayo.
-Lintik. -'Di ba?
-Narito ba tayo noon? -Katabi natin ang… Ingat!
Tumingin ka!
-Ano ba naman iyon? -Hindi ko alam.
Lulu!
Lucia!
-Ano? -Hindi ko rin siya makita, Pili.
Mukhang kakaiba ang dalampasigan, Pepe.
Tara na!
Saan siya nagpunta?
-'Di ko alam. Tatawag ako sa apartamento. -Okay.
Nasaan ang telepono? Tumawag ako kanina.
Paumanhin. Nasaan ang telepono rito?
Oo. At tindahan ng bidyo iyon noon.
Tatlumpung taon na iyon. Matagal kang 'di nakapunta rito.
May isa pa bang malapit? Hindi namin makita ang anak ko.
Heto.
Itago mo ang pitaka mo, may pera ako.
Telepono ito.
Telepono iyan?
Nasaan ang bilog ng mga numero?
-Naku. -Patingin ako.
Pindutin dito.
-Dito. -Saan?
-Dito. -Dito?
Dito!
Doon?
-Pindutin mo riyan. -Pinipindot ko!
Mas tigasan mo. Hindi, ganito.
Tumigil kayo!
Pumunta kayo sa bar!
-Pepe! -Ano?
-Patawad. -Ano ang nangyayari?
-Hindi ko alam, mahal. -Nasaan ang anak natin?
Baka may dumukot sa kanya.
Mama, kumalma ka. Ayos lang si Lucia. Nasa Madrid siya.
Anong nasa Madrid?
Dumating si Charly para sunduin siya at magdiwang sila nang magkasama.
Alam mo at hindi mo sinabi sa amin?
-Tanga! Nag-aalala ang nanay mo! -Huwag sa ulo, Pepe.
-Nag-aaral siya. -Walang laman iyan.
-Ano ang ginagawa ninyo? -Huwag kayong mag-alala, anak namin siya.
Sinu-sino kayo?
-Lokal na mga pulis. -Pulis?
Talaga?
Okay ka lang, iho?
-Gusto mo siyang isumbong? -Ano? Pwede ko siyang isumbong?
-Paano mo akong maisusumbong? -Tama na iyan!
Ano? Pinapalo ko lang ang anak ko.
Tinuruan ako ng papa ko gamit ang sinturon.
Oo, pero krimen iyan sa 2022.
Sa 2022?
Tama na iyan! Dumating kayo ritong nakabihis
na parang mga Boy Scout sa maliit na kariton
at nagpapanggap na mga pulis. Lumayas kayo!
Pepe! Halika rito.
Tignan mo.
Si Prinsipe Felipe ito.
Wow. Ano ang nangyari sa kanya?
Tignan mo ang petsa.
"Hulyo 2022."
Sandali. Mag-isip tayo.
Dapat may lohikong paliwanag ito. Paano tayo napunta sa 2022?
"Lohikong paliwanag"?
Naglakbay tayo ng 30 taon sa hinaharap!
-Pwede iyon sa Espanya? -Oo naman!
Paanong posible iyon? Tanga siya dahil sa mga komiks.
Tanga ba ako? Paano mo ipaliliwanag iyon?
Bago tayo sumakay sa bangka, 20 taong gulang siya, hindi ba?
-Pepe. -Bangungot siguro ito, Pili.
-Umuwi tayo sa anak natin. -Hoy!
Ang magasing iyan ay 2.20 euro.
-"Euro." Ano naman iyon? -Hindi ko alam.
Ano naman ang pinapatalastas niyan ngayon?
Kailangang mag-mask bilang proteksyon
LAKAS PARA MAGING IKAW MISMO
Ano ang nangyari sa komunidad?
Sarado na ang tindahan ng bidyo!
KALYE NI RAFAEL NADAL
Sino si Rafael Nadal?
Nasaan ang bar ni Pepe? Tsino na ito ngayon!
Hindi!
-Ano? -Hindi pwede ito!
Ano iyan?
Ang tindahan ko!
Ano ba naman ang "mobile store"?
Hindi ito bumubukas.
Ano ang ginagawa ninyo?
Iyan mismo ang iniisip ko.
Ano ang ginagawa mo sa bahay ko? Lulu!
Lucia! Nasaan ang anak ko?
Bakit narito ang mga taong ito?
Nasa bahay natin ang Piyesta ng OTI.
Anong bahay ninyo?
Sampung taon na kaming nakatira rito. Layas!
-Umalis kayo rito! -Hoy!
-Bitawan mo siya! -Nasaan ang anak ko?
-Layas! -Ang anak ko!
Pakiusap, sir, nasaan siya?
Sa mga reggaeton at sigawan, ako ay…
Enrique, ikaw ba iyan?
Imposible ito.
Pareho pa rin ang mga hitsura ninyo. Eksaktong eksakto!
Iba ka, Enrique, ikaw ay…
-Mukha kang matanda. -Hindi ako matanda.
-Normal ako. -Hindi talaga…
Bumalik na kayo mula sa dalampasigan, pamilya?
Sa wakas! Hindi ba kahapon tayo umalis…?
Enrique, pagkatapos na pagkatapos ng The A-Team,
-tapusin mo ang takdang-aralin mo. -Okay, Mama.
-Mabuti. -Okay.
Ilang panahon nang nabaliw si Mama.
Hindi niya alam kung anong taon na.
Matalas ang isip ng mama mo, ano ang nangyari?
Tatlumpung taon na, Jose Luis.
Pero hindi para sa inyo.
-Saan kayo nagpunta? -Tignan mo.
Naalala mong pinanood mo ang Back to the Future?
Noong isang araw!
Noong nakaraang siglo namin pinanood iyon. Naku, ang nakaraang milenyo!
Naku, iyan.
Nangyari sa amin ang kwento. Naglakbay kami sa oras!
Sa halip na DeLorean, bangka ang gamit namin.
Paanong 80 taong gulang ako? Nireregla ako ngayong araw.
-Pili, pakiusap. -Posibleng…
Sabi ni Lucia, sumakay daw kayo sa isang pinapadyak na bangka
at naglaho.
-Sandali. -Si Lucia.
Bumalik si Lucia?
Oo, bumalik siya.
Narito ang anak natin!
Kasing-tanda mo ba siya?
Hindi naman.
Kasal na ba siya?
-Baka mga lolo at lola na kami. -Baka tiyo na ako!
Ano ang problema, Enrique? Bakit ganyan ang tingin mo?
Enrique, nasaan si Lucia?
LUCÍA GASPAR CASTELLANOS
Tinago ko rin lahat ng mga gamit niya.
Iyan ang huli niyang larawan.
Krimen ng bugso ng damdamin sa piyesta ng Benaventura
Pinatay nila…
-Pinatay ang anak natin? -Ano?
"Ang tanging inaresto ay si Carlos JP,
na ka-relasyon ng biktima."
-Si Charly? -Ang Charly na lalaking iyon?
Magdudulot lang siya ng problema sa dalaga ninyo.
Mabuti pang kay Enrique na lang siya. Mahal siya ni Enrique.
Mama, hindi iyan mahalaga ngayon. Ilagay mo sa kaldero ang mga gisantes.
-Okay. -Pinatay siya ni Charly?
Nanood kami ng Heroes para pasayahin siya. Sumakay sila ni Charly sa Ferris Wheel.
Nasaan ang gago?
Pinakawalan siya dahil kulang sa katibayan tapos naglaho siya.
"Habang tumutugtog ang Entre Dos Tierras,
namatay si LC."
Namatay at nilibing siyang mag-isa.
Sasama sana siya sa atin sa bangka.
At sinigawan ko siya. Sinigawan ko siya!
Dahil sa bwisit kong ugali!
Iniwan ko siyang mag-isa kay Charly.
Mag-isa, kung kailan pinaka-kailangan niya ako.
'Di ko kayang mabuhay nang ganito.
Hindi ko kaya.
Bwisit! Umuulan ng mga tao!
Pepe!
Nababaliw ka na ba? Pwede kang mamatay!
Wala akong naiintindihan, Pili. Nasaan ang anak natin?
Bakit nasa ibang taon tayo? Ano ba ang nangyayari?
Ano?
Nasa akin ang mga sagot na kailangan ninyo Ana Clara - Psychic at Medium
-Pinsan! -Tumayo ka.
Gumising ka na, may mga kostumer ka.
Bwisit. Sobrang lasing ka, hindi iyan normal.
Kasi paranormal ito. Nakuha mo?
Binigyan mo ng sigarilyo si Morticia? Parang holen ang mga baga niya!
Puta!
-Sabi niya alas-10:00 at alas-10:05 na. -Nasaan tayo, Pepe?
Pili, kapag may sakit ako, pumupunta ako sa doktor.
Kapag naglalakbay ako sa oras, nagpupunta ako sa kakaibang lugar.
Namaste.
Si Ana Clara, maestrang nakakikita,
kaapu-apuhan ng mga shaman at medium sa mga medium,
ay haharap sa inyo sa ilang sandali. Siya ay…
…nagtutugma ng mga tsakra niya.
Magsimula na tayo.
Kailangan niya ng bagay para kumonekta.
-May larawan kayo? -Oo.
Bwisit, kakaibang hitsura. Mabuti hindi na babalik ang dekada 90.
-Dapat silang bumalik o… -Katangahan sa mga tanga.
Ang oras ay pera mula rito at ngayon.
Maestra.
Oo, may ugnayan.
Gumagamit ang maestra ng dugtungan ng mga dimensyon
para pumasok sa transe at kumausap.
Maestra!
-Masyado kang malayo sa transe. -Pepe, kalokohan ito.
Sandali. May nakita ako.
Umalis ba siyang hindi nagpaalam?
-Oo. -Oo.
Oo, kasalanan ko iyon.
Kaarawan niya iyon, nagtalo kami…
-Matigas ang ulo niya. -Pareho sila ng ugali.
Ganoon pa man, nag-renta kami ng pinapadyakang bangka tapos bumagyo.
Nakatatakot, halos mamatay kami!
Nang mapunta kami sa pampang, hindi na 1911, kundi 2022.
Paumanhin?
Sinasabi mong naglakbay kayo sa oras?
Oo, dumating kami rito kahapon ng hapon.
Mga mamamahayag kayo, hindi ba? Nasaan ang kamera?
Hindi, hoy!
-Ano ito? -Bwisit kayo ng estupida mong nanay.
Niloloko ang mga tao para sa pera.
Tignan mo ang nagsalita.
Pepe, umalis na tayo. Tama na iyan.
Hindi karapat-dapat si Lulu sa ganito.
Sandali! Tinawag ninyong Lulu ang anak ninyo?
Oo, Lucia ang pangalan niya pero tinatawag namin siyang Lulu.
May nakita kang anuman?
Umalis na tayo, Jose Luis. Mahiya kayo sa mga sarili ninyo.
Sabi ko sa iyo! Paano mo sila nahayaang gawing biro ang dalamhati natin?
May saysay ba para sa iyo ang mga nangyayari?
Hindi ko alam.
Paano kung patay na tayo at mga anghel tayo?
Oo, parang Highway to Heaven.
-Paano kung panaginip ito? -Nino? Iyo o akin?
At bakit wala si Lulu rito?
"Lulu. Mula sa mga magulang mo."
Ninakaw mo iyan. Magaling kang mandukot, pinsan.
Ang galing mo, girl.
Hindi. Binigay sa akin ng lalaking iyon ang pulseras 30 taon na ang nakalilipas.
ANG BUKAS AY NGAYONG ARAW
Okay ka lang?
Oo, salamat.
Anak ko siya.
Medyo kailan lang kaya…
HULYO 15, 1973 HULYO 22, 1991
"Kailan lang"? Sabi riyan, mahigit 30 taon na siyang patay.
Pakiramdam ko parang kahapon lang.
Naiintindihan ko. Nawalan din ako ng anak.
Pero hindi tayo pwedeng mabuhay sa nakaraan.
Sigurado akong ayaw din iyon ng anak ko.
Wow, asong robot!
Kumusta, asong robot? Napakaganda mo.
Hinihimas mo ang panlinis na bakyum.
Awtomatikong panlinis na bakyum, naglulutong mga robot, matalinong TV…
Hindi ko yata kayang sabayan ang mga gamit na mas matalino sa akin.
Naku, dapat mong gawin.
Jose Luis. Hindi tayo pwedeng nalulungkot araw-araw.
Dapat tayong tumingin sa hinaharap.
Ang bukas ay ngayong araw.
Iyan ang laging sinasabi ni Lulu. Gusto ba niyang para tayong ganito?
Nakakulong sa nakaraan, galit, walang ginagawang anuman.
Oo, isang buwan na namin kayong sinusuportahan.
Mama, malaki ang problema nila.
Walang hindi naparurusahang mabuting gawa.
Jose Luis, may isa pa tayong anak. Dapat tayong tumingin sa hinaharap.
-Nasa hinaharap na tayo, Mama. -Oo.
Oo pero handa sila. Dapat kang bumalik sa paaralan.
Sa paaralan? Hindi pwede.
Sa tingin mo hindi mo matatapos ang BUP dahil naglakbay ka sa oras?
BUP daw. Wala na iyon ngayon.
Kung anuman iyon ngayon.
At ikaw? Kailan ka magta-trabaho?
-Pili, retirado na dapat ako mula pa 2009. -Jose Luis, ano ka ba?
Tama na.
Lalabas tayo rito, maghahanap tayo ng trabaho
at magiging pamilya tayo mula sa hinaharap!
Tapos!
TREN CALLAO
KALIMUTAN ANG GASOLINA ANG ELEKTRONIKO MONG KOTSE
Enrique, gawin natin ang resume ko. Kunin mo ang Olivetti.
Olivetti raw.
Wala nang Olivetti ngayon. Ito na ang gamit namin ngayon.
Nasaan ang papel?
Tignan mo siya.
Tingnan mong maigi.
'Uy!
Tapos na! May larawan mo at lahat na. Nagustuhan mo?
Maganda ito.
Napaka-praktical, Enrique.
Sa resume na ito, pag-aagawan nila ako sa Kodak.
Kodak daw. Wala na rin iyon, Jose Luis.
Paanong wala na iyon?
Pipirma tayo ng kontratang pang-apat na araw tapos titignan natin.
Maaaring nasa ika-21 siglo ang teknolohiya ninyo
pero ang mga kontrata ninyo ay mula sa panahon ng pang-aalipin.
KAILANGAN NG TINDERA
Ito ang hinaharap, birtwal lahat.
Tignan mo ang mga lalaking may salamin. Parang naglalaro ng tunay na soccer.
Hindi ba mas tunay ang bola sa parke?
Eva.
Narito ang babae para sa trabaho. Anong oras ang pulong?
Base sa damit niya, huli na siya ng 30 taon.
Bakit nasa 2022 ang pamilya mo?
Hindi mo ba nararamdaman kapag hindi ka gusto?
Sandali, hindi ako aalis hanggang hindi mo sinasabi ang nangyari.
Sana alam ko.
Buong buhay ko hayok ako sa pagpunta sa tamang oras,
sinusubukang unahan ang oras
at nawalan ako ng 30 taon ng buhay ko nang ganoon lang.
-Wala nang pagbalik pa. -Baka mayroon.
Umiinom ka na naman?
Saan mo nakuha iyan?
-Binigay mo iyan sa akin. -Ako?
Mahigit 30 taon na.
Ni hindi kita kilala.
Bwisit, halata naman. May butas na nagdurugtong sa nakaraan sa kasalukuyan.
At ngayon ang hinaharap mo ang nakaraan mo.
Sa malapit na hinaharap, babalik ka sa nakaraan mo
para ibigay sa pinsan ko ang pulseras para ayusin ang kasalukuyan mo.
Huwag mo akong tignan nang ganyan,
kasing-lohiko ito ng paglalakbay mo sa oras sa isang pinapadyakang bangka.
Manahimik ka.
Gusto mong bumalik sa panahon mo o hindi?
Tagaluto, tagalinis, nag-aalaga ng bata, mananahi.
Pilar, ginawa rin ito ng nanay ko pero pagiging nanay ang tawag niya rito.
Alam kong hindi malaking bagay iyan.
-Maaga akong nag-asawa. -Ganoon pala.
Halos matanggap ako sa SEPU.
-Ang SEPU? -Oo.
Ilang taon ka na?
Matanda na ako pero hindi pa ako laos.
Isa ako sa mga unang nagsuot ng maiksing palda.
Talaga?
-It girl ka talaga. -Hindi ko alam ang ibig sabihin noon.
'Di ko alam ang mga wika, 'di ako nakatapos.
Kaya walang pinag-aralan o karanasan sa trabaho.
Baka maging masyadong maliit ang tindahan na ito para sa iyo.
Bago pa lang ako pero makapagsisimula akong apprentice.
Tapos bilang mananahi.
Tapos isang manager.
Tapos isang boss.
Sige.
Dahil dalawa kayong baliw na hindi pinapansin ang mga tao,
talagang sisisantihin ko kayo pareho.
Alam kong hindi ninyo ako kukunin, walang kukuha sa akin.
Kahit man lang sana magpanggap kang interesado.
Masyado kang hayok sa bagay na ito, nawalan ka na ng pakikisalamuha.
HINDI AKO MATANDA, ANTIGO AKO
May nanay ka ba? Sana hindi niya pinagdaraanan ito.
Sa halip na tulong, iyan pati pangungutya at kahihiyan ang nakukuha niya.
Pilar!
-Pilar! -Hindi.
-Tignan mo, ito ang resume ko! -Sandali, pakiusap!
Pilar, pakiusap, hintay! Patawarin mo ako!
Pakiusap, tama ka. Kung nakita ako ng nanay ko, sasampalain niya ako.
Isa pa, alam mo ang lagi niyang sinasabi noo?
"Eva, mas magtiwala ka sa may karanasan kaysa may pananabik."
Hindi ka nakikinig, wala akong karanasan.
Pilar, huwag mo nang gawing mahirap ito. Kukunin kita.
Halika na.
Okay. Halika na, bumubuhos na.
Tumigil ka sa pagkuha ng lahat ng bagay. Ibaba mo ang teleponong iyan.
-Binebenta iyan. -Humahanga ako.
Mas maliit sa VHS tape ang kamera.
-Tignan mo. -Ano?
Siya ang gusto kong babae.
-Ka-klase ko siya. -Siya ba?
Pormahan mo, sige na.
Sige na, Rodri, kausapin mo.
Sige na.
'Uy, kumusta, mustasa?
Paumanhin?
Ibig kong sabihin…
-Ano ang ginagawa mo rito? -Wala.
-Papalitan ko ang telepono ko, luma na. -Luma?
Iyan?
Oo, naku, huwag kang magulat.
Wala ka bang telepono?
Talaga?
Wala kang Instagram, TikTok, WhatsApp?
Wala pero may Spectrum ako.
Ikaw ang pinakakakaibang lalaking kilala ko. Saan ka ba galing?
Mula sa malayong galaksi.
Kasihan ka nawa ng pwersa, Skywalker.
Magkita na lang tayo.
Kailangan ko ng balatkayo para sa kasiyahan ng Halloween.
'Uy, sumama ka kaya?
Ang dating mong pagkaseryoso ay talagang nakakaakit sa akin.
Ano ang gusto niya sa akin?
-'Di na bale, Rodri, may date ka! -Talaga?
-Ayos! -Oo.
Pwede tayong pumunta sa kasiyahan tulad noon.
Rodrigo, hindi matanda ang panahon, ako ang matanda.
Nakikita mo ba ako? Paano ako babagay sa kasiyahan niya sa Halloween?
Magsasaya tayo. May mga babae, baka makapuntos ka!
At makukulong ako. Rodrigo, 50 taong gulang ako. Krimen iyon.
-Pakiusap. -Hindi.
Pakiusap!
Bwisit, Rodrigo.
Ano, wala nang ensiklopedya?
Pwedeng halikan noon ang pwet ko.
Nasa internet lahat ng kaalaman.
Heto. Ang nag-iisang bagay na kayang maglabas ng enerhiya ng kidlat.
KAYANG KARGARAHAN NG MÓSTOLES'S POWER PLANT ANG BUS NANG WALA PANG 4 NA ORAS
Heto ang makina mo ng oras.
Kaya ito ang magandang plano ninyo para maglakbay ako sa oras?
-Oo. -Magaling.
Prituhin akong parang itlog!
Kumalma ka, hindi kami baliw. Susubukan muna namin iyan.
Kung may Laika ang mga Ruso, mayroon tayong…
Ang dagang si Morticia.
Paumanhin, isang bagay ang hipnotismuhin siya pero ang kuryentehin siya?
Iyang ari mo ang kabitan mo ng 20,000 boltahe!
Hindi mo ba nakikitang maglalakbay siya sa kasaysayan?
Pag-aaralan siya ng mga henerasyon sa hinaharap bilang unang krononot.
-Tulad ni Laika? -Tulad ni Laika.
Tulad ni Laika.
Eva, dumating ito para sa iyo.
Andrea! Dumating na ang kasiyahan.
Electric mixer ba iyan?
Clitoris stimulator ito.
-Hindi ka gumagamit niyan? -Ako?
Nahihiya na nga akong sabihin ang "clitoris". Hindi ko magagamit iyan.
Ito ang uso ngayon. Kaya kawawa ang mga lalaki.
Hindi mo hinahawakan ang sarili mo?
Naku, okay.
Minsan, kapag hindi ko kailangang magluto ng hapunan,
nagsasaya ako gamit ang shower.
Ginagawa ko iyon!
Kung gusto mo ang shower, babaguhin nito ang buhay mo.
-Kunin mo. Mas kailangan mo ito. -Paano kung makita ng asawa ko?
Sabihin mong pag-aralan niya ang maramihang orgasmo.
Hindi! Hindi ko kayang humawak ng maraming bagong mga bagay.
Naku, girls, tapos na. Paalam.
Magsaya ka!
-Kayo rin. -Salamat.
Paalam!
Gusto ko ang mga suot ninyo! Kayo sina Rick at Morty, tama?
Hindi, kami sina Marty McFly at Doc.
Sino?
-Sinama mo ang papa mo? -Siya ang kaibigan kong si Enrique.
-May mga kaibigan kang 60 taong gulang? -'Uy, 50 taong gulang ako.
Nakakapangilabot pa rin. Mabuti hindi siya nagbihis bilang pari.
Quique, tulungan mo ako sa babaeng iyan, okay?
Aling babae? Iyong akala pedopilya ako?
-Pwede mong hintayin si Jose Luis, Fina. -Hindi.
Wala akong hinihintay na sinuman. Nagutom ako noong gyera.
Sige na! Mahuhulog ako!
-Nahuhulog ako. -Umakyat ka rito!
-Sige na, pinsan! -May vertigo ako! Mamamatay ako!
-Hello? -Nasaan ka?
Lagi mong sinasabing alas-10:00 ang hapunan.
Huwag kang mahayok sa oras, Pili.
-Sabihin mo sa akin. -Ako ay…
Nagta-trabaho ako. Ang lagay dito ay…
Hoy!
Ano ba?
Baboy ka.
Babaeng marumi pati ang bibig.
"Marumi ang bibig"? Marumi ang bibig ng bwisit mong nanay.
-Sino iyan? -Iyan ay…
Siya ang manager ng bodega, nakakainis siya.
Ano ang ginagawa ninyo?
Ibaba mo ang telepono o isalaksak mo sa pwet mo!
Umakyat ka!
-Tumayo ka! -Tumayo ka!
Tumayo ka!
-Gumagalaw ito. -Talon!
Pinsan, talon!
Mahal, kailangan ko nang ibaba, mataas ang boltahe rito.
Kilos, pinsan! Gumagalaw ang pinto!
-Gumagalaw ang pinto! -Nasusunog ang ari ko!
-Huwag kang sumigaw! -Talon!
-Mamamatay ako. -Talon! May paparating!
-Pakiusap! -Mahuhulog ako!
Talon!
Umalis na tayo!
Mga baliw!
Bwisit!
-Tara na! -Tara, pinsan!
Sino ang kailangan ng kasama kung nariyan ka naman, Fina?
Okay.
Alexa, patugtugin mo ang musikang patibong.
Pinatutugtog niya iyon? Pwede iyon sa lahat?
Alexa, itimpla mo ako ng inumin.
Binibiro mo ako buong gabi.
Sige at hindi pa ako tapos.
Saan ka pupunta? Masaya ito!
Oo naman. Mag-la-live ako sa Instagram.
Sandali, girl!
Huwag mo na akong abalahin. Kakausapin ko ang kaibigan ko.
Hayaan mo sila. Nagsasaya sila. Pwede rin tayong magsaya.
Alam mo ilang taon na ako?
Hindi.
Kapag sinabi kong magsaya, ibig sabihin masayang oras.
Masayahin at astig na lalaki ako.
Ipapasa ko sa iyo ang kuryente. Tignan mo.
Sige, boomer.
Sige na, gawin mo iyan!
Paalam, Morti.
Mag-ingat ka sa byahe.
Baka sabihin kong… "Hindi kita binibiro."
"Ano ang intensyon mo?"
"Kumusta ba?"
"Aalis na ako."
Para akong nakikinig kay Papa. Saan ka ba nanggaling?
Paano kung sabihin kong galing ako sa 1991 para lang makilala ka?
Ikaw ang pinakakakaibang lalaking nahalikan ko kung ganoon.
Bwisit, pare. Napakahalata ko na.
Sige na!
Sige na, gawin mo iyan!
-Abutin mo! -Sige na!
Sige na!
Abril, nawalan ng kuryente!
Narito pa rin kami, mahal.
Lumalaban.
Nasasanay na wala ka na.
Ganoon na iyon?
Iyon na lahat?
Sa tingin ko.
Hindi mo sasabihin ang ginawa mo?
Sige, syempre.
Pero alam na niya. Hindi ba, Lulu?
-Sinubukan ko lang… -Na malibing dito kasama ng anak mo.
Iyan ang ginawa niya.
-Nagda-drama ka! -Nagda-drama?
Maglakbay sa oras sa paghawak ng kableng mataas ang boltahe.
Naglakbay naman siya.
-Naglakbay ka ng sampung metro. -Tanga ka ba?
Ang mahalaga sinusubukan kong lutasin ang nangyari sa atin.
At ako hindi?
-Wala nang mas mahirap para sa magulang. -Ano ang dapat kong gawin?
-Maupo at walang gawin? -Iyan na ang ginagawa mo.
-Ano ang nagawa mo na? -Nagta-trabaho ako!
Anumang kailangan para magpatuloy.
At dapat ganito ka rin.
Pamilya pa rin tayo, Pepe.
Ano ang ginagawa mo? Kinukunan mo ang puntod niya?
Walang maniniwala kung di ko ito gagawin.
Tanga ka ba?
-Lakad. Akin na iyan. -Huwag!
Akin na iyan! Papatayin kita kapag nahuli kita ulit.
Paumanhin.
MAY LOTONG PAMASKO
"Pinagpapasalamat namin ang interes mo, G. Gaspar,
pero kinalulungkot naming hindi ka angkop sa trabaho."
Huwag kang mawalan ng pag-asa, pare.
Paanong hindi, Enrique?
Tatlong linggo na ng kabiguan.
Kung hindi edukasyon, karanasan o edad ko.
Kung alam nila ang tunay kong edad…
Paano mo muling bubuuin ang buhay mo kung 30 taon kang naglakbay sa hinaharap?
Sobra kong kinalulungkot, Jose Luis.
Aalis na ako. Abala siguro sa tindahan. Paalam.
-Pwede mong sagutin ang mga tawag ko. -Magaling lang.
-Tignan mo, nagsaliksik ako. -Wala akong pakialam.
Kung hindi trabaho iyan, wala akong pakialam.
Tignan mo, hindi ka pwedeng sumuko ngayon.
-Para maglaro ng soccer, sipain ang bola. -Sinisipa mo ang mga bola ko!
-Pero… -Walang pero! Tapos na ito.
Halos mawala ang pamilya ko sa pagkapit sa nakaraang 'di na babalik.
Pahinga ako ng doble!
Charly?
Matagal nang panahon.
Mahigit 30 taon. Pwede kong iwan ang mga polyetong ito?
-Binebenta ko ang bahay ng magulang ko. -Oo naman!
BINEBENTA ANG APARTAMENTO TAWAGAN SI CARLOS
Gustong-gusto ko ang Pasko.
Parang patalastas ang bahay ko. Lahat umuuwi…
Tumigil ka.
-Patawad, nakalimutan ko… -Huwag kang mag-alala. Ayos lang.
Hindi ko lang inisip na unang mawawala ang anak ko kaysa sa akin.
Ganoon pa man.
-Aalis na ako. Magandang gabi. -Huwag kang umalis nang ganyan.
Nagdiriwang tayo.
Bisperas ngayon ng Pasko, may mga gagawin ako. Mamimili, magluluto…
Sumama ka sa amin. Ibibili tayo ng mga inumin ni boss.
May reserba ako para sa tatlo.
Hindi mo kami matatanggihan.
Okay, pero isa lang.
Isa! Madali akong malasing at bisperas ngayon ng Pasko.
Kamukha ko ang matanda kong tiyo.
Tumigil ka sa pag-inom!
Pabayaan mo ako! Siguruhin mong aamin siya.
Kung hindi natin alam kung paano niya siya pinatay, hindi natin mababago iyon.
-Ano iyan? -Kukunan ko ang pag-amin niya.
Telepono ang gagamitin natin.
-Pwede kong gawin iyan? -Syempre.
Patingin.
Recorder, telepono, kamera.
Pambihirang imbensyon! Ito ang kutsilyong Swiss Army ng ika-21 siglo.
Hello. Gusto naming makita ang apartamento.
Pasok kayo.
-Hindi ang isang ito. -Laktawan.
-Itong isa! Gusto! -Oo?
Gusto!
Nagtugma ito!
Nagiging masaya ang Pasko ko.
Iyan na iyon? Ganyan na kayo maglandian ngayon?
Bwisit, mas matagal pa akong pumili ng sapatos.
Ganoon din, pipili ka, isusukat mo
at kung hindi ka masaya, ibalik mo.
-Ano ang nakakaakit sa iyo? -Ako? Wala.
Sige na!
-Sino ang nakakaakit sa iyo? -Walang sinuman!
-Sige, okay. -Okay.
Ang totoo, sa ilang mga Sabado, kapag ginagawa ko iyon kasama si Pepe,
iniisip ko si Robert Redford.
Sino?
Ano ang gagawin mo sa kanya? Palitan siya ng diaper?
At ngayon naman, si Pili!
-Naku. -Pilar, ikaw na.
-Hindi. -Oo, ikaw na.
-Oo. -Iyong blonde!
Kakakasal lang ng panganay namin noong Hunyo.
At nag-aaral sa Salamanca ang bunso, siya ang may utak.
Kaya masyadong malaki ang flat para sa amin, hindi ba?
-Ano iyang aksento? -Para mukhang mapagkakatiwalaan.
Maganda at napakaliwanag.
Sabi mo tumira ka rito kasama ang pamilya mo?
Wala akong sinabing anuman. Pero oo. Pero umalis ako noong kabataan ko.
Huwag mong sabihing dahil sa isang babae?
Oo. Hindi.
Napakapangit ng katapusan noon.
"Napakapangit"?
Gaano kapangit? Sapat para mabaliw ka?
Interesado kayo sa flat o sa akin?
Sa flat.
Paumanhin, nagtatanong lang kami.
Lahat tayo may tinatagong sikreto.
Tama?
Narito ang mga kwarto.
Isa ito sa mga kwarto. Ang aparador. Nag-iimpake pa ako.
May problema ba?
Wala!
Kasintahan mo ba siya?
Gusto mong kainin ako ng tigre
Lahat ng laman
Gusto mong kainin ako ng tigre
Masarap ang laman ko
Gusto mong kainin ako ng tigre
Masarap ang laman ko
Gusto mong kainin ako ng tigre
Ang aking laman
Maiihi ako.
Hindi siya kumakanta o sumasayaw pero huwag siyang palampasin!
At ngayon naman, si John at Cari!
Paumanhin, isa pa, pakiusap.
Ano ang gusto mo?
Pilar?
Naihi ako sa mamahalin kong leggings.
Ano ang problema?
Ang kantang ito… Iyan ang paborito ng anak ko.
Kailangan ko nang umalis.
Maligayang Pasko.
Huwag mo iyang damdamin.
Ano ang nangyari?
Paumahin, matagal ko nang hindi nakita ang larawang ito.
-Nakakahiya naman. -Ikwento mo sa amin.
Kumuha ka ng inumin at sabihin mo sa amin.
Tatlumpung taon na siyang wala.
-Sobra akong… -Nakokonsensya?
Hindi, nag-iisa.
Siya lang ang nakakaintindi sa akin. At naiintindihan ko siya.
Naku… Siguradong mas naiintindihan siya ng mga magulang niya.
Pinalulungkot siya ng mga magulang niya.
Lalo na ang tatay niya, isang dinosauro,
na hindi kailanman sinubukang intindihin si Lulu, bwisit na tatay iyon.
Patawad.
Medyo maarte ang panganay namin at nagagalit siya.
Naiinis siya.
Paumanhin, hindi ka dapat magsalita tungkol sa ibang taong hindi mo kilala.
Hindi kilala? Sinulat niya iyon sa diary niya. Binasa ko ng 300 beses.
Diary niya?
Wala ito dapat sa iyo, loko.
Ano ang tinawag mo sa akin?
Bitawan mo ito.
Bitawan mo ito! Bitawan mo!
Naku!
-Bitawan mo. -Magpapatayan kayo!
Bitawan ng marurumi mong mga kamay ang diary ng anak ko!
Hindi pwede ito.
Hindi ka patay.
At ganoon pa rin ang hitsura mo.
Akin na iyan.
Tumatakas siya! Umalis na tayo!
-Charly, gusto lang naming mag-usap. -Hindi ako nakikipag-usap sa mga multo.
Charly!
Tara!
Charly!
Akin na ang diary!
Ibigay mo iyan sa akin! Akin na ang diary!
Charly!
Akin na iyan! Iyan na lang ang naiwan mula kay Lulu.
-Akin na iyan! -Pabayaan mo ako!
Takbo.
Takbo, bwisit! Takbo!
Diyos ko!
Gusto mo pa? O nakarami ka na ng karne ngayong araw?
Hindi, salamat. Alam mong tumataas ang uric acid ko.
-Mabuti kung ganoon. -Sandali.
Ayaw natin ng anumang aksidente.
-Hindi sa bisperas. -'Wag nawa.
Ano, Pepe, ano ang ginawa mo ngayong araw?
Ako?
Wala.
-Dito lang sa bahay kasama si Fina. -Ano?
Buong hapon ako sa kusina. Mag-isa.
Kawawa naman, ang babaeng ito at ang ulo niya. Lumalala araw-araw.
Mas malala ka, Papa. Maghapon ako rito, wala ka.
-Tinatawag mo siyang sinungaling? -Ahm…
-Hindi, sandali, tinatawag mo akong… -Pagsalitain mo siya, Pepe.
Huwag mo siyang pigilan.
May dugo ka sa ulo. Dito.
-Saan? -Diyan. Diyan.
Saan galing iyan, Pepe?
Hindi ko alam. Baka sa tupa, hilaw iyan.
Alam mo kung ano pa ang hilaw?
Ang…
-Ang mga tinapay? -Hindi.
Si Charly.
Iyong lalaking si Charly. Hindi ko siya gusto para sa anak ninyo.
Pangit ang magiging katapusan niya.
Nakita kita, Pepe! Ikaw at ang baliw na babaeng iyon!
Pinatay mo si Charly!
Hindi, aksidente iyon, hindi ako iyon!
-Natisod siya. -Talaga?
Bakit ko ipapaliwanag ang sarili ko?
-Hindi natin iiyakan ang mamamatay-tao! -Naririnig mo ba ang sarili mo?
-Pumatay ka ng tao, Pepe! -Ano naman?
-Pinatay niya ang anak natin, ano ba? -Pero ano ka ngayon?
-Hindi ko naisip na masasabi mo iyan. -Hindi ko inakalang mawawalan ako ng anak.
-Nawala rin siya sa akin. -Pero hindi ko siya nakalimutan.
Isa na namang pag-aaway sa bahay. Tulad ng karaniwan.
Minsan, iniisip kong pag-aaway ang paboritong laro ng pamilyang ito.
Lalo na ni Papa.
Paanong pwedeng maging napakatigas ng ulo at magagalitin ng tao?
Masyado niya yatang gusto ang potograpiya niya
kasi gusto niyang tumigil ang oras tulad ng sa larawan.
Para lagi akong batang babae para sa kanya.
Kabalintunaan itong
ang sobrang hayok sa orasan ay huli sa lahat ng bagay.
Hindi pa niya naiisip na buhay ang lumilipas sa pagbibilang ng oras.
MALIGAYANG 2023
Maligayang 2023!
Maganda!
Tumigil na sila sa paghahanap sa pamilya ko.
Pinapalagay na silang patay.
Sabi ng pulis mahigit nang 30 taong walang bagyong tulad nito.
Ganyan ang buhay.
Isang araw sa dalampasigan at pwedeng mula sa pagkakaroon ng pamilya
sa pagiging mag-isa sa buhay.
Sabi ni Charly dapat akong lumabas para luminaw ang ulo ko.
May konsyerto ng Heroes sa piyesta.
Pwede mo akong imasahe, Pepe?
Maghapon mong binabasa iyan.
Huwag ngayon, Fina. Panoorin mo ang lagay ng panahon.
Sige na nga.
Tignan mo ang panahon sa silangan. Isa na namang bagyo.
Mga bagyong may malalakas na kargo ng kuryente ang inaasahan.
Isang pangyayaring hindi pa nauulit mula noong 1991.
Mag-ingat ka sa pagpunta mo roon ngayon.
May mga ginagawa sa daan. Lumabas ka sa Valverde.
Huwag kang magmatulin sa Sagrillas.
Maraming pulis doon.
Mag-ingat ka, bwisit!
Magulo ang papa mo.
Kami rin.
-Alam mo kung ano ang astig? -Ano?
Bumili ng alak at maglasing.
Gusto ko iyan!
Pero hindi pwede. Napakataas ng kolesterol ko.
Matataas na antas ng transaminase at ulcer ang pumapatay sa akin.
Ano iyon?
Ayos na tainga.
Humarap ka sa kamera.
Ano ang ginagawa mo? Ang kamera ng telepono! Parang sa Star Trek.
Ano? Bakit ka nakulong sa MySpace?
Saan?
Wala. Makinig ka, baka sa lahat ng gamit ng mga magulang mo
dapat kang pumunta sa bahay ko para mag-aral, magsaya.
Ayos!
Hindi ko kailangang mag-aral. Hindi pwede, Pepe.
Sinasabi ko kasi tayo lang.
Mas malala iyan. Hahainan mo ako ng tsaa at tinapay?
Ganito, ganador ng Premyo Nobel,
sa tingin mo ba ang pag-iisa ko sa bahay at pag-iimbita sa iyo ay para mag-aral?
Kung hindi, para ano?
Sa wakas gagawin ko iyan!
Magkakaroon ako ng aksyon ngayong gabi!
Nakikita kita.
Ang ibig kong sabihin…
-Aksyon o anuman. -Oo naman.
Ginagamit ng maestra ang dugtungan ng mga dimensyon
para pumasok sa trance at kumausap.
Para sa 100 euro.
Biro ba ito?
Paumanhin, bahagi kami ng Asosasyong Parapsychological
mula pa 1998.
Magsimula na tayo. Napakaganda ng ugnayan ngayon.
Nagdala kayo ng gamit nila?
Mabuti.
Nakuha ko iyon, Ana Clara! Nakuha ko.
Ang bagyo iyon. Uulit ang bagyo.
Bwisit ka at ang estupida mong nanay!
-Lumabas ka rito. May sesyon kami! -Manahimik ka!
Patawad sa pakikinig. Tama ka. Maililigtas ko siya.
Hindi pwedeng tama ako. Gawa-gawa ko lang ang lahat.
-Ano ang ibig mong sabihin? -Hindi.
Tungkol lang sa lalaking iyon.
Napatunayang syensya ang pakikipag-ugnayan sa espiritu ng nanay mo.
Kung gawa-gawa mo lang lahat,
-bakit mo ako tinulungan? -Gusto ko ng pera. Iyan ang ginagawa ko.
Nanloloko ng mga desperadong tao.
-Pero ang diploma? -Ang bayaw ko ang gumawa niyan!
-Binigay ko sa iyo ang pulseras. -Imposible iyon.
Walang mga pwersa ng mahika, kapangyarihan at hindi ako bahagi ng kwentong ito.
Hindi? Paano mo ipaliliwanag kung ganoon na nakilala mo ang anak ko noong 1991?
Ano ang gusto mo? Layas!
Manahimik ka!
Hangga't hindi mo sinasabi kung saan dinala ng asawa mo ang pinsan ko.
Dinukot niya siya?
Nagsisisigaw siya tungkol sa dalampasigan, bagyo at pagliligtas sa anak ninyo.
Kailangan kong umalis!
Magkita tayo mamaya. Mag-aaral ako ng bagong wika.
-At Anatomiya kung swertehin ako. -Wala kang pupuntahan.
-Sasama ka sa akin. -May mga plano ako! Gabi ito ng pagbukas!
Pilar!
Ano na ngayon?
PUMUNTA KA MUNA SA BOTIKA
Mama, bumalik tayo at ayusin natin ito sa telepono.
Hindi mo maaayos ang tatay mo sa telepono. Bilisan mong magmaneho!
Una, kinuha namin ang pinapadyakang bangka tapos nagtalo kami. Hindi!
Nagtalo muna kami tapos kumuha kami ng pinapadyakang bangka.
Katulad ng isang iyon.
-Saan kayo pumasok sa tubig? -Pepe!
Nababaliw ka na ba? Ano ang ginagawa mo rito? Kasama ang babaeng ito?
Nagtanan kami.
-Para sa kwento ng pag-ibig namin. -Babae, pakiusap!
Ano? Kung sasabihin mo sa kanya ang totoo, hindi ka niya paniniwalaan.
Makinig ka, Pilar.
Nangyayari ulit ito. Nakita mo ang balita?
-Narito ulit ang bagyo. -Pakiusap, Pepe.
-Kalimutan mo na iyon. -Makinig ka kay Mama at umuwi na tayo.
Hindi.
-Tama siya. Pwede ito sa pagkakataong ito. -Tama na iyan! Pakiusap!
Ano ba talagang alam mo? Halos kuryentehin mo na siya.
Mas mabuti pa nga iyon.
Nahulog siya sa daga ko at patay na iyon ngayon.
Ano itong usapan ng daga?
Ginagawa mong baliw ang asawa ko.
Tagumpay ang misyon. Tignan mo siya.
Pepe!
-Saan ka pupunta? -Ililigtas ko ang anak natin!
Paano? Sa pagpunta sa tubig gamit iyan?
Pili, tignan mo!
-Tara na! -Rodri!
Tara na! Dali!
Kailan ka darating? Giniginaw ako.
-Bwisit. -Babalik tayo!
Hindi maghihintay ng 30 taon si Abril.
-Tara na, Pili! -Sasama ako!
Tara na!
-Sumakay ka rito, anak! -Hoy, ano ang ginagawa ninyo?
Sabihin mo sa nakaraang akong
huwag bilhin ang bwisit na LaserDisc.
Magiging walang kwenta ang mga iyon!
Ano ang ginagawa ng mga baliw na iyon?
Babalik sila sa 1991.
Tara na, Pili! Bago mawala ang bagyo.
Kabaliwan ito, Pepe.
Ano na ngayon?
Paano gagana ito? May dapat ba tayong gawin?
Hindi ko alam, Pili. Ano ang ginawa natin noon?
Paano kung maling dagat ito? O wala itong balikan? Paano kung…
Oo, ito ang parehong dalampasigan.
Maaayos ang lahat.
Ako lang ba o mas masama ang bagyong ito kaysa ang una?
-Kapit lang! -Kumapit ka, Pili!
Diyos ko! Ito na ang katapusan!
May sasabihin ako sa iyo, Pepe! Huling paglalakbay na ito sa oras!
Paano natin malalaman kung 1991 ito?
Sana wala tayo sa ibang taon.
Mas maraming dekada na tayo kaysa sa La Decada Prodigiosa.
Hoy, sa wakas! Lumagpas na kayo sa oras!
Anong taon ito?
Hindi naman ganoon katagal ito.
RENTA NG PINAPADYAKANG BANGKA
Hindi ko siya makita.
Hindi ko siya nakikita.
Mama, Papa!
-Lulu! -Nag-alala ako sa inyo!
Narito ka, mahal ko!
Oo naman, gusto kong bumalik sa Madrid pero ayaw kong umalis nang galit.
Kakaiba ang hitsura ninyong lahat.
-Bakit ganyan ang mga damit ninyo? -Hindi ka maniniwala.
-Namangka kami tapos napunta kami sa… -Sa kabilang bayan!
Kaya namili kami roon.
Wala kayong pasalubong sa akin, kinalimutan ninyo ako.
Paano ka namin malilimutan, mahal? Hindi ka namin malilimutan kailanman.
Papa, tumigil ka.
Hindi ba alas-2:45 ang paella? Halos alas-3:00 na.
Makapaghihintay sila. Dapat tayong mamuhay sa sandali, mahal.
Ano ang sinasabi mo?
Na-stroke ba siya?
Sobra kitang hinanap-hanap.
Nasabi ko bang mahal kita?
Ano ang nangyayari? Itigil ninyo iyan. Parang matagal ninyo akong 'di nakita.
ANG BARRACUDA
Para kayong nakakita ng multo.
Huwag mong sabihin iyan, mahal.
Kumain ka lang. Parang mas payat ka.
Mas payat kailan? Kaninang umaga?
Kakaiba ang kinikilos ninyong lahat.
Ano ang kakaiba sa atin?
-Hoy, mag-selfie tayo. -Okay.
-Oo. -Ano?
-Mali ang hawak mo sa kamera. -Keso!
Papa, sige na, para kang teddy bear.
Mahal, dapat kang magpakita ng pagmamahal.
Tama iyan.
Hindi mo naipagpapasalamat ang mga bagay
hanggang sa mawala na ang mga ito, mahal.
Diyos ko, Papa. Hindi ako mamamatay bukas.
Hindi, may isang linggo ka pa.
-Rodri! -Tanga ka ba?
Huwag mo siyang pakinggan.
Ibigay mo sa kanya ang regalo! Masyado tayong nagtatagal.
-Sige na. -Lulu.
Alam kong hindi ako
ang perpektong papa.
Alam kong ayaw mong tinatrato kang parang bata
pero kahit 30 taon na ang lumipas, ikaw pa rin ay laging,
laging ang munti kong iha.
-Ang ganda nito! -Nagustuhan mo?
Papa, gustong-gusto ko!
-Heto. -Nagustuhan mo?
Gustong-gusto.
Ang munti kong iha.
Narito ako, pamilya!
-Charly! -Kumusta, mahal?
Ano ang ginagawa mo rito?
-Sabi ninyo pumunta ako. -Ngayon pinapalayas kita.
Papa, kumalma ka.
-Pepe, wala pang nangyayari. -Hindi iyon mangyayari.
Hindi ko hahayaang lumabas ang anak ko kasama ang punk na sisira ng buhay niya.
Ako ang magpapasya niyan. Nasa tamang edad ako!
-'Di ka lalabas kasama iyang kriminal! -"Kriminal"? Parang may pinatay ako.
-Anak ng putang ina! -Pepe.
-Pakiusap! -Bitawan mo siya!
Ano ba naman?
-Kriminal! -Itigil mo iyan! Bitiwan mo siya!
-Kriminal! -Bitiwan mo siya, Papa!
Hindi ka perpektong papa. Hindi ka dapat maging papa!
Habang nasa puder kita, gagawin mo ang sinasabi ko!
-Pepe, pakiusap. -Talaga?
Madali kong maaayos iyan.
-Hindi na ako uuwi! -Lulu, mahal!
Charly, tara na.
Mapapatay ko na siya ngayon.
Kung hindi natin gagawin, gagawin niya sa isang linggo. Tinulak mo siya sa kanya!
Kumusta, mga kapitbahay. Bumalik kayo agad.
-Hindi kayo nagsaya? -Hindi masaya o malungkot, sobra lang.
Ano iyon, Pepe? Wala sa katinuan ang ulo niya.
Tignan natin kung sasabihin mo ulit iyan sa 30 taon.
Akala ko hindi na tayo makatutulog ulit sa kama natin, mahal.
Saan ka pupunta?
-Matutulog. -Naghiwalay tayo.
Naguluhan ka sa paglalakbay sa oras.
Maghihiwalay tayo sa 30 taon, Pili. Ngayon, magkasama tayo tulad…
Magandang gabi.
Na naman, anak?
Ang tanging babaeng may gusto sa akin ay hindi pa pinapanganak.
BINABATI KA NAMIN, LULU
Pepe!
Oras ba para magkaroon ng kasiyahan?
-Pili, kasiyahan ito ni Lulu. -Ano?
Pipigilan nito ang paglibing sa kanya ngayong araw.
Kung pupunta rito si Lulu, hindi siya pupunta sa konsyerto.
Kung hindi siya pupunta…
Hindi niya siya papatayin.
-Kaya maililigtas natin ang anak natin? -Syempre naman!
Ano ang pinaplano mo? Tuwing magkasama kayo, nagkakagulo.
Hindi, magugustuhan niya ito!
Parang siya mismo ang nagplano nito.
Nagpunta ako sa kaarawan ni Paloma.
Kumain ako ng cake at napakasarap noon!
-Ang sarap! Ano ito? -Coffee.
Hindi "C" iyan, "T" iyan.
-Ang sarap! Ano ito? -Toffee.
Hindi, maliwanag na "C."
-Masarap! Ano ito? -Coffee.
Hindi! Tignan mo! "T" iyan.
Hindi na bale, gawin natin pareho.
Gusto ko ang bagong Walkman. Pero patuloy lang akong mangangarap.
Ang papa ko, si G. "Dapat kang nabuhay sa gyera,"
hindi siya gagastos ng 5,000 peseta para rito.
Ang paborito mong kulay.
Gustong-gusto ko ang Heroes.
Kapag nakikipagtalik ako kay Charly, naaakit akong pakinggan sila.
Nababaliw ako at pakiramdam kong gusto kong gawin kahit ano.
Hindi natin kailangan lahat ng mga detalye.
Sorpresa!
Ano? Salamat!
-Ang Walkman na gusto ko! -Sulit iyan.
'Di lang iyan.
Ginawa namin ang paborito mong cake.
Iyong may…
-Kape? -Kape!
Ano?
Ang paborito kong cake! Ang gusto kong regalo! Parang binasa ninyo ang isip ko.
Wala kaming binasang anuman.
Nagpunta ako rito para sa bagong pangaral.
Maraming salamat. Perpekto lahat.
Hi, Lucia, ikaw…
Hi, Lucia, alam mo kung ano?
Narinig kong ang gabi
Ay puno ng mahika
At isang dwende ang nag-anyaya sa iyong mangarap
-Kawawang Lulu. -Pakiusap…
Nakita mo?
Kamukha niya ang gusto mong mang-aawit.
Oo, siguradong napagpapalit sila ng mga tao.
Kaya pala birhen pa rin siya sa 50 taong gulang.
Masyado tayong nagsasaya.
Mas mabuti kong narito ang kasintahan ko. Tinawagan ninyo siya?
Parating na siguro siya.
Pero maraming lalaki rito.
Pare.
Hindi mo siya makukuha nang ganito. Mas lapitan mo pa, madali lang siya.
-Huwag kang magsalita nang ganyan! -Mabuti pang hipuan siya kaysa patayin!
Enrique. Isayaw mo siya, ako ang bahala sa musika.
Bagay na bagay kayo!
-Pepe, halika. Kunan mo sila ng larawan! -Oo naman.
Ang pogi at ang ganda ninyo. Maganda sa larawan!
Hinahawakan niya ako!
Ayos lang iyan, normal sa edad niya.
Ano ang sinasabi mo? May kasintahan ako. Hindi ba parating na si Charly?
Oo.
Kakaibang wala pa siya rito.
Hindi ko alam kung bakit narito akong wala siya.
Magsaya kayo. Aalis ako.
Sandali, tatawagan ko siya.
-Charly, kumusta, pare? -Ano?
-Sino ang tinatawagan mo? -Akin na, kakausapin ko siya.
Si Rodrigo ito. Gusto ka rito ng kapatid ko.
Si Lucia? Naku.
Ni hindi ako binati noong nakita niya ako.
Huwag ka nang magbiro, ikaw ang buhay ng kasiyahan.
Tama ka. Lagi akong huling umaalis sa mga kasiyahan.
Magbibihis ba ako at pupunta riyan?
Bilisan mo!
Baliw ka ba? Akin na!
Kausap ko na siya!
Kasintahan ko siya.
Mahal, si Lucia ito.
Lucia, mahal! Salamat sa imbitasyon.
Magdadala ba ako ng inumin?
Nanay niya ito.
'Uy, pupunta ba ako sa kasiyahan o hindi?
Ano ang nangyayari? Ano ba ang problema ninyo?
-Lulu. -Mahal.
-Sandali. -Lulu!
Lulu, mahal, sandali!
-Sandali, pakiusap! -Lulu!
-Bitawan mo ako! Niloko ninyo ako!
Makinig ka, mahal.
Maliit na kasinungalingan lang iyon. Hindi mo maiintindihan ang katotohanan.
-Bakit? Kasi tanga ako? -Hindi!
-Lulu, pakiusap. -Tama na!
Sabihin ninyo sa akin kapag nagsasabi na kayo ng totoo.
Okay.
Naglakbay kami sa oras.
-Kaya sobrang kakaiba ang kilos ninyo. -Oo.
-Kasi nabaliw kayo! -Hindi!
Ang pinapadyakang bangkang nirentahan natin!
-Tinamaan kami ng kidlat. -At dinala kami sa 2022.
Sigurado, tama.
-Nakita ninyo ang hinaharap? -Oo.
-Mga robot, lumilipad na kotse… -Hindi lumilipad ang mga iyon.
Pero nagsasalita at gagabayan ka ng mga iyon.
-Parang ang Knight Rider? -Oo!
-Naririnig mo ba ang sarili mo? -Maniwala ka sa amin.
Maliliit na walang mga alambre ang mga telepono.
-Binubulsa iyon ng mga tao. -Binubulsa?
Oo, parang maliliit na TV ang mga iyon. Kumukuha pa nga ng mga larawan!
Totoo, sinusumpa ko. Nagdiwang kami ng Bagong Taon ng 2023.
Kung napakaganda at moderno ng lahat, bakit kayo bumalik?
-Para sa iyo. -Sigurado!
-Kasi sinayang ko ang buhay ko. -Hindi!
Kasi patay ka na!
Sinusumpa ko.
Nag-iwan kami ng mga bulaklak sa puntod mo.
Iyon ang pinakamasamang pwedeng mangyari sa mga magulang.
Labag iyon sa kalikasan.
Hindi na nakakatawa ang birong ito.
Sasama ako kay Charly bago ninyo sirain ang buhay ko.
-Charly! -Pakiusap, huwag kang sumama sa loko!
Tumigil kayo sa pag-insulto sa kasintahan ko.
Siya ang papatay sa iyo!
Hindi ito kapani-paniwala.
Gawa-gawa ninyo lahat ng ito kasi ayaw ninyo sa kanya?
Lulu, sinusumpa kong hindi ganyan.
Bitawan mo ako.
Mas gusto kong mamatay kaysa naritong kasama kayo. Patay!
Charly!
May pangalawa bang plano?
PIYESTA NG BUENAVENTURA HEROES DEL SILENCIO
Narito ang lahat. Magsimula na tayo!
Parang gusto kong magsayaw na parang baliw!
Bakit galit ang mga magulang mo? Kinuha mo na naman ang jaket ng kapatid mo?
Hindi ko alam. Gusto ko lang silang kalimutan.
Kumusta, guys? Kumusta kayo?
Kumusta?
-Mga taga-bayan din sila. -Hi.
Hello. Ako si Ana Clara. Sasabihin ko sa iyo ang hinaharap mo.
Sobra tayong magsasaya ngayong gabi!
Ayos! Ganyan nga!
Ako si Elvirita, pinsan niya.
Ang tagal ng bwisit na tren.
At ang bwisit na pila para makapasok. Sawang sawa na ako sa buhay!
Ako si Lucia. Lulu ang tawag sa akin.
Sandali, magkakilala ba tayo?
Magkakilala tayo?
Hindi sa tingin ko. Kapansin-pansin ka, maaalala dapat kita.
-Salamat. -Halikayo, kumuha tayo ng larawan.
-Okay. -Okay.
-Dapat gawin mo ito nang napakabilis. -Huwag ganyan kaalog.
Ang ganda. Tara.
Halika, Lulu, nagsisimula na!
Papunta na!
Lulu! Patawad.
-Hindi natin sila mahahanap. Maraming tao. -Magsisimula na.
-Saan ka pupunta? -Iaantala ko iyon!
-Tignan natin ang pila. -Oo.
Saan kayo pupunta?
Narito si Bunbury.
O ang lalaking kumain sa kanya.
Bwisit kayo.
Lulu, halika, naghihintay kaming lahat!
Maligayang 2023!
Maganda.
Hahanap tayo ng pwesto.
-Kinukunan mo ang puntod ng kapatid mo? -Walang maniniwala kung 'di ko kukunan.
Baliw ka ba? Lakad.
Niloloko mo ba ako?
Tara na!
Ano?
Saan ka pupunta, Lucía?
Lucia! Lulu! Pepe, hindi ko siya nakikita.
Lulu!
Hoy! Tinapunan ako ng matandang lalaking iyon!
Bwisit ka at ang estupida mong nanay!
Elvirita. Ana Clara.
Hindi ito pwede. Napakababata ninyo.
At magaganda. Nasa kabataan kami.
-Ganoon pa man, kilala mo siya, pinsan? -Hindi.
-Kilala namin kayo. -Hindi ninyo naaalala kasi
magkakakilala tayo sa 2022.
Sa opisina mo ng pagbasa ng tarot.
Tutulungan mo kaming maglakbay sa oras sa isang butas na nag-uugnay sa 2023
sa 1991.
Sigurado.
Masyado ka nang matanda para suminghot ng damo.
Hindi, sandali, pakiusap.
Ikaw lang ang makapipigil sa pagkamatay ng anak ko.
Sa 30 taon, sasabihin mong binigay ko ang pulseras ni Lulu.
Si Lulu? Hindi ba siya ang babaeng kakikilala lang natin?
-Ano? -Tanga ka ba?
Huwag ninyo kaming tignan nang ganyan at iba na lang ang lokohin ninyo.
Sandali, pakiusap!
Bunbury! Ako ang pinakamalaki mong tagahanga.
Alam ko lahat ng mga kanta mo. Dos Tierras, Maldito Gnomo…
"Dwende" iyon. Paumanhin.
Kung tutugtugin mo ang Entre Dos Tierras, mamamatay ang kapatid ko.
Galing ako sa hinaharap para baguhin ang nakaraan
para pigilang mamatay ngayon ang kapatid ko.
Sabi ng mga tao kakaiba ako.
Lulu!
Lulu, lumabas ka! Ayaw kong niloloko ako! Lumabas ka!
Lintik.
-Lucia. -Tinakot mo ako!
Okay ka lang?
-Nanginginig ka. Ano ang problema? -Lulu!
-Mamamatay ako.
Hindi sila baliw. Nakita nila ang puntod ko.
-Nasaan ka? -Ano ang sinasabi mo?
-Mamamatay tayong lahat. -Hindi, Enrique, mamamatay ako ngayon!
Papatayin ako ni Charly.
-Si Charly? -Oo.
Lulu!
-Enrique, takbo! Takbo! -Umalis na tayo!
Enrique?
Enrique, pakawalan mo siya, hindi ka makapagtatago sa akin!
-Mag-ingat ka! -Paumanhin!
Enrique!
Umakyat tayo doon!
Saan kayo pupunta? Bwisit.
-Bwisit! -Kumalma ka, pakiusap!
Lumayas ka!
Kukunin kita!
Kumalma ka. Hindi ka niya masasaktan dito.
Lucia, kapag bumaba ka, mag-uusap tayo!
Enrique, pakiusap, huwag mo akong iwang mag-isa.
Huwag kang mag-alala.
Narito ang baliw para tulungan ka.
Salamat, Enrique.
Makinig ka…
Hindi ko kailanman inisip na baliw ka.
Enrique, nagkakamali ka! Enrique!
Kumusta kayo, mga tao?
Sino ang gustong mag-rock and roll?
Mga binibini at ginoo, ang Heroes del Silencio!
Sandali!
Paumanhin.
May mahalaga akong sasabihin.
Umalis ka!
Bakit sa pangalan mo may "tahimik"?
Mas maganda pakinggan.
-Pakiusap. -Hindi ko alam kung bakit
pero dapat ko itong ibigay sa iyo. O hindi ko na mahahanap si Charly.
Manood na lang kayo ng TV. Charlie's Angels, tuwing Lunes.
-Nakakatawa ka, pinsan. -Huwag!
Sa 30 taon, mas marami kang alak kaysa dugo.
-Sino ka sa tingin mo? -Hindi pwedeng magsimula ang konsyerto!
-May nanganganib na buhay! -Dapat mong kunin ito.
-May mangyayari. Kunin mo. -Kukunin ko, bwisit! 'Kita mo? Heto na.
Ngayon iba na ang abalahin ninyo!
Bwisit! Ano ang problema, pinsan?
Nakita ko…
Nakita ko ang babaeng kakikilala lang natin. Nasa Ferris Wheel.
-Minomolestya siya. -Ni Charly?
Hindi.
-Ni Bunbury. -Magandang gabi, Madrid!
Ito ang Entre Dos Tierras.
Hoy!
-Sumusobra ka na. -Halik lang ito.
Ayaw ko! Sinasaktan mo ako!
Mas sinaktan mo ako, Lucia.
Sinulatan kita ng mga tula, ginawa ko ang homework mo, nililibre ng pamasahe.
At tinatawanan mo lang ako. Alam mo kung gaanong nakakahiya iyon?
Tignan mo ako.
Tignan mo ako!
Nagbihis ako nang ganito para sa iyo!
Para sa iyo! Sawa na ako! Sawa na ako sa pantataboy mo!
Huwag!
-Lucia, halik lang ito! -Huwag!
-Tumigil ka! -Doon sa itaas!
Bitaw!
Tulong!
Huwag mo nang isipin iyan.
Nagkamali ako sa hinaharap. Hindi ko iyon gagawin ngayon.
-Tulong! -Hm?
Alis!
-Pepe! -Saan siya pupunta? Manolo!
Ano ang ginagawa niya?
Pepe!
Mahuhulog siya!
Itigil ang pag-ikot!
Itigil mo iyan!
Huwag!
Manolo, pahintuin mo ito.
Bwisit!
-Abutin mo ang braso ko! -Halika na!
Itigil mo iyan!
Itigil mo iyan! Bitawan mo ako!
Bwisit!
Saklolo!
Tulungan ninyo ako!
Saklolo!
-Tulungan ninyo ako, pakiusap! -Tumahimik ka! Ginagalit mo ako!
-Tahimik, Lucía! -Bitaw!
D'yan ka lang!
Tigil!
Saklolo!
-Tahimik! -Huwag!
Bitawan mo ako!
-Saklolo! -Tama na!
-Tulungan n'yo ako! -'Di ka ba tatahimik?
-Hindi mo papataying muli ang anak ko. -"Muli"?
Bitawan mo ako!
Papa!
Hindi!
Pepe!
Papa!
Niloloko mo ba ako, Lola?
Lulu, hindi ito seryoso. May sikreto ang bawat pamilya.
Sigurado pero tungkol sa mana, anak sa labas…
-Hindi paglalakbay sa oras. -Dalawang byahe, pamangkin. Balikan.
-Kailan ako masasagasaan? -Hindi iyon mangyayari.
Alternatibong hinaharap iyon. Salamat kay Jose Luis, nagbago lahat.
Isang hinaharap na marumi ang bibig ko. Mapaniniwalaan mo ba ang basurang iyon?
Paano ninyo nalamang ito ang mabuting hinaharap?
Mahal, ito ang mayroong masayang katapusan.
Hindi pa. Pero magkakaroon ito.
Naghintay ako bawat minuto sa loob ng 30 taong ito para makita siyang muli.
Hinanap-hanap ko ang sampal niya.
Hinanap-hanap ko ang pangaral niya sa akin.
Sayang hindi ko siya nakilala kailanman.
Makikilala mo siya. Matutuwa siyang magkaroon ng apo.
Pamilya, heto na naman tayo.
Nangako ako sa tatay mong hindi na ulit ako maglalakbay sa oras.
NGAYON ANG BUKAS
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Ewygene Templonuevo
Mapanlikhang Superbisor Erika Ivene Columna