‫[سال ۱۹۲۶ - کالیفرنیا، بل‌ایر]
‫قوی‌تر از همیشه باشید ‫به امید ایرانی آزاد
‫ارائه شده توسط ‫ سینما‌ دریمینگ CineDreaming@
‫بامابین تقدیم می‌کند ‫.:: Bamabin.com ::.
‫خیلی‌خب. اسمتون مانوئل بود دیگه؟
‫این واسه شماست.
‫بیست و پنج دلار شد هزینه ماشین، ‫سی دلارم هزینه جابه‌جایی احشام.
‫شما فقط بنویس «یک اسب» و زیرش امضا بزن.
‫گفتی «یک اسب»؟
‫آره، نکنه بیشتره؟
‫نه، درواقع فیله.
‫یعنی اسبش خیلی گنده‌ست؟
‫نه، منظورم خود فیله.
‫ببین آقا...
‫توی فراخوان نوشته بود یک...
‫وای...
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫- یا خود خدا، این کوفتی فیله؟ ‫- آقا، آقا، آقا...
‫لابد سوء تفاهمی رخ داده.
‫سوء تفاهم کجا بود؟ ‫این کامیون واسه حمل و نقل اسبه.
‫- نکنه خیال کردی من مهاراجه‌ام؟ ‫- خیلی‌خب.
‫خودتم توی مهمونی دعوتی.
‫مترجمان: «حامی مغیثی و تارخ علی‌خانی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@ و aManofWar@
‫گاز بده!
‫یالا. یالا.
‫برو...
‫گندت بزنن! گندت بزنن!
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫خدا لعنتت کنه!
‫حروم‌زاده!
‫- روز بخیر جناب سرکار. ‫- می‌شه بگید چی کار می‌کنید؟
‫اِم، ما... یعنی من برای ‫دان والاک کار می‌کنم.
‫داریم بساط سرگرمی رو برای مهمونی ‫توی خونه‌ش جابه‌جا می‌کنیم.
‫این که فیله.
‫- درسته قربان. ‫- مجوز دارید؟
‫اِم، فکر نمی‌کردم نیاز بشه.
‫بدون مجوز که نمی‌شه فیل جابه‌جا کرد.
‫می‌شه استثناء قائل بشید؟
‫امشب چه مهمان‌هایی قراره اونجا باشن؟
‫- افراد تأثیرگذار. ‫- هوم...
‫دقیقاً چه ستاره‌هایی قراره باشن؟
‫- گمونم یک گاربو نامی اونجا باشه. ‫- جدی؟
‫آره. من که این‌جوری شنیدم.
‫پس امشب یک فیل، به علاوه گاربو،
‫و باقی مهمون‌ها خونه‌ی دان والاکن، درسته؟
‫- درسته. ‫- لابد بهترین مهمونی ممکنه.
‫پسرخاله‌م بنی با زن و بچه‌ش توی رسیدان، ‫ازشون می‌پرسم وقت دارن یا نه.
‫این‌همه آدم واسه چی جمع کردی؟
‫خواهشاً نپرس.
‫♪ یک، دو، سه، آها ♪
‫پیگی‌جون خوشش میاد؟
‫غلغلکم میاد.
‫بشاش تا بشّاش باشی.
‫خوزه! خوزه!
‫می‌شه لطفاً از والاک بخوای ‫یک بطری دیگه سلطان گازدار بده؟
‫دمت گرم.
‫می‌شه سرویس بانوان که ‫طبقه بالاست رو نشونم بدی پسر جان؟
‫چشم. ته همین راهروئه.
‫نه! نه، نه، طبقه بالا رو می‌گم.
‫- گمونم پله‌ها زیادی لیز باشه. ‫- می‌تونی همراهیم کنی.
‫شب بخیر خانم. خوشحالم می‌بینمتون. ‫متأسفانه باید ایشون رو ببرم.
‫- به الینور چی گفتی؟ ‫- به کی؟
‫الینور سن جان رو می‌گم. ‫دیگه باهاش صحبت نکن.
‫اگه اون باهات صحبت کرد، ‫وانمود کن انگلیسی بلد نیستی.
‫مرغ پدرسوخته کوکائینم رو دزدید! ‫ازش بگیر، بگیرش!
‫پسش بده!
‫پس دان کنیزهای کم سن و سالش رو ‫طبقه بالا نگه می‌داره؟
‫انگلیسی بلد نیستم!
‫من که نمی‌دونم این از کجا پیداش شد.
‫- باید خسارتش رو بدید خانم. ‫- عه، باشه.
‫- شما کی باشی؟ ‫- مسئول حراستم.
‫ریدی با این انجام وظیفه‌ات.
‫هر سمتی که آدم می‌چرخه ‫یهو مجسمه‌ای ظاهر می‌شه.
‫شانس آوردی ازت شکایت نمی‌کنم.
‫- می‌شه بگید کجا می‌رید خانم؟ ‫- دارم می‌رم داخل.
‫من نلی لاروی‌ام خنگول.
‫توی فهرست اسم نلی لاروی نداریم.
‫باشه، گمونم... بیا اینجا.
‫گمونم لابد دستیارم من رو ‫با اسم مستعارم ثبت کرده:
‫- بیلی داو. ‫- شما بیلی داو نیستید.
‫خیلی‌خب، اصلاً مشکل تو چیه... ‫اسم و رسمت چیه؟
‫- از کدوم کلانتری هستی؟ ‫- من مسئول حراستم.
‫- به کلانتری ربطی نداره خانم. ‫- از کار بی‌کارت می‌کنم اسکل!
‫می‌دونم دلتون می‌خواد بیلی داو باشید...
‫- گمونم تو دلت بخواد گه من رو بخوری! ‫- نلی لاروی؟
‫منتظرتن.
‫من مانوئلم.
‫گفتم من مانوئلم.
‫دفعه اول شنیدم.
‫لازم نیست کمکم کنی‌ها.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫- گفتید بیلی داو؟ ‫- مشکلش چیه؟
‫آخه ستاره بزرگیه.
‫تا سی سال دیگه قرار نیست ‫ستاره بزرگی بمونه،
‫و می‌تونه به نوه‌هاش بگه ‫که یک‌زمان اسمش نلی لاروی بوده.
‫تازه، من همین‌جوریش ستاره بزرگی‌ام.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫- توی چه فیلمی بودید؟ ‫- فعلاً هیچی.
‫- با کی قرارداد بستید؟ ‫- با هیچ‌کس.
‫خیلی‌خب، پس گمونم می‌خواید ‫که ستاره بزرگی بشید.
‫جیگر، کسی تبدیل به ستاره نمی‌شه. ‫یا ستاره بودن توی ذاتشه، یا نیست.
‫من که هستم.
‫عه، چه عالی.
‫می‌دونی از کجا باید مواد جور کنم؟
‫- یعنی ما همچنان باید اجرا کنیم؟ ‫- قرارمون همین بوده.
‫قراره از جلو وارد بشه و اطراف رو دور بزنه.
‫- جدی می‌گی؟ ‫- فقط سر راهش نباش.
‫تو که می‌دونی من تحمل مصدومیت ندارم جو.
‫- می‌شه خفه‌خون بگیری؟ ‫- جان؟
‫- شنیدی چی گفتم آشغال. ‫- چی گفتی؟
‫- بی‌خیال بچه‌ها. ‫- می‌بینی چه بددهنه؟
‫بددهنم چون هرموقع میایم ‫توی چنین مهمونی‌هایی اجرا کنیم،
‫عین آدم‌های بی‌حس اجرا می‌کنی.
‫شاید اگه اون فیله با کون بیفته روی صورتت،
‫اونقدری خونه‌نشین بشی ‫که بتونی حسابی تمرین کنی.
‫من نه ساعت در روز تمرین می‌کنم پفیوز.
‫آره، ولی منظورم تمرین ساکسیفونه، ‫نه ساک زدن.
‫من واسه این حرف‌ها وقت ندارم.
‫بیدار شو، بیدار شو، بیدار شو!
‫این آشفته‌بازار واسه چیه؟
‫صرفاً داشتیم عشق و حال می‌کردیم!
‫- به والاک خبر بده. ‫- بیدار شو، بیدار شو.
‫- مکزیکیه کجاست؟ ‫- بیدار شو، بیدار شو.
‫مرفین، تریاک، اتر، هروئین، کوکائین.
‫اونم صندلی سابق لویی چهاردهمه.
‫وانمود می‌کنی میونه‌مون خوبه، ‫ولی من بین خودمون خلاء حس می‌کنم.
‫- فقط و فقط هم واسه‌ت فداکاری می‌کنم! ‫- پدرو!
‫بعد حتی نمی‌دونم حواست کجاست؟ ‫حواست کجاست؟
‫انقدر ایتالیایی زر زر نکن!
‫نه. نه، این‌جوری نیست.
‫دارم سعی می‌کنم باهات جدی حرف بزنم، می‌فهمی؟
‫بحث زندگی مشترکمونه. ‫من از شرایط راضی نیستم!
‫بسه! تو ایتالیایی نیستی!
‫از قبیله شاونی هستی مردک شیاد!
‫جرئت داری بگو.
‫یک کلمه دیگه ایتالیایی بگو ‫ببین چطوری طلاق بگیرم.
‫- فقط یک کلمه. ‫- باشه، باشه.
‫گمشو پایین!
‫- از ماشین گمشو پایین! ‫- عه، عه!
‫گمشو! برو!
‫ازت طلاق می‌گیرم.
‫- صبح بخیر دیل. ‫- شب بخیر آقای کنراد.
‫شب بخیر.
‫- جک! جک! ‫- وای خدا، جک کنراده!
‫- سلام ناتالی! ‫- پارسال دوست امسال آشنا!
‫از زمان والی رید گفتم، الآنم می‌گم.
‫- دیگه دوره حق الامتیاز گذشته. ‫- سلام خانم.
‫- جکی جون، باید صحبت کنیم. ‫- داستان خوبی واسه‌تون دارم.
‫- پشتم صورت شما رو تتو کردم. ‫- چه جالب.
‫امان از دست تو جک، ‫یک هفته‌ست دنبالت می‌گردم.
‫می‌شه جواب تماس‌هام رو بدی؟
‫بیا بغلم حروم‌زاده پولساز خودم!
‫سلام چارلی، خانم بچه‌ها چطورن؟
‫- ظاهراً ولم کرده. ‫- عه، منم همین‌طور! مبارک باشه!
‫هفدهم مارس برای اکران خوبه؟
‫نه، بندازش هجدهم. پنج‌شنبه باکلاس‌تره.
‫واسه چارلی یک بطری بوربن بفرست، ‫نگاتیو فیلم‌ها رو ازش بگیر،
‫- ببین یک‌وقت زیادی براق نباشم. ‫- چشم آقای کنراد.
‫خانم کنراد امشب باهاتون نیومدن؟
‫هوم...
‫عه.
‫ببخشید.
‫گمونم به مشکل خوردیم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫فقط یک بطری روی این میزه، ‫در صورتی که هشت‌تا می‌خوایم.
‫در کنارش دو تا ککتل عرق و لیمو،
‫یک ککتل شکوفه پرتقال، ‫و سه تا فرانسوی هفتاد و پنج می‌خوایم.
‫بلدی ککتل «مرده زنده‌کن» درست کنی؟
‫ترکیب عرق جو سیاه، لیمو، عرق پرتقال ‫با کینا لیلت و یه خرده ابسنته.
‫- دو تا بیار. ‫- پس شد دو تا.
‫خب، شد دو تا ککتل عرق و لیمو، ‫سه تا فرانسوی...
‫لازم نیست تکرار کنی ‫که توجهم رو جلب کنی، خبر داری؟
‫واقعاً معذرت می‌خوام آقای کنراد.
‫- می‌خواستم... ‫- اسمت چیه؟
‫اسمم جنه. می‌خواستم جلوتون جذاب جلوه کنم.
‫جن، تو همیشه در نظرم جذاب می‌مونی.
‫آقا، جورج از ماشین پیاده نمی‌شه.
‫اصرار داره از نزدیکترین پرتگاه ‫پرتش کنم پایین.
‫صحیح.
‫زود برمی‌گردم.
‫دست رد به دلت زد، نه؟
‫اونم بعد تمام مدتی که با همدیگه بودیم.
‫آخه جورج، منصفانه نگاه کنیم ‫رابطه‌تون یک هفته هم نبود.
‫رابطه‌مون خاص بود بی‌شعور.
‫می‌دونم رفیق، ولی نه اونقدری ‫که سرش خودت رو بکشی.
‫انگشتر رو نگه دار واسه خودت و بیا داخل.
‫دخترخانمی دنبالت می‌گرده.
‫جدی؟
‫درست شنیدی.
‫آفرین رفیق.
‫- دختره کیه؟ ‫- الهه‌ست.
‫اهل پاریس رفتن نیستم.
‫- من نمی‌زنم. ‫- جان؟
‫تا حالا کوکائین نزدی؟
‫معلومه که کوکائین زدم.
‫- خب؟ ‫- همیشه خدا کوکائین می‌زنم، ولی...
‫کاری نکن تنهایی نشئه کنم دیگه.
‫باشه، یه خرده می‌کشم. به جهنم.
‫مهم که نیست.
‫چه بدونم، شاید آبشار نیاگارا خوب باشه.
‫می‌دونستی «روی» به فرانسوی می‌شه «پادشاه»؟
‫خودم «لا» رو بهش اضافه کردم. ‫که یعنی: نلی پادشاه.
‫خودم ساختمش.
‫- تو چی؟ دوست داری کجا بری؟ ‫- جان؟
‫اگه می‌تونی هر جایی که خواستی بری، ‫کجا رو انتخاب می‌کردی؟
‫عه، هر جایی.
‫نمی‌دونم. اِم...
‫همیشه می‌خواستم برم سر صحنه فیلمبرداری.
‫- جدی؟ ‫- آره. صحنه فیلمبرداری.
‫دلیلش رو بگو.
‫- دلیلش؟ ‫- آره، دلیلش رو بگو.
‫خیلی‌خب، اِم...
‫- نمی‌دونم. ‫- منم دوست دارم برم صحنه فیلمبرداری.
‫گمونم صرفاً دلم می‌خواد ‫جزو کار مهم‌تری باشم.
‫مهم‌تر از چی؟
‫مهم‌تر از همین.
‫مهم‌تر از کل زندگیم، ‫مهم‌تر از جابه‌جا کردن فیل میل.
‫کاری که مهم‌تر و بهتر باشه.
‫چیزی که مهم باشه، ‫جزو چیزی باشم که مهم باشه.
‫چیزی که ماندگار باشه، ‫معنا و مفهومی داشته باشه.
‫عاشق جوابت شدم.
‫- مثل فیلمسازی. ‫- منم دلم می‌خواد برم فیلمبرداری.
‫حداقلش اونجا حضور داشته باشم، ‫کار کنم، یاد بگیرم، چه بدونم.
‫آخه خیلی از فیلم دیدن خوشم میاد، می‌دونی؟
‫- منم عاشق فیلم دیدنم. ‫- که بشینم اونجا.
‫- که موقع تماشای اون فیلم... ‫- می‌شه فرار کرد.
‫آدم می‌تونه از زیر بار این ‫زندگی کثافت فرار کنه.
‫- دقیقاً! دقیقاً! ‫- می‌تونی توی فیلمه زندگی کنی.
‫یا اصلاً هر جایی، هر جایی!
‫می‌تونی توی غرب وحشی باشی! ‫می‌تونی وسط فضا باشی!
‫می‌تونی گانگستر باشی.
‫پیش کسایی که توی فیلم می‌رقصن ‫یا توی فیلم می‌میرن باشی.
‫تازه اون‌ها که واقعی نمی‌میرن. ‫همینش خیلی محشره.
‫چون واقعی نمی‌میرن. ‫مثلاً الآن من رو بکش.
‫بنگ!
‫و هیچ اتفاقی توش واقعی نیست، ‫ولی در عین حال،
‫چیزیه که از زندگی خودمون مهم‌تره.
‫می‌شه حسش کرد. مثلاً... چه بدونم. ‫گاهی اوقات فیلم‌ها غم‌انگیزن.
‫- گاهی اوقاتم شاد و خوشحالن. ‫- احساسات رو تحریک می‌کنن.
‫یک روزی خودم و خودت، ‫با همدیگه می‌ریم صحنه فیلمبرداری.
‫- می‌تونیم اونجا ناهار بخوریم. ‫- آره بابا، معلومه.
‫- فعلاً نمی‌دونم اونجا قراره چی کار کنم. ‫- فقط خودم و خودت.
‫- آره، خودم و خودت. ‫- آره.
‫می‌دونی، ظاهرتم خوبه‌ها.
‫مرسی.
‫کف مرتب بزنید به افتخار گلبرگ رز...
‫...از خورشید در حال طلوع:
‫خانم لیدی فی ژو!
‫هیس.
‫♪ فقط یک حیوانه که مایلم نازش کنم ♪
‫♪ هر شب واسه نوازش آماده می‌شیم ♪
‫♪ به هر بهونه‌ای می‌خوام نازش کنم ♪
‫♪ مال دوست‌دخترمه و اسمش... ♪
‫♪ کُسه ♪
‫♪ بازیگوش نیست و خرخر نمی‌کنه ♪
‫♪ و عاشق کارهاییم که ‫وسوسه‌م می‌کنه انجام بدم ♪
‫♪ منم مشکلی ندارم چون مال خودشه ♪
‫♪ کُس دوست‌دختر خودمه ♪
‫♪ چون حاضرم هرکاری برای ‫حیوان نازم بکنم ♪
‫♪ همیشه حسابی ازم کار می‌کشه ♪
‫♪ منم به سختی خسته می‌شم ♪
‫♪ اول دستکشم رو در میارم ♪
‫♪ که شروع کنم به نوازش... ♪
‫♪ کُسش ♪
‫لیدی فی، لیدی فی، حالت چطوره؟
‫خوبم. برای نقش قبول نشدم، ‫ولی بازم فیلمنامه مد نظرم هست.
‫منم گیر فیلم تاریخی دیگه‌ای افتادم ‫و زنم می‌خواد طلاق بگیره.
‫می‌خوای جاهامون رو عوض کنیم؟
‫نه.
‫خیلی خانم خاصیه.
‫خیلی باهام صادقانه برخورد کرد.
‫زنت؟
‫نه بابا، چیز...
‫جن. همونی که...
‫ولش کن. راستی، می‌خواستم لطفی بهم بکنی.
‫رفیقم جورج که اونجاست رو می‌شناسی؟
‫می‌خواستم بپرسم می‌شه ‫بری باهاش صحبت کنی؟
‫بهش بگو دنبالش می‌گشتی.
‫همونی که اونجا آبغوره گرفته؟
‫آره.
‫ببین، من که نمی‌خوام بهش بدی.
‫فقط اگه می‌شه کاری کن که...
‫حس کنه خاصه.
‫هوم؟
‫باشه.
‫- با من چینی کانتونی صحبت نکن. ‫- خیلی‌خب.
‫وای، عاشق این آهنگم!
‫آهای! همه‌جا رو دنبالت گشتم.
‫توی بد مخمصه‌ای گیر افتادیم.
‫هیچ خروجی جز راه‌پله اصلی نداریم.
‫- خروجی پشتی نداریم؟ ‫- نه.
‫باید از سالن رقص ببریمش. ‫اون‌جوری همه می‌بیننش.
‫- دکتر خبر نکردید؟ ‫- نه.
‫همه اون پایین نشئه‌ان. ‫شاید کسی توجه نکنه.
‫- اگه الآن ببریمش بیرون... ‫- بالأخره یکی توجه می‌کنه!
‫ناسلامتی بچه‌ست و ظاهراً مرده.
‫از فیله استفاده می‌کنیم.
‫از ورودی اصلی میاریمش داخل.
‫همه به فیله نگاه می‌کنن، ‫کسی حواسش به این نیست.
‫تازه ساعت دوئه. ‫دان می‌خواست دیرتر بیاریمش.
‫باشه. مربی فیله رو خبر کن.
‫جیمی، من و تو دختره رو بلند می‌کنیم. ‫بعد مستقیم ببرش بیمارستان.
‫- شک دارم فردا بتونه سر کار بره. ‫- مشکل خودشه.
‫نه. توی سکانس میخانه فیلم ‫«تعطیلات خدمتکار» بازی می‌کنه.
‫آره. خود جین تورنتونه.
‫فیلمبرداری سکانسش فردا بود، نه؟
‫آره.
‫کدوم خری دعوتش کرد اینجا؟
‫اِم...
‫من کردم.
‫مردک خیکی حروم‌زاده احمق آشغال!
‫اولین فیلمش بود، ‫می‌خواست جشن بگیره.
‫چاقالوی بدرد نخور!
‫مردک بی‌شعور هامپتی دامپتی!
‫- ولش کن باب! باب! ‫- تیکه‌تیکه‌ات می‌کنم!
‫- نرو باب، ولم نکن! ‫- گمشو!
‫اون.
‫همین رو می‌بریم. ‫فردا جاش نقش رو بازی می‌کنه.
‫یعنی که چی؟
‫بیا! بیا عزیزم!
‫اینجام! من اینجام!
‫باشه. خیلی‌خب ناخدا.
‫به یاد قدیم نوشیدنی دیگه‌ای بزنیم.
‫جناب؟
‫می‌خواستم بابت آثارتون ‫از شما تشکر کنم.
‫و می‌خواستم بپرسم احیاناً ‫برای فیلم بعدیتون،
‫شما یا آقای والاک برای من ‫سر صحنه کاری پیدا کنید؟
‫هر کاری بگید می‌کنم.
‫رنگ می‌کنم، آشپزی می‌کنم، ‫تمیزکاری می‌کنم، قهوه درست...
‫تو جات همینجاست.
‫باشه. لطف کردید.
‫عه، شرط رو می‌برم بالاتر.
‫سه ساعت دیگه قراره بری سر صحنه. ‫بهتره کمی استراحت کنی.
‫- با اجازه آقایون. ‫- شب بخیر نلی.
‫تبریک می‌گم.
‫منی!
‫روزگار رو می‌بینی؟
‫کجایید که الآن من رو ببینید؟
‫کجان اون پدرسگ‌هایی که می‌گفتن ‫من زشت‌ترین دختر محله‌ام.
‫بیاید الآن من رو ببینید!
‫باورت می‌شه منی؟
‫آهای جوزی، آهای نانا!
‫حالا بیاید از کون سلطنتی من گه بخورید.
‫نلی.
‫گمونم دارم عاشقت می‌شم.
‫شب بخیر عزیزم.
‫غمت نباشه.
‫ماشین مال خودم نیست.
‫رفیق. آقای رفیق!
‫جک کنراد بیهوش شده.
‫با یکی از ماشین‌های والاک ببرش خونه.
‫جناب؟ آقا؟ کلید خونه رو دارید؟
‫آره. کلید دارم.
‫گندت بزنن.
‫موسیقی. موسیقی بذارم؟
‫ها؟
‫آره، آره.
‫تصور می‌کنی توی گروه اپرا باشم؟ ‫این‌جوری آینا خیلی خوشحال می‌شد.
‫خب، با اجازه من برم...
‫متوجه شدی؟ بیا.
‫مامان آینا همیشه می‌گفت:
‫آخه کدوم آدمی صورت خودش رو نقاشی می‌کنه.
‫می‌دونی باید چی کار کنیم؟
‫باید فرم سینما رو دوباره تعریف کنیم.
‫به نظرت چرا کارگر پمپ‌بنزین می‌ره سینما؟
‫چرا؟ چرا؟
‫چون اونجا کمتر احساس تنهایی می‌کنه.
‫به نظرت حقش بیشتر از اون ‫فیلم‌های کهنه و یکنواخت نیست؟
‫توی اروپا موسیقی ‫دوازده‌نغمه‌ای درست می‌کنن.
‫مدرسه معماری باوهاوس دارن. ‫باورت می‌شه؟
‫بعد ما هنوز داریم ‫فیلم تاریخی درست می‌کنیم؟
‫دوره این فیلم‌ها گذشته.
‫آدم‌هایی که می‌رن بورلی هیلز،
‫و کوفته و ژله نعناع سفارش می‌دن،
‫تا یادآور ایام قدیمشون باشه،
‫اونم وقتی متوجه نیستن ‫می‌شه چه کارهای بزرگتری کرد!
‫باید نوآوری کنیم. ‫باید الهام‌بخش باشیم.
‫باید رویاهامون فراتر از این ‫ساختارهای داستانی کهنه باشه.
‫باید این رویاها رو جوری ترسیم کنیم ‫که توی تاریخ ماندگار بشه.
‫باید امروز به فکر فردا باشیم، ‫که اون مرد تنهای فردا،
‫به اون پرده درخشان نگاه کنه،
‫و برای اولین بار پیش خودش بگه:
‫همینه! من دیگه تنها نیستم!
‫آره خلاصه.
‫خلاصه می‌رم بخوابم.
‫عه، کجا رفتی؟
‫چیزی می‌خواستید؟
‫آره، ازت خوشم میاد. ‫امروز من رو ببر سر صحنه.
‫می‌خوام وردستم باشی.
‫مشکلی نداری؟
‫خیر.
‫تا حالا سر صحنه فیلمبرداری بودی؟
‫نه.
‫پس صبر کن ببینی.
‫رویایی‌ترین جای این دنیاست.
‫شنیده بودم.
‫مترجمان: «حامی مغیثی و تارخ علی‌خانی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@ و aManofWar@
‫لیو. اگه می‌شه بیا کمک کن.
‫باشه، زودی میام اونجا.
‫لیو؟
‫چک هفته پیش دست بابا رسید؟
‫آره. مبلغش حتی بیشترم بود. ‫دستت درد نکنه.
‫این سوراخ از قبل بوده.
‫نه، از قبل نبوده حمال بی‌سواد!
‫ازت تخفیف نخواستم که!
‫شما...
‫خودمم.
‫صبح بخیر.
‫وقتشه بریم فیلم بسازیم.
‫[استودیو کینوسکوپ]
‫[ساعت هشت صبح]
‫- بازیگر تعطیلات خدمتکاری؟ ‫- آره.
‫بیا بریم.
‫بالاتر! ببرش بالاتر!
‫برو اونجا، بندازش توی قابلمه. ‫عین خوک چاق و چله‌ای داد بزن.
‫خیلی‌خب. همینه، آره!
‫برو!
‫بازم ویسکی بیارید! ویسکی بیارید!
‫واسه چی وایستادی اونجا؟ ‫از وسط قاب گمشو بیرون!
‫بادوم زمینی دارم! ‫برای سردرد بعد مستی خوبه!
‫آهای، تازه واردی؟ تازه اومدی اینجا؟
‫اولین بسته رایگانه.
‫یک بسته یا دو تا؟ این بار پولشم می‌دی؟ ‫لطف کردی.
‫عجله کن دیگه!
‫می‌شه مشروب نخوری؟ ‫هنوز فیلمبرداری شروع نشده.
‫لیوان کوفتی رو بذار کنار!
‫این کیه؟ مگه نگفتم دختری بیاد ‫که ممه‌هاش بزرگ باشه؟
‫این رو انتخاب کردن.
‫پس ممه‌هاش کجاست؟
‫اون دختره اوردوز کرد.
‫برو دیگه، برو. حاضرش کن.
‫- مکس. ‫- بله؟
‫تو فقط... از آقایون فیلم بگیر.
‫- ممه پرید؟ ‫- ممه پرید.
‫خیلی‌خب رفقا، ممه پرید. ‫از آقایون فیلم می‌گیریم.
‫[ساعت نه صبح] ‫نفهم‌های آشغال! دارن می‌رینن توی فیلمم!
‫در عرض پنج دقیقه باید آماده‌شون کنید!
‫آروم باش آتو، آروم باش. ‫جک داره میاد.
‫پنکیک رو چی می‌گی؟
‫شیره‌اش رو گرم می‌کنی، ‫یا می‌ذاری روی پنکیک گرم بشه؟
‫- گمونم خودش رو گرم می‌کنم. ‫- موافقم!
‫ایشون اسمش جورج مانه،
‫بهترین تهیه‌کننده سینماییه ‫و رفیق قدیمی خودمه.
‫اونم جیم کیده، ناظر صحنه.
‫ملقب به افسانه‌ی غرب وحشی ‫که با کشتن آپاچی‌ها اسمی در کرده.
‫- الآن خونه‌ش برنت‌ووده. ‫- زر مفته!
‫جورجی، باز مشکل این فون استراسبرگرخان چیه؟
‫بازیگرای سیاهی لشکر می‌خوان ‫سر حقوقشون مذاکره کنن.
‫- عجب. ‫- به تخمم که بازیگرها شورش می‌کنن!
‫خب، این پسره رو بیار.
‫- پسره؟ ‫- آره، همین پسر مکزیکیه که آوردم.
‫کارش حرف نداره. اسمت چی بود؟
‫- من؟ اسمم مانوئله. ‫- زر نزن!
‫آره، مانوئل بود. مانوئل حرف نداره، ‫بسپارش به مانوئل.
‫با تظاهرات آشنایی داری؟
‫اِم... آره.
‫خوبه دیگه.
‫اینا همه‌شون ولگردهای اسکیدروئن،
‫- خلاصه حسابی وحشی‌ان. ‫- آشغال‌های کودن!
‫شما کی باشی؟
‫همون پدرسگیه که فرستادن درمون بذاره!
‫آقایون، فکر می‌کنم همه شما ‫با برنامه امروز موافقت کرده بودید.
‫منم توافق کرده بودم همین چاقو رو...
‫توی کون اولین کسی بکنم ‫که می‌فرستن سراغ ما.
‫اینجا باید شبح‌اش رو ببوسی، خب؟
‫خب.
‫از مسیر تقدیر زندگیت،
‫- تو رو به این لحظه از سرنوشت رسونده، خب؟ ‫- اوهوم.
‫- خیلی‌خوبه، نه؟ ‫- آره.
‫می‌خوام با حالت آداجیو اجرا کنم.
‫همون‌جوری که توی موسیقی ‫و شعرخوانی اجرا می‌کنن.
‫موسیقی منشاء تمام هنرهاست.
‫- خوشم اومد. ‫- آره.
‫ساندویچم رو بیارید!
‫دالی دوربین چرا اینجاست؟
‫آقا، آقا، آقا! می‌شه این رو قرض بگیرم؟
‫خیلی‌خب حروم‌زاده‌ها!
‫هر کسی بخواد کار نکنه ‫با یک تیر خلاصش می‌کنم!
‫برگردید سر کار! برگردید سر کار!
‫برگردید سر کار!
‫مانوئل حرف نداره.
‫- قاب چطوری شد؟ ‫- بهتر شد روث. ‫[ساعت ده صبح]
‫یا خدا!
‫می‌شه یکی گریمش رو درست کنه؟
‫- زود ببریدش! ‫- از دست تو.
‫- مگه گریم بلد نیستی؟ ‫- تو اسمت چیه؟
‫- تیم. ‫- تیم، تو اخراجی.
‫- جان؟ ‫- خوبم شنیدی! گمشو بیرون از صحنه!
‫حرکت! ‫[ساعت یازده و ربع]
‫بدوید، بدوید، بدوید حروم‌زاده‌ها!
‫بدوید، بدوید، بدوید، بدوید!
‫بدوید حروم‌زاده‌ها!
‫آنگاه مراتع مملو از شن،
‫به دشت‌های قرون وسطی ایبریا بدل شد.
‫سربازان همچون لکه‌های رنگی،
‫از قلم یک نقاش دیوانه ‫روانه میدان شدند.
‫چنانکه بنده حقیر...
‫شاهد جدیدترین ترفندهای فیلمسازی بودم.
‫اصلاً چه فایده؟
‫این احمق‌ها رو ببین!
‫ناسلامتی رفیق پروست بودم.
‫[وقت ناهار]
‫مرده.
‫البته به الکلم اعتیاد داشت.
‫درسته.
‫لابد خودش بی‌احتیاطی کرده، نه؟
‫بد مرضیه این الکل.
‫[ساعت پنج دقیقه به سه ظهر]
‫قهوه‌تون رو آوردم آقای تالبرگ.
‫لطف کردی.
‫نمای آخرشم از سوانسون و آتیش‌بازی باشه. ‫پایان فیلم!
‫ایرو! برای فیلم کلیتون...
‫آقا، گمونم چادرتون توی خط آتشه.
‫- توی مرحله تدوین درستش می‌کنن. ‫- شاید خودمون زخمی بشیم...
‫جک، هرموقع تو دماغ مصنوعی گذاشتی، ‫کلی خسارت وارد کردی.
‫- سوسول نباش ایرو. ‫- نمای آتیش‌بازی هزینه‌بره!
‫- گلوریا سوانسونم نمی‌تونیم بیاریم. ‫- چرا نتونیم؟
‫فقط نقش اصلی قبول می‌کنه. ‫الآنم پشت خطه.
‫- مرسی ابی. ‫- کی؟
‫- گلوریا سوانسون. ‫- جان؟
‫گلوریا؟ جک کنرادم. ‫می‌خواستم باهات مشورت کنم.
‫تو بیشتر بازیگر نوپا می‌شناسی.
‫ستاره‌ی کشف‌نشده‌ای برای فیلمم می‌خوام. ‫کی رو بهم پیشنهاد می‌کنی؟
‫چرا کشف‌نشده؟ چون این نقش ‫بازیگر توانمندی می‌خواد.
‫که این توانایی رو توی ‫ستاره‌های امروزی نمی‌بینم...
‫گوشی دستت.
‫ابزار صحنه رو بهتر کهنه‌سازی کنید! ‫مگه بهتون نگفته بودم؟
‫ببخشید، جان... نه آخه...
‫گلوریا، توانایی تو ثابت‌شده‌ست.
‫این از اون درام‌های اصیل و ماندگاره. ‫در حد کارهای شکسپیره.
‫معلومه که می‌تونی شکسپیر بازی کنی.
‫شک ندارم توی نمایش‌های ‫پرزرق و برقش بازیت دیدنیه.
‫گلوریا، داری اشتباه برداشت می‌کنی.
‫خب منم دوست دارم باهات کار کنم.
‫نه، متأسفانه امکانش نیست. ‫باید ستاره نوظهور باشه.
‫اگه خودمونم می‌خواستیم ‫دستمزد بازیگر ستاره رو نداشتیم.
‫جدی؟ عجب.
‫خب، می‌خوای با مدیر استودیو ‫درموردش صحبت کنم؟
‫البته من رو که عددی حساب نمی‌کنن، ‫ولی تلاشم رو می‌کنم.
‫باشه پس. خدانگهدارت.
‫حاضره مفت بازی کنه.
‫حالا مخارجی که از بازیگر کم شد رو ‫خرج نمای آتیش‌بازی کنید.
‫کات!
‫از دست این اسب‌های کثافت!
‫حروم‌زاده‌ها!
‫آخرین دوربین بود؟
‫- چی شد؟ ‫- هر ده تا دوربین خراب شدن.
‫- پس سکانس جک چی؟ ‫- همین الآن دوربین سالم بیارید!
‫طول می‌کشه. سه ساعت دیگه ‫خورشید غروب می‌کنه!
‫جویی رو بفرست، بگو عجله کنه. ‫در همین حین...
‫جویی پرچم خورده وسط سینه‌اش لری.
‫- پرچم؟ ‫- خودش بی‌احتیاطی کرده.
‫باشه، اِم... پس میگل رو بفرستید.
‫بیا. پلاک ۱۳۱۲ بلوار کاهونگا.
‫این کارت رو بهشون بده. ‫بگو برای مان کار می‌کنی.
‫عجله کن!
‫خب، فیلمبرداری اینجاست.
‫[ساعت سه و نیم ظهر]
‫با مردها لاس بزن، برقص، ‫روی میز وایستا. همین و بس.
‫فقط به دوربین نگاه نکن. همه سر جاهاشون!
‫دوربین!
‫موسیقی!
‫حرکت!
‫سلام آقایون.
‫بابانوئل، نوشیدنی رد کن.
‫لطفاً یکی دیگه بریز.
‫این‌یکی واسه توئه توله‌سگ.
‫سلام مرد کوچیک.
‫کجا می‌ری؟
‫عه... خیلی‌خب. ‫رقص رو شروع کن لطفاً.
‫باهاوس.
‫متوجهی منظورم از باوهاوس چیه دیگه؟
‫راستش نه، ربطش به فیلممون رو نمی‌فهمم.
‫بعد بهش می‌گه: دیدار به قیامت حروم‌زاده.
‫یادداشت کن.
‫بعد به زنه می‌گه: راستش رو بخوای ‫خیلی جنده‌ای اسکارلت.
‫یادداشت کن.
‫کات!
‫آقای شماره سه، ‫دارم واکنشت رو می‌بینم‌ها.
‫جمعش کن دیگه، بکن داخل.
‫[بیمارستان پذیرش هالیوود]
‫[اجاره دوربین کروز]
‫سلام. من برای آقای جورج مان کار می‌کنم.
‫برای فیلم استراسبرگر دوربین می‌خوایم.
‫جدی؟ چه مدل دوربینی؟
‫بیل و هاول سی‌وپنج میلی‌متری.
‫آها. مدل ۲۷۰۸ یا ۲۷۰۹؟
‫یادم نیست. فرق زیادی دارن؟
‫اِم، آره.
‫آهای دانی!
‫- چیه؟ ‫- یارویی اومده اینجا واسه‌اش سواله،
‫که مدل ۲۷۰۸ با ۲۷۰۹ فرق زیادی داره یا نه.
‫خیلی‌خب.
‫- کدومش رو دارید؟ ‫- نه.
‫- تمام دوربین‌ها رو اجاره دادیم. ‫- گندش بزنن.
‫ولی یکیشون رو تا نیم ساعت دیگه ‫قراره بیارن تحویل بدن.
‫نیم ساعت دیگه؟
‫ولی مدل ۲۷۰۹ئه.
‫باشه، خوبه.
‫سی دقیقه دیگه.
‫- تا مدل ۲۷۰۹ برسه. ‫- منتظر می‌مونم. سی دقیقه.
‫- دو، هفت... ‫- باشه.
‫...صفر، نه.
‫[یک ساعت بعد]
‫تو زن داری؟
‫- به رحمت خدا رفته. ‫- عه، تسلیت می‌گم.
‫آهای! توی سکانس بعدی خانم مور میاد. ‫[ساعت پنج و شانزده دقیقه عصر]
‫اون بود که باعث شد به هرزگی نیفتی، ‫پس وقتی دیدیش با خجالت گریه کن.
‫- گریه کن، گریه و زاری کن. فهمیدی؟ ‫- آره، باشه.
‫آدامس توی دهنته؟
‫فکر کردی شوخیه؟ چه مرگته تو؟
‫خانم مور تا پنج دقیقه دیگه می‌رسه!
‫[ساعت پنج و بیست و هفت دقیقه عصر]
‫مال منه!
‫بیست دقیقه‌ای باید برسم سیمی‌ولی.
‫- نزدیکترین مسیر کدومه؟ ‫- با این ترافیک حداقل نود دقیقه طول می‌کشه.
‫برای اجاره دوربین باید هشت ورق ‫مدارک رو پر کنید. بذار خودکار پیدا کنم.
‫[آمبولانس]
‫حرکت!
‫خانم مور، حرکت.
‫دستت روی سینه. مبهوت نگاه کن!
‫خاک عالم به سرم، اینجا چه خبره؟
‫دختر روی پیشخوان، ‫به خانم مور نگاه کن.
‫حالا گریه کن!
‫قطره گلیسیرین رو بیار.
‫- اِم، گمونم تموم کردیم. ‫- چی؟ ما که اصلاً استفاده نکردیم.
‫پورکی فکر کرد روغنه.
‫- فکر کرد روغنه؟ ‫- آره.
‫شوخی نکن... این که گریه بلد نیست.
‫از اون جنده‌های هرجایی خونه والاکه.
‫کات.
‫سلام. اسمم نلی لارویه.
‫دوباره برداشت می‌کنیم.
‫ای حروم‌زاده نفهم.
‫خدایا، من رو ببخش. ‫[ساعت پنج و چهل و شش دقیقه عصر]
‫بهمون چنین نور قشنگی دادی، ‫ولی من حرومش کردم.
‫دیگه قرار نیست نور داشته باشم.
‫آتوی احمق، باید به زورم که شده ‫بیست تا دوربین می‌گرفتی!
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫دوربین! دوربین!
‫- دوربینه! ‫- آره.
‫- دوربینه! دوربینه! ‫- آره.
‫دوربینم رسید! دوربینم رسید!
‫بریم ضبط، بریم ضبط! ‫خورشید داره غروب می‌کنه!
‫برداشت دوم، حرکت!
‫گریه کن.
‫کات! خیلی‌خب، کار دیگه‌ای بکن.
‫به نظرت می‌تونی اشکت رو ‫تا دو ضرب نگه داری؟
‫دو ضرب اشکت رو نگه دار، ‫ضرب سوم نور رو می‌ندازم روت.
‫- اونموقع بزن زیر گریه. ‫- دو ضرب بغض، ضرب سوم گریه.
‫- آره، خیلی‌خب. بریم تو کارش! ‫- روث، نظری روی ورود من نداری؟
‫بد نیست.
‫[ساعت پنج و پنجاه و پنج دقیقه عصر]
‫آماده شماییم آقای کنراد.
‫حرکت!
‫بغض کن.
‫نور بره. حالا گریه کن!
‫کات!
‫خیلی‌خب. ببخشید ولی درخواستم کمی عجیبه.
‫به نظرت همین اجرا رو می‌تونی ‫با اشک کمتر انجام بدی؟
‫یک قطره اشک یا دو تا؟
‫بریم تو کارش.
‫در ساعت چهار عصر بود ‫که آن مخلوقات ناآشنا...
‫عه، سلام. بیا بریم.
‫- دوربین بالای تپه‌ست آقای کنراد. ‫- اون بالا؟
‫اونجا؟ باشه.
‫باید عجله کنیم.
‫اونجاست؟ خیلی‌خب.
‫عه، پسر ناز و قشنگم.
‫بیا، بیا. اینجا وایستا.
‫یادت نره که مرد غمگین و تنهایی هستی. ‫اونجا وایستا.
‫کسی جز این دختر عاشقت نخواهد شد، ‫که اینم صرفاً توهمه، فهمیدی؟
‫- بررسی نهایی! ‫- می‌شناسمش؟
‫نه. می‌گم توهمه!
‫نه، نه! بررسی نهایی نمی‌خواد!
‫برید گم‌شید تا نکشتمتون! ‫نورمون داره می‌ره!
‫ضبط رو شروع کنید!
‫بگیر، بگیر، بگیر.
‫موسیقی!
‫و حرکت.
‫حرکت!
‫وای خدا، آتیش!
‫فرار، فرار کنید!
‫فیلم رو قطع نکن، بگیر! ‫همین‌جوری بگیر!
‫یک قطره اشک!
‫- توپ رو بزنید! ‫- توپ!
‫بیشتر گریه کن!
‫از روی سرافکندگی گریه کن.
‫حالا به خانم مور نگاه کن.
‫سعی کن خجالتت رو مخفی کنی.
‫- ثابت وایستا. ‫- یعنی چی...
‫سعی کن قوی باشی.
‫سعی کن بریزی توی خودت.
‫ولی نمی‌تونی جلوی ‫آخرین قطره اشکت رو بگیری!
‫- و کات. ‫- کات.
‫گرفتیم.
‫این از کجا پیداش شد؟
‫پسرک دوربین‌دار! فیلمم رو نجات دادی!
‫عاشقتم، عاشقتم! ایول! ‫دیدید چی شد؟
‫پروانه رو دیدی؟
‫پروانه روم نشسته بود.
‫ترانه این فیلم رو کی قراره بخونه؟
‫- می‌خوام ازت سوالی بپرسم. ‫- بله؟ کارم خوب بود؟
‫محشر بود! سوالم اینه... ‫چطوری یاد گرفتی؟
‫چطوری عین آب خوردن ‫پشت سر همدیگه گریه کردی؟
‫صرفاً به خونه‌ام فکر می‌کنم.
‫خب جکی‌جون، نظر خودت چیه؟
‫مردم سکانس بوسه می‌خواستن، ‫ما هم عملیش کردیم.
‫ولی خانم، من فقط برام سواله...
‫که آیا رسالت بزرگتری روی دوشمون نیست؟
‫کلی دستاورد عالی داشتیم.
‫خیلی سر ستاره نوظهورمون ‫یعنی نلی لاروی ذوق داریم.
‫- امشب اینجاست؟ بهم نشونش می‌دی؟ ‫- عه...
‫آره، همونه که داره با مجسمه یخی سکس می‌کنه.
‫همه‌مون خیلی دوستش داریم.
‫بازم باید حذف کنیم. دو فریم از آخر ‫و سه فریم از اولش حذف کن.
‫- مانوئل. ‫- بله؟
‫لحظه‌ای که دیدم اولگا پوتی برای خودش ‫به زبان مجارستانی آهنگ می‌خونه،
‫گمونم عاشقش شدم.
‫این هفته براش هر روز صبح ‫ده دوازده تا گل رز بفرست اتاقش.
‫- می‌دونید انگلیسی بلد نیست دیگه؟ ‫- عشق زبان سرش نمی‌شه.
‫اینجا دیالوگ بنویس.
‫«منم توی نمایش‌های مد و فشن بودم.
‫«به عنوان کم‌لباس‌ترین زن پاریس رأی آوردم.»
‫اونجایی که انگار مرده ازش چیزی می‌پرسه،
‫تو بنویس که اسمش رو پرسیده، ‫بعد جواب دختره رو بنویس:
‫«اسمی ندارم. تو صدام کن دختر سرکش.»
‫به نظرت برای همجنس‌هاشم خوشگله؟
‫[تو صدام کن دختر سرکش!]
‫[سلام بابایی، یه خرده کوکائین زدم!]
‫[بهم در کونی بزن!]
‫- اسمتون توی فهرست نیست. ‫- خب، گوش کن. اسم من نلی لارویه.
‫- همچنان اسمتون نیست. ‫- خانم، دارم می‌گم بازیگر فیلمم.
‫مشخصه سکانست رو حذف کردن خانمی. ‫لباست پوست ماره؟
‫وای خدایا، نلی لاروی! ‫می‌شه امضا بدید؟
‫من یکبار با مار زنگی درگیر شدم،
‫- ظاهراً حتی چنین کاری غیرقانونیه. ‫- عالیه، عالی شد!
‫بعد اینکه با مار زنگی درگیر شدم ‫و زنده موندم براش قانون وضع کردن.
‫باشه. می‌تونی بری داخل.
‫دستت درد نکنه.
‫،من توی خانواده‌ی فقیری به دنیا اومدم ] ‫[...ولی تونستم گلیمم رو از آب بکشم بیرون
‫[!به عنوان کم‌لباس‌ترین زن پاریس رأی آوردم]
‫[!تو صدام کن دختر سرکش]
‫مسلماً همیشه می‌دونستم ‫دخترم چه توانایی‌هایی داره.
‫قراره با همدیگه کارهای بزرگی بکنیم.
‫در ضمن، اسم من رابرت رویه.
‫«لا» رو خودش روی خودش گذاشته.
‫جک کنراد در مرکز تعریف و تمجیدهاست.
‫فیلم حماسی «خون و طلا»، ‫رسماً باعث شد...
‫جک کنراد به پولسازترین بازیگر ‫نقش اول مرد تبدیل بشه.
‫و به تازگی همسر تازه‌ای اختیار کرده.
‫عروس جدیدش خانم مجارستانی ‫و بدکاره‌ای به نام اولگا پوتیه.
‫دختر نگون‌بختی موفق به ‫شرکت در جشن نشد.
‫دختر نوجوانی اهل کانزاس ‫که با شنیدن خبر مرگ والنتینو،
‫و پنجمین عروسی کنراد،
‫با بریدن رگ‌هاش اقدام به خودکشی کرد.
‫طفلکی.
‫در همین حین، ستاره نوظهور ‫یعنی نلی لاروی،
‫حسابی موجب حسادت دخترانی شده ‫که آرزوی ستاره‌شدن توی هالیوود رو دارن.
‫استودیو کینوسکوپ قرارداد جدیدی ‫با کنستانس مور...
‫و آتیش‌پاره اهل نیوجرسی بسته.
‫که خودتون خوب می‌دونید معنیش چیه.
‫همکاری‌های جدیدی بین کنستانس و نلی.
‫این جنده دوهزاری می‌خواد توی سکانس من ‫توجه‌ها روی خودش باشه.
‫توی هر برداشت جاش رو عوض می‌کنه.
‫به نوک سینه‌هاش یخ می‌ماله ‫که سفت بشن و از زیر لباس معلوم بشن.
‫زر نزن. من به نوک سینه‌هام یخ نمی‌مالم. ‫حالت طبیعی‌شون همینه.
‫ناراحتی چون نوک سینه‌های خودت ‫شبیه نون کوماجیه.
‫و این رو یواشکی توی ‫اتاق من قایم کرده بود.
‫- من حتی نمی‌دونم این چیه. ‫- آخ!
‫بچه‌ها، می‌شه برداشت رو بگیریم؟ ‫فکر نکنم چیزی تو دلش باشه.
‫- برگردید سر جاهاتون. ‫- مشروب می‌خوام. جنده!
‫نلی، برگرد سر جات. ‫بچه‌ها، همه سر جاهاشون.
‫کاری می‌کنم اشکت در بیاد!
‫خیلی‌خب، دوباره می‌گیریم!
‫حرکت!
‫یوهو!
‫وایستید! دوباره جای بازیگر رو عوض کرد!
‫- باشه. نمای نزدیک بگیر. ‫- نه، نمای نزدیک نداریم!
‫- واسه همخونی برداشت‌هاست. ‫- ستاره فیلم منم! نمای نزدیک مال منه.
‫با پول من این فیلم ساخته می‌شه. ‫شرکت من پولش رو داده. حرف، حرف منه!
‫باشه. از کنستانس نمای نزدیک بگیرید.
‫نمای نزدیک از کنستانس!
‫سلام دکتر لوبین.
‫گمونم می‌خوام اون عملی که ‫حرفش رو زده بودیم رو انجام بدم.
‫مثلاً امشب.
‫وای خدا.
‫چقدر طول می‌کشه اثرش پاک بشه؟
‫[ورایتی: شکست مفتضاحه وال‌استریت] ‫[تعطیل شدن فیلمبرداری فیلم کنستانس مور]
‫[کاسه‌کوزه‌هایش سر مور شکست]
‫[لغو شدن فیلم کانی مور]
‫[آغاز فیلمبرداری فیلم جدید نلی لاروی]
‫نظرتون چیه از من نمای نزدیک بگیرید؟
‫«شاید دختر معمولی و بی‌نزاکتی باشه،
‫ولی درونش احساسی مثل ‫نشاط و زندگی داره،
‫که مخاطب رو درگیر خودش می‌کنه.»
‫خیلی‌خب، شنیدید که چی گفت. ‫نمای نزدیک از نلی.
‫تا به حال چنین ترکیب عجیبی ‫از ناپسندی و جادوی خالص ندیده بودم.
‫بنده حقیر شخصاً شاهدش بودم.
‫لاروی زیبندگی کهنه‌ای که ‫می‌شناختیم رو از بین برد،
‫و از این بابت ازش متشکریم!»
‫[مجله فوتوپلی]
‫[مقاله دختر سرکش ‫به قلم الینور سن جان]
‫چقدر شد؟
‫[سال ۱۹۲۷]
‫سلام جک!
‫بیلی‌ام. من رو یادته؟
‫آره. سلام.
‫توی وارنر بهمون سر بزن.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫آره.
‫فیلم صدادار جولسون حرف نداره.
‫فیلم صدادار؟
‫آره.
‫یعنی مثل دون ژوان؟
‫نه، نه، نه، نه. پر از آوازه.
‫توی فیلم صحبت می‌کنن. ‫انگار آدم کنارشون حضور داره.
‫عین اون فیلم کوتاه‌ها نیست.
‫- جدی؟ ‫- آره. خیلی عجیبه.
‫هفته پیش اکران خصوصیش بود. ‫ملت کف و خون قاطی کرده بودن.
‫ولی... به نظرت کسی چنین چیزی بخواد؟ ‫که توی فیلمشون صدا باشه؟
‫آره، چرا نباید بخوان؟
‫دقیقاً همین رو می‌خواستیم!
‫با صدا می‌تونیم فرم سینما رو ‫دوباره تعریف کنیم. با صدا!
‫عزیزم، نمی...
‫نمی‌دونم از چی انقدر ناراحتی. ‫من که مجارستانی نمی‌فهمم.
‫شنیدم اکران خصوصی هفته پیش وارنر ‫همه رو مجذوب خودش کرده.
‫مانوئل، این چی می‌گه؟ ازش خواستم ‫مجارستانی یاد بگیره چون تیز و بزه.
‫- درمورد «گاییده شدن توسط مشتی میمون»ئه. ‫- موانع جزئی که توی ذات کارمونه.
‫ای بابا.
‫اولگا، منظورت اینه از دستگاه بارشی ‫که برات درست کردم خوشت نیومده؟
‫دلش برای بارون‌های بوداپست تنگ شده بود، ‫واسه همین توی باغ براش دستگاهی درست کردم.
‫- ولی آخه مانعی که ده ساله سر جاشه؟ ‫- مانوئل؟
‫- الآنم داره درمورد... ‫- برادران رایت ده ساله هواپیما ساختن.
‫- ...کیر اسبی می‌گه که توی کونته. ‫- درست نمی‌گم؟
‫- اون فرق داره. اون فرق داره بابا. ‫- مچت رو گرفتم، نه؟ چرا فرق داره؟
‫پیشرفت که یهویی نمی‌شه.
‫- الو؟ ‫- زمان‌بر و تلاش‌لازمه.
‫- تالبرگه. ‫- ملت که نمی‌رن سینما سروصدا بشنون.
‫- ایرو؟ ‫- سلام جک.
‫می‌خوام سر و ته فیلم آل جولسون رو بفهمم. ‫مانوئل رو بفرست نیویورک.
‫واسه اکران افتتاحیه بفرستش سینمای وارنر، ‫بگو بهمون گزارش بده.
‫جولسون؟ خیلی‌خب. ‫صدای جیغ و داد واسه چیه؟
‫اولگاست دیگه.
‫واسه مسیر پیشرفتمون مانع نتراش ایرو. ‫صدا یعنی سینمای فردا.
‫- وای! یا خدا! ‫- مانوئل رو بفرست نیویورک.
‫- جک، جک، پناه بگیر! ‫- عزیزدلم، عزیزم.
‫مشکلت سر گرتاست؟ ‫من و اون که فقط دوستیم.
‫- پناه بگیر جک! ‫- ♪ طولانی‌ترین مدت... ♪
‫این دیگه صدای چی بود؟ ‫الو؟ الو؟
‫جک؟ جک؟
‫[ماجرای طلاق کنراد و پوتی]
‫[نیویورک، سینمای وارنر]
‫- جک؟ ‫- نلی!
‫- واسه افتتاحیه بلیت گرفتم. ‫- نلی، نلی، عاشقتم!
‫می‌دونم. بهت می‌گم چطوریه.
‫نلی! نلی!
‫باشه جک.
‫باشه، خیلی‌خب. خداحافظ.
‫توروخدا نلی!
‫نلی، می‌شه امضا بدی؟
‫نلی! نلی!
‫نلی!
‫سلام منی!
‫لطفاً نلی!
‫منی!
‫ممه‎هات رو نشون بده جنده!
‫- اونجاست! ‫- وایستید، وایستید!
‫- جنده‌ی لاشی. ‫- دوستت دارم.
‫نه، نه، نه! گمشو عقب حروم‌زاده!
‫نلی!
‫برو تونی، برو!
‫چه خبرها؟
‫- خوبم، سلامتی. ‫- چه عوض شدی!
‫- وای. ‫- من رو یادت مونده.
‫معلومه که یادم مونده. ‫مگه می‌شه یادم بره؟
‫- واسه خودت ستاره‌ای شدی. ‫- من همیشه ستاره بودم، یادت رفته؟
‫آره، آره.
‫اِم، حالا چرا اومدی اینجا؟ ‫واسه فیلمی اومدی یا...
‫نه، می‌خواستم چندروزی از شهر بزنم بیرون.
‫یارویی اومده بود داستان ساخته بود ‫که ظاهراً توی قمار بهش باختم و این حرف‌ها.
‫والاک حسابی کفری شد. ‫خوب دمش رو چید.
‫ولی فکر می‌کنه عادت قماربازی دارم، ‫که البته ندارم.
‫من فقط وقتی عصبانی یا مستم، ‫یا خیلی بهم خوش می‌گذره قمار می‌کنم.
‫خودت چی؟
‫اِم، جک کنراد من رو فرستاده.
‫- جک کنراد؟ ‫- آره، باهاش کار می‌کنم.
‫وای! حاضرم تا نفس دارم بهش بدم.
‫چرا کنراد فرستادت اینجا؟ ای بابا.
‫اولین فرصتی که پیش اومد ‫از اینجا زدم بیرون.
‫فقطم بابام رو با خودم بردم.
‫که البته الآن شده مدیربرنامه‌ام.
‫- جدی؟ ‫- آره. خیلیم کارش بده.
‫- نه ریاضی بلده، نه حرف زدن. ‫- چرا یکی دیگه رو استخدام نمی‌کنی؟
‫ناسلامتی بابامه‌ها. ‫پس چطوری کنار خودم نگهش دارم؟
‫عه، رسیدیم. تونی؟
‫می‌شه این رو برام نگه داری؟ مرسی.
‫زودی برمی‌گردم، خب؟
‫اصلاً... می‌خوای باهام بیای؟
‫آره.
‫[مرکز توان‌بخشی تاکری]
‫- چیزی می‌خواستید؟ ‫- بله. نلی لاروی هستم.
‫سلام.
‫ظاهراً جای خوبیه.
‫واقعاً قشنگه.
‫این اسمش مَنیه.
‫اونم کارش مرتبط با فیلمه.
‫خیلی‌خب. مرسی.
‫الکی وقتمون رو هدر دادیم‌ها.
‫بیا بریم.
‫انقدر بدم میاد روی بستنی رو ‫با لایه‌های مختلف تزئین می‌کنن.
‫اصلاً لزومی نداره.
‫الکی خرابش می‌کنه. موافقی؟
‫خیلی بدم میاد.
‫خدایا، کل عمرم جز ناامید کردن ‫اطرافیانم کار دیگه‌ای بلد نبودم.
‫معلم‌هام بهم می‌گفتن هیچی نمی‌شم. ‫پسرهای محل بهم می‌گفتن هیچی نمی‌شم.
‫هر پدرسگی که توی شهرمون ‫مسئول انتخاب بازیگر بود،
‫می‌گفت یا زیادی کوتاهم، یا زیادی چاق.
‫البته معمولاً زیادی چاق بودم.
‫راستش مامانمم چند سالی ‫مشکل اضافه‌وزن داشت.
‫البته الآن که ببینیش باورت نمی‌شه، ‫ولی قبلاً مشکل داشت.
‫بدجوری اذیتم کردن مَنی. ‫خیلی اذیت شدم.
‫چون باعث می‌شم بهم بریزن.
‫خوشمم میاد باعث بشم بهم بریزن.
‫بذار بدونن صاحب اختیار زندگیم خودمم، ‫نه کس دیگه‌ای.
‫وقتی هم به هدفم برسم، ‫تا خود صبح واسه خودم می‌رقصم.
‫بعدش می‌فهمن، تک‌تکشون می‌فهمن...
‫که هیچ اختیاری روی زندگی کسی ندارن.
‫بستنی دوست داری؟
‫معلومه.
‫راستی خونه مامان و بابام توی لس‌آنجلسه.
‫جدی؟
‫فکر می‌کردم مکزیک باشن.
‫دوازده سالم که بود اومدن آمریکا.
‫زیاد از اینجا دور نیست.
‫می‌تونم ماشین کرایه کنم و ‫نیم ساعته خودم رو برسونم اونجا،
‫که فقط بهشون سلامی بکنم.
‫ولی هیچ‌وقت نمی‌کنی.
‫آره.
‫تنها بودن برام راحت‌تره.
‫من کل عمرم تنها بودم.
‫اِم... تونی، مَنی رو هر جا که خواست برسون.
‫- عه، نه. خودم می‌رم. ‫- نه، نه، نه. تعارف نکن.
‫برگشتم لس‌آنجلس می‌بینمت، خب؟
‫[سینمای وارنر]
‫وای خدا! وای خدایا!
‫جک؟ منم مَنی. ‫همه‌چیز قراره متحول بشه.
‫[سال ۱۹۲۸]
‫[.لطفاً سکوت رو رعایت کنید]
‫نل، وضعیتت چطوره؟
‫حاضرم.
‫- می‌خوای امتحانی ضبط کنیم؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، دوربین روشن می‌مونه، ‫بهت علامت می‌دم کی بیای.
‫اولین علامت رو که دادم ‫باید بگی: سلام بچه‌های دانشکده.
‫بعد می‌ری سمت تلفن و ‫خودت باقی دیالوگ رو اجرا کن.
‫- ظاهراً که آسونه. ‫- گمونم باشه.
‫لوید، برای صدا نکته‌ای نباید بگم؟
‫- عه، نه. اینجا اوضاع رواله روث. ‫- خوبه، عالیه.
‫- مارک، می‌شه گریمش رو درست کنی؟ ‫- بیا مارک.
‫- اینجا تهویه هوا نداره؟ ‫- صداش خیلی بلنده.
‫خیلی‌خب.
‫فقط خودت باش. خوب پیش می‌ره.
‫خیلی‌خب، همگی سر جاهاشون!
‫عه، آهای. این صدای چیه؟
‫هری، این چه کفشیه پاته؟
‫- عه... ‫- بی‌خیال بچه. قرار شد کفی کفش بذارید!
‫خب، به همه‌تون نکته‌ای رو یادآوری کنم.
‫از این لحظه به بعد فقط ‫با کفی کفش میاید سر صحنه!
‫خیلی‌خب.
‫دوربین، صدا!
‫«جوآن هستم، از ساختمون گرایمز پلاک ۳۱، ‫می‌خواستم...»
‫گندت بزنن. «ساختمون گری»، ‫ساختمون گری، ساختمون گری.
‫«سلام، جوآن هستم از ساختمون گری پلاک ۳۱.
‫می‌خواستم ببینم تلفن کار می‌کنه یا نه.»
‫«می‌خواستم ببینم تلفن کار می‌کنه یا نه. ‫شما کی هستی؟»
‫- سکانس هفدهم، برداشت اول. ‫- برو.
‫یالا. یالا، یالا. همه‌ش رو حفظی.
‫و... حرکت!
‫سلام به بچه‌های دانشکده!
‫گندت بزنن! کات!
‫- چی شد؟ ‫- با صداش سوپاپ رو ترکوند.
‫- یک دقیقه وقت بدید. ‫- خیلی‌خب، عجله کن.
‫- یک ثانیه اجازه بده. ‫- آخ خدا، چه گرمه این داخل.
‫خیلی‌خب، همه سر جاهاشونن؟
‫خیلی‌خب.
‫- خب، همه‎چیز درست شد. خانم لاروی. ‫- بله؟
‫اگه می‌شه لطف کنید و دیالوگ رو ‫با تن صدای کمتری بگید.
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب، همه سر جاهاشون!
‫دوربین!
‫صدا!
‫ببندش!
‫مگه نمی‌دونی چراغ قرمز یعنی چی؟
‫سکانس هفدهم، برداشت دوم.
‫برو.
‫حرکت.
‫کات. جای اشتباهی ایستادی نل.
‫عه.
‫آره، گمونم...
‫گمونم این دفعه بیشتر احساس سبکی کردم.
‫- گمونم علامتم باید جلوتر باشه. ‫- باشه، ولی بوم صدامون...
‫اِم...
‫- باشه. آهای لوید. ‫- بله؟
‫می‌شه بوم رو بیشتر بیاریم داخل اتاق؟
‫چرا؟
‫چون نلی بیشتر احساس سبکی می‌کنه.
‫صرفاً داشتم می‌گفتم بهتره بیشتر بیام داخل.
‫عه، باشه. اگه مشکلی نداری که ‫نیم ساعت وقتمون هدر بره.
‫- نیم ساعت؟ ‫- نمی‌شه که جای بوم رو تغییر بدم.
‫باید کل سیم‌کشی رو از اول انجام بدم.
‫باید دوباره نصبش کنم و ‫جای جدیدی براش پیدا کنم.
‫- از اول باید صدای اتاق رو بسنجم. ‫- خیلی‌خب، باشه.
‫نل، نمی‌شه که... ‫یعنی اشکالی نداره که...
‫یک بار دیگه اینجا رو امتحان کنیم؟ ‫از پسش بر میای.
‫دوربین! صدا!
‫- سکانس هفدهم، برداشت سوم. ‫- برو.
‫حرکت.
‫- سلام بچه‌های دانشکده. ‫- کات! صداش اصلاً خوب نبود.
‫بس کن دیگه لوید. نمی‌شه حداقل ‫یک برداشت ضبط کنیم؟
‫- اگه به درد نخوره چه فایده داره؟ ‫- خودت گفتی آروم بگم.
‫- واسه همین آروم گفتم. ‫- نگفتم بی‌صدا بگی. نمی‌شه زمزمه کرد که.
‫ولم کن توروخدا.
‫- قراره دوباره بگیریم؟ دارم خفه می‌شم. ‫- دوباره می‌گیریم!
‫دوربین و صدا!
‫- سکانس هفدهم، برداشت چهارم. ‫- برو.
‫حرکت.
‫سلام بچه‌های دانشکده!
‫- ای حروم‌زاده! ‫- کی در رو باز کرد؟
‫همگی به من نگاه کنید!
‫ببینم یک نفر دیگه ‫چراغ قرمز رو نادیده بگیره...
‫خیلی سعی می‌کنی صدات رو عوض کنی.
‫- می‌شه خفه بشی؟ ‫- لوید، لوید...
‫خفه شو. حرف کارگردان کوفتی رو گوش کن. ‫نه مسئول صدای توله سگ!
‫کدوم خری...
‫سلام آقای والاک، خوشحالیم اینجایید. ‫بفرمایید داخل.
‫[درب دوم صحنه]
‫اگه می‌شه صدات رو یک‌نواخت نگه دار.
‫باشه.
‫- دوربین و صدا! ‫- خب، خوبه.
‫سکانس هفدهم، برداشت پنجم.
‫- برو. ‫- حرکت.
‫سلام بچه‌های دانشکده.
‫- سلام، جوآن هستم از... ‫- کات!
‫ای برو مادرت رو گاییدم دیگه! ‫چه مرگته تو...
‫می‌شه بگی چه مرگته؟
‫- سروصدای بلندی می‌شنوم. ‫- آره، صدای نلیه.
‫- می‌شنوید؟ ‫- ولم کن بابا.
‫می‌شنوید؟ صدای جیرجیره.
‫کسی ساعت دستش داره؟
‫- نه. ‫- نه.
‫به خدا دیگه نمی‌تونم اون داخل بمونم.
‫- با جعبه داغ شکنجه فرقی نداره! ‫- می‌فهمم بیل.
‫- هیچ‌کس اینجا راحت نیست. ‫- ساکت باشید!
‫این صدای کوفتی از کجاست؟
‫- یه خرده دست بجنبونید. ‫- معذرت می‌خوام آقای والاک.
‫قول می‌دم این شرایط رو کنترل کنیم.
‫«سلام، جوآن هستم از ساختمون گرایمز پلاک ۳۱»
‫گندت بزنن! ساختمون گری بود. ‫«می‌خواستم بپرسم، شما کی هستی؟»
‫آهای، کنت. کنت.
‫- یکی از اون قرمزهات بده. ‫- باشه، باشه.
‫«جناب کنت». درستش جناب کنته.
‫دفعه بعد بگو جناب کنت.
‫الآن وقتش نیست جناب گه‌خور.
‫پیداش کردم! میلچه پزشکی توی مچ پای روثه.
‫اخیراً عمل کردی؟
‫اگه می‌شه پای راستت رو کاملاً ثابت نگه دار.
‫دوربین و صدا!
‫- سکانس هفدهم، برداشت ششم. ‫- برو.
‫حرکت.
‫سلام بچه‌های دانشکده.
‫کی عطسه کرد؟ کدوم تخم سگی عطسه کرد؟
‫مرتیکه دماغوی حروم‌زاده کثافت! ‫دارم می‌بینمت.
‫آره، دارم می‌بینمت مردک شایلاک کله‌کیری.
‫جرئت داری دوباره دماغت رو بکش بالا! ‫جرئت داری بکش بالا یهودی حروم‌زاده!
‫کس دیگه‌ای نمی‌خواد عطسه‌هاش رو بکنه؟
‫کس دیگه‌ای نمی‌خواد برینه وسط برداشتمون؟
‫دوربین! و صدا!
‫- سکانس هفدهم، برداشت هفتم. ‫- برو.
‫حرکت.
‫- سلام بچه‌های دانشکده. ‫- نل، علامتت اونجاست!
‫ریدم به این فیلم!
‫دمای این خراب‌شده هزار درجه‌ست!
‫- باید جای بوم رو عوض کنیم. ‫- یا تو کارگردانی کنی و بگی سر جاش وایسته.
‫- می‌شه بگی چرا برات کار سختیه؟ ‫- عه، راست می‌گی!
‫خبر نداشتم قراره بن‌هور رو بسازیم!
‫همین الآن جاش رو عوض می‌کنم. ‫کل امسال وقت دارم.
‫می‌تونیم تا عید سال بعد ‫همین‌جوری سکانس رو بگیریم.
‫می‌تونم بوم رو بذارم هر جایی که ‫پای تخمیش خواست بره!
‫- باشه حالا، آروم باش! ‫- جرئت داری بهم دست بزن! جرئت نداری!
‫- روی صحنه نباش! ‫- چیزی نیست.
‫مرتیکه ناشی.
‫خیلی‌خب لوید. حاضری از اول بگیریم؟
‫می‌خوای با همین گچه ‫علامت جایگاهت رو بزرگتر کنم؟
‫- از اول می‌گیریم. ‫- نه بابا، مشکلی نیست.
‫- علامتش اینجاست. ‫- کونت رو پاره می‌کنم!
‫آره! بیا جلو ببینم، بیا!
‫می‌شه برداشت رو بگیریم؟ ‫بیشتر از این بمونم اینجا سکته می‌کنم.
‫بیل، تو برگرد توی جعبه کوفتی‌ات!
‫اصلاً تو کتم نمی‌ره.
‫همه خفه‌شید! خفه‌خون بگیرید!
‫- این چه وضع فیلمسازیه؟ ‫- خفه‌خون بگیرید!
‫خفه‌شید! خفه‌شید! خفه‌خون بگیرید!
‫خفه‌خون بگیرید!
‫ببینم کسی دوباره می‌رینه به سکانس، ‫می‌رینم به هیکلش!
‫به خدا قسم می‌رینم توی دهنش!
‫شیرفهم شدی لوید؟ ‫قشنگ صدام رو شنیدی؟
‫حالا از اول برداشت رو می‌گیریم!
‫دوربین! با اون صدای کیری!
‫- سکانس هفدهم، برداشت هفتم. ‫- برو.
‫حرکت.
‫سلام بچه‌های دانشکده.
‫الو؟
‫سلام، جوآن هستم از ساختمون گری پلاک ۳۱.
‫می‌خواستم ببینم تلفن کار می‌کنه یا نه.
‫شما کی هستی؟
‫شوخی نکن. مدیر مدرسه شمایی؟ ‫حالتون چطوره؟
‫محوطه دانشکده‌تون واقعاً قشنگه.
‫خلاصه...
‫دخترخانم‌هایی که میان اینجا ‫بعدش باید چی کار کنن؟
‫معلومه، کلاس‌ها که سر جاشه.
‫ولی مگه اینجا مهمونی نمی‌گیرید؟
‫که تا عصر مهمونی نمی‌گیرید؟
‫خیلی‌خب، گمونم بتونم تحمل کنم.
‫اصالتاً اهل گرنویل توی اوهایوئم، ‫پس می‌دونم سوت و کور یعنی چی.
‫خیلی لطف کردید رئیس. ‫بعداً می‌بینمتون.
‫چه مرد خوبی. حیف نمی‌دونم مجرده یا نه.
‫کات! کات!
‫موفق شدیم!
‫ایول، موفق شدیم!
‫- عالیه، فیلم رو بررسی کنید! ‫- بیلی، فیلم رو بررسی کن!
‫بیلی!
‫بیل!
‫باز کن بیلی.
‫بیل... یکی دیلم بیاره. ‫زودباشید، عجله کنید.
‫بیل!
‫وای خدا.
‫تموم کرده.
‫[به افتخار صدا]
‫مانوئل!
‫ایشون استل هستن.
‫از بازیگران برادوی هستن. ‫از اون بازیگرهای واقعی.
‫دیروز نامزد کردیم. الآنم داره برام ‫توضیح می‌ده که چرا سینما هنر غنی نیست.
‫خوش‌وقتم. نوشیدنی میل دارید؟
‫- دو شات تکیلا بیار. ‫- من آب می‌خوام عزیزم.
‫سلام جکی.
‫سلام کارملیتا.
‫به خدا قسم اگه بشناسمش.
‫لب کلام اینکه عزیزدلم، به نظرم سینما ‫به همون اندازه غنی و عمیقه.
‫و شاید با اضافه شدن صدای همگام،
‫جوری منقلب بشه که هنر نقاشی ‫بعد نقطه‌دید سه‌بعدی متحول شد.
‫به نظرم کاری که ما توی هالیوود می‌کنیم ‫هنر غنی محسوب می‌شه.
‫- نوعی... ‫- وقت مهمونیه دول‌اکلیلی‌ها!
‫اینجا رو باش!
‫- جک کنراد؟ ‫- هوم...
‫از نزدیک حتی بیشتر دلم می‌خواد بهت بدم.
‫لطف داری. ایشون استله.
‫- نامزدشم. ‫- نامزدش؟
‫من که واقعی نمی‌خواستم بهش بدم.
‫پوزه کل تیم فوتبال کالیفرنیای جنوبی رو ‫توی قمار به خاک مالیدم،
‫برای همین امشب همه‌شون برده‌های منن.
‫جک، می‌شه لطفاً با بابام آشنات کنم؟ ‫- معلومه.
‫- می‌خواست آشنا بشید. مدیربرنامه‌مم هست. ‫- خوشحالم آشنا شدیم جک.
‫برات پیشنهاد کاری مخصوصی دارم.
‫یک غذاخوری با تم نلی.
‫اسمش رو می‌ذارم «کبابی دختر سرکش».
‫می‌خوام ساندویچ‌ها شبیه صورتش باشن.
‫نمی‌خوام تهدیدت کنم، ولی همینه که هست.
‫اگه همین‌جوری بی‌روح اجرا کنی، ‫مجبورم با کله برم تو شکمت.
‫بعدش دیگه هرچه بادا باد.
‫روی خودت کار کن. آبرومون رو بردی.
‫جو، شنیدی بهم چی گفت؟ ‫می‌شنوی این روانی چی می‌گه؟
‫- کی می‌خوای کاری کنی؟ ‫- چرا انقدر نگران جویی؟
‫داداش، چرا خودت کاری نمی‌کنی؟
‫اسم الکساندر اسکریابین به گوشت خورده؟
‫الکساندر اسکریابین دخلش به من چیه؟
‫الکساندر اسکریابین پیانوزن روسی بود.
‫عمداً دست خودش رو شکوند که فقط ‫انگشت‌هاش رو بهتر روی پیانو بکشه.
‫لب کلام اینکه اگه من بهت ‫گوش‌مالی حسابی بدم،
‫شاید بعدش عبرت شد که بهتر اجرا کنی.
‫- البته خدا کنه. ‫- تو دیگه رد دادی سیدنی.
‫الینور می‌خواد بهم یاد بده بهتر ‫متمدنانه صحبت کنم. قبول دارید خفنه؟
‫باید بگی «قبول دارید جالبه؟».
‫«جالبه». دفعه بعدم پوشیده‌تر بیا.
‫این اخلاقش رو نمی‌شه عوض کرد.
‫ظاهر نلی مبتذله، ‫چون چنین شخصیتی داره.
‫حالا بذارید از روزی که با ‫مار زنگی درگیر شدم براتون بگم.
‫ماه آوریل توی دره مرگ بودم.
‫جک؟ جورج کارت داره.
‫آخ، جورجی.
‫این بار کی قالت گذاشته؟
‫کلر.
‫کلر؟ آخه کلر که لزبینه.
‫همه توی این جنگ شکست می‌خورن.
‫بلند شو رفیق، سرت رو بیار بیرون. ‫بریم نوشیدنی بخوریم.
‫باشه، باشه، بس می‌کنم.
‫گیر کردم.
‫- چی؟ ‫- گیر کردم.
‫سرم رو بکش بیرون!
‫خانم‌ها و آقایون، لطفاً توجه کنید!
‫برای سرگرمی امشب شما،
‫خانم لیدی فی ژو ‫همراهی رو انتخاب می‌کنن.
‫سلام.
‫من بابای نلی لارویم.
‫اسم شما چیه؟
‫شیرجه پا!
‫کارت حرف نداشت پسر.
‫حتماً به دفترم سر بزن. ‫چون کلی نوازنده لازم داریم.
‫توئم حسابی بااستعدادی.
‫آقای تالبرگ، مایه افتخار بنده‌ست که...
‫دیگه باید برم تگری بزنم.
‫[ایروینگ تالبرگ، ‫معاون استودیوی مترو گلدوین مایر]‏
‫با رفیقم توی کینوسکوپ صحبت کردم. ‫می‌گفت فیلمه فاجعه‌ست.
‫- فیلم لاروی؟ ‫- آره.
‫چون بلد نبود سر جاش وایسته ‫بودجه رو دوبرابر کردن.
‫می‌گفت صداشم عین خوک در حال مرگ بود.
‫جدی می‌گم، ظاهراً انقدر فیلمه داغونه،
‫که والاک می‌خواد شر دختره رو کم کنه.
‫عجیب نیست. دختره اصلاً بازیگری بلد نیست.
‫وای خدا. در حد صفره.
‫دختره‌ی هرجایی آشغال با اون صدا رومخش.
‫باباش رو دیدی؟ وای خدا.
‫از خودش بی‌آبروتره. عجب اسکلیه.
‫خداحافظتون!
‫برنگردید اینجا!
‫خلاصه دیگه رسیده به تهش. ‫دوران همه‌شون داره سر میاد.
‫دوران تک‌تک اون لجن‌خوارها.
‫بچه‌بازی رو بذار کنار.
‫اون لحظه بود که گردن ماره رو گرفتم.
‫- پس اینجایی پیرمرد! ‫- چی شد؟
‫داشت چی تعریف می‌کرد؟ ‫چی بهت می‌گفت؟
‫- داستان ماره. ‫- پس داستان ماره.
‫بیا رفیق. چیزیت نیست.
‫بابا، من نظری دارم.
‫نظرت چیه با یک مار واقعی، ‫اینجا و همین الآن درگیر بشی؟
‫- زودباش. ‫- باشه، مشکلی نیست.
‫- بریم با مار درگیر بشیم. ‫- همینه!
‫گوش کنید ببینید چی می‌گم ‫آقایون کیرکلفت جمع!
‫کی می‌خواد ببینه بابام ‫با مار درگیر می‌شه؟
‫حالا شد!
‫درگیری با مار!
‫آره، کیر چاپلین که خیلی بزرگه،
‫ولی گری کوپر... کیر خری داره واسه خودش!
‫البته خیلی بچه‌ننه‌ست. ‫کیرش گنده‌ست، ولی تخم نداره.
‫حیف شد.
‫کیر بروبچ برادوی چطوره؟ می‌زنی؟
‫- نه، ممنون. ‫- انقدرم بد به نظر نمیاد رفیق.
‫وایستا!
‫عزیزم، بی‌خیال. می‌شه...
‫مرسی.
‫عجله کن دیگه!
‫باورم نمی‌شه بالأخره... اصلاً کجاییم؟
‫کجا رفت؟
‫یا خدا!
‫برو کنار ببینم. ها.
‫نه! برید... برید عقب!
‫عقب!
‫می‌خوام با مار درگیر بشم.
‫یوهو!
‫نگاه کن عزیزم، می‌خواد درگیر بشه. ‫قبول داری چه خفنه؟
‫بیا جلو.
‫ها!
‫این مار رو می‌بینید؟ ‫این مرد رو می‌بینید؟
‫حالا نظاره کنید.
‫اولاً...
‫باید وارد حالت نمس هندی بشید!
‫فقط باید...
‫بگو ببینم...
‫اگه بتونم دوباره و دوباره و دوباره انجامش بدم!
‫اگه بتونم از خودم دفاع... ‫یعنی باهاش بجنگم...
‫اگه بتونم...
‫من...
‫ای بابا!
‫حروم‌زاده!
‫کی باهاش درگیر می‌شه؟
‫- نه، من که نیستم. ‫- من می‌ترسم.
‫- باید قبلش تمرین کنم. ‫- من آلرژی دارم.
‫برید گم‌شید همه‌تون ترسوهای بدبخت!
‫همه‌تون مشتی بی‌خایه و ترسویید.
‫شبمون تقریباً تموم شده. ‫ساعت ده صبح باید جایی باشم.
‫فقط می‌خوام ببینم یکی‌تون ‫با ماره درگیر می‌شید!
‫- نلی، عزیزم... ‫- به من نگو عزیزم مردک بی‌خایه!
‫خودم درگیر می‌شم!
‫- نه، نه، نه! ‫- ایول!
‫- خودم از همه‌تون مردترم. ‫- نلی، نلی.
‫- من از چیزی نمی‌ترسم! ‫- نلی...
‫وای!
‫دیدین؟ دیدین چی شد؟
‫به همین سادگی!
‫بزدل‌های بدبخت...
‫نلی!
‫ول نمی‌کنه!
‫نلی! نلی!
‫- ولش کن، ولش کن. ‫- آهای، گرفتمش!
‫کمک! کمک کنید!
‫جک!
‫جک، کاری بکن!
‫باشه. باری دیگر پیش به سوی نبرد رفقا!
‫باری دیگر!
‫جکی!
‫کمکمون کن!
‫از دست تو.
‫به دنیای فوق‌العاده مملو از صدا خوش اومدید.
‫منم باید چنین کاری کنم؟
‫مگه چیه؟ خیلیم عالیه.
‫- وایستم و آواز بخونم؟ ‫- دقیقاً.
‫- اونم زیر بارون؟ ‫- آره.
‫اونم کشتی نوحه؟
‫عه، گمون کنم باشه. آره.
‫صرفاً چون بارون شدیدی می‌باره؟
‫راستش رو بگم نمی‌دونم ‫کشتی نوح این وسط چی می‌گه.
‫- جورجی... ‫- بی‌خیال. نکن دیگه.
‫- نه، نیستم. ‫- چرا؟ این که...
‫- نورما اینجاست. باستر کیتونم که هست. ‫- نه جورجی، نه.
‫ترانه‌اش می‌ترکونه.
‫تو که عاشق آوازی.
‫- چقدر ازت بدم میاد. بدم میادها. ‫- بی‌خیال دیگه.
‫- فقط نذار اولگا با تیر من رو بزنه. ‫- باشه.
‫کات! کات!
‫نوازندگان، می‌تونید استراحت کنید. ‫می‌خوام کمی با بازیگرهام صحبت کنم.
‫سر تکون دادن‌هاتون عین ربات‌ها شده.
‫به چیزی فکر کنید که باهاش ‫ارتباط شخصی بگیرید. باشه؟
‫تو دیگه داری زیاده‌روی می‌کنی مری. ‫خیلی قضیه رو شخصی کردی. باشه؟
‫فقط شونه بندازید بالا، خب؟ ‫روی این مورد کار کنیم.
‫بالا، بالا. بقیه اعضای بدنتون تکون نخوره.
‫بالا، بالا، بالا، بالا.
‫آفرین مری. بالا، بالا، بالا، بالا.
‫- خوشم اومد. فقط شونه‌ها حرکت کنن. ‫- نظرت چیه؟
‫بالا، بالا، بالا، بالا.
‫داری نظر من رو می‌پرسی؟
‫- آره. ‫- عجب.
‫خیلی بهتر شد.
‫به نظرم دوربین‌هاتون ‫سمت استعدادهای اشتباهیه.
‫حرکت رنگین‌کمون رو یادتونه؟ ‫دست‌هاتون رو باز کنید!
‫- نظر شخصیم اینه. ‫- یک بار دیگه انجام بدیم. همه حاضرید؟
‫نوازندگان حاضرید؟ و... حرکت!
‫بالا، بالا، بالا، بالا.
‫بالا، بالا.
‫شونه، شونه، شونه، شونه. بهتر شد.
‫خوبه، خوبه، آفرین کندیس. آفرین.
‫آره، حالا شد. خیلی بهتر شد. ‫این انرژی رو فراموش نکنید.
‫کات!
‫فکر خوبی بود.
‫[ارکسترای سیدنی پالمر] ‫ ‫[سالن چهار]
‫مانوئل تورس.
‫حالت چطوره؟
‫عه، خوبم جناب. شما چطورید؟
‫می‌خواید با آقای تالبرگ صحبت کنید؟
‫آثار کوتاه سید پالمر ایده تو بود؟
‫درواقع من و سیدنی مشترکاً ‫روی این ایده وقت گذاشتیم.
‫آها. نظرت چیه م.گ.م رو ترک کنی،
‫بیای توی کینوسکوپ ما مسئول صدا بشی؟
‫جان؟
‫قصد داریم آثار اسپانیایی تولید کنیم، ‫که استودیومون سمت و سوی جدیدی بگیره.
‫- می‌خوایم تغییراتی بدیم مَنی. ‫- واقعاً لطف دارید جناب...
‫و باید یک‌جوری نلی لاروی رو حذف کنیم.
‫آره.
‫می‌شناسیش، مگه نه؟
‫آثار دخترک اهل نیوجرسی دیگه فروش نمی‌رن.
‫از دید مخاطب امروزی شخصیتش ‫هرزه‌نگاری رو رواج می‌ده.
‫عین آدم‌های علاف توی کازینوهای ‫جیم مک‌کی می‌چرخه.
‫به عالم و آدم سر قمار بدهکاره.
‫و صداش عین صدای خره.
‫آخه...
‫بگذریم...
‫روی پیشنهادم فکر کن.
‫آقایون، برنامه اینه.
‫نلی لاروی رو تبدیل به خانم متشخصی می‌کنیم.
‫نقش‌های متفاوتی بهش می‌دیم. ‫صداش رو درست می‌کنیم.
‫دیگه نه خبری از مواد مخدره، نه قماربازی.
‫الینور سن جان درمورد تغییراتش ‫مقاله‌های خوندنی می‌نویسه.
‫با تعریفات مثبت الینور ‫و طرفداری از کار ما...
‫می‌تونیم خانم لاروی رو تبدیل به ‫بازیگر فرهیخته‌ای بکنیم.
‫مثل بازیگران م.گ.م.
‫مسئله بعدی درمورد سیدنی پالمره. ‫مخاطب امروزی...
‫توی فیلم دنبال بازیگر سیاهه.
‫موسیقی سیاهان، صدای سیاهان.
‫پس به هر قیمتی که شده، ‫باید سیدنی رو بیاریم کینوسکوپ.
‫یک لحظه اجازه بدید آقایون. صبر کنید.
‫اِم، سیدنی پالمر توی خاطرتون باشه، خب؟ ‫سیدنی پالمر.
‫دلم می‌خواست شما رو با همدیگه آشنا کنم.
‫خانم لاروی، ایشون آقای تورسه.
‫آقای تورس، ایشون خانم لارویه.
‫آقای تورس قراره پیش ما ‫توی کینوسکوپ کار کنه.
‫سلام آقای تورس.
‫می‌خواستم بهتون بگم برای تغییرات حاضرم،
‫و هر کاری لازم باشه می‌کنم.
‫مَنی صدام کنید.
‫کات!
‫قشنگ بود. زیبا بود، زیبا.
‫دفعه بعد تلاش کن لحنت نرم‌تر باشه، خب؟
‫«ولی چرا پییر عزیزم، چرا؟»
‫والت! والت، آهای!
‫چهل و پنج درجه جای بوم رو عوض کن، خب؟
‫اون رو ببر نزدیکش، خب؟
‫نه، نه، نه، نه. آهای... داداش.
‫اسمم مانوئل نیست. مَنیه؛ مَنی تورس.
‫- مانوئل نیست، خب؟ ‫- تلفن با شما کار داره.
‫باشه.
‫- مَنی تورس هستم. ‫- مانوئل.
‫- چه زود پیشرفت کردی. ‫- جک؟ معذرت می‌خوام.
‫- می‌خواستم بهت زنگ بزنم. ‫- قرمزها آرومش می‌کنه.
‫- آبی‌ها لاغر نگهش می‌داره. ‫- نمی‌خواد چیزی بگی. برات خوشحالم.
‫- حسابی زحمت کشیدی. ‫- آزمون بازیگریم رو دیدی مَنی؟
‫حالا برو به اون خیکی‌ها نشون بده ‫آدم کاردرست کیه.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب!
‫می‌ریم برای برداشت ملت! ‫بزنید بریم! برداشت دوم!
‫«پییر، اون مردی که باهاش حرف می‌زنی کیه؟»
‫- «اون مردی که...» ‫- مردی که...
‫- گندت بزنن.
‫به خونه جدیدتون خوش اومدید آقای پالمر. ‫[.سید پالمر با کینوسکوپ قرارداد بست]
‫اینم ماشین شماست.
‫هدیه‌ای از طرف آقای والاکه.
‫تا ساعت پنج و نیم تموم می‌شه، ‫وقت داری مراسم رو راه بندازی.
‫دعوتنامه‌ای از عمارت هارست ‫برای خانم لاروی اومده.
‫الآن سوال اصلی اینه که ‫فی ژو رو چی کار کنیم؟
‫[نامه‌های عاشقانه و مخفیانه نلی لاروی]
‫سر جریان هارست به نفع نلی نیست.
‫«کاترین، گوش کن چی می‌گم. ‫برام مهم نیست پیدامون کنن.
‫حتی اگه عزل مقام بشم ‫احساسم به تو فرقی نمی‌کنه.»
‫آخرین آزمون صدا: ‫کنراد ناگل صدای توانمندی داره.
‫تقریباً به خوبی آوای ویلیام هاینس.
‫داری موقعیت شغلی نلی رو به خطر می‌ندازی،
‫ما هم داریم زور می‌زنیم ‫که دوباره اعتباری براش کسب کنیم.
‫حساسیت‌های جامعه فرق کرده.
‫امروزه اخلاقیات برای مردم مهمه.
‫«من فقدان و درد رو تجربه کردم. ‫ولی فقط با تو حس سرزندگی دارم.»
‫سعی کن «با تو» رو غلیظ‌تر بگی.
‫«فقط با تو حس سرزندگی دارم.»
‫صرفاً پیشنهاد دادم.
‫ماریون دیویس کمی لکنت زبان داره. ‫از الآن نقش‌های مکمل بهش بدیم؟
‫چنین مسائلی برای عموم پذیرفته نیست.
‫- «فقط با تو حس سرزندگی دارم.» ‫- یه خرده آروم‌تر بگو.
‫رامون ناوارو نوازنده گیتار خوبیه، ‫ولی لهجه تند مکزیکی داره.
‫لب کلام اینکه دیگه نمی‌تونی ‫توی کینوسکوپ بمونی.
‫بودنت کنار ما دیگه سودی نداره، ‫و نیازی به دیالوگ‌نویسیت نداریم.
‫همین.
‫شرمنده‌ام.
‫جک کنراد صدای توانمندی داره، ‫ارزشمندترین دارایی‌مونه.
‫و البته گرون‌ترین دارایی‌مون.
‫- بله؟ ‫- «فقط با تو حس سرزندگی دارم.
‫عاشقتم.»
‫پس به نظرم بهتره کمی...
‫- الو؟ ‫- جک، منم ایروینگ.
‫ببین، نمی‌دونم چطور چنین خبری بدم،
‫امروز صبح جورج رو توی خونه‌ش پیدا کردن.
‫ظاهراً از دوست‌دخترش جدا شده.
‫خودش رو با تیر زده.
‫جک؟
‫مرسی که گفتی.
‫پس به نظرم بهتره احساس ‫بطن متن رو ادا بکنی جای اینکه...
‫عزیزم؟
‫حالت خوبه؟
‫اولین نفر اون بهم گفت که استعداد دارم.
‫زندگیم رو بهش مدیونم.
‫کی؟
‫هنر ما مبتذل و پیش‌پاافتاده نیست.
‫ازت می‌خوام این رو درک کنی.
‫هنر من برای میلیون‌ها نفر ارزشمنده.
‫خانواده من پول و شعورشون ‫به سینما رفتن نمی‌رسید،
‫برای همین می‌رفتن خونه‌های وودویل، ‫و بعدش می‌رفتن نیکلودئون.
‫و راستش رو بگم... ‫فیلم‌ها جذابیت خاصی دارن.
‫اتفاقاتی که روی پرده رخ می‌ده ‫ارزش خاصی داره.
‫شاید برای امثال تو که از بالا ‫به همه‌چیز نگاه می‌کنید نباشه.
‫ولی برای آدم‌های واقعی روی زمین، ‫ارزش و مفهومی داره.
‫جک، نمی‌فهمم داری چی می‌گی.
‫معلومه که نمی‌فهمی.
‫نبایدم بفهمی!
‫اگه صد هزار نفر بیان برادوی ‫نمایش تو رو ببینن،
‫می‌شه بزرگترین موفقیت قرن، نه؟
‫ولی توی سینما می‌شه شکست!
‫می‌شه شکست مسخره!
‫پس عزیزدلم، لطف کن پیشنهاداتت رو...
‫برای اون یوجین اونیل و ‫هنریک ایبسن‌های متظاهر نگه دار،
‫که فقط مشتی مرفه بی‌درد ‫اون‌ها رو آدم حساب می‌کنن،
‫منم بدون تو بلدم گلیمم رو از آب بکشم!
‫ها؟
‫کاترین، گوش کن چی می‌گم. ‫برام مهم نیست پیدامون کنن.
‫حتی اگه عزل مقام بشم ‫احساسم به تو فرقی نمی‌کنه.
‫من فقدان و درد رو تجربه کردم.
‫ولی فقط با تو حس سرزندگی دارم.
‫[سال ۱۹۳۰]
‫عاشقتم.
‫- به نظرت خوبه؟ ‫- حرف نداره.
‫فیلم موفقی می‌شه جک.
‫واقعاً به نظرت خوبه؟
‫کاش جورج بود و می‌دیدش.
‫واقعاً.
‫آقای کنراد، از قطارتون جا می‌مونید.
‫ای بابا!
‫گندش بزنن.
‫می‌رم زندگی زناشوییم رو درست کنم. ‫ماه دیگه میام دیدن شما لاشی‌ها.
‫موفق باشی.
‫خیلی‌خب، یادت نره‌ها. ‫[یک ماه بعد]
‫رفیقت مانوئل کلی تلاش کرد تا به اینجا برسی.
‫اون‌ها تصمیم می‌گیرن کی بره و کی بمونه.
‫پس بهشون اون بانوی فرهیخته رو نشون بده،
‫که دوباره برگردی به دوران اوجت.
‫خب، موارد رو برام مرور می‌کنی؟
‫کلمات رو لاتی تلفظ نکنم.
‫به جای «نی»، بگم «نیست».
‫هرموقع نمی‌دونستم چی بگم، ‫جمله فرانسوی می‌گم.
‫عالی شد!
‫و اینکه لب به مشروب نزن، ‫سعی کن زیادم غذا نخوری.
‫سلام بیلی! سلام ماریون!
‫عه، سلام الینور.
‫مفتخرم خانم نلی لاروی رو بهتون معرفی کنم.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- «انشانته».
‫روزتون بخیر خانم لاروی.
‫عه.
‫نل، ایشون خانم میلدرد ییتز هستن.
‫ایشونم جناب دلمر لانیه.
‫این دو نفرم جاناتان و هریت روتشیلدن.
‫خوش‌وقتم.
‫جرالد، درمورد فیلم جدید ‫الیس اِنگل چیزی شنیدی؟
‫شنیدم افتضاحه.
‫آره، درموردش با لوئیز مایر صحبت کرده بودم.
‫قول می‌دم دیگه شاهد ‫چنین فیلم‌هایی نباشیم.
‫اینم نان شیرین ما با خامه تاکاگی ‫که طراحیش کار کرومت بوده.
‫شنیدم توی نیویورک تئاتر استریندبرگ ‫داره اجرا می‌شه. مادمازل ژولی رو دوست دارید؟
‫آره، واقعاً خانم دوست‌داشتنی و مستعدیه.
‫- سلام سیدنی. ‫- سلام مَنی.
‫خیلی‌خب.
‫بیلی، واقعاً فرش جدیدت دست‌بافته؟
‫بهار پارسال خریده بودمش. ‫در نوع خودش تکه.
‫سلام آقای پالمر.
‫مایه افتخاره با شما دیدار می‌کنم.
‫من و تدی هفته پیش ‫اجرای کلبه بلوز رو دیدیم.
‫محشر بود!
‫مرسی.
‫اهل بازی بریج هستید خانم لاروی؟
‫«نان با سگ جوان انگلیسی صحبت می‌کند.»
‫پس اهل مکزیک هستید؟
‫عه، درواقع اسپانیا. مادرید.
‫مادرید اسپانیا. عجب.
‫چی شد که وارد موسیقی شدید آقای پالمر؟
‫بیشترش رو به صورت خودآموز یاد گرفتم.
‫فوق‌العاده‌ست. از چه کسانی الهام می‌گیرید؟
‫عه... از اسکریابین.
‫کارهای راخمانینف رو دوست دارم.
‫به نظرت جورج الیوت شاعر بهتری بود، ‫یا رمان‌نویس بهتری نل؟
‫به نظرم در هر دو زمینه فوق‌العاده بود.
‫معذرت می‌خوام جمعتون رو ترک می‌کنم، ‫ولی باید برم سرویس بانوان.
‫زودی برمی‌گردم. خداحافظ!
‫هر چیزی که بخواید اینجا فراهمه. ‫رستوران‌های خوبی داره...
‫البته توی لس‌آنجلس خبری از قمار نیست. ‫کلوپ کالنیوا رو دیدید؟
‫آقای مک‌کی نامی صاحب چند کازینوئه، ‫ولی کمی آدم ترسناکیه...
‫- یک لحظه بنده رو ببخشید. ‫- عه، حتماً.
‫جک، فکرشم نمی‌کردم به موقع برسی. ‫اروپا چطور بود؟
‫- الهام‌بخش بود! خیلی... ‫- بابت فیلم جدیدت تبریک می‌گم.
‫- افتتاحیه‌اش امشبه، نه؟ ‫- دقیقاً.
‫تو می‌دونستی میکل‌آنژ وقتی ‫کلیسای سیستین رو نقاشی می‌کرد،
‫به پشت دراز کشیده بود؟
‫مَنی، اوضاع دختره چطوره؟
‫- کارش حرف نداره. عالیه. ‫- باشه، خوبه.
‫مَنی، باید برم خونه.
‫- نمی‌تونی بری خونه. ‫- اصلاً نمی‌تونم.
‫- باید برگردی توی جمع. ‫- دارم سکته می‌کنم.
‫من و الینور خیلی زحمت کشیدیم ‫که به اینجا برسی.
‫- مَنی، دارم می‌میرم. ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫همه‌شون... حالم رو بهم می‌زنن.
‫اون میلدرده دور گردنش خرگوش انداخته ‫که احتمالاً هنوز زنده‌ست.
‫- ببین... ‫- با اون مرتیکه هیز.
‫- می‌تونن شغلت رو نجات بدن. ‫- ازم خوششون نمیاد!
‫- اگه ازت خوششون بیاد... ‫- می‌گم نمیاد!
‫- کارگردان و تبلیغات خوبی گیرمون میاد. ‫- پس روث چی می‌شه؟
‫- می‌خوام روث برگرده. ‫- روث دیگه جواب نمی‌ده!
‫گوش کن، من اینجا پیشتم. ‫خودمم و خودت.
‫دوباره می‌تونی ستاره بشی نلی. ‫دوباره! فقط خودمم و خودت.
‫خیلی خوشگل شدی، خب؟
‫- خیلیم ظاهرم مسخره‌ست. ‫- اسمت چیه؟
‫- نلی لاروی. ‫- آفرین. دوباره بگو.
‫- نلی لاروی. ‫- فرانسویش رو بگو.
‫- خودش که فرانسویه! ‫- خیلی‌خب، بیا بریم.
‫«روی» می‌شد «پادشاه». یادت رفته؟
‫حالا خوشگل شدی.
‫جک. خوشحالم می‌بینمت.
‫همچنین. سلامتی.
‫حالت بهتر شده؟
‫دلتنگش که هستم.
‫عه...
‫دلتنگ کی؟
‫جورج.
‫مگه تو منظورت کی بود؟
‫- عه... ‫- جک، اروپا چطور بود؟
‫عالی بود! خوشحالم برگشتم خونه.
‫به این می‌گن روحیه.
‫قوی بمون.
‫- کجا بودی؟ ‫- حالش خوبه.
‫نظرتون درمورد این موج جدید از فیلم‌های ‫سیاه‌پوست محور چیه آقای پالمر؟
‫به نظرم اقدام استودیوهای برای گزینش ‫بازیگران سیاه ستودینه، موافقید؟
‫بعد مرده جواب می‌ده: متخصص برق لازم دارن؟
‫تو جوک جالبی بلدی نلی؟
‫آره، من...
‫نل ترجیح می‌ده جوک بشنوه ‫جای اینکه خودش تعریف کنه.
‫- بگو دیگه، تعریف کن. ‫- من یکی بلدم.
‫من و هارو رفته بودیم فرانسه...
‫راستی حالت چطوره؟
‫توئم می‌خوای بپرسی؟
‫ظاهراً فیلمه که موفق نبود.
‫پس هرچه بادا باد.
‫مطمئنم فرصت دیگه‌ای پیدا می‌کنی.
‫مگه دلیلی داره که پیدا نکنم؟
‫نه، صرفاً گفتم...
‫می‌شه لطفاً یکیتون زر بزنه قضیه چیه؟
‫بعد شروع کرد پانتومیم بازی کردن.
‫منم گفتم: هارولد، تُست ژامبون من ‫بیشتر از این اجرای تو ارزش داره!
‫- نل، شک ندارم جوک‌های خوبی بلدی. ‫- راستش...
‫زیاد خوب جوک تعریف نمی‌کنم.
‫اذیتمون نکن نلی. ‫مگه بامزه بودن جزوی از کارت نیست؟
‫آره، و به نظرم فیلم‌های این مدلی...
‫حرف ندارن و توی این دوران پر از تبعیض، ‫موجب ترویج صلح و همدلی می‌شن.
‫- راستش دیگه باید برم، دیرم شده. ‫- لطفاً بمونید. برامون اجرا کنید.
‫زودباش دیگه نلی. ‫ما قراره فیلم بعدیت رو تأیید کنیم.
‫- آره نلی، اهل بگو بخند باش. ‫- من یکی یادم اومد.
‫دو تا ماهی رفته بودن ماه‌عسل...
‫راستش یکی یادم اومد.
‫یک روز خرس و خرگوشی ‫داشتن توی جنگل می‌ریدن،
‫بعد خرسه به خرگوشه می‌گه:
‫«راستی تو اذیت نمی‌شی که موقع ریدن ‫عن می‌مونه لای پشمت؟»
‫خرگوشه بعد تموم کردن کارش می‌گه: ‫«نه، اذیت نمی‌شم. چطور؟»
‫بعد خرسه می‌گه: «کجا بودی دنبالت می‌گشتم؟»
‫بعد خرگوشه رو از گوش‌ها بلند می‌کنه،
‫و...
‫باورم نمی‌شه...
‫چرا نشه؟
‫چرا؟ مگه نشنیدی درموردم چی می‌گن؟
‫واسه‌شون مثل حیوان نجس فاسدم.
‫«عه‌وا، نلی!». خودت ببینشون.
‫«از کجا معلوم چه کارهایی می‌کنه؟ ‫هرچی نباشه اهل نیوجرسیه دیگه!»
‫اون حیوان نجس فاسد اهل نیوجرسی ‫که توی ذهنتون ساختید این‌شکلیه.
‫حیوان نجس فاسد نیورجسی‌تون این‌شکلیه.
‫پس می‌دونید چیه؟
‫منم مزاحمتون نمی‌شم که راحت ‫کون عموزاده‌هاتون بذارید،
‫مهمانان گزینشی‌تون رو دعوت کنید،
‫موقع سکس با کنیزهای خردسالتون ‫شراب بوژوله کوفت کنید،
‫پلشت‌های مریض!
‫حیوون منم؟ این چه کس‌شعریه؟
‫این چه مزخرفیه؟
‫لابد من مریضم؟ لابد من دیوانه‌ام؟
‫حالم ازتون بهم می‌خوره!
‫شما از من بهتر نیستید!
‫نیستید! هیچ‌کدومتون بهتر نیستید.
‫مجبور نیستم تحملتون کنم.
‫می‌دونید چیه؟ می‌رم خونه یه مقدار کوکائین ‫توی کسم فرو کنم،
‫شما هم می‌تونید بطری‌های شامپاینتون رو...
‫فرو کنید توی اون کون‌های ‫آب‌نباتی و معطرتون...
‫که از برف خدا سفیدتره!
‫فرشم!
‫روی فرشم بالا آوردی!
‫خواهش می‌کنم. قبل اینکه دیر بشه.
‫نمی‌شه اینجا بمونی. پیدات می‌کنن.
‫پیدامون می‌کنن.
‫کاترین، گوش کن چی می‌گم. ‫برام مهم نیست پیدامون کنن.
‫حتی اگه عزل مقام بشم ‫احساسم به تو فرقی نمی‌کنه.
‫من فقدان و درد رو تجربه کردم.
‫ولی فقط با تو حس سرزندگی دارم.
‫کاترین...
‫عاشقتم.
‫عاشقتم، عاشقتم، عاشقتم.
‫«عاشقتم، عاشقتم، عاشقتم!»
‫جک کنراد.
‫[سال ۱۹۳۲]
‫برنامه‌ات برای آینده چیه؟
‫راستش دو فیلم اخیرم که موفق نبودن، ‫ولی ازشون کلی درس گرفتم.
‫نسبت به چیزهایی بی‌اعتنایی کردم...
‫که احتمالاً نباید می‌کردم.
‫خب، همچنان بزرگترین امتیاز م.گ.م هستید.
‫و همچنان نرخ خوبی می‌گیرید.
‫و مایلم براش زحمت می‌کشم.
‫تازه دارم زبان جدیدی یاد می‌گیرم.
‫درسته که مشروبات الکلی رو ترک کردید؟
‫آره. داشت مزاحم کارم می‌شد.
‫دیگه نمی‌خوام بهش وابسته بشم.
‫استعدادهای نوظهور زیادی از تئاتر ‫دارن وارد سینما می‌شن.
‫مایلید برگردید روی صحنه ‫که به تجربیات خودتون اضافه کنید؟
‫الینور، من به انواع گونه‌های ‫این فیلم‌های صدادار مسلط می‌شم.
‫دلتون برای سینمای صامت تنگ می‌شه؟
‫نه.
‫موقع پیشرفت نباید به پشت نگاه کرد.
‫خیلی‌خب. مرسی جک.
‫هنوز همون پسرکی هستی که ‫بیست سال پیش دیدمش، خبر داری؟
‫اصلاً عوض نشدی... حتی ذره‎ای.
‫ممنونم الینور. خودتم همین‌طور.
‫روی صحنه منتظرتونیم آقای پالمر.
‫دوباره که قرار نیست گند بزنه، نه؟
‫قول می‌دم کاری کنه کله‌ات سوت بکشه.
‫- حاضره؟ عجله کن. ‫- می‌رم بررسی کنم.
‫- هزینه‌اش خوبه؟ خیلی واقع‌گرایانه‌ست. ‫- آره. تفنگه چی؟
‫هنوز با مکانیزم شلیکش مشکل داریم.
‫گندت بزنن! هنوز صداش این‌شکلیه؟
‫سلام، جک هستم. ‫با ایروینگ کار داشتم.
‫[ساعت ده صبح]
‫جک کنراد.
‫ساعت یک. باشه پس، ‫اون‌موقع زنگ می‌زنم. مرسی.
‫پس اینجایی.
‫- توی بد مخمصه‌ای افتادیم. ‫- چرا؟
‫- انگار گروه چندنژادیه. ‫- یعنی چی؟
‫- یعنی باقی اعضا از سید سیاه‌ترن. ‫- که چی؟
‫- مَنی، می‌شه من دیالوگ داشته باشم؟ ‫- نه! برو سراغ دوربین!
‫توی نمای بازی که می‌خوای، ‫سیدنی کنار اون‌ها انگار سفیده.
‫- ولی سیاه‌پوسته. ‫- توی جنوب چنین برداشتی نمی‌کنن.
‫به نظرشون انگار گروه چندنژادیه. ‫یعنی فیلممون اونجا اکران نمی‌شه.
‫اکران توی جنوب خیلی پولسازه. ‫نصف درآمدمون می‌پره.
‫نه، امکانش نیست. ‫نلی می‌خواد این فیلم موفق بشه.
‫موفق شدن رو ول کن، ‫حتی ارزش ساختنم نداره.
‫والاک می‌زنه لغوش می‌کنه.
‫پیشنهاد خودت چیه؟
‫عه، که این‌طور؟ باشه پس. ‫ساعت چهار تماس می‌گیرم. مرسی.
‫[ساعت یک ظهر]
‫[ساعت سه و پنجاه و هشت دقیقه ظهر]
‫- سیدنی. ‫- بله؟
‫- واسه چیه؟ ‫- واسه نورپردازیه.
‫که رنگ پوستت با نوازندگان یکی بشه.
‫نورپردازی؟
‫آره.
‫درک می‌کنم.
‫ولی اطرافت رو ببین.
‫همکارهای خودت رو ببین، ‫اگه این صحنه رو نگیریم،
‫استودیو ساخت فیلم رو لغو می‌کنه،
‫و بهشون پولی نمی‌رسه.
‫دیگه بازیگر شدی سیدنی.
‫بازیگرها برای نقششون ‫ظاهرشون رو تغییر می‌دن.
‫طبیعیه.
‫گردن خودت میفته سیدنی.
‫می‌خوای سر گریم فرصت اینکه ‫خانواده‌شون سیر کنن رو به خطر بندازی.
‫ممنونم.
‫حل شد؟
‫که دیگه قرار نیست بیان؟ ‫آها، پس بذار بگم چی کار می‌کنم.
‫[ساعت چهار بعد از ظهر]
‫میام اونجا که خودم شخصاً ببینم.
‫نه، دقیقاً چنین کاری می‌کنم. مرسی.
‫ببخشید، نمی‌تونم اجازه بدم وارد بشید.
‫ایشون امروز دیگه نمیان. ‫می‌تونم پیغامتون رو...
‫لطف کردی.
‫[جانور شهر]
‫[غبار سرخ]
‫[کلارک گیبل و ژان هارلو]
‫[دوره جک کنراد سر رسیده؟]
‫کات!
‫کارش رو تموم کردی سید.
‫عه، آقای تورس. ‫خانم لاروی رو پیدا نمی‌کنیم.
‫چی؟
‫اینجا نیستن.
‫برید سمت سالن چهار!
‫- بخواید برگردید لازم می‌شه. ‫- حله. قرار نیست برگردم.
‫[ساعت پنج عصر]
‫خانم؟ با همدیگه حرف داریم.
‫باید کارم رو تموم کنم عزیزم.
‫می‌دونی، اولین باری که اومدم لس‌آنجلس،
‫می‌دونی روی تابلوی جلوی درها چی نوشته بود؟
‫«ورود سگ‌ها و بازیگرها ممنوع».
‫آره، من بودم که عوضش کردم.
‫من کمک کردم تو اینجایی ‫که بهش می‌گی خونه رو بسازی.
‫هیچ‌وقت از رابطه‌مون سو استفاده نکردم. ‫هیچ‌وقت تظاهر به دوستی نکردم.
‫دوستی‌مون این‌شکلیه دیگه.
‫من تو رو چنگت می‌ندازم، ‫تو چنگم می‌ندازی.
‫کارمون همینه.
‫ولی این...
‫این قضیه‌ش فرق داره.
‫- ازم چی می‌خوای جک؟ ‫- می‌خوام بدونم چرا نوشتیش.
‫نه، تو می‌خوای بدونی چرا بهت خندیدن.
‫می‌خوای من علتش رو بگم؟
‫که علت خنده‌شون چی بود.
‫آره الینور. بگو.
‫علت خاصی نداره.
‫به صدات نخندیدن. ‫علیهت توطئه هم نکردن.
‫و مسلماً برای چیزی که من نوشتم نبود.
‫اگه می‌خواستیم نمی‌تونستی ‫چیزی رو عوض کنی.
‫کاری از دستت بر نمیاد.
‫دوره‌ات تموم شده. علت خاصی نداره. ‫انقدر دنبال علتش نباش.
‫- این شرایط موقتیه. ‫- نه.
‫تموم شده.
‫مدتیه که دوره‌ات تموم شده. معذرت می‌خوام.
‫الینور، تو کارت شایعه پخش کردنه.
‫تو که چیزی درست نمی‌کنی.
‫تو که نمی‌دونی بازی کردن یعنی چی.
‫تو سوسکی بیش نیستی.
‫قبلاً هم از نقش برکنار شدم. ‫چیز جدیدی نیست.
‫تا حالا برات سوال شده ‫که چرا وقتی آتیش‌سوزی می‌شه،
‫آدم‌ها همه می‌میرن ‫ولی سوسک‌ها زنده می‌مونن؟
‫عجب گیری کردیم.
‫قضیه اینه که تو فکر می‌کردی ‫خونه به حضورت نیاز داره.
‫ولی نداره.
‫به همون اندازه‌ای که نیازی ‫به حضور سوسک‌ها نداره.
‫و سوسک‌ها با دونستن این واقعیت،
‫توی تاریکی می‌خزن، گم و گور می‌شن، ‫و می‌تونن زنده بمونن.
‫ولی تو...
‫تو می‌خواستی توی مرکزش باشی.
‫فقط مایی که توی تاریکی نشستیم ‫و نظاره‌گریم زنده می‌مونیم.
‫خونه‌ای که آتیش گرفته.
‫و صدها خونه دیگه به همین شکل.
‫حتی زمین‌لرزه‌ای می‌تونه ‫این شهر رو از روی نقشه پاک کنه،
‫ولی همچنان فرقی نمی‌کنه.
‫چیزی جز نگاره باقی نمی‌مونه.
‫صدها جک کنراد دیگه پیدا می‌شه.
‫صدها نفر مثل من.
‫صدها بار مکالماتی مثل همین،
‫بارها و بارها تکرار می‌شن. ‫خدا می‌دونه تمومی داره یا نه.
‫چون مسئله از تو بزرگتره.
‫می‌دونم باعث رنجشت می‌شه.
‫هیچ‌کس دلش نمی‌خواد نادیده گرفته بشه.
‫ولی تا صد سال آینده، ‫وقتی که من و تو مدت‌هاست مردیم،
‫هرموقع یک نفر فریمی از ‫تصویر تو رو پخش می‌کنه،
‫دوباره زنده می‌شی.
‫متوجه منظورم می‌شی؟
‫روزی می‌رسه که تمام کسانی که ‫این فیلم رو ساختن می‌میرن.
‫و روزی میاد که تمام اون فیلم‌ها ‫از صندوق بیرون میان،
‫و تمام اون ارواح با همدیگه ‫ضیافت به پا می‌کنن،
‫با همدیگه ماجراجویی می‌کنن، ‫به جنگل می‌رن، به جنگ می‌رن.
‫بچه‌ای که پنجاه سال دیگه به دنیا میاد،
‫ناگهان با تصویر تو برمی‌خوره ‫که روی پرده سوسو می‌زنه،
‫و حس می‌کنه که می‌شناستت، ‫انگار که دوستشی.
‫با اینکه قبل اولین دم اون، ‫تو آخرین بازدمت رو بیرون داده بودی.
‫بهت موهبتی داده شده. ‫بابتش شکرگزار باش.
‫دوران امروزه‌ات سر اومده،
‫ولی ابدیتت رو قراره کنار ‫فرشتگان و ارواح بگذرونی.
‫ازت ممنونم.
‫مَنی، کمکت رو می‌خوام.
‫بدجوری توی دردسر افتادم، ‫می‌خوام کمکم کنی.
‫آروم باش و بگو ببینم چی شده.
‫گند زدم مَنی. گند زدم مَنی.
‫می‌دونم می‌خواستی کمکم کنی، ‫منم مدام می‌ریدم توی همه‌چیز.
‫الآنم واقعاً کمکت رو می‌خوام، ‫و دوست ندارم...
‫آروم باش.
‫خیلی‌خب، باشه. توی کلوپ کالنیوا بودم،
‫داشتم کارت‌بازی می‌کردم، بعد دیدم...
‫اون یارو مک‌کی که صاحب کلوپه، ‫از اوناست که نباید باهاش ور رفت...
‫- چقدر باختی؟ ‫- طرف...
‫- زیاد. زیاد باختم. ‫- چقدر بدهکار شدی؟
‫هشتاد و پنج هزار دلار.
‫- من رو... ‫- چطوری؟
‫مَنی، من رو بردن توی اتاق پشتی، ‫بعد بهم گفتن...
‫اگه تا آخر هفته پولشون رو ندم،
‫توی کسم اسید می‌ریزن.
‫شوخی هم نداشتن.
‫معلومه که می‌کشنت. ‫اون‌ها همه‌شون قاتلن.
‫- پولشون رو بده، خب؟ ‫- نمی‌تونم.
‫نباید پا روی دم این آدم‌ها گذاشت. ‫فقط پولشون رو بده.
‫- نمی‌تونم پولشون رو بدم. ‫- یعنی چی؟
‫اونقدر پول ندارم که بدم. اونقدر...
‫تو نلی لارویی، معلومه که پولش رو داری.
‫نه، ندارم. همه‌ش...
‫همه‌ش پرید.
‫غذاخوری بابام و...
‫خونه‌ای که داشتیم.
‫اونقدر... اونقدر پول ندارم.
‫بعد اومدی ازم کمک می‌خوای!
‫توروخدا باهام بد حرف نزن مَنی.
‫توروخدا.
‫زدی زندگیم رو گاییدی!
‫نمی‌دونستم باید کجا برم.
‫جز تو دوستی ندارم.
‫فقط خودت رو دارم مَنی!
‫فقط تو بودی که باهام مهربون بودی.
‫فقط تو بودی که بهم اهمیت دادی.
‫من همیشه سعی کردم کمکت کنم، ‫بابتشم فقط دلم رو شکوندی!
‫توروخدا.
‫می‌زنن من رو می‌کشن.
‫سعی کردم.
‫مَنی، هرکاری که گفتی رو کردم.
‫سعیم رو کردم.
‫نمی‌خواد بری خونه.
‫چند روزی رو اینجا بمون.
‫خودم درستش می‌کنم.
‫ممنونم.
‫درستش می‌کنم.
‫جک! منم ایرو.
‫جک؟
‫خیلی وقته دارم شماره‌ات رو می‌گیرم. ‫خبرهای خوبی برات دارم.
‫کاری برات پیدا کردم. در حد و اندازه خودته.
‫نقش اصلیشون وسط فیلمبرداری مریض شد. ‫زودی قراره شروع کنن.
‫تو رو می‌خوان جک.
‫- جک. ‫- بله؟
‫- شنیدی چی گفتم؟ ‫- آره، شنیدم.
‫خب؟ حالا چی؟ نظرت چیه؟
‫آره خلاصه. سوالی برام پیش اومد.
‫فیلم آشغالیه، مگه نه؟
‫چی؟
‫قراره گلیم جنابعالی رو از آب بکشم، نه؟
‫نه، نه. معلومه که نه.
‫ایرو، دیگه بیا تظاهر رو بذاریم کنار. ‫فقط همین رو ازت می‌خوام.
‫من فیلمی که تو بگی رو بازی می‌کنم. ‫من گلیمت رو از آب می‌کشم.
‫در ازاش فقط ازت صداقت می‌خوام.
‫می‌شه بهم بدیش ایرو؟
‫می‌شه حداقل ده ثانیه باهام صادق باشی؟
‫قراره گلیمت رو از آب بکشم، نه؟
‫آره، می‌خوام نجاتم بدی.
‫فیلم آشغالیه، مگه نه؟
‫آره، فیلم آشغالیه.
‫خیلی‌خب ایرو. سر صحنه می‌بینمت.
‫آقای کنراد؟
‫- حالت چطوره هارولد؟ ‫- حالم خوبه جک، تو چطوری؟
‫منم خوبم.
‫سر چند تا فیلم با همدیگه همکاری کردیم؟
‫با این می‌شه هشتاد و دو فیلم.
‫عجب.
‫- هشتاد و دو تا. ‫- درسته.
‫خوشگله، مگه نه؟
‫اقیانوس بزرگ و عظیم.
‫اولین باری که رفتی لب دریا رو یادته؟
‫پسرک، اون خاطره رو هیچ‌وقت یادم نمی‌ره.
‫کات! عالی بود!
‫اشک همه‌مون رو درآوردید.
‫- عالی. برای برداشت بعدی... ‫- خب؟
‫می‌خوام کمی احساسات واقعی ببینم.
‫- خیلی‌خب. ‫- از ته دل باشه.
‫- باشه. ‫- احساس رو از اینجا بگیر.
‫- از دل این افق پیداش کن. ‫- باشه.
‫از این افق بی‌پایان...
‫که شما رو تا این لحظه از زندگیتون آورده.
‫تا اینجا شما رو آورده. متوجهید؟
‫جک؟
‫- حاضری دوباره بگیریم؟ ‫- آره.
‫- نلی؟ ‫- سلام مَنی!
‫مَنی، فهمیدم چی کار کنم.
‫چون می‌دونم چقدر برای ‫موقعیت شغلیم زحمت کشیدی.
‫فکری به سرم زد. ‫تو فکرم بود که می‌تونم برقصم.
‫پس اگه می‌تونم برقصم، ‫پس لابد می‌تونم بخونم.
‫چون اگه روی هر کاری تمرکز کنی، ‫می‌تونی انجامش بدی.
‫نلی، ازت می‌خوام تمومش کنی. خب؟ ‫خواهش می‌کنم تمومش کن.
‫دارم فکر می‌کنم پوله رو از کجا بیارم.
‫دقیقاً! منم برای همون می‌گم.
‫می‌خوام به والاک بگم که ‫قراره فیلم رو تموم کنیم، خب؟
‫اولاً، تمام این شلوغ‌کاری‌ها...
‫که هر روز خدا انجام می‌دی، ‫جزوی از خودت هستن.
‫مَنی، کاری می‌کنم ‫کسی به چشم ندیده باشه.
‫- الو؟ ‫- مَنی، حل شد.
‫پول جور شد و یکی رو پیدا کردم ‫که بره سر قرار.
‫- جدی؟ خیلی‌خب... ولی خودتم ‫قراره اونجا باشی دیگه؟
‫نگران نباش، من تمام مدت اونجام. ‫جمعه می‌بینمت.
‫نلی، موفق شدیم. خب؟
‫کون لق دان والاک! ‫کون لق تمام این کارها، خب؟
‫- کون لقش مَنی! آره! ‫- کون لقش! کون لقش!
‫- چطور انقدر زود پول جور کردی؟ ‫- من کارم رو بلدم. نگران اونش نباش.
‫- همه‌اش رو آوردی؟ ‫- آره.
‫یارو رو از کجا می‌شناسی؟
‫چند وقت پیش بهش کلید فروختم. ‫واسه مک‌کی کار می‌کنه.
‫ما کیف رو می‌دیم بهش. اون به مک‌کی ‫زنگ می‌زنه و تهدید کردن نلی تموم می‌شه.
‫باشه، باشه.
‫من به این‌جور آدم‌ها عادت ندارم.
‫از فیلم‌سازها که بدتر نیستن.
‫خوبی؟
‫آره، آره، بیا بریم.
‫یادت باشه باید توی فیلم بعدیت ‫ یه مونولوگ بهم بدی.
‫ویلسون. خیلی وقت می‌شه ندیدمت.
‫از دیدنت خوشحالم. این مَنیه.
‫خوشوقتم مَنی.
‫من هم از آشناییتون خوشوقتم آقا.
‫این متعلق به شماست.
‫تو تهیه‌کننده‌ای؟
‫مدیرعامل استودیو هستم.
‫جیم شنیده بود که تهیه‌کننده بزرگی هستی.
‫الان اینجاست. خوشحال می‌شه ‫یه نوشیدنی مهمونتون کنه.
‫- خیلی لطف دارن، ولی... ‫- عالیه. جدی می‌گم.
‫خوبه. همراهم بیایید.
‫باید مودب باشیم. فقط یه نوشیدنیه دیگه.
‫گندش بزنن.
‫جیم.
‫ایشون مَنیه. ایشون هم جناب کنت.
‫حالتون چطوره پسرها؟
‫من جیمز مک‌کی‌ام.
‫- حالتون چطوره آقا؟ ‫- سلام.
‫بشینید لطفا.
‫ممنون.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫نوشیدنی میل دارید؟
‫مخلوط برندی و اتره.
‫- بله. ‫- چرا که نه.
‫می‌شه واسمون نوشیدنی بیاری ویلسون؟
‫قربان، می‌خواستم بگم که واقعا متاسفم ‫ که شرایط این‌طور شد.
‫حقیقت نداره. تو موفق شدی.
‫مهم همینه.
‫پس شما دوست نلی لاروی هستید؟
‫آره.
‫حیف شد که عاقبت کارش اون‌ شکلی شد، نه؟
‫واقعا حیف شد. ناراحت‌کنندست.
‫فیلم بعدیش موفق می‌شه.
‫پس تهیه‌کننده تویی.
‫مدیرعامل استودیو هستم.
‫من خودم چند تا ایده واسه فیلم دارم. ‫دوست داری بگم؟
‫آره.
‫بگید لطفا.
‫بسیارخب.
‫خیلی‌خب...
‫یه پسر ده ساله که توی کارهای ‫آدم‌بزرگ‌ها حرف نداره.
‫فن‌بیانش حرف نداره.
‫بلده پیانو بزنه و از لینکلن نقل‌قول کنه ‫ و این حرف‌ها.
‫ولی این‌جاش جالب می‌شه...
‫درواقع مشخص می‌شه که یه ‫ کوتوله‌ی پنجاه ساله‌ست.
‫صرفا شبیه یه پسربچه بود. ‫این همه مدت گول خوردیم.
‫واقعا خوبه. وای.
‫- خیلی خوبه. ‫- عالیه. جدی.
‫- خیلی خوبه. ‫- واقعا عذر می‌خوام.
‫می‌رم ببینم نوشیدنی چی شد. ‫نمی‌دونم ویلسون کجا رفت.
‫احمق...
‫یه نوشیدنی می‌خوریم و می‌ریم. ‫دقیقا بعد نوشیدنی می‌ریم.
‫- آروم باش. ‫- آرومم، لاشی.
‫نه نیستی. خیلی مضطربی.
‫من واسه نوشیدنی و تفریح نیومدم، باشه؟ ‫من بهت بدهکارم.
‫- بهم بدهکار نیستی. ‫- این پول کیه؟
‫طرف خیلی خرپوله. قضیه مهمی نیست.
‫کدوم یارو؟ بهم نگفتی از کجا آوردیش.
‫از تونی. مسئول تدارکات.
‫- فکر می‌کردم بهت گفتم. ‫- از مسئول تدارکات پول گرفتی؟
‫نه، پول خودشه.
‫منظورت چیه؟ درآمدش؟
‫نه، می‌شه گفت...
‫مال اون فیلم سرقت از بانکه. ‫مال فیلم‌برداریه.
‫پول تقلبیه.
‫پولی که توی کیفه تقلبیه؟
‫از کجا باید هشتاد و پنج هزار دلار رو ‫ طی مدت دو روز جور می‌کردم؟
‫باید همین الان بریم احمق لاشی!
‫آروم باش.
‫مزاحم که نشدم؟
‫نه، نه.
‫اوه، ممنونم.
‫باز هم ایده دارم.
‫اسم وایات ارپ به گوشتون خورده؟
‫چند سال پیش مُرد. من یه بار دیدمش.
‫کمتر کسی می‌دونه که...
‫بزرگ‌ترین قهرمان غرب وحشی شمردن بلد نبود.
‫- بلد نبود؟ ‫- نه.
‫واسه همین داشتم فکر می‌کردم ‫ که یه فیلم از روش بسازیم...
‫و یه احمق به تمام معنا جلوه بدیمش.
‫چی؟
‫حالت خوبه؟
‫- چی؟ ‫- عرق کردی.
‫احتمالا بخاطر اتره. یکم...
‫اوه.
‫فکر کردم بخاطر ایده‌ام هیجان‌زده شدی.
‫ایده بعدیم بهترین ایده‌ منه.
‫شجاع‌ترین مبارز دنیا.
‫یه نفر رو می‌شناسم که خوراک این نقشه. ‫فقط باید فیلم رو واسش ساخت.
‫واقعا معرکه‌ست.
‫جدا؟
‫می‌خوایید باهاش آشنا بشید؟
‫حتما. می‌تونم به استودیو خبر بدم آماده...
‫نه، نه، نه. دارم می‌رم پیشش. ‫توی دژ چوبیه.
‫- دژ چوبی کجاست؟ ‫- روی تپه.
‫با ماشین چند دقیقه راهه. ‫همراه من و ویلسون میایید و برمی‌گردید.
‫بهترین مهمونی شهر اونجاست.
‫- دیگه خیلی دیر شده و ما باید بریم. ‫- نه، نه، ارزشش رو داره.
‫قول می‌دم.
‫- واقعا ممنونم. ولی ما باید بریم. ‫- بهم اعتماد کن.
‫عمرا فراموشش کنی.
‫اینجا کجاست؟
‫آخرین مهمونی واقعی لس‌آنجلس.
‫پول رو بیار ویلسون.
‫این شهر خیلی سرکوب شده.
‫این‌ روزها فقط اینجا می‌شه تفریح کرد.
‫به سوراخ کون لس‌آنجلس خوش اومدید.
‫دو طبقه پایین‌تره! همراهم بیایید!
‫قبلا توی این شهر بلد بودن خوش‌گذرونی بکنن. ‫الان خیلی مسخره شده.
‫البته اینجا هنوز بلدن.
‫♪ فقط یک حیوانه که مایلم نازش کنم ♪
‫♪ هر شب واسه نوازش آماده می‌شیم ♪
‫♪ به هر بهونه‌ای می‌خوام نازش کنم ♪
‫♪ مال دوست‌دخترمه و اسمش کسه ♪
‫♪ بازیگوش نیست و خرخر نمی‌کنه ♪
‫یه طبقه دیگه مونده.
‫♪ منم مشکلی ندارم چون مال خودشه ♪
‫♪ کس دوست‌دختر خودمه ♪
‫این چیزیه که صنعت شما کم داره.
‫هالیوود خیلی کسل‌کننده شده، قبول داری؟
‫این طبقه هم نیست.
‫- امشب نیومده ویلسون؟ ‫- فکر می‌کردم اومده.
‫آقا؟
‫خیلی دیر شده.
‫نه، نه، نه، قول دادم یه چیز ‫دیدنی بهتون نشون بدم.
‫قراره یه چیز دیدنی ببینیم. ‫بیایید یه طبقه دیگه بریم پایین‌تر.
‫همراهم بیایید آقایون. ‫ صبر کنید طرف رو ببینید.
‫به نظرم می‌تونیم میلیونی پول دربیاریم!
‫وای!
‫خیلی خوب بود!
‫بیایید بچه‌ها، اون‌طرفه.
‫ارزشش رو داره. قول می‌دم.
‫خیلی‌خب.
‫آره. خودشه.
‫آره.
‫آره. فکر کنم صداش رو می‌شنوم.
‫بیایید.
‫اوه...
‫آره.
‫خیلی هیجان‌زده‌ام. عاشقش می‌شید!
‫آره! آره! اعجوبه بعدیمون اینه!
‫وای!
‫حرف نداره، مگه نه؟
‫آدم یا ستاره‌ست، و یا نیست. ‫و اون مشخصا ستاره‌ست!
‫ببین چیکار می‌کنه. تا نبینی باور نمی‌کنی.
‫نگاه کن.
‫ایول! وای!
‫خوراک فیلمه، مگه نه؟
‫توی یه جنگل در اورگن پیداش کردن.
‫بخاطر پول هرکاری می‌کنه.
‫ویلسون، زودباش یه بیست دلاری بده.
‫بیشتر! باز هم موش بخور!
‫یکی دیگه بده.
‫تقلبیه.
‫نه.
‫نه. بی‌خیال.
‫- بذار توضیح بدم... ‫- قرار بود با هم فیلم درست کنیم.
‫لطفا بذار توضیح بدم...
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫آهای، نه، نه، نه، نه!
‫این چه حرکتی بود؟
‫برید عقب! برید عقب!
‫وای! برو! خدایا!
‫باید درسدن رو ببینی. قشنگ‌ترین شهر آلمانه.
‫- جک گفت می‌خواد من رو ببره یونان. ‫- یونان؟
‫- مگه نه عزیزم؟ ‫- درسته.
‫معماریشون حرف نداره. عاشقش می‌شی.
‫- سانتورینی. ‫- شنیدم خیلی قشنگه.
‫- سلام فی! ‫- سلام جک.
‫بچه‌ها، می‌خوام با خانم شاداب و محشری ‫ به اسم لیدی فی آشنا بشید.
‫این ربکاست. این هم لوییس.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- سلام.
‫- حال شما چطوره؟ ‫- اینجا چیکار می‌کنی؟
‫فقط داشتی رد می‌شدی؟
‫- هم... همچین چیزی. ‫- بذار واست یه نوشیدنی بیارم.
‫- مشغول فیلم‌برداری بودی؟ ‫- نه.
‫فقط می‌خواستم یکم هوا بخورم.
‫بعدش چی؟
‫- درواقع دارم میرم اروپا. ‫- واقعا؟
‫آره، تقدیر این بود.
‫عالیه! تقدیر سلیقه خوبی داره.
‫ممنونم.
‫جک برگشته!
‫ایول جک!
‫- خب فیلمت چطوره؟ ‫- مزخرفه.
‫یه فیلم معمولی دیگه.
‫خب به نظر دختر خوبی میاد.
‫همین‌طوره.
‫و روحش هم خبر نداره که ‫ عاقبتش مثل بقیه می‌شه.
‫ازش خوشت میاد؟
‫نه.
‫شاید بهتر باشه نجاتش بدی.
‫حالت خوبه عزیزم؟
‫واقعا جادویی‌ترین جای جهان بود، مگه نه؟
‫بود.
‫یه صحنه دیگه، ‫یه انتقاد دیگه.
‫یه عاشقی دیگه، ‫یه جدایی دیگه.
‫من خسته شدم فی.
‫عیبی نداره.
‫عیبی نداره. منِ عوضی خیلی خو‌ش‌شانس بودم.
‫- دوره خوبی داشتم، مگه نه؟ ‫- بله که داشتی.
‫آره، ازش لذت بردم.
‫- من باید برم عزیزم. ‫- باشه.
‫از دیدنت خیلی خوشحال شدم فی. ‫قراره توی اروپا کارهای بزرگی بکنی.
‫- تو همیشه از بهترین‌ها بودی. ‫- ممنونم.
‫- بدرود عشقم. ‫- بدرود.
‫- توی ونیز می‌بینمت. ‫- توی پراگ می‌بینمت.
‫می‌رم از اون سیگارها بگیرم.
‫هی، کارت حرف نداره. ‫بیشترین انعامی که گرفتی چقدر بوده؟
‫پنجاه دلار.
‫کی بهت دادش؟
‫شما دادید آقای کنراد.
‫از الان کار خودته بچه. آینده مال توئه.
‫- اومدن دنبالمون. پاشو. ‫- حالم خوب نیست.
‫- قراره بریم مکزیک نلی. ‫- مکزیک؟
‫- لباس بپوش. همین الان می‌ریم. ‫- من نمیام مکزیک. دیوانه شدی؟
‫پس ما رو می‌کشن. همین رو می‌خوای؟
‫بدجور گند زدم.
‫اگه دلت واسه خونه تنگ ‫شده برو یه پینیاتا بترکون.
‫همین الان لباس بپوش ‫ و برو توی ماشین کوفتی نلی!
‫‎‎داری من رو می‌ترسونی مَنی.
‫یه دونه دیگه لازم دارم.
‫حالا حالم بهتر شد.
‫سلام. کوکائین داری؟
‫آره دارم...
‫هیچی بهش نده احمق. هیچی!
‫باشه، نمی‌دم!
‫ما می‌ریم بنزین بزنیم. ‫تو برو وسایلت رو جمع کن.
‫ده دقیقه دیگه می‌بینمت لاشی. ‫ده دقیقه.
‫یکم قرص هم بیار لطفا.
‫بس کن. انقدر باهاش ور نرو.
‫به تو ربطی نداره جناب آووکادو.
‫- باید همین الان یه پمپ بنزین پیدا کنیم. ‫- «باید همین الان یه پمپ بنزین پیدا کنیم.»
‫آره، یه پمپ بنزین مزخرف...
‫- اونجا! ‫- اونجا پمپ بنزینه.
‫لعنت بهش! مادرقحبه!
‫- بسته‌ست. ‫- می‌دونم بسته‌ست.
‫می‌دونی باید چیکار کنیم؟ باید بریم برقصیم! ‫منی! خدای من...
‫می‌تونیم این بالا برقصیم.
‫مَنی! بیا این بالا مَنی.
‫بیا مَنی! حال می‌ده.
‫- نه، حال نمی‌ده. ‫- چرا می‌ده.
‫- حال نمی‌ده. ‫- می‌تونیم حال کنیم.
‫نلی؟
‫نلی!
‫شاید بتونیم اینجا برقصیم! بیا!
‫نلی.
‫نلی!
‫مَنی!
‫نلی، باید همین الان بریم!
‫باید بریم!
‫- من اینجا می‌مونم مَنی. نمیام. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫می‌دونی اگه پیدامون کنن چی می‌شه؟
‫آخه چرا این‌کار رو می‌کنی؟ چرا؟
‫بگو ببینم!
‫مگه نمی‌دونی می‌خوان ما رو بکشن؟
‫چشم‌هات رو باز کن!
‫مَنی، من نباید...
‫نباید ازت می‌خواستم که کمکم کنی.
‫بذار کمک کنم. می‌خوام کمک کنم.
‫می‌تونیم بریم مکزیک نلی. ‫و می‌تونیم خوشبخت باشیم.
‫- ولی باید همین الان بریم. ‫- مَنی. مَنی.
‫اینجا آخر خط منه. کار من تمومه.
‫ساکت.
‫این‌طور نیست.
‫من باهاش مشکلی ندارم.
‫من دیگه عصبانی نیستم مَنی.
‫- ساکت باش نلی. ‫- تو بدون من برو مکزیک.
‫بدون تو چه غلطی بکنم؟ ‫من بدون تو هیچ‌جا نمیرم!
‫مَنی...
‫عاشقتم.
‫من عاشقتم نلی.
‫من چیکار کردم؟
‫فکر نکنم به دردت بخورم.
‫فکر نکنم لیاقتت رو داشته باشم.
‫من می‌خوام باهات ازدواج کنم نلی.
‫می‌خوام هرروز خوشحالت بکنم.
‫باشه؟ از الان کارم همینه.
‫ولی باید همین الان بریم.
‫باشه.
‫- من می‌خوام فقط با تو باشم. ‫- باشه.
‫باشه می‌ریم...
‫می‌ریم مکزیک. ‫می‌ریم...
‫می‌ریم سمت مرز و ازش رد می‌شیم...
‫و ازدواج می‌کنیم و بچه‌دار می‌شیم...
‫خودم و خودت، باشه؟
‫باشه.
‫عاشقتم نلی.
‫دوستت دارم مَنی.
‫آهای شما دوتایی که دوربین دارید! ‫می‌دونید من کی‌ام؟
‫من نلی لاروی‌ام عوضی‌ها.
‫خدای من. نلی لارویه ‫خود نلی لارویه. بیا اینجا.
‫و این هم شوهر آیندم مَنی تورسه.
‫صبرکن. جانم؟
‫قراره ازدواج بکنیم.
‫قراره ازدواج بکنیم؟
‫واقعا قراره شوهرش بشی؟
‫آره. درسته.
‫تبریک می‌گم! عکس بگیر! ‫بگیر، بگیر، بگیر.
‫چیزی لازم نداری؟
‫برو بیارش. من خوبم.
‫عاشقتم نلی.
‫دوستت دارم مَنی.
‫زندگی محشره، نه؟
‫هی. هی.
‫متاسفم. بنزین پیدا نمی‌شد.
‫خب من هرچیزی لازم داشتیم رو برداشتم. ‫این هم‌خونه‌ام کایله.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چیزی لازم نداری؟ من باید این رو پر کنم.
‫نه ممنون. بیا بریم.
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫من رو نکش.
‫لطفا من رو نکش.
‫من آدم خاصی نیستم. آدم خاصی نیستم. ‫من مکزیکی‌ام.
‫می‌تونم برم. لطفا، لطفا.
‫متاسفم.
‫گمشو از لس‌آنجلس برو.
‫ناپدید شو.
‫نلی. نلی؟
‫نلی؟
‫نلی!
‫نلی! نلی!
‫لعنت بهش!
‫معرفی می‌کنم...
‫عضو جدید گروه کافه هارت.
‫کسی‌ که توی فیلم‌ها دیدینش. ‫آقای سیدنی پالمر ترومپت زن.
‫آهای سید. حرفی داری بزنی؟
‫ممنونم تام. فقط می‌خوام بگم ‫ که خوشحالم اینجام.
‫شما گروه قشنگ و دوست داشتنی‌ای هستید.
‫از شما هم ممنونم.
‫اگه امکانش باشه می‌خواستم ‫ چیزی رو بزنم که...
‫قبلا می‌زدم.
‫امیدوارم همه ازش لذت ببرید.
‫[آمریکا با ستاره‌های آینده‌اش آشنا می‌شود]
‫[فیلم های سال 1936 از حد انتظار بهتر بودند]
‫[فیلم‌های جدید موفقند]
‫[فیلم‌های رنگی همه را شگفت‌زده کردند]
‫[نلی لاروی در سی‌وچهار سالگی فوت کرد]
‫[استودیو کینوسکوپ]
‫[سال ۱۹۵۲]
‫همینه.
‫نظرت چیه؟
‫قبلاً اینجا کار می‌کردم.
‫مجوز دارید آقا؟
‫فقط واسه تماشا اومدیم. ممنونم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫قبلاً محل کارم بود.
‫خیلی وقت پیش.
‫من پارسال شروع به کار کردم.
‫از اینجا خوشت میاد؟
‫- بدک نیست. ‫- جدا؟
‫جدیداً چیز جالبی ساختن؟
‫- مگه خودتون سینما نمی‌رید؟ ‫- به اندازه سابق نه.
‫توی نیویورک فروشگاه لوازم صوتی دارم. ‫مثل رادیو از این قبیل لوازم.
‫نیویورک؟
‫اولین بارشه میاریمش لس‌آنجلس.
‫جدی؟
‫از آشنایی خوش‌وقتم.
‫همچنین.
‫حوصله‌م سر رفته.
‫جدی؟
‫به این زودی؟
‫- بیا بریم. ‫ نه، تو بمون.
‫خودم می‌برمش هتل.
‫با همدیگه بستنی می‌خوریم.
‫- بدرود. ‫- خداحافظ.
‫می‌شه پنجاه سنت.
‫ممنونم.
‫[انقلابی در هالیوود]
‫[استودیو فیلم‌های صدادار می‌سازند]
‫[هالیوود لب به سخن گشود]
‫مترجمان: «حامی مغیثی و تارخ علی‌خانی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@ و aManofWar@
‫سیر تا پیاز سینمای جهان رو با ما ببین! ‫.:: Bamabin.com ::.
‫ارائه شده توسط ‫ سینما‌ دریمینگ CineDreaming@
‫دلیلش رو بگو.
‫- دلیلش ‫- آره، دلیلش رو بگو.
‫نمی‌دونم.
‫صرفا دلم می‌خواد جزو کار مهم‌تری باشم.
‫جزو چیزی باشم که مهم باشه...
‫چیزی که ماندگار باشه، ‫معنا و مفهومی داشته باشه.