เซิร์ชไลท์ พิคเจอรส์
ขอเรียนเชิญท่านสัมผัสประสบการณ์
THE MENU (2022) เมนูสยอง บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง
ที่รัก
อย่าสูบบุหรี่เลย ต่อมรับรสพังหมดนะ
ต่อมรับรสฉันจะได้ตายอย่างมีความสุขไง
เฮ้
มาร์โกต์ คืนนี้สำคัญมากนะ
กลิ่นรสทุกจาน มันปราณีตมาก
ถ้าสูบบุหรี่ คุณจะเข้าไม่ถึงมัน
ไม่เอาน่า...
ขอร้องเถอะนะ
โอเค พระเจ้า
ขอบคุณมาก
โอ้! ค่อยยังชั่ว
จะขึ้นกันหมดไหมเนี่ย?
สบายๆเลย ร้านรับลูกค้าแค่ 12 คน
ต่อคืนเหรอ?
แล้วหากำไรยังไง?
ก็หัวละ 1,250 เหรียญไง
พูดเล่นใช่ไหมเนี่ย?
เอานาฬิกาโรเล็กซ์ให้เรากินหรือไง?
อย่าคุยเรื่องราคาให้เสียอารมณ์เลยน่า
มีหน้าที่กินก็ไปกินกันเถอะ
ให้มันเป็นคืนพิเศษไป
เฮ้ ก็คุณเลี้ยงนี่เนอะ
- ไม่เลวเลย! - ขอบใจนะ เพื่อน
คู่ควรแล้วว่ะ
ใครน่าจะชอบรู้ไหม? เบ็ตตี้ไง!
ช่างหัวพวกบัญชีมันเถอะ
ไม่ได้เลี้ยงลูกค้าด้วยซ้ำ
พวกเรานี่แม่งแย่เนอะ?
เยี่ยมเลย ยอดนักชิมมาแล้ว
เสียของจริงๆ
- ไง ทุกคน - นั่งเรือไป...
คุณว่าเราจะไปยังไงล่ะ...
ดูคุณสิ ใส่ส้นสูงเดินบนสะพานแบบนี้
แม่ง
แม่เจ้า
ลิลเลี่ยน บลูม โอ้ย พระเจ้า
ลิลเลี่ยน บลูมคือใครเหรอ?
นักวิจารณ์อาหารของซาวัวร์
เธอเป็นคนค้นพบเชฟสโลวิค
โอเค แบบนี้แน่นอน...
คืนนี้บ้าคลั่งกันแน่
ขึ้นเรือสู่ร้านฮอว์ทอร์น!
ร้านฮอว์ทอร์น! เชิญขึ้นเรือครับ!
ว้าว
ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษครับ
เราขอให้ท่านทำตัวตามสบาย ระหว่างการเดินทางไปเกาะฮอว์ทอร์น
- ขอบคุณครับ - เฮ้!
แม่ยอดยาหยี!
หวังว่าเธอจะคุ้มค่านะ ว่าไหม?
ครับ ใช่
มุก...มุกบนเรือน่ะ
ใช่ ใช่
- ก็เราอยู่บนเรือนี่เนอะ - ใช่ เราอยู่บนเรือ
เฮ้ มีคนดังบนเรือด้วยสินะ?
เอฟพีก็มาด้วย
นี่มันปี 1998 แล้ว ไม่เอฟแล้ว
พระเจ้า ดูสิ
เฮ้ คุณต้องคอยกันผมไม่ใช่เหรอ?
ไม่ให้ใครมากวนผมน่ะ ใช่ไหม?
พระเจ้า ไม่มีใครกวนคุณอยู่แล้วนี่
สมัยเด็กๆฉันดูหนังเขาครบทุกเรื่องเลย
เฮ้ ฟังนะ
ดูเหมือนหมอนั่นคิดว่าตัวเองเป็นนักกิน
เชฟสโลวิคขอต้อนรับพวกคุณ
ด้วยหอยนางรมท้องถิ่น เสิร์ฟกับซอสมินโญเน็ต
เลม่อนคาเวียร์และใบสมุนไพรป่า ทานให้อร่อยครับ
- งามมาก ขอบคุณครับ - ขอบคุณค่ะ
หนึ่งในจานคลาสสิคเขาเลย
เลม่อนไข่มุกพวกนี้ทำจากแอลจิเนต
แอลจิเนต คือ...
คือสาหร่ายไง
อ๋อ ใช่
- ขี้ตะไคร่ - มันไม่ใช่...
อร่อยแน่
พระเจ้า
น่าหัวเราะมาก
โคตรอร่อยจนอยากหัวเราะออกมา
อร่อยดี
แต่ฉันชอบแค่หอยนางรมมากกว่า ของชอบอยู่แล้ว
ไม่ ไม่ มันต้องสมดุลกันหมด
ความรู้สึกของซอสมินโญเน็ตในปากก็สำคัญ
อย่าพูดคำว่า "ความรู้สึกในปาก" สิ
สายไปแล้ว "ความรู้สึกในปาก"
ไฮ
ขอบคุณมาก
พระเจ้า เหมือนงานพรอมเลย
เหรอ? ผมไม่เคยไปงานพรอม
จริงเหรอ? ทำไมล่ะ?
สาวเจ๋งๆแบบคุณไม่มีใครยอมไปด้วยไง
โอ๋ พ่อคนน่าสงสาร
ช่างอีพวกนั้นเถอะ
- ไบรซ์ - ยินดีต้อนรับค่ะ
ยินดีต้อนรับค่ะ คุณลอริเมอร์
- สวัสดี ฉันเฟลิซิตี้ ลินน์ - สวัสดีค่ะ
- และเดเมี่ยน การ์เซีย - และคุณจอร์จ ดิแอซ
- คุณดิแอซ ยินดีต้อนรับค่ะ - คุณใช้ชื่อจริงผมจองเหรอ?
ใช้ชื่อจริงอยู่แล้ว
- แล้วพวกปาปารัสซี่ล่ะ? - ยินดีต้อนรับค่ะ
ปาปารัสซี่อะไร? เราอยู่บนเกาะนะ
ฉันใช้ชื่อจริงคุณอยู่แล้ว
ขอต้อนรับสู่ร้านฮอว์ทอร์นค่ะ
คุณเล็ดฟอร์ดและคุณเวสเตอร์เว็ลท์นะคะ?
อ๋อ ไม่ครับ เอ่อ..
ขอโทษด้วย นั่นมัน...
เธอไม่ใช่คุณ...พอดีมี เปลี่ยนแผนนิดหน่อย
คุณเวสเตอร์เว็ลท์เลยมาไม่ได้ นี่คือคุณ...
ฉันมาร์โกต์
ไฮ ยินดีที่ได้รู้จักนะ
คุณมาร์โกต์ ยินดีต้อนรับค่ะ
เราจะพยายามทำให้ เป็นคืนที่น่าพึงพอใจที่สุดนะคะ
- ขอบคุณครับ - ทางนี้เลยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
พระเจ้า ผมขอโทษด้วยนะ
กระอักกระอ่วนมากเลย ขอโทษด้วย มันไม่...
ไม่ ไม่เป็นไรหรอก
อย่าไปคิดมากเลย
โทษที
คุณลีแบรนท์ คุณนายลีแบรนท์ ยินดีต้อนรับค่ะ
ผมว่าเราเข้าร้านเลยดีกว่า
เราเห็นทัวร์มาหลายครั้งแล้ว
ใช่ค่ะ
เชิญแขกผู้มีเกียรติทุกท่านมาทางนี้เลยค่ะ
ขอบคุณค่ะ ตามฉันมานะคะ
แล้วตอนนี้คุณทำเรื่องอะไรอยู่?
เฮ้ ขอบใจที่ถามนะ เห็นไหมว่ายังมีคนรู้จักผม
ตอนนี้ฉันเริ่มจับงานพรีเซ็นเตอร์แล้ว
เข้าใจไหม?
เกาะฮอว์ทอร์นมีเนื้อที่ป่าและทุ่งหญ้า ทั้งหมด 12 เอเคอร์
เรามีทะเลอยู่ล้อมรอบ
ใช่เลย
ตอนนี้เรากำลังเก็บหอยเชลล์
คืนนี้พวกคุณจะได้ชิมกันค่ะ
- พูดเป็นเล่น โอ้ย แย่แล้ว! - ใช่
เฮ้!
เฮ้ ตั้งใจเก็บหน่อยนะ เพื่อน!
พวกเราหิวจะแย่แล้ว!
พระเจ้า
ฉันชอบที่ความรู้สึกมันเหมือนอยู่ในชีวนิเวศ องค์ความคิดในเรื่องอาหาร
ใช่ มันเหมือนงานแสดงศิลปะของนักกินชั้นสูง
ไม่ ฉันชอบคำว่าชีวนิเวศมากกว่า
ชิวนิเวศดีกว่าจริงครับ ใช่ ใช่
เรามาถึงจุดสุดท้ายของภูเขาไร้สาระแล้ว
นี่มันบ้ามากๆ
ดมดูสิ
เดี๋ยวได้หิวกันแน่
ใช่ ผมน่ะนักกินตัวยงเลย
ชอบอะไรแบบนี้มาก
และผมเป็นเพื่อนสนิทกับเชฟด้วย
โอเค พ่อคนเก่ง
ห้องอบควันของเราทำตามประเพณีนอร์ดิค
เราใช้เนื้อโคนมเท่านั้นค่ะ
ซึ่งเราเอาเนื้อมันบ่มนานถึง 152 วัน เพื่อคลายเส้นโปรตีน
- โอ้โห เยส - เราเข้าไปได้ไหม?
- เพื่อน ฉันเคยอ่านเจอในออนไลน์ - เหรอ? ขอดูหน่อยได้ไหม?
- เกาหลีบาร์บีคิว - เชิญค่ะ
แต่กรุณาอย่าจับเนื้อนะคะ มันกำลังบ่มอยู่
แล้วถ้าคุณเสิร์ฟหลังบ่ม 153 วัน จะเกิดอะไรขึ้น?
วุ่นวายโกลาหลเลยไหม หรือว่า...
ดิฉันว่าแบคทีเรียคงจะวิ่งเข้าไป
สู่กระแสเลือดและไขสันหลังของลูกค้า
ทำให้ลูกค้าเป็นอัมพาต
และเสียชีวิตน่ะสิคะ
ใช่ค่ะ คงโกลาหลวุ่นวายกันน่าดู
ดีที่เราเป็นมืออาชีพ ถูกไหมคะ?
อยากทำงานให้เธอเลย
- เออ - เจ๋งเลย
เราอาศัยอยู่ที่นี่ค่ะ
เหรอ? พวกคุณอยู่ที่นี่เลยเหรอ?
ทุกคนเลยค่ะ
ยกเว้นเชฟเท่านั้น
ก็นะ...
ดวงวิญญาณหมู่คณะ ใช่ไหม?
ไม่ค่ะ คุณเฟลด์แมน มันมากกว่านั้นเยอะ
ที่นี่พวกเราคือครอบครัว
งานจะเริ่มทุกวันตอน 6 โมง เตรียมของเป็นเวลา 5 ชั่วโมง
เราเก็บเกี่ยว หมักวัตถุดิบ
ชำแหละ หมักซอส
เราปั่น ทำสเฟียร์
ทำเจล
- พวกเขาทำ "เจล" เหรอ? - ใช่
เราทำเจลค่ะ
ปกติมื้อเย็นที่นี่ใช้เวลา 4 ชั่วโมง 25 นาที
ทุกคืนจะจบหลังตีสอง
จึงดีที่สุดถ้าพวกเราอยู่ที่นี่ค่ะ
พวกคุณเคยหมดไฟไหม...
- "หมดไฟ" เหรอคะ? - ใช่ โทษๆ
คือเคยทำอะไรซ้ำๆจนเบื่อไหม?
เชฟของเรามีมาตรฐานสูงสุด พวกเราก็เช่นกันค่ะ
เราไม่เคยทำอะไรไหม้ นอกจากจะตั้งใจทำ เพื่อให้มีรสชาติอร่อย
ใครหิวแล้วบ้างคะ?
ตอนจบมีอาหารให้เรากินใช่ไหมเนี่ย?
เอ็ลซ่า
โทษนะ
เอ็ลซ่า เอ็ลซ่า ไฮ
แล้วใครอยู่ในนั้นเหรอ?
เชฟค่ะ
เราขอเข้าไปดูได้ไหม?
กระทั่งพวกเราก็ไม่ได้รับอนุญาต เข้าไปที่พักเชฟค่ะ คุณเล็ดฟอร์ด
มาเถอะ
เราต้องไม่รบกวนท่านมหาเทพ แห่งการปรุงอาหารนะ
ก็ได้
แต่แพะคือยอดเยี่ยมที่สุดไม่ใช่เหรอ?
ไม่ๆๆ สมัยก่อนน่ะ...
คิดว่าเขาจะเลือกไอ้เบิ้มนั่นเหรอ?
ฉันว่าเราน่าจะตั้งเวลาโพส
เหรอ? พาไปจุดสวยๆใช่ไหม?
ฉันจองจุดดีๆไว้หมดแล้ว
- คุณจะมาบอกทำไม - ด้วยชื่อจริงผมไง
ก็ฉัน...
หวัดดีอีกครั้งค่ะ
รับพาร์เฟท์ไหมครับ?
โอ้โห! ดูวิวสิ
อยากถ่ายรูปไหม?
นั่งไหนเนี่ย?
มา สลับที่กับผมหน่อย
- คุณ... - มิลส์ค่ะ
คุณมิลส์ คุณจะได้นั่งที่ของ คุณเวสเตอร์เว็ลท์นะคะ
คือ...คุณน่าจะได้เห็นวิวไง
ฉันไม่...
ไม่จำเป็นต้องเห็นวิวก็ได้
ไม่ ผมหันหน้าเข้าครัวเอง
- ขอบคุณค่ะ! - ขอโรเซ่ก่อนดีกว่าครับ
ทานให้อร่อยนะคะ
เชิญทุกท่านชมเชฟรังสรรค์อาหารได้นะคะ
แต่ขอความกรุณาอย่าถ่ายรูปจานอาหารของเราค่ะ
เชฟมีความรู้สึกว่า ความสวยงาม ในจานที่เขารังสรรค์
อยู่ในความไม่จีรังของทุกจาน
มาเร็ว พลาดไม่ได้เลย
เอ่อ...
ใช้เครื่องพาโค่เจ๊ททำใช่ไหมครับ?
ถูกต้องเลยครับ
เครื่องพาโค่เจ๊ทมันทำผงให้มีสัมผัสเหมือนหิมะได้
- เจ๋งเลย - ใช่ ผมก็มีเครื่องนึง
คุณความรู้ดีมากครับ คุณเล็ดฟอร์ด
รู้จักชื่อผมด้วยเหรอ?
เราต้องรู้จักชื่อทุกคนที่มาทานกับเราครับ
- แล้วหัวหน้าเชฟอยู่ไหม? ผมอยากคุยกับเขาหน่อย - คุณไปนั่งดีกว่าไหมครับ?
เราจะเสิร์ฟอาหารแล้วครับ
ได้ โอเค ขอบคุณมาก
- ว้าว - รับแลมบรัสโก้อีกไหมครับ คุณนาย?
ความใส่ใจรายละเอียดแบบโคตรดี!
หมอนั่นรู้ชื่อผมด้วย ที่รัก!
ใช่ แต่ไม่เห็นคุณถามชื่อเขานะ
ก็อย่างว่า
นั่นไง
ชิบหาย เขามองผมเหรอเนี่ย?
อาหารว่างพอดีคำ
- จืดเหรอ? เนี่ยนะจืด? - ก็มันจืดนี่
คุณชอบหน้าหนาวใช่ไหมล่ะ?
- ฉันไม่... - โคตรเพี้ยนเลย
นี่คือแตงกวาดองที่เราบีบเป็นลูก
เสิร์ฟกับนมหิมะและแป้งกรอบครับ
- ขอบคุณมาก - ทานให้อร่อยครับ
หมกมุ่นกับหิมะนี่จริงๆ
มันเหมือนโรคระบาด ไม่มีใครรอดด้วย
ได้รสชาติแพะไหม?
ตอนท้ายๆ นิดนึง
เธอบอกว่าเป็นนม
ผมเองก็สงสัย
- เธอไม่ได้บอกว่านมอะไรนี่ - ไม่ได้บอก
ฉันอยากฟังโฆษณาโชว์ของคุณ แต่ก่อนอื่นฉันอยากขอบคุณ
สำหรับสองปีหลังสุดนี้
โอกาสที่คุณให้ฉัน มัน...
ดีที่สุดในชีวิตคุณเลยสินะ?
ขอให้มีอีกเยอะๆก็แล้วกัน
ฉันพยายามจะดื่มลา ขอฉันทำได้ไหมเนี่ย?
- ไม่ ไม่ใช่หรอก ไม่ - ใช่สิ
- ฉันจะเริ่มตำแหน่งใหม่แล้ว - โอ้ย พระเจ้า!
แม่ฉันหางานให้ฉันที่โซนี่
ฉันบอกคุณไปแล้วเมื่อสองอาทิตย์ก่อน
นี่มือถือทำงานของฉัน
นี่บัตรเครดิตของบริษัทฯ
ทำอะไรน่ะ? คนอื่นใช้ไม่ได้นะ
และนี่กุญแจบ้านคุณในแอลเอ...
- ผมไม่มีกระเป๋าใส่แล้ว - อพาร์ทเมนท์คุณในนิวยอร์ก
และนี่ก็อีกที่ ที่เมียคุณไม่รู้
อแมนด้าเป็นไงบ้าง?
เอาไปเลย เพราะวันจันทร์ฉันจะไม่มาแล้ว
จะคุยจริงเหรอ?
จะคุยเรื่องชีวิตเนี่ยนะ?
- จริงดิ? เราสนิทกันเหรอ? - เฮ้ ฉันเองก็ไม่อยากคุย
- แต่เราไม่ควรคุยเหรอ? - ต้องคุยไหม?
ไม่ดีหรอก ไบรซ์ โอเคไหม?
ฉันกับอแมนด้าไม่ดีเท่าไหร่ ไม่ดีเลย
นายผิดเองรึเปล่า?
เธอต่างหาก เธอบังคับให้ฉัน ส่งข้อความหาเพื่อนร่วมงานเธอ
เออสิวะ ฉันผิดเอง เพื่อน
ฉันมันเลว
อย่างน้อยก็ยังมีงานทำวะ
- และมีเงินด้วย - ดื่มให้งานและเงิน
- เออ - เออ เพื่อน
พวกเรามันน่าสมเพช ว่าไหม​?
พระเจ้า เพื่อน ใครก็ได้ยิงเราที
ไม่ ฉันจะไม่เอามันไว้...
พระเจ้า ผมอยากเข้าไปอยู่ในนี้เลย
ไม่เป็นไรใช่ไหม ถ้าฉันไม่ชอบมันเหมือนคุณ?
ไม่ๆ ไม่เป็นไร
ผมนั่งกินกับสาวที่เจ๋งที่สุดที่นี่แล้ว
โอเค แล้วทำไมคุณถึงบ้าอาหารนัก?
ไม่รู้สิ คุณเข้าใจใช่ไหม เวลาคนเราชอบใคร
ไม่ว่าจะเป็นนักกีฬา นักดนตรี
หรือจิตรกร อะไรพวกนั้น?
พวกนั้นก็แค่ไอ้งั่ง สิ่งที่พวกนั้นทำ มันไม่มีประโยชน์
ก็แค่เล่นกับลูกบอล กับอูคูเลเล่ ไร้สาระ
แต่พวกเชฟ
พวกนั้นเล่นกับวัตถุดิบที่มีชีวิต
และความตาย มัน...
คือผมดูรายการ "เชฟเทเบิลส์" ทุกตอน สองหรือสามรอบแล้ว
ผมดูเชฟสโลวิคมา 20 รอบ
ผมดูเขาอธิบายตอนที่สตรอว์เบอรี่เขียว ห่ามกำลังพอดีเป๊ะ
ผมดูเขาจัดหอยเชลล์ลงจาน
ตอนที่กล้ามเนื้อมันหยุดกระตุกพอดี
มันคือศิลปะริมขอบเหว
แบบที่พระเจ้าทำ มันเหมือนกันเลย
พูดได้ดีมากเลย ไทเลอร์
- พอเถอะ อย่าน่า - ไม่! ฉันพูดจริงๆ
ฉันว่าฉันเริ่ม...เข้าใจแล้ว
- จริงเหรอ? - ใช่ ก็นิดหน่อย
คอร์สแรก
โอเค
ครับ เชฟ
สวัสดีครับ
สวัสดี
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
ขอต้อนรับสู่ฮอว์ทอร์น
ผมจูเลี่ยน สโลวิค
คืนนี้ถือเป็นเกียรติที่เราได้เลี้ยงทุกท่าน
เริ่มแล้ว...
ในอีกหลายชั่วโมงข้างหน้า คุณจะได้รับประทานไขมัน
เกลือ น้ำตาล โปรตีน
แบคทีเรีย เชื้อรา
พืชพรรณและสัตว์หลายชนิด
และบางจาน...ระบบนิเวศทั้งหมด
แต่ผมต้องขอร้องพวกคุณอย่างเดียว
อย่างเดียวเท่านั้น
อย่ากิน
เอาจริงเหรอเนี่ย?
จงชิมรส
เพลิดเพลิน
สนุกกับมัน
ขอให้คิดในทุกคำที่คุณตักใส่ปาก
สนใจมันอย่างเต็มที่
จงอย่าแค่ "กิน"
เมนูของเราล้ำค่ากว่านั้นมาก
ดูรอบๆตัวนะครับ
พวกเรามาอยู่บนเกาะนี้แล้ว
จงยอมรับ
ยอมรับทั้งหมด
และจงอภัย
ถึงตรงนี้
อาหารครับ!
ใช่ๆ เอามาเลย
มาแล้ว
ว้าว เหมือนเดินสวนสนามเลย
คอร์สแรกของเราเรียกว่า "ดิ ไอแลนด์" ครับ
บนจานคือพืชจากรอบๆเกาะนี้
วางบนก้อนหินจากชายฝั่ง
ท็อปด้วยน้ำทะเลกรองแช่เย็นจนเป็นวุ้น
ซึ่งจะปรุงรสจานนี้ระหว่างที่มันละลาย
ที่มีคนตกจากในทะเลก่อนหน้านี้ไง...
อะไรนะครับ?
เอ่อ...
ขอโทษครับ เชฟ
ไม่เป็นไร ใช่ครับ นี่คือหอยเชลล์พวกนั้น
และนี่คือสิ่งที่คุณต้องจำสำหรับจานนี้
พวกเรา ผู้คนที่อยู่บนเกาะแห่งนี้ ไม่มีความสำคัญ
เกาะและสารอาหารที่มันมี อยู่ในภาวะที่สมบูรณ์แบบอยู่แล้ว
โดยที่เราไม่ต้องไปเก็บเกี่ยว เปลี่ยนแปลง หรือตัดทอนมัน
สิ่งที่เกิดในห้องอาหารนี้ไร้ความหมาย
ถ้าเทียบกับสิ่งที่เกิดขึ้นในธรรมชาติข้างนอก
ในดิน ในน้ำ
ในอากาศ
พวกเราเป็นเพียงหนึ่งส่วนล้านของวินาที
ธรรมชาติคือนิรันดร์
ทานให้อร่อยครับ
ฟังดูดีจัง
คุณร้องไห้เหรอ?
ผมว่ามันซึ้งมากเลยน่ะ
มันสวยงามมาก จนผม...
สวยจนผมแทบทานไม่ลงเลย
รู้ไหม
ร้านอาหารที่ดีที่สุดที่บ้านเกิดฉัน...
คุณว่าเชฟไม่โมโหผมหรอก ใช่ไหม?
เรื่องหอยเชลล์น่ะ?
คุณไม่ต้องเรียกเขาว่าเชฟก็ได้ ไทเลอร์
ฉันมั่นใจว่าเขาไม่รู้จักคุณหรอก
ผมแค่อยากให้เขา...
- ชอบคุณงั้นเหรอ? - ใช่ ประมาณนั้น
ไทเลอร์ คุณเป็นลูกค้านะ
คุณจ่ายเงินให้เขาทำอาหารให้กิน
เขาจะชอบคุณหรือไม่ชอบ ไม่สำคัญหรอก
ใช่ เดี๋ยว หมายความว่าไง?
เปล่า
ใจเย็น กินหินคุณเถอะ
สำหรับไวน์จับคู่ มาจากคาโรลีน มอเรย์ เพื่อนของเราครับ
ชาซางญา มอนตราเชต์
พรีเมียร์ ครู ปี 2014 ครับ
ไม่ได้มาจากไร่องุ่นแห่งเดียวเท่านั้นนะครับ
แต่จากองุ่นแถวเดียวทั้งขวดด้วย
- ว้าว เยี่ยมเลย - อร่อยมากครับ
คิดว่ายังไง? ผมว่ามัน...
เกือบเยี่ยมแล้ว ติดนิดเดียว
ติดนิดเดียว
จัดจานควรดีกว่านี้หน่อย
นี่มันใช้แหนบหนีบทุกอย่างเลย
แต่รสชาติถือว่าดี สะอาดมาก
มันมี...ความธาลาสสิคมากๆ
- "ธาลาสสิค" เหรอ? - มีความเป็นทะเลน่ะ
ธาลาสซาเป็นจิตวิญญาณบรรพกาลของทะเล
อ๋อ ธาลาสซากับพอนทัส
- ใช่ ใช่ ใช่ - ถูกต้อง คือเรากำลัง...
เรากำลังกินท้องทะเลอยู่
เรากินท้องทะเลอยู่
- ใช่ - ใช่
เป็นไง?
อร่อยดี
คุณจะพูดแค่ "อร่อยดี" ในรายการ ไม่ได้นะ คุณต้อง...
คุณต้องเสริมคำพูดหน่อย
พระเจ้าช่วย นี่ไม่ใช่ผ่าสมองนะ โอเคไหม?
- นี่มันรายการท่องเที่ยวกินอาหาร - ฉันรู้ โอเค ลองสิ
ลองเสนอให้ฉันฟังหน่อย
เราจะไปอิตาลีกัน โอเคไหม?
ถ่ายผมใส่กางเกงคาพรี บนรถเวสป้าสีพาสเทล
ขี่ไปหาฟาร์มชีสซักที่
ผมกินชีสนั่น แล้ว...
ให้กล้องซูมถ่ายหน้าผม
ผมหลับตา แล้วแกล้งทำเป็นถึงจุดสุดยอด เสร็จแล้วไปแอฟริกาใต้ต่อ
ที่นั่น ผมอาจจะ... คุยว่าการเหยียดเชื้อชาติมันไม่ดีนะ
รู้ตัวอีกที ถึงงานเอ็มมี่แล้ว
- แค่นี้เหรอ? - โอเคไหม? ผมกินได้หรือยัง?
นี่เหรอที่คุณจะเสนอให้ บริษัทสตรีมมิ่งสามที่ตอนวันจันทร์?
เออ นั่นแหละ
พระเจ้า โคตรเละเลย
ฉันว่าคุณมีประวัติเมาแล้วขับ ไปแอฟริกาใต้ไม่ได้หรอกนะ
- ชอบไหมวะ? - อาหารนากนี่เหรอ?
เออ ดีอยู่
ฉันเคยกินหอยอร่อยแบบนี้
ริคาร์โด้ เชฟที่บ้านทำให้กิน นายรู้จักใช่ไหม? หมอนั่นเก่งมาก
- สุดยอด - ช่างแม่ง...
อย่างน้อยก็ไปคุยได้ ว่ามากินที่นี่แล้วเนอะ?
พ่อฉันเคยพูดว่าคนเราต้องซื้อประสบการณ์
จานนี้เหมือนทิวทัศน์บ้านชานเมืองเลย
อะไรวะเนี่ย?
วันก่อนฉันเจอเพอร์รี่ที่เดลาเร็นติด้วย
เหรอ?
เป็นไงบ้างล่ะ?
ก็...
เพอร์รี่เหมือนเดิมนั่นแหละ
ขอบคุณมาก
จัดจานในอีกห้านาที!
ครับเชฟ!
คอร์สที่ 2
เขาจะทำแบบนั้นตลอดเหรอ?
ขนมปังมีมานานกว่า 12,000 ปีแล้ว
โดยเฉพาะในหมู่คนจน
แป้งและน้ำ
จะมีอะไรง่ายไปกว่านี้อีก?
กระทั่งปัจจุบัน เมล็ดพืชถือเป็น 65% ของการเกษตรทั้งหมด
ผักและผลไม้ถือเป็น 6% เท่านั้น
คนจนสมัยกรีกโบราณเอาขนมปังชืดๆ จุ่มไวน์กินเป็นอาหารเช้า
พระเจ้าเองยังสอนให้เราภาวนา
- ด้วยการขอขนมปังทานทุกวัน - ขอขนมปังทานทุกวัน
มันถือเป็นอาหารของคนทั่วไปเสมอมา
แต่พวกคุณ แขกของผม ไม่ใช่แค่คนทั่วไป
ดังนั้นคืนนี้...
เราไม่มีเสิร์ฟขนมปัง
จานขนมปังที่ไร้ขนมปัง ไม่มีขนมปัง เครื่องจิ้มเท่านั้น
- เชฟล้อเล่นแน่ๆ - เชฟพูดเล่นแหง
- เหนือระดับได้อีก - แล้วจะไม่...
ว้าว จริงด้วย
จะไม่เสิร์ฟขนมปังในร้านที่ดังเพราะขนมปังได้ไง
- อะไรเนี่ย? - ขอบคุณค่ะ
ไม่ได้หลอกกันใช่ไหมเนี่ย?
- อะไรเนี่ย? - ไม่จริง
หลอกกันแน่ๆ
เอาจริงเหรอวะเนี่ย?
ขอเชิญ
ทานเครื่องจิ้มที่โดดเดี่ยวให้อร่อยนะครับ
"ขนมปังที่คุณจะไม่ได้รับประทานคืนนี้
ถูกทำจากข้าวสาลีชื่อ "เรด ไฟฟ์"
ที่เราผลิตร่วมกับหุ้นส่วนของเรา ที่เทฮาชาปี เกรน โปรเจ็ค
โปรเจ็คที่อุทิศการสงวนเมล็ดพันธุ์"
บ้าสิ้นดีเลย!
บอกเลยว่าไอ้พวกที่วางมาในจานเนี่ย
อร่อยจริงอยู่นะ
บ้ามากไปหน่อย ว่าไหม?
ฉันว่าโหดมากเลยแหละ
คือตัวเชฟน่ะรู้เรื่องประวัติศาสตร์อาหาร ดีมากอยู่แล้ว...
ฉันเองก็เหมือนกัน
แน่นอน
แต่ฉันว่าซอสตัวนี้เหมือนมันแตกตัวนิดนึง
ใช่
ผมเห็นตั้งแต่วางจานแล้ว แต่ไม่อยากพูดอะไร
มันแตกตัว แน่นอนเลย
ซึ่งมัน...คือเราไม่น่า...
เราไม่น่าจะเห็นอะไรแบบนี้ในร้านระดับนี้
- แต่ก็นี่ไง - ใช่
พระเจ้า นี่มันไม่มีสุดกว่านี้แล้ว
ที่เชฟผสมเรื่องราวประวัติศาสตร์ลงไปแบบนี้
คือเราต้องเดาธีมของมื้อนี้ ว่ามันคืออะไรแน่
ไม่รู้หรอกจนกว่ามื้อนี้จะจบ
เดี๋ยวนะ นี่คุณ...ชอบเหรอ?
ชอบสิ
นี่เชฟดูถูกคุณอยู่นะ
ไม่ คุณไม่เข้าใจหรอก
มันคือคอนเซ็ปต์
ฉันรู้ว่าคอนเซ็ปต์คืออะไรนะ ไทเลอร์
เชื่อผมสิ เชฟกำลังเล่าเรื่อง
อาหารของเขาถึงน่าตื่นเต้น
เขาไม่ได้เป็นแค่เชฟ แต่เป็น คนเล่าเรื่องด้วย
เขาไม่สนกฏอะไรทั้งสิ้น
จะว่าฉันบื้อก็ได้นะ แต่ฉันว่า บางกฏก็ควรเคารพบ้าง เช่น...
เสิร์ฟอาหารให้คนที่มากินที่ร้านน่ะ
ที่รัก ไม่มีใครเรียกคุณว่าบื้อหรอก
ฉันทำขนมปังเองนะ
- จริงเหรอ? ผมไม่รู้เลย - จริงสิ
คือฉันทำแบบลวกๆ
สไตล์บ้านๆ ใส่ยีสต์เยอะๆ
แล้วคุณใช้ยีสต์แบบไหนล่ะ?
ฉันทำเองจากแอปเปิ้ล
แหงล่ะ คุณทำเองอยู่แล้ว
แม่คนโหด
- คุณบลูมคะ? - หืม?
นี่ซอสแตกตัวอีกชาม
อภินันทนาการจากเชฟสโลวิคค่ะ
โทษนะครับ
ทุกอย่างน่าพอใจไหมคะ?
ที่จริงก็ไม่หรอกครับ ขอบคุณมากที่ถาม
คืออาหารอร่อยมาก
และเราก็เข้าใจคอนเซ็ปต์ของเชฟอย่างดี
แต่เราขอขนมปังหน่อยได้ไหม?
ขอแบบไม่มีกลูเตนให้เพื่อนผมด้วยได้ไหมครับ?
ไม่ได้ค่ะ
"ไม่ได้?"
ไม่ได้ค่ะ
โอเค
เข้าท่ามาก ผมเองก็ไม่อยากทำแบบนี้
แต่คุณรู้ว่าเราเป็นใครใช่ไหม?
ค่ะ
เหรอ? คุณรู้เหรอว่าเราเป็นใคร?
ฉันรู้ว่าคุณเป็นใครค่ะ
งั้นคุณคงรู้ว่าเราทำงาน กับดั๊ก แวร์ริค ถูกไหม?
ไม่ค่ะ คุณทำงานให้คุณแวร์ริค
ใช่เลย
งั้นคุณก็รู้ว่าเราอยู่ทีมเดียวกัน
ขอขนมปังให้เราหน่อยสิ
- ขอร้องล่ะ - เราไม่บอกใครหรอกน่า
- ผมสัญญา โอเคไหม? - ไม่ได้ค่ะ
คุณบอกว่า "ไม่ได้" เหรอ?
ใช่ค่ะ ฉันพูดว่า "ไม่ได้"
- โอเค - โอเค
- ว้าว - โอเค
งั้นก็แค่นี้แหละ ขอบใจนะ
ขออนุญาตนะคะ?
ไม่ต้องก็ได้...โอเค
คุณจะทานได้หน่อยกว่าที่ต้องการ
แต่มากเกินกว่าที่คุณควรได้
ยินดีที่ได้บริการนะคะ
ผมยังอยู่ในภาวะคีโต ถือว่าดีนะ
ยิ่งไม่มีขนมปังยิ่งทำให้ตั้งใจเลย
โคตรอร่อย เอามาดองศพผมทีเถอะ
- คุณจะไม่ลองกินหน่อยเหรอ? - ไม่
- ไม่เหรอ? - ไม่
นี่มันของดีมากนะ
- งั้นผมขอกินเองนะ - เอาเลย
มันเป็นอุบัติเหตุครับ
ผม...
ผมขอโทษครับ ผม..
ไม่ ผมขอโทษจริงๆ
คุณไม่แตะอาหารเลย
ก็มัน...
ไม่มีอาหาร
ไม่หรอก นี่แหละอาหาร
คือ...เดี๋ยวมีมาอีกหลายจาน
- ฉันไม่อยากอิ่มเกินไป - เป็นไปไม่ได้หรอกครับ
ผมออกแบบปริมาณมาอย่างดีแล้ว
คุณไม่อิ่มเกินไปแน่นอน
กินเถอะครับ
คุณจะเข้าใจเมนูได้ก็ต่อเมื่อคุณกิน
แต่คุณบอกเราเองว่าอย่ากิน
ไม่ได้หมายความแบบนั้นครับ มาดาม คุณเองก็ทราบดี
ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะ
แต่ฉันเลือกเองได้ว่าจะกินอะไรและตอนไหน
ขอบคุณค่ะ
พระเจ้า น่าอายมากเลย
- "น่าอาย" เหรอ? - ใช่
ไทเลอร์ หมอนั่นงี่เง่าจะตาย
อย่านะ ขอร้อง
คุณไม่เห็นต้องหยาบคายแบบนั้นเลย
- อะไรนะ? - เขาแค่ขอให้คุณกิน
- ก็ฉันไม่ชอบนี่ - ลองหน่อยสิ
ขอล่ะ
อีก 3 นาทีจัดจานนะ เพื่อน!
ครับ เชฟ!
คอร์สที่ 3
นี่คือไวน์พิโนต์ นัวร์ ปี 2013 จากรอสส์ ค็อบบ์ครับ
เราใช้เครื่องปั่นไวน์ เพื่อปลุกรสชาตของมันออกมาครับ
โอ๊คสโลวาเนียน กลิ่นเชอร์รี่ และกลิ่นยาสูบ
เคล้าด้วยความรู้สึกปรารถนาและความเศร้า
- ครับ เชิญดื่มครับ - ความปรารถนาและความเศร้า
ความรู้สึกโปรดฉันเลย
เธอมองมาอีกแล้ว
เรารู้จักเธอจากที่ไหนนะ?
เราไม่รู้จักเธอหรอก
แต่เธอหน้าเหมือนแคลร์อยู่นะ
ทำไมคุณเอาแต่พูดแบบนั้น? เธอไม่เหมือนเลย
คุณไม่คิดงั้นเหรอ?
เธอไม่เหมือนแคลร์ของเราเลย
หน้าตาห่างเหินแบบนั้น
คุณอย่าหมกมุ่นได้ไหม?
ผมรู้ สมมติว่าถ้าคุณไป...
- ใช่ - ซึ่งคุณไม่ไปอยู่แล้ว...
คุณจะไปทำอะไร?
ผู้บริหารด้านงานพัฒนา
มันคืออะไร?
สายงานพัฒนา ฉันจะได้ช่วย พัฒนานู่นนี่นั่น...
แล้วมันดีกว่าทำงานกับผมยังไง?
เพราะงานที่นั่นมันมีอนาคต
- มันเป็นองค์กร... - ใช่ โอเค
เป็นอนาคตอีกแบบนึง คุณเข้าใจไหม?
ที่บริษัท...
ยังดีที่เป็นแค่การสมมติ
คอร์สต่อไปเรียกว่า "ความทรงจำ" ครับ
นั่นคือสิ่งที่จานนี้จะให้คุณ
ความทรงจำ
ผมขออนุญาตเล่าความทรงจำของผม
สมัยผมยังเป็นเด็กในวอเตอร์ลู ไอโอวา
คืนวันอังคารเป็นคืนทาโก้
เยี่ยม!
ทาโก้วันอังคาร!
เยส!
และผู้หญิงคนนี้...
นี่คือแม่ผมเอง
อย่างที่พวกคุณเห็น เธอกำลังเมา
ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรครับ
ตอนผมอายุเจ็ดขวบ
วันอังคารวันนึง พ่อผมเมากลับบ้านมา
เมามากด้วย
ซึ่งก็ไม่แปลก
แม่ผมโกรธและตะคอกใส่พ่อผม
พ่อผมเอาสายโทรศัพท์มารัดคอเธอ แล้วดึงจนตึง
ผมร้องไห้เลย
ผมกรีดร้อง ขอให้พ่อหยุด
เพื่อทำให้พ่อหยุด
ผมต้องเอากรรไกรในครัวแทงโคนขาพ่อ
แม่จำได้ใช่ไหมครับ?
ที่จริงคืนนั้นผมน่าจะแทงคอเขาซะเลย
แต่สมัยเด็กๆ พวกเรายังไม่ฉลาดกันทั้งนั้น
คุณคงนึกภาพออกว่า...
มันเป็นคืนทาโก้ที่ลืมไม่ลง
- ดีนะที่ไม่ฆ่าพ่อตัวเอง - อะไรกันเนี่ย?
- น่าดูมาก - คุณชอบเหรอ?
ใช่ ก็เรื่องราวที่ทำให้เขา เป็นยอดเชฟไง
เพื่อน หมอนั่นเล่นตลกโหดจริงว่ะ
เขาซีเรียสมากจริงๆ
สำหรับจานนี้...
สะโพกไก่เบรสที่เรารมควันเองในสไตล์เม็กซิกัน
และแผ่นตอร์ติญาที่ทำจาก แป้งข้าวโพดของเราเองครับ
- นี่เป็นหนึ่งในจานเด็ดของร้านฮอว์ทอร์น - ขอบคุณครับ
เราเปลี่ยนเมนูกันตลอดเวลา แต่อย่างที่คุณบลูมทราบดี
จานนี้อยู่ในเมนูเรามาตั้งแต่วันแรก
มันเป็นอย่างที่คุณเคยพูดว่า...
จานนี้ทำให้คุณปรากฏบนแผนที่
จานนี้ทำให้ผมปรากฏบนแผนที่
ส่วนจะเป็นแผนที่อะไร...
ผมเองก็ยังสงสัย
อย่างไรก็ตาม เพราะเราเปลี่ยนแปลงตลอด และกลัวจะตกยุคสมัย
นี่เป็นจานคลาสสิคที่ถูกอัพเดท
ภาพบนแผ่นตอร์ติญาถูกทำขึ้น ด้วยเครื่องยิงเลเซอร์
เป็นครั้งแรกที่เราใช้มันนะครับ
เราหวังว่าคืนทาโก้นี้จะปลุก ความทรงจำให้เราทุกคน
ทานให้อร่อยครับ
เขาต้องทำทาโก้แน่อยู่แล้ว
เชิญครับ
อะไรเหรอ ลิล?
ภาพร้านอาหารน่ะ
เอ่อ...
ร้านที่ฉันเคยรีวิวและปิดไปหมดแล้ว
เหมือนจะแซวคุณ ว่างั้น?
ก็คงงั้น
ริชาร์ด นี่อะไรเนี่ย?
แผ่นทาโก้ ไว้ทำทาโก้ไง
ไม่ รูปพวกนี้น่ะ นี่มันพวกเรานี่
นี่หลังจากที่คุณผ่าเนื้องอกจากหน้าผาก
ผ้าพันแผลยังอยู่เลย
น่ารักเนอะ? จำพวกเราได้ด้วย
ไทเลอร์ รูปคุณฌหรอ?
ใช่ ภาพจากคืนนี้ ที่ผมถ่ายรูปในร้านนี่แหละ
พระเจ้า หมอนี่มันยังไงเนี่ย?
นึกแล้ว เขาเกลียดผม
โธ่เอ๊ย ผมไม่ได้คิดว่าเขาจะว่าอะไร
- ผมไปขอโทษดีไหม? - ขอโทษเรื่องอะไร?
- โอ้โห ดูสิ... - อะไรเหรอ?
เรื่อง "คอลลิ่ง ด็อกเตอร์ซันชายน์"
พระเจ้า ฉันลืมเรื่องนั้นไปแล้ว
บทโง่ๆ หนังห่วยๆ
แต่ตอนถ่ายสนุกดี
อาจจะล้อเล่นแหละ คุณเป็นเพื่อนกับเชฟใช่ไหม?
ใช่ เพื่อนกันก็งี้
ถ้าจะถามว่าผมมีเพื่อนบ้างไหม?
เดี๋ยวนะ...
เฮ้ ทุกคน อะไรวะเนี่ย?
นี่มัน...
พวกนี้เอามันมาได้ไง?
แบบฟอร์มการโอนเงิน
ชักไม่ดีแล้ว
เอ่อ โทษนะ
มีอะไรให้ช่วยคะ?
มีสิ นี่...
นี่มันอะไรกัน?
ตอร์ติญาค่ะ
ใช่ แต่นี่มันอะไรกัน?
มันคือแผ่นตอร์ติญา
พร้อมข้อมูลทางภาษีของบ.เอ็คโค่ไบรท์ กับเอกสารอื่นๆ
ที่แสดงว่าบริษัทของคุณ สร้างใบเสร็จปลอมขึ้นมา
คุณไปเอามาได้ยังไง?
ขอโทษค่ะ แต่เชฟไม่เคย เปิดเผยสูตรอาหารนะคะ
รู้ไหมว่าคุณจะเดือดร้อนมากแค่ไหน?
เราจะทำให้ที่นี่ถูกปิดตอนเช้าเลย เข้าใจไหม?
อ๋อ ไม่จำเป็นหรอกค่ะ
ทานให้อร่อยนะคะ
นี่คุณกับ...
ผู้หญิงคนนี้เป็นใครน่ะ?
เอ่อ...
ผมจะไปรู้ได้ไง? มันของปลอม
แค่มุกตลกโง่ๆ
มันก็แค่ทาโก้ โอเคไหม? ทำอะไรนายไม่ได้หรอก
เออ ทาโก้ที่อาจจะใช้ในศาลได้ไง
เรามีสิทธิ์ปฏิเสธได้เต็มที่ และถ้าพวกมันจะแจ้งจับเรา...
ใช่!
ถ้าจะจับเรา ก็เท่ากับจับแวร์ริคด้วย
พวกมันก็จะซวยเหมือนเรานี่แหละ
ถูกไหม? เรารอดแล้ว
ถูกไหม?
- เออ เราไม่เป็นไรหรอก - เออ ช่างแม่ง
พวกนั้นถ่ายรูปคุณโดยคุณไม่ยินยอมไม่ได้นะ
หยุดพูดให้ผมคิดก่อนเถอะ โอเคไหม?
ผมต้องแก้สถานการณ์ให้ได้
ฉันจะบอกให้ว่าจะแก้ยังไง
ส่งจานนี้กลับไปไง โทษนะคะ
- โทษนะคะ! คุณ ไฮ - เฮ้ มาร์โกต์ มาร์โกต์!
นี่คุณดีตนิ้วใส่ฉันเหรอ?
รู้ไหมว่าผมจองร้านนี้นานแค่ไหน?
ไม่รู้ ฉันไม่สนด้วย
ร้านนี้คุณส่งอาหารกลับไปไม่ได้นะ แม่เด็กน้อย
แค่ให้เข้าร้านมาก็ต้องขอบคุณแล้ว
- คุณเรียกฉันว่าอะไรนะ? - แม่เด็กน้อยไง
เพราะคุณแม่งทำตัวเหมือนเด็ก
ไทเลอร์ คุณต้องขอโทษฉันเดี๋ยวนี้เลย
คุณพูดกับฉันแบบนั้นไม่ได้นะ
ได้สิ เพราะผมเป็นคนจ่ายมื้อนี้
คุณน่าจะเงียบแล้วกินซะ
อืม พระเจ้า
พระเจ้า
อร่อยมากๆ คุณต้องลอง
ไม่ล่ะ ขอบใจ อย่าให้ฉันกวนคุณเลย
คุณมิลส์?
มีอะไรให้ช่วยไหมคะ?
ฉันแค่หาห้องน้ำน่ะ
ทางนี้เลยค่ะ
ขอบคุณมาก
แล้วหลังประตูสีเงินนี่มีอะไร?
สิ่งสุดพิเศษค่ะ
ไม่ อย่าเข้ามา...
คุณไม่ควรมาในนี้นะ
ผมอยากรู้ว่ามีอะไร
ที่ทำให้คุณไม่ชอบในคอร์สล่าสุด
คุณแทบไม่กินอาหารเลย
ทำไม?
ผมต้องรู้ว่าทำไมคุณไม่กิน?
คุณจะสนใจทำไม?
ผมซีเรียสกับงานมาก และคุณไม่กินเลย
มันทำให้ผมเจ็บปวด
สงสัยฉันคงไม่ค่อยหิว
ผมบอกไปแล้วว่าผมเป็นใคร
ผมจูเลี่ยน สโลวิค เป็นเชฟที่นี่
แล้วคุณเป็นใคร?
ผมจะถามอีกครั้ง คุณเป็นใคร?
ฉันมาร์โกต์ มิลส์
คุณมาจากที่ไหน มาร์โกต์?
แกรนด์ ไอแลนด์ เนบราสก้า
คุณรู้สึกดีขึ้นบ้างหรือยัง?
อยากได้ที่อยู่รถบ้านแม่ฉันด้วยไหม ไอ้บ้า?
ไม่ มันไม่ใช่ตัวตนที่คุณอยากให้ผมรู้จัก
คุณเป็นใคร?
ฉันมาร์โกต์
คืนนี้คุณไม่ควรมาที่นี่
อย่ามาขวางทางฉัน
คอร์สที่ 4
ยังอลังอยู่ แต่เบาลงหน่อย
เหมือนสไตล์มินิมิราซูโตะของญี่ปุ่น
แต่เขาขี้เล่น ถูกไหม?
ใช่
มาคุยเรื่องทาโก้กันดีกว่า
มันคือการสนทนา ขี้เล่นดี
ผมตื่นเต้นมาก
เราพร้อมสำหรับคอร์สต่อไปแล้ว
- ซึ่งผมคิดว่าพวกคุณจะ... - โทษนะครับ
แต่นี่มันอะไรกันแน่?
เพราะผมพูดให้จบก่อนได้ไหม? ไม่เป็นไรนะครับ?
ขอบคุณมาก
แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ขอเชิญพบกับ ผู้ช่วยเชฟ เจเรมี เลาเด้น
เจเรมีเป็นคนรังสรรค์จานต่อไป
มันเรียกว่า "ความยุ่งเหยิง"
เขามาจากสปาร์คส์ เนวาด้า
เจเรมีศึกษาที่สถาบันการทำอาหารที่ไฮด์ปาร์ก
เป้าหมายของเจเรมี ที่เขาเคยเขียนเปิดใจในจดหมาย
คือการได้ทำงานให้ผมที่ร้านฮอว์ทอร์น
ถูกไหม เจเรมี?
ครับ เชฟ
เจเรมีมีพรสวรรค์มาก
เขาเก่ง
เก่งมากๆด้วย
แต่เขาไม่ได้เยี่ยมยอด
และจะไม่มีวันเยี่ยมยอด
เขาต้องการเป็นที่เคารพอย่างผม ต้องการงานและพรสวรรค์อย่างผม
เขาปรารถนาจะยิ่งใหญ่ แต่จะไม่มีวันทำแบบนั้นได้
ถูกไหม เจเรมี?
ครับ เชฟ
เหมือนตอนผมอายุเท่าเขา
เจเรมีทิ้งทุกอย่างเพื่อทำตามเป้าหมาย
และเหมือนผม ชีวิตเขาคือความกดดัน
กดดันที่ต้องทำอาหารที่ดีที่สุดในโลก
และแม้ทุกอย่างจะถูกต้อง อาหารจะสมบูรณ์แบบ
ลูกค้าพึงพอใจ และนักวิจารณ์อาหารด้วย
แต่ก็ไม่มีทางหนีความยุ่งเหยิงพ้น
ความยุ่งเหยิงที่คุณสร้างขึ้นมาในชีวิต
ในร่างกายคุณ ในสติของคุณ
ด้วยการมอบทุกอย่างที่คุณมี เพื่อเอาใจคนที่คุณไม่เคยรู้จัก
เจเรมี...
คุณชอบชีวิตนี้ไหม?
ชีวิตที่คุณเคยฝันถึงน่ะ?
ไม่ครับ เชฟ
คุณอยากได้ชีวิตของผมไหม?
ไม่ใช่ตำแหน่งหรือพรสวรรค์ของผม
ชีวิตของผม
ไม่ครับ เชฟ
แขกผู้มีเกียรติครับ คอร์สที่ 4 ในวันนี้
"ความยุ่งเหยิง" จากผู้ช่วยเชฟ เจเรมี
ชิบหาย!
พระเจ้า!
ทำอะไรน่ะ?
แกเป็นบ้าอะไร?
อะไรเนี่ย?
ช็อคเลยแฮะ ไม่รู้เลยว่าจะเป็นแบบนี้
อะไรวะ เพื่อน?
นั่งลงเถอะครับ นั่งก่อน
ไม่มีอะไรหรอก
- มันเกิดอะไรขึ้น? - แค่ส่วนหนึ่งของเมนูน่ะครับ
- เป็นส่วนหนึ่งของโชว์นี้ - โชว์เหรอ?
นี่การแสดงเหรอ? ไม่ใช่...
คุณจ่ายเงินมาเพื่อสิ่งนี้แหละ
คือการแสดงเหรอ? อะไรเนี่ย?
นี่เป็นประสบการณ์ที่หาที่ไหนไม่ได้
- คุณช่วย... - อะไรวะ เพื่อน?
กลับไปนั่งที่นะครับ
ขอบคุณมาก
เขาตายเหรอ?
ต้องเป็นการแสดง หรือ...
- อยู่ตรงนั้นนะครับ - ผมต้องขออนุญาตให้...
- คุณนั่งลงนะครับ - ฉันเคยเห็นพวกเขา...
- ใช้มันมาแล้ว - ไม่ตลกเลยนะ
อะไรวะ?
- นี่ของจริงใช่ไหม? - เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
- มันดูเหมือนจริงมากเลย - ไม่ๆๆ
นี่แค่การแสดง ถูกไหม?
พูดบ้าอะไรของคุณ?
หมอนั่นเพิ่งยิงตัวตาย โอเคไหม?
มันดูจริงมากนะ ลิลเลี่ยน เหมือนจริงมาก
นี่มัน...แค่การแสดง เป็นศิลปะ
ใช่เหรอ?
ใช่ เชฟชอบทำแบบนี้แหละ
มันเป็นส่วนหนึ่งของเมนู
"ความยุ่งเหยิง" เนื้ออบเสิร์ฟกับมันฝรั่งตุ๋นน้ำมัน และไขกระดูกวัว พร้อมผักอบในหม้อแรงดัน และน้ำราดจากกระดูกวัว ขอจงสู่สุขคติ เจเรมี เลาเด้น
กินซะ!
ขอให้อร่อยครับ
เริ่มคอร์สที่ 5 ได้แล้ว
ครับ เชฟ!
ไทเลอร์ นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น?
เรามีไวน์ไบโอไดนามิค คาเบอร์เนต์จากฝรั่งเศส
จากเพื่อนของเราที่โดเมน เบรต็องครับ
ตัวนี้ไม่มีการเติมซัลไฟต์นะครับ มีกลิ่นยุ้งข้าวอ่อนๆ
ถือว่าเข้ากันได้ดีกับเนื้ออบมาก ทานให้อร่อยนะครับ
- เราจะกลับแล้ว เดี๋ยวนี้เลย - ฉันต้องเอาผ้าพันคอก่อน
- ช่างมันเถอะ ลุกขึ้น - แต่ฉัน...
คุณลีแบรนท์คะ?
- เราจะกลับแล้ว - มีอะไรหรือเปล่าคะ?
เราจะกลับแล้ว
ไม่มีเรือจะออกนะคะ
งั้นผมจะโทรเรียกเฮลิคอปเตอร์
คงยากค่ะ เพราะไม่มีสัญญาณโทรศัพท์
ถอยไปน่า
พระเจ้า ทำตามที่พวกนี้สั่งเถอะ!
ผมจัดการเอง
- ให้ผมจัดการเอง - ด้วยมือข้างไหนคะ คุณลีแบรนท์?
อะไรนะ?
คุณจะใช้มือข้างไหนจัดการคะ? ข้างขวาหรือข้างซ้าย?
พูดบ้าอะไรของคุณเนี่ย?
เรามาเลือกกันดีไหมคะ?
เลือกอะไร?
ก็ดี มือซ้าย
นิ้วนาง
ปล่อยฉันออกไปนะ! ปล่อยสิ!
ไม่!
ไม่เอาน่า
- อย่าทำเขาแบบนั้น - ทำบ้าอะไรวะ?
ไม่เอาน่า ใจเย็นๆ! อย่าทำเขา!
อย่ายุ่งกับตาแก่นั่น!
คุณลีแบรนท์ อยู่นิ่งๆค่ะ
ทำบ้าอะไรวะ?
ริชาร์ด!
กรุณานั่งกับที่นะคะ
อะไรวะ...
มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย? ตามหมอให้เขาสิ
ต้องให้ช่วยพากลับไปนั่งไหมคะ?
นั่นนิ้ว นิ้วตกอยู่นั่น
หมอนั่นเจ็บจนร้องลั่นเลย!
กรุณานั่งลงด้วยครับ
ไม่ขำเลยนะ แม่คุณ! พระเจ้า!
มันเป็นส่วนหนึ่งของเมนูครับ
พระเจ้า!
เรื่องจริงใช่ไหมวะเนี่ย? ฉันไม่ทนหรอกนะ
- ผมจะไม่ยอมเป็นตัวประกัน ยอมไม่ได้ - งั้นทำไมคุณไม่ไปคุยกับมันล่ะ?
ไปคุยสิ! คุณรู้จักเชฟใช่ไหม?
ผมโม้ไปงั้นแหละ
ทำไม?
เพราะฉันมันพวกชอบอ้างชื่อชาวบ้าน โอเคไหม?
แหวนของสามีคุณค่ะ คุณนาย
- ขอบใจนะ - ยินดีค่ะ
เท็ด เท็ด!
ฉันว่าเรื่องทั้งหมดนี้ทำเพื่อเรา
ฉันหมายถึงเราสองคน
เชฟถึงส่งข้อความให้ฉันไง นี่มันอร่อยมากด้วย ถูกไหม?
แสดงได้เยี่ยมมากเลย
พูดบ้าอะไรของนาย?
เชฟสโลวิคอยากพบคุณในครัวค่ะ
- ผมขอไปด้วยได้ไหม? - ไม่ได้ค่ะ
ไม่ๆ ผมขอโทษ แต่คุณผิดแล้ว
ทำไมคุณถึงทำแบบนี้?
คุณแค่ผิด ก็แค่นั้นเอง
คุณพูดอะไรของคุณ?
คุณเป็นใคร?
มาร์โกต์
ฉันชื่อมาร์โกต์
ผมเสิร์ฟมาร์โกต์มาหลายคนแล้ว คุณไม่ใช่มาร์โกต์
- ไม่ใช่ - แล้วมันสำคัญตรงไหนวะ?
มันสำคัญเพราะเมนูและรายการแขกคืนนี้
ทั้งคืนนี้ถูกวางแผนมาอย่างยากลำบาก
และคุณไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งในแผนนี้
มันทำให้ทุกอย่างเสียไปหมด
ถ้าจะกินต่อได้ ผมจำเป็นต้องรู้ ว่าจะจับคุณนั่งตรงไหน
กับเราหรือกับแขก?
มัน... สำคัญมากจริงๆ
แล้วคุณจะไว้ชีวิตฉันงั้นเหรอ?
ไว้ชีวิตคุณเหรอ? ไม่หรอก!
ไม่มีทาง
คุณไม่รู้เหรอว่าทำแบบนั้นเมนูก็เสียหายหมด?
คืนนี้พวกเราทุกคนต้องตาย
ถูกไหม?
ครับ เชฟ!
ฉะนั้นคำถามคือ...
คุณอยากจะตายกับผู้ให้... หรือกับผู้รับล่ะ?
แต่ยังไงฉันก็ต้องตายใช่ไหม?
บังคับกันชัดๆ
ไม่เลย ในครัวนี้ไม่มีการบังคับอะไรทั้งนั้น
เลือกมาเถอะ
การตัดสินใจพวกนี้สำคัญมาก...
เมนูเรากำหนดเวลาแน่นอนแล้วด้วย
ในอีก 15 นาที
ผมจะพักระหว่างคอร์ส คุณมีเวลาตัดสินใจแค่นั้น
จะข้างเราหรือข้างพวกเขา
ระหว่างนี้คุณกลับไปนั่งก่อนเถอะ
จานต่อไปยอดเยี่ยมมาก
- จัดจานในอีก 5 นาที! - ครับ เชฟ!
- ฉันรักพวกนายทุกคน - เราก็รักคุณครับ เชฟ!
แม่ง! เชฟชวนคุณไปกินในครัวเหรอ?
โอเค อะไรล่ะ? เนื้อหรือผัก?
เนื้อหรือผัก? หืม?
แม่งเอ๊ย โคตรไม่แฟร์เลย
คุณได้เข้าไปกินในครัวได้ไง?
คุณสูบบุหรี่มาทั้งวัน แม่งไม่ได้รสชาตด้วยซ้ำ
คอร์สล้างปาก ชามะกรูดป่าและเร๊ดโคลเวอร์
เราจนมุมแล้ว มาคิดกัน
เดี๋ยว จะเอาไงดี? เรามีทางเลือกอะไรบ้าง?
ประตูมีคนเฝ้า แต่อาจจะหนีออกได้
ใช่
มีคนเห็นทางเดินไหม ว่าเรา...
เฮ้ พวกเราต้องหาทางหนี เราจะขี้ขลาดไม่ได้นะ
เคยได้ผล ในหนังที่ฉันแสดง เรื่อง "ดิ แอสซอลท์"
พอพวกมันเอามีดกับส้อมมา เราบุกเข้าครัวเลย โอเคไหม?
คิดว่าเราใช้มีดเก่งกว่าพวกมันเหรอ?
แล้วเรามีทางเลือกอื่นหรือไง?
ฉันก็ไม่รู้โว้ย
แล้วไง? เรา...
ช่างแม่ง ฉันจะพังหน้าต่างนี่เลย
เออ! เอาเลย! เอาเลย!
แม่ง!
ให้ฉันช่วยพากลับไปที่โต๊ะนะคะ
แม่ง
โทษทีว่ะ เพื่อน
พระเจ้า
ว่ากันว่า...
"บางครั้งคุณก็แค่ต้องการชาดีๆซักแก้ว"
ผมเรียนรู้เรื่องนี้ สมัยยังอยู่ที่บราติสลาวา
ผมว่าน้ำชาไม่เพียงล้างต่อมรับรส
แต่มันยังปลอบใจคุณ เมื่อต้องเผชิญ ความจริงที่โหดร้ายได้ด้วย
แต่ก่อนที่เราจะไปต่อ
มีใครมีคำถามอะไรเกี่ยวกับผม หรือร้านฮอว์ทอร์นบ้างไหม?
มีคำถามอะไรไหม?
นี่ใช่มะกรูดไหมครับ เชฟ?
ใช่
- เชฟ? - ครับ?
ผมว่าผมพูดแทนแขกของคุณทุกคน...
ผมอยากรู้... ผมหมายถึงเราอยากรู้...
ทำไมมันเกิดเรื่องแบบนี้ เพื่อน?
ผมจะบอกก็ได้ ให้คุณคิดว่า ตัวเองเป็นวัตถุดิบ
ในคอนเซ็ปต์การลิ้มรสอาหาร
- อะไรนะ? - คอนเซ็ปต์การชิมอาหาร
พูดแบบเปรียบเทียบนะ
ผมว่าอธิบายแบบนี้ดีที่สุด
แต่เรื่องแบบนี้ไม่น่าจะเซอร์ไพรส์พวกคุณ
คุณบลูม
ลิลเลี่ยน ผู้สนับสนุนคนแรกๆที่ผมรัก
รู้ดีว่าคุณทำลายวิถีชีวิตคนไปเยอะแค่ไหน
ไม่ๆๆ เดี๋ยวสิ เชฟ
ไม่ๆๆๆ คุณไม่ต้องพูดเลย
ขอโทษนะ เชฟ
คุณส่งเรื่องมาขอสัมภาษณ์
- กับลิลเลี่ยน บลูมเอง - อะไรนะ? อะไรนะ?
และการสัมภาษณ์นั่น ทำให้ร้านนี้เกิดได้
คุณให้ท้ายเธอทำเลว คุณให้ท้ายเธอ
คุณมันพวกให้ท้าย
พวกขี้ประจบ
ซอสแตกตัวอีกชามครับ คุณนาย
คุณมีความสุขมาก ที่ผมส่งข้อความ เชิญคุณมาคืนนี้
ที่ผมกระหายอยากให้คุณมา
มันเติมเต็มอีโก้ของคุณ แต่ผมก็คาดไว้อยู่แล้ว
คุณเองก็เติมเต็มอีโก้ผมเหมือนกัน
อีก 10 นาทีนะคะ คุณมิลส์
ขอร้องล่ะ...สามีฉันต้อง ไปโรงพยาบาลนะ
ฉันไม่เป็นไร ปล่อยเมียฉันไปเถอะ
ลูกค้าประจำผู้ซื่อสัตย์ของผม
5 ปีหลัง คุณมากินร้านนี้กี่ครั้งแล้ว?
ไม่รู้สิ 6 หรือ 7 ครั้งมั๊ง?​
- ฉันว่ามากกว่านั้นอีกนะ ดิ๊ค - 11 ครั้ง
คนส่วนมากได้มากินร้านนี้ครั้งเดียว ก็รู้สึกโชคดีแล้ว
คุณลีแบรนท์ ช่วยบอกอาหารซักจานที่คุณทาน
ครั้งล่าสุดที่คุณมาที่นี่
คุณนั่งเรือมาที่นี่ 11 ครั้ง
เราแนะนำทุกจาน ทุกครั้ง
เราบอกคุณอย่างละเอียด ว่าเสิร์ฟอะไรให้คุณกิน
ช่วยบอกผมว่าครั้งล่าสุดคุณกินอะไรเข้าไป
หรือครั้งก่อนหน้าก็ได้
แค่จานเดียว ผมขอร้อง
- ปลาค็อด - อะไรนะ?
ปลาค็อด
ไม่ใช่ปลาค็อด เจ้าโง่
ปลาฮาลิบัทต่างหาก
ปลาฮาลิบัทลายจุดหายาก
แล้วมันสำคัญยังไง?
มันสำคัญกับปลาฮาลิบัทไงครับ คุณนายลีแบรนท์
และสำคัญต่อศิลปิน ที่งานของพวกเขา กลายเป็นขี้ในท้องพวกคุณ
ผมทำให้งานของผมมีราคา
จนมีแค่คนระดับพวกคุณที่มากินได้
และผมถูกหลอกให้พยายามเอาใจ
พวกคนที่ไม่มีวันพอใจอะไร
เริ่มจากเธอก่อนเลย
แต่มันคือวัฒนธรรมของเรา ถูกไหม?
และร้านของผมก็เป็นส่วนหนึ่งของปัญหา
คุณบอกว่านี่เป็นร้านของคุณ
แต่ไหนๆคืนนี้เราพูดความจริงกัน มันไม่ใช่เสียหน่อย
ถูกต้อง ดั๊ก แวร์ริค เป็นเทพนักลงทุนให้ผม
เขาเป็นเจ้าของเกาะและร้านแห่งนี้
และเพราะร้านฮอว์ทอร์นเป็นชีวิตของผม
ผมคงต้องพูดว่าดั๊ก แวร์ริค เป็นเจ้าของผมด้วย
เว้นเสียแต่ตอนนี้เรื่องมันยุ่งไปแล้ว
และผมต่างหากที่เป็นเจ้าของดั๊ก แวร์ริค
- โอ้ย พระเจ้า - พระเจ้า
แย่แล้ว
เฮ้ๆ พอได้ไหม เพื่อน?
- ไม่นะ - โอเคไหม? หยุดเถอะนะ
แค่บอกเรามาว่าต้องทำไง เราจะหยุดมันเอง โอเคไหม?
- คุณหยุดมันไม่ได้หรอก - เรามีเงินนะ
บอกมาว่าต้องการเท่าไหร่ แล้วเราจะเอาให้เลย!
บอกตัวเลขมาสิวะ เพื่อน!
ไม่ ผมไม่ต้องการเงินคุณ
เขาเปิดร้านให้แกตลอดช่วงโควิดนะ ไอ้เปรต!
ใช่ เขาทำแบบนั้น และเขาตั้งคำถามกับเมนูผม
เขาขอให้เปลี่ยนเมนูด้วย ถึงจะรู้ว่า...
ที่ฮอว์ทอร์นไม่มีการทำแบบนั้นก็เถอะ!
เทพตกสวรรค์
ไม่! ไม่ ไม่!
อะไรเนี่ย?
- ไม่นะ - ฟัง
- นี่มันช่าง... - ผมบอกให้ฟังไง
ไม่! จูเลี่ยน!
- นี่แม่งโคตรบ้าเลย - ผมบอกให้ฟังไง
ไม่...
- ฟัง - ไม่ ไม่ นี่มันบ้าสิ้นดี
ไม่ ผมบอกให้ฟังไง!
ฟังอย่างเดียว!
คุณได้ยินไหม?
และ...
เขาจมลงไปแล้ว และ...
ก็เงียบ
คุณได้ยินไหมล่ะ?
ได้ยินความเงียบสงบไหม? ฟังสิ คุณได้ยินไหม?
ความเงียบนั้นหมายถึง...
ผมเป็นอิสระแล้ว
หมดเวลาแล้วค่ะ คุณมิลส์
เชฟขอคุยกับคุณในห้องทำงาน
เข้ามา
คุณตัดสินใจหรือยัง?
- เรียบร้อยแล้ว - คุณตัดสินใจยังไง?
ว่าคุณพูดถูก
ฉันไม่ควรมาที่นี่
และฉันพูดด้วยความเคารพนะ
เพราะฉันมั่นใจว่าคุณฉลาดมาก
แต่เรื่องทั้งหมดนี้มันไม่เหมาะกับฉัน
คุณไม่ได้แน่ใจหรอกว่าผมฉลาด อย่าพูดเลย มันโกหกกัน
ก็ได้
ฉันไม่แน่ใจหรอกว่าคุณฉลาด
โธ่ ผมคิดว่าคุณจะสู้กว่านี้
ไปตายไป!
แบบนี้ผมคงต้องตัดสินใจให้คุณ
คุณควรอยู่กับคนพวกเดียวกัน
พวกไหนล่ะ?
พวกคนตักขี้ไง
คิดว่าผมมองไม่ออกเหรอ?
ผมเห็นเพื่อนในสายงานบริการ แวบเดียวก็มองออกแล้ว
คุณรู้จักคุณลีแบรนท์ได้ยังไง?
คุณมองเขาทั้งคืน
- ฉันว่าคุณรู้อยู่แล้ว -ไม่ ผมไม่รู้หรอก
เขาจ่ายเงินซื้อประสบการณ์
ผมบอกได้เลย ในฐานะ คนขายประสบการณ์เหมือนกัน
ว่าคุณไม่กลัวอะไรง่ายๆ
แล้วเขาทำให้คุณกลัวได้ยังไง?
- เขาไม่ได้ทำ... - มาร์โกต์
เขาสั่งให้ฉันเห็นด้วยกับทุกอย่างที่เขาพูด
แล้วมองตาเขาตอนเขาช่วยตัวเอง
ว้าว งานละเอียดดีจัง
ไม่หรอก
ไม่ได้่ใหม่อะไรเลย
แต่ที่ทำให้ฉันผวา...
คือเขาสั่งให้ฉันบอกว่าเขาเป็นคนดี
และฉันคือลูกสาวของเขา
และเขารักฉัน ฉันรักเขา และ...
คือเขาเป็นคนโรแมนติก
ไม่จำเป็นต้องเล่ารายละเอียดหรอก
ผม...รู้ว่าลูกค้าชั้นเลวเป็นยังไง
ใช่
คุณสนุกกับการขายบริการไหม?
สนุก
หรือ...อาจจะเคยสนุก
แล้วคุณสนุกกับการขายบริการไหมล่ะ?
อ๋อ ผมเคยสนุก
แต่ผมไม่มีไฟจะทำอาหารให้ใครมานานแล้ว
เป็นใครก็คิดถึงความรู้สึกนั้น
มากับผมมา
ทุกคนหดหู่กันเหลือเกิน!
ทุกท่านครับ สำหรับคอร์สต่อไป
มาสูดอากาศยามค่ำคืนกันเถอะ!
มาเลยครับ! เชิญข้างนอก!
- เชิญครับ - มาครับ ข้างนอก ทุกท่านเลย
ถ้าเจอเรือ เราน่าจะหนีได้
- เชิญลูกค้าประจำด้วยครับ - ตามเชฟไปเลยค่ะ
เชฟครับ ผมขอคุยด้วยแปปนึง
- มาครับ! - เชิญก่อนเลยครับ
เชิญแขกก่อนครับ
ริชาร์ด
ตามผมมาเลย
สู่อากาศเย็นๆยามค่ำคืน
ไม่ต้องกลัวครับ ไม่มีอะไรต้องกลัว
แถวนี้อาจจะมีเรือให้เราหนีนะ
ไปไหนล่ะ?
- อะไรนะ? - ออกจากที่นี่แล้วไปไหน?
พูดอะไรวะ เพื่อน?
- เราตายแน่ - ไม่เป็นไร
ไม่ คืนนี้เราได้ตายหมดแน่
- ใช่ ตายแน่ - ใช่
คอร์สต่อไปจะได้รับการนำเสนอโดยผู้ช่วยเชฟ แคทเธอรีน เคลเลอร์ครับ
สวัสดีค่ะ ทุกท่าน
เมื่อสามปีก่อน
จูเลี่ยน สโลวิคพยายามจะเอาฉัน
ฉันปฏิเสธเขา
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา เขาพยายามอีก
และฉันก็ปฏิเสธอีกครั้ง
แต่เขาไม่ไล่ฉันออก
ไม่
เขาเก็บฉันไว้ทำงานในครัว
แล้วไม่ยอมมองตาฉัน หรือพูดกับฉันตรงๆนาน 8 เดือน
เขาทำแบบนั้นได้
เพราะเขาเป็นคนดัง
เขาคือคนสำคัญ
คอร์สต่อไปของเราชื่อว่า "ความเขลาของผู้ชาย"
ผมขอโทษ
แม่ง
สำหรับแขกที่เป็นผู้ชาย เราขอเสนอโอกาสให้คุณหนี
คุณจะมีเวลาหนีก่อน 45 วินาที
ก่อนที่พนักงานของเราจะพยายามจับตัวคุณ
หากพวกเขาจับคุณได้..
โอเค
45 วินาที เริ่มเลยครับ
- ถือนี่หน่อย - อะไรนะ?
ผมขอโทษ ไม่เอาน่า คุณก็รู้ว่าผมมันแย่
คุณเป็นนักวิจารณ์อาหารที่เก่งมาก
ผมจะ...รีบเรียกคนมาช่วยนะ
คุณเองก็ด้วย
ผมจะ...ให้คุณจัดการนะ
เข้าข้างในกับฉันไหมคะ?
ข้างนอกเริ่มหนาวแล้ว
ทางนี้เลยค่ะ
โอเค
ทางนี้ค่ะ
ไป!
คอร์สที่ 6
"ความเขลาของผู้ชาย" ปูดันเจเนสส์ โยเกิร์ตเวย์หมัก ผักกาดทะเลอบแห้ง บ๊วยดอง และสาหร่ายทะเลเคลป์
- ขอบคุณมาก - ขอบคุณมาก
อืม
อร่อยจริงๆ
ความเปรี้ยวของบ๊วยดอง และกลิ่นของการหมัก
มันเข้มข้นแต่ก็รู้สึกสะอาดมาก
อร่อย
ถ้าเป็นแต่ก่อน คงมีความหมาย กับฉันมากค่ะ คุณบลูม
อร่อยมาก
ใช่ อร่อยมากจริงๆ
ฉันว่าอีโมจินี่แหละ
- อูเมโบชิ (บ๊วยดอง) - หืม?
- อูเมโบชิ - อูเมโบชิ
จานนี้อร่อยมาก
- คุณมีพรสวรรค์จริงๆ - ขอบคุณค่ะ
ปกติฉันไม่ชอบอะไรฟองๆ แต่...
อย่ามาวิ่งข้างฉันสิ เพื่อน!
ไม่ นานสิมาวิ่งข้างฉัน!
ป่าออกจะกว้าง! ไปให้พ้นไป!
- ไปไกลๆฉันเลย! - ไปสิวะ เพื่อน!
แม่ง
โอ้ย พระเจ้า
แล้ว...
เธอรู้จักสามีฉัน
เอ่อ...
ใช่
ฉันรู้จัก
ใช่
บอกเรามาเถอะ
คืนนี้พวกเราจะตายใช่ไหม?
ถ้าพวกคุณรอด มันจะไม่เวิร์ค
- อะไรไม่เวิร์คเหรอ? - เมนูค่ะ
ทำไมล่ะ?
มันต้องมีฉากจบ...
ที่มัดรวมทุกอย่างให้เข้าคอนเซ็ปต์
ไม่งั้นมันก็แค่อร่อย ไม่มีใครสนใจหรอก
คุณน่าจะเปิดร้านของตัวเองมากกว่า
ถูกไหม? ฉันช่วยคุณได้นะ
- ฉันรู้ว่าคุณช่วยได้ค่ะ คุณบลูม - ฉันทำได้แน่
เราแค่ต้องมาคุยกันเรื่อง...
ตายอะไรนี่หน่อย
อ๋อ ที่ให้ทุกคนต้องตายเนี่ย เป็นความคิดฉันเองแหละ
ฉันภูมิใจมากเลย
- มีใครอยากกินไวน์ไหม? - ขอด้วย
ช่างแม่ง
ขอบคุณมาก
ฉันได้ยินเสียงอะไร
แม่ง!
โธ่!
คำพิเศษสำหรับแขกที่ถูกจับได้คนสุดท้ายครับ
เป็นไข่ฟูเสิร์ฟกับครีมเฟรช และน้ำผึ้งเมเปิ้ล
- ทานให้อร่อยนะครับ - ขอบใจมาก
ไม่มีใครจะสนใจหรอกนะ
แต่ฉันไม่ได้ชื่อมาร์โกต์
ฉันชื่อเอริน
ฉันมาจากบร็อคทาวน์ แมสซาชูเซ็ทส์...
นั่นแหละ
งานเลี้ยงจบแล้ว
เชิญครับ
- ขอต้อนรับกลับมานะครับ - ได้กินอะไรน่ะ?
คุณครับ? เชิญครับ
โทษนะครับ ผมเอาเอง ขอบคุณมาก
คุณบลูม เชิญครับ
ขอผมทำเอง ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
นี่
พระเจ้า
หนีไปเป็นไงบ้าง?
เยี่ยมเลย มาวิน
ผมเป็นคนเดียวที่หนีไปได้
ผมขอโทษ ผมมันล้มเหลว
ไม่เป็นไร
ฉันขโมยเงินคุณมานานแล้ว
ผมรู้
ฉันรู้ว่าคุณรู้
ผมเขียนจดหมายว่าคุณเสียหายให้โซนี่
ฉันรู้ คุณส่งสำเนาให้ฉันดูด้วย
ทุกท่านครับ
ผมเกรงว่าเมนูของเรา จะเดินหน้าตามแผนไม่ได้
จนกว่าเราจะจัดการเรื่องนึงให้เสร็จก่อน
คุณ
ผมเหรอ?
คุณ
บอกมาว่าคุณมาที่นี่ทำไม
ก็เพราะผมอยากมา...
กลืนให้เสร็จก่อน
ผมอยากมาลองทานอาหารของคุณครับ เชฟ
แล้วมีคนบอกคุณว่ายังไง?
มีคนบอกคุณล่วงหน้าว่ายังไง?
คุณบอกว่าจะเป็นเมนูที่ดีที่สุด ที่คุณเคยรังสรรค์มา
ใช่ และ? และ?
และทุกคนจะต้องตาย
"ทุกคนจะต้องตาย"
คุณมีเดท
เหมือนผมจะจำได้ว่าคุณมีเดท
ไม่ใช่สาวน้อยที่มากับคุณคืนนี้
แล้วเกิดอะไรขึ้นกับเธอ? เดทของคุณน่ะ?
เธอขอเลิกกับผมครับ เชฟ
คุณเลยพามาร์โกต์มา
ทำไม?
เพราะคุณไม่รับลูกค้าที่เดียว
คุณเลยจ้างเธอมา ทั้งที่รู้ว่าเธอต้องตาย
- ครับ - ไอ้เปรตสารเลว!
ฉันจะฆ่าแก ไทเลอร์!
ใจเย็นๆ
จะว่าเธอก็ไม่ได้หรอก ใช่ไหม?
ที่ผมสื่อสารกับคุณมาแปดเดือน
ผมให้คุณเข้าถึงโลกของเรานะ ไทเลอร์
และขอให้คุณสาบานเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ
คุณคิดว่าผมทำแบบนี้ทำไม?
- คุณอยากให้ผมมาที่นี่เพราะ... - ทำไม? ทำไม?
คุณบอกว่าผมรู้เรื่องอาหารเยอะ
ถูกต้อง คุณมันไม่เหมือนคนอื่นใช่ไหม?
คุณรู้ว่าเครื่องพาโค่เจ๊ทคืออะไร
- ครับ - คุณรู้ว่ามะกรูดคืออะไร
- ครับ ผมได้รสชาตมัน - ใช่
ผมรู้ แต่คุณรู้ว่ามันคืออะไรด้วย
- แบบจะๆเลย - ครับ
ผมประทับใจมาก
- จริงเหรอครับ? - ใช่ ใช่
คุณเป็นนักทำอาหาร
คนทำอาหารควรจะอยู่ในครัว
ถูกไหม?
ครับ เชฟ!
ใช่
- มากับผมมา - จริงเหรอครับ?
ผมเนี่ยนะ? จริงเหรอครับ?
ใช่ๆๆ ผมมีอะไรจะให้
โอเค
มานี่มา อยู่ที่เอ็ลซ่า
มันคือเสื้อเชฟ
อภินันทนาการจากร้านฮอว์ทอร์น
ว้าว
- สวยมาก - ขอบคุณครับ
ดูดีมากเลย ว่าไหม มาร์โกต์?
- เขาดูดีใช่ไหม? - ครับ เชฟ!
พ่อหนุ่มรูปหล่อ
ผมจะทำให้เสื้อนี่เป็นของคุณ
ที วาย
แอล อี
อาร์
ขอบคุณมาก
- ผมภูมิใจในตัวคุณมาก - ขอบคุณครับ เชฟ
ไทเลอร์ ไปทำอาหารไป
- อะไรนะครับ? - ไปทำอาหาร
- คุณเป็นเชฟ ไปทำอาหารสิ - ผมไม่รู้ว่าจะทำที่นี่ได้ไหม
- ไป ไปทำอาหาร - ตอนนี้เหรอครับ? ผมไม่...
ทำอาหาร! ไปทำเลย
ต้องใช้อะไร?
- เรามีครบทุกอย่าง - กรุณายืนขึ้น...
- ชมการสาธิตได้เลยนะคะ - ไม่ต้องกลัว
- คุณอยากทานอะไร... เอ่อ... - กรุณายืนขึ้นชมการสาธิตค่ะ
ทุกท่าน มาเลยครับ
เชิญครับ ไทเลอร์จะแสดงความเชี่ยวชาญ ในการทำอาหารให้เราชม
กรุณายืนขึ้นชมการสาธิตค่ะ
ทุกท่านมาเลยครับ เข้ามาใกล้ๆ
คุณต้องการอะไร?
- เอ่อ...ต้นกระเทียมญี่ปุ่นครับ - เอาต้นกระเทียมญี่ปุ่นให้เชฟหน่อย
ต้นกระเทียมญี่ปุ่น นี่เป็นสเตชั่นของคุณ เอาอะไรอีก?
เอ่อ...
หา... ขี้เหรอ? เอาขี้เหรอ?
เปล่าครับ เอ่อ...
หอมแดงครับ
หอมแดงสำหรับยอดนักกิน!
คุณอาหารมาเองเลยทีเดียว!
โทษนะ
ทุกคนมาดูเร็ว เราต้อง เรียนรู้จากไทเลอร์
นี่คือวิธีหั่นหอมแบบใหม่ ที่เรามองข้ามกันมานาน
เอาอะไรอีก?
เอ่อ...เนยครับ
เนยเหรอ? เอาต้นกระเทียมญี่ปุ่น กับหอมแดงผัดในเนย
ผมเห็นการปฏิวัติวงการอาหารกับตาแล้ว
เอาเนื้อสัตว์หน่อยไหม?
- เอ่อ...เนื้อแกะครับ - แกะ!
ครับ ผมว่าเสร็จแล้วนะครับ เชฟ
คิดว่าเสร็จแล้วเหรอ? แน่ใจนะ?
คุณอยาก...
อยากเอาใส่เครื่องพาโค่เจ๊ทไหม
ไม่ครับ
อืม
ว้าว
มันช่าง...
แย่
"อาหารห่วยแตกของไทเลอร์" เนื้อแกะยังไม่สุก เสิร์ฟกับ ซอสหอมแดงต้นกระเทียมญี่ปุ่นที่กินไม่ลง ขาดความเข้ากันอย่างสิ้นเชิง
คุณคือเหตุผลที่ทำให้ศิลปะของเรา ขาดความเร้นลับไป
ตอนนี้คุณเห็นแล้วใช่ไหม?
ขอโทษครับ เชฟ
มานี่มา มา
มานี่
ครับ เชฟ
และตอนนี้คุณก็เป็นอิสระแล้ว
ทุกท่านครับ ผมอยากขอโทษทุกท่าน
สิ่งที่คุณเพิ่งเห็นไป ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่ง ของเมนูในค่ำคืนนี้
เราพยายามอย่างหนักเพื่อความสมบูรณ์แบบ
ซึ่งแน่นอนว่ามันไม่มีอยู่จริง
มันเป็นความจริงที่ผมรับไม่ได้ ยกโทษให้ผมด้วยนะครับ
มากับผมมา
การสาธิตฯจบแล้วครับ
กรุณากลับที่นั่งด้วยครับ
ฟังผมนะ
ของคาวเราเหลืออีกแค่คอร์สเดียว
นั่นหมายถึงเราต้องเตรียมของหวาน
ของหวานของเราต้องใช้ถังใบใหญ่
ที่วางอยู่มุมห้องนี่
คุณเห็นถังไหม?
- ไม่ ฉันไม่เห็นเลย - ผมก็ไม่เห็น
เพราะเพื่อนร่วมงานที่แสนประมาท อย่างเอ็ลซ่า
ลืมสั่งให้คนเอามันมาที่นี่
มาร์โกต์ คุณต้องเป็นคนไปเอาถังมาแทน
- ฉันเหรอ? - ใช่
จำห้องรมควันได้ไหม? หืม?
น่าจะ...ฉันไม่...
เชฟคะ บางทีเราน่าจะส่งคน...
มาร์โกต์เป็นพวกเราคนนึงแล้ว เอ็ลซ่า
ถูกไหม มาร์โกต์?
- ค่ะ - "ค่ะ" อะไร?
ค่ะ เชฟ
เอ็ลซ่า เอากุญแจห้องรมควันให้เธอไป
ค่ะ เชฟ
ไป
ไปสิ!
เอ่อ...
โทษนะ เอ่อ...
ขอโทษนะครับ เชฟ
เซอร์...เซอร์สโลวิค เอ่อ...
ไฮ
ว่าไง?
เอ่อ... คืองี้...
ที่ผมอยากจะ... ผมแค่อยากจะพูดเพราะ...
คือผมไม่อยากจะฟังดูพูดไปอย่างนั้น
แต่ผมแค่คิดว่ามันไม่ค่อยยุติธรรมเลย
อาจจะนะ
ถ้า...
อยากรู้ไหมว่าทำไมคุณถึงโดนลงโทษ?
แน่นอน
ผมดูหนังเรื่อง "คอลลิ่งด็อกเตอร์ซันชายน์" แล้วมันไม่สนุกเลย
เดี๋ยว ว่าไงนะ?
วันนั้นเป็นวันอาทิตย์
วันเดียวที่ผมได้หยุดในรอบหลายเดือน
วันที่มีค่าที่สุด
วันที่ผมได้รับอนุญาตให้ใช้ชีวิต
ผมไปดูหนัง "คอลลิ่งด็อกเตอร์ซันชายน์" ในโรงหนังคนเดียว
แต่เดี๋ยว ผมไม่ได้กำกับนะ แค่แสดงในหนังเฉยๆ
ความทรงจำใบหน้าคุณในหนังเรื่องนั้น
และการได้เห็นคุณอีกครั้ง มันหลอกหลอนผม
ผลักดันผม
จะเกิดอะไรขึ้นกับศิลปิน ที่สูญเสียความปรารถนาไป?
มันน่าสมเพชมาก
ไม่ คุณพูดถูก
แล้วเธอล่ะ?
คุณเรียนโรงเรียนอะไรมา?
บราวน์
กู้ทุนเรียนใช่ไหม?
ไม่ใช่
เสียใจด้วย คุณต้องตาย
แม่งเอ๊ย
จริงเหรอเนี่ย?
ห้ามใครเข้าบ้านเชฟเด็ดขาด
คุณคิดว่าคุณพิเศษเหรอ?
คุณฝ่าฝืนกฏข้อนี้
ฉันดูแลลูกค้า เพื่อเชฟจะได้ดูแลเมนู
คุณเป็นตัวก่อกวนตั้งแต่มาถึงที่นี่แล้ว
ฉันขอโทษ
ถ้าคุณไม่ถือสา ฉันขอถามหน่อย
ทำไมคุณถึงยอมตายเพื่อเขา?
คุณมาแทนที่ฉันไม่ได้เด็ดขาด
แทนที่คุณเหรอ? เชื่อเถอะ ฉันไม่ได้คิด...
อย่านะ ไม่ ไม่!
หยุด! พอแล้ว!
เชฟไม่ได้บอกฉันเรื่องถัง
ฉันไม่ได้ลืม
พระเจ้า!
พระเจ้า
เอ่อ...
หวัดดี?
นายบอกว่าเป็นวันเกิดฉันเหรอ?
สามชั่วโมงที่แล้วยังตลกอยู่นะ
ขอบคุณมาก
ทิ้งไว้ตรงนั้น แล้วไปนั่งซะ
ผมอยากให้คุณเข้าใจบางอย่างนะ มาร์โกต์
ผมคือปีศาจ
ไม่สิ เคยเป็นปีศาจ
และเป็นอีตัว
แต่คืนนี้ ทุกสิ่งที่ผมทำมันบริสุทธิ์
ไม่มีอีโก้
และสุดท้าย ความเจ็บปวด เกือบหายไปหมดแล้ว
มือเชฟ
มือแร่ใยหิน
ผมถือกระทะเหล็กหล่อจากเตาร้อนๆ มาให้คุณที่โต๊ะได้โดยไม่ต้องใส่อะไร
ผมเจ็บปวดไม่ได้อีกแล้ว มาร์โกต์
เหมือนที่ดร.คิงเคยพูด "เรารู้ผ่านทางประสบการณ์ที่เจ็บปวด
ว่าเสรีภาพไม่มีวันถูกมอบให้โดยผู้กดขี่
มันต้องถูกเรียกร้องโดยผู้ถูกกดขี่"
เขาเพิ่งอ้างคำพูดมาร์ติน ลูเธอร์ คิงเหรอ?
- ใช่ - ใช่เลย
อะไรเนี่ย?
เจอวิทยุเราแล้วสินะ
ออกจากห้องอาหารให้หมดเดี๋ยวนี้!
มีเรือมา!
เธอโทรหาใครเหรอ?
มีเรือมา
อะไร? ทำอะไรน่ะ?
เบาหน่อย! เบาหน่อยสิ!
จะทำอะไรเขาน่ะ?
เพื่อน เบาหน่อย!
แน่นๆเลย
ดี
คุณจะอยากขอให้เขาช่วย
- อาจจะอยากอ้อนวอนเลยด้วย - ไม่ๆๆ
ทำแบบนั้นไม่ฉลาดแน่ เขาช่วยคุณไม่ได้หรอก
จงถามตัวเองสองอย่าง
หนึ่ง คุณอยากรับผิดชอบการตาย ของคนบริสุทธิ์ไหม
และสอง ถามตัวเองว่าตลอดคืนนี้
ทำไมคุณไม่พยายามสู้กลับเลย?
เพื่อจะได้ออกไปจากที่นี่
บอกตรงๆ คุณอาจทำสำเร็จก็ได้
ลองเอาไปคิดดูนะครับ
สวัสดีครับ เจ้าหน้าที่ มีอะไรให้ช่วยครับ?
ผมได้รับรายงานว่ามีเหตุไม่สงบ
ที่นี่เหรอครับ?
ไม่สงบแบบไหนครับ?
แบบรุนแรงน่ะ
- คุณเป็นเจ้าของร้านเหรอ? - ผมเป็นหัวหน้าเชฟที่นี่
เพิ่งมีการเปลี่ยนมือเจ้าของไป มันคนละเรื่องครับ
ผมไม่ได้อยากหยาบคาย แต่คุณก็เห็นนะ
เรากำลังเสิร์ฟอาหารกันอยู่
ในนี้มีใครส่งสัญญาณ ขอความช่วยเหลือไปไหมครับ?
เราไม่เคยเสิร์ฟ
วิทยุให้แขกของเราหรอกนะครับ
เฮ้
เอ่อ...คุณใช่...
ใช่ๆๆๆ ผมเอง
ว้าว ผมแฟนตัวยงคุณเลย
ขอบใจมาก
อยากได้ลายเซ็นด้วยไหมครับ?
เอ่อ...
ผมเองก็ไม่อยากกวนคุณ
ไม่ๆๆ ไม่กวนหรอก
ผมแค่ไม่มี...
ไม่ เรามีปากกครับ เอาเลย
โอเค
ขอบใจนะ
- นายชื่ออะไร? - เดล
- เดล สบายดีนะ เดล? - ไฮ
คุณเยี่ยมไปเลย
ผมกับเมีย เราชอบเรื่อง เอ่อ...
ชื่อเรื่องอะไรนะ? ที่คุณเล่นเป็นหมอผ่าตัดน่ะ?
ใช่ "คอลลิ่งด็อกเตอร์ซันชายน์"
- ใช่! ใช่ หนังดีมาก - เอ้านี่
ขอบคุณมากครับ
โอเค เอ่อ...
ขอโทษอีกครั้งที่มากวนทุกคนนะครับ ผมจะไปแล้ว...
สำหรับนาย ได้เสมอ
ขอบคุณที่ช่วยดูแลเราครับ
เอามือวางบนหัว! ทุกคน เดี๋ยวนี้เลย!
ไม่น่า ล้อเล่นใช่ไหม
ล้อเล่นใช่ไหม
ผมไม่ได้ล้อเล่นครับ
ไม่เอาน่า ก็เห็นอยู่ว่ามันเข้าใจผิดกัน
ช่วยเราด้วย!
- ใช่! ใช่! - เขาอยากฆ่าเราทั้งหมดเลย!
กลับไปนั่งที่ตัวเอง! ทุกคน! กลับไปนั่งเดี๋ยวนี้!
ไอ้นี่มันบ้า!
กลับไปนั่งเก้าอี้ตัวเองเดี๋ยวนี้
เงียบๆ! ทุกคนกลับไปนั่งที่เดิม
นั่งลงเดี๋ยวนี้!
เงียบ!
- หมอนี่แหละ! นี่แหละ! - มัน!
- ทุกคน! - มันอยากฆ่าพวกเราทุกคน!
อย่าพูด!
คุณ
คุกเข่าลง เอามือวางบนหัวเดี๋ยวนี้
- เยส! - ขอบคุณมาก!
- แกเสร็จล่ะ! - เยส! เยส! เยส!
พระเจ้า!
ไอ้พวกนี้ก็เด็กมันทั้งนั้นนะ ระวังด้วย
- ใจเย็นๆ! - ไปตายไป!
- เย็นไว้ - ไปตายซะ!
อย่าขยับจนกว่าผมจะบอก อย่าขยับ!
- ไม่นะ ไม่! - ทำอะไรน่ะ?
เฮ้ เฮ้ เฮ้
- หมอนั่นต่างหาก! - ไม่!
ขอบใจนะ เดล ขอบใจ
ดีมาก
ในครัวพวกเราต้องร่วมมือกัน ไม่งั้นมันจะไม่เวิร์ค
เราทำงานกันเป็นทีม
คุณ...
มาร์โกต์จากเนบราสก้า
คุณ...ทรยศความไว้วางใจของพวกเรา
และคุณแสดงให้เราเห็น ว่าคุณมันประมาท
ผมมองผิดไป คุณคือคนกิน คือผู้รับ
เหมือนพวกที่เหลือนี่
คอร์สสุดท้าย! จัดจานในห้านาที!
ครับ เชฟ!
ฉันไม่ชอบอาหารของคุณ
คุณว่ายังไงนะ?
ฉันบอกว่าฉันไม่ชอบอาหารของคุณ ฉันอยากส่งมันคืน
ผมเสียใจที่ได้ยินแบบนั้น
อาหารผมมีอะไรที่คุณไม่ชอบเหรอ?
อย่างแรกเลย
คุณทำให้ความสนุกในการกินมันหายไป
ทุกจานที่คุณเสิร์ฟคืนนี้ มันเหมือนการฝึกสติปัญญามากกว่า
ที่จะเป็นอาหารที่นั่งกินอร่อย
ตอนกินอาหารของคุณ ฉันรู้สึกเหมือนมันไม่ได้ทำด้วยความรัก
ตลกสิ้นดี เราทำอาหาร ด้วยความรักเสมอ
- ถูกไหม? - ครับ เชฟ!
ใครก็รู้ว่าความรักเป็นวัตถุดิบที่สำคัญที่สุด
งั้นคุณคงหลอกตัวเองแล้ว
ไม่เอาน่า เชฟ ฉันนึกว่าคืนนี้เป็นคืนของความจริง
นี่ก็ความจริง
คุณทำอาหารด้วยความหมกมุ่น ไม่ใช่ความรัก
จานที่ควรร้อนก็ยังเย็น
คุณเป็นเชฟ
เป้าหมายเดียวที่คุณมี คือเสิร์ฟอาหารให้คนกิน
พี่พวกเขาน่าจะชอบ และคุณทำไม่ได้
คุณล้มเหลว
และคุณทำให้ฉันเบื่อ
ที่แย่ที่สุดคือ ฉันยังหิวอยู่เลย
คุณ...ยังหิวอยู่เหรอ?
ใช่แล้ว
หิวแค่ไหน?
ไส้จะขาดแล้ว
คุณหิวอยากกินอะไร?
คุณมีอะไรบ้างล่ะ?
มีทุกอย่าง
- คุณรู้ไหมว่าฉันอยากกินอะไร? - บอกผมสิ
ชีสเบอร์เกอร์
ได้ เราทำชีสเบอร์เกอร์ได้
ชีสเบอร์เกอร์จริงๆ
ไม่ต้องแยกองค์ประกอบ หรูหราอะไรไร้สาระ
ชีสเบอร์เกอร์จริงๆ
ผมจะทำชีสเบอร์เกอร์ต้นฉบับ อร่อยๆให้คุณกิน
ฉันว่าคุณทำไม่ได้หรอก
ผมจะทำให้คุณรู้สึกเหมือนกินชีสเบอร์เกอร์ ชิ้นแรกในชีวิต
เบอร์เกอร์ถูกๆที่พ่อแม่คุณ แทบซื้อให้กินไม่ได้
- ทำให้ฉันดูสิ - เอาสุกแค่ไหนดี?
มีเดียม อเมริกันชีสนะ
อเมริกันชีสเป็นชีสที่ดีที่สุด สำหรับชีสเบอร์เกอร์
เพราะมันละลายโดยไม่แตกตัว
ฉันต้องจ่ายเท่าไหร่ล่ะ?
9.95 เหรียญ
เสิร์ฟพร้อมมันฝรั่งทอดไหม?
- นีลส์ - ครับ เชฟ?
- เครื่องทอดมันฝรั่งยังเปิดอยู่ไหม? - ครับ เชฟ
หั่นหยักหรือซอยเล็กๆดี?
นั่นแหละ...
คือชีสเบอร์เกอร์
ใช่
นั่นคือชีสเบอร์เกอร์
น่าเสียดาย ตอนสั่งฉันคงหิวเกินไปหน่อย
ผมเข้าใจ
ฉันขอห่อที่เหลือไปกินได้ไหม?
สักครู่นะ
คอร์สพิเศษ: ชีสเบอร์เกอร์ ก็แค่ชีสเบอร์เกอร์ที่ปรุงอย่างดี
ชีสเบอร์เกอร์กลับบ้าน 1 ที่
และถุงของขวัญ
ขอบคุณครับ ที่มาทานที่ร้านฮอว์ทอร์น
ขอบคุณ...
สำหรับ...
สำหรับทุกอย่างค่ะ
ก่อนคอร์สสุดท้าย ผมขอพูดเรื่องบิลนะครับ
เราใช้ระบบไม่รับทิป ดังนั้นทิปจะรวมในบิลแล้ว
ขอให้ทุกท่านมีความสุขกับถุงของขวัญด้วยครับ
เอ่อ...เรามีของใส่ไว้ให้
หนังสือซัพลลายเออร์ท้องถิ่นของเรา
กราโนล่าที่เราทำเอง
นิ้วมือของดั๊ก แวร์ริค และสำเราเมนูคืนนี้ครับ
ไม่! ไม่ต้อง
ให้นิตยสารเลี้ยงเอง
บอกแล้วว่าคุณไม่ได้ไปจากผมหรอก
อีกครั้งนะครับ ขอบคุณที่มารับประทานกับเราในค่ำคืนนี้
พวกคุณคือตัวแทนการทำลายศิลปะ
และชีวิตของผม
แล้วตอนนี้คุณจะได้เป็นส่วนหนึ่งของมัน
ส่วนหนึ่งของสิ่งที่ผมหวังจะเป็นงานชิ้นโบว์แดง
และตอนนี้ คอร์สของหวานสุดท้ายของเรา
เป็นการเอาอาหารจานแสนอุ่นใจ มาใส่ลูกเล่นสนุกสนาน
สมอร์นั่นเองครับ
เป็นอาหารที่ทำร้ายต่อมรับรส ของมนุษย์อย่างที่สุด
ช็อคโกแล็ตที่ได้มาอย่างไร้ศีลธรรม กับน้ำผสมน้ำตาลและเจลาติน
ประกบด้วยแครกเกอร์เกรแฮม
มันคือความผิดพลาดทุกอย่าง แต่เรายังโยงมันเข้ากับความไร้เดียงสา
เข้ากับวัยเด็ก
แม่กับพ่อ
แต่สิ่งที่เปลี่ยนแปลงอสูรกายนี้ได้คือไฟ
พระเจ้า
เปลวไฟบริสุทธิ์
มันเลี้ยงดูเรา ทำให้เราอบอุ่น
สร้างเราขึ้นมาใหม่ หลอมเราและทำลายเรา
เราต้องโอบกอดเปลวไฟ
พระเจ้า! ขอร้องล่ะ
เราต้องรับการชำระล้าง
ให้สะอาด
ดั่งผู้เสียสละ
หรือคนนอกรีต
เราจะได้รับการจัดกลุ่ม...
และสร้างขึ้นมาใหม่
ขอบคุณ
ผมรักคุณทุกคน!
เรารักคุณครับ เชฟ!
THE MENU (2022) เมนูสยอง บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง